برچسب: محدودیت

1 ماه قبل - 143 بازدید

حامد کرزی، رییس‌جمهور پیشین افغانستان از بنیاد آموزش برتر، نهاد قطری برای تسهیل بورسیه تحصیلی به دختران اهل افغانستان در دانشگاه‌های آمریکایی قدردانی کرد. آقای کرزی امروز (شنبه، ۱۶ جوزا) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود خواهان بازگشایی مکاتب و دانشگاه‌ها به روی دختران شد و گفته است که زمینه آموزش برای آنها باید در داخل کشور فراهم شود. رییس‌جمهور پیشین افغانستان در ادامه تاکید کرده است که برای توسعه افغانستان، فراهم‌ کردن زمینه کار به کادرهای آموزش‌دیده ضروری است. او از فراغت ۷۴ دختر اهل افغانستان به همکاری بنیاد آموزش برتر و حمایت صندوق توسعه قطر ابراز خرسندی کرد. وی از تلاش‌ها و حمایت‌های همه نهادها برای تداوم آموزش دختران افغانستان قدردانی کرده است. باید گفت که بنیاد آموزش برتر روز پنجشنبه اعلام کرد که دست‌کم ۷۴ دختر اهل افغانستان به حمایت صندوق توسعه قطر از دانشگاه‌های آمریکایی فارغ شدند. این دختران که در پی ممنوعیت آموزشی از تحصیل باز مانده بودند، از طریق برنامه بورسیه‌های قطر از ۲۷ مرکز تحصیلات عالی در سراسر آمریکا فارغ شده‌اند. قطر به عنوان یک کشور اسلامی در حالی به دختران اهل افغانستان زمینه آموزش‌ در دانشگاه‌های معتبر را فراهم کرده است که حکومت فعلی از حدود چهار سال به این‌سو آموزش دختران و زنان بالاتر از صنف ششم را منع کرده است. افغانستان تنها کشور در جهان است که آموزش بالاتر از صنف ششم برای دختران را منع کرده است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. بر بنیاد گزارش‌ها، اگر این ممنوعیت ادامه یابد، تا سال ۲۰۳۰ نزدیک به چهار میلیون دختر ممکن است از آموزش محروم شوند.

ادامه مطلب


1 ماه قبل - 117 بازدید

یونیسف یا صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که زمینه‌ی آموزش‌های حرفه‌ای از جمله حکاکی روی سنگ‌های قیمتی و زرگری را برای دختران و زنان جوان در افغانستان فراهم کرده است. تاج‌الدین ایواله، رییس بخش افغانستان یونیسف در حساب کاربری ایکس خود نوشته که این برنامه‌ی آموزشی با پشتیبانی مالی بانک توسعه‌ی آسیا اجرا می‌شود. وی در ادامه تاکید کرده است که این دوره‌ی آموزشی به دختران کمک می‌کند تا آنان بتوانند مهارت‌های لازم برای ورود به بازار کار و راه‌اندازی کسب‌وکارهای کوچک را کسب کنند. در اعلامیه آمده است که این برنامه آموزشی در قالب دوره‌های فنی و حرفه‌ای برگزار می‌شود و شرکت‌کنندگان در آن مهارت‌های عملی مورد نیاز برای اشتغال و خودکفایی اقتصادی را فرا می‌گیرند. در ادامه آمده است که آموزش‌هایی مانند حکاکی روی سنگ لاجورد، زرگری و سایر حرفه‌های مرتبط، بخشی از این برنامه است که به هدف افزایش فرصت‌های درآمدزایی برای دختران و زنان جوان ارائه می‌شود. براساس این طرح، فراگیران پس از تکمیل دوره‌های آموزشی شش‌ماهه، افزون بر کسب مهارت‌های تخصصی، به ابزارها و امکانات اولیه مورد نیاز برای آغاز فعالیت حرفه‌ای خود نیز دست‌رسی خواهند داشت. قابل ذکر است که این اقدام در حالی صورت می‌گیرد که دختران بالاتر از صنف ششم همچنان از آموزش رسمی محروم‌ هستند. در سوی دیگر، محدودیت‌های موجود بر فرصت‌های کاری زنان، بسیاری از آنان را ناگزیر کرده است تا برای تامین هزینه‌های زندگی به فعالیت‌های خصوصی و کسب‌وکارهای کوچک روی آورند.

