نویسنده: رسانه‌ای گوهر شاد

1 ماه قبل - 91 بازدید

یونیسف یا صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد درتازه‌ترین مورد با انتقاد از ادامه‌ی ممنوعیت آموزش دختران در افغانستان هشدار داده است که این وضعیت، یک نسل را در معرض خطر قرار می‌دهد. این نهاد با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که پس از سال ۲۰۲۱ میلادی و اعمال ممنوعیت آموزش دختران، سکتور آموزش افغانستان با بحران جدی روبرو شده است. یونیسف در ادامه تاکید کرده است که به‌دلیل سیاست‌های حکومت سرپرست مبنی بر بسته‌ماندن مکتب‌ها، بیش از دو میلیون و ۲۰۰ هزار دختر از دسترسی به آموزش محروم شده‌اند. صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد در ادامه افزوده است که آموزش، حق بنیادی هر کودک است؛ اما در افغانستان این حق از نیمی از جامعه سلب شده است. همچنین یونیسف می‌گوید که در حالی آموزش دختران بالاتر از صنف ششم همچنان ممنوع است، میزان ثبت‌نام پسران در مکتب‌ها نیز کاهش یافته است. باید گفت که  حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

ادامه مطلب


1 ماه قبل - 90 بازدید

رزمری دیکارلو، معاون دبیرکل ملل متحد در امور سیاسی و صلح درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که لغو محدودیت‌ها و دسترسی زنان و دختران به آموزش و اشتغال یکی از محورهای اساسی تعامل جامعه‌ی جهانی با افغانستان به شمار می‌رود. خانم دیکارلو این اظهارات در سفر سه‌روزه خود به افغانستان با هدف پیگیری «پروسه دوحه» مطرح کرده و گفته است که روند دوحه در سال ۲۰۲۳ میلادی از سوی دبیرکل ملل متحد برای تعامل «اصولی و عمل‌گرایانه» با افغانستان و به نفع همه شهروندان افغانستان آغاز شده بود. معاون دبیرکل ملل متحد تاکید کرده است که در تمامی دیدارها و گفتگوهایش، بر ضرورت اعاده دسترسی زنان به آموزش، کار و زندگی عمومی پافشاری کرده است. او افزوده است که این موضوع همچنان یکی از محورهای اساسی تعامل جامعه‌ی جهانی با افغانستان به شمار می‌رود. همچنین خانم دیکارلو از دیدار خود با سراج‌الدین حقانی، وزیر داخله حکومت سرپرست خبر داده و گفته است که در این نشست درباره همکاری در مبارزه با مواد مخدر، تلاش‌ها برای بهبود وضعیت امنیتی کشور، موانع دسترسی بشردوستانه ناشی از بسته‌شدن مرز افغانستان و پاکستان، و محدودیت‌ها بر کارمندان زن در نهادهای کمک‌رسان از جمله ملل گفتگو شده است. او با اشاره به نقش کارمندان زن در نهادهای ملل متحد در توسعه افغانستان، گفته است که با آنان ابراز همبستگی کرده است. وی در ادامه افزوده است که زنان شاغل در نهادهای ملل متحد باید بتوانند به دفاتر کاری خود بازگردند تا خدمات لازم را به مردم افغانستان ارائه کنند. بر اساس اظهارات دیکارلو، او با زنان و نمایندگان جامعه‌ی مدنی دیدار کرده و در این نشست‌ها درباره وضعیت حقوق بشر در کشور، از جمله محدودیت‌های اعمال‌شده بر زنان و دختران و نیاز به ادامه گفتگوها با حکومت فعلی و جامعه بین‌المللی از طریق روند دوحه بحث و تبادل نظر صورت گرفته است.

