نویسنده: رسانه‌ای گوهر شاد

20 دقیقه قبل - 6 بازدید

یوناما یا دفتر هیأت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان در تازه‌ترین مورد گفته است که افغانستان در خط مقدم تاثیرات تغییر اقلیم قرار دارد. این نهاد امروز (چهارشنبه، ۲۷ جوزا) با نشر پیامی در حساب کاربری فیسبوک خود نوشته است که خشکسالی‌های طولانی‌مدت، گسترش بیابان‌زایی و کمبود آب زند‌گی مردم و امنیت غذایی را به‌طور جدی تهدید می‌کند. یوناما در ادامه تاکید کرده است که با توجه به وابستگی گسترده مردم به بخش زراعت، احیای زمین‌ها، حفاظت از منابع آب و توسعه رویکردهای سازگار با تغییر اقلیم نقش حیاتی دارد. دفتر هیأت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان تصریح کرد که درک ارزش این منابع، احترام به دانش محلی و سرمایه‌گذاری در احیای آن‌ها می‌تواند در تقویت مقاومت در برابر چالش‌های اقلیمی نقش داشته باشد. این در حالی است که جنگ‌های متعدد، بحران‌های سیاسی و فقر گسترده افغانستان را به یکی از آسیب‌پذیرترین کشورهای جهان در برابر تغییرات اقلیمی مبدل کرده است.

ادامه مطلب


3 ساعت قبل - 13 بازدید

سازمان جهانی صحت اعلام کرده است که دو مورد جدید ویروس پولیو در افغانستان ثبت شده و شمار مجموعی مبتلایان در سال ۲۰۲۶ میلادی به شش تن افزایش یافته است. این نهاد با نشر گزارشی گفته است که موارد تازه در ولسوالی ناری ولایت کنر و ولسوالی نهرسراج ولایت هلمند شناسایی شده‌اند و علائم بیماری در این دو مورد به ترتیب در ۱۴ اپریل و ۷ می ظاهر شده است. در گزارش آمده است که مورد ثبت‌شده در کنر از طریق آزمایش یکی از افراد در تماس نزدیک با بیمار شناسایی شده؛ پس از آن‌که نتیجه آزمایش فرد مبتلا منفی اعلام شده بود. افغانستان و پاکستان همچنان تنها دو کشور جهان هستند که ویروس پولیوی وحشی در آن‌ها بومی باقی مانده است. در گزارش آمده است که افغانستان از آغاز سال جاری تا اکنون شش مورد پولیو و پاکستان سه مورد را ثبت کرده‌اند. در سال ۲۰۲۵ نیز افغانستان ۲۱ مورد و پاکستان ۳۱ مورد ابتلا را گزارش کرده بودند. همچنین گزارش از ادامه گردش ویروس در محیط خبر می‌دهد. بر بنیاد این آمار، افغانستان در سال ۲۰۲۶ تا اکنون ۳۴ نمونه محیطی مثبت و پاکستان ۹۰ نمونه مثبت ثبت کرده‌اند. در نظارت محیطی، نمونه‌های فاضلاب برای شناسایی نشانه‌های انتقال ویروس پولیو آزمایش می‌شوند. این آمار در مقایسه با سال ۲۰۲۵ میلادی کاهش را نشان می‌دهد؛ سالی که افغانستان ۹۴ نمونه محیطی مثبت و پاکستان ۶۵۱ نمونه مثبت ثبت کرده بودند. سازمان جهانی صحت گفته است که یکی از موارد اخیر پولیو در افغانستان از طریق ردیابی افراد در تماس با بیمار شناسایی شده که اهمیت نظام‌های نظارتی در کشف زنجیره انتقال ویروس را برجسته می‌سازد.

