برچسب: محدودیت

1 ماه قبل - 106 بازدید

اوچا یا دفتر هماهنگ‌کننده کمک‌های بشردوستانه سازمان ملل متحد درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که فرمان‌ها و محدودیت‌های حکومت سرپرست، دسترسی زنان و دختران به خدمات اساسی و روند کمک‌رسانی بشردوستانه در افغانستان را به‌گونه جدی محدود کرده است. این نهاد با نشر گزارشی گفته است که از آگوست ۲۰۲۱ میلادی تا اکنون دست‌کم ۴۷۰ فرمان از سوی حکومت فعلی افغانستان صادر شده است که به‌صورت مستقیم یا غیرمستقیم بر فعالیت‌های بشردوستانه در کشور تاثیر گذاشته است. در بخشی از گزارش دفتر هماهنگ‌کننده کمک‌های بشردوستانه سازمان ملل آمده است که ۷۹ فرمان به‌طور مشخص زنان و دختران را هدف قرار داده و آزادی‌های آن‌ها را در بخش‌های آموزش، اشتغال، مشارکت اقتصادی و حضور در زند‌گی عمومی محدود ساخته است. اوچا در ادامه تاکید کرده است که این محدودیت‌ها شامل ممنوعیت آموزش متوسطه و عالی برای دختران، الزام پوشش اسلامی و منع کار زنان در سازمان‌های غیردولتی و نهادهای بین‌المللی می‌شود. در گزارش آمده است که این محدودیت‌ها ساختار اجتماعی و اقتصادی افغانستان را دگرگون کرده و دسترسی زنان به معیشت و خدمات اساسی را به‌گونه چشم‌گیر کاهش داده است. دفتر هماهنگ‌کننده کمک‌های بشردوستانه سازمان ملل هشدار داده که این محدودیت‌ها خطر خشونت مبتنی بر جنسیت و مشکلات روانی–اجتماعی را افزایش داده و روند کمک‌رسانی بشردوستانه را با چالش‌های جدی روبرو کرده است. قابل ذکر است که حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

ادامه مطلب


1 ماه قبل - 117 بازدید

اوچا یا دفتر هماهنگ‌کننده کمک‌های بشردوستانه سازمان ملل متحد درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که افغانستان در سال ۲۰۲۶ میلادی، همچنان یکی از بزرگ‌ترین بحران‌های بشردوستانه جهان خواهد بود. این سازمان امروز (سه‌شنبه، ۹ جدی) با نشر گزارشی گفته است که در سال آینده، حدود ۲۱.۹ میلیون تن، تقریباً ۴۵ درصد از جمعیت در افغانستان به کمک‌های بشردوستانه نیاز خواهند داشت. در گزارش دفتر هماهنگ‌کننده کمک‌های بشردوستانه سازمان ملل متحد آمده است که نیاز مالی برای پاسخ‌گویی به بحران انسانی افغانستان در سال ۲۰۲۶ میلادی، ۱.۷۱ میلیارد دالر برآورد شده و هدف آن کمک‌رسانی به ۱۷.۵ میلیون تن اعلام شده است. اوچا در ادامه تاکید کرده است که سال‌ها درگیری، شکنند‌گی اقتصادی، سرمایه‌گذاری ناکافی در خدمات اساسی و فرسایش سریع حقوق، بخش‌های بزرگی از جمعیت را با کاهش تاب‌آوری مواجه کرده است. در بخشی از گزارش اوچا آمده است که این فشارهای مزمن اکنون با بدتر شدن ناامنی غذایی، بازگشت‌های گسترده فرامرزی، خشک‌سالی ناشی از تغییرات اقلیمی، بلایای طبیعی مکرر و محرومیت سیستماتیک زنان و دختران از زند‌گی عمومی تشدید شده است. دفتر هماهنگ‌کننده کمک‌های بشردوستانه سازمان ملل متحد همچنان در بخشی از گزارشش از جامعه‌ی جهانی خواسته است با حمایت از جوامع آسیب‌پذیر، زند‌گی‌ها را در افغانستان نجات دهند. این در حالی است اوچا چندی پیش نیز اعلام کرده بود که در سال آینده بیش از ۱۷ میلیون تن در افغانستان با ناامنی شدید غذایی روبرو خواهند شد.