ادامه مطلب


1 ماه قبل - 86 بازدید

یوناما یا دفتر نمایندگی سیاسی سازمان ملل متحد در افغانستان گفته است که زنان و کودکان بیشتر از دیگران از بحران آب در افغانستان آسیب می‌بینند. این نهاد با نشر گزارشی در حساب کاربری فیس‌بوک خود نوشته است که مسوولیت تأمین آب میان افراد به‌صورت مساوی تقسیم نشده است. در ادامه آمده است که براساس گزارش جهانی آب که توسط سازمان ملل متحد برای سال ۲۰۲۶ میلادی تهیه شده، زنان و دختران بیش از دیگران بار جمع‌آوری آب را بر دوش می‌کشند. یوناما تاکید کرده است که بحران رو‌به‌گسترش آب، پیامدهای سنگینی بر زندگی مردم افغانستان گذاشته است و زنان و کودکان بیش از همه از این بحران آسیب می‌بینند. براساس گزارش سازمان ملل متحد، بحران آب نابرابری‌های موجود جنسیتی در افغانستان را تشدید کرده است. همچنین سازمان ملل متحد در بخشی از گزارشش افزوده است که به دلیل کمبود امکانات صحی و حفظ‌الصحه، جوامع، به‌ویژه کودکان در معرض امراض ناشی از آب ناپاک قرار می‌گیرند. این در حالی است که اوایل سال جاری خورشیدی کمیته بین‌المللی صلیب سرخ (ICRC) اعلام کرد که بحران آب در افغانستان رو به افزایش است و زنان و کودکان همچنان بیشترین بار این بحران را به دوش می‌کشند. به گفته‌ی این نهاد، بسیاری از خانواده‌ها در افغانستان هنوز مجبورند ساعت‌ها برای یافتن آب پیاده‌روی کنند. در این میان، زنان و کودکان بیشترین بار تامین آب را تحمل می‌کنند.

