نویسنده: رسانه‌ای گوهر شاد

3 ثانیه قبل - 0 بازدید

یونیسف یا صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که در سال ۲۰۲۵ میلادی بیش از ۲۰ میلیون تن از خدمات صحی این نهاد بهره‌مند شده‌اند. این نهاد امروز (سه‌شنبه، ۱۸ حمل) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که ۶۰ درصد افرادی که به خدمات صحی دست یافته‌اند، زنان بوده‌اند. این کمک‌ها با حمایت بانک آسیایی و یک نهاد دیگر صورت گرفته است. این در حالی است که ریچارد بنت، گزارشگر ویژه شورای امنیت سازمان ملل برای افغانستان گفته بود که حکومت سرپرست زنان بدون محرم را از دسترسی به خدمات صحی محروم کرده‌اند. همچنین مسوولان حکومت فعلی در هرات دو روز پیش به زایشگاه ولایت هرات رفته و چندین بخش این مرکز را مسدود کردند. مسوولان ارائه قرص‌های بارداری و کاندوم به زنان را نیز ممنوع اعلام کرده‌اند. در عین حال، صندوق جمعیت سازمان ملل متحد در افغانستان گفته است که دسترسی زنان باردار به خدمات صحی، یک ضرورت غیرقابل انکار است. این صندوق با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که افغانستان بالاترین آمار مرگ‌ومیر مادران را در آسیا دارد.

ادامه مطلب


2 ساعت قبل - 37 بازدید

مسوولان محلی حکومت فعلی در ولایت ننگرهار می‌گویند که براثر فروریختن سقف چند خانه در مرکز و ولسوالی‌های این ولایت، ۹ نفر شامل زنان و کودکان جان باخته و چهار نفر دیگر زخمی شدند. قریشی بدلون، آمر اطلاعات ریاست اطلاعات و فرهنگ ننگرهار گفته است که دیشب (دوشنبه، ۱۷ حمل) سقف یک خانه در ساحه‌ی «انگورباغ» از مربوطات ناحیه چهارم شهر جلال‌آباد فروریخت و براثر آن پنج نفر، شامل زنان و کودکان جان باختند و دو نفر دیگر زخمی شدند. همچنین آقای بدلون در ادامه تاکید کرده است که براثر فروریختن سقف یک خانه در روستای «گندمک» از مربوطات ولسوالی شیرزاد، سه زن جان باخته‌اند. قریشی بدلون در ادامه افزوده است که سقف دو خانه براثر بارندگی در ولسوالی هسکه‌ مینه فروریخت و جان یک کودک را گرفت و دو زخمی برجای گذاشت. وی تصریح کرد که زخمیان برای درمان به مراکز صحی منتقل شده‌اند. در پی بارندگی‌های اخیر، رویدادهای مشابه از ولایت‌های مختلف کشور گزارش شده است. دیروز نیز گزارش شده بود که دست‌کم شش نفر براثر چنین رویدادهایی در ننگرهار جان باخته‌اند. براساس آمار حکومت فعلی، در حوادث طبیعی در ده روز اخیر، بیش از ۱۰۰ نفر در کشور جان باخته و ۱۵۴ نفر دیگر زخمی شده‌اند.

ادامه مطلب


3 ساعت قبل - 60 بازدید

صندوق جمعیت سازمان ملل متحد در افغانستان در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که دسترسی زنان باردار به خدمات صحی، یک ضرورت غیرقابل انکار است. این صندوق با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که افغانستان بالاترین آمار مرگ‌ومیر مادران را در آسیا دارد. این پیام در حالی نشر می‌شود که منابع گفته‌اند، محتسبان امر به معروف و نهی از منکر حکومت سرپرست در ولایت هرات، چند بخش زایشگاه این ولایت را مسدود کرده‌اند. سازمان صحی جهان در افغانستان پیش‌تر گفته بود که تصمیمات صحی باید براساس هدایت علم گرفته شود. قابل ذکر است که افغانستان از جمله کشورهایی است که با میزان بالای مرگ‌ومیر مادران و نوزادان روبرو است. کم‌بود امکانات صحی، دسترسی محدود به آموزش‌های تخصصی و فاصله‌ی زیاد روستاها تا مرکزهای درمانی، چالش‌های جدی در ارایه‌ی خدمات به مادران باردار ایجاد کرده است. در بسیاری از مناطق، زنان در خانه یا درمانگاه‌های کوچک زایمان می‌کنند و قابله‌ها اغلب با امکانات اندک و بدون دسترسی فوری به راهنمایی‌های تخصصی کار می‌کنند.