ادامه مطلب


1 ماه قبل - 112 بازدید

سازمان جهانی مهاجرت درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که در سال روان میلادی، چهار هزار و ۳۸۵ شغل جدید در افغانستان ایجاد شده که یک هزار و ۵۹۸ مورد آن به زنان اختصاص دارد. این سازمان با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که در سال روان میلادی همچنان به حفظ نُه هزار و ۸۹۹ شغل دیگر در افغانستان کمک کرده که از این میان، دو هزار و ۸۷۱ مورد مربوط به زنان بوده است. سازمان جهانی مهاجرت در ادامه تاکید کرده است که با فراهم‌سازی منابع مالی، تجهیزات و آموزش، از کسب‌وکارهای کوچک حمایت می‌کند تا فرصت‌های شغلی برای بی‌جاشدگان، بازگشت‌کنندگان، جوانان و زنان ایجاد شود. این سازمان در ادامه افزوده است که توان‌مندسازی اقتصادی زنان نقش کلیدی در بهبود معیشت خانواده‌ها و افزایش تاب‌آوری جوامع آسیب‌پذیر دارد و به همین دلیل، زنان در بسیاری از برنامه‌های اشتغال‌زایی این نهاد در اولویت قرار گرفته‌اند. این در حالی است که در بیش از چهار سال گذشته، دسترسی زنان به کار و فرصت‌های اقتصادی به‌شدت محدود شده و نهادهای بین‌المللی بارها نسبت به پیامدهای اجتماعی و انسانی این وضعیت هشدار داده‌اند. کارهای خصوصی از معدود بخش‌های باقی‌مانده برای کار زنان و دختران است. به گفته‌ی ملل متحد، کارهای خصوصی آخرین کانال کسب درآمد زنان در افغانستان است. همچنین حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

