نویسنده: رسانه‌ای گوهر شاد

7 ساعت قبل - 57 بازدید

یان اینگلند، رییس شورای پناهندگان ناروی در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که بیش از چهار میلیون مهاجر افغانستانی قربانیان نادیده‌گرفته‌ شدن و فراموش‌شده‌‌ی جنگ آمریکا و اسرائیل با ایران هستند. آقای اینگلند امروز (چهارشنبه، ۲۳ ثور) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس نوشته است که هم‌زمان با آغاز حملات امریکا و اسرائیل در ایران، شماری از مهاجران افغانستان شغل خود را در بخش‌های ساختمانی و سایر کارهای غیررسمی از دست دادند. وی تاکید کرده است که در حال حاضر و با افزایش تورم و سقوط درآمدها، مهاجران افغانستانی دیگر توان تأمین موادغذایی و یا پرداخت کرایه خانه را ندارند. رییس شورای پناهندگان ناروی در ادامه نوشته است: «هزینه‌ی مواد غذایی تقریبا دو برابر سال گذشته شده است. مردم مجبور هستند وعده‌های غذایی خود را حذف کنند، درمان‌های صحی را به تعویق بیندازند و زیر بار قرض بروند؛ آن هم در حالی که وحشت جنگ و آوارگی را نیز تحمل می‌کنند.» او تاکید کرده است که شورای پناهندگان ناروی در تهران، برای هزاران خانواده‌ی مهاجر در ایران کمک نقدی اضطراری فراهم کرده تا بتوانند نیازهای اساسی و مواد غذایی تهیه کنند. رییس شورای پناهندگان ناروی گفته است، همزمان با عمیق‌تر شدن بحران، نیازها بسیار بیشتر شده است و این نهاد تنها بودجه‌ی کمک به هزار خانواده‌ی دیگر را در اختیار دارد. یان اینگلند افزوده است که اگر بودجه‌ی بیشتری فراهم نشود، کمک‌های اضطراری این نهاد تا یک ماه دیگر با کمبود کامل منابع مالی روبرو خواهد شد و بسیاری از افراد نیازمند، هیچ کمکی دریافت نخواهند کرد. قابل ذکر است که جنگ آمریکا و اسرائیل چندین قربانی از مهاجران افغانستان گرفته است. براساس گزارش رسانه‌های ایران، بیش از ده شهروند افغانستان از جمله اعضای یک خانواده، در حملات آمریکا و اسرائیل به ایران کشته شده‌اند.

ادامه مطلب


8 ساعت قبل - 10 بازدید

برنامه توسعه‌ای سازمان ملل متحد اعلام کرده است که محدودیت‌ها بر حقوق زنان و دختران همچنان نیروی کار افغانستان را کاهش می‌دهد و ظرفیت اقتصادی کشور را تضعیف می‌کند. این نهاد با نشر گزارشی گفته است که نزدیک به ۱۰۰ فرمان صادر شده در این زمینه از سال ۲۰۲۱ میلادی در سال ۲۰۲۵ میلادی همچنان پابرجاست و اشتغال، آموزش و آزادی حرکت زنان را محدود می‌کند. در ادامه آمده است که حضور دختران در مکتب‌ها ۴۲ درصد باقی مانده است، در حالی که این رقم برای پسران ۷۳ درصد است. به گفته‌ی برنامه توسعه‌ای ملل متحد، کل کمک‌های بین‌المللی به افغانستان در سال ۲۰۲۵ میلادی، با وجود افزایش نیازها، ۱۶.۵ درصد کاهش یافت. در گزارش آمده است که بیش از ۴۴۰ کلینیک به دلیل کاهش بودجه مجبور به تعطیلی یا کاهش خدمات شدند و سهم افرادی که قادر به دسترسی به مراقبت‌های بهداشتی نیستند را از ۱۶ درصد در سال ۲۰۲۴ به ۲۳ درصد در سال ۲۰۲۵ میلادی افزایش دادند. با این حال استفن رودریگز، نماینده مقیم برنامه توسعه‌ای ملل متحد در افغانستان، گفته است: «در سراسر افغانستان، جوامع به چیزی بیش از کمک‌های کوتاه‌مدت نیاز دارند. آنان به مسیری برای پیشرفت نیاز دارند.» او افزوده است که سرمایه‌گذاری در مشاغل، خدمات و بازارهای محلی به تقویت اقتصاد خانواده‌ها در افغانستان کمک می‌کند و برای دادن فرصتی واقعی به مردم برای بازسازی زندگی‌شان و بازیابی کنترول آینده‌شان ضروری خواهد بود. در حالی این نهاد از محدودیت بر زنان و دختران انتقاد می‌کند که حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

