منابع محلی از ولایت غزنی می‌گویند که در پی انفجار یک سرگلوله‌ی به جامانده از جنگ در این ولایت، سه کودک جان ‏باخته و سه کودک دیگر زخمی شده‌اند. دست‌کم دو منبع گفته‌اند که این انفجار عصر دیروز (شنبه، ۱۷ ‏اسد) در منطقه‌ی «نوعی» در نزدیکی شهر غزنی رخ داده است‎.‎ منبع در ادامه تاکید کرده است که کودکان یک سرگلوله‌ی راکت را در یک زمین بایر پیدا کرده ‏بودند و با آن سرگرم بازی بودند که انفجار رخ داد.‏ دو نفر از قربانیان این انفجار برادر بودند و بین ۱۰ تا ۱۵ ‏سال سن داشتند.‏ منبع افزوده است که زخمیان این رویداد به یک مرکز صحی منتقل شده‌اند‎.‎ باید گفت که بر اساس آمار سازمان ملل، حدود ۳.۳ میلیون نفر در افغانستان در نزدیکی مناطق آلوده به ماین‌ها و مواد منفجره زندگی می‌کنند. انفجار مهمات باقی‌مانده از دهه‌ها جنگ در افغانستان همچنان از عوامل اصلی تلفات غیرنظامیان، به‌ویژه کودکان، به شمار می‌رود. سازمان حقوق بشری «رواداری» گزارش داده است که در سال ۲۰۲۵ میلادی دست‌کم ۷۹ نفر در اثر انفجار ماین‌های زمینی و مهمات منفجرنشده کشته و ۸۵ نفر دیگر زخمی شده‌اند. این نهاد تاکید کرده است که قربانیان شامل ۳۰ مرد، ۶ زن و ۴۳ کودک بوده‌اند که نشان‌دهنده آسیب‌پذیری بالای کودکان در برابر این تهدید است. همزمان اداره مبارزه با حوادث طبیعی اعلام کرده است که از اپریل ۲۰۲۵ تا مارچ ۲۰۲۶ در سراسر افغانستان ۲۲۵ رویداد مرتبط با ماین‌ها و مواد منفجرنشده ثبت شده است. در اعلامیه آمده است که این رویدادها ۹۶ کشته و ۳۷۸ زخمی برجا گذاشته و خطر گسترده مواد انفجاری باقی‌مانده از جنگ را بار دیگر برجسته کرده است.

سازمان جهانی بهداشت، به مناسبت هفته‌ی جهانی تغذیه با شیر مادر، خواستار ایستادگی در کنار مادران در افغانستان و حمایت از انتخاب‌های آگاهانه‌ی آن‌ها شد. این نهاد با نشر اعلامیه‌ای گفته است که باید برای ایجاد محیطی تلاش شود که در آن هر خانواده بتواند سالم‌ترین آغاز زندگی برای فرزندش فراهم کند. پیش از این صندوق پشتیبانی از کودکان سازمان ملل متحد، گفته بود که برای پشتیبانی از مادران به زنان باردار و مادران شیرده در کمک می‌کند امنیت غذایی خود و نوزادان شان را تأمین کنند. در راستای حمایت از مادران شیرده، کمیته‌ی بین‌المللی صلیب سرخ نیز از ۱۰ هزار مادر در بلخ و کندهار پشتیبانی کرده است.

سکینه بیگزاد، دختر دانشجوی اهل افغانستان در بنگلادش، موفق به کسب یک مدال نقره و یک مدال برنز از نهمین دور مسابقات بین‌المللی تکواندو (9th Hero Taekwondo Championship) در کشور تایلند شده است. در گزارش آمده است که این مسابقات از تاریخ ۳۱ جولای تا تاریخ ۲ اگوست در شهر پتایا کشور تایلند و با اشتراک بیش از چهار هزار ورزشکار از سی کشور برگزار شده بود. در گزارش آمده است که سکینه بیگزاد، دانشجوی رشته‌ی کامپیوتر ساینس در بنگلادش است. او در یکی از کلپ‌های تکواندو در بنگلادش تمرین می‌کند. بیگزاد با همکاری مربی بنگلادشی خود و به نمایندگی از افغانستان در این مسابقات اشتراک کرده بود. این دختر ورزشکار تنها نماینده‌ی افغانستان در این رقابت‌ها بود. او با درخشش در میدان رقابت، در رشته «پرومسه» مدال برنز و در رشته «Speed Punch» مدال نقره کسب کرده است. بیگ‌زاد در حالی موفق به کسب مدال می‌شود که دختران در افغانستان از ورزش محروم هستند. حکومت سرپرست پس از حاکمیت بر کشور، علاوه بر محدودیت‌های دیگر، زنان را از ورزش منع و تمامی‌‌ تیم‌های ملی زنان را منحل کردند.