ادامه مطلب


2 ماه قبل - 99 بازدید

یونیسف یا صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد اعلام کرده است که نتایج تازه‌ی ارزیابی‌اش نشان می‌دهد، میزان یادگیری دانش‌آموزان در افغانستان، در صنف‌هایی که آموزگاران زن حضور دارند، بالاتر است. این نهاد با نشر اعلامیه‌ای در حساب کاربری ایکس خود نوشته است: «وقتی آموزگاران تحصیلات دانشگاهی داشته باشند، کیفیت یادگیری دانش‌آموزان نیز تقویت می‌شود.» صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد بر اهمیت سرمایه‌گذاری در آموزگاران زن تاکید و اعلام کرده که چنین سرمایه‌گذاری می‌تواند کیفیت آموزش را به شکل قابل توجهی بهبود بخشد. همچنین یونیسف در ادامه افزوده اس: «سرمایه‌گذاری روی آموزگاران زن واجد شرایط، کیفیت آموزش را ارتقا می‌دهد.» بر اساس بررسی سازمان ملل در ۲۰۲۵ میلادی، حدود ۹۳ درصد دانش‌آموزان در افغانستان هنگام پایان دوره‌ی ابتدایی، مهارت‌های پایه‌ای خواندن و نوشتن را به‌طور کامل ندارند. یونسکو و یونیسف همچنان با اشاره به این وضعیت، خواستار تمرکز بیش‌تر بر سوادآموزی و آموزش ریاضی شده‌اند. قابل ذکر است که پس از به قدرت رسیدن حکومت سرپرست در ۲۰۲۱ میلادی و ممنوعیت آموزش دختران بالاتر از صنف ششم، بسیاری از آموزگاران زن نیز از تدریس محروم شده‌اند. همچنین در کنار آن، آموزگاران زن حق تدریس پسران را نیز ندارند؛ وضعیتی که هزاران آموزگار را بی‌کار و سکتور آموزش را با کم‌بود نیروی انسانی روبرو کرده است.

ادامه مطلب


2 ماه قبل - 107 بازدید

پژوهشگران انستیتوت فناوری کالیفرنیا و دانشگاه نورت‌ایسترن در آمریکا درتازه‌ترین مورد اعلام کرده‌اند که زنان نسبت به مردان با شک و تردید بیشتری به هوش مصنوعی می‌بینند. آنان با نشر اعلامیه‌ای گفته است که یافته‌های این پژوهش که در مجله آکادمی ملی علوم آمریکا منتشر شده، نشان می‌دهد که زنان بیشتر از مردان هوش مصنوعی را پرخطر می‌دانند. پژوهشگران داده‌های حدود ۳ هزار نفر در ایالات متحده را ارزیابی کردند. یافته‌های این ارزیابی‌ها نشان می‌دهد که زنان ۱۱ درصد بیشتر از مردان معتقدند که خطرات هوش مصنوعی از فواید آن بیشتر است. باتریس ماگسترو، استاد دانشگاه نورت‌ایسترن در آمریکا تاکید کرده است: «در پژوهش قبلی دریافتیم که زنان به‌طور مداوم نسبت به هوش مصنوعی بدبین‌تر از مردان هستند.» استاد دانشگاه نورت‌ایسترن در آمریکا یکی از دلایل بدبینی زنان نسبت به هوش مصنوعی را خصلت ریسک‌گریزی آنان عنوان کرده است. باتریس ماگسترو در ادامه تاکید کرده است که زنان هم بیشتر در معرض خطرات ناشی از هوش مصنوعی قرار دارند و هم به‌طور کلی ریسک‌گریزتر از مردان هستند. به گفته پژوهشگران، یافته‌های این پژوهش نشان می‌دهد که در سیاست‌گذاری‌های مربوط به هوش مصنوعی باید به نگرانی‌های خاص زنان توجه شود. آنان هشدار داده‌اند که هوش مصنوعی می‌تواند نابرابری‌های جنسیتی را تشدید کرده یا باعث واکنش‌های سیاسی منفی علیه این فناوری شود.