ادامه مطلب


9 ساعت قبل - 53 بازدید

خانواده نخستین و مهم‌ترین نهاد اجتماعی در زندگی انسان به شمار می‌رود. هر فرد از زمان تولد در محیط خانواده رشد می‌کند و شخصیت، رفتار، اخلاق و نگرش او تا حد زیادی تحت تأثیر خانواده شکل می‌گیرد. اگر فضای خانواده آرام، صمیمی و همراه با محبت باشد، اعضای آن احساس امنیت و آرامش خواهند داشت؛ اما اگر در خانواده اختلاف، بی‌اعتمادی و مشکلات گوناگون وجود داشته باشد، این مسائل می‌تواند تأثیرات منفی بر روحیه و آینده اعضای خانواده بگذارد. در دنیای امروز، به دلیل تغییرات اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی، خانواده‌ها با مشکلات مختلفی روبه‌رو هستند. برخی از این مشکلات ناشی از وضعیت اقتصادی، بعضی به دلیل ضعف ارتباطات و برخی دیگر به علت تفاوت دیدگاه‌ها و سبک زندگی افراد به‌وجود می‌آید. هرچند وجود مشکل در هر خانواده‌ای طبیعی است، اما مهم این است که اعضای خانواده بتوانند با درک، احترام و همکاری برای حل آن تلاش کنند. در این مقاله مهم‌ترین مشکلات رایج در خانواده‌ها و راه‌حل‌های مناسب برای کاهش و حل آن‌ها بررسی می‌شود. ضعف ارتباط میان اعضای خانواده یکی از رایج‌ترین مشکلات خانواده‌ها، ضعف ارتباط و گفت‌وگوی سالم میان اعضای خانواده است. در بسیاری از خانواده‌ها افراد به دلیل مشغله‌های کاری، استفاده بیش از حد از تلفن همراه و شبکه‌های اجتماعی، یا نداشتن مهارت گفت‌وگو، زمان کافی برای صحبت با یکدیگر ندارند. این مسئله باعث می‌شود سوءتفاهم‌ها افزایش یابد و فاصله عاطفی میان اعضای خانواده بیشتر شود. گاهی پدر و مادر بدون گوش‌دادن به فرزندان، تنها به نصیحت یا سرزنش آن‌ها می‌پردازند. در مقابل، فرزندان نیز ممکن است احساس کنند کسی آن‌ها را درک نمی‌کند و از بیان مشکلات خودداری کنند. این وضعیت می‌تواند زمینه اختلافات شدیدتر را فراهم سازد. راه‌حل‌ها اختصاص زمان مشخص برای گفت‌وگوی خانوادگی گوش‌دادن با دقت و احترام به صحبت‌های یکدیگر پرهیز از توهین، تحقیر و سرزنش تقویت محبت و همدلی در محیط خانه کاهش استفاده افراطی از تلفن همراه هنگام حضور در کنار خانواده مشکلات اقتصادی مشکلات مالی و اقتصادی یکی دیگر از عوامل مهم تنش در خانواده است. بیکاری، درآمد کم، افزایش هزینه‌های زندگی و ناتوانی در تأمین نیازهای خانواده می‌تواند باعث اضطراب و ناراحتی شود. در بسیاری از موارد، اختلافات میان زن و شوهر به دلیل فشارهای اقتصادی شدت پیدا می‌کند. وقتی خانواده نتواند نیازهای اساسی خود را برآورده کند، احساس ناامیدی و نگرانی در میان اعضا افزایش می‌یابد. این موضوع حتی ممکن است بر تربیت فرزندان و روابط عاطفی خانواده نیز تأثیر منفی بگذارد. راه‌حل‌ها برنامه‌ریزی درست برای مصرف درآمد جلوگیری از اسراف و هزینه‌های غیرضروری همکاری اعضای خانواده در مدیریت مالی تلاش برای یادگیری مهارت‌های شغلی و افزایش درآمد قناعت و داشتن توقعات منطقی از زندگی دخالت بیش از حد دیگران گاهی دخالت اطرافیان مانند اقوام، دوستان یا همسایه‌ها در مسائل خانوادگی باعث ایجاد اختلاف می‌شود. بعضی افراد بدون آگاهی کامل از شرایط خانواده در تصمیم‌گیری‌ها دخالت می‌کنند و همین موضوع مشکلات را پیچیده‌تر می‌سازد. به‌ویژه در زندگی مشترک، دخالت‌های بی‌جا می‌تواند اعتماد و آرامش میان زن و شوهر را کاهش دهد. اگر اعضای خانواده نتوانند مرزهای مشخصی تعیین کنند، اختلافات کوچک ممکن است به مشکلات بزرگ تبدیل شود. راه‌حل‌ها حفظ حریم خصوصی خانواده حل مشکلات از طریق گفت‌وگوی مستقیم میان اعضای خانواده احترام به بزرگ‌ترها بدون وابستگی کامل به نظر دیگران تقویت اعتماد میان زن و شوهر مشورت با افراد دانا و بی‌طرف در مواقع ضروری تفاوت نسل‌ها تفاوت دیدگاه میان والدین و فرزندان از مشکلات رایج خانواده‌ها است. والدین معمولاً بر اساس سنت‌ها و تجربه‌های گذشته فکر می‌کنند، در حالی که فرزندان تحت تأثیر شرایط جدید جامعه و فناوری‌های نوین قرار دارند. این تفاوت می‌تواند باعث سوءتفاهم و اختلاف شود. برای مثال، برخی والدین ممکن است استفاده فرزندان از اینترنت و شبکه‌های اجتماعی را نادرست بدانند، در حالی که فرزندان آن را بخشی از زندگی روزمره خود می‌دانند. اگر دو طرف نتوانند یکدیگر را درک کنند، فاصله عاطفی بیشتر خواهد شد. راه‌حل‌ها احترام متقابل میان والدین و فرزندان گفت‌وگو درباره تفاوت دیدگاه‌ها آشنایی والدین با تغییرات جامعه و نیازهای نسل جدید پذیرش تجربه و نصیحت والدین از سوی فرزندان ایجاد فضای صمیمی و دوستانه در خانه خشونت و رفتار نادرست خشونت خانوادگی یکی از خطرناک‌ترین مشکلات خانواده‌ها است. این خشونت ممکن است به شکل جسمی، لفظی یا روانی باشد. توهین، تحقیر، تهدید و برخورد خشن باعث از بین رفتن آرامش خانواده می‌شود و آثار منفی شدیدی بر روحیه فرزندان دارد. کودکانی که در محیط پرتنش رشد می‌کنند، معمولاً اعتمادبه‌نفس پایین‌تری دارند و ممکن است در آینده رفتارهای خشونت‌آمیز را تکرار کنند. راه‌حل‌ها کنترل خشم و احساسات حل اختلافات از طریق گفت‌وگو احترام به شخصیت و حقوق یکدیگر مراجعه به مشاور خانواده در صورت شدت مشکل تقویت فرهنگ مهربانی و گذشت در خانواده کمبود توجه به فرزندان در برخی خانواده‌ها والدین به دلیل مشغله‌های کاری یا مشکلات زندگی، زمان کافی برای فرزندان خود اختصاص نمی‌دهند. این مسئله باعث می‌شود کودکان احساس تنهایی کنند و برای جلب توجه به رفتارهای نادرست روی آورند. فرزندانی که محبت و توجه کافی دریافت نمی‌کنند، ممکن است دچار افت تحصیلی، مشکلات روحی و ضعف اعتمادبه‌نفس شوند. راه‌حل‌ها اختصاص وقت مناسب برای فرزندان تشویق و حمایت عاطفی از کودکان توجه به مشکلات درسی و روحی فرزندان بازی و فعالیت مشترک با کودکان ایجاد احساس امنیت و محبت در خانه نبود اعتماد میان اعضای خانواده اعتماد اساس استحکام خانواده است. اگر میان اعضای خانواده دروغ، پنهان‌کاری یا بی‌وفایی وجود داشته باشد، اعتماد از بین می‌رود و روابط خانوادگی آسیب می‌بیند. نبود اعتماد می‌تواند باعث شک، نگرانی و اختلافات شدید شود. راه‌حل‌ها صداقت در رفتار و گفتار وفاداری و پایبندی به تعهدات خانوادگی احترام به احساسات دیگران پرهیز از دروغ و پنهان‌کاری تلاش برای بازسازی اعتماد از طریق رفتار درست نتیجه‌گیری خانواده مهم‌ترین پناهگاه انسان است و سلامت جامعه تا حد زیادی به سلامت خانواده بستگی دارد. مشکلات خانوادگی بخشی طبیعی از زندگی هستند، اما اگر به‌درستی مدیریت نشوند، می‌توانند آرامش و خوشبختی اعضای خانواده را از بین ببرند. ضعف ارتباط، مشکلات اقتصادی، دخالت دیگران، تفاوت نسل‌ها، خشونت، کمبود توجه به فرزندان و نبود اعتماد از جمله مهم‌ترین مشکلات رایج در خانواده‌ها هستند. برای حل این مشکلات، اعضای خانواده باید با صبر، احترام، محبت و همکاری رفتار کنند. گفت‌وگوی سالم، درک متقابل، مدیریت درست زندگی و توجه به نیازهای عاطفی اعضای خانواده می‌تواند بسیاری از اختلافات را کاهش دهد. خانواده‌ای که بر پایه محبت و احترام بنا شود، محیطی امن و آرام برای رشد و پیشرفت همه اعضا خواهد بود. نویسنده: سحر یوسفی