ادامه مطلب


1 ماه قبل - 185 بازدید

او هنوز به دنیا نیامده بود که سرنوشتش نوشته شد، اما هیچ‌کس هرگز زحمت نداد آن نوشته را برای خودش بخواند. در مزار شریف، جایی میان دیوارهای گلی و کوچه‌هایی که صدای پای دختران در آن همیشه محتاط بود، کودکی‌اش همچون شمعی نیم‌سوخته گذشت؛ نوری کم‌جان، عمری کوتاه، و بادی دائمی که تهدید می‌کرد هر لحظه خاموشش کند. او هنوز معنای «آینده» را درست نمی‌دانست که آینده‌اش را معامله کردند. هنوز فرق میان بازی و زندگی را نفهمیده بود که زندگی با تمام سنگینی‌اش روی شانه‌های نحیفش آوار شد. وقتی گفتند «باید عروس شوی»، نه گریه کرد، نه فریاد زد؛ چون از کودکی یاد گرفته بود که بعضی چیزها را نمی‌شود رد کرد، فقط می‌شود تحمل کرد. لباس عروسی برای تنش بزرگ بود، اما تقدیر بسیار بزرگ‌تر. دست‌هایی که او را به خانه‌ی شوهر بردند، دست‌های محافظ نبودند؛ دست‌هایی بودند که فقط تحویل می‌دادند، مثل باری که دیگر مسئولیتی بر دوش کسی نمی‌گذارد. خانه‌ی شوهر برایش خانه نشد؛ میدان آزمونی شد، جایی که هر اشتباه، چه واقعی و چه خیالی، بهایی داشت. در آن خانه، زن‌بودن یعنی نادیده‌گرفته‌شدن، و دخترک‌بودن جرمی نابخشودنی. نگاه‌ها تیز بودند، کلمات سنگین، و سکوت‌ها مرگبار. هر روز، بخشی از خودش را در گوشه‌ای از آن خانه جا می‌گذاشت؛ اول خنده‌اش، بعد اعتمادش، و بعد حتی تصورش از اینکه «من هم حق دارم». سال‌ها مثل سایه از رویش گذشتند، اما نه، آن‌ها سایه نبودند؛ سنگ بودند. بدنش زیر بار بارداری‌های پیاپی خم شد، اما روحش زیر بار تحقیرهای مداوم ترک برداشت. او مادر شد، نه از سر انتخاب، بلکه از سر اجبار؛ و مادری‌اش، به‌جای آن‌که پناهی باشد، باری شد که اجازه نمی‌داد فروبریزد، حتی وقتی تمام وجودش خواهان شکستن بود. شب‌ها، وقتی کودکانش خواب بودند، او بیدار می‌ماند؛ نه برای رویا دیدن، بلکه برای فکر کردن. فکر به اینکه آیا زندگی همیشه همین‌قدر تنگ است؟ آیا زن بودن یعنی همیشه مقصر بودن؟ آیا جایی در این دنیا هست که دختری خسته را فقط به‌عنوان انسان ببیند؟ نه وسیله، نه بار، نه سکوت؟ وقتی به کابل آمدند، شهر بزرگ‌تر شد، اما فضای نفس کشیدنش کوچک‌تر. در کابل، خشونت لباس متمدن‌تری به تن داشت؛ کمتر فریاد، بیشتر فشار. کمتر ضربه‌ی آشکار، بیشتر خردشدن آرام. او در میان ازدحام شهر گم شد؛ زنی بی‌نام در دریایی از بی‌تفاوتی. ساختمان‌ها بالا می‌رفتند، اما امید او پایین‌تر می‌آمد. در بیست‌وپنج‌سالگی، چهار فرزند داشت و صورتی که سال‌ها زودتر از زمانش پیر شده بود؛ نه از سن، بلکه از فکر، نه از کار، بلکه از دردهای ناگفته. بدنش هنوز حرکت می‌کرد، اما روحش سال‌ها بود که زخمی راه می‌رفت. بارها به مرزی رسید که ادامه‌دادن شبیه ناممکن بود؛ مرزی که آدم نمی‌خواهد ناپدید شود، فقط آرزو دارد درد متوقف شود. اما هر بار، چیزی او را نگه می‌داشت: صدای نفس‌های کودک، نگاه ترسیده‌ی فرزندی که جهان را فقط از پشت شانه‌های مادرش می‌دید. او قهرمان نبود چون پیروز شده بود؛ قهرمان بود، چون باختنِ کامل را نپذیرفت. هر صبح که از خواب برمی‌خاست، تصمیمی نانوشته می‌گرفت: «امروز هم باید بگذرد.» نه برای خودش، بلکه برای چهار زندگی کوچک که ایستادنشان به ایستادن او وابسته بود. او یاد گرفت با قلبی ترک‌خورده دوست بدارد، با بدنی خسته کار کند، و با روحی زخمی دوام بیاورد. گاهی کنار پنجره می‌ایستاد و به کابل نگاه می‌کرد؛ به شهری که می‌توانست هزاران فرصت داشته باشد، اما برای او فقط هزاران سؤال داشت: آیا روزی کسی صدایش را خواهد شنید؟ آیا عدالت فقط کلمه‌ای در کتاب‌هاست؟ آیا دختران پس از او نیز مجبور خواهند بود همان مسیر تکراری و پررنج را طی کنند؟ او هنوز می‌ترسد، هنوز محتاط است، هنوز شب‌ها با کوچک‌ترین صدا از جا می‌پرد؛ اما چیزی در او هست که نشکسته: توان زنده‌ماندن در بدترین شرایط، توان مادر ماندن در جهانی که مادرها را فراموش می‌کند. داستان او، فقط داستان یک زن نیست؛ داستان نسلی‌ است که در کودکی پیر شد، دخترانی که انتخاب نداشتند، و زنانی که با وجود همه‌چیز، هنوز نفس می‌کشند. او هنوز ایستاده است. و همین، در دنیایی که بارها خواست او را بشکند، بزرگ‌ترین مقاومت است. نویسنده: سارا کریمی