ادامه مطلب


13 ساعت قبل - 51 بازدید

معاون سیاسی و امنیتی ولسوالی شهریار تهران ایران در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که پنج عضو یک خانواده‌ی مهاجر اهل افغانستان، در حملات آمریکا و اسرائیل به «شاهدشهر»، مرکز این ولسوالی کشته شده‌اند. معاون سیاسی و امنیتی ولسوالی شهریار به رسانه‌ها گفته است که این افراد حوالی ساعت ۳:۱۰ دقیقه‌‌ی بامداد امروز (دوشنبه، ۱۷ حمل) در حملات آمریکا و اسرائیل به مناطق مسکونی کشته شدند. وی در ادامه تاکید کرده است که کشته‌شدگان شامل پدر خانواده، مادر و سه فرزند سه، ۱۱ و ۱۳ ساله هستند. معاون سیاسی و امنیتی شهریار گفته است که در این حمله چهار شهروند ایرانی نیز کشته شده‌اند. همچنین او تصریح کرد که سه منزل مسکونی به‌صورت کامل تخریب شده و به چهار منزل مسکونی و شماری از موتر‌ها آسیب جدی رسیده است. این در حالی است که پیش از این نیز شش عضو یک خانواده‌ی اهل افغانستان در حملات آمریکا و اسرائیل به شهر ری تهران کشته شده بودند. پیش از آن نیز گزارش شده بود که یک شهروند افغانستان به اسم «کوثر عادلی» در حملات آمریکا و اسرائیل به منطقه‌‌ی «خیرآباد ورامین» کشته شده است. باید گفت که شمار دقیق تلفات مهاجران افغانستان در جنگ آمریکا و اسرائیل با ایران مشخص نیست. در جنگ ۱۲ روزه‌ی اسرائیل با ایران در سال گذشته نیز شماری از مهاجران افغانستان کشته شده بودند. بیش از چهار میلیون مهاجر افغانستانی در ایران حضور دارند و تشدید جنگ و قطعی اینترنت و ارتباطات، خانواده‌های آنان را در افغانستان نگران کرده است.

ادامه مطلب


15 ساعت قبل - 84 بازدید

شفاخانه امرجنسی در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که یک زن در مرکز زایمان این شفاخانه در ولسوالی عنابه پنجشیر، پنج‌گانگی به دنیا آورده است. این شفاخانه امروز (دوشنبه، ۱۷ حمل) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که این نوزادان به‌صورت نارس و در هفته‌ی ۳۰اُم بارداری مادرشان متولد شده‌اند، اما حال‌ آنان و حال مادرشان خوب است. منابع گفته‌اند که مادر این نوزادان باشنده‌ی ولایت پروان است و مرکز زایمان مؤسسه‌ ایمرجنسی در عنابه پنجشیر به دنیا آمده‌اند. به‌گفته‌ی منابع، این نوزادان هنوز تحت مراقبت هستند و وضعیت صحی آنان قناعت‌بخش است. در پیام آمده است: «از این گهواره در کوه‌های هندوکش، امید ما این است که نوزادان در کنار هم در صلح بزرگ شوند.» حدود دو سال پیش، یک زن ۱۸ ساله در سمنگان چهارگانه به دنیا آورده بود.

