صندوق امانی ویژه سازمان ملل متحد برای افغانستان در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که در سال گذشته‌ی میلادی بیش از ۳۶۵ هزار زن و دختر در پنج ولایت جنوبی افغانستان از برنامه‌های حمایتی این نهاد بهره‌مند شدند. این نهاد امروز (یک‌شنبه، ۲۴ جوزا) با نشر گزارشی گفته است که در ۲۰۲۵ میلادی به بیش از ۵۰۲ هزار نفر در افغانستان خدمات ارائه کرده که از این میان، بیش از ۳۶۵ هزار نفر آنان، زنان و دختران بودند. در گزارش آمده است که این برنامه در پنج ولایت جنوبی افغانستان اجرا شده و بر بهبود دسترسی به خدمات اساسی، ایجاد فرصت‌های معیشتی، افزایش تاب‌آوری در برابر تغییرها‌ی آب‌وهوای و توان‌مندسازی زنان تمرکز داشته است. صندوق امانی ویژه سازمان ملل متحد در ادامه تاکید کرده است که بخش قابل توجهی از فعالیت‌های برنامه به حمایت از زنان و دختران اختصاص یافته تا آنان بتوانند از فرصت‌های اقتصادی و اجتماعی بیشتری بهره‌مند شوند. صندوق امانی ویژه‌ی سازمان ملل متحد در ادامه از کشورهای کمک‌کننده و نهادهای هم‌کار برای حمایت از اجرای این برنامه قدردانی کرده است. قابل ذکر است که زنان و دختران در افغانستان در سال‌های اخیر با چالش‌های گسترده‌ای در زمینه دسترسی به آموزش، اشتغال و خدمات اجتماعی مواجه بوده‌اند. نهادهای بین‌المللی بارها بر ضرورت ادامه‌ی حمایت از برنامه‌های توان‌مندسازی زنان و تقویت نقش آنان در توسعه جوامع محلی تاکید کرده‌اند. همچنین حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. بر بنیاد گزارش‌ها، اگر این ممنوعیت ادامه یابد، تا سال ۲۰۳۰ نزدیک به چهار میلیون دختر ممکن است از آموزش محروم شوند.

برنامه جهانی غذا در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که انتقال کمک‌های غذایی به افغانستان در سایه بی‌ثباتی‌های منطقه‌ای، بسته‌شدن مرزها و مسیرهای طولانی چندین هزار کیلومتری به یک عملیات پیچیده و چندلایه تبدیل شده است. این نهاد با نشر گزارشی گفته است که صدها هزار تن در افغانستان با گرسنگی و فقر شدید مواجه هستند. در گزارش آمده است که این وضعیت در نتیجه بحران‌های طبیعی، کاهش بودجه کمک‌های بشردوستانه و محدودیت‌های منطقه‌ای تشدید شده است. برنامه جهانی غذا در ادامه افزوده است که یکی از محموله‌های کمک غذایی شامل صدها تُن مواد غذایی از اندونزیا برای دانش‌آموزان افغانستان، ابتدا از طریق دریا به پاکستان منتقل شد، اما پس از بسته‌شدن مرزها، مسیر آن چندین‌بار تغییر کرد. این سازمان تاکید کرده است که این محموله سپس به دبی و بعد به یک مسیر زمینی جدید از طریق چندین کشور در خاورمیانه، قفقاز و آسیای مرکزی انتقال یافت؛ مسیری که بیش از ۸۰۰۰ کیلومتر به مسیر اولیه افزود. در ادامه آمده است که کاروان‌های امدادی در جریان این عملیات با تأخیرهای طولانی، بررسی‌های امنیتی و تشریفات گمرکی در ۷ مرز روبرو بوده‌اند، اما در نهایت موفق شده‌اند کمک‌ها را به کابل و سپس به ولایت‌های مختلف افغانستان برسانند. همچنین برنامه جهانی غذا در بخشی از گزارشش هشدار داده است که برای بسیاری از کودکان افغانستان، بیسکویت‌های غنی‌شده توزیع‌شده در مکتب‌ها، گاهی تنها غذای روزانه آنان محسوب می‌شود. در این گزارش تأکید شده است که با وجود تمام موانع، روند ارسال کمک‌ها ادامه دارد و جمله‌ای از یک مقام این نهاد نیز نقل شده است: «گرسنگی منتظر باز شدن مرزها نمی‌ماند.» بر اساس آمار برنامه‌ جهانی غذا، در حال حاضر بیش از ۱۷ میلیون شهروند افغانستان با ناامنی شدید غذایی روبرو هستند و نزدیک به پنج میلیون زن و کودک زیر پنج سال دچار سوءتغذیه‌ی شدید هستند.

