نویسنده: رسانه‌ای گوهر شاد

3 ساعت قبل - 52 بازدید

الهامه نصرتی از جمله نویسندگان جوان و رو‌به‌رشد ادبیات معاصر افغانستان است که در حوزه داستان کوتاه، نثر ادبی و شعر فعالیت می‌کند. او را می‌توان نماینده نسلی دانست که بیش از آن‌که در قالب‌های رسمی و سنتی ادبیات شناخته شود، در بستر رسانه‌های دیجیتال و شبکه‌های اجتماعی حضور یافته و از همین مسیر نیز مخاطبان خود را پیدا کرده است. آثار او بیشتر در نشریات آنلاین، منتشر شده و همین امر باعث شده نامش در میان علاقه‌مندان ادبیات معاصر، به‌ویژه در فضای مجازی، مطرح شود. درباره زندگی شخصی و جزئیات زیستی الهامه نصرتی اطلاعات گسترده و دقیقی در دست نیست، اما آنچه از خلال آثارش برمی‌آید، نشان‌دهنده پیوند عمیق او با واقعیت‌های اجتماعی و فرهنگی افغانستان است. گفته می‌شود که او اصالتاً به بدخشان تعلق دارد؛ سرزمینی که در طول تاریخ، یکی از خاستگاه‌های مهم فرهنگ و ادب فارسی‌زبان بوده است. این پیشینه فرهنگی، خواه مستقیم یا غیرمستقیم، در شکل‌گیری نگاه و زبان او بی‌تأثیر نبوده است. در نوشته‌هایش نوعی حساسیت نسبت به محیط، انسان و به‌ویژه وضعیت زنان دیده می‌شود که نشان از تجربه زیسته یا درک عمیق او از این فضا دارد. الهامه نصرتی بیش از هر چیز با داستان‌های کوتاه و قطعات ادبی‌اش شناخته می‌شود. آثاری چون «وقتی گنجشک‌ها گریه کردند»، «مسخ من» و «زن بودن» از جمله نوشته‌هایی هستند که نام او را بر سر زبان‌ها انداخته‌اند. این آثار اغلب کوتاه‌اند، اما از نظر بار عاطفی و معنایی، سنگین و تأثیرگذارند. او در این نوشته‌ها، به‌جای روایت‌های پیچیده و طولانی، به سراغ لحظه‌ها، احساس‌ها و تجربه‌های فشرده انسانی می‌رود و تلاش می‌کند در کمترین حجم، بیشترین تأثیر را بر مخاطب بگذارد. سبک نوشتاری الهامه نصرتی را می‌توان ترکیبی از نثر ادبی و روایت داستانی دانست. زبان او ساده و روان است، اما در عین حال، سرشار از تصاویر شاعرانه و استعاره‌های ظریف است. این ویژگی باعث می‌شود خواننده نه‌تنها با یک روایت داستانی مواجه شود، بلکه نوعی تجربه احساسی و زیبایی‌شناختی را نیز از سر بگذراند. او به‌خوبی می‌داند چگونه از کلمات برای خلق فضا استفاده کند؛ فضاهایی که گاه تیره و سنگین‌اند و گاه لطیف و امیدبخش، اما در هر حال، واقعی و قابل لمس‌اند. یکی از برجسته‌ترین ویژگی‌های آثار او، تمرکز بر درون انسان و به‌ویژه جهان درونی زنان است. در بسیاری از نوشته‌هایش، شخصیت‌هایی حضور دارند که با نوعی سکوت، فشار یا تنهایی دست‌وپنجه نرم می‌کنند. این شخصیت‌ها اغلب در موقعیت‌هایی قرار دارند که امکان بیان آزادانه احساسات و خواسته‌هایشان را ندارند و همین امر، به شکل‌گیری نوعی کشمکش درونی در آن‌ها منجر می‌شود. الهامه نصرتی این کشمکش‌ها را با دقت و ظرافت به تصویر می‌کشد و تلاش می‌کند صدای ناگفته این انسان‌ها باشد. موضوع «زن بودن» یکی از محوری‌ترین درون‌مایه‌های آثار اوست. او در نوشته‌هایش به بررسی ابعاد مختلف این مفهوم می‌پردازد؛ از محدودیت‌های اجتماعی و فرهنگی گرفته تا چالش‌های هویتی و عاطفی. زن در آثار او، نه یک تصویر کلیشه‌ای، بلکه انسانی چندلایه و پیچیده است که میان خواستن و نتوانستن، میان امید و ناامیدی، و میان سکوت و فریاد در نوسان است. او با پرداختن به این موضوع، در واقع تلاش می‌کند تجربه‌های زیسته یا مشاهده‌شده زنان را به زبان ادبی تبدیل کند و آن‌ها را به گوش مخاطب