ادامه مطلب


1 ماه قبل - 107 بازدید

جان آیلیف، مدیر سازمان جهانی غذا برای افغانستان می‌گوید که در پی تشدید بحران بشری و اختلال در مسیرهای کمک‌رسانی، مادران و کودکان مبتلا به سوءتغذیه در این کشور بدون دریافت کمک از مرکز‌های صحی بازگردانده می‌شوند. آقای آیلیف با نشر اعلامیه‌ای گفته است که سوءتغذیه به بالاترین سطح خود رسیده، مادران و کودکان ضعیف و ناامید از کلینیک‌ها بازگردانده می‌شوند، چون هیچ غذایی برای کمک به آن‌ها وجود ندارد. وی در ادامه تاکید کرده است که بسته‌شدن تنگه هرمز در پی درگیری‌ها، تجارت و روند کمک‌های بشردوستانه به افغانستان را به شدت مختل کرده است. او علاوه کرد که افغانستان که پس از بسته‌شدن مرز پاکستان در اواخر سال گذشته، مسیر تجاری خود را به بندرعباس ایران تغییر داده بود، اکنون با اختلال تازه‌ای روبرو شده است. بر بنیاد گزارش، با کنترول جمهوری اسلامی بر تنگه هرمز و محاصره بنادر ایران توسط ایالات متحده، این مسیر نیز عملاً مسدود شده است. مدیر برنامه جهانی غذا گفته که ذخایر غذایی این سازمان در اواسط ماه آپریل به‌گونه کامل پایان یافته و ادامه بحران، روند کمک‌رسانی را با دشواری جدی مواجه کرده است. براساس این گزارش، برنامه جهانی غذا ناگزیر شده محموله‌های خود را از مسیرهای طولانی آسیای مرکزی انتقال دهد؛ اقدامی که هزینه‌های حمل‌ونقل را سه برابر و قیمت مکمل‌های غذایی را ۳۵ درصد افزایش داده است. این در حالی است که این نهاد در سال جاری تنها هشت درصد بودجه مورد نیازش را دریافت کرده است. همچنین مدیر این نهاد در بخشی از گزارش که محموله بیسکویت‌های مقوی مکتب‌ها که قرار بود از دبی از طریق ایران به افغانستان منتقل شود، پس از آغاز جنگ در اواخر فبروری، هفته‌ها در امارات متحده عربی متوقف مانده است. این محموله اکنون از مسیر زمینی طولانی شامل عربستان سعودی، اردن، سوریه، ترکیه، گرجستان، آذربایجان و دریای خزر عبور می‌کند تا از طریق ترکمنستان  وارد کشور شود. بربنیاد داده‌های سازمان ملل متحد، نیمی از جمعیت افغانستان برای ادامه‌ی زندگی به کمک‌های انسان‌دوستانه‌ نیاز دارند. در فصل گرما نگرانی‌ها از تشدید بحران انسانی نیز، در این کشور تشدید شده است. همچنین پیش از این نیز، نهادهای وابسته به سازمان ملل متحد، گفته که به دلیل ممنوعیت کار زنان در نهادهای بین‌المللی امدادرسانی به زنان و دختران دشوارتر شده است.

ادامه مطلب


1 ماه قبل - 87 بازدید

یونیسف یا صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد می‌گوید ادامه محدودیت آموزش دختران و کار زنان در افغانستان منجر به کاهش ۰.۵ درصدی تولید ناخالص داخلی افغانستان شده است. این نهاد با نشر گزارشی گفته است که محدودیت‌ها نیروی انسانی افغانستان را تضعیف کرده است و  هر سال ادامه این محدودیت‌ها، یک گروه تازه از دختران را از ورود به نیروی کار ماهر محروم می‌کند و پیامدهای اجتماعی و اقتصادی بزرگی برای افغانستان دارد. یونیسف هشدار داده است که ادامه این وضعیت می‌تواند بر سلامت کودکان نیز اثر بگذارد. در گزارش این سازمان آمده است که محرومیت مادران از آموزش، با افزایش کوتاه‌قدی کودکان، کاهش پوشش واکسین و کاهش مراقبت‌های پیش از زایمان ارتباط دارد. همچنین در بخشی از آمده است که اگر آموزش و کار زنان گسترش یابد، رشد اقتصادی افغانستان می‌تواند سالانه ۰.۵ درصد بیشتر شود. این نهاد تاکید کرد که از زمان ممنوعیت آموزش دختران در بیشتر از چهار سال گذشته هیچ دختری در افغانستان بالاتر از صنف ششم شامل مکتب نشده است. بر اساس این گزارش، حدود یک میلیون دختر تا اکنون مستقیم از این ممنوعیت آسیب دیده‌اند. این نهاد هشدار داده است که اگر این ممنوعیت ادامه یابد، تا سال پنج سال آینده دو میلیون دختر از حق آموزش بالاتر از دوره ابتدایی محروم خواهند شد. در گزارش آمده است که در ۳۵ سال آینده، حدود ۶۰۰ هزار زن ماهر از نیروی کار افغانستان خارج خواهند شد. صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل تصریح کرد که ۴۰ دانشگاه از مجموع ۱۲۹ دانشگاه افغانستان به دلیل کاهش درآمد، کاهش شمار دانشجویان و استادان، به‌ویژه زنان دانشجو و استاد، با خطر بسته‌شدن روبرو هستند. بر اساس این گزارش، دو بخش مهم که هنوز زنان در آن اجازه کار دارند، آموزش و خدمات صحی است. اما با بسته‌ماندن راه آموزش دختران، در آینده شمار آموزگاران و کارمندان صحی زن به‌شدت کاهش خواهد یافت.