ادامه مطلب


19 ساعت قبل - 76 بازدید

روایت او از یک صدا آغاز نمی‌شود؛ از یک سکوت آغاز می‌شود؛ سکوتی که در آن هیچ‌کس چیزی نمی‌گوید، اما همه‌چیز در حال فرو ریختن است. در گوشه‌ای از شهر هرات، جایی که کوچه‌ها در گرمای روز خاک‌آلود و در شب‌ها خاموش‌اند، خانه‌ای هست با دیوارهای ترک‌خورده و دروازه‌ای که همیشه نیمه‌باز است؛ نه برای آمدن امید، بلکه برای رفتن آرام آرزوها. اگر او را از نزدیک ببینی، شاید فکر کنی مثل بقیه دخترهاست؛ موهایش را ساده می‌بندد، لباس‌هایش همیشه تمیز اما کهنه‌اند و نگاهش… نگاهش چیزی میان ترس و ایستادگی است. اما هیچ‌کس از روی ظاهرش نمی‌فهمد در درونش چه می‌گذرد؛ هیچ‌کس نمی‌فهمد که او هر روز، بارها و بارها، خودش را از نو جمع می‌کند تا فقط «بماند». او فرزند سوم خانواده است. پیش از او دو برادر به دنیا آمده‌اند؛ دو پسری که از همان کودکی یاد گرفته‌اند صدایشان بلندتر است، حقشان بیشتر است و دنیا برایشان جای بازتری دارد. بعد از او نیز دو خواهر کوچک‌تر آمده‌اند که هنوز در دنیای کودکانه‌شان، همه‌چیز ساده به نظر می‌رسد. اما او درست در میان این چهار نفر، در جایی ایستاده که نه می‌تواند مانند برادرانش آزاد باشد و نه مانند خواهران کوچکش بی‌خبر. سال آخر مکتبش بود؛ سالی که قرار بود پایان یک مسیر و آغاز مسیری دیگر باشد. او از آن دخترهایی نبود که فقط برای نمره درس بخواند. با هر صفحه‌ای که می‌خواند، خودش را کمی جلوتر می‌دید؛ در یک شفاخانه، در یک مکتب، یا حتی در یک دفتر کوچک؛ جایی که بتواند چیزی باشد جز «یک دختر در خانه». معلمش یک‌بار به او گفته بود: «تو فرق داری، تو می‌توانی ادامه بدهی.» همین جمله برایش مثل چراغی بود که در تاریکی می‌درخشید. اما یک روز، همه‌چیز ایستاد. دروازه مکتب بسته شد؛ نه با صدایی بلند، بلکه با یک اعلام ساده، با تصمیمی که از جایی دور گرفته شده بود، اما زندگی او را از نزدیک شکست. آن روز، وقتی از مکتب برگشت، کتاب‌هایش را محکم در آغوش گرفته بود؛ انگار می‌خواست آن‌ها را از دنیا پنهان کند. وقتی به خانه رسید، مادرش فقط نگاهش کرد؛ نگاهی که بیشتر شبیه تسلیم بود تا همدردی. از آن روز به بعد، زمان برای او شکل دیگری گرفت. صبح‌ها دیگر بوی رفتن نمی‌دادند. صدای دخترانی که به مکتب می‌رفتند، دیگر فقط صدا نبود؛ یادآوری تلخی بود از این که: «تو دیگر جزو آن‌ها نیستی.» او سعی کرد خودش را سرگرم کند. به مادرش کمک می‌کرد، خانه را تمیز می‌کرد، خواهرهایش را می‌خواباند. اما هیچ‌کدام از این‌ها نمی‌توانست جای چیزی را که از او گرفته شده بود، پر کند. شب‌ها، وقتی همه خواب بودند، آهسته کتاب‌هایش را بیرون می‌آورد. نور گوشی را کم می‌کرد تا کسی متوجه نشود. صفحه‌ها را لمس می‌کرد، می‌خواند و گاهی فقط نگاه می‌کرد. این کار، بیشتر از درس خواندن، شبیه زنده نگه داشتن بخشی از وجودش بود. اما خانه فقط جای خاموشی نبود؛ جای تصمیم‌هایی بود که بدون او گرفته می‌شد. اولین بار وقتی حرف ازدواجش