ادامه مطلب


4 ساعت قبل - 38 بازدید

وزارت سرحدات، اقوام و قبایل در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که اختلاف بین کوچی‌ها و باشندگان بومی ولسوالی پنجاب ولایت بامیان از طریق مذاکره حل‌وفصل شده است. این وزارت امروز (چهارشنبه، ۲۷ جوزا) با نشر اعلامیه‌ای، زخمی‌شدن دو نفر در این درگیری را تایید کرده و گفته است که با اعزام یک هیأت، اختلاف از طریق مذاکره حل‌وفصل شده است. منابع محلی گفته‌اند که کوچی‌های مسلح روز (سه‌شنبه، ۲۶ جوزا) با هجوم به روستای «توبک» منطقه‌ی «پشته غرغری» ولسوالی پنجاب، با باشندگان این منطقه درگیر شده و سه کشاورز را ضرب‌وشتم و زخمی کرده‌اند. وزارت سرحدات، اقوام و قبایل درباره‌ی چگونگی حل و فصل اختلاف جزئیات ارائه نکرده است. با این وجود شماری از رسانه‌ها گزارش داده‌اند که هیأت اعزامی، به کوچی‌ها گفته است که هرچه‌زودتر با مواشی شان پنجاب را ترک کنند، اما کوچی‌ها پنج روز دیگر فرصت خواسته‌‌اند و هیأت وزارت سرحدات با این درخواست موافقت کرده‌ است. سه کشاورز به‌نام‌های «محمدحسین، جعفر و علی‌داد» دیروز (سه‌شنبه، ۲۶ جوزا) در روستای «توبک» در منطقه‌ی «پشته غرغری» توسط کوچی‌ها مسلح ضرب‌وشتم و زخمی شده‌اند. این سه نفر زمانی‌ که مانع هجوم رمه‌های کوچی‌ها بر مزارع شان شدند، از سوی مردان مسلح کوچی «تا سرحد مرگ» لت‌وکوب شدند. منابع می‌گویند که کوچی‌ها سپس به خانه‌های مردم این روستا هجوم بردند، بالای خانه‌ها فیر کردند و در پی آن شماری از خانواده‌ها مجبور به فرار از خانه‌های‌شان شدند. تصاویری که به شبکه‌های اجتماعی نشر شده است، آثار زخم، جراحت و کبودی در بدن هر سه نفر این افراد دیده می‌شود. ده روز قبل هم در منطقه «زرسنگ» ولسوالی پنجاب نیز پنج نفر از باشندگان این منطقه در حمله کوچی‌ها زخمی شده بودند. همه‌ساله با رسیدن فصل بهار، کوچی‌ها با مواشی‌شان به مناطق مرکزی افغانستان هجوم می‌برند.

ادامه مطلب


7 ساعت قبل - 43 بازدید

اوچا یا دفتر هماهنگی کمک‌های بشردوستانه سازمان ملل متحد هشدار داده است که افزایش محدودیت‌ها بر زنان و دختران، دسترسی آن‌ها به خدمات حیاتی و نجات‌بخش را محدودتر می‌کند. اولگا چروکو، مسوول بخش افغانستان اوچا در ویدیویی گفته است ک افغانستان در حال حاضر یکی از بالاترین نرخ‌های مرگ و میر مادران را در جهان دارد. وی با ابراز نگرانی شدید از وضعیت جاری اعلام کرد که افغانستان با ثبت حدود ۶۰۰ مرگ در هر ۱۰۰ هزار تولد، یکی از بالاترین نرخ‌های مرگ‌ومیر مادران در جهان را دارد و بحران بشردوستانه کنونی، بیش از همه به زنان و دختران آسیب رسانده است. وی با تاکید بر اهمیت حضور کارکنان زن در سیستم صحی گفت: «نگرانی‌های فزاینده‌ای وجود دارد که محدودیت‌ها علیه مشارکت زنان و دختران در عرصه‌های عمومی و فرصت‌های شغلی، هم پاسخ‌های بشردوستانه و هم توانایی زنان و دختران را برای دسترسی و بهره‌مندی از خدمات حیاتی و نجات‌بخش محدودتر کند.» اوچا در افغانستان با اشاره به فعالیت یک شفاخانه در ولایت بامیان که دارای تنها بخش مراقبت‌های ویژه نوزادان در منطقه است، افزود: «در این مرکز، کارکنان بهداشتی و امدادگران که بسیاری از آن‌ها را زنان تشکیل می‌دهند، تمام تلاش خود را برای نجات جان مادران و نوزادان به کار بسته‌اند. پایداری این خدمات برای حفظ جان انسان‌ها بسیار حیاتی است.» این نهاد پیشتر نیز تاکید کرده بود که سرمایه‌گذاری در آموزش و استخدام کارکنان صحی زن و تقویت خدمات اولیه صحی، برای کاهش فوری مرگ‌ومیر مادران حیاتی است. قابل ذکر است که از زمان بازگشت حکومت سرپرست به قدرت، محدودیت‌های گسترده‌ای بر فعالیت‌های اجتماعی و حرفه‌ای زنان اعمال شده است. یونیسف یا صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل نیز در ماه ثور هشدار داد که با ادامه محدودیت‌ها، افغانستان تا سال ۲۰۳۰ با کمبود ۲۵ هزار آموزگار و کادر درمانی زن روبرو خواهد شد. این محدودیت‌ها نه‌تنها حضور زنان به‌عنوان کادر درمانی را کاهش داده، بلکه دسترسی بیماران زن به خدمات پزشکی ضروری را نیز با چالش جدی مواجه کرده است.