ادامه مطلب


1 ماه قبل - 115 بازدید

رسانه‌های بین‌المللی اعلام کرده است که با تشکیل دولت جدید دنمارک، سمیرا نوا امینی، سیاستمدار دنمارکی افغانستانی‌تبار به‌عنوان وزیر اقلیم، انرژی و خدمات عمومی این کشور به کابینه راه یافت. خانم نوا از چهره‌های شناخته‌شده سیاسی در دنمارک است و پیش از این نیز در حوزه‌های مرتبط با سیاست‌های اقلیمی و انرژی فعالیت داشته است. در گزارش آمده است که سمیرا نوا از حزب «رادیکال ونستره» با گرایش سوسیال لیبرال، از امروز (چهارشنبه، ۱۳ جوزا) مسوولیت این وزارتخانه را برعهده می‌گیرد. این انتصاب در حالی صورت می‌گیرد که مسائل مربوط به تغییرات اقلیمی و تأمین انرژی از مهم‌ترین اولویت‌های دولت جدید دنمارک به شمار می‌رود. خانم نوا در سال ۱۹۸۸ میلادی در آلبورگ دنمارک از والدین افغانستانی به دنیا آمد. والدینش در سال ۱۹۸۶ به دلیل جنگ شوروی از افغانستان به دنمارک پناهنده شدند. سمیرا نوا دانش‌آموخته در رشته اقتصاد در دانشگاه کپنهاگن است. در بخشی از گزارش آمده است که او مدتی در اندیشکده‌ها و وزارتخانه‌های مختلف دنمارک کار کرد و سپس وارد سیاست شد. همچنین در سال ۲۰۱۹ میلادی به‌عنوان نماینده حزب «رادیکال ونستره» وارد پارلمان دانمارک شد و بعدا به یکی از چهره‌های مهم حزب در حوزه‌هایی مانند اقتصاد، اشتغال، برابری جنسیتی و سیاست‌های اقلیمی تبدیل شد. او در انتخابات‌های بعدی نیز دوباره به پارلمان راه یافت و به مقام‌های بالاتری در حزب رسید. در حالی خانم امینی وزیر دولت دنمارک می‌شود که حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. بر بنیاد گزارش‌ها، اگر این ممنوعیت ادامه یابد، تا سال ۲۰۳۰ نزدیک به چهار میلیون دختر ممکن است از آموزش محروم شوند.

ادامه مطلب


1 ماه قبل - 110 بازدید

در پنجمین کنفرانس وزیران در باره سیاست خارجی فمینیستی به حمایت پایدار از زنان و دختران افغانستان تاکید گردیده و سیاست‌های زن‌ستیزانه محکوم شد. کنفرانس سیاست خارجی فمینیستی، در وزارت خارجه اسپانیا با اشتراک مقام‌های دولتی، نمایندگان نهادهای بین‌المللی، جامعه مدنی و فعالان حقوق زنان برای دو روز برگزار شده است. هدف از برگزاری این کنفرانس، بررسی نقش سیاست خارجی فمینیستی در دفاع از حقوق زنان، تقویت برابری جنسیتی، حمایت از صلح و حفاظت از ارزش‌های دموکراتیک خوانده شده است. در این کنفرانس، سخنرانان بر حمایت از زنان افغانستان تاکید کرده و از ادامه محدودیت‌ها، حذف زنان از عرصه عمومی و تلاش‌ها برای خاموش ساختن صدای زنان افغانستان انتقاد کردند. در این کنفراسن، الیونور کاروا، وزیر مشاور مشارکت‌های بین‌المللی و شهروندان فرانسوی در خارج، نیز بر ضرورت دفاع از حقوق زنان در سطح جهان تاکید کرده است. او به‌ویژه بر حمایت از زنان و دختران در شرایط جنگ و بحران اشاره کرده و وضعیت زنان و دختران افغانستان را یکی از نمونه‌های مهم این چالش جهانی دانسته است. در بخش‌های دیگر این نشست، نمایندگان نهادهای بین‌المللی و فعالان حقوق زنان درباره وضعیت زنان در افغانستان، پیامدهای کمک‌های بشردوستانه و نیاز به حمایت پایدار از زنان و دختران افغان صحبت کردند. بربنیاد گزارش، «آپارتاید جنسیتی» و «نقش زنان در روند صلح و آینده دموکراسی» و بحث ویژه مرتبط با زنان افغانستان در این کنفرانس مطرح شده است.