اوچا یا دفتر هماهنگ‌کننده امور بشردوستانه سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد، بر سرمایه‌گذاری برای کمک به جوامع جهت خودکفایی و تاب‌آوری تاکید کرده است. این نهاد امروز (پنج‌شنبه، ۲۱ جوزا) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود، تصاویری از خانواده‌هایی که خواستار شغل و فرصت‌های کاری هستند منتشر کرده است. اوچا در ادامه تاکید کرده است که این خانواده‌ها یک درخواست ساده دارند و آن هم شغل است. همچنین دفتر هماهنگ‌کننده امور بشردوستانه سازمان ملل در ادامه افزوده است: «از درگاه خانه‌ای در بامیان، خانواده‌ها درخواستی ساده را به اشتراک می‌گذارند: شغل. ما آماده کار هستیم، فقط به فرصت‌ها نیاز داریم.» این نهاد تصریح کرد، در حالی که نیازهای بشردوستانه در افغانستان ادامه دارد، سرمایه‌گذاری در امور معیشتی‌ برای کمک به جوامع جهت بازیافتن خوداتکایی و تاب‌آوری ضروری است. این در حالی است که به تازگی، جورجیت گانیون، سرپرست یوناما، در گزارشی به شورای امنیت سازمان ملل گفته است افغانستان همچنان یکی از بزرگ‌ترین بحران‌های بشردوستانه جهان است و در سال ۲۰۲۶ حدود ۲۱٫۹ میلیون تن، به کمک‌های بشردوستانه نیاز دارند. همچنین چند وقت پیش برنامه جهانی غذا با نشر گزارشی گفته بود که سال گذشته بیش از ۱۲.۴ میلیون تن در افغانستان، کمک‌های تغذیه‌ای دریافت کردند، اما کاهش منابع مالی سبب شده شمار زیادی از خانواده‌های نیازمند از فهرست کمک‌ها کنار گذاشته شوند. برنامه جهانی غذا در ادامه هشدار داده است که توقف یا کاهش بیشتر کمک‌ها می‌تواند کودکان و مادران بیشتری را به مرحله سوءتغذیه حاد بکشاند و خانواده‌ها را در برابر شوک‌های اقتصادی و اقلیمی آسیب‌پذیر بسازد. در گزارش آمده است که در بسیاری از مناطق افغانستان، خانواده‌ها برای تامین غذای روزانه با دشواری شدید روبرو هستند و بسیاری از آنان منبع درآمدی ندارند.

وزارت امور خارجه بریتانیا در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که حدود ۲۲ میلیون تن در افغانستان به کمک‌های بشردوستانه نیاز دارند و این کشور همچنان به حمایت از مردم افغانستان، به‌ویژه زنان و دختران، ادامه خواهد داد. این وزارت با نشر گزارشی گفته است که میلیون‌ها تن در افغانستان با مشکلات متعدد انسانی روبرو هستند و تغییرات اقلیمی نیز بر وضعیت آسیب‌پذیر آنان افزوده است. وزارت امور خارجه بریتانیا در ادامه آمده است که این کشور در سال مالی گذشته بیش از ۲۰۰ میلیون دالر کمک بشردوستانه و ضروری برای افغانستان اختصاص داده است. در ادامه آمده است که کمک‌های بریتانیا در سال گذشته دست‌کم برای ۲.۷ میلیون تن در افغانستان ارائه شده است که از این میان ۱.۷ میلیون تن را زنان و دختران تشکیل می‌دادند. همچنین بریتانیا در ادامه تاکید کرده است که متعهد است نیمی از دریافت‌کنند‌‌گان کمک‌های این کشور را زنان و دختران تشکیل دهند. وزارت خارجه بریتانیا گفته است که این کشور با همکاری نهادهای همکار تلاش می‌کند مشارکت زنان در روند ارایه کمک‌های بشردوستانه حفظ شود و دسترسی آنان به خدمات و کمک‌ها، با وجود محدودیت‌های موجود، تضمین گردد. بر اساس آمار برنامه‌ جهانی غذا، در حال حاضر بیش از ۱۷ میلیون شهروند افغانستان با ناامنی شدید غذایی روبرو هستند و نزدیک به پنج میلیون زن و کودک زیر پنج سال دچار سوءتغذیه‌ی شدید هستند.