سید مسعود حسینی، سخنگوی فرماندهی پولیس هرات می‌گوید یک زن به اتهام پایین انداختن یک کودک یک‌ونیم‌ساله از طبقه‌ی پنجم ساختمان که منجر به مرگ کودک شده، بازداشت شده است. خبرگزاری باختر در هرات، به نقل از مسعود حسینی گزارش داده است که متهم در جریان تحقیقات ابتدایی به انجام این عمل «اعتراف» کرده است. وی در ادامه تاکید کرده است که این زن در خانه‌ای که رویداد در آن اتفاق افتاده، به‌عنوان صفاکار مصروف بوده است. سخنگوی فرماندهی پولیس هرات دلیل اقدام این زن به پایین انداختن کودک از ساختمان را «اختلافات و عقده‌های شخصی میان فرد متهم و دو صفاکار دیگر این خانواده» گفته است. این در حالی است که روز گذشته گزارش‌هایی منتشر شد که یک زن ۵۵ ساله در منطقه‌ی فامیلی‌های قول‌اردو در شهر هرات، یک کودک را از ساختمان به پایین انداخته است. منابع محلی گفته‌اند کودکی که در این رویداد جان باخته، نوران نام داشت و خانواده‌ی او به‌تازگی از آلمان به هرات آمده بودند. در گزارش رسانه‌ها آمده است که پس از گم شدن تلفن همراه و مقداری پول نقد مادر این کودک، صفاکاران خانواده متهم به سرقت شدند و پس از تشدید اختلاف، این خانواده تصمیم گرفتند صفاکاری را که حدود ۱۵ سال در آن‌جا مشغول کار بود، اخراج کنند. افراد آگاه از این قضیه گفته‌اند این زن پس از آن‌که به سرقت متهم شد و از تصمیم خانواده برای اخراج خود باخبر شد، بامداد (پنج‌شنبه، ۱۵ اسد) در حالی که خانواده درگیر ماجرای تلفن بودند، به طبقه‌ی پنجم ساختمان رفته و کودک را از پنجره به بیرون پرتاب می‌کند. مسوولان در هرات گفته‌اند که تحقیقات بیشتر برای کشف حقیقت این قضیه جریان دارد.

یک ارزیابی تازه از سوی نهاد «ریچ» به پشتیبانی سازمان ملل متحد نشان می‌دهد که سوءتغذیه در ۵۳ درصد مناطق افغانستان در حال افزایش است و در ۴۴ درصد از این مناطق، شمار مبتلایان در سه ماه گذشته دو برابر شده است. براساس ارزیابی این بنیاد، بهای مواد غذایی به‌طور چشمگیری افزایش یافته و ناامنی غذایی در سراسر کشور تشدید شده است. در این ارزیابی آمده است که بیشترین افزایش موارد سوءتغذیه در ولایت‌های پنجشیر (۸۹ درصد)، فاریاب (۸۵ درصد) و لغمان (۸۳ درصد) ثبت شده است. این ارزیابی از سوی نهاد ریچ بین ۱۰ می تا ۷ جون انجام شده و بر پایه اطلاعات ۱۲ هزار و ۸۵۴ منبع آگاه محلی در ۴۰۱ ولسوالی افغانستان تهیه شده است. این گزارش تصویری از کشوری ارائه می‌دهد که افزایش هزینه‌های زندگی، شوک‌های پی‌درپی اقلیمی و کاهش کمک‌های بشردوستانه، خانواده‌های بیشتری را به سوی گرسنگی سوق داده است. بر اساس این گزارش، ۲۱.۹ میلیون تن، معادل نزدیک به ۴۵ درصد جمعیت افغانستان، به کمک‌های بشردوستانه نیاز دارند. این گزارش از تشدید ناامنی غذایی در سراسر افغانستان نیز خبر می‌دهد. بر اساس یافته‌ها، ۵۵ درصد مناطق افزایش قابل توجه بهای مواد غذایی را در ۳۰ روز گذشته گزارش کرده‌اند و ۶۳ درصد نیز از افزایش ناگهانی قیمت‌ها در بازارهای محلی خبر داده‌اند. همچنین همزمان، ۸۷ درصد مناطق گفته‌اند که خانواده‌ها به دلیل کمبود درآمد یا مواد غذایی، بیش از گذشته دام‌های خود را می‌فروشند؛ موضوعی که به گفته گزارش، نشان می‌دهد بسیاری از خانواده‌ها برای تأمین نیازهای اولیه، دارایی‌های باقی‌مانده خود را از دست می‌دهند. بر بنیاد این گزارش، در مجموع، ۶۵ درصد مناطق، ناامنی غذایی را یک مشکل جدی یا بسیار جدی توصیف کرده‌اند و ۲۵ درصد گفته‌اند که بیشتر ساکنان در یک ماه گذشته غذای کافی نداشته‌اند. همچنین در ۶۰ درصد مناطق، منابع آگاه گفته‌اند که کودکان برای کمک به تأمین هزینه‌های خانواده، مشغول کار هستند. این ارزیابی نشان می‌دهد که مشکلات اقتصادی همچنان مهم‌ترین عامل بی‌جاشدن مردم است. ۸۰ درصد مناطق، مشکلات مالی را عامل اصلی بی‌جاشدن عنوان کرده‌اند و ۷۹ درصد نیز بیکاری و فقر را از دلایل اصلی ترک محل زندگی دانسته‌اند. کمبود مواد غذایی در ۷۵ درصد، خشکسالی در ۴۰ درصد، دسترسی محدود به خدمات اساسی در ۳۱ درصد، درگیری‌ها در ۱۵ درصد و سیلاب‌ها در ۱۲ درصد مناطق، از دیگر عوامل بی‌جاشدن مردم عنوان شده‌اند. همچنین این گزارش به ادامه بازگشت مهاجران اهل افغانستان از کشورهای همسایه اشاره می‌کند. نیمی از مناطق مورد بررسی گفته‌اند که بازگشت‌کنندگان از ایران و پاکستان را پذیرفته‌اند، اما ۵۷ درصد اعلام کرده‌اند که این بازگشت‌کنندگان پس از ورود، هیچ‌گونه کمک بشردوستانه دریافت نکرده‌اند.