ادامه مطلب


1 ماه قبل - 128 بازدید

خوزه مانوئل آلبارس، وزیر خارجه اسپانیا، در پنجمین نشست وزیران درباره سیاست خارجی فمینیستی در مادرید، بر حمایت از زنان افغانستان تاکید کرده و گفته است که صدای آنان با وجود تلاش‌های در داخل افغانستان برای خاموش کردن آن، همچنان شنیده خواهد شد. آقای آلبارس در سخنرانی افتتاحیه این نشست خطاب به زنان افغانستان گفت: «این‌جا همیشه خانه شما خواهد بود. صدای زنان افغانستان همیشه از این وزارت‌خانه شنیده خواهد شد، هرچند کسی تلاش کنند آن را خاموش کنند.» وی در ادامه تاکید کرد که وزارت خارجه اسپانیا هر سال میزبان نشستی با عنوان «صدای ما را بشنوید» است که در آن سازمان‌ها و نهادهای زنان افغانستان در تبعید برای دفاع از آزادی و عدالت جنسیتی گردهم می‌آیند. او افزوده است که بخشی از ساختمان وزارت خارجه اسپانیا به نام «تالار زنان افغانستان» نام‌گذاری شده و با نصب لوحه‌ای یادبود، تلاش شده است صدای زنان افغانستان همواره در این نهاد بازتاب داشته باشد. نشست دو روزه مادرید با شعار «ساختن صلح و دموکراسی» برگزار شده و مقام‌های دولتی، نمایندگان سازمان‌های بین‌المللی، نهادهای مدنی و فعالان حقوق زنان از حدود ۶۰ کشور در آن شرکت کرده‌اند. برگزارکنندگان گفته‌اند که بیش از ۱۴۰ نهاد مدنی و گروه‌های مدافع حقوق زنان در این نشست حضور دارند و محور اصلی گفتگوها، نقش سیاست خارجی فمینیستی در پیشبرد برابری جنسیتی، دفاع از حقوق زنان و تقویت صلح و دموکراسی است. افغانستان یکی از محورهای اصلی این نشست بوده است. شرکت‌کنندگان نسبت به ادامه محرومیت زنان و دختران از آموزش، کار و حضور در زندگی عمومی ابراز نگرانی کرده‌اند. برگزارکنندگان اعلام کرده‌اند که دو نشست ویژه به افغانستان اختصاص یافته است؛ یکی درباره آنچه «آپارتاید جنسیتی» در افغانستان خوانده شد و دیگری درباره نقش زنان در روند صلح‌سازی و آینده دموکراسی در این کشور. این نشست در حالی برگزار می‌شود که افغانستان همچنان تنها کشوری در جهان است که دختران از آموزش متوسطه و تحصیلات عالی محروم هستند. شرکت‌کنندگان در این نشست تاکید کردند که صلح پایدار و دموکراسی بدون مشارکت معنادار زنان امکان‌پذیر نیست و حمایت از زنان و دختران افغانستان باید همچنان بخشی اساسی از تلاش‌های جهانی برای دفاع از حقوق بشر، برابری جنسیتی و صلح باقی بماند.