ادامه مطلب


13 ساعت قبل - 84 بازدید

مرکز نظارت بر جابجایی داخلی اعلام کرده است که حدود ۷ میلیون نفر در افغانستان در سال گذشته میلادی در نتیجه درگیری‌های طولانی‌مدت و حوادث طبیعی در داخل کشور آواره شدند. این مرکز با نشر گزارشی گفته است که این رقم، نیمی از جمعیت بی‌جاشدگان داخلی در جنوب آسیا در سال ۲۰۲۵ میلادی را تشکیل می‌دهد. مرکز نظارت بر جابجایی گزارشی را تحت عنوان «گزارش سالانه جابجایی داخلی ۲۰۲۶» منتشر کرد و در آن آمده است که در سال گذشته میلادی بیش از ۸۲ میلیون نفر در سراسر جهان در کشورهای خود بیجا شدند. در گزارش آمده است که درگیری‌ها و خشونت به عامل اصلی آوارگی‌های داخلی تبدیل شده‌اند. حوادث طبیعی نیز از دیگر دلایل این پدیده عنوان شده است. این گزارش تاکید می‌کند که آوارگی داخلی نشان‌دهنده یک بحران ساختاری در سطح جهانی است. بر اساس این گزارش، درگیری و خشونت در سال ۲۰۲۵ میلادی منجر به ثبت رکورد ۳۲.۳ میلیون آوارگی داخلی شد. همچنین در این گزارش به وضعیت آوارگان داخلی در افغانستان اشاره شده است. طبق این گزارش حدود ۴.۴ میلیون نفر از کل آوارگان داخلی در افغانستان به‌طور مشخص به دلیل درگیری و خشونت بی‌جا شده‌اند. در این گزارش به رویدادهایی چون زلزله‌های مرگبار ماه آگوست و نوامبر ۲۰۲۵ در ولایت‌های شرقی و مزارشریف که منجر به هشت هزار جابجایی جدید شد و بازگشت آوارگان به مناطق اصلی با وجود زیرساخت‌های تخریب‌شده اشاره شده است. مرکز نظارت بر جابجایی تاکید کرده است که دهه‌ها درگیری، خشکسالی‌های مکرر و بحران اقتصادی عمیق، منابع اندکی را برای بازسازی و معیشت مردم افغانستان باقی گذاشته است.

ادامه مطلب


15 ساعت قبل - 94 بازدید

برنامه توسعه‌ای ملل متحد اعلام کرد که فقر در افغانستان همچنان رو به افزایش است و از هر چهار شهروند کشور، سه تن که حدود ۲۸ میلیون جمعیت در افغانستان می‌شود، قادر به برآورده کردن اساسی‌ترین نیازهای خود نیستند. در گزارش آمده است که همزمان با رشد سریع جمعیت، کاهش کمک‌های بین‌المللی، تشدید شوک‌های اقلیمی و محدودیت‌های مداوم بر حقوق زنان، رشد اقتصادی اندک نتوانسته زندگی مردم در افغانستان را بهبود بخشد. همچنین برنامه توسعه‌ای ملل متحد در بخشی از گزارشش تاکید کرده است که بازگشت ۲.۹ میلیون مهاجر تنها در سال ۲۰۲۵ میلادی، خدمات و معیشت از پیش فرسوده شهروندان را بیش از پیش تحت فشار قرار داده است. این نهاد تاکید کرد که میلیون‌ها خانواده در کشور با مشکلات فزاینده‌ای روبرو هستند و به نیازهای اولیه مانند آب، غذا، مراقبت‌های بهداشتی، مسکن، گرمایش و پوشاک دسترسی ندارند. در گزارش آمده است که بیش از ۸۰ درصد از خانواده‌ها بدهکار هستند و تقریباً سه-چهارم آنان برای گذراندن روز به راهبردهای مقابله منفی متکی هستند. کانی ویگناراجا، معاون دبیرکل سازمان ملل متحد و مدیر منطقه‌ای برنامه توسعه‌ای این سازمان برای آسیا و اقیانوسیه، گفته است: «با در نظر گرفتن واقعیت‌های اجتماعی-اقتصادی افغانستان، گزارش امسال نشان می‌دهد که این کشور تحت فشار فزاینده‌ای قرار دارد، با تعداد بالای بازگشت‌کنندگان و تشدید مشکلات اقتصادی و اقلیمی در سال ۲۰۲۵، چون فشارها یکی پس از دیگری افزایش می‌یابند. این امر تأکید می‌کند که چرا پیشرفت در توسعه انسانی اساسی همچنان برای ثبات در افغانستان و در سراسر مرزهای آن، به ویژه برای آسیب‌پذیرترین جوامع ساکن در مناطق اکولوژیکی بسیار شکننده، محوری است.» در این گزارش آمده است که میزان بازگشت‌های مهاجران همچنین کم‌پیشینه است که این موضوع نیازها را تغییر می‌دهد و خطرات را افزایش می‌دهد. نزدیک به ۵ میلیون تن بین سال‌های ۲۰۲۳ تا ۲۰۲۵ میلادی بازگشته‌اند، و بازگشت‌کنندگان اخیر با آسیب‌پذیری شدید مواجه هستند. برنامه توسعه‌ای ملل متحد می‌گوید که ۹۲درصد ناامنی معیشتی در مقایسه با ۷۴ درصد در سطح ملی در افغانستان وجود دارد که در ولایت‌های با بازگشت بالا، خانواده‌ها تنها ۳ درصد شغل رسمی دارند و ۷۸ درصد به کار روزانه موقت متکی هستند.

