سازمان جهانی صحت در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که بیماری سینه‌بغل «پنومونی» هر سال جان بیش از ۷۰۰ هزار کودک را در سراسر جهان می‌گیرد. این سازمان امروز (پنج‌شنبه، ۲۱عقرب/۱۲ نوامبر) به مناسبت روز جهانی سینه‌بغل با نشر اعلامیه‌ای بر پیش‌گیری و درمان این بیماری در کودکان تاکید کرده است. سازمان جهانی صحت در ادامه تاکید کرده است که بیماری سینه‌بغل عامل ۱۴ درصد مرگ‌ومیر کودکان زیر پنج سال است. در اعلامیه آمده است که این بیماری می‌تواند در اثر ویروس‌ها، باکتری‌ها و قارچ‌ها ایجاد شود. سینه‌بغل از طریق واکسیناسیون، تغذیه مناسب و بهبود شرایط محیطی قابل پیش‌گیری است. این در حالی است که سکتور صحت افغانستان به دلیل کاهش کمک‌های جامعه‌ی جهانی، به شدت زیر فشار قرار دارد.

رباب فاطمه، فرستاده‌ی ویژه دبیرکل سازمان ملل متحد در افغانستان می‌گوید که مناطق مرکزی افغانستان با چالش‌های جدی ناشی از تغییرات اقلیمی و کمبود آب مواجه هستند. خانم فاطمه در اوایل ماه جاری میلادی به ولایت بامیان سفر کرده است و در ویدیویی گفته است که کمبود آب یکی از چالش‌های عمده‌ی مردم این مناطق به شمار می‌‎رود. وی در ادامه تاکید کرد که وضعیت زیربناها و راه‌های مواصلاتی در بسیاری از این مناطق چندان مناسب نیست و همین موضوع دسترسی مردم به خدمات اساسی را دشوار کرده است. رییس یوناما افزوده است که زنان و کودکان در بسیاری موارد برای دریافت ابتدایی‌ترین خدمات صحی مجبور اند مسافت‌های طولانی را در شرایط دشوار طی کنند. او که از شفاخانه ولایتی بامیان نیز بازدید کرده است، می‌گوید که این شفاخانه خدمات خوبی به مردم ارائه می‌دهد، اما بامیان به مراکز صحی و کلینیک‌های بیشتر، به‌ویژه در مناطق دوردست خود نیاز دارد. رییس یوناما تصریح کرد که سرمایه‌گذاری بیشتر در بخش صحت و گسترش خدمات صحی در این ولایت از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. او اشتیاق دانش‌آموزان بامیانی به آموزش و همچنین حضور زنان در بخش تجارت در این ولایت را خوشحال‌کننده می‌داند، اما تاکید می‌کند که دختران باید مانند پسران، فرصت برابر برای آموزش و دسترسی به فرصت‌های زندگی را داشته باشند. رباب فاطمه سفرش به بامیان را تجربه‌ی ارزشمند و خوش‌آیند عنوان کرده و گفت که سازمان ملل متحد همچنان به حمایت از روند توسعه و بهبود وضعیت زندگی و رفاه مردم بامیان متعهد است. این دومین سفر رباب فاطمه به‌عنوان رییس یوناما به یکی از ولایت‌های افغانستان است. او پیش از این به ننگرهار در شرق کشور سفر و وضعیت ارائه‌ی خدمات در آن ولایت، به‌ویژه مهاجران بازگشته از پاکستان را بررسی کرده بود.

بنیاد می‌ شدیاق در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که زهرا جویا، بنیان‌گذار رسانه رخشانه، برنده جایزه «شجاعت استثنایی در روزنامه‌نگاری» سال ۲۰۲۶ میلادی شده است. این بنیاد با نشر اعلامیه‌ای گفته است که به پاس تلاش‌های زهرا جویا در عرصه روزنامه‌نگاری و فراهم کردن بستری برای بازتاب صدای زنان و دختران اهل افغانستان، این جایزه را به او اهدا کرده است. بنیاد «می‌شدیاق» گفته است که مراسم سالانه اهدای جوایز رسانه‌ای در هوتل هیلتون در منطقه الحبتور شهر دبی برگزار شد. همچنین بنیاد می‌شدیاق از نقش رسانه رخشانه در بازتاب روایت‌ها و تجربه‌های زنان در افغانستان و فراهم کردن فرصت برای روزنامه‌نگاران زن به‌منظور تهیه گزارش‌های مستقل قدردانی کرد. بنیاد می‌شدیاق هر سال از خبرنگاران و فعالانی که در عرصه رسانه، صلح و تحولات اجتماعی در سطح محلی، منطقه‌ای و بین‌المللی نقش تأثیرگذاری داشته‌اند، قدردانی می‌کند. این بنیاد بیش از یک‌ونیم دهه است که مراسم سالانه اهدای جوایز رسانه‌ای را برگزار می‌کند. دست‌کم ۱۲ دوره نخست این مراسم در لبنان برگزار شد و امسال برای چهارمین سال پیاپی، دبی میزبان آن است. بنیاد می‌شدیاق یک نهاد لبنانی است که در سال ۲۰۱۱ میلادی از سوی می‌ شدیاق، روزنامه‌نگار و وزیر پیشین دولت لبنان تأسیس شد. این بنیاد در زمینه آموزش و توانمندسازی روزنامه‌نگاران، توسعه رسانه‌ها، آزادی بیان، حقوق زنان و دموکراسی فعالیت می‌کند.