ادامه مطلب


2 ماه قبل - 97 بازدید

سرک هنوز خلوت بود. نه از شلوغی همیشگی خبری بود، نه از صدای بوق موترها. فقط چند دکان نیمه‌باز، یک نانوایی و چند مرد که زودتر از بقیه شهر بیدار شده بودند، دیده می‌شد. در گوشه‌ای از پیاده‌رو، دختری روی یک چهارپایه کوتاه نشسته بود. جلوی پایش جعبه چوبی کوچکی بود که در آن دو بوتل واکس، یک برس سیاه و یک پارچه کهنه دیده می‌شد. دختر سرش پایین بود و بند کفش‌های خودش را مرتب می‌کرد. نامش فاطمه است؛ هفده ساله. نه داستان خاصی دارد و نه زندگی متفاوتی نسبت به هزاران دختر دیگر این شهر. اگر کسی از کنارش رد شود، شاید فقط او را به‌عنوان «دختر کفش‌رنگ‌کن» ببیند. اما پشت این تصویر ساده، زندگی‌ای جریان دارد که با تصمیم‌های سخت و ناخواسته شکل گرفته است. فاطمه در خانواده‌ای شش‌نفره زندگی می‌کند: پدر، مادر، سه خواهر کوچک‌تر و خودش. خانه‌شان در حاشیه شهر است؛ جایی که کرایه کمتر است، اما فاصله تا مرکز زیاد. پدرش پیش از این راننده موتر بود، اما بعد از مدتی موترش را فروخت تا قرض‌هایش را بدهد. حالا کار ثابت ندارد؛ بعضی روزها بارکشی می‌کند و بعضی روزها بیکار می‌ماند. مادرش خانه‌دار است؛ زنی که تمام عمرش را در همین چهار دیواری گذرانده و حالا تنها دل‌خوشی‌اش زنده‌ماندن فرزندانش است. تا قبل از بسته‌شدن مکاتب، فاطمه شاگرد صنف دهم بود. هر روز مسیر طولانی خانه تا مکتب را پیاده می‌رفت. گاهی خسته می‌شد، اما شکایت نمی‌کرد. مکتب برایش فقط درس نبود؛ جایی بود که احساس می‌کرد دیده می‌شود و شنیده می‌شود. معلم ادبیاتش همیشه می‌گفت: «فاطمه، اگر بخواهی، می‌توانی خوب بنویسی.» همین یک جمله برایش کافی بود تا شب‌ها مشقش را با دقت انجام دهد. وقتی مکاتب بسته شد، فاطمه مثل خیلی‌ها اول منتظر ماند. گفتند موقت است و دوباره باز می‌شود. اما روزها گذشت و هیچ تغییری نیامد. اوایل، هنوز برنامه روزانه داشت: صبح بیدار می‌شد، کتاب می‌خواند و تمرین می‌نوشت. اما وقتی دید هیچ‌کس از آینده چیزی نمی‌داند، انگیزه‌اش کم‌کم از بین رفت. در همان روزها، وضعیت خانه هم بدتر شد. قرض‌ها بیشتر شد و مصرف دوا برای مادرش افزایش یافت. خواهرانش مکتب ابتدایی می‌رفتند و هرچند هزینه‌شان کم بود، اما صفر هم نبود. فاطمه احساس می‌کرد فقط مصرف است، نه کمک. این احساس آرام‌آرام سنگین شد. اولین بار فکر کار کردن از جایی آمد که انتظارش را نداشت. یک روز که برای خرید سبزی بیرون رفته بود، دید دختری هم‌سن خودش کنار سرک کفش رنگ می‌کند. دختر نه می‌خندید، نه حرف می‌زد؛ فقط کار می‌کرد. مردم می‌آمدند و می‌رفتند. فاطمه ایستاد و نگاه کرد، نه از روی کنجکاوی، بلکه از روی مقایسه. با خودش گفت: «او هم مثل من است. چرا او می‌تواند و من نه؟» چند روز بعد، موضوع را با پدرش در میان گذاشت. پدر اول مخالفت کرد و گفت: «این کار برای دختر خوب نیست.» اما وقتی فاطمه از وضعیت خانه، از قرض‌ها و از شرمندگی‌ای که هر شب می‌بیند، گفت، پدرش چیزی نگفت. سکوتش یعنی اجازه. روز اول، فاطمه هنوز مطمئن نبود. دلش می‌خواست کسی او را نشناسد. چادرش را محکم‌تر بست و جعبه واکس را از همان دختر قبلی قرض گرفت. کنار سرک نشست. دست‌هایش سرد بود؛ نه از هوا، بلکه از ترس. اولین مشتری چند دقیقه طول کشید تا بیاید؛ مردی میانسال که بدون نگاه‌کردن گفت: «سیاه کن.» فاطمه کفش را گرفت. دست‌هایش لرزید. واکس زیاد زد؛ کفش براق شد، اما نه تمیز. مرد پول داد و رفت؛ نه تشکر، نه اعتراض. آن روز فقط ۸۰ افغانی درآمد داشت. وقتی پول را به مادرش داد، مادر چیزی نگفت؛ فقط پول را گرفت و در گوشه‌ای گذاشت. اما شب، وقتی فکر می‌کرد فاطمه خواب است، آرام گفت: «خدا کند مجبور نبودی.» روزهای بعد بهتر شد. فاطمه یاد گرفت؛ یاد گرفت کجا بنشیند که مشتری بیشتر باشد، چه وقت حرف نزند و چه وقت فقط سرش پایین باشد. کم‌کم درآمدش به ۱۵۰ افغانی رسید و بعضی روزها، اگر شلوغ بود، به ۲۰۰ افغانی هم می‌رسید. این پول سهم بزرگی از مصارف خانه را پوره می‌کرد. فاطمه حالا برنامه مشخصی دارد: صبح‌ها زود می‌رود، قبل از شلوغی؛ ظهر برمی‌گردد و نان می‌خورد، دوباره عصر می‌رود. بعضی وقت‌ها خسته است، کمرش درد می‌کند و انگشتانش خشک می‌شود. اما وقتی می‌بیند خانه بدون قرض می‌چرخد، ادامه می‌دهد. دلتنگی برای مکتب هنوز هست، اما دیگر مثل قبل دردناک نیست. شاید چون عادت کرده یا چون زندگی اجازه نداد بیشتر فکر کند. با این حال، شب‌ها گاهی کتاب‌هایش را ورق می‌زند. بعضی درس‌ها را یادش رفته، بعضی را نه. هنوز می‌گوید: «اگر باز شود، برمی‌گردم.» اما این را آرام می‌گوید، طوری که اگر نشد، خودش هم نشنود. وقتی از فاطمه می‌پرسی چه پیامی برای دختران دیگر دارد، زیاد حرف نمی‌زند. بعد از مکثی طولانی می‌گوید: «امید را کسی به ما نمی‌دهد. خودمان باید نگهش داریم. حتی اگر کوچک باشد. حتی اگر فقط برای زنده‌ماندن باشد.» او کفش رنگ می‌کند؛ نه برای افتخار و نه برای داستان‌شدن، فقط برای این‌که خانه‌شان خاموش نماند. فاطمه قهرمان نیست، فقط دختری است که وقتی راه بسته شد، ایستاد و راه دیگری پیدا کرد؛ راهی که سخت است، اما واقعی است. نویسنده: سارا کریمی