برساند. در کنار این نگاه جنسیتی، نوعی واقع‌گرایی اجتماعی نیز در آثار او دیده می‌شود. الهامه نصرتی از پرداختن به مسائل واقعی جامعه، مانند فشارهای سنتی، نابرابری‌ها و محدودیت‌ها، پرهیز نمی‌کند. با این حال، او این موضوعات را به‌صورت مستقیم و شعاری مطرح نمی‌کند، بلکه آن‌ها را در بستر داستان و از خلال تجربه‌های شخصی شخصیت‌ها بیان می‌کند. همین امر باعث می‌شود نوشته‌هایش طبیعی، باورپذیر و تأثیرگذار باشد. از نظر ساختاری، آثار او اغلب کوتاه و فشرده‌اند. او به‌جای پرداختن به جزئیات طولانی، بر لحظه‌های کلیدی تمرکز می‌کند؛ لحظه‌هایی که می‌توانند سرنوشت یک شخصیت را تغییر دهند یا حقیقتی عمیق را آشکار کنند. این شیوه نوشتن، علاوه بر آن‌که با فضای رسانه‌های امروزی هماهنگ است، به او این امکان را می‌دهد که پیام خود را به‌صورت مستقیم و بدون حاشیه‌پردازی به مخاطب منتقل کند. نکته دیگری که در آثار الهامه نصرتی قابل توجه است، نوعی صداقت در بیان است. نوشته‌های او تصنعی یا اغراق‌آمیز به نظر نمی‌رسند، بلکه بیشتر شبیه زمزمه‌هایی صادقانه‌اند که از دل تجربه یا همدلی عمیق برمی‌آیند. این صداقت، یکی از عواملی است که باعث می‌شود مخاطب با آثار او ارتباط برقرار کند و خود را در جهان داستان‌هایش بیابد. با وجود این‌که الهامه نصرتی هنوز در آغاز مسیر ادبی خود قرار دارد و اطلاعات رسمی چندانی درباره زندگی و فعالیت‌هایش در دست نیست، اما آثارش نشان می‌دهد که با استعدادی جدی و نگاهی حساس روبه‌رو هستیم. او توانسته در مدت نسبتاً کوتاهی، جایگاهی در میان خوانندگان ادبیات آنلاین پیدا کند و به‌عنوان یکی از صداهای تازه در ادبیات زنان افغانستان مطرح شود. در مجموع، الهامه نصرتی را می‌توان نویسنده‌ای دانست که با تکیه بر احساس، تجربه و مشاهده، به خلق آثاری می‌پردازد که هم از نظر ادبی قابل توجه‌اند و هم از نظر اجتماعی معنا‌دار. او تلاش می‌کند با زبانی ساده اما تأثیرگذار، واقعیت‌هایی را بیان کند که شاید در زندگی روزمره کمتر به آن‌ها توجه می‌شود. اگر این مسیر را با همین دقت و صداقت ادامه دهد، می‌توان انتظار داشت که در آینده، به یکی از چهره‌های برجسته‌تر ادبیات معاصر افغانستان تبدیل شود. داستان «وقتی گنجشک‌ها گریه کردند» روایت زنی است که در مرز عشق، ترس و جنون زندگی می‌کند. راوی در رابطه‌ای عاطفی با مردی قرار دارد که میان عشق به او و فشار خانواده‌اش گرفتار شده است. مادر مرد، دختر را شایسته نمی‌داند و همین موضوع رابطه را به تنش و اضطراب می‌کشاند. مرد ناچار به رفتن می‌شود و این تصمیم، ترس جدایی را در دل زن شعله‌ور می‌کند. ذهن راوی به‌تدریج آشفته می‌شود و مرز میان واقعیت و خیال در روایت کم‌رنگ می‌گردد. او درگیر احساسات شدید، سوءظن و ترس از دست دادن می‌شود تا جایی که واکنش‌هایش از کنترل خارج می‌گردد. در ادامه، داستان به سمت حادثه‌ای تلخ و غیرقابل بازگشت پیش می‌رود که سرنوشت همه چیز را تغییر می‌دهد. پس از آن، نمادهایی مثل گنجشک‌ها، لانه و تخم‌های شکسته، بازتابی از فروپاشی عاطفی و احساس گناه در ذهن راوی هستند. در پایان، او در میان واقعیت و توهم تنها می‌ماند؛ با ذهنی درگیر گذشته‌ای که دیگر قابل جبران نیست. قسمتی از متن: «چشمانش یخ زده، اشک در چشمانش خشکیده است. رنگ صورتش شبیه برف در زمستان، بی‌روح، سفید می‌زند. موهایش، که زمانی پر از زندگی و شادابی بودند، حالا به خون خشکیده آغشته است.» نویسنده: قدسیه امینی