را زدند، او فکر کرد اشتباه شنیده است. مادرش آهسته گفت: «پدرت تصمیم گرفته.» برادرش با لحنی که بیشتر شبیه دستور بود گفت: «مرد خوبی است، زندگی‌ات جور می‌شود.» و او… فقط احساس کرد زمین زیر پایش خالی شده است. او هنوز خودش را دختری می‌دید که باید درس بخواند، نه زنی که باید به خانه‌ای دیگر برود. هنوز در ذهنش آینده‌ای بود که خودش انتخاب کرده بود. اما حالا دیگران برایش آینده‌ای ساخته بودند؛ بی‌آن‌که حتی از او بپرسند. اولین «نه» را که گفت، صدایش خیلی بلند نبود؛ بیشتر شبیه خواهش بود تا مخالفت. اما همین «نه» کافی بود تا همه‌چیز تغییر کند. پدرش عصبانی شد. چهره‌اش سرخ شد، صدایش بالا رفت و بعد… سکوت شکست. صدای سیلی، صدای افتادن، صدای نفس‌هایی که تند شده بودند. آن روز او فهمید که در این خانه، مخالفت کردن یعنی آماده بودن برای درد. اما او باز هم گفت «نه». بار دوم، برادرش جلو آمد. دستش را محکم گرفت و گفت: «فکر نکن که می‌توانی تصمیم بگیری.» او دستش را با تمام قدرت کشید. این بار فقط سیلی نبود؛ لگد، فریاد و تحقیر هم بود. کلماتی که شاید از درد جسمی هم عمیق‌تر بودند. روزها تبدیل به چرخه‌ای از فشار و مقاومت شدند. هر بار که موضوع ازدواج مطرح می‌شد، او مخالفت می‌کرد. هر بار که مخالفت می‌کرد، خشونت برمی‌گشت؛ شدیدتر و بی‌رحم‌تر. بدنش پر از کبودی‌هایی بود که زیر لباس‌هایش پنهان می‌کرد. اما چیزی که پنهان نمی‌شد، خستگی عمیقی بود که در چشمانش نشسته بود. گاهی به آینه نگاه می‌کرد و خودش را نمی‌شناخت. آیا این همان دختری بود که روزی با شوق به مکتب می‌رفت؟ همان کسی که می‌خواست داکتر شود؟ حالا فقط دختری بود که باید برای «نه» گفتن هزینه بدهد. اما در میان همه این‌ها، یک چیز تغییر نکرده بود: او هنوز تسلیم نشده بود. یک شب، پس از یک درگیری شدید، وقتی همه خواب بودند، او به پشت‌بام رفت. آسمان پر از ستاره بود؛ همان آسمانی که زمانی برایش پر از رؤیا بود. نشست، زانوهایش را در آغوش گرفت و برای نخستین بار بلند گریه نکرد؛ فقط اشک ریخت، بی‌صدا و آرام. بعد نفس عمیقی کشید و به خودش گفت: «من هنوز هستم.» این جمله ساده شاید برای دیگران چیزی نباشد، اما برای او مثل یک عهد بود؛ عهدی برای ادامه دادن، حتی وقتی همه‌چیز علیه اوست. او هنوز در همان خانه زندگی می‌کند. هنوز هر روز با همان آدم‌ها روبه‌رو می‌شود. هنوز خطر ازدواج اجباری مانند سایه‌ای بر سرش سنگینی می‌کند. اما در درونش چیزی تغییر کرده است؛ او دیگر فقط یک دختر خاموش نیست. او کسی است که می‌داند حق دارد انتخاب کند، حتی اگر برای این حق هر روز بجنگد. در شهر هرات، در میان هزاران داستان نانوشته، داستان او شاید یکی از همان‌هایی باشد که کسی بلند نمی‌خواند. اما او، با همان «نه»هایش و با همان مقاومت خاموشش، دارد داستانش را می‌نویسد؛ خط به خط، درد به درد، اما هنوز زنده. و شاید روزی همین «نه» کوچک، به فریادی تبدیل شود که دیگر هیچ‌کس نتواند آن را نشنود. نویسنده: سارا کریمی