شماری از زنان شطرنج‌باز افغانستان در دومین دور رقابت‌های بین‌المللی جام ریاست‌جمهوری تاجیکستان که در شهر دوشنبه برگزار می‌شود، شرکت کردند. دفتر مطبوعات سفارت افغانستان در تاجیکستان با نشر اعلامیه‌ای گفته است که این ورزشکاران به سرپرستی ملالی سنگین، اتشه فرهنگی این سفارت، در این رقابت‌ها حضور دارند. در اعلامیه آمده است که فعالیت‌های شطرنج در افغانستان با محدودیت و توقف روبرو شده است. به گفته‌ی این سفارت، این مسابقات با اشتراک نمایندگان کشورهای مختلف آغاز شده و تا ۱۷ نوامبر ادامه خواهد داشت. این حضور در حالی صورت می‌گیرد که حکومت سرپرست پس از بازگشت به قدرت، فعالیت‌های ورزشی زنان را در افغانستان ممنوع کرده‌اند. همچنین باشگاه‌های ورزشی زنان تعطیل شده و آنان از شرکت در رقابت‌ها و فعالیت‌های ورزشی در داخل کشور محروم‌ شدند.

بخش افغانستان سازمان بین‌المللی مهاجرت در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که ۳۰ کسب‌وکار، به‌شمول ۱۰ کسب‌وکار تحت مدیریت زنان، محصولات خود را در یک نمایشگاه ملی در ولایت قندوز به نمایش گذاشتند. این نهاد با نشر اعلامیه‌ای گفته است که با حمایت اتحادیه اروپا، زمینه حضور این کسب‌وکارها را در نمایشگاه فراهم کرده است. بخش افغانستان سازمان بین‌المللی مهاجرت در ادامه تاکید کرده است که این نمایشگاه سه‌روزه حدود ۱۵ هزار بازدیدکننده داشته است. در سال‌های اخیر، شماری از زنان در افغانستان با محدودیت‌های گسترده در زمینه آموزش و اشتغال روبرو شده‌اند و برای کسب درآمد و تأمین نیازهای خانواده، به راه‌اندازی کسب‌وکارهای کوچک، تولید صنایع دستی و فروش محصولات خانگی روی آورده‌اند. با این حال، دسترسی محدود به بازار، کمبود سرمایه و نبود فرصت‌های مناسب برای بازاریابی، از چالش‌هایی است که فعالیت اقتصادی زنان را دشوار ساخته است. همچنین حکومت سرپرست پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. بر بنیاد گزارش‌ها، اگر این ممنوعیت ادامه یابد، تا سال ۲۰۳۰ نزدیک به چهار میلیون دختر ممکن است از آموزش محروم شوند.

همزمان با افزایش روند بازگرداندن مهاجران افغانستانی از ایران، نگرانی‌ها درباره سرنوشت زنان و دخترانی که بدون همسر یا اعضای خانواده به افغانستان بازمی‌گردند، بیشتر شده است. این سازمان با نشر اعلامیه‌ای گفته است که این زنان پس از ورود از گذرگاه اسلام‌قلعه در هرات، در شرایطی قرار می‌گیرند که از حمایت خانوادگی و سرپناه مناسب برخوردار نیستند. همچنین برخی منابع در نهادهای بین‌المللی می‌گویند شماری از این زنان پس از بازگشت با برخوردهای نامناسب و آزار و اذیت مواجه شده و در برخی موارد، آنان به مکان‌هایی منتقل می‌شوند که از آن به‌عنوان «خانه امن» یاد می‌شود. ریچارد بنت، گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد در امور حقوق بشر افغانستان، پیشتر تاکید کرده بود که زنان و دختران بازگشته یا بازگردانده ‌شده به افغانستان به حمایت و توجه ویژه نیاز دارند. او هشدار داده است که بازگرداندن این زنان به خانواده‌هایشان نیز لزوماً به معنای تأمین امنیت آنان نیست؛ زیرا برخی ممکن است با فشار خانوادگی، محدودیت‌های شدید یا خطر ازدواج اجباری روبرو شوند. این در حالی ا‌ست که افغانستان با چالش‌هایی چون بازگشت گسترده مهاجران، بیکاری، فقر، کمبود خدمات اساسی و پیامدهای خشکسالی و سایر حوادث طبیعی مواجه است. براساس گزارش‌های سازمان‌های بین‌المللی، این عوامل فشار بر خانواده‌ها و جوامع آسیب‌پذیر را افزایش داده‌اند.

