نویسنده: رسانه‌ای گوهر شاد

20 دقیقه قبل - 32 بازدید

ریچارد لیندسی: بریتانیا در تلاش برای بهبود دسترسی زنان به خدمات صحی است

ریچارد لیندسی، نماینده ویژه بریتانیا برای افغانستان در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که این کشور در تلاش است تا دسترسی زنان، کودکان و افراد دارای معلولیت به خدمات سلامت و تغذیه در افغانستان بهبود یابد. آقای لیندسی به مناسب روز جهانی صحت با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود از نقش حیاتی شرکای خود در ارایه خدمات صحی در افغانستان قدردانی کرده است. وی در ادامه تاکید کرده است که به رهبری سازمان (ورلد ویژن افغانستان) با حمایت بریتانیا در حال فراهم کردن خدمات فراگیر و ایمن سلامت و تغذیه برای نیازمندترین گروه‌ها هستند. نماینده ویژه بریتانیا در بخشی از پیامش افزوده است که این تلاش‌ها با هدف افزایش دسترسی افراد آسیب‌پذیر به مراقبت‌های صحی و تغذیه‌ای در افغانستان انجام می‌شود. باید گفت که دسترسی به خدمات صحی در افغانستان در سال‌های اخیر به‌‌دلیل محدودکننده، محدود شده و بسیاری از افراد از جمله زنان با چالش‌های صحی زیادی روبرو هستند. قابل ذکر است که افغانستان از جمله کشورهایی است که با میزان بالای مرگ‌ومیر مادران و نوزادان روبرو است. کم‌بود امکانات صحی، دسترسی محدود به آموزش‌های تخصصی و فاصله‌ی زیاد روستاها تا مرکزهای درمانی، چالش‌های جدی در ارایه‌ی خدمات به مادران باردار ایجاد کرده است. در بسیاری از مناطق، زنان در خانه یا درمانگاه‌های کوچک زایمان می‌کنند و قابله‌ها اغلب با امکانات اندک و بدون دسترسی فوری به راهنمایی‌های تخصصی کار می‌کنند.

ادامه مطلب


13 ساعت قبل - 54 بازدید

صندوق جمعیت سازمان ملل: به بیش از پنج میلیون زن مراقبت‌های نجات‌بخش فراهم کردیم

صندوق جمعیت سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که با همکاری دولت بریتانیا، به بیش از پنج میلیون زن مراقبت‌های نجات‌بخش فراهم کرده است. این نهاد امروز (سه‌شنبه، ۱۸ حمل) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که این خدمات در بخش سلامت مادران و حمایت‌های روانی‌ـاجتماعی در ۳۴ ولایت ارایه شده است. هم‌زمان ریچارد بنت، گزارش‌گر ویژه‌ی حقوق بشر سازمان ملل متحد برای افغانستان می‌گوید که زنان و دختران همچنان با موانع شدیدی در دسترسی به خدمات صحی روبرو استند. آقای بنت تاکید کرده است که محدودیت‌ها بر رفت‌وآمد، آموزش و کارکنان زن در بخش صحت، نظام صحی را تضعیف کرده و باعث رنج قابل پیش‌گیری و ازدست‌رفتن جان انسان‌ها می‌شود. قابل ذکر است که افغانستان از جمله کشورهایی است که با میزان بالای مرگ‌ومیر مادران و نوزادان روبرو است. کم‌بود امکانات صحی، دسترسی محدود به آموزش‌های تخصصی و فاصله‌ی زیاد روستاها تا مرکزهای درمانی، چالش‌های جدی در ارایه‌ی خدمات به مادران باردار ایجاد کرده است. در بسیاری از مناطق، زنان در خانه یا درمانگاه‌های کوچک زایمان می‌کنند و قابله‌ها اغلب با امکانات اندک و بدون دسترسی فوری به راهنمایی‌های تخصصی کار می‌کنند.

