نصیراحمد فایق، سرپرست نمایندگی افغانستان در سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که ممنوعیت آموزش دختران بالاتر از صنف ششم، خیانت ملی و جبران ناپذیر است. آقای فایق همزمان با آغاز سال تعلیمی جدید در افغانستان، با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است: «پنجمین سال است، برخلاف اصول انسانی، دساتیر اسلامی و احکام شریعت، دروازه‌های مراکز تحصیلات متوسطه و عالی را به‌روی دختران و زنان افغانستان بسته نگه داشته‌ شده است.» سرپرست نمایندگی افغانستان در سازمان ملل متحد تاکید کرده است که این سیاست‌ها فقر را تشدید کرده و وابستگی افغانستان به کشورهای همسایه و جامعه‌ی بین‌المللی را افزایش داده است. سال تعلیمی جدید در افغانستان دیروز رسماً آغاز شد، اما حکومت فعلی برای پنجمین سال متوالی به دختران بالاتر از صنف ششم اجازه رفتن به مکتب را ندادند. آغاز سال تعلیمی در کشور بدون بازگشایی دروازه‌های مکاتب به روی دختران بالاتر از صنف ششم، واکنش‌های زیادی در میان سازمان‌های بین‌المللی و چهره‌های سیاسی کشور در پی داشته است. داکتر تاج‌الدین اویوالی، نماینده‌ی یونیسف در افغانستان، همزمان با بازگشایی مکاتب [پسرانه] در افغانستان، در صفحه‌ی ایکس خود نوشته است: «پیام ساده است: هر دختری حق دارد به مکتب برود.» او بر حق آموزش دختران در افغانستان تاکید کرده و گفته «وقتی دختران یاد می‌گیرند، جوامع قوی‌تر می‌شوند و آینده برای همه روشن‌تر می‌شود.» سنجی ویجیسکرا، مدیر منطقه‌ای يونيسف نیز در صفحه‌ی ایکس خود نوشته که دختران زیادی در افغانستان منتظر بازگشایی دروازه‌های مکاتب هستند. ریچارد لیندسی، نماینده‌ی بریتانیا در امور افغانستان نیز چند روز پیش در صفحه‌ی ایکس خود نوشته بود که «محروم‌کردن زنان و دختران از آموزش، به آینده کشور آسیب می‌زند و جامعه افغانستان را عقب نگه می‌دارد.»

تاج‌الدین اویوالی، نماینده یونیسف یا صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که هر دختر در افغانستان حق دارد به مکتب برود. آقای اویوالی امروز (پنج‌شنبه، ۶ حمل) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که وقتی دختران تحصیل می‌کنند، جامعه قوی‌تر شده و آینده برای همه روشن‌تر خواهد شد. او در ادامه تاکید کرده است که این پیام یونیسف ساده اما مهم می‌باشد و هدف آن زنده نگه داشتن امید برای دختران در سراسر افغانستان است. همچنین پیش از این نیز سانجی ویجسکرا، مدیر منطقه‌ای یونیسف برای آسیای جنوبی، اعلام کرده بود که زمان آن رسیده تا دروازه‌های مکاتب در افغانستان دوباره به روی دختران باز شود. او گفته بود که دختران در افغانستان مدت زیادی منتظر مانده‌اند و شروع دوباره مکاتب باید برای همه امید به همراه داشته باشد. وی در بخشی از پیامش تاکید کرده است: «زمان آن است که درهای مکاتب دوباره باز شوند زیرا امید، کرامت و آینده با آموزش آغاز می‌شوند.» این در حالی است که پس از تسلط دوباره‌ی حکومت سرپرست در افغانستان، دروازه‌های مکاتب به روی دختران بالاتر از صنف شش بسته شده و از رفتن به مکتب تا امر ثانی محروم شدند. همچنین در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند.

سانجی ویجسکرا، مدیر منطقه‌ای یونیسف یا صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد برای آسیای جنوبی، اعلام کرده است که زمان آن رسیده تا دروازه‌های مکاتب در سراسر افغانستان دوباره به روی دختران باز شود. آقای ویجسکرا امروز (پنج‌شنبه، ۶ حمل) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که دختران در افغانستان مدت زیادی منتظر مانده‌اند و شروع دوباره مکاتب باید برای همه امید به همراه داشته باشد. وی در بخشی از پیامش تاکید کرده است: «زمان آن است که درهای مکاتب دوباره باز شوند زیرا امید، کرامت و آینده با آموزش آغاز می‌شوند.» همچنین یونیسف پیش از این گفته بود که آموزش پایه‌ای برای ساختن آینده کودکان است و بازگشایی مکاتب نه تنها حق آنان بلکه ضرورتی برای توسعه و پیشرفت جامعه به شمار می‌رود. در همین حال نهادهای بین‌المللی همواره هشدار داده‌اند که محرومیت طولانی مدت از آموزش می‌تواند پیامدهای بلندمدت برای سلامت، امنیت و فرصت‌های شغلی دختران داشته باشد. باید گفت که حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