ادامه مطلب


2 ماه قبل - 99 بازدید

یونیسف یا صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد در افغانستان درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که همزمان با محرومیت دختران از آموزش، ثبت‌نام پسران در مکاتب نیز در حال رکود است. این نهاد امروز (دوشنبه، ۶ دلو) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که ۲.۲ میلیون دختر از آموزش در مکاتب در سال ۲۰۲۱ میلادی محروم شدند. صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد در ادامه تاکید کرده است که سیستم آموزشی در حال بحران، تمام یک نسل را در خطر قرار داده است. یونیسف تصریح کرده که آموزش حق هر کودک است. همچنین یونیسف و یونسکو یا سازمان علمی، آموزشی و فرهنگی ملل متحد در گزارش مشترک افزوده‌اند که ۹۳ درصد شاگردان دوره ابتدایی به اندازه کافی توانایی خواندن ندارند. باید گفت که  حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

ادامه مطلب


2 ماه قبل - 204 بازدید

فرماندهی پولیس ولایت دایکندی درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که چهار پسر جوان در مرکز این ولایت براثر مسمومیت ناشی از دود زغال جان باخته‌اند. این فرماندهی با نشر اعلامیه‌ای گفته است که این رویداد شب (شنبه، ۴ دلو) در داخل یک اتاق مسکونی در ناحیه‌ دوم شهر نیلی از مربوطات مرکز ولایت دایکندی رخ داده است. فرماندهی پولیس در ادامه تاکید کرده است که قربانیان این رویداد دانش‌آموز بودند و برای آزمون کانکور آمادگی می‌گرفتند. اعلامیه آمده است که آنان باشندگان اصلی روستای «نوجوگ» ولسوالی اشترلی و ۱۶، ۱۷، ۱۸ و ۱۹ ساله بودند. این فرماندهی علت این حادثه را دود بیش از حد زغال و بسته بودن لوله‌ی بخاری دانسته است. قابل ذکر است که همه‌ساله در فصل زمستان موارد متعددی از مرگ افراد براثر زغال‌گرفتگی از ولایت‌های مختلف کشور گزارش می‌شود. این در حالی است که چندی پیش دو دختر جوان در ولسوالی میرامور دایکندی نیز براثر زغال‌گرفتگی جان باخته بودند.