ادامه مطلب


14 ساعت قبل - 56 بازدید

شکریه عرفانی؛ شاعری میان مهاجرت و اندوه

شکریه عرفانی یکی از شاعران زن برجسته معاصر افغانستان است که در دهه‌های اخیر در حوزه شعر فارسی‌دری جایگاه قابل توجهی یافته است. شعر او بازتابی از تجربه‌های شخصی، اجتماعی و تاریخی مردم افغانستان، به‌ویژه زنان، به شمار می‌آید. عرفانی از جمله شاعرانی است که توانسته با زبانی صمیمی و صادقانه، دردها، امیدها و پرسش‌های انسان معاصر افغان را در قالب شعر بیان کند. آثار او در میان شاعران نسل مهاجرت نیز اهمیت دارد؛ زیرا زندگی و تجربه‌های مهاجرت و تبعید در شعرهایش حضوری پررنگ دارد. شکریه عرفانی در سال ۱۳۵۷ خورشیدی (۱۹۷۸ میلادی) در منطقه قره‌باغ ولایت غزنی افغانستان متولد شد. او دوران کودکی خود را در سال‌هایی سپری کرد که افغانستان با جنگ‌ها و بحران‌های سیاسی و اجتماعی روبه‌رو بود. این شرایط تاریخی و اجتماعی نقش مهمی در شکل‌گیری نگاه شاعرانه و حساسیت‌های انسانی او داشته است. خانواده او به مطالعه و فرهنگ علاقه‌مند بودند و پدرش نیز شعر می‌سرود؛ همین موضوع سبب شد که از همان دوران نوجوانی با ادبیات و شعر آشنا شود. عرفانی خود در مصاحبه‌ای گفته است که عشق و روح جست‌وجوگر او نخستین انگیزه برای سرودن شعر بوده است. در سال‌های بعد، به دلیل شرایط افغانستان، او مانند بسیاری از افغان‌ها به مهاجرت روی آورد و مدتی در ایران زندگی کرد. در ایران تحصیلات خود را در رشته ادبیات فارسی ادامه داد. زندگی در مهاجرت و تجربه دوری از وطن تأثیر عمیقی بر نگاه ادبی او گذاشت و یکی از محورهای مهم شعرهایش شد. عرفانی از اعضای فعال خانه ادبیات افغانستان نیز بوده و در شکل‌گیری و فعالیت این نهاد فرهنگی نقش داشته است. این انجمن از مهم‌ترین مراکز فرهنگی برای شاعران مهاجر افغان در ایران به شمار می‌رفت. در سال‌های بعد او در کشورهای مختلف از جمله روسیه و استرالیا نیز زندگی کرده است. این تجربه‌های متنوع فرهنگی باعث شده نگاه او به جهان گسترده‌تر شود و شعرهایش ابعاد انسانی و جهانی پیدا کند. شکریه عرفانی بیشتر به عنوان شاعر شناخته می‌شود و آثار او عمدتاً در قالب مجموعه‌های شعر منتشر شده‌اند. یکی از شناخته‌شده‌ترین مجموعه‌های شعر او «اندوه ما جهان را تهدید نمی‌کند» است که به‌عنوان دومین اثر او منتشر شده است. عنوان کتاب خود بیانگر نگرش شاعر به جهان است؛ نگرشی که در آن درد و اندوه انسان‌ها نه برای نابودی جهان، بلکه برای درک بهتر آن مطرح می‌شود. در این مجموعه، شاعر به موضوعاتی مانند رنج انسان معاصر، تجربه مهاجرت، تنهایی و غربت و هویت زنانه می‌پردازد. بسیاری از شعرهای عرفانی در نشریات ادبی، وب‌سایت‌ها و مجموعه‌های شعر مشترک منتشر شده‌اند و اغلب شامل شعرهای اجتماعی، عاشقانه و فلسفی هستند. از شعرهای شناخته‌شده او می‌توان به آثاری اشاره کرد که در رسانه‌های ادبی منتشر شده‌اند؛ مانند شعر «سه دهه» که در آن شاعر تجربه‌های زندگی خود را در مراحل مختلف عمر روایت می‌کند. این شعر نمونه‌ای از نگاه autobiographical یا زندگی‌نامه‌ای در شعر است که در آن شاعر با صراحت از تجربه‌های شخصی سخن می‌گوید. شعر شکریه عرفانی دارای ویژگی‌های سبکی خاصی است که آن را از بسیاری از شاعران هم‌دوره‌اش متمایز می‌کند. یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های شعر او سادگی زبان است. او تلاش می‌کند مفاهیم عمیق انسانی و اجتماعی را با زبانی روان و قابل فهم بیان کند. در بسیاری از شعرهای او، تجربه‌های شخصی شاعر به شکل مستقیم یا نمادین حضور دارند؛ موضوعاتی مانند کودکی، عشق، مهاجرت و تنهایی از عناصر تکرارشونده در شعرهای او هستند. عرفانی