ادامه مطلب


17 ساعت قبل - 76 بازدید

«مرکز آزادی بیان» اعلام کرده است که خبرنگاران در تبعید با مشکلات گسترده روبرو هستند و با وجود سال‌ها تجربه‌ی کاری و تحصیلات عالی، همچنان مجبور می‌شوند برای تأمین زندگی در بخش‌های غیرمسلکی کار کنند. این مرکز با نشر اعلامیه‌ای گفته است که سومین نشست سالانه‌ی مرکز آزادی بیان با حضور ۳۰۰ خبرنگار تبعیدی، فعالان رسانه و چهره‌های دانشگاهی و سیاسی از نقاط مختلف جهان، در شهر تورنتو کانادا برگزار شد. محور اصلی نشست امسال به «بررسی وضعیت آزادی بیان و چالش‌های جدی خبرنگاران تبعیدی» اختصاص یافته بود. نجیب اصیل، رییس «مرکز آزادی بیان» گفته است: «خبرنگارانی که بسیاری از آنان به‌دلیل تهدید، سانسور، فشار سیاسی و خطرات امنیتی، کشورهای‌شان را ترک کرده‌اند، در تبعید نیز با مشکلات گسترده روبه‌رو هستند.» وی در ادامه تاکید کرده است: «بسیاری از خبرنگاران در تبعید، باوجود سال‌ها تجربه‌ی کاری و تحصیلات عالی در رشته‌ی خبرنگاری، در کشورهای میزبان قادر به یافتن کار در بخش رسانه نیستند و برای تأمین زندگی مجبور می‌شوند در بخش‌های غیرمسلکی کار کنند.» همچنین لیز دوست، خبرنگار بی‌بی‌سی و نویسنده‌ی کتاب «بهترین هتل در کابل: تاریخ مردمی افغانستان»، از نقش خبرنگاران تبعیدی افغانستان در «مستندسازی تحولات افغانستان» ستایش کرد. در بخشی از این نشست، میزگردی با عنوان «چگونه می‌توان درباره‌ی کشور خود گزارش داد وقتی نمی‌توانیم به آن‌جا بازگردیم» با مدیریت جنیفر هالت، رییس رسانه والروس، برگزار شد. در این میزگرد، هارون نجفی‌زاده، رییس تلویزیون افغانستان اینترنشنال، اندرسن بوسکن، خبرنگار ارشد تحقیقی از اکوادور، آرزو یلدز، خبرنگار تحقیقی تبعیدی از ترکیه و ولید بتراوی، خبرنگار پیشین الجزیره از فلسطین، درباره‌ی چالش‌های خبرنگاری در تبعید پرداختند. اشتراک‌کنندگان اشاره کردند که کار رسانه‌ای در تبعید با دشواری‌هایی همراه است؛ محدودیت دسترسی به منابع، مشکلات امنیتی، و فشارهای روانی ‌همواره وجود دارد. قابل ذکر است که پس از روی‌کارآمدن مجدد حکومت سرپرست در افغانستان، هزاران خبرنگار به‌دلیل ترس کشور را ترک کردند و یا از شغل خود دست کشیدند. شماری از خبرنگاران افغانستانی که به کشورهای اروپایی یا آمریکا پناه برده‌اند، با ایجاد رسانه‌هایی که بیشتر در پلتفرم‌های آنلاین فعالیت دارند، همچنان تلاش دارند وضعیت افغانستان را پوشش دهند.

ادامه مطلب


18 ساعت قبل - 69 بازدید

وزارت خارجه ایالات متحده آمریکا در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که از اول ماه جنوری سال ۲۰۲۶ میلادی تا اکنون هیچ ویزای ویژه مهاجرتی (SIV) برای متقاضیان افغانستانی صادر نشده است. این وزارت امروز (چهارشنبه، ۲۳ ثور) با نشر گزارشی گفته است که براساس اعلامیه صادرشده از سوی ریاست جمهوری، صدور ویزا برای شهروندان افغانستان را به‌طور کامل متوقف کرده است. در گزارش آمده است که هرچند روند بررسی درخواست‌ها و مصاحبه‌ها ادامه دارد، اما از آغاز سال جاری میلادی تا اکنون هیچ ویزایی برای دارند‌گان گذرنامه افغانستان صادر نشده است. وزارت خارجه آمریکا در ادامه تاکید کرده است که در هماهنگی با وزارت امنیت داخلی این کشور و دیگر ادارات، به بررسی درخواست‌های متقاضیان افغانستانی ادامه داده‌اند. این وزارت اعلام کرده است که در سال ۲۰۲۵ میلادی حدود ۱۸ هزار و ۳۱۹ ویزا برای افغانستانی‌ها صادر شده است. به گفته‌ی وزارت خارجه، مجموع ویزاهای صادرشده از سال ۲۰۱۴ میلادی تا اکنون به ۵۰ هزار و ۵۰۰ مورد رسیده است. این وزارت خاطرنشان کرده است که هنوز ۵ هزار و ۹۷۰ شماره ویزای دیگر برای متقاضیان اصلی آینده باقی مانده است. با این حال، وزارت خارجه آمریکا گفته است که خدمات کنسولی برای متقاضیان افغانستان همچنان ادامه دارد. این در حالی است که وزارت خارجه در اوایل سال ۲۰۲۶ میلادی صدور ویزا به شهروندان افغانستان را متوقف کرده و وزارت مهاجرت این کشور روند بررسی درخواست‌ها را نیز به حالت تعلیق درآورده بود.