اوچا یا دفتر هماهنگ‌کننده کمک‌های بشردوستانه سازمان ملل متحد در تازه‌ترین اعلام کرده است که تا ماه گذشته میلادی، تنها ۲۶۹ میلیون دالر، یعنی ۱۶ درصد از ۱.۷۱ میلیارد دالر بودجه مورد نیاز کمک‌رسانی امسال در افغانستان تامین شده است. این سازمان با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که شکاف فزاینده در تامین بودجه، حمایت‌های بشردوستانه نجات‌بخش در افغانستان را با تهدید جدی روبرو کرده است. اوچا در ادامه هشدار داده است که در صورت فراهم نشدن فوری منابع مالی، میلیون‌ها نفر در افغانستان در معرض خطر محروم شدن از کمک‌های بشردوستانه قرار خواهند گرفت. این در حالی است که برنامه توسعه سازمان ملل ماه گذشته هشدار داده بود که فقر در افغانستان همچنان در حال گسترش است و نزدیک به ۲۸ میلیون نفر، در سال ۲۰۲۵ میلادی قادر به تامین ابتدایی‌ترین نیازهای زندگی خود نبودند. همچنین برنامه توسعه سازمان ملل متحد اعلام کرده بود که کمک‌های بین‌المللی به افغانستان در سال ۲۰۲۵ حدود ۱۶.۵ درصد کاهش یافته است. در اعلامیه آمده بود که به دلیل کاهش بودجه، بیش از ۴۴۰ مرکز درمانی تعطیل شده یا خدمات خود را محدود کرده‌اند و شمار افرادی که به خدمات صحی دسترسی ندارند، از ۱۶ درصد در سال ۲۰۲۴ به ۲۳ درصد در سال ۲۰۲۵ افزایش یافته است.

صندوق جمعیت سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که اسلوونیا برای پشتیبانی از خدمات صحی مادران و خدمات حمایت روانی‌ اجتماعی برای زنان و دختران در افغانستان ۲۰۰ هزار یورو کمک کرده است. این نهاد با نشر اعلامیه‌ای گفته است که کوابنا آسانته، نماینده‌ی صندوق جمعیت سازمان ملل متحد و ادوین اشکرت، از وزارت خارجه‌ی اسلوونیا با هم دیدار کرده و روی نیازهای انسان‌دوستانه در افغانستان گفتگو کرده‌اند. بر اساس آمار وزارت صحت حکومت سرپرست و نگرانی سازمان ملل متحد، سکتور بهداشت افغانستان، به دلیل وابستگی شدید به کمک‌های جهانی و کم‌بود تجهیزات و کادر درمانی کافی توانایی پوشش نیازهای درمانی همه شهروندان را ندارد. کم‌بود مرکزهای درمانی و پرسنل صحی زن، دسترسی زنان به خدمات درمانی به‌موقع را به ویژه برای زنان باردار و مادران در بخش‌های دورافتاده با مشکل روبرو کرده است.