ادامه مطلب


6 ساعت قبل - 20 بازدید

سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که همراه با سایر نهادهای امدادی، طرح ۵۲۹ میلیون دالری را با هدف حمایت مهاجران بازگشتی راه‌اندازی کرده است. این سازمان با نشر گزارشی گفته است که از سال ۲۰۲۳ میلادی، نزدیک به ۶ میلیون نفر به افغانستان بازگشته‌اند و پیش‌بینی می‌شود حدود ۳ میلیون نفر دیگر نیز تا پایان سال جاری میلادی به کشور بازگردند. در گزارش آمده است که پیش‌بینی می‌شود از ماه اپریل تا دسامبر سال ۲۰۲۶ میلادی، حدود یک میلیون و ۷۰۰ هزار نفر از ایران و یک میلیون و ۱۰۰ هزار نفر از پاکستان به افغانستان بازگردند. این در حالی است که از سپتامبر ۲۰۲۳ تا اکنون نزدیک به ۵.۹ میلیون افغانستانی به کشور برگشته‌اند. سازمان ملل می‌گوید که این بازگشت گسترده فشار بی‌سابقه‌ای بر ساختارهای اقتصادی و اجتماعی افغانستان وارد کرده است. مقام‌های سازمان ملل تاکید می‌کنند که این روند صرفاً یک مسئله مرزی کوتاه‌مدت نیست، بلکه یک چالش عمیق انسانی و توسعه‌ای محسوب می‌شود. در گزارش آمده است که بیش از نیمی از بازگشت‌کنندگان را زنان و کودکان تشکیل می‌دهند که بسیاری از آن‌ها در خارج از افغانستان بزرگ شده‌اند و ارتباط محدودی با محیط جدید زندگی خود دارند. سازمان ملل می‌گوید که در مرحله نخست، حدود ۱۰۰ میلیون و ۷۰۰ هزار دالر برای ارائه کمک‌های فوری در گذرگاه‌های مرزی اختصاص یافته است. این هزینه برای کمک‌هایی از جمله خدمات بهداشتی، تغذیه، حمایت‌های اجتماعی، آب و بهداشت و کمک‌های نقدی در نظر گرفته شده است. در مرحله دوم، بیش از ۴۲۸ میلیون دالر برای ادغام مجدد بازگشت‌کنندگان در ۳۵ منطقه اولویت‌دار در نظر گرفته شده است. این بخش شامل ایجاد فرصت‌های شغلی، دسترسی به خدمات اساسی مانند آموزش و بهداشت، تأمین مسکن و تقویت انسجام اجتماعی در جوامع میزبان است. با این حال، نهادهای ناظر هشدار داده‌اند که کمبود بودجه می‌تواند روند اجرای این طرح را با چالش جدی مواجه کند. سازمان ملل و سازمان‌های امدادی از کشورهای کمک‌کننده خواسته‌اند تا با تأمین کامل منابع مالی این برنامه، از تشدید بحران انسانی در افغانستان جلوگیری کرده و زمینه را برای بازسازی و ثبات پایدار فراهم کنند.