از جمله شاعرانی است که هویت زنانه در آثارش بسیار پررنگ است. او در شعرهای خود به مسائل زنان، تبعیض‌ها و محدودیت‌های اجتماعی می‌پردازد. شعر عرفانی در بسیاری از موارد تحت تأثیر سنت شعر نو فارسی قرار دارد. برخی منتقدان حتی شباهت‌هایی میان شعرهای او و شعرهای فروغ فرخزاد مشاهده کرده‌اند. ویژگی‌هایی مانند بیان صریح احساسات، نگاه انتقادی به جامعه و حضور پررنگ تجربه‌های شخصی از نقاط مشترک میان شعر او و شعر فروغ به شمار می‌آیند. در شعرهای عرفانی، تصاویر شاعرانه نقش مهمی دارند و او از تصاویر تازه و تخیل شاعرانه برای بیان مفاهیم استفاده می‌کند. یکی از مهم‌ترین موضوعات شعر او مهاجرت است. شاعر در بسیاری از آثارش احساس غربت، دوری از وطن و بحران هویت مهاجران را بیان می‌کند. عرفانی اغلب درباره رنج انسان‌ها سخن می‌گوید، اما شعرهای او صرفاً بیان درد نیستند؛ بلکه در آن‌ها نوعی امید و مقاومت نیز دیده می‌شود. عشق در شعر او فقط یک احساس فردی نیست، بلکه گاهی به معنای عشق به زندگی، آزادی و انسانیت مطرح می‌شود. بخش مهمی از شعرهای عرفانی به تجربه‌های زنان در جامعه سنتی می‌پردازد و او با زبانی شاعرانه، محدودیت‌ها و فشارهای اجتماعی را به تصویر می‌کشد. آثار شکریه عرفانی در محافل ادبی افغانستان و ایران مورد توجه قرار گرفته و نقدهای مختلفی درباره آن‌ها نوشته شده است. یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های شعر عرفانی، صداقت و صراحت در بیان احساسات است. شعرهای او اغلب از تجربه‌های واقعی زندگی سرچشمه می‌گیرند. سادگی زبان باعث شده شعرهای او برای طیف گسترده‌ای از مخاطبان قابل درک باشد و در بسیاری از شعرهای خود از تصاویر تازه و خلاقانه استفاده می‌کند. شعرهای عرفانی تنها بیان احساسات فردی نیستند؛ بلکه به مسائل اجتماعی، فرهنگی و سیاسی نیز می‌پردازند. در کنار نقاط قوت، برخی منتقدان به چند نکته انتقادی نیز اشاره کرده‌اند. برخی معتقدند که شعر عرفانی از نظر آرایه‌های ادبی و تکنیک‌های زبانی گاهی ساده‌تر از حد انتظار است. گاهی شعرهای او می‌توانستند با حذف برخی بخش‌ها، فشرده‌تر و تأثیرگذارتر شوند. در برخی مجموعه‌ها، موضوعاتی مانند تنهایی و مهاجرت به‌صورت تکراری دیده می‌شوند. با این حال، بسیاری از منتقدان معتقدند که این ویژگی‌ها بخشی از سبک شخصی شاعر هستند و نمی‌توان آن‌ها را صرفاً ضعف دانست. شکریه عرفانی را می‌توان از شاعران مهم نسل مهاجرت افغانستان دانست. این نسل از شاعران که بیشتر در خارج از افغانستان زندگی کرده‌اند، تلاش کرده‌اند تجربه‌های مهاجرت و بحران هویت را در شعر بازتاب دهند. عرفانی یکی از چهره‌های فعال در ادبیات زنان افغان به شمار می‌رود. شکریه عرفانی از شاعران مهم معاصر افغانستان است که توانسته با زبانی صمیمی و انسانی، تجربه‌های پیچیده زندگی معاصر را در شعر بیان کند. آثار او ترکیبی از احساسات شخصی، نگاه اجتماعی و دغدغه‌های انسانی است. شعرهای او بازتابی از زندگی در جهانی پر از بحران، مهاجرت و تغییر است؛ اما در عین حال در آن‌ها نوعی امید به آینده و ایمان به قدرت انسان نیز دیده می‌شود. به همین دلیل، آثار عرفانی نه‌تنها در ادبیات افغانستان، بلکه در میان شاعران فارسی‌زبان معاصر نیز جایگاهی قابل توجه دارند. نمونه‌‌ی از شعر عرفانی: چه چیزی می‌تواند بدتر از این باشد که انگشتانش آخرین چیزهایی باشند که از او باقی می‌مانند برای مردی که جز نواختن نغمه‌های عاشقانه چیزی نمی‌داند؟ می‌ترسم آن روز بیاید دو سوی میدان را گلوله‌ها فتح کرده باشند و من از میان پوکه‌های خالی فشنگ انگشتان نیمه‌جان تو را بیابم که هنوز میل نواختن دارند. نویسنده: قدسیه امینی

