یوناما یا دفتر هیأت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان اعلام کرده است که مأموران امر به معروف و نهی از منکر حکومت سرپرست در ولایت‌های قندهار و ارزگان، دسترسی زنان بدون محرم مرد به خدمات صحی را منع کرده‌ است. این نهاد امروز (یک‌شنبه، ۱۹ دلو) با نشر گزارشی درباره‌ی وضعیت حقوق بشر در افغانستان گفته است که کارکنان صحی زن نیز نمی‌توانند بدون محرم سر کار بروند. در بخشی از گزارش آمده است که مأموران امر به معروف و نهی از منکر حکومت فعلی هرازگاهی از مراکز صحی نظارت می‌کنند تا از دسترسی زنان بدون محرم به خدمات صحی و کار زنان بدون محرم جلوگیری کنند. دفتر هیأت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان در بخشی از گزارشش تاکید کرده است که در ارزگان، امر به معروف به رانندگان دستور داده است که زنان بدون محرم را انتقال ندهند. همچنین در ادامه آمده است که در قندهار، مأموران امر به معروف دکان‌داران را ترغیب کرده‌اند که به زنان بدون محرم جنس نفروشند. یوناما در ادامه افزوده است که مأموران امر به معروف و نهی از منکر از دسترسی زنان بدون چادری به اماکن عمومی از جمله حمل‌ونقل، مراکز صحی و ادارات دولتی نیز جلوگیری می‌کنند. همچنین در این گزارش به بازداشت زنان و دختران به‌دلیل نداشتن برقع در هرات اشاره شده و آمده است زنانی که برقع نداشتند، از دسترسی به شفاخانه‌ها، دفترها‌ی دولتی و سالن‌های عروسی منع شدند. در گزارش یوناما آمده است که حکومت سرپرست در برخی از ولایت‌ها بر گشت‌وگذار زنان نیز محدودیت وضع کرده‌اند. در این گزارش آمده است که در ماه اکتبر، نیروهای دولتی از ورود زنان به جمعه‌بازار جلوگیری کرده و تجمع آنان را با شلیک هوایی متفرق کردند.

سازمان حمایت از رسانه‌های افغانستان درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که ناظره رشیدی، خبرنگار محلی زن در قندوز پس از یک ماه از زندان حکومت سرپرست آزاد شده است. این سازمان با نشر اعلامیه‌ای گفته است که خانم رشیدی روز (چهارشنبه، ۱۵ دلو) از زندان آزاد شده است. ناظره رشیدی یک ماه پیش، همراه با چهار زن دیگر، توسط نیروهای حکومت فعلی بازداشت شده بود. فرماندهی پولیس قندوز در ۲۲ جدی اعلام کرده بود که بازداشت ناظره رشیدی ناشی از «ارتکاب جرایم جنایی» بوده و هیچ ارتباطی با فعالیت‌های رسانه‌ای او ندارد. در آن زمان یکی از نزدیکان این زن خبرنگار گفته بود که او به دلیل «فعالیت‌های رسانه‌ای» اش بازداشت شده است. فرماندهی پولیس در قندوز یک هفته بعد خبر بازداشت ناظره رشیدی، خبرنگار محلی زن را تایید کرده و مدعی شده بود که او و چهار زن دیگر به اتهام یک رویداد جنایی بازداشت شده‌اند. بازداشت این خبرنگار زن محلی واکنش‌های گسترده‌ای را در شبکه‌های اجتماعی در پی داشت. فعالان حقوق بشر، زنان معترض و نهادهای حامی خبرنگاران خواستار آزادی او از بند شده بودند. حکومت سرپرست طی بیش از چهار سال گذشته، علاوه بر وضع محدودیت‌ها بر فعالیت‌ رسانه‌ها، چندین خبرنگار، کارمند و فعال رسانه‌ای را بازداشت و زندانی کرده‌اند. سازمان حمایت از رسانه‌های افغانستان از حکومت فعلی خواسته تا به حقوق اساسی خبرنگاران احترام بگذارد، امنیت خبرنگاران زن را تضمین کند و از بازداشت و اعمال فشار بر فعالان رسانه‌ای خودداری کند. سازمان حمایت از رسانه‌های افغانستان پیشتر گفت که تنها حدود ۷ درصد خبرنگاران زن به‌طور آزاد اجازه فعالیت دارند و بیش از ۵۵ درصد آنان با تهدید مواجه‌اند.