ادامه مطلب


20 ساعت قبل - 64 بازدید

سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که گرسنگی در افغانستان افزایش یافته است و بیش از ۱۳.۸ میلیون نفر در افغانستان با ناامنی حاد غذایی مواجه‌ هستند. اين نهاد با نشر اعلامیه‌ای گفته است که زنان و کودکان بیشترین آسیب را از ناامنی غذایی می‌بینند. همچنین برنامه جهانی غذای ملل متحد هشدار داده است که بیش از ۱۳.۸ میلیون نفر در این کشور با ناامنی حاد غذایی مواجه‌اند و زنان و کودکان بیشترین آسیب را می‌بینند. جان آیلیف، مدیر برنامه جهانی غذا در افغانستان تاکید کرده است که نزدیک به پنج میلیون کودک و زن باردار یا شیرده در افغانستان دچار سوءتغذیه هستند. در اعلامیه آمده است که افغانستان با فروپاشی اقتصادی، از دست رفتن فرصت‌های شغلی و شوک‌های اقلیمی روبرو است. این نهاد گفته است که این فشارها هم‌زمان، ذخایر غذایی ویژه‌ای را که برای کمک به بهبود زنان و کودکان مبتلا به سوءتغذیه استفاده می‌شود، کاهش داده است. همچنین یونیسف یا صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد در افغانستان نیز اعلام کرده است که میزان سوءتغذیه در ولایت‌های زابل، کنر، سمنگان و بادغیس بالاتر از سایر نقاط کشور است. اين نهاد تصریح کرد که یک هزار روز اول، بحرانی‌ترین دوران برای تغذیه هستند. یونیسف گفته است ۶۶ هزار خانواده‌ برای رفع نیازهای تغذیه‌ای خود کمک‌های نقدی دریافت کرده‌اند.