ادامه مطلب


1 ماه قبل - 115 بازدید

سازمان ملل متحد درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که هر روز، زنان و دختران با نقض حقوقی مواجه می‌شوند که کرامت، امنیت و رفاه آنان را تهدید می‌کند. این سازمان امروز (یک‌شنبه، ۷ جدی/۲۸ دسامبر) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که حقوق زنان و دختران باید در همه جا رعایت شود. سازمان ملل در بخشی از پیامش تاکید کرده است که برای ارائه خدمات، حمایت و پشتیبانی از حقوق زنان و دختران، فعالیت‌های خود را در سراسر جهان ادامه خواهد داد. در حالی سازمان ملل متحد بر حمایت حمایت از حقوق زنان و دختران تاکید می‌کند که زنان و دختران در افغانستان پس از تسلط حکومت سرپرست، از اساسی‌ترین حقوق خود به‌شمول حق تحصیل و کار محروم شدند. بر اساس گزارش‌های منتشرشده، در چهار سال گذشته موارد ازدواج اجباری، ازدواج‌های زیر سن و خشونت علیه زنان افزایش یافته است، همچنین بسیاری از زنان و مادران باردار در مناطق دوردست به خدمات صحی دسترسی ندارند. حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

ادامه مطلب


1 ماه قبل - 94 بازدید

سید عباس عراقچی، وزیر خارجه‌ی جمهوری اسلامی ایران درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که در افغانستان باید همه‌ی مردم حق تعیین سرنوشت خود در قالب حکومت را داشته باشند. خبرگزاری ایرنا در گزارشی نوشته است که آقای عراقچی این اظهارات را در در دانشگاه «میگیمو» روسیه مطرح کرده و گفته است که ایران چالش‌های زیادی با حکومت سرپرست در افغانستان دارد و تا اکنون حکومت افغانستان را به‌رسمیت نشناخته است. وی در بخشی از صحبت‌هایش امنیت مرزها، آب، مواد مخدر و مهاجرت را از جمله چالش‌های موجود میان حکومت فعلی و ایران دانسته است. وزیر خارجه‌ی جمهوری اسلامی ایران در عین حال گفته است که حکومت سرپرست در افغانستان واقعیت کنونی آن کشور است و ایران برای حل چالش‌ها با آن گفتگو می‌کند. وزیر خارجه ایران تصریح کرد: «در مورد حکومت فعلی افغانستان، باید بپذیریم که واقعیتی به نام حکومت موجود در کابل وجود دارد.» قابل ذکر است که ایران در چهار سال اخیر تعامل گسترده‌ی سیاسی و اقتصادی با حکومت فعلی داشته و سفارت و قنسولگری‌های افغانستان را به این دولت واگذار کرده است. بااین‌حال، ایران و حکومت فعلی تنش‌های شدیدی نیز بر سر حق‌آبه و مسائل دیگر داشته‌اند که چندین بار منجر به درگیری نظامی شده است. جمهوری اسلامی ایران همواره بر تشکیل «حکومت فراگیر ملی» در افغانستان تأکید کرده است. در همین راستا، تهران اخیراً میزبان نشستی با حضور نمایندگان کشورهای منطقه درباره افغانستان بود؛ نشستی که حکومت فعلی از شرکت در آن خودداری کردند.