ادامه مطلب


6 ساعت قبل - 65 بازدید

از روز نزدهم می تحت نام «روز فرهنگ هزار‌ه‌گی» توسط کاربران شبکه‌های اجتماعی از سراسر جهان تجلیل گردیده و بازتاب گسترده‌ای نیز در میان مردم داشته است. امروز (سه‌شنبه، ۲۹ ثور/۱۹ ملی) برابر است با «روز فرهنگ هزاره‌گی» و شماری از کاربران شبکه‌های اجتماعی با نشر پیام‌های تبریکی به این مناسبت، از آن به عنوان نمادی از تنوع فرهنگی در افغانستان یاد کرده‌اند. کاربران شبکه‌های اجتماعی اهل افغانستان در سراسر جهان با نمایش نمادهای فرهنگ سنتی هزاره‌ها مانند لباس خامک‌دوزی شده و موسیقی دمبوره، از «روز فرهنگ هزاره‌گی» تجلیل کردند. هرچند از این روز در افغانستان، حتی در مناطق هزاره‌نشین برنامه‌های بزرگ برگزار نمی‌شود، اما در سال‌های اخیر این موضوع در رسانه‌های اجتماعی بازتاب گسترده‌ای یافته است. همچنین شماری از فرهنگیان می‌گویند که به خاطر جلوگیری از محو میراث‌های تاریخی، فرهنگی و معنوی مردم، برگزاری چنین برنامه‌هایی می‌تواند موثر و مفید باشد. قابل ذکر است که هرچند این روز در تقویم رسمی افغانستان، درج نشده است اما در سال‌های اخیر این موضوع در رسانه‌های اجتماعی بازتاب گسترده‌ای یافته است. خاستگاه «روز فرهنگ هزاره‌گی» پاکستان است. نزدهم ماه می از سوی «شورای ملی هنرهای پاکستان» به عنوان روز فرهنگی هزاره‌ها نامگذاری شده است. در جامعه هزاره‌های پاکستان در شهر کویته پاکستان از این روز با برگزاری محافلی تجلیل نیز می‌شود.

ادامه مطلب


8 ساعت قبل - 74 بازدید

فرماندهی پولیس ولایت ننگرهار می‌گوید که براثر فروریختن سقف یک خانه در ولسوالی اچین این ولایت، سه نفر، به‌شمول یک زن جان باخته‌اند و یک دختر دیگر زخمی شده است. سید طیب حماد، سخنگوی پولیس ننگرهار گفته است که این حادثه دیشب (دوشنبه، ۲۸ ثور) در ساحه‌ی «عبدالخیل» از مربوطات ولسوالی اچین رخ داده است. آقای حماد علت فروریختن سقف این خانه را توفان شدید گفته است. قابل ذکر است که در سال جاری خورشیدی و در پی بارندگی‌های شدید، موارد متعددی از مرگ افراد براثر فروریختن سقف خانه‌ها گزارش شده است. بااین‌حال، این اولین موردی است که از فروریختن سقف یک خانه براثر توفان گزارش می‌شود. اداره مبارزه با حوادث حکومت سرپرست گفته است که بارندگی‌های شدید، جاری شدن سیل، رانش زمین و دیگر حوادث طبیعی دست‌کم در یک ماه گذشته جان ده‌ها نفر را در ولایت‌های مختلف گرفته است.