ادامه مطلب


8 ساعت قبل - 67 بازدید

بخش انسان‌دوستانه‌ی سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که افغانستان یکی از بلندترین نرخ‌های مرگ‌ومیر مادران را در جهان دارد. این نهاد صبح امروز (چهارشنبه، ۲۷ جوزا) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که شمار زیادی از زنان و دختران در افغانستان همچنان در دسترسی به خدمات صحی با موانع جدی روبرو هستند. سازمان ملل متحد با اطمینان‌دادن از حمایت مادران و نوزادان از سوی کارکنان صحی، افزوده است که این کارکنان صحی به پشتیبانی نیاز دارند و خدماتی که ارائه می‌کنند نیز باید گسترش یابد. کم‌بود کارکنان صحی زن به ویژه قابله در کنار کم‌بود مرکزهای درمانی معیاری، یکی از جدی‌ترین چالش‌ها در برابر سلامت زنان به ویژه زنان باردار و مادران در بخش‌های دوردست افغانستان گفته شده است. قابل ذکر است که افغانستان از جمله کشورهایی است که با میزان بالای مرگ‌ومیر مادران و نوزادان روبرو است. کم‌بود امکانات صحی، دسترسی محدود به آموزش‌های تخصصی و فاصله‌ی زیاد روستاها تا مرکزهای درمانی، چالش‌های جدی در ارایه‌ی خدمات به مادران باردار ایجاد کرده است. در بسیاری از مناطق، زنان در خانه یا درمانگاه‌های کوچک زایمان می‌کنند و قابله‌ها اغلب با امکانات اندک و بدون دسترسی فوری به راهنمایی‌های تخصصی کار می‌کنند.