ادامه مطلب


2 ماه قبل - 159 بازدید

بخش زنان سازمان ملل متحد درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که پیش‌برد برابری جنسیتی نیازمند یک جنبش جهانی است و همه افراد و نهادها باید در همه جا برای تحقق آن همکاری کنند. این سازمان با نشر گزارشی گفته است که هر روز فرصتی برای پیش‌برد حقوق زنان و دختران است و تلاش مستمر جهانی برای تحقق برابری جنسیتی می‌تواند حیاتی باشد. سازمان ملل متحد در ادامه تاکید کرده است که سی سال پیش، رهبران جهان در چهارمین کنفرانس جهانی زنان وعده دادند که حقوق، فرصت‌ها، قدرت و امنیت برابر برای زنان و دختران در سراسر جهان تأمین شود. در بخشی از گزارش بخش زنان سازمان ملل متحد آمده است که «اعلامیه و برنامه اقدام بیجنگ» این وعده را تثبیت کرده و همچنان جامع‌ترین و برنامه‌ای است که تا اکنون برای تحقق حقوق برابر همه زنان و دختران ایجاد شده است. بخش زنان سازمان ملل تصریح کرد که امروز جامعه‌ی جهانی قوی‌تر، متحدتر، متنوع‌تر و مصمم‌تر است تا نخستین نسلی باشد که به برابری جنسیتی دست پیدا می‌کند. در حالی ملل متحد بر برابری جنسیتی تاکید می‌کند که حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

ادامه مطلب


2 ماه قبل - 132 بازدید

برنامه‌ی توسعه‌ای سازمان ملل متحد درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که با وجود بحران‌ها و چالش‌های گسترده در افغانستان، زنان و دختران این کشور در سال ۲۰۲۵ میلادی شاهد دست‌آوردها و پیشرفت‌های قابل توجهی بوده‌اند. این نهاد با نشر ویدیویی در حساب کاربری ایکس خود به‌مناسبت سال نو میلادی نوشته است که افغانستان در یک سال گذشته علاوه‌بر بحران‌ها، شاهد دست‌آوردها و کسب‌وکار‌های ارزش‌مندی نیز بوده است. این سازمان در ادامه تاکید کرده است که در یک سال گذشته در افغانستان شاهد فعال‌سازی مرکز‌های صحی، بهبود مزرعه‌ها، رشد کسب‌وکار زنان و دختران و بازگشت خانواده‌ها به خانه بوده است. برنامه توسعه‌ای سازمان ملل متحد در ادامه افزوده است که در این مدت کودکان بدون نگرانی به آب آشامیدنی سالم دسترسی داشته‌اند و مردان و زنان درمان‌های باکیفیت برای بیماری‌هایی مانند مالاریا و سل دریافت کرده‌اند. همچنین برنامه‌ی توسعه‌ای سازمان ملل متحد ابراز امیدواری کرده است که سال ۲۰۲۶ میلادی، سالی ارزش‌مند و امیدبخش برای مردم افغانستان باشد. در سال‌های اخیر، در پی ممنوعیت و محدودیت کار زنان در بسیاری از بخش‌ها، زنان و دختران ناگزیر شده‌اند برای تأمین نیازهای اولیه زندگی خود به تجارت‌های کوچک و متوسط روی بیاورند. این در حالی‌ست که چندی پیش نیز برنامه‌ی توسعه‌ای سازمان ملل متحد، اعلام کرد که از ۸۹ هزار کسب‌وکار در سراسر افغانستان پشتیبانی کرده که بخش عمده آن‌ توسط زنان مدیریت می‌شود. همچنین حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

ادامه مطلب


2 ماه قبل - 110 بازدید

سازمان جهانی صحت(WHO) درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که زنان و ‌مادران در سراسر جهان به مراقبت‌های باکیفیت صحی نیاز دارند که از نظر جسمی و روانی، پیش از زایمان، در حین زایمان و پس از آن، از آنان حمایت کند. این سازمان با نشر اعلامیه‌ای در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که سیستم‌های صحی باید تکامل یابند تا بتوانند با مشکلات متعدد سلامت مادران و نوزادان مقابله کنند. در بخشی از گزارش سازمان جهانی صحت آمده است که این مشکلات شامل عوارض مستقیم زایمانی، اختلالات روانی، بیماری‌های غیرواگیر و برنامه‌ریزی خانواده‌ها است. سازمان صحی جهانی در ادامه تاکید کرده است که سرمایه‌گذاری در سلامت مادران و نوزادان به بهبود کیفیت زند‌گی آنان کمک می‌کند. این سخنان در حالی مطرح می‌شود که سیستم صحی افغانستان به شدت آسیب دیده و بخصوص دسترسی زنان و مادران باردار به خدمات صحی کاهش یافته است. همچنین نبود کارشناسان پزشکی به ویژه در بخش زنان، نبود مرکزهای صحی در منطقه‌های دوردست و بخش‌هایی تحت منازعه یکی از عمده‌ترین عامل‌های مرگ‌ومیر زنان در هنگام زایمان در افغانستان عنوان شده است. با بازگشت حکومت سرپرست و بسته‌شدن دروازه‌های مکتب و دانشگاه‌ها بر روی دختران، نگرانی‌ها از کم‌بود کارکنان پزشکی در سراسر افغانستان افزایش یافته است. در کنار آن‌، سازمان‌های بین‌المللی بارها هشدار داده است که نرخ کنونی مرگ‌ومیر مادران در افغانستان از بالاترین‌ها در سطح جهان است و سازمان‌های بین‌المللی نسبت به تشدید این وضعیت ابراز نگرانی کرده‌اند.