ادامه مطلب


11 ساعت قبل - 96 بازدید

شبکه خبری بی‌بی‌سی جهانی در گزارشی از وضعیت فقر و بیکاری در ولایت غور نوشته است که خانواده‌ها در افغانستان از روی ناچاری برای تهیه مخارج خود، به انتخاب‌های سختی مانند فروش کودکان خود روی می‌آورند. شبکه خبری بی‌بی‌سی به نقل از سعید احمد، باشنده غور نوشته است که پس از مبتلا شدن شایقه، دختر پنج‌ساله‌اش، به آپاندیسیت و کیست کبد و ناتوانی در تأمین هزینه درمان، ناچار شد او را بفروشد. در گزارش آمده است: «سعید احمد برای پرداخت هزینه‌های درمان پولی نداشت، بنابراین دخترش را به یکی از بستگانش فروخته است و عمل جراحی شایقه موفقیت‌آمیز بود. هزینه آن از همان مبلغ ۲۰۰ هزار افغانی (۳۲۰۰ دالر) که شایقه در ازای آن فروخته شده بود، پرداخت شد.» پدر شایقه گفت: «با بستگانم توافق کردم که اکنون تنها پول درمان او را بپردازند و مبلغ باقی‌مانده طی پنج سال آینده پرداخت کنند و اگر همه پول را یکجا می‌گرفتم، همان موقع او را می‌بردند.» سعید می‌گوید: «اگر پول داشتم، هرگز این تصمیم را نمی‌گرفتم. اما با خودم فکر کردم اگر بدون جراحی بمیرد چه؟ این‌طوری حداقل زنده می‌ماند.» بی‌بی‌سی در این گزارش نوشته است که مردانی هر سپیده‌دم در چهارراهی‌ای در چلچراغِ غور گرد هم می‌آیند، به امید آن‌که کاری پیدا کنند. آن‌ها تنها زمانی می‌توانند برای خانواده‌های‌شان نان ببرند که کسی برای کار سراغ‌شان بیاید؛ اما بسیاری روزها، با دستِ خالی به خانه بازمی‌گردند. جمعه‌خان، ۴۵ ساله، گفت که در شش هفته گذشته تنها سه روز کار پیدا کرده که روزانه بین ۱۵۰ تا ۲۰۰ افغانی درآمد داشته است. او می‌گوید: «سه شب پشت سر هم کودکانم گرسنه خوابیدند. زنم گریه می‌کرد، بچه‌هایم هم. از همسایه قرض گرفتم که آرد بخرم. من در ترس از این زندگی می‌کنم که کودکانم از گرسنگی بمیرند.» افزایش مرگ‌ومیر کودکان همچنین این گزارش از افزایش مرگ کودکان در افغانستان به دلیل فقر و گرسنگی خبر داده است. محمد هاشم که چند هفته پیش دختر ۱۴ ماهه‌اش را از دست داد، به بی‌بی‌سی گفت: «فرزندم از گرسنگی و نبود دارو مرد... وقتی کودکی بیمار است و گرسنه، طبیعی است که می‌میرد.» یک بزرگ محل گفته است مرگ کودکان، عمدتاً به خاطر سوءتغذیه، در دو سال اخیر «واقعاً افزایش یافته است». بی‌بی‌سی نوشت به دلیل این‌که هیچ سند رسمی از مرگ کودکان در غور وجود نداشت، از یک گورستان محلی به عنوان تنها شاهد این رویدادها دیدن کرد. در گزارش آمده: «ما قبرهای کوچک و بزرگ را جداگانه شمردیم. تعداد قبرهای کوچک تقریباً دو برابر قبرهای بزرگ بود که نشان می‌دهد دو برابر بیشتر کودکان نسبت به بزرگسالان مرده‌اند.» پیشتر سازمان ملل در گزارشی از کمبود گسترده آب، غذا، خدمات درمانی، سرپناه، گرمایش و پوشاک برای میلیون‌ها خانواده یاد کرد و گفت که بیش از ۸۰ درصد خانواده‌ها بدهکار هستند. حمدالله فطرت، معاون سخنگوی حکومت فعلی، در واکنش به یافته‌های این گزارش به بی‌بی‌سی گفت: «در طول ۲۰ سال اشغال، به خاطر سرازیر شدن دالرهای امریکایی، یک اقتصاد مصنوعی شکل گرفت. پس از پایان اشغال، ما وارث فقر، سختی، بیکاری و دیگر مشکلات شدیم.»

ادامه مطلب


14 ساعت قبل - 81 بازدید

منابع محلی از ولایت قندوز می‌گویند که یک دختر ۱۴ ساله در این ولایت با خوردن «مرگ موش» خودکشی کرده است. دست‌کم دو منبع با تایید این رویداد گفته‌اند که این دختر نوجوان (یک‌شنبه، ۲۷ ثور) در مربوطات سردوره از مربوطات کوچه چهارم رستاق‌آباد شهر قندوز خودکشی کرده است. منبع در ادامه تاکید کرده است که این دختر نوجوان با استفاده از زهر یا مرگ موش خودکشی کرده است. منبع در ادامه افزوده است که خشونت‌های خانواد‌گی و فشارهای روحی از عوامل این رویداد بوده است. باید گفت که میزان خودکشی زنان و دختران در سراسر افغانستان پس از تسلط حکومت فعلی به‌طور چشم‌گیری افزایش یافته است. بیماری‌های روانی، عدم دسترسی به خدمات صحی، ازدواج‌های اجباری، خشونت خانوادگی و فشار‎های روحی ناشی از فقر و بیکاری عوامل اصلی خودکشی‌ها در بین زنان و جوانان بیان شده است. همچنین با تسلط حکومت سرپرست بر افغانستان اکثریت نهادهای حامی حقوق زنان متوقف شده است. زنان در افغانستان چون گذشته با مراجعه به نهادهای عدلی و قضایی، دیگر نمی‌توانند برای خشونت‌های وارده‌ی شان شکایت کنند و این‌گونه خشونت‌‌ها پایدار باقی مانده و افزایش پیدا می‌کند. همچنین نهادهای حقوق بشری هشدار می‌دهند که وضع محدودیت‌های گسترده علیه زنان، آنان را در معرض خطر خودکشی و خشونت‌های خانوادگی قرار داده‌اند.