ادامه مطلب


9 ساعت قبل - 67 بازدید

یونیسف یا صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که بیش از ۸.۸ میلیون کودک در افغانستان در معرض دست‌کم سه خطر اقلیمی به‌صورت همزمان؛ از جمله سیل، خشک‌سالی، موج‌های گرما، گرمای شدید، توفان و گردوغبار قرار دارند. این سازمان با نشر گزارشی گفته است که بیش از ۷۵ درصد کودکان افغانستان در معرض خشک‌سالی قرار دارند، بیش از ۵۰ درصد آنان با موج‌های گرمای طولانی‌تر و مکرر روبرو هستند و بیش از ۱.۷ میلیون کودک نیز در معرض سیلاب‌های رودخانه‌ای قرار دارند. تاج‌الدین اویواله، نماینده‌ی یونیسف در افغانستان تاکید کرده است: «کودکان در افغانستان همین اکنون در خط مقدم بحران اقلیمی زندگی می‌کنند. آنچه این وضعیت را به‌ویژه خطرناک می‌سازد، هم‌زمانی خطرات اقلیمی با سطح بالای آسیب‌پذیری کودکان است.» در ادامه آمده است که حدود ۲۱ میلیون کودک در افغانستان زندگی می‌کنند و ۴۱ درصد از این کودکان، در معرض خطرات اقلیمی همزمان قرار دارند. همچنین این نهاد تصریح کرد که افغانستان از نظر آسیب‌پذیری کودکان در جنوب آسیا، در بالاترین رتبه قرار دارد. این نهاد تاکید کرده است که این خطرات برای کودکان تنها تهدیدهای انتزاعی محیط زیستی نیستند، بلکه خدماتی را که کودکان برای بقا، آموزش و حفظ سلامت خود به آن نیاز دارند، مختل می‌کنند. مطابق گزارش یونیسف، بحران تغذیه کودکان در افغانستان، از جمله ابتلای میلیون‌ها کودک به سوءتغذیه حاد و نیازمندی آنان به درمان، آسیب‌پذیری آنان را در برابر خطرناک اقلیمی افزایش می‌دهد. یونیسف افزوده است: «خشکسالی‌ها، سیلاب‌ها و گرمای شدید، نظام‌های غذایی را تضعیف کرده و دسترسی به آب سالم را کاهش می‌دهند؛ عواملی که هر دو به سوءتغذیه حاد منجر می‌شوند.» در گزارش آمده است که تقریباً نیمی از کودکان افغانستان در فقر شدید غذایی زندگی می‌کنند و شکاف‌ها در زمینه‌ی واکسیناسیون، خدمات صحی محیطی و بهداشت نیز خطرات را برای کودکان آسیب‌پذیر افزایش می‌دهد. همچنین یونیسف با تاکید بر اهمیت خدمات آموزشی، حمایت از کودکان و حمایت‌های اجتماعی گفته است که مکاتب امن و مقاوم در برابر تغییرات اقلیمی می‌توانند به کودکان کمک کنند تا در زمان بروز شوک‌های اقلیمی به آموزش خود ادامه دهند. نماینده‌ی یونیسف در افغانستان گفته است: «برای افغانستان، پیام روشن است: حفاظت از کودکان در برابر بحران اقلیمی نیازمند سرمایه‌گذاری‌های پایدار در خدماتی است که آنان را سالم، برخوردار از تغذیه مناسب، ایمن، تحت حمایت و در حال آموزش نگه می‌دارد.» او بر تقویت نظام‌ها و خدمات مقاوم در برابر اقلیم در بخش‌های صحت، تغذیه، آب، حفظ‌الصحه و بهداشت و آموزش تاکید کرده است.