ادامه مطلب


1 روز قبل - 82 بازدید

«دختری در قطار» از آن دسته رمان‌هایی‌ست که نه با حادثه‌یی بزرگ، بلکه با ترک‌های خاموشِ روح انسان آغاز می‌شود؛ با زنی که هر روز پشت شیشه‌ی قطار می‌نشیند و زندگی دیگران را تماشا می‌کند، بی‌آن‌که بداند روزی خود به بخشی از همان تراژدی تبدیل خواهد شد. این رمان که در سال ۲۰۱۵ منتشر شد، به‌سرعت به یکی از پرفروش‌ترین آثار معمایی و روان‌شناختی جهان بدل گشت و نام پائولا هاوکینز را در کنار نویسندگان برجسته‌ی ادبیات تعلیق معاصر قرار داد. پائولا هاوکینز، نویسنده‌ی بریتانیایی این اثر، پیش از آن‌که وارد جهان رمان‌نویسی شود، سال‌ها در حوزه‌ی روزنامه‌نگاری و نگارش متون اقتصادی فعالیت داشت. او متولد زیمبابوه است، اما در بریتانیا زندگی و تحصیل کرده و همین زیستن میان دو جهان، به نگاه او نوعی حساسیت روان‌شناختی و اجتماعی بخشیده است. هاوکینز در آثارش بیش‌تر به لایه‌های پنهان ذهن انسان، شکنندگی روابط و تاریکی خاموش زندگی روزمره می‌پردازد. «دختری در قطار» نقطه‌ی عطف کارنامه‌ی ادبی او به شمار می‌رود؛ رمانی که نه‌تنها میلیون‌ها نسخه فروش کرد، بلکه به یکی از مهم‌ترین آثار دلهره‌آور دهه‌ی اخیر تبدیل شد. داستان کتاب درباره‌ی زنی به نام «ریچل واتسن» است؛ زنی تنها، آسیب‌دیده و گرفتارِ گذشته‌یی فروپاشیده. او هر روز با قطار رفت‌وآمد می‌کند و در مسیر، از کنار خانه‌یی می‌گذرد که زوجی جوان در آن زندگی می‌کنند. ریچل برای این زن و مرد، در ذهن خود زندگی‌یی رؤیایی می‌سازد؛ زندگی‌یی آرام، عاشقانه و بی‌نقص؛ چیزی که خود از دست داده است. اما این تصویر خیال‌گونه ناگهان فرو می‌ریزد؛ زنِ خانه ناپدید می‌شود و ریچل که شبی تاریک و مبهم را به خاطر نمی‌آورد، احساس می‌کند به شکلی با این ماجرا پیوند خورده است. از همین نقطه، داستان وارد هزارتویی از شک، حافظه، دروغ و حقیقت می‌شود. آنچه «دختری در قطار» را از بسیاری از رمان‌های معمایی متمایز می‌کند، نه‌صرفاً معمای جنایی آن، بلکه پرداخت روانی شخصیت‌هاست. در این اثر، جنایت تنها یک حادثه نیست؛ بلکه نتیجه‌ی تدریجیِ تنهایی، خیانت، سرکوب و فروپاشی روانی انسان‌هاست. شخصیت اصلی داستان زنی‌ست که حافظه‌اش آسیب دیده، به الکل پناه برده و میان واقعیت و توهم سرگردان است. خواننده نیز هم‌زمان با او، در مهِ تردید حرکت می‌کند و نمی‌تواند به‌آسانی به هیچ روایت یا شخصیتی اعتماد کند. سبک نوشتاری پائولا هاوکینز در این رمان، ساده اما حساب‌شده است. او از جمله‌های پیچیده و آرایه‌های سنگین دوری می‌کند و بیش‌تر با فضاسازی، ضرباهنگ و زاویه‌ی دید بازی می‌کند. روایت داستان میان چند زن تقسیم شده و هرکدام بخشی از حقیقت را بیان می‌کنند. این چندصدایی بودن روایت، سبب می‌شود خواننده مدام برداشت خود را تغییر دهد و در تشخیص حقیقت دچار تزلزل شود. هاوکینز با مهارتی قابل‌توجه، تعلیق را نه‌فقط در حادثه، بلکه در ذهن شخصیت‌ها می‌آفریند. فضای رمان سرد، خاکستری و خفه است؛ شهری بارانی، خانه‌هایی خاموش، پنجره‌هایی که زندگی دیگران را قاب گرفته‌اند و قطاری که هر روز از کنار خاطرات عبور می‌کند. قطار در این رمان تنها وسیله‌یی برای رفت‌وآمد نیست؛ نمادی‌ست از عبور زمان، تکرار، روزمرگی و نگاه انسانی که از بیرون به زندگی دیگران خیره مانده است. ریچل در حقیقت نه‌فقط مسافر قطار، بلکه مسافر اندوه خویش است. بخش مهمی از جذابیت کتاب، در شخصیت‌پردازی زنان آن نهفته