ادامه مطلب


2 ماه قبل - 517 بازدید

افسردگی پس از زایمان، در صورتی که درمان نشود، ممکن است برای ماه‌ها یا حتی بیش‌تر ادامه یابد و تأثیرات عمیقی بر سلامت روان مادر، روابط خانوادگی و رشد کودک داشته باشد. در موارد نادر، برخی زنان دچار روان‌پریشی پس از زایمان می‌شوند. این اختلال روانی شدید معمولاً در هفته‌ی اول پس از تولد نوزاد ظاهر می‌شود و علائم آن به‌مراتب شدیدتر و خطرناک‌تر از افسردگی پس از زایمان است. نشانه‌های این وضعیت ممکن است شامل موارد زیر باشد: - گیجی شدید و احساس گم‌گشتگی - افکار وسواسی یا غیرواقع‌بینانه درباره نوزاد - توهم (دیدن یا شنیدن چیزهایی که وجود ندارند) - هذیان (باورهای نادرست و غیرمنطقی) - اختلال شدید خواب یا بی‌خوابی مفرط - افزایش غیرعادی انرژی همراه با بی‌قراری - افکار پارانوئید یا ترس‌های غیرواقعی - تمایل یا اقدام برای آسیب رساندن به خود یا نوزاد روان‌پریشی پس از زایمان یک وضعیت اورژانسی در سلامت روان است و نیاز به مداخله‌ی فوری پزشکی دارد. درمان معمولاً شامل بستری شدن، مصرف داروهای ضدروان‌پریشی و گاهی روان‌درمانی است. تشخیص زودهنگام و حمایت خانواده در روند بهبودی نقش حیاتی دارند. افسردگی پس از زایمان در والد دیگر (پدر) مطالعات نشان داده‌اند که نه‌تنها مادران، بلکه پدران نیز ممکن است پس از تولد فرزندشان دچار *افسردگی پس از زایمان* شوند. پدران تازه‌وارد ممکن است علائمی مشابه مادران را تجربه کنند؛ از جمله: - احساس غم و بی‌انگیزگی - خستگی مفرط - اضطراب و پریشانی - اختلال در خواب و اشتها - کاهش تمرکز یا علاقه به فعالیت‌های روزمره پدرانی که سن پایین‌تری دارند، سابقه‌ی افسردگی دارند، با مشکلات ارتباطی مواجه‌اند یا تحت فشارهای مالی قرار دارند، بیش از دیگران در معرض ابتلا به این نوع افسردگی هستند. افسردگی پس از زایمان در پدران — که گاه به آن «افسردگی پس از زایمان پدرانه» نیز گفته می‌شود — می‌تواند تأثیرات منفی قابل‌توجهی بر کیفیت رابطه‌ی زناشویی، سلامت روان شریک زندگی و حتی رشد عاطفی و رفتاری کودک داشته باشد. شناسایی به‌موقع علائم و دریافت حمایت روانی، برای بهبود وضعیت روانی پدر و سلامت کلی خانواده ضروری است. هیچ علت واحد و مشخصی برای افسردگی پس از زایمان وجود ندارد؛ اما عوامل ژنتیکی، تغییرات جسمی و مسائل عاطفی می‌توانند در بروز آن نقش داشته باشند. ۱. ژنتیک: مطالعات نشان می‌دهد افرادی که سابقه‌ی خانوادگی افسردگی پس از زایمان دارند، به‌ویژه اگر این اختلال در خانواده به‌صورت شدید ظاهر شده باشد، بیشتر در معرض ابتلا به این نوع افسردگی قرار دارند. این موضوع نقش وراثت را در حساسیت نسبت به تغییرات روانی پس از زایمان پررنگ‌تر می‌سازد. ۲. تغییرات جسمی:* پس از زایمان، سطح هورمون‌های استروژن و پروژسترون در بدن به‌طور ناگهانی کاهش می‌یابد. این افت هورمونی می‌تواند در تعادل روانی