سازمان جهانی صحت در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که زنان و کودکان در افغانستان بیش‌ترین اثرپذیری از بیماری سل را دارند و هنوز بیشتر موردهای ابتلا بدون شناسایی باقی می‌ماند. این نهاد به مناسبت روز جهانی سل با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که تشخیص زودهنگام بیماری سل برای درمان آن بسیار حیاتی است. سازمان جهانی صحت در ادامه تاکید کرده است که از خانواده‌ها خواسته شده است، در صورت داشتن نشانه‌های بیماری سل، بدون تأخیر به مرکزهای درمانی مراجعه کنند . این نهاد در ادامه افزوده است که آزمایش و درمان رایگان بیماری سل در سراسر افغانستان در دست‌رس است. همچنین سازمان جهانی صحت گفته است که سل قابل درمان است و اقدام به‌موقع سبب نجات جان‌ها می‌شود. همه‌ساله در ۲۴ مارچ زیر نام روز جهانی سل، برنامه‌هایی برای آگاهی‌دهی در باره‌ی این بیماری و راه‌های مبارزه با آن از سوی نهادهای بین‌المللی بهداشتی و کشورها برگزار می‌شود.

حامد کرزی، رییس‌جمهور پیشین افغانستان در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که ممنوعیت آموزش و کار دختران و زنان، باعث تضعیف جامعه شده و زیان‌های جبران‌ناپذیری برای ثبات و پیشرفت افغانستان به هم‌راه خواهد داشت. آقای کرزی امروز (چهارشنبه، ۵ حمل) به مناسبت سال نو آموزشی با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود، خواستار بازگشایی مکتب و دانشگاه به روی دختران شده است. او در بخشی از پیامش از حکومت سرپرست خواسته است که زمینه‌ی کار و مشارکت فعال زنان در جامعه را فراهم کنند تا افغانستان در مسیر پیشرفت قرار بگیرد. رئیس‌جمهور سابق افغانستان، آموزش و پرورش فرزندان کشور، دختران و پسران، را برای پیشرفت، قدرت، خوداتکایی و زندگی شرافتمندانه کشور حیاتی می‌داند. حامد کرزی در ادامه تاکید کرد که محرومیت دختران از تحصیل و ممنوعیت کار زنان، ملت ما را روز به روز آسیب‌پذیرتر و ضعیف‌تر می‌کند و ادامه این وضعیت، آسیب‌های جبران‌ناپذیری به ثبات و توسعه کشور وارد خواهد کرد. وی بار دیگر سال تحصیلی جدید را به همه دانش‌آموزان تبریک می‌گوید و از همه دانش‌آموزان می‌خواهد که به هر طریق ممکن به تحصیل علم بپردازند و به مدارج بالای علمی دست یابند. حکومت سرپرست در تابستان ۱۴۰۰، آموزش بالاتر از صنف ششم را برای دختران ممنوع و یک سال بعد از آن، تحصیل دختران و زنان در دانشگاه و کار زنان در نهادهای بین‌المللی نیز منع قرار دادند. حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

سازمان بین‌المللی کار(ILO) در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که حمایت اجتماعی از سلامت، نقش کلیدی در دسترسی موثر زنان و دختران به خدمات صحی با کیفیت و همچنان تأمین امنیت درآمد آنان در دوران بیماری و دوران بارداری دارد. این سازمان امروز (سه‌شنبه، ۲۴ مارچ) با نشر گزارشی گفته است که سیاست‌های حمایت اجتماعی و سلامت باید بر برابری جنسیتی تمرکز کنند تا حقوق زنان محافظت شده و نتایج واقعی برای زنان و دختران در سراسر جهان حاصل شود. در بخشی از گزارش سازمان بین‌المللی متحد آمده است که حتی در کشورهای که قوانین دسترسی برابر زنان و مردان به خدمات صحی را تضمین می‌کنند، نابرابری‌های بازار کار سبب می‌شود زنان از مزایای اجتماعی و خدمات سلامت به‌طور برابر بهره‌مند نشوند. در ادامه آمده است که اغلب زنان در مشاغل غیررسمی مشغول‌ هستند و دستمزد کمتری دریافت می‌کنند که این عوامل دسترسی موثر آنان به حمایت اجتماعی از سلامت را محدود می‌کند. سازمان بین‌المللی کار در ادامه افزوده است که سیاست‌های حمایت اجتماعی باید زنان را در تمام مراحل زندگی، از دوران بارداری تا پیری، حمایت کنند و با هم‌راستا کردن این سیاست‌ها با امنیت درآمد و مراقبت‌های صحی، کرامت و رفاه آنان را تضمین کنند. قابل ذکر است که افغانستان از جمله کشورهایی است که با میزان بالای مرگ‌ومیر مادران و نوزادان روبرو است. کم‌بود امکانات صحی، دسترسی محدود به آموزش‌های تخصصی و فاصله‌ی زیاد روستاها تا مرکزهای درمانی، چالش‌های جدی در ارایه‌ی خدمات به مادران باردار ایجاد کرده است. در بسیاری از مناطق، زنان در خانه یا درمانگاه‌های کوچک زایمان می‌کنند و قابله‌ها اغلب با امکانات اندک و بدون دسترسی فوری به راهنمایی‌های تخصصی کار می‌کنند.