است. زنان این داستان، قربانیان صرف نیستند؛ بلکه هرکدام زخمی، پیچیده و چندلایه‌اند. نویسنده تلاش می‌کند نشان دهد چگونه فشارهای عاطفی، خیانت، تنهایی و نیاز به دوست داشته شدن می‌تواند انسان را به مرز فروپاشی بکشاند. در این میان، مسئله‌ی حافظه نیز نقش مهمی دارد؛ حافظه‌یی که گاه حقیقت را حفظ می‌کند و گاه آن را تحریف. منتقدان ادبی درباره‌ی این رمان دیدگاه‌های متفاوتی داشته‌اند. بسیاری آن را اثری بسیار موفق در ژانر «تریلر روان‌شناختی» دانسته‌اند و قدرت نویسنده را در ایجاد تعلیق ستوده‌اند. روزنامه‌ها و مجلات معتبر ادبی، از توانایی هاوکینز در خلق راوی غیرقابل اعتماد و فضای پراضطراب داستان تمجید کرده‌اند. برخی منتقدان، این اثر را با رمان «دختر گمشده» نوشته‌ی Gillian Flynn مقایسه کرده‌اند؛ زیرا هر دو اثر، روابط زناشویی و روان انسان را در بستری تاریک و رازآلود بررسی می‌کنند. با این حال، شماری از منتقدان نیز باور داشتند که کتاب در برخی بخش‌ها بیش از حد بر تعلیق تجاری تکیه می‌کند یا شخصیت‌های مرد آن به‌اندازه‌ی زنان پرداخت نشده‌اند. اما حتی این نقدها نیز نتوانستند از محبوبیت گسترده‌ی اثر بکاهند. «دختری در قطار» ماه‌ها در صدر فهرست پرفروش‌های نیویورک تایمز باقی ماند و میلیون‌ها نسخه از آن در جهان به فروش رسید. این رمان به زبان‌های بسیاری ترجمه شد و در کشورهای مختلف با استقبال چشمگیر خوانندگان روبه‌رو گردید. ترجمه‌های فارسی آن نیز توسط مترجمان گوناگون منتشر شده‌اند و در میان مخاطبان فارسی‌زبان، به‌ویژه علاقه‌مندان ادبیات معمایی و روان‌شناختی، محبوبیت فراوان یافته است. مترجمان فارسی تلاش کرده‌اند فضای سرد و مضطرب رمان را حفظ کنند؛ فضایی که بخش مهمی از تأثیرگذاری اثر را شکل می‌دهد. موفقیت کتاب تنها به دنیای ادبیات محدود نماند. در سال ۲۰۱۶، فیلمی سینمایی بر اساس این رمان ساخته شد: The Girl on the Train این فیلم با بازی Emily Blunt در نقش ریچل، بار دیگر توجه جهانی را به داستان جلب کرد. بازی امیلی بلانت در نقش زنی فروپاشیده و سرگردان، تحسین بسیاری از منتقدان را برانگیخت و سبب شد فضای تلخ و آشفته‌ی رمان، در قالبی تصویری نیز تأثیرگذار ظاهر شود. از نظر ادبی، «دختری در قطار» را می‌توان رمانی درباره‌ی تنهایی انسان مدرن دانست؛ انسانی که در میان شلوغی شهرها، از درون فرو می‌ریزد و برای فرار از حقیقت، به رویا یا فراموشی پناه می‌برد. این کتاب نشان می‌دهد که زندگی‌هایی که از دور کامل و زیبا به نظر می‌رسند، ممکن است در درون خود پر از خشونت، دروغ و شکست باشند. نگاه کردن به پنجره‌ی خانه‌ی دیگران، در این رمان به استعاره‌یی از میل انسان برای فرار از زندگی خویش تبدیل می‌شود. هاوکینز در این اثر، به‌خوبی نشان می‌دهد که حقیقت همیشه روشن و قطعی نیست. هر انسان روایت خود را از واقعیت دارد و ذهن، گاه بزرگ‌ترین دشمن حقیقت است. خواننده تا واپسین صفحات کتاب، میان روایت‌های مختلف معلق می‌ماند و همین تعلیق ذهنی، مهم‌ترین نیروی پیش‌برنده‌ی داستان است. «دختری در قطار» بیش از آن‌که فقط یک رمان جنایی باشد، مطالعه‌یی درباره‌ی روان انسان، زخم‌های عاطفی و شکنندگی حافظه است. این کتاب از پشت پنجره‌ی یک قطار آغاز می‌شود، اما در نهایت، خواننده را به تاریک‌ترین راهروهای ذهن انسان می‌برد؛ جایی که عشق، حسادت، تنهایی و ترس، مرز میان حقیقت و توهم را از میان برمی‌دارند. نویسنده: قدسیه امینی