ادامه مطلب


16 ساعت قبل - 107 بازدید

فروریختن سقف خانه در کنر؛ سه کودک جان باخته و سه نفر دیگر زخمی شدند

منابع محلی از ولایت کنر می‌‌گویند که براثر فروریختن سقف یک خانه در ولسوالی چپه دره این ولایت، سه کودک جان باخته و سه نفر دیگر زخمی به شدت زخمی شدند. دست‌کم دو منبع گفته‌اند که این حادثه چاشت امروز (سه‌شنبه، ۱۸ حمل) در روستای «سینزو» از مربوطات ولسوالی چپه‌ دره رخ داده است. منبع در ادامه تاکید کرده است که رخمیان این رویداد جهت تداوی به شفاخانه منتقل شده است. منبع افزوده است که این خانواده در حال صرف نهار بودند که سقف خانه روی آنان فروریخته و سه کودک جان باخته و سه تن دیگر زخمی شدند. مسوولان محلی حکومت فعلی در کنر تا کنون در این مورد اظهارنظر نکرده‌اند. در روزهای اخیر رویدادهای مشابه از ولایت‌های مختلف کشور گزارش شده است. با این وجود صبح امروز مسوولان محلی در ولایت ننگرهار از جان باختن نُه نفر در این ولایت در ۲۴ ساعت اخیر براثر فروریختن خانه‌ها خبر دادند. در روزهای اخیر ولایت‌های مختلف کشور شاهد بارش شدید باران و سرازیرشدن سیلاب‌‌ بوده است. در برخی مناطق نیز برف باریده است. براساس آمار حکومت فعلی، در روزهای مرتبط به بارندگی و زمین‌لرزه در یازده روز اخیر، دست‌کم ۱۱۰ نفر جان باخته‌ و ۱۶۰ نفر دیگر زخمی شده‌اند.

