نویسنده: رسانه‌ای گوهر شاد

8 ساعت قبل - 88 بازدید

ملا هبت‌الله آخوندزاده، رهبر حکومت سرپرست در تازه‌ترین مورد مدعی شده است که اسلام، دین و تمام زندگی بشریت در پرتو دانش پیشرفت می‌کند و یادگیری دانش برای انسان ضروری و یک امر حیاتی است، زیرا بدون دانش، انسان نمی‌تواند در این دنیا زندگی کند. حمدالله فطرت، معاون سخنگوی حکومت فعلی امروز (چهارشنبه، ۱۱ سنبله) با نشر اعلامیه‌ای گفته است که ملا هبت‌الله در سمینار علما با حضور مسوولان مدارس ولسوالی‌های ولایت قندهار که در دفتر والی این ولایت برگزار شد، سخنرانی کرده است. در اعلامیه آمده است که رهبر حکومت فعلی تاکید کرده است که وسیله پیشرفت و زندگی خوب، دانش است. آخوندزاده تاکید کرده است: «همه پیامبران که از سوی خداوند متعال برای بشریت فرستاده شده‌اند، دانشی را که به بشر داده شده بود، منتقل کردند. همه پیامبران از سوی خداوند متعال برای این هدف فرستاده شدند تا بشر خداوند متعال را بشناسد و آنها را به پرستش او هدایت کند.» او تصریح کرد: «وقتی در مکه اسلام نبود، خشونت و ظلم وجود داشت. سپس خداوند پیامبر محمد (ص) را فرستاد. او برای اسلام، ایمان و برای اینکه مردم خدا را بشناسند، فداکاری‌های زیادی کرد.» وی افزوده است که خداوند علما را مقرر کرده است تا مردم را با اصول آشنا کنند، اخلاق آنان را اصلاح نمایند، فساد را از روی زمین از بین ببرند و جامعه را اصلاح کنند. ملا هبت‌الله آخوندزاده گفته است: «امروز علما کرام در جایگاه انبیا و صحابه قرار گرفته‌اند. علما باید برای اسلام و دین مبارزه کنند، علم را پنهان نگه ندارند و منکرات را از بین ببرند.» او گفته بیان علم مسوولیت علماست و از نظر شریعت، همه علمای مکلف هستند که از نظام فعلی پاسداری کنند. رهبر حکومت سرپرست در سخنانش از علما خواست علم را گسترش دهند و گفت: «هم نظام با شما علما ساخته می‌شود و هم خراب می‌شود.» آقای آخوندزاده خطاب به علما گفت: «علم را ترویج دهید، نظام به دست شما علما ساخته و ویران می‌شود. شما باید برای ساختن نسل آینده تلاش کنید. دانش‌آموزان شما رهبران و سردمداران نظام فردا هستند. ذهن و باورهای آنها را خوب تربیت کنید. اگر خوب تربیت شوند، جامعه به سمت خوبی حرکت خواهد کرد. علاقه دانش‌آموزان را به درس، کتاب و مطالعه افزایش دهید. به دانش‌آموزان آموزش خوب بدهید و اخلاق آنها را تقویت کنید.» رهبر حکومت فعلی درحالی بر گسترش علم و اهمیت آن در رفاه اجتماعی و زندگی انسان‌ها تاکید می‌کند که به دستور او دختران بالاتر از صنف ششم اجازه آموزش ندارند.

ادامه مطلب


10 ساعت قبل - 76 بازدید

ذبیح‌الله مجاهد، سخنگوی حکومت سرپرست می‌گوید که اعتراض مربوط به نظام‌های دموکراتیک است و این امر در قانون اسلامی وجود ندارد. آقای مجاهد امروز (چهارشنبه، ۱۱ سنبله) در پنجمین برنامه «حکومت در آیینه مطبوعات» در مورد تصویب قانون پولیس یا شرطه گفت که این قانون در پرتو شریعت اسلامی ترتیب شده است. قانون پولیس یا شرطه اخیرا توسط ملا هبت‌الله آخوندزاده، رهبر حکومت فعلی توشیح شده است. در این قانون «هرگونه مظاهره در قلمرو افغانستان» را ممنوع کرده است. ذبیح‌الله مجاهد در این برنامه گفت که تظاهرات مربوط به جوامعی است که قوانین جداگانه و نظام‌های دموکراتیک دارند. او افزوده است که تظاهرات به معنای اعتراض در نظام اسلامی، باید با مراجعه به ارگان‌های مربوط رسیدگی شود. سخنگوی حکومت فعلی، برگزاری تظاهرات را ضیاع وقت، خسارت اموال، بی‌نظمی و بی‌بندوباری توصیف کرد و درباره قانون پولیس نیز گفت که این قانون در پرتو شریعت اسلامی تنظیم شده است. وزارت عدلیه حکومت فعلی اخیرا «قانون شرطه» را منتشر کرده است.