ادامه مطلب


2 ماه قبل - 109 بازدید

تیم ملی والیبال زنان افغانستان در آخرین دیدار خود، در رقابت‌های والیبال زنان مرکز آسیا، مغلوب تیم ملی والیبال زنان بنگلادیش شد و در جایگاه چهارم این رقابت‌ها ایستاد. دیدار رده‌بندی این رقابت‌ها میان تیم‌های افغانستان و بنگلادیش در مالدیو برگزار شده بود و تیم ملی والیبال زنان افغانستان در این دیدار، با نتیجه ۰–۳ مغلوب حریف خود شد و در بین چهار تیم شرکت‌کننده در این رقابت‌ها در جایگاه چهارم ایستاد. تیم ملی والیبال زنان افغانستان ست‌های اول تا سوم را به ترتیب با نتایج ۲۰–۲۵، ۲۰–۲۵و ۱۵–۲۵ به حریف واگذار کردند. قابل ذکر است که تیم ملی والیبال زنان کشور در مرحله‌ی گروهی این رقابت‌ها موفق شده بود بنگلادیش را با نتیجه ۳–۱ شکست دهد. رقابت‌های والیبال زنان زون مرکز آسیا از ۲۹ قوس تا ۴ جدی سال جاری خورشیدی با حضور تیم‌های افغانستان، بنگلادیش، قرغیزستان و مالدیو و به میزبانی مالدیو برگزار شده بود. ملی‌پوشان والیبال زنان کشور در این رقابت‌ها پنج مسابقه (سه دیدار مرحله گروهی، یک دیدار نیمه‌نهایی و یک دیدار رده‌بندی) انجام دادند که حاصل آن چهار شکست و یک پیروزی بود. تیم ملی والیبال زنان بنگلادیش مقام سوم این رقابت‌ها را به دست آورد. تیم والیبال زنان افغانستان با حضور سه مربی و کادر همراه و ده بازیکن در این رقابت‌ها شرکت کرده بود. بازیکنان و کادر فنی تیم والیبال زنان افغانستان: عزیزه فیضی– مدیر تیم محمد اسدالهی– سرمربی زهرا احمدی– کمک‌مربی بازیکنان: زینب نیکزاد، رقیه محمدی، زهرا هانیه افغان، مریم حیدری، فاطمه باقری، نرگس موسوی، فاطمه حیدری، محدثه امیری، زهرا هاشمی و زهرا مرادی. این در حالی است که تیم ملی والیبال زنان کشور چندی پیش در چارچوب رقابت‌‌های همبستگی کشورهای اسلامی ریاض ۲۰۲۵، تیم پنجم این رقابت‌ها شده بود. هدایت این تیم‌ را محمد اسداللهی، سرمربی ایرانی تیم ملی والیبال مردان افغانستان برعهده دارد. قابل ذکر است که حکومت سرپرست پس از بازگشت به قدرت، تمام فعالیت‌های ورزشی را برای زنان در افغانستان ممنوع اعلام کرده و تیم‌های ورزشی زنان را به‌رسمیت نمی‌شناسند.

ادامه مطلب