فرد اختلال ایجاد کند. همچنین، کاهش عملکرد غده‌ی تیروئید و افت سطح هورمون‌های آن، می‌تواند منجر به احساس خستگی، بی‌حالی، کاهش تمرکز و خلق افسرده شود. ۳. مسائل عاطفی: کمبود خواب، خستگی مزمن و فشار روانی ناشی از مراقبت از نوزاد می‌تواند توانایی فرد را در مدیریت حتی مشکلات ساده، کاهش دهد. ممکن است مادر احساس کند آمادگی یا توانایی لازم برای مراقبت از نوزاد را ندارد یا دچار تردید در نقش مادری‌اش شود. احساس کاهش جذابیت ظاهری، تغییر در هویت فردی یا از دست رفتن کنترل بر زندگی نیز از جمله نگرانی‌های رایجی هستند که ممکن است ذهن مادر را درگیر کنند. مجموعه‌ی این فشارهای روانی می‌تواند زمینه‌ساز بروز یا تشدید افسردگی پس از زایمان شود. عوامل خطر ابتلا به افسردگی پس از زایمان افسردگی پس از زایمان ممکن است برای هر مادر جدیدی رخ دهد و تنها محدود به فرزند اول نیست؛ بلکه می‌تواند پس از تولد هر فرزندی ایجاد شود. با این حال، برخی عوامل خطر ابتلا را افزایش می‌دهند، از جمله: - داشتن سابقه افسردگ*، چه در دوران بارداری و چه در دیگر دوره‌های زندگی. - ابتلا به اختلال دوقطبی. - تجربه افسردگی پس از زایمان در بارداری‌های قبلی. - سابقه خانوادگی افسردگی یا سایر اختلالات خلقی. - تجربه رویدادهای استرس‌زا در سال گذشته، مانند: عوارض بارداری، بیماری جدی، فوت عزیزان یا از دست دادن شغل. - داشتن نوزادی با مشکلات سلامتی یا نیازهای ویژه. - تولد دوقلو یا چندقلو. - مشکلات در شیردهی یا ناتوانی در برقراری پیوند اولیه با نوزاد. سایر عوامل خطر برای افسردگی پس از زایمان افسردگی پس از زایمان می‌تواند در نتیجه‌ی برخی شرایط اجتماعی یا روانی نیز تشدید شود. از جمله: - وجود مشکلات در رابطه با همسر یا شریک زندگی. - داشتن سیستم حمایتی ضعیف از جانب خانواده یا دوستان. - مواجهه با مشکلات مالی یا فشار اقتصادی. - بارداری ناخواسته یا بدون آمادگی قبلی. چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟ اگر پس از تولد نوزاد احساس افسردگی دارید، ممکن است از بیان آن خجالت بکشید یا تصور کنید موضوع موقتی است. اما مهم است بدانید که بروز علائمی مانند غم پس از زایمان یا افسردگی، نیاز به توجه جدی دارد. در صورت مشاهده‌ی علائم زیر، مراجعه به پزشک ضروری است: - علائم بیش از دو هفته ادامه یابد. - شدت علائم به‌مرور افزایش پیدا کند. - انجام وظایف روزانه یا مراقبت از نوزاد برایتان دشوار شود. - در ذهن خود افکار آسیب‌رساندن به خود یا نوزاد را داشته باشید. اگر افکار خودکشی دارید: در صورتی که در هر زمانی افکار خودکشی یا آسیب به خود یا نوزادتان به ذهن‌تان خطور کرد، فوراً از همسر، خانواده یا دوستان برای مراقبت از نوزاد کمک بگیرید و بی‌درنگ به پزشک یا روان‌درمانگر مراجعه کنید. این وضعیت یک اورژانس روانی است و نیاز به کمک فوری دارد. نویسنده: داکتر معصومه پارسا