ادامه مطلب


12 ساعت قبل - 109 بازدید

اتحادیه‌ اروپا در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که ۱۵ میلیون یورو برای تقویت معیشت و تاب‌آوری جوامع در افغانستان، با تمرکز بر ایجاد فرصت‌های اقتصادی برای زنان و جوانان، به برنامه‌ی جهانی غذای سازمان ملل متحد اختصاص می‌دهد. این اتحادیه با نشر اعلامیه‌ای گفته است که این کمک‌ها همچنان برای تقویت تاب‌آوری در برابر تغییرات اقلیمی و مقابله با ناامنی غذایی، سوءتغذیه و فقر ارایه می‌شود. در اعلامیه آمده است که با سرمایه‌گذاری در کسب‌وکارهای کشاورزی و زنجیره‌های ارزش غذایی، از معیشت جوامع آسیب‌پذیر، به‌ویژه در مناطق روستایی، حمایت خواهد کرد. در ادامه آمده است که برنامه‌ی تغذیه‌ی دانش‌آموزان مکتب ابتدایی با استفاده از میان‌وعده‌های تولیدشده در داخل افغانستان ادامه می‌یابد. همچنین اریک بوم، رییس همکاری‌های هیات اتحادیه‌ی اروپا در افغانستان در ادامه تاکید کرده است که این کمک نشان‌دهنده‌ی تعهد اتحادیه‌ی اروپا به مردم افغانستان، به‌ویژه زنان، کودکان و جوامع محلی آسیب‌پذیر است. او افزوده است که سرمایه‌گذاری در کسب‌وکارهای کشاورزی، زنجیره‌های ارزش غذایی و تغذیه‌ی دانش‌آموزان، به بهبود تغذیه، حفاظت از معیشت و تقویت توان اقتصادی جوامع آسیب‌پذیر کمک می‌کند. همچنین جان آیلیف، نماینده و رییس برنامه‌ی جهانی غذا در افغانستان نیز گفته است که این کمک برای تقویت معیشت و تاب‌آوری، بهبود نظام‌های غذایی محلی و گسترش فرصت‌ها برای زنان و جوانان استفاده خواهد شد. بر اساس اعلام اتحادیه‌ی اروپا، این بودجه برای ۱۲ ماه دیگر برنامه‌های مشترک با برنامه‌ی جهانی غذا را ادامه می‌دهد و در این دوره تمرکز بیش‌تری بر کسب‌وکارهای کشاورزی، ایمنی و کیفیت مواد غذایی و توسعه‌ی بازار خواهد بود. افغانستان با بحران‌های گسترده‌ی اقتصادی، ناامنی غذایی، فقر و پیامدهای تغییرات اقلیمی روبرو است. زنان، جوانان و جوامع روستایی از گروه‌هایی‌اند که در برابر این چالش‌ها آسیب‌پذیری بیشتری دارند و محدودیت‌های موجود بر فعالیت‌های اقتصادی زنان نیز دسترسی آنان به فرصت‌های کاری و درآمدی را دشوارتر کرده است.