ادامه مطلب


19 ساعت قبل - 42 بازدید

ریچارد بنت: زنان افغانستان با موانع جدی دسترسی به خدمات صحی مواجه هستند

ریچارد بنت، گزارشگر ویژه شورای حقوق بشر سازمان ملل برای افغانستان همزمان با روز جهانی صحت می‌گوید که زنان و دختران در افغانستان همچنان با موانع جدی در دسترسی به خدمات صحی مواجه هستند. آقای بنت با نشر پیامی در حساب کابری ایکس خود نوشته است که محدودیت‌ها بر رفت‌وآمد، آموزش و فعالیت کارمندان صحی زن از سوی حکومت سرپرست، سیستم صحی را تضعیف کرده است. همچنین او پیش‌تر در گزارش خود گفته بود که حکومت فعلی زنان و دختران بدون محرم را از حق دسترسی به خدمات صحی محروم کرده‌اند. همچنین مسوولان حکومت فعلی در هرات دو روز پیش به زایشگاه ولایت هرات رفته و چندین بخش این مرکز را مسدود کردند. مسوولان ارائه قرص‌های بارداری و کاندوم به زنان را نیز ممنوع اعلام کرده‌اند. در عین حال، صندوق جمعیت سازمان ملل متحد در افغانستان گفته است که دسترسی زنان باردار به خدمات صحی، یک ضرورت غیرقابل انکار است. این صندوق با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که افغانستان بالاترین آمار مرگ‌ومیر مادران را در آسیا دارد.

ادامه مطلب


20 ساعت قبل - 82 بازدید

یونیسف: ۲۰ میلیون نفر سال گذشته از خدمات صحی در افغانستان بهره‌مند شدند

یونیسف یا صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که در سال ۲۰۲۵ میلادی بیش از ۲۰ میلیون تن از خدمات صحی این نهاد بهره‌مند شده‌اند. این نهاد امروز (سه‌شنبه، ۱۸ حمل) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که ۶۰ درصد افرادی که به خدمات صحی دست یافته‌اند، زنان بوده‌اند. این کمک‌ها با حمایت بانک آسیایی و یک نهاد دیگر صورت گرفته است. این در حالی است که ریچارد بنت، گزارشگر ویژه شورای امنیت سازمان ملل برای افغانستان گفته بود که حکومت سرپرست زنان بدون محرم را از دسترسی به خدمات صحی محروم کرده‌اند. همچنین مسوولان حکومت فعلی در هرات دو روز پیش به زایشگاه ولایت هرات رفته و چندین بخش این مرکز را مسدود کردند. مسوولان ارائه قرص‌های بارداری و کاندوم به زنان را نیز ممنوع اعلام کرده‌اند. در عین حال، صندوق جمعیت سازمان ملل متحد در افغانستان گفته است که دسترسی زنان باردار به خدمات صحی، یک ضرورت غیرقابل انکار است. این صندوق با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که افغانستان بالاترین آمار مرگ‌ومیر مادران را در آسیا دارد.

ادامه مطلب


22 ساعت قبل - 50 بازدید

فروریختن سقف خانه‌ها در ننگرهار جان ۹ نفر را گرفت

مسوولان محلی حکومت فعلی در ولایت ننگرهار می‌گویند که براثر فروریختن سقف چند خانه در مرکز و ولسوالی‌های این ولایت، ۹ نفر شامل زنان و کودکان جان باخته و چهار نفر دیگر زخمی شدند. قریشی بدلون، آمر اطلاعات ریاست اطلاعات و فرهنگ ننگرهار گفته است که دیشب (دوشنبه، ۱۷ حمل) سقف یک خانه در ساحه‌ی «انگورباغ» از مربوطات ناحیه چهارم شهر جلال‌آباد فروریخت و براثر آن پنج نفر، شامل زنان و کودکان جان باختند و دو نفر دیگر زخمی شدند. همچنین آقای بدلون در ادامه تاکید کرده است که براثر فروریختن سقف یک خانه در روستای «گندمک» از مربوطات ولسوالی شیرزاد، سه زن جان باخته‌اند. قریشی بدلون در ادامه افزوده است که سقف دو خانه براثر بارندگی در ولسوالی هسکه‌ مینه فروریخت و جان یک کودک را گرفت و دو زخمی برجای گذاشت. وی تصریح کرد که زخمیان برای درمان به مراکز صحی منتقل شده‌اند. در پی بارندگی‌های اخیر، رویدادهای مشابه از ولایت‌های مختلف کشور گزارش شده است. دیروز نیز گزارش شده بود که دست‌کم شش نفر براثر چنین رویدادهایی در ننگرهار جان باخته‌اند. براساس آمار حکومت فعلی، در حوادث طبیعی در ده روز اخیر، بیش از ۱۰۰ نفر در کشور جان باخته و ۱۵۴ نفر دیگر زخمی شده‌اند.