ادامه مطلب


2 ماه قبل - 92 بازدید

منابع محلی از ولایت ننگرهار می‌گویند که چهار کودک دختر و پسر در ولسوالی کامه‌ این ولایت، در رودخانه‌ی کنر در آب غرق شده و جان باخته‌اند. دست‌کم دو منبع گفته‌اند که این رویداد حوالی ساعت ۴:۰۰ بعدازظهر روز (شنبه، ۴ دلو) در پل کامه از مربوطات ولسوالی کامه ولایت ننگرهار رخ داده است. منبع در ادامه تاکید کرده است که این کودکان همراه خانواده‌‌ی‌شان به تفریح رفته بودند و همان‌جا توسط آب‌های خروشان رودخانه‌ی کنر در ولسوالی کامه غرق شدند. یکی از منابع می‌گوید مه جسد دو تن از این کودکان پیدا شده و اجساد دو تن دیگرشان هنوز پیدا نشده‌‌اند. منبع افزوده است که کودکان غرق شده دو کودک دختر و دو کودک پسر بودند. منبع تصریح کرد که اجساد بیرون کشیده از آب متعلق به دو کودک پسر ۶ و ۸ ساله می‌باشند و اجساد دو کودک دختر ۱۲ و ۸ ساله هنوز پیدا نشده‌اند. منبع در مورد دلیل و علت غرق شدن این کودکان معلومات ارائه نکرده است. باید گفت که تا اکنون مسوولان محلی در ننگرهار در این باره جزییات ارائه نکرده‌اند.

ادامه مطلب


2 ماه قبل - 90 بازدید

بخش زنان سازمان ملل متحد(UN Women) درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که آموزش یک حق اساسی برای همه زنان و دختران است و نباید به‌عنوان یک امتیاز در نظر گرفته شود. این سازمان با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که هر زن و دختر «شایسته دسترسی، فرصت و انتخاب» در زمینه آموزش است این حق باید برای همه تضمین شود. همچنین بخش زنان سازمان ملل متحد در ادامه تاکید کرده است که آموزش یک حق بنیادی برای همه زنان و دختران است. حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. در همین حال، سازمان ملل همواره از جامعه‌ی جهانی خواسته است تا برای حمایت از آموزش دختران و تضمین دسترسی آنان به فرصت‌های یادگیری اقدامات فوری انجام دهد.

ادامه مطلب