برنامه توسعه سازمان ملل (UNDP) درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که رشد اقتصادی پایدار در افغانستان با مشارکت کامل اقتصادی زنان و دختران و ایجاد فرصت‌های شغلی امکان‌پذیر است. این سازمان با نشر گزارشی تحت عنوان «نقشه‌برداری بخش خصوصی در افغانستان» گفته است که محیط کسب‌وکار در کشور با چالش‌های زیادی مواجه است. در بخشی از گزارش برنامه توسعه سازمان ملل متحد آمده است که این چالش‌ها شامل دسترسی محدود به منابع مالی، کمبود انرژی، هزینه‌های بالای حمل‌ونقل و عدم قطعیت‌ قانونی می‌باشد، اما پتانسیل‌های فراوانی در بخش‌های کشاورزی، تولید، انرژی‌های تجدیدپذیر و فناوری اطلاعات وجود دارد. این سازمان در ادامه تاکید کرده است که بدون تمرکز بر ایجاد شغل، حمایت از کسب‌وکارها، به ویژه آن‌های که توسط زنان و دختران اداره می‌شوند و ایجاد یک محیط قانونی شفاف و تسهیل‌کننده، تلاش‌ها برای بهبود اقتصادی کشور نتیجه نخواهد داد. همچنین این گزارش اولویت‌های از جمله «توسعه مالی دیجیتال و اسلامی»، تقویت مناطق اقتصادی ویژه، بهبود اتصال تجاری و احیای گفتگوی‌های خصوصی و دولتی را برای ایجاد یک اقتصاد مقاوم و فراگیر پیشنهاد کرده است. برنامه توسعه سازمان ملل در ادامه افزوده است که حمایت از رشد کسب‌وکارها و ایجاد فرصت‌های شغلی فراگیر، نه تنها به کاهش وابسته‌گی افغانستان به کمک‌های خارجی کمک می‌کند، بلکه زمینه‌ساز ساختن یک آینده خودکفا و پایدار برای کشور خواهد بود.

روزنامه نیویارک تایمز درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که قطع گسترده کمک‌های بین‌المللی، افغانستان را با عمیق‌ترین بحران انسانی در ۲۵ سال گذشته روبرو کرده است. کاهش ناگهانی و «بی‌رحمانه» کمک‌ها، میلیون‌ها کودک افغانستان را با گرسنگی شدید و خطر مرگ مواجه کرده است. در گزارش روزنامه نیویارک تایمز آمده است که قطع کمک‌های آمریکا باعث بسته‌شدن صدها مرکز صحی در سراسر افغانستان شده و جان میلیون‌ها زن و کودک را به خطر انداخته است. شیرین ابراهیم، رییس پیشین دفتر افغانستان کمیته بین‌المللی نجات، به نیویارک تایمز گفت: «قطع کمک‌های آمریکا وضعیت را بدتر کرده است. هیچ کمک‌کننده دیگری وارد میدان نشده و هیچ‌کس هم در آن ابعاد وارد نخواهد شد.» در بخشی از گزارش آمده است که در پی کاهش کمک‌ها، نزدیک به ۴۵۰ مرکز صحی در افغانستان تعطیل شده‌اند. بسته‌شدن این مراکز به افزایش مرگ‌ومیر زنان و کودکان انجامیده است. گزارش به نقل از پرستاران نوشته است: «شمار زنانی که به‌دلیل سفرهای طولانی برای رسیدن به درمانگاه‌ها دچار خون‌ریزی شدید شده‌اند، یا حتی در مسیر راه از جمله داخل تاکسی‌ها زایمان کرده‌اند، به‌طور چشمگیری افزایش یافته است.» همزمان با کاهش کمک‌ها، نیازهای صحی و بهداشتی افزایش یافته است. سال گذشته بیش از ۲.۸ میلیون پناه‌جوی افغانستانی از ایران و پاکستان اخراج یا مجبور به بازگشت شدند. افزون بر این، رویدادهای طبیعی از جمله زلزله مرگبار در شرق افغانستان، بحران انسانی را تشدید کرده است. ایالات متحده پس از خروج از افغانستان به کمک‌های بشردوستانه خود ادامه داد و طی نزدیک به چهار سال، حدود ۳.