ادامه مطلب


1 ماه قبل - 81 بازدید

سازمان عفو بین‌الملل در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که افغانستان همچنان تنها کشور جهان است که آموزش متوسط برای دختران و زنان در آن ممنوع است. این نهاد با نشر اعلامیه‌ای در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که شماری از زنان تلاش کرده‌اند با راه‌اندازی مکتب‌های آنلاین فرصت ادامه‌ی آموزش را برای دختران فراهم کنند. سازمان عفو بین‌الملل از فاطمه نصرت ازگون به عنوان نمونه یاد کرده که پس از بازگشت حکومت سرپرست مکتب آنلاینی را زیر نام «اکادمی بهدخت» ایجاد کرده است. حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. بر بنیاد گزارش‌ها، اگر این ممنوعیت ادامه یابد، تا سال ۲۰۳۰ نزدیک به چهار میلیون دختر ممکن است از آموزش محروم شوند.

ادامه مطلب


1 ماه قبل - 155 بازدید

صبح هنوز به‌طور کامل بر شهر مزارشریف سایه نیفکنده است. صدای اذان از مسجد محل به گوش می‌رسد و کوچه‌های باریک، آرام‌آرام از سکوت شبانه بیرون می‌آیند. در یکی از محله‌های نسبتاً دور از مرکز شهر، جایی که خانه‌های خشتی و دیوارهای گلی هنوز بخشی از چهره محل را تشکیل می‌دهند، دختری جوان روز خود را زودتر از بسیاری از همسالانش آغاز می‌کند. او پس از ادای نماز صبح، حویلی کوچک خانه را جارو می‌کند، برای اعضای خانواده چای دم می‌کند و سپس راهی کارگاهی می‌شود که در چند سال گذشته نه‌تنها زندگی خودش، بلکه زندگی چندین زن و دختر دیگر را نیز تغییر داده است. چند سال پیش، زمانی که دروازه‌های مکاتب به روی دختران بسته شد، او دانش‌آموز یکی از صنف‌های متوسطه بود. مانند بسیاری از دختران افغانستان، آرزوهای بزرگی در سر داشت. می‌خواست درس بخواند، تحصیلات عالی خود را ادامه دهد و روزی معلم، داکتر یا کارمند یکی از نهادهای دولتی شود. او کتاب‌هایش را دوست داشت و از شاگردان ممتاز صنف به شمار می‌رفت. اما با بسته شدن مکتب، زندگی‌اش وارد مرحله‌ای شد که هرگز تصور آن را نمی‌کرد. او روزهای نخست را به‌خوبی به یاد دارد؛ روزهایی که هر صبح از خواب بیدار می‌شد، اما دیگر لباس مکتب را بر تن نمی‌کرد. کتاب‌هایش روی طاقچه اتاق باقی مانده بودند و دفترهایش آرام‌آرام زیر لایه‌ای از گرد و خاک پنهان می‌شدند. هر بار که صدای زنگ مکتب همسایه را می‌شنید، قلبش فشرده می‌شد. او می‌گوید در آن روزها احساس می‌کرد بخشی از آینده‌اش از او گرفته شده است. اما در خانواده‌ای که با مشکلات اقتصادی دست‌وپنجه نرم می‌کرد، فرصت زیادی برای غرق شدن در ناامیدی وجود نداشت. پدر خانواده کارگر روزمزد بود و درآمد اندکی داشت. قیمت مواد خوراکی روزبه‌روز افزایش می‌یافت و تأمین هزینه‌های زندگی دشوارتر می‌شد. او بارها شاهد بود که مادرش برای مدیریت مخارج خانه ساعت‌ها فکر می‌کند و گاهی ناچار می‌شود برخی نیازهای ضروری را به زمان دیگری موکول کند. در