ادامه مطلب


24 ساعت قبل - 70 بازدید

سازمان ملل: دسترسی زنان باردار به خدمات صحی حیاتی است

صندوق جمعیت سازمان ملل متحد در افغانستان در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که دسترسی زنان باردار به خدمات صحی، یک ضرورت غیرقابل انکار است. این صندوق با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که افغانستان بالاترین آمار مرگ‌ومیر مادران را در آسیا دارد. این پیام در حالی نشر می‌شود که منابع گفته‌اند، محتسبان امر به معروف و نهی از منکر حکومت سرپرست در ولایت هرات، چند بخش زایشگاه این ولایت را مسدود کرده‌اند. سازمان صحی جهان در افغانستان پیش‌تر گفته بود که تصمیمات صحی باید براساس هدایت علم گرفته شود. قابل ذکر است که افغانستان از جمله کشورهایی است که با میزان بالای مرگ‌ومیر مادران و نوزادان روبرو است. کم‌بود امکانات صحی، دسترسی محدود به آموزش‌های تخصصی و فاصله‌ی زیاد روستاها تا مرکزهای درمانی، چالش‌های جدی در ارایه‌ی خدمات به مادران باردار ایجاد کرده است. در بسیاری از مناطق، زنان در خانه یا درمانگاه‌های کوچک زایمان می‌کنند و قابله‌ها اغلب با امکانات اندک و بدون دسترسی فوری به راهنمایی‌های تخصصی کار می‌کنند.

ادامه مطلب


1 روز قبل - 80 بازدید

میان خشونت و امید؛ روایت یک «نه»