ادامه مطلب


13 ساعت قبل - 61 بازدید

بخش زنان سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که از هر ۱۰ زن در افغانستان، ۷ زن با وضعیت نامساعد روحی دست‌وپنجه نرم می‌کنند. این سازمان با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود خواستار حمایت نهادهای بین‌المللی از زنان و دختران افغانستان شده است. در اعلامیه آمده است که سال‌ها محرومیت از آموزش، اشتغال و عدم حضور در زندگی عمومی، آسیب عمیقی بر سلامت روان زنان و دختران افغانستان وارد کرده است. بخش زنان سازمان ملل متحد در ادامه تاکید کرده است که محدودیت‌ها سبب شده است که از هر ۱۰ زن در افغانستان، ۷ زن با وضعیت نامساعد روحی زندگی کنند. سازمان ملل متحد خواستار حمایت از زنان و دختران افغانستان شده است. در اعلامیه آمده است: «ما باید در کنار آنان بایستیم و همچنان برای خدمات و حمایت‌هایی که به آن نیاز دارند، سرمایه‌گذاری کنیم.» براساس گزارش ملل متحد، نیمی‌‌ از زنان و دختران در افغانستان به دلیل محدودیت‌های شدید بر رفت‌وآمد و دسترسی به فضاهای عمومی، تنها یک یا دو بار در ماه از خانه بیرون می‌شوند. همچنین حکومت سرپرست پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. بر بنیاد گزارش‌ها، اگر این ممنوعیت ادامه یابد، تا سال ۲۰۳۰ نزدیک به چهار میلیون دختر ممکن است از آموزش محروم شوند.