آندری کارسون، عضو مجلس نمایند‌گان امریکا در تازه‌ترین مورد، بازگرداندن مهاجران اهل افغانستان به کشور را اقدامی «ظالمانه و نادرست» خوانده است. آقای کارسون امروز (چهارشنبه، ۲۰ عقرب) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود از احتمال اخراج هزاران مهاجر اهل افغانستان از این کشور انتقاد کرده و خواستار حفاظت از آنان شده است. وی در ادامه تاکید کرده است که بسیاری از این مهاجران در کنار نیروهای امریکایی کار کرده‌اند و اکنون در معرض اخراج به افغانستان قرار دارند. کارسون افزوده است: «من با افتخار از طرح دوحزبی قانون وضعیت حفاظت موقت برای افغانستان (TPS) حمایت می‌کنم تا از این افراد محافظت شود.» عضو مجلس نمایندگان امریکا تصریح کرد که این کشور نباید به متحدان اهل افغانستان خود پشت کند.

منابع محلی از ولایت فراه می‌گویند که یک زن ۳۳ ساله به نام افسانه در مرکز این ولایت، توسط افراد ناشناس به شکل فجیعی سر بریده شده است. دست‌کم دو منبع گفته‌اند که این زن مادر پنج فرزند بوده و حدود یک سال پیش از ایران به افغانستان بازگشته بود. منبع در ادامه تاکید کرد که این زن جوان در قریه «نوده» از مربوطات ولایت فراه به قتل رسیده است. به گفته‌ی منابع، افسانه همراه با خانواده شوهرش زند‌گی می‌کرد و شوهر او در حال حاضر در ایران به سر می‌برد. منبع افزوده است که انگیزه و عاملان این قتل تا هنوز مشخص نبوده و جزییات بیشتری درباره چگونه‌گی وقوع این رویداد در دست نیست. تاکنون مسوولان محلی در این مورد چیزی نگفته‌اند. قابل ذکر است که از زمان تسلط دوباره‌ی حکومت سرپرست بر افغانستان، موارد متعددی از قتل زنان از ولایت‌های مختلف کشور گزارش شده است. بیماری‌های روانی، خصومت شخصی، ازدواج‌های اجباری، خشونت خانوادگی و فشار‎های روحی ناشی از فقر و بیکاری عوامل اصلی این قتل‌ها بیان شده است. همچنین با تسلط حکومت سرپرست بر افغانستان اکثریت نهادهای حامی حقوق زنان متوقف شده است. زنان در افغانستان چون گذشته با مراجعه به نهادهای عدلی و قضایی، دیگر نمی‌توانند برای خشونت‌های وارده‌ی شان شکایت کنند و این‌گونه خشونت‌‌ها پایدار باقی مانده و افزایش پیدا می‌کند.

ریچارد لیندسی، نماینده ویژه بریتانیا برای افغانستان در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که ثبات و رفاه آینده افغانستان به مشارکت کامل زنان در جامعه وابسته است. آقای لیندسی این اظهارات به‌مناسبت اهدای جایزه سال ۲۰۲۶ میلادی چتم‌هاوس به زنان افغانستان مطرح کرده و گفت که مشارکت کامل زنان در جامعه برای تامین ثبات و رفاه آینده کشور ضروری می‌باشد. او کسب این جایزه را به زنان و دختران افغانستان تبریک گفته است. لیندسی افزوده است که زنان باید فرصت مشارکت کامل در عرصه‌های اجتماعی را داشته باشند. زنان افغانستان امسال جایزه ۲۰۲۶ چتم‌هاوس را به پاس شجاعت و ایستادگی در برابر تبعیض و سرکوب جنسیتی دریافت کردند. الهه صفدری، دروازه‌بان پیشین تیم ملی فوتبال زنان افغانستان، این جایزه را به نمایندگی از زنان کشور پذیرفت. این جایزه سالانه به افراد یا سازمان‌هایی اهدا می‌شود که به تشخیص اعضای چتم‌هاوس، در بهبود روابط بین‌المللی نقش موثری داشته‌اند. این جایزه توسط ترزا می، نخست‌وزیر پیشین بریتانیا و رییس کنونی «چتم هاوس»، اهدا شد.