ادامه مطلب


24 ساعت قبل - 73 بازدید

واژینوز باکتریایی (Bacterial Vaginosis یا BV) یکی از شایع‌ترین اختلالات واژینال در زنانِ سنین باروری است. بسیاری از افراد آن را با عفونت قارچی اشتباه می‌گیرند، در حالی‌که ماهیت این دو کاملاً متفاوت است. واژینوز باکتریایی در حقیقت به‌هم‌خوردن تعادل طبیعی باکتری‌های واژن است؛ تعادلی که نقش مهمی در سلامت عمومی و باروری زنان دارد. در این مقاله، به‌صورت علمی اما ساده بررسی می‌کنیم که واژینوز باکتریایی چیست، چرا ایجاد می‌شود و چه تأثیری بر باروری و بارداری دارد. واژینوز باکتریایی چیست؟ واژن به‌طور طبیعی محیطی زنده و پویا دارد که توسط باکتری‌های مفید، به‌ویژه گونه‌های لاکتوباسیلوس، محافظت می‌شود. این باکتری‌ها با تولید اسید لاکتیک، محیط واژن را اسیدی نگه می‌دارند و مانع رشد میکروب‌های مضر می‌شوند. در واژینوز باکتریایی، تعداد لاکتوباسیل‌ها کاهش می‌یابد و در مقابل، باکتری‌های بی‌هوازی مضر مانند Gardnerella vaginalis بیش از حد رشد می‌کنند. در نتیجه، pH واژن افزایش یافته و تعادل طبیعی میکروبی آن برهم می‌خورد. نکته مهم این است که BV یک بیماری مقاربتی کلاسیک محسوب نمی‌شود، هرچند فعالیت جنسی می‌تواند در بروز آن نقش داشته باشد. علائم شایع واژینوز باکتریایی برخی زنان هیچ علامتی ندارند، اما در صورت بروز علائم، موارد زیر شایع‌تر است: ترشحات رقیق خاکستری یا سفید بوی ناخوشایند شبیه بوی ماهی، به‌ویژه پس از رابطه جنسی سوزش خفیف هنگام ادرار خارش خفیف واژن شدت علائم در افراد مختلف متفاوت است و گاهی این اختلال به اشتباه به‌عنوان عفونت قارچی درمان می‌شود؛ موضوعی که می‌تواند مشکل را تشدید کند. چرا واژینوز باکتریایی ایجاد می‌شود؟ عوامل مختلفی می‌توانند تعادل باکتریایی واژن را برهم بزنند، از جمله: شست‌وشوی داخلی واژن (دوش واژینال) داشتن شرکای جنسی متعدد مصرف برخی آنتی‌بیوتیک‌ها سیگار کشیدن تغییرات هورمونی به‌طور کلی، هر عاملی که جمعیت باکتری‌های مفید را کاهش دهد، می‌تواند زمینه را برای رشد بیش‌ازحد باکتری‌های مضر فراهم کند. تأثیر واژینوز باکتریایی بر سلامت باروری یکی از مهم‌ترین نگرانی‌ها درباره BV، تأثیر آن بر باروری و سلامت بارداری است. پژوهش‌ها نشان داده‌اند که این اختلال می‌تواند پیامدهای قابل توجهی داشته باشد. ۱. کاهش شانس بارداری طبیعی افزایش pH واژن می‌تواند بر حرکت و بقای اسپرم اثر منفی بگذارد. اسپرم برای حرکت مؤثر به محیطی متعادل نیاز دارد و تغییرات ناشی از BV ممکن است تحرک آن را کاهش داده و احتمال لقاح را کمتر کند. همچنین التهاب خفیف ناشی از این اختلال می‌تواند کیفیت مخاط دهانه رحم را تغییر دهد؛ مخاطی که نقش مهمی در عبور اسپرم دارد. ۲. افزایش خطر بیماری التهابی لگن (PID) در صورت درمان‌نشدن، باکتری‌ها ممکن است به رحم و لوله‌های فالوپ گسترش