ادامه مطلب


1 روز قبل - 67 بازدید

بعضی رمان‌ها داستانشان را با حادثه‌های بزرگ آغاز نمی‌کنند؛ نه قتلی در صفحه نخست رخ می‌دهد، نه عشقی طوفانی جهان شخصیت‌ها را زیر و رو می‌کند و نه قهرمانی از راه می‌رسد تا همه‌چیز را تغییر دهد. بعضی داستان‌ها آرام آغاز می‌شوند، در سکوت، میان روزهای معمولی آدم‌هایی معمولی؛ اما درست در همین سکوت، پرسش‌هایی شکل می‌گیرند که به این آسانی دست از سر خواننده برنمی‌دارند. «ترلان» نوشته فریبا وفی از همین جنس رمان‌هاست؛ داستان دختری جوان که در جست‌وجوی راهی برای ساختن آینده خود، قدم به محیطی تازه می‌گذارد، اما در این مسیر بیش از هر چیز با خودش، ترس‌هایش، آرزوهایش و تصویری که از زندگی در ذهن دارد روبه‌رو می‌شود. «ترلان» دومین رمان فریبا وفی است؛ نویسنده‌ای که در ادبیات معاصر ایران بیش از هر چیز با روایت زندگی زنان و پرداختن به جهان درونی آنان شناخته می‌شود. این رمان نخستین بار در اوایل دهه ۱۳۸۰ منتشر شد و بعدها در کشورهای دیگر نیز مورد توجه قرار گرفت. کتاب در چاپ‌های مختلف توسط نشر مرکز منتشر شده و در حدود ۱۹۰ صفحه دارد. «ترلان» را می‌توان رمانی اجتماعی، روان‌شناختی و شخصیت‌محور دانست؛ اثری که به جای تکیه بر اتفاق‌های پرسرعت، بیشتر به ذهن، احساس و تجربه زیسته شخصیت‌هایش توجه دارد. داستان درباره ترلان و دوستش رعناست؛ دو دختر جوان که در شرایطی نه‌چندان آسان زندگی می‌کنند و برای پیدا کردن شغل و ساختن آینده‌ای متفاوت راهی تهران می‌شوند. آن‌ها وارد محیطی نظامی و شبانه‌روزی می‌شوند تا برای استخدام در نیروی انتظامی آموزش ببینند. محیط تازه با آنچه از زندگی پیشین خود می‌شناختند فاصله زیادی دارد. دخترانی از شهرها و خانواده‌های مختلف در کنار هم قرار گرفته‌اند و هرکدام با گذشته، رؤیاها، ترس‌ها و زخم‌های خود وارد این فضای جدید شده‌اند. اما آنچه «ترلان» را از یک داستان ساده درباره ورود دو دختر به یک محیط نظامی جدا می‌کند، تمرکز نویسنده بر دنیای درونی شخصیت اصلی است. ترلان دختری است که بیش از آنکه بخواهد با صدای بلند علیه جهان اطرافش اعتراض کند، آن را مشاهده می‌کند. او اهل فکر کردن است، به کتاب و ادبیات علاقه دارد و رؤیای نویسنده شدن را در سر می‌پروراند. در میان تمام محدودیت‌ها و شرایطی که برای او تعیین شده، نوشتن به نوعی راه ارتباط او با خودش تبدیل می‌شود. رعنا در نقطه‌ای دیگر از این طیف قرار دارد. او صریح‌تر، معترض‌تر و جسورتر است و نگاهش به جهان با ترلان تفاوت دارد. رابطه این دو دختر به نویسنده فرصت می‌دهد دو شیوه متفاوت مواجهه با زندگی را در کنار هم قرار دهد؛ یکی بیشتر در سکوت می‌اندیشد و دیگری میل دارد اعتراض خود را آشکارتر بیان کند. با این حال، هر دو در یک چیز مشترک‌اند: تلاش برای یافتن راهی که به زندگی خودشان تعلق داشته باشد، نه صرفاً زندگی‌ای که دیگران برایشان تعیین کرده‌اند. از همین‌جا یکی از مهم‌ترین موضوعات رمان شکل می‌گیرد: زن بودن در جامعه‌ای که انتخاب‌های زنان همیشه کاملاً مستقل و آزاد نیست. فریبا وفی در «ترلان» درباره زنان شعار نمی‌دهد و تلاش نمی‌کند شخصیت‌هایش را به قهرمانانی بی‌نقص تبدیل کند. او زنان معمولی را نشان می‌دهد؛ زنانی که گاهی می‌ترسند، گاهی اشتباه می‌کنند، گاهی تسلیم می‌شوند و گاهی در سکوت راه خودشان را پیدا می‌کنند. همین نگاه واقع‌گرایانه، یکی از ویژگی‌های مهم آثار اوست. «ترلان» در واقع داستان جست‌وجوی هویت است. شخصیت اصلی در آغاز داستان هنوز نمی‌داند دقیقاً چه می‌خواهد و چگونه باید به آن برسد. او از یک سو با رؤیای نوشتن و داشتن زندگی متفاوت روبه‌روست و از