روایت او از یک صدا آغاز نمی‌شود؛ از یک سکوت آغاز می‌شود؛ سکوتی که در آن هیچ‌کس چیزی نمی‌گوید، اما همه‌چیز در حال فرو ریختن است. در گوشه‌ای از شهر هرات، جایی که کوچه‌ها در گرمای روز خاک‌آلود و در شب‌ها خاموش‌اند، خانه‌ای هست با دیوارهای ترک‌خورده و دروازه‌ای که همیشه نیمه‌باز است؛ نه برای آمدن امید، بلکه برای رفتن آرام آرزوها. اگر او را از نزدیک ببینی، شاید فکر کنی مثل بقیه دخترهاست؛ موهایش را ساده می‌بندد، لباس‌هایش همیشه تمیز اما کهنه‌اند و نگاهش… نگاهش چیزی میان ترس و ایستادگی است. اما هیچ‌کس از روی ظاهرش نمی‌فهمد در درونش چه می‌گذرد؛ هیچ‌کس نمی‌فهمد که او هر روز، بارها و بارها، خودش را از نو جمع می‌کند تا فقط «بماند». او فرزند سوم خانواده است. پیش از او دو برادر به دنیا آمده‌اند؛ دو پسری که از همان کودکی یاد گرفته‌اند صدایشان بلندتر است، حقشان بیشتر است و دنیا برایشان جای بازتری دارد. بعد از او نیز دو خواهر کوچک‌تر آمده‌اند که هنوز در دنیای کودکانه‌شان، همه‌چیز ساده به نظر می‌رسد. اما او درست در میان این چهار نفر، در جایی ایستاده که نه می‌تواند مانند برادرانش آزاد باشد و نه مانند خواهران کوچکش بی‌خبر. سال آخر مکتبش بود؛ سالی که قرار بود پایان یک مسیر و آغاز مسیری دیگر باشد. او از آن دخترهایی نبود که فقط برای نمره درس بخواند. با هر صفحه‌ای که می‌خواند، خودش را کمی جلوتر می‌دید؛ در یک شفاخانه، در یک مکتب، یا حتی در یک دفتر کوچک؛ جایی که بتواند چیزی باشد جز «یک دختر در خانه». معلمش یک‌بار به او گفته بود: «تو فرق داری، تو می‌توانی ادامه بدهی.» همین جمله برایش مثل چراغی بود که در تاریکی می‌درخشید. اما یک روز، همه‌چیز ایستاد. دروازه مکتب بسته شد؛ نه با صدایی بلند، بلکه با یک اعلام ساده، با تصمیمی که از جایی دور گرفته شده بود، اما زندگی او را از نزدیک شکست. آن روز، وقتی از مکتب برگشت، کتاب‌هایش را محکم در آغوش گرفته بود؛ انگار می‌خواست آن‌ها را از دنیا پنهان کند. وقتی به خانه رسید، مادرش فقط نگاهش کرد؛ نگاهی که بیشتر شبیه تسلیم بود تا همدردی. از آن روز به بعد، زمان برای او شکل دیگری گرفت. صبح‌ها دیگر بوی رفتن نمی‌دادند. صدای دخترانی که به مکتب می‌رفتند، دیگر فقط صدا نبود؛ یادآوری تلخی بود از این که: «تو دیگر جزو آن‌ها نیستی.» او سعی کرد خودش را سرگرم کند. به مادرش کمک می‌کرد، خانه را تمیز می‌کرد، خواهرهایش را می‌خواباند. اما هیچ‌کدام از این‌ها نمی‌توانست جای چیزی را که از او گرفته شده بود، پر کند. شب‌ها، وقتی همه خواب بودند، آهسته کتاب‌هایش را بیرون می‌آورد. نور گوشی را کم می‌کرد تا کسی متوجه نشود. صفحه‌ها را لمس می‌کرد، می‌خواند و گاهی فقط نگاه می‌کرد. این کار، بیشتر از درس خواندن، شبیه زنده نگه داشتن بخشی از وجودش بود. اما خانه فقط جای خاموشی نبود؛ جای تصمیم‌هایی بود که بدون او گرفته می‌شد. اولین بار وقتی حرف ازدواجش را زدند، او فکر کرد اشتباه شنیده است. مادرش آهسته گفت: «پدرت تصمیم گرفته.» برادرش با لحنی که بیشتر شبیه دستور بود گفت: «مرد خوبی است، زندگی‌ات جور می‌شود.» و او… فقط احساس کرد زمین زیر پایش خالی شده است. او هنوز خودش را دختری می‌دید که باید درس بخواند، نه زنی که باید به خانه‌ای دیگر برود. هنوز در ذهنش آینده‌ای بود که خودش انتخاب کرده بود. اما حالا دیگران برایش آینده‌ای ساخته بودند؛ بی‌آن‌که حتی از او بپرسند. اولین «نه» را که گفت، صدایش خیلی بلند نبود؛ بیشتر شبیه خواهش بود تا مخالفت. اما همین «نه» کافی بود تا همه‌چیز تغییر کند. پدرش عصبانی شد. چهره‌اش سرخ شد، صدایش بالا رفت و بعد… سکوت شکست. صدای سیلی، صدای افتادن، صدای نفس‌هایی که تند شده بودند. آن روز او فهمید که در این خانه، مخالفت کردن یعنی آماده بودن برای درد. اما او باز هم گفت «نه». بار دوم، برادرش جلو آمد. دستش را محکم گرفت و گفت: «فکر نکن که می‌توانی تصمیم بگیری.» او دستش را با تمام قدرت کشید. این بار فقط سیلی نبود؛ لگد، فریاد و تحقیر هم بود. کلماتی که شاید از درد جسمی هم عمیق‌تر بودند. روزها تبدیل به چرخه‌ای از فشار و مقاومت شدند. هر بار که موضوع ازدواج مطرح می‌شد، او مخالفت می‌کرد. هر بار که مخالفت می‌کرد، خشونت برمی‌گشت؛ شدیدتر و بی‌رحم‌تر. بدنش پر از کبودی‌هایی بود که زیر لباس‌هایش پنهان می‌کرد. اما چیزی که پنهان نمی‌شد، خستگی عمیقی بود که در چشمانش نشسته بود. گاهی به آینه نگاه می‌کرد و خودش را نمی‌شناخت. آیا این همان دختری بود که روزی با شوق به مکتب می‌رفت؟ همان کسی که می‌خواست داکتر شود؟ حالا فقط دختری بود که باید برای «نه» گفتن هزینه بدهد. اما در میان همه این‌ها، یک چیز تغییر نکرده بود: او هنوز تسلیم نشده بود. یک شب، پس از یک درگیری شدید، وقتی همه خواب بودند، او به پشت‌بام رفت. آسمان پر از ستاره بود؛ همان آسمانی که زمانی برایش پر از رؤیا بود. نشست، زانوهایش را در آغوش گرفت و برای نخستین بار بلند گریه نکرد؛ فقط اشک ریخت، بی‌صدا و آرام. بعد نفس عمیقی کشید و به خودش گفت: «من هنوز هستم.» این جمله ساده شاید برای دیگران چیزی نباشد، اما برای او مثل یک عهد بود؛ عهدی برای ادامه دادن، حتی وقتی همه‌چیز علیه اوست. او هنوز در همان خانه زندگی می‌کند. هنوز هر روز با همان آدم‌ها روبه‌رو می‌شود. هنوز خطر ازدواج اجباری مانند سایه‌ای بر سرش سنگینی می‌کند. اما در درونش چیزی تغییر کرده است؛ او دیگر فقط یک دختر خاموش نیست. او کسی است که می‌داند حق دارد انتخاب کند، حتی اگر برای این حق هر روز بجنگد. در شهر هرات، در میان هزاران داستان نانوشته، داستان او شاید یکی از همان‌هایی باشد که کسی بلند نمی‌خواند. اما او، با همان «نه»هایش و با همان مقاومت خاموشش، دارد داستانش را می‌نویسد؛ خط به خط، درد به درد، اما هنوز زنده. و شاید روزی همین «نه» کوچک، به فریادی تبدیل شود که دیگر هیچ‌کس نتواند آن را نشنود. نویسنده: سارا کریمی