پیدا کنند و باعث بیماری التهابی لگن شوند. این بیماری می‌تواند: موجب انسداد لوله‌های فالوپ شود خطر بارداری خارج‌رحمی را افزایش دهد به ناباروری دائمی منجر شود به همین دلیل، تشخیص و درمان به‌موقع اهمیت زیادی دارد. ۳. تأثیر بر موفقیت درمان‌های کمک‌باروری برخی مطالعات نشان داده‌اند زنانی که تحت درمان‌هایی مانند IVF یا IUI قرار می‌گیرند و هم‌زمان دچار عدم تعادل میکروبی واژن هستند، ممکن است شانس موفقیت کمتری داشته باشند. محیط التهابی و تغییر در فلور واژینال می‌تواند بر لانه‌گزینی جنین اثر بگذارد. به همین دلیل، برخی متخصصان پیش از آغاز درمان ناباروری، وضعیت میکروبی واژن را بررسی می‌کنند. ۴. عوارض در دوران بارداری واژینوز باکتریایی در دوران بارداری با مشکلاتی مانند موارد زیر مرتبط دانسته شده است: زایمان زودرس پارگی زودرس کیسه آب وزن کم نوزاد هنگام تولد عفونت‌های پس از زایمان اگرچه همه زنان مبتلا دچار این مشکلات نمی‌شوند، اما احتمال بروز آن‌ها در مقایسه با زنان بدون BV بیشتر است. آیا واژینوز باکتریایی قابل درمان است؟ بله. درمان معمولاً با آنتی‌بیوتیک‌هایی مانند مترونیدازول یا کلیندامایسین انجام می‌شود که ممکن است به‌صورت خوراکی یا واژینال تجویز شوند. با این حال، عود BV نسبتاً شایع است و حدود ۳۰ درصد زنان طی چند ماه دوباره علائم را تجربه می‌کنند. به همین دلیل، پزشکان معمولاً توصیه می‌کنند: از دوش واژینال پرهیز شود مصرف بی‌رویه آنتی‌بیوتیک کاهش یابد در برخی موارد از پروبیوتیک‌های مخصوص واژینال استفاده شود هدف اصلی، بازگرداندن تعادل طبیعی باکتری‌های مفید است، نه فقط از بین بردن باکتری‌های مضر. نقش سبک زندگی در پیشگیری اگرچه همیشه نمی‌توان از BV پیشگیری کرد، اما برخی اقدامات می‌توانند خطر ابتلا را کاهش دهند: پرهیز از شست‌وشوی داخلی واژن استفاده از کاندوم در روابط جدید ترک سیگار رعایت بهداشت بدون افراط مراجعه به پزشک در صورت تغییر غیرطبیعی ترشحات بدن زنان دارای سیستم دفاعی پیچیده و حساسی است و گاهی حتی ساده‌ترین مداخلات می‌تواند تعادل طبیعی آن را برهم بزند. جمع‌بندی واژینوز باکتریایی اختلالی شایع اما اغلب نادیده‌گرفته‌شده است که می‌تواند فراتر از یک ترشح ساده باشد. این مشکل نه‌تنها کیفیت زندگی روزمره را تحت تأثیر قرار می‌دهد، بلکه در صورت درمان‌نشدن، ممکن است بر سلامت باروری، روند بارداری و حتی سلامت نوزاد اثر بگذارد. خبر خوب این است که با تشخیص به‌موقع، درمان مناسب و رعایت چند نکته ساده می‌توان خطرات آن را تا حد زیادی کاهش داد. آگاهی، نخستین گام در حفظ سلامت باروری است و هر تغییر غیرعادی در ترشحات یا بوی واژن، نیازمند بررسی پزشکی خواهد بود. سلامت باروری تنها به باردار شدن محدود نمی‌شود؛ بلکه به حفظ تعادل طبیعی بدن و مراقبت آگاهانه از آن وابسته است. نویسنده: قدسیه امینی