سوی دیگر با واقعیت‌هایی که امکان انتخاب را برایش محدود می‌کنند. ورود به محیط نظامی قرار است آینده‌ای برای او بسازد، اما در این مسیر متوجه می‌شود که تغییر محیط الزاماً به معنای رسیدن به آزادی نیست. ممکن است انسان از خانه بیرون بیاید، شغل پیدا کند و وارد جامعه شود، اما همچنان با محدودیت‌هایی دیگر روبه‌رو باشد. در چنین فضایی، نوشتن برای ترلان معنایی فراتر از یک علاقه شخصی پیدا می‌کند. او با نوشتن تلاش می‌کند آنچه را در اطرافش می‌بیند بفهمد و تجربه‌هایش را به زبان خودش بیان کند. کلمات برای او راهی برای شناختن خود هستند. از این منظر، می‌توان گفت «ترلان» تنها داستان دختری نیست که آرزوی نویسنده شدن دارد؛ داستان انسانی است که می‌خواهد صدای خودش را در میان صداهایی که از بیرون به او تحمیل می‌شوند پیدا کند. فریبا وفی برای بیان این جهان از زبانی ساده، آرام و کم‌اغراق استفاده می‌کند. نثر او به دنبال خودنمایی نیست. جمله‌ها معمولاً روشن و بی‌پیرایه‌اند و نویسنده به جای توضیح مستقیم احساسات شخصیت‌ها، اجازه می‌دهد رفتار، سکوت، گفت‌وگو و جزئیات کوچک آن‌ها را آشکار کند. همین ویژگی، نثر وفی را به زندگی روزمره نزدیک می‌کند و باعث می‌شود شخصیت‌ها بیش از آنکه شبیه شخصیت‌های ساخته‌شده ادبی باشند، شبیه آدم‌هایی به نظر برسند که ممکن است در زندگی واقعی با آن‌ها روبه‌رو شویم. از نظر سبک، «ترلان» رمانی واقع‌گرا و شخصیت‌محور است که رگه‌های پررنگی از روان‌شناسی و ادبیات اجتماعی دارد. حادثه در آن اهمیت دارد، اما حادثه هدف اصلی نیست؛ آنچه اهمیت بیشتری پیدا می‌کند تأثیری است که اتفاق‌ها بر ذهن و شخصیت ترلان می‌گذارند. نویسنده به جای آنکه همه‌چیز را به‌صورت مستقیم توضیح دهد، خواننده را وارد ذهن شخصیت اصلی می‌کند و اجازه می‌دهد او جهان را از زاویه نگاه ترلان ببیند. فضای اجتماعی و سیاسی ایران نیز در پس‌زمینه داستان حضور دارد. با این حال، فریبا وفی مسائل اجتماعی و سیاسی را بیشتر از طریق زندگی روزمره شخصیت‌ها نشان می‌دهد تا سخنرانی و شعار. خواننده با جامعه‌ای روبه‌رو می‌شود که در آن زنان جوان از خانواده و شهر خود فاصله می‌گیرند، وارد محیط‌های تازه می‌شوند و تلاش می‌کنند جایگاه خود را پیدا کنند. همین نگاه از پایین و از زاویه زندگی فردی، به رمان حال‌وهوایی انسانی می‌دهد. یکی از نکات قابل توجه درباره «ترلان» این است که نویسنده میان زندگی خصوصی و فضای اجتماعی دیواری محکم نمی‌کشد. آنچه در جامعه اتفاق می‌افتد بر زندگی شخصیت‌ها اثر می‌گذارد و انتخاب‌های شخصی آنان نیز از شرایط اجتماعی جدا نیست. ترلان هرچقدر بیشتر به آینده خود فکر می‌کند، بیشتر متوجه می‌شود که زندگی انسان فقط حاصل خواسته‌های شخصی او نیست؛ خانواده، اقتصاد، جامعه، جنسیت، محیط و گذشته همگی در شکل دادن به سرنوشت او نقش دارند. فریبا وفی، نویسنده این رمان، اول بهمن ۱۳۴۱ در تبریز به دنیا آمد. او فعالیت ادبی خود را با داستان کوتاه آغاز کرد و نخستین داستانش در سال‌های جوانی منتشر شد. نخستین رمان او، «پرنده من»، در سال ۱۳۸۱ انتشار یافت و با استقبال روبه‌رو شد. پس از آن، آثاری مانند «ترلان»، «رویای تبت»، «رازی در کوچه‌ها»، «ماه کامل می‌شود» و «بعد از پایان» از او منتشر شد. وفی در آثار خود بارها به زندگی زنان، روابط خانوادگی، تنهایی، عشق، انتخاب و محدودیت‌های اجتماعی پرداخته است و به یکی از صداهای شناخته‌شده داستان‌نویسی زنان در ادبیات معاصر ایران تبدیل شده است. یکی از ویژگی‌های مهم نویسندگی فریبا وفی این است که زنان داستان‌هایش معمولاً قهرمانان خارق‌العاده‌ای نیستند. آن‌ها زنان عادی‌اند؛ زنانی که در آشپزخانه، خانه، خیابان، محل کار و روابط خانوادگی زندگی می‌کنند و در همین زندگی ظاهراً معمولی، با پرسش‌های عمیق درباره آزادی، هویت و انتخاب روبه‌رو می‌شوند. وفی از همین زندگی‌های کوچک، مسئله‌های بزرگ انسانی را بیرون می‌کشد. «ترلان» نیز از همین منظر اهمیت پیدا می‌کند. شخصیت اصلی نه با یک انقلاب بزرگ، بلکه با مجموعه‌ای از تجربه‌های کوچک تغییر می‌کند. هر دیدار، هر گفت‌وگو و هر اتفاق، بخشی از تصویری را که او از خودش و جهان دارد جابه‌جا می‌کند. شاید به همین دلیل است که تحول ترلان بیشتر در درون او اتفاق می‌افتد تا در ظاهر زندگی‌اش. این رمان در خارج از ایران نیز مورد توجه قرار گرفته است. ترجمه آلمانی «ترلان» باعث شد اثر بیش از پیش در فضای ادبی آلمان شناخته شود و فریبا وفی در سال ۲۰۱۷ جایزه ادبی LiBeraturpreis را دریافت کرد. این جایزه به نویسندگان زن از کشورهای مختلف آسیا، آفریقا، آمریکای لاتین و جهان عرب توجه دارد و موفقیت «ترلان» در فضای ادبی آلمان، یکی از مهم‌ترین اتفاق‌های بین‌المللی در کارنامه وفی به شمار می‌رود. البته «ترلان» مانند هر اثر ادبی دیگری با نقدهای متفاوتی روبه‌رو شده است. تحسین‌کنندگان کتاب، زبان ساده و دقیق، فضای روان‌شناختی، توجه به زنان و توانایی نویسنده در نشان دادن جزئیات زندگی روزمره را از نقاط قوت آن می‌دانند. از نگاه این گروه، ارزش رمان در همین آرامش ظاهری آن است؛ نویسنده به جای آنکه داستان را با اتفاق‌های بزرگ پیش ببرد، شخصیت را آرام‌آرام در برابر خودش قرار می‌دهد. در مقابل، برخی خوانندگان و منتقدان، ریتم آرام داستان را نقطه ضعف آن دانسته‌اند. برای مخاطبی که به داستان‌های پرحادثه و کشمکش‌های شدید علاقه دارد، «ترلان» ممکن است در قسمت‌هایی کند به نظر برسد. همچنین درباره بعضی شخصیت‌های فرعی این نظر مطرح شده که می‌توانستند پرداخت عمیق‌تری داشته باشند. بنابراین، جذابیت رمان تا حد زیادی به سلیقه خواننده بستگی دارد؛ اگر کسی ادبیات شخصیت‌محور و درون‌گرا را دوست داشته باشد، احتمالاً با جهان ترلان ارتباط بیشتری برقرار می‌کند. با این همه، ماندگاری «ترلان» تنها به دلیل جایزه یا شهرت نویسنده نیست. اهمیت کتاب در پرسشی است که در تمام داستان جریان دارد: انسان تا چه اندازه می‌تواند زندگی خودش را انتخاب کند؟ و زن، در میان خواسته‌های شخصی، خانواده، جامعه و انتظارات دیگران، چگونه می‌تواند صدای خودش را پیدا کند؟ ترلان در جست‌وجوی آینده‌ای بهتر از گذشته راهی می‌شود، اما در مسیر متوجه می‌شود که یافتن آزادی فقط به تغییر مکان یا پیدا کردن شغل وابسته نیست. آزادی از جایی آغاز می‌شود که انسان بتواند خودش را بشناسد، درباره آنچه به او گفته‌اند سؤال کند و جرئت کند خواسته‌های واقعی‌اش را ببیند. شاید مهم‌ترین زیبایی رمان همین باشد که فریبا وفی برای بیان این حقیقت به صدای بلند احتیاج ندارد. او آرام می‌نویسد و خواننده را آرام‌آرام به دنیای ترلان می‌برد؛ دختری که در میان محدودیت‌ها، رؤیاها و تردیدهایش تلاش می‌کند خودش را پیدا کند. «ترلان» در نهایت داستان یک دختر تنها نیست؛ داستان بسیاری از زنانی است که در نقطه‌ای از زندگی، میان آنچه جامعه از آنان می‌خواهد و آنچه خودشان می‌خواهند، ایستاده‌اند و از خود پرسیده‌اند: «اگر قرار باشد زندگی را خودم انتخاب کنم، واقعاً چه می‌خواهم؟» همین پرسش است که رمان را از یک داستان اجتماعی ساده فراتر می‌برد و به اثری درباره هویت، آزادی و جست‌وجوی صدای شخصی تبدیل می‌کند؛ صدایی که گاهی سال‌ها در سکوت می‌ماند تا سرانجام راهی برای شنیده شدن پیدا کند. نویسنده: قدسیه امینی