ادامه مطلب


1 روز قبل - 56 بازدید

پنج عضو یک خانواده‌ی افغانستانی در حملات آمریکا و اسرائیل به ایران کشته شدند

معاون سیاسی و امنیتی ولسوالی شهریار تهران ایران در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که پنج عضو یک خانواده‌ی مهاجر اهل افغانستان، در حملات آمریکا و اسرائیل به «شاهدشهر»، مرکز این ولسوالی کشته شده‌اند. معاون سیاسی و امنیتی ولسوالی شهریار به رسانه‌ها گفته است که این افراد حوالی ساعت ۳:۱۰ دقیقه‌‌ی بامداد امروز (دوشنبه، ۱۷ حمل) در حملات آمریکا و اسرائیل به مناطق مسکونی کشته شدند. وی در ادامه تاکید کرده است که کشته‌شدگان شامل پدر خانواده، مادر و سه فرزند سه، ۱۱ و ۱۳ ساله هستند. معاون سیاسی و امنیتی شهریار گفته است که در این حمله چهار شهروند ایرانی نیز کشته شده‌اند. همچنین او تصریح کرد که سه منزل مسکونی به‌صورت کامل تخریب شده و به چهار منزل مسکونی و شماری از موتر‌ها آسیب جدی رسیده است. این در حالی است که پیش از این نیز شش عضو یک خانواده‌ی اهل افغانستان در حملات آمریکا و اسرائیل به شهر ری تهران کشته شده بودند. پیش از آن نیز گزارش شده بود که یک شهروند افغانستان به اسم «کوثر عادلی» در حملات آمریکا و اسرائیل به منطقه‌‌ی «خیرآباد ورامین» کشته شده است. باید گفت که شمار دقیق تلفات مهاجران افغانستان در جنگ آمریکا و اسرائیل با ایران مشخص نیست. در جنگ ۱۲ روزه‌ی اسرائیل با ایران در سال گذشته نیز شماری از مهاجران افغانستان کشته شده بودند. بیش از چهار میلیون مهاجر افغانستانی در ایران حضور دارند و تشدید جنگ و قطعی اینترنت و ارتباطات، خانواده‌های آنان را در افغانستان نگران کرده است.

ادامه مطلب