۸ میلیارد دالر به افغانستان کمک کرد. اما با بازگشت دونالد ترامپ به کاخ سفید، این کمک‌ها به‌طور کامل متوقف شد. دونالد ترامپ کمک به برخی کشورهای بحران‌زده را از سر گرفته، اما افغانستان شامل این کمک‌ها نیست. گزارش نیویارک تایمز می‌افزاید که ولایت دورافتاده دایکندی از جمله مناطقی است که بیشترین آسیب را از قطع کمک‌ها دیده و شمار زیادی از مراکز صحی خود را از دست داده است. در گزارش آمده است که زکیه، نوزاد سه‌ماهه‌، از بدو تولد دچار استفراغ بوده و وضعیت صحی‌اش رو به وخامت است. مادرش، شریفه خاوری، باشنده دایکندی می‌گوید هفته‌ها منتظر بود همسرش که در یک معدن زغال‌سنگ کار می‌کند، پول کرایه تاکسی تا نزدیک‌ترین درمانگاه را فراهم کند، اما درآمد او به‌سختی هزینه غذای خانواده را تامین می‌کند. همچنین بی‌نظیر محمدی، ۳۲ ساله، پرستار یک درمانگاه وابسته به یک نهاد غیردولتی در دایکندی، می‌گوید پس از قطع کمک‌های امریکا، سه ماه بدون معاش کار کرده و درمانگاه‌شان ناچار شده متخصص تغذیه خود را اخراج کند. او تاکید می‌کند: «مراکز صحی محلی ضرورت مطلق هستند. وقتی زمان زایمان فرا می‌رسد، نمی‌توان منتظر ماند.»

شبکه‌ی بین‌المللی زنان درتازه‌ترین مورد سه راه اصلی برای پشتیبانی از زنان افغانستان را اعلام کرده است که شامل بازتاب صدای زنان، پشتیبانی از آموزش آنلاین دختران و ارائه‌ی کمک‌های غذایی به زنان بی‌سرپرست و زنانی که به‌ تنهایی زندگی می‌کنند، می‌شوند. این نهاد با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که در وضعیت کنونی، بازتاب صدای زنان افغانستانی اهمیت حیاتی دارد، چون حتا سخن‌گفتن برای بسیاری از زنان با خطر هم‌راه است. شبکه‌ی بین‌المللی زنان در ادامه تاکید کرده است که شنیده‌شدن می‌تواند به معنای تداوم امید و بقا باشد. همچنین این شبکه از حامیان حقوق بشر خواسته از برنامه‌های آموزش آنلاین برای زنان و دخترانی که در حاکمیت حکومت فعلی زندگی می‌کنند، پشتیبانی کنند. به گفته‌ی این نهاد، با وجود ترس و محدودیت‌های گسترده، شماری از دختران افغانستان به‌گونه‌ی پنهانی به تحصیل ادامه می‌دهند و حمایت‌های مالی می‌تواند امکان دسترسی آنان به صنف‌های درسی و ادامه‌ی آموزش را فراهم کند. در بخش دیگری از این بیانیه، کمک‌های غذایی برای زنان بی‌سپرست و زنانی که به ‌تنهایی زندگی می‌کنند، به‌ عنوان یکی از نیازهای فوری مطرح شده است. به گفته‌ی شبکه‌ی بین‌المللی زنان، بسیاری از این زنان به دلیل نداشتن مرد در خانواده و ترس از بیرون‌رفتن، با دشواری جدی در تأمین نیازهای اولیه روبرو استند. شبکه‌ی بین‌المللی زنان، تاکید کرده که این اقدام‌ها، هرچند کوچک، می‌توانند جان انسان‌ها را نجات دهند و از شهروندان و نهادهای بین‌المللی خواسته در این زمینه نقش فعال‌تری ایفا کنند. این در حالی است که زنان در افغانستان طی بیش از چهار سال گذشته با محدودیت‌های گسترده در آموزش، اشتغال و حضور اجتماعی روبرو بوده‌اند. ممنوعیت آموزش دختران بالاتر از صنف ششم، محدودیت‌های کاری و افزایش فقر، وضعیت زنان، به‌ویژه زنان بی‌پرست و زنان سرپرست خانواده را به‌ گونه‌ی چشم‌گیری دشوارتر کرده است.