همان روزها بود که او و برادرش درباره راه‌اندازی یک کار کوچک خانوادگی گفت‌وگو کردند. آنان سرمایه چندانی نداشتند و تجربه‌شان نیز محدود بود، اما باور داشتند که با اراده و پشتکار می‌توانند راهی برای کسب درآمد پیدا کنند. پس از بررسی چندین گزینه، تصمیم گرفتند تولید مایع ظرف‌شویی را آغاز کنند؛ محصولی که تقریباً در هر خانه مورد استفاده قرار می‌گیرد و همواره بازار مصرف دارد. آغاز کار بسیار دشوار بود. آنان بخشی از پس‌انداز اندک خانواده را جمع‌آوری کردند و با آن مقدار کمی مواد اولیه خریدند. در یکی از اتاق‌های خانه چند بشکه پلاستیکی، تعدادی بوتل خالی و وسایل ساده تهیه کردند. روزهای نخست ساعت‌ها صرف یادگیری شیوه تولید، ترکیب مواد و آزمایش کیفیت محصول می‌شد. گاهی یک اشتباه کوچک باعث می‌شد تمام زحمات یک روز از بین برود و گاهی نیز محصول کیفیت لازم را نداشت و ناچار بودند دوباره از ابتدا شروع کنند. با این حال، ناامید نشدند. شب‌ها پس از صرف شام کنار هم می‌نشستند و درباره راه‌های بهبود کار گفت‌وگو می‌کردند. برادرش مسئول تهیه مواد اولیه و بازاریابی شد و او بیشتر بر تولید و بسته‌بندی تمرکز کرد. کم‌کم نخستین سفارش‌های کوچک از دکان‌های محل دریافت شد. هرچند سود چندانی در میان نبود، اما همان سفارش‌ها برای آنان نشانه‌ای از امید و موفقیت به شمار می‌رفت. چند ماه بعد، کارگاه کوچک آنان در میان مردم محل شناخته شد. کیفیت محصولات بهبود یافت و مشتریان بیشتری به دست آوردند. دکان‌دارانی که در ابتدا با تردید به محصول آنان نگاه می‌کردند، اکنون سفارش‌های بیشتری ثبت می‌کردند و تولید نیز افزایش یافت. در روزهای نخست، بسیاری از اطرافیان با دیده تردید به این کار نگاه می‌کردند. برخی باور نداشتند که یک دختر جوان بتواند در شرایط دشوار اقتصادی، کسب‌وکاری هرچند کوچک را مدیریت کند. اما او و برادرش تصمیم گرفتند به جای توجه به قضاوت دیگران، تمام انرژی خود را صرف پیشبرد کار کنند. با گذشت زمان، اعتماد مردم محل افزایش یافت و مشتریان دوباره برای خرید مراجعه کردند. هر موفقیت کوچک، انگیزه آنان را بیشتر می‌کرد. امروز نیز با وجود بهتر شدن وضعیت کارگاه، مشکلات همچنان وجود دارد. افزایش قیمت مواد اولیه، هزینه‌های حمل‌ونقل و رقابت در بازار از چالش‌های روزمره آنان است. با این حال، زنان و دخترانی که در این کارگاه فعالیت می‌کنند باور دارند داشتن درآمد، هرچند اندک، بهتر از بی‌کاری است. در این زمان تصمیم گرفتند چند زن و دختر نیازمند محل را نیز به کار جذب کنند. نخستین زنی که به آنان پیوست، مادری بیوه بود که مسئولیت تأمین زندگی سه فرزندش را بر عهده داشت. پس از او زنان دیگری نیز به کارگاه آمدند. امروز در این کارگاه شش زن و سه دختر مشغول کار هستند. فضای کارگاه ساده است، اما در پس این سادگی، ده‌ها داستان از تلاش و امید نهفته است. نویسنده: سارا کریمی

ادامه مطلب