یک سازمان بشردوستانه هالندی ابراز نگرانی کرده است که زنان و دختران در افغانستان، سودان، میانمار و نوار غزه بیشترین آسیب را از کاهش کمک‌های بشردوستانه متحمل می‌شوند. این سازمان با نشر گزارشی هشدار داده است که قطع یا کاهش این کمک‌ها دسترسی زنان به خدمات اساسی را تهدید می‌کند. اینگه کائور، مدیر سازمان امدادرسانی مراقبت یا «CARE» گفت: «زمانی که برنامه‌های کمک‌رسانی کاهش پیدا می‌کند زنان و دختران اولین کسانی هستند که دسترسی خود به خدمات درمانی، درآمد، حمایت و آموزش را از دست می‌دهند.» وی که به‌تازگی به افغانستان سفر کرده است، این اظهارات را در گفتگو با رسانه‌های هالندی مطرح کرده و گفته است که چند پروژه در این کشور از جمله کلینیک درمان سوءتغذیه کودکان و طرح آموزش دختران در مناطق دورافتاده به‌زودی بی‌بودجه می‌شوند. مدیر این سازمان می‌گوید در سفرش به افغانستان، کودکی هفت‌ماهه را دیده است که تنها ۳ کیلوگرم وزن داشته است. همچنین اینگه کائور از دیدار با یک دختر ۹ ساله روایت کرده که تازه خواندن را آغاز کرده و آرزو داشته است پزشک یا معلم شود. او در بخشی از صحبت‌هایش با ابراز نگرانی گفت: «فرصت‌های خوب برای کمک به دلیل قطع شدن بودجه در معرض توقف قرار گرفتند. این مسئله نه تنها بر کودکان امروز تاثیر می‌گذارد بلکه نسل آینده را تحت تاثیر قرار می‌دهد.» مدیر سازمان امدادرسانی CARE افزوده است که افغانستان از داشتن معلمان آینده محروم می‌شود، جمعیت همچنان در وضعیت محرومیت باقی می‌ماند و فرصت‌های اقتصادی کمتری قابل استفاده خواهد بود. او گفت: «با وجود اقدامات سرکوبگرانه، قابله‌ها هنوز به مناطق روستایی سفر می‌کنند و زنانی هستند که در مراکز درمانی کار می‌کنند، حتی اگر مجبور باشند با همراه مرد حرکت کنند.» این سازمان بشردوستانه تاکید کرده است که تداوم این وضعیت در درازمدت امکان‌پذیر نیست.

یونیسف یا صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که در سال ۲۰۲۶ میلادی، حدود ۲۱.۹ میلیون تن نزدیک به ۴۵ درصد جمعیت افغانستان به کمک‌های بشردوستانه نیاز دارند. این نهاد با نشر گزارشی گفته است که از این میان، حدود ۱۱.۶ میلیون کودک تحت تاثیر سوءتغذیه، بیماری، خطرات حفاظتی و محدودیت شدید در آموزش و خدمات اولیه قرار دارند. در گزارش آمده است که افغانستان یکی از شدیدترین بحران‌های انسانی جهان را تجربه می‌کند. صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد در ادامه تاکید کرده است که جنگ طولانی، شکنندگی اقتصادی، کمبود سرمایه‌گذاری در خدمات اساسی و تضعیف حقوق اساسی شهروندان، زمینه‌ساز این بحران‌ هستند. براساس گزارش، ناامنی‌ها، بازگشت‌های گسترده مهاجران، خشک‌سالی، گرسنگی و رویداد‌های طبیعی، فشارها را چند برابر کرده است. همچنین یونیسف گفته است که حذف سیستماتیک زنان و دختران از عرصه عمومی نیز آسیب‌پذیری‌ها را عمیق‌تر کرده و دسترسی آنان به خدمات حیاتی را محدود ساخته است. براساس سازمان ملل متحد گزارش، این شوک‌ها شامل خشک‌سالی ناشی از تغییرات اقلیمی، بازگشت گسترده مهاجران، زلزله‌ها و سیل‌های مکرر، شیوع بیماری‌های متعدد و خطرات شدید حفاظتی، به‌ویژه برای زنان و دختران، می‌باشد. این در حالی است که با کاهش بودجه‌های حمایتی و کمک‌های بشردوستانه در افغانستان، نیازمندان همزمان با افزایش بیکاری با چالش‌های متعددی رو‌برو هستند.