ادامه مطلب


1 روز قبل - 61 بازدید

گروه بین‌المللی بحران (ICG) اعلام کرده است که با وجود محدودیت‌های گسترده‌ علیه زنان و دختران در افغانستان، بسیاری از آن‌ها به راه‌اندازی کسب‌وکارهای کوچک و عمدتاً خانگی رو آورده‌اند. اين سازمان، گزارش خود تحت عنوان «خط زندگی ناپایدار؟ کسب‌وکار به رهبری زنان در افغانستان» را منتشر کرده و گفته است که بسیاری از زنان در افغانستان پس از ممنوعیت کار در ادارات دولتی، نهادهای بین‌المللی و داخلی، در کسب‌وکارهای خانگی، صنایع دستی و تولید مواد غذایی فعالیت می‌کنند. در بخشی از گزارش آمده است که بسیاری از این کسب‌وکارها توسط زنان از خانه مدیریت می‌شوند و محصولات آنها در نبود دسترسی گسترده به بازارهای رسمی، از طریق شبکه‌های اجتماعی و به‌صورت آنلاین به فروش می‌رسند. این نهاد تاکید کرد که پس از تسلط دوباره‌ی حکومت فعلی، میزان جوازهای صادرشده برای کسب‌وکارهای زنان، چهار برابر شده است و بسیاری از این کسب‌وکارها بدون داشتن جواز رسمی فعالیت می‌کنند. گروه بین‌المللی بحران افزوده است که محدودیت‌ها بر رفت‌وآمد زنان، لزوم داشتن محرم شرعی هنگام رفتن به بازار و نمایشگاه‌ها و فضاهای عمومی، مانع گسترش این کسب‌وکارها شده است. در ادامه آمده است که شماری از زنان با استفاده از نمایشگاه‌های تجاری، بازارهای ویژه‌ی زنان و برنامه‌های محدود حمایتی نهادهای بین‌المللی توانسته‌اند دامنه فعالیت خود را گسترش دهند. براساس این گزارش، نبود دسترسی به سرمایه، ضعف نظام بانکی، محدودیت آموزش‌های حرفه‌ای و کاهش کمک‌های بین‌المللی، مانع رشد مشاغل و کسب‌وکارهای زنان در افغانستان شده است. همچنین این سازمان از نهادهای بین‌المللی و اهداکنندگان خواسته است که با کمک‌های نقدی و راه‌اندازی دوره‌‌های آموزشی برای زنان تجارت‌پیشه و دارای کسب‌وکار در افغانستان، از آن‌ها برای رونق کسب‌وکارشان حمایت کنند. طی بیش از چهار سال گذشته، محدودیت‌های گسترده‌ای بر حقوق و آزادی‌های اساسی زنان و دختران در کشور وضع شده است.

ادامه مطلب


1 روز قبل - 91 بازدید

دیدبان حقوق بشر افغانستان در تازه‌ترین مورد، از شهروندان، نهادها و سازمان‌های حقوق‌بشری خواسته برای لغو ممنوعیت آموزش دختران دادخواهی کنند. این نهاد با نشر اعلامیه‌ای گفته است که ادامه‌ی محرومیت صدها هزار دختر از آموزش را نقض آشکار حقوق اساسی آنان دانست و از جامعه‌ی جهانی و شهروندان افغانستان خواست در برابر این وضعیت سکوت نکنند. این نهاد در ادامه تاکید کرده است که دختران هر روز با امید ادامه‌ی آموزش و رسیدن به آرزوهای‌شان بیدار می‌شوند، اما دروازه‌های مکتب‌ها همچنان به روی آنان بسته باقی مانده است. دیدبان حقوق بشر افغانستان خطاب به مردم گفت: «لطفاً سکوت نکنید و صدای خود را بلند کنید. بگذارید دختران بیاموزند.» حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. بر بنیاد گزارش‌ها، اگر این ممنوعیت ادامه یابد، تا سال ۲۰۳۰ نزدیک به چهار میلیون دختر ممکن است از آموزش محروم شوند.

ادامه مطلب


1 روز قبل - 79 بازدید

یونیسف یا صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد اعلام کرده است که با همکاری گروه بانک جهانی، بانک توسعه آسیایی (ADB) و نهاد مشارکت جهانی برای آموزش (GPE)، وسایل آموزشی را برای کودکان در سراسر افغانستان فراهم می‌کند. این نهاد امروز (دوشنبه، ۲۸ ثور) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که فراهم‌سازی وسایل آموزشی می‌تواند به ادامه آموزش کودکان در شرایط دشوار کمک کند. یونیسف در ادامه تاکید کرده است که در شرایط بحرانی، مکتب جایی است که کودکان در آن ثبات، امنیت و حفاظت را تجربه می‌کنند و وسایل آموزشی زمینه یادگیری و حضور منظم آنان را در مکتب را فراهم می‌کند. بر بنیاد گزارش‌های نهادهای بین‌المللی، میلیون‌ها کودک در افغانستان به دلیل فقر، بحران‌های انسانی و محدودیت‌های آموزشی با خطر محرومیت از آموزش روبه‌رو هستند. حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. بر بنیاد گزارش‌ها، اگر این ممنوعیت ادامه یابد، تا سال ۲۰۳۰ نزدیک به چهار میلیون دختر ممکن است از آموزش محروم شوند.

ادامه مطلب