ادامه مطلب


19 ساعت قبل - 200 بازدید

دفتر والی حکومت سرپرست در ولایت خوست می‌گوید که براثر فروریختن یک دیوار در مرکز این ولایت، سه زن جان باخته‌‌ و دو کودک زخمی شده‌اند. مستغفر گربز، سخنگوی والی خوست گفته است که این رویداد حوالی ساعت ۳:۰۰ پس‌ازچاشت امروز (دوشنبه، ۱۷ حمل) در روستای «کنیگینی» از مربوطات مرکز خوست رخ داده است. وی در ادامه تاکید کرده است که کودکان زخمی شده برای درمان به شفاخانه منتقل شده‌اند. براساس معلومات موجود، علت فروریختن این دیوار بارش شدید باران گفته شده است. در روزهای اخیر موارد متعددی از جان‌باختن شهروندان در رویدادهای مشابه گزارش شده است. براساس آمار حکومت فعلی، در حوادث طبیعی در ده روز اخیر، نزدیک به ۱۰۰ نفر در کشور جان باخته و ۱۵۴ نفر دیگر زخمی شده‌اند.

ادامه مطلب


23 ساعت قبل - 77 بازدید

بخش زنان سازمان ملل (UN Women)در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که زندگی زنان و دختران نیازمند تایید هیچ‌کس جز خود آنان نیست و به‌جای محدود کردن، باید صدای زنان شنیده شود. این سازمان امروز (دوشنبه، ۱۷ حمل/۶ اپریل) در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که جامعه از گفتن این‌که «زنان چگونه باید باشند» دست بردارد و به آنچه زنان و دختران می‌گویند، گوش دهد. بخش زنان سازمان ملل در ادامه تاکید کرده است: «دست بردارید از این که به زنان و دختران بگویید چگونه احساس کنند، چگونه لباس بپوشند، چگونه رفتار کنند و چگونه زنده‌گی خود را بگذرانند.» این در حالی است که در نزدیک به پنج سال گذشته، پس از تسلط دوباره حکومت فعلی در افغانستان، محدودیت‌های گسترده‌ای بر زند‌گی زنان و دختران وضع شده است. باید گفت که حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

ادامه مطلب


1 روز قبل - 106 بازدید

خبرگزاری باختر که تحت کنترول حکومت سرپرست قرار دارد، اعلام کرده است که در اثر بارند‌گی‌های شدید و فروریختن سقف یک خانه در میدان وردک، سه تن به‌شمول یک زن و دو کودک جان باخته و دو تن دیگر زخمی شدند. این خبرگزاری امروز (دوشنبه، ۱۷ حمل) به نقل از محمد یوسف اسرار، سخنگوی فرماندهی پولیس ولایت میدان وردک نوشته است که این رویداد در قریه کوزه علانه از مربوطات ولسوالی جغتو این ولایت رخ داده است. آقای اسرار در ادامه تاکید کرده است که زخمیان این روایداد جهت تداوی به مراکز صحی منتقل شدند. همچنین محمد یوسف اسرار در ادامه افزوده است که که در این رویداد، ۱۰ راس مواشی این خانواده نیز تلف شده است. این در حالی است که در ده روز اخیر ولایت‌های مختلف کشور شاهد بارش شدید باران و سرازیرشدن سیلاب‌‌ بوده است. براساس آمار حکومت سرپرست، براثر حوادث مرتبط به بارندگی و زمین‌لرزه‌ی چند شب پیش، دست‌کم ۹۹ نفر در کشور جان باخته و ۱۵۴ نفر دیگر زخمی شده‌اند.

ادامه مطلب


1 روز قبل - 93 بازدید

مسوولان محلی از ولایت ننگرهار می‌گویند که در پی فروریختن سقف خانه‌ها در برخی ولسوالی‌های این ولایت، شش کودک جان باخته‌ و هفت تن دیگر زخمی شدند. دفتر والی ننگرهار با نشر اعلامیه‌ای گفته است که حوالی ساعت ۲:۰۰ بامداد امروز (دوشنبه، ۱۷ حمل)، براثر فروریختن سقف خانه‌ها در ولسوالی‌های پچیراگام، خوگیانی و اسپین‌غر، شش نفر جان باخته‌اند و هفت نفر دیگر زخمی شده‌اند. در ادامه آمده است که براثر ریزش سقف یک خانه در منطقه‌ی «موسی‌خیل» ولسوالی پچیراگام، سه کودک جان باختند و سه نفر دیگر زخمی شدند. دفتر والی ننگرهار در ادامه تاکید کرده است که دیروز نیز براثر فروریختن سقف یک خانه در منطقه‌ی احمدخیل ولسوالی خوگیانی، سه کودک جان باخته بودند و یک کودک دیگر زخمی شده بود. همچنین این دفتر گفته است که دیروز براثر فروریختن سقف یک‌ خانه‌ی دیگر در ولسوالی «اسپین‌غر» نیز سه نفر زخمی شدند. این در حالی است که در ده روز اخیر ولایت‌های مختلف کشور شاهد بارش شدید باران و سرازیرشدن سیلاب‌‌ بوده است. براساس آمار حکومت سرپرست، براثر حوادث مرتبط به بارندگی و زمین‌لرزه‌ی چند شب پیش، دست‌کم ۹۹ نفر در کشور جان باخته و ۱۵۴ نفر دیگر زخمی شده‌اند.

ادامه مطلب