ادامه مطلب


1 روز قبل - 66 بازدید

یوناما یا دفتر نمایندگی سیاسی سازمان ملل متحد در افغانستان در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که محدودیت‌ها بر گشت‌وگذار و پوشش زنان افزایش یافته است. این نهاد امروز (سه‌شنبه، ۲۲ ثور) با نشر گزارش خود در مورد وضعیت حقوق بشر در افغانستان گفته است که نیروهای امر به معروف و نهی از منکر در شهر هرات محدودیت بر گشت‌وگذار زنان و پوشش آن‌ها را تشدید کرده‌اند. در گزارش آمده است که نیروهای امر به معروف در ولایت‌های ارزگان، پکتیا و قندهار به مراکز صحی دستور دادند که زنان بدون محرم را معالجه نکنند. کارمندان صحی زن نیز باید محرم شرعی داشته باشند. همچنین نیروهای امر به معروف و نهی از منکر در ولایت‌های ارزگان و غزنی به دکانداران دستور داده‌اند که به زنان بدون محرم و زنانی که حجاب مناسب ندارند، اجناس و کالا نفروشند. یوناما تاکید کرده است که این نیروها یک دکاندار را به دلیل فروش جنس به یک زن بدون محرم، بازداشت و برای یک شبانه روز او را زندانی کردند. گزارش به منع ورود کارمندان زنان به دفاتر و نهادهای وابسته به ملل متحد اشاره کرده و گفته تا ۳۱ ماه مارچ، ۲۰۵ روز می‌شود که کارمندان زن دفاتر ملل متحد از کار و حضور در دفاتر منع شده‌اند. در ادامه آمده است که حکومت فعلی در ۱۷ جنوری ۲۰۲۶ میلادی، اسم زنان را از لیست دریافت معاشات خدمات ملکی حذف کرده‌ و پرداخت معاش‌های زنان کارمند دولتی که از حضور در دفاتر منع شده بودند را متوقف کرده است. یوناما در گزارش خود نوشته است که امسال پنجمین سال متواتر است که دختران بالاتر از صنف ششم از رفتن به مکتب محروم هستند. به گفته‌ی این نهاد، از سال ۲۰۲۱ میلادی تا اکنون حدود ۲.۲ میلیون دختر از آموزش محروم هستند.

ادامه مطلب