ادامه مطلب


1 روز قبل - 82 بازدید

یاسمین پراز دسیموز، مدیر عملیات کمیته‌ بین‌المللی صلیب سرخ هشدار داده است که مردم افغانستان با نیازهای بشردوستانه‌ی شدید و یک سیستم صحی در حال فروپاشی، برای زنده‌ ماندن تقلا می‌کنند. خانم دسیموز گفته است که افغانستان با وجود نیاز شدید مردمش، از محور توجه جهان خارج شده است و این کشور به حمایت بین‌المللی نیاز دارند. این مقام ارشد کمیته‌ بین‌المللی صلیب در ادامه از جهان خواسته است که «جوامع افغانستان» را رها نکند. او به کمبود بودجه‌ی بشردوستانه برای افغانستان اشاره کرده و گفته است: «مجبور شدیم برای این‌که بتوانیم همچنان در کنار مردم افغانستان بمانیم، تصمیم‌های دشواری بگیریم.» این در حالی است که کمیته‌ بین‌المللی صلیب سرخ از ۴۶ مرکز صحی و هفت مرکز توان‌بخشی در سراسر افغانستان حمایت می‌کند؛ از جمله خدماتی برای افرادی که در جریان درگیری‌ها یا براثر مهمات منفجرنشده زخمی شده‌اند. همچنین کمیته بین‌المللی صلیب سرخ افزوده است که این کمیته در مناطق مرزی افغانستان با پاکستان، به جوامعی که از درگیری میان طالبان و پاکستان متأثر شده‌اند حمایت می‌کند و رسیدگی به آنان را در اولویت کاری خود قرار داده است. مدیر عملیات کمیته‌ بین‌المللی صلیب سرخ اخیرا به کابل سفر کرده و با مقام‌های ارشد حکومت سرپرست، از جمله عبدالسلام حنفی، معاون اداری نخست‌وزیر و امیرخان متقی، وزیر امور خارجه‌ دیدار و گفتگو کرده است. خانم دسیموز در گفتگو با خبرگزاری فرانسه از محدودیت‌ها علیه زنان، از جمله ممنوعیت آموزش و اشتغال نیز ابراز نگرانی کرده است. او گفته است که «ما می‌توانیم کارکنان زن خود را در بخش حمایت‌های صحی حفظ کنیم»، اما نگرانی اصلی این است که «بعد از آن چه خواهد شد؟ زیرا اگر نسل جدید تحصیل‌کرده نباشد، دیگر نیروی جایگزینی وجود نخواهد داشت». او بر اهمیت حضور کارکنان زن در بخش صحت تأکید کرده تا آنان بتوانند «مراقبت‌های صحی را ارائه دهند و به زنان نزدیک باشند». این در حالی است که افغانستان در پنج سال اخیر با بحران بشردوستانه روبرو است و تنها در سال جاری میلادی ۲۱.۹ میلیون نفر از شهروندان کشور نیازمند کمک‌های بشردوستانه هستند.

ادامه مطلب


1 روز قبل - 47 بازدید

بخش انسانه‌دوستانه‌ی سازمان ملل متحد برای آسیا و اقیانوسیه در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که برای بسیاری از کودکان در افغانستان رفتن به مکتب و انجام تفریح در دسترس نیست. این نهاد امروز (سه‌شنبه، ۱۰ سنبله) با نشر اعلامیه‌ای گفته است که در صنف‌های آموزشی مبتنی بر جامعه که از سوی یونیسف در افغانستان برگزار می‌شود، آموزش به خانه‌های کودکان نزدیک‌تر می‌شود و فرصت‌های برابر برای یادگیری و ساختن آینده را در اختیار دختران و پسران قرار می‌دهد. یونیسف یا صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد تاکید کرده است که این سازمان در صنف‌های آموزشی جامعه‌محور که از سوی اتحادیه اروپا تمویل می‌شود، تلاش می‌کند در بخش‌های دوردست افغانستان که مکتب‌های رسمی در دسترس نیست به کودکان خدمات آموزشی فراهم کند. کم‌بود مکتب یا فاصله‌ی زیاد مکتب از محل زندگی کودکان در بخش‌های دوردست افغانستان، سبب شده که دسترسی کودکان به خدمات آموزشی با دشواری‌های زیادی همراه باشد.

ادامه مطلب


1 روز قبل - 77 بازدید

بخش زنان سازمان ملل متحد می‌گوید که تقریباً از هر سه زن و دختر در افغانستان، یک زن از بدترشدن دسترسی به خدمات صحی شکایت دارد. این سازمان با نشر اعلامیه‌ای گفته است که با ممنوع شدن آموزش و کار زنان و دختران در افغانستان، زمینه آموزش و فعالیت داکتران، پرستاران و قابله‌های زن نیز در سراسر کشور محدود شده است. در اعلامیه آمده است که زنان و دختران افغانستان حق دسترسی به خدمات صحی دارند و حضور کارکنان زن برای ارائه این خدمات ضروری است. سازمان ملل متحد پیش از این نیز هشدار داده بود که افغانستان یکی از بالاترین موارد مرگ‌ومیر مادران در جهان را دارد، چنانچه به ازای هر ۱۰۰ هزار تولد، نزدیک به ۶۰۰ زن جان می‌بازند. همچنین اوچا یا دفتر هماهنگی کمک‌های بشردوستانه سازمان ملل تاکید کرده است که برای کاهش مرگ‌ومیر مادران، سرمایه‌گذاری در آموزش و استخدام کارکنان صحی زن و تقویت خدمات صحی اولیه حیاتی است. یونیسف نیز در ماه ثور هشدار داده بود که با ادامه ممنوعیت‌های دختران، افغانستان تا سال ۲۰۳۰ میلادی با کمبود ۲۵ هزار آموزگار و کارمند صحی زن روبرو خواهد شد. قابل ذکر است که حکومت سرپرست پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. بر بنیاد گزارش‌ها، اگر این ممنوعیت ادامه یابد، تا سال ۲۰۳۰ نزدیک به چهار میلیون دختر ممکن است از آموزش محروم شوند.