ریچارد بنت، گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد در امور حقوق بشر افغانستان، با ابراز نگرانی از ادامه بازداشت شش کارمند «بنیاد تحقیقاتی حقوق زنان و کودکان» در کابل، خواستار آزادی فوری آنان شده است. آقای بنت با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که ۲۱ روز از بازداشت این افراد گذشته، اما هنوز هیچ اتهامی علیه آنان در دادگاه مطرح نشده است. وی در ادامه تاکید کرده است که این شش کارمند به‌گونه «خودسرانه» بازداشت شدند و از وضعیت آنان به‌شدت ابراز نگرانی کرده است. گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد در امور حقوق بشر افغانستان درباره افراد بازداشت شده جزییات بیشتری ارائه نکرده است. براساس گزارش‌های منتشر شده، نیروهای حکومت سرپرست چندی به دفتر «نهاد تحقیقاتی حقوق زنان و کودکان» در کابل رفته و شش کارمند آن را بازداشت و وسایل و تجهیزات آن را ضبط کردند.

منابع محلی از ولایت قندهار می‌‌گویند که یک دختر جوان در ولسوالی عینومینه این ولایت در پی نامزدی با یک مرد میانسال، خودکشی کرده است. دست‌کم دو منبع گفته‌اند که این دختر ۲۵ ساله صبح روز (جمعه، ۱۶ اسد) با خوردن مرگ موش به زندگی‌اش پایان داده است. مسوولان محلی در قندهار نیز این رویداد را تأیید کرده و گفته‌اند که در حال بررسی آن هستند. همچنین مسوولان محلی مدعی شده‌اند که از خودکشی یک دختر جوان دیگر در قندهار در ولسوالی ژری قندهار جلوگیری کرده است. طبق اطلاعات، برادر این دختر می‌خواست او را به ازدواج یک مرد مسن درآورد. باید گفت که میزان خودکشی زنان و دختران در سراسر افغانستان پس از تسلط حکومت فعلی به‌طور چشم‌گیری افزایش یافته است. بیماری‌های روانی، عدم دسترسی به خدمات صحی، ازدواج‌های اجباری، خشونت خانوادگی و فشار‎های روحی ناشی از فقر و بیکاری عوامل اصلی خودکشی‌ها در بین زنان و جوانان بیان شده است. همچنین با تسلط حکومت سرپرست بر افغانستان اکثریت نهادهای حامی حقوق زنان متوقف شده است. زنان در افغانستان چون گذشته با مراجعه به نهادهای عدلی و قضایی، دیگر نمی‌توانند برای خشونت‌های وارده‌ی شان شکایت کنند و این‌گونه خشونت‌‌ها پایدار باقی مانده و افزایش پیدا می‌کند. همچنین نهادهای حقوق بشری هشدار می‌دهند که وضع محدودیت‌های گسترده علیه زنان، آنان را در معرض خطر خودکشی و خشونت‌های خانوادگی قرار داده‌اند.