ادامه مطلب


1 روز قبل - 84 بازدید

یوناما یا دفتر هیأت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان اعلام کرد که تحقیقات نشان می‌دهد، از جنوری ۲۰۰۹ تا آگست ۲۰۲۱ میلادی، بیش از ۴۰ هزار غیرنظامی در نتیجه منازعات مسلحانه در افغانستان کشته شدند. یوناما امروز (سه‌شنبه، ۱۰ سنبله) با نشر گزارش تحقیقی خود درباره‌ی «تجارب و نیازمندی‌های قربانیان جنگ» در افغانستان گفته است که در این بازه‌ی زمانی، ۷۷ هزار نفر دیگر زخمی شده‌اند. یوناما تاکید کرده است که این گزارش دوره زمانی از مداخله نظامی به رهبری امریکا در سال ۲۰۰۱ تا روی‌کارآمدن دوباره حکومت سرپرست در سال ۲۰۲۱ میلادی را پوشش می‌دهد. در ادامه آمده است که این گزارش براساس مصاحبه با ۱۹۵ قربانی منازعات مسلحانه و اقارب آنان، ۲۳ سازمان ملل غیردولتی که در راستای رسیدگی به نیازهای قربانیان جنگ فعالیت می‌کنند و ۲۳ مقام اداره حاکم تهیه شده است. در گزارش آمده است که قربانیان جنگ عمدتاً بدون عدالت، جبران خسارت یا حتی هیچ نوع به‌رسمیت‌شناختن آنچه بر آنان گذشته است، رها شدند. در ادامه آمده است که قربانیان چندین دهه درگیری مسلحانه در افغانستان همچنان از پیامدهای عمیق فزیکی، روانی، اجتماعی و اقتصادی رنج می‌برند و اغلب به عدالت و حمایت کافی دسترسی ندارند یا آسیب‌هایی را که متحمل شده‌اند از جانب هیچ طرف پذیرفته نشده است. یوناما گفته است دولت‌ها بر اساس قواعد بین‌المللی حقوق بشر و حقوق بین‌الملل بشردوستانه مکلفیت دارند تا از تحقیق و پیگرد تخطی‌ها، جبران خساره برای قربانیان و جلوگیری از تکرار تخطی‌ها اطمینان حاصل کنند.

ادامه مطلب


2 روز قبل - 71 بازدید

مسوولان محلی در ولایت نورستان می‌گویند که در پی جاری شدن سیلاب در ولسوالی وانت این ولایت، اجساد دو زن و یک کودک پیدا شده است. محمدحسن ثاقب، سخنگوی فرماندهی پولیس نورستان گفته است که در پی بارندگی شدید و سیلاب شام روز گذشته (دوشنبه، ۹ سنبله) در روستای «اشو» ولسوالی وانت چهار خانه‌ی مسکونی تخریب شده است. وی در ادامه تاکید کرده است که عملیات جستجو برای یافتن اجساد افراد باقی ‌مانده ادامه دارد. سخنگوی فرماندهی پولیس نورستان افزوده است که جاری شدن سیلاب‌ در ولسوالی وانت، ده‌ها جریب زمین زراعتی را تخریب کرده است. به گفته‌ی او، در پی رعد و برق در منطقه‌ی مرتفع «چاتراس» در شهر پارون مرکز این ولایت دو تن زخمی شده و ۲۲ رأس حیوان تلف شده‌اند. منابع می‌گویند که سیلاب منجر تخریب خانه‌ها، جاده‌ها، زمین‌های زراعتی و تأسیسات نیز شده است. تاکنون میزان دقیق خسارات روشن نیست. این در حالی است که شهر پارون، مرکز ولایت نورستان اواخر ماه سرطان سال جاری خورشیدی گواه سیلاب‌های مرگ‌باری بود. در پی جاری شدن سیلاب‌ در شهر پارون مرکز این ولایت، دست‌کم ۳۰ نفر جان باخته، ۲۴ نفر دیگر زخمی شده و چندین تن دیگر مفقود شده‌اند.

ادامه مطلب