ادامه مطلب


20 ساعت قبل - 56 بازدید

نادیا هاشمی یکی از برجسته‌ترین نویسندگان زن افغان‌تبار در ادبیات معاصر جهان است؛ نویسنده‌ای که توانسته است با بهره‌گیری از تجربه‌های فرهنگی و خانوادگی خود، پلی میان افغانستان و جهان غرب ایجاد کند. او در ایالات متحده آمریکا و در خانواده‌ای مهاجر از افغانستان به دنیا آمد. والدینش پس از دگرگونی‌های سیاسی افغانستان به آمریکا مهاجرت کرده بودند، اما تلاش کردند زبان، فرهنگ و سنت‌های سرزمین مادری را در خانواده حفظ کنند. همین پیوند عمیق با ریشه‌های فرهنگی افغانستان بعدها به یکی از مهم‌ترین منابع الهام او در نویسندگی تبدیل شد. نادیا هاشمی در دانشگاه پزشکی خواند و سال‌ها به عنوان پزشک مشغول کار بود، اما علاقه او به ادبیات و داستان‌گویی سرانجام مسیر زندگی‌اش را تغییر داد. او بارها در مصاحبه‌های خود گفته است که داستان‌های خانواده، خاطرات مهاجرت و شنیدن روایت‌های زنان افغان، نقش مهمی در شکل‌گیری نگاه ادبی او داشته‌اند. آثار نادیا هاشمی غالباً بر موضوعاتی مانند هویت، مهاجرت، خانواده، عدالت اجتماعی، جایگاه زنان و تأثیر سنت‌ها بر زندگی افراد تمرکز دارند. او تلاش می‌کند تصویری انسانی و چندبعدی از افغانستان ارائه دهد؛ تصویری که فراتر از اخبار جنگ و بحران‌های سیاسی باشد و زندگی روزمره مردم، امیدها، ترس‌ها و آرزوهای آنان را نیز نشان دهد. از میان آثار شناخته‌شده او می‌توان به «مرواریدی که صدفش شکست»، «وقتی ماه پایین است»، «جرقه‌هایی چون ستارگان»، «آسمان زیر پای ما» و «خانه‌ای بدون پنجره» اشاره کرد. هر یک از این آثار به نحوی با افغانستان و سرنوشت مردم آن پیوند دارند، اما «خانه‌ای بدون پنجره» از جمله آثاری است که بیش از دیگر آثار او به موضوع عدالت و وضعیت زنان در جامعه سنتی می‌پردازد. رمان «خانه‌ای بدون پنجره» در سال ۲۰۱۶ منتشر شد و به سرعت مورد توجه منتقدان و خوانندگان قرار گرفت. عنوان کتاب خود استعاره‌ای قدرتمند است. خانه‌ای بدون پنجره مکانی است که در آن نور به سختی راه می‌یابد و انسان احساس محدودیت و انزوا می‌کند. این عنوان نمادی از زندگی بسیاری از زنان داستان است؛ زنانی که در فضایی بسته و تحت سلطه ساختارهای اجتماعی و فرهنگی زندگی می‌کنند و فرصت چندانی برای انتخاب سرنوشت خود ندارند. با این حال نویسنده نشان می‌دهد که حتی در چنین فضایی نیز روزنه‌هایی از امید وجود دارد. داستان با حادثه‌ای تکان‌دهنده آغاز می‌شود. مردی به نام کمال کشته شده و همسرش زیبا در کنار جسد او پیدا می‌شود. شواهد اولیه همه چیز را علیه او نشان می‌دهد. لباس‌های خون‌آلود، حضور در صحنه جرم و سکوت او درباره جزئیات حادثه باعث می‌شود که مقامات قضایی او را به عنوان متهم اصلی بازداشت کنند. زیبا به زندان زنان فرستاده می‌شود و در انتظار محاکمه می‌ماند. از همان آغاز، خواننده با این پرسش روبه‌رو می‌شود که آیا زیبا واقعاً قاتل است یا قربانی شرایطی پیچیده‌تر از آنچه در ظاهر دیده می‌شود؟ نادیا هاشمی در ادامه داستان، به جای آنکه صرفاً بر روند پرونده قتل تمرکز کند، زندگی زیبا و زنانی را که در زندان با او هم‌سلول هستند، به تصویر می‌کشد. زندان در این رمان تنها یک مکان فیزیکی نیست، بلکه نمادی از محدودیت‌های اجتماعی و فرهنگی است. بسیاری از زنانی که در زندان حضور دارند، مرتکب جرم‌های سنگین نشده‌اند؛ بلکه قربانی شرایطی شده‌اند که اختیار چندانی در شکل‌گیری آن نداشته‌اند. برخی از آن‌ها به دلیل فرار از ازدواج اجباری زندانی شده‌اند، برخی برای نجات جان خود از خشونت خانگی گریخته‌اند و برخی دیگر تنها به دلیل شکستن هنجارهای اجتماعی با مجازات روبه‌رو شده‌اند. در میان شخصیت‌های داستان، زیبا جایگاهی ویژه دارد. او زنی است که سال‌ها برای خانواده خود فداکاری کرده و همواره تلاش داشته است نقش یک همسر و مادر نمونه را ایفا کند. اما با پیشرفت داستان، خواننده درمی‌یابد که زندگی او سرشار از رنج‌های پنهان بوده است. نادیا هاشمی به تدریج لایه‌های شخصیت زیبا را آشکار می‌کند و نشان می‌دهد که پشت ظاهر آرام و خاموش او، زنی قرار دارد که سال‌ها با درد، ترس و ناامیدی دست و پنجه نرم کرده است. این شیوه شخصیت‌پردازی باعث می‌شود مخاطب نه‌تنها با سرنوشت او همدردی کند، بلکه به درک عمیق‌تری از وضعیت زنان در شرایط مشابه برسد. شخصیت مهم دیگر داستان یوسف است؛ وکیلی جوان که ریشه‌های افغان دارد اما در آمریکا بزرگ شده است. او برای رسیدگی به پرونده زیبا وارد داستان می‌شود و تلاش می‌کند حقیقت را کشف کند. حضور یوسف در داستان فرصتی فراهم می‌کند تا دو نگاه متفاوت به جامعه افغانستان با یکدیگر روبه‌رو شوند: نگاه فردی که در فضای مدرن غربی رشد کرده و نگاه جامعه‌ای که همچنان تحت تأثیر سنت‌های ریشه‌دار قرار دارد. یوسف در جریان تحقیقات خود با واقعیت‌هایی روبه‌رو می‌شود که در ابتدا تصور روشنی از آن‌ها نداشته است و این تجربه بر نگرش او نسبت به هویت و ریشه‌های فرهنگی‌اش تأثیر می‌گذارد. یکی از برجسته‌ترین ویژگی‌های رمان، پرداختن به مفهوم عدالت است. نویسنده بارها این پرسش را مطرح می‌کند که عدالت واقعی چیست و آیا قانون همیشه می‌تواند حقیقت را آشکار کند؟ در بسیاری از موارد، زنان داستان پیش از آنکه در دادگاه محکوم شوند، در نگاه جامعه محکوم شده‌اند. قضاوت‌های شتاب‌زده، سنت‌های سخت‌گیرانه و فشارهای اجتماعی گاه بیش از قوانین رسمی بر سرنوشت آنان تأثیر می‌گذارد. از این رو، کتاب تنها درباره یک پرونده جنایی نیست، بلکه تأملی عمیق درباره عدالت، قدرت و مسئولیت اجتماعی نیز به شمار می‌آید. از نظر ساختار روایی، نادیا هاشمی از تکنیکی استفاده می‌کند که در بسیاری از آثار موفق ادبی دیده می‌شود. او اطلاعات را به صورت تدریجی در اختیار خواننده قرار می‌دهد و با بازگشت به گذشته، بخش‌های پنهان زندگی شخصیت‌ها را آشکار می‌سازد. این روش باعث می‌شود تعلیق داستان تا پایان حفظ شود. خواننده همواره احساس می‌کند که هنوز حقیقت کامل را نمی‌داند و باید صفحات بیشتری را بخواند تا به پاسخ پرسش‌های خود برسد. سبک نوشتار هاشمی را می‌توان ترکیبی از سادگی و احساس دانست. او از واژگان پیچیده و ساختارهای دشوار استفاده نمی‌کند و به همین دلیل آثارش برای طیف گسترده‌ای از مخاطبان قابل فهم است. در عین حال، قلم او توانایی زیادی در انتقال احساسات دارد. توصیف‌های او از روابط خانوادگی، دردهای پنهان شخصیت‌ها و لحظه‌های امید و ناامیدی، خواننده را به فضای داستان نزدیک می‌کند. او به جای آنکه پیام‌های اجتماعی خود را به صورت مستقیم بیان کند، آن‌ها را در دل روایت و از طریق تجربه‌های شخصیت‌ها منتقل می‌کند. یکی دیگر از جنبه‌های مهم این رمان، تصویرسازی فرهنگی آن است. نادیا هاشمی با جزئیات فراوان به توصیف آداب و رسوم، روابط خانوادگی، نقش بزرگان خانواده، باورهای سنتی و ساختار اجتماعی افغانستان می‌پردازد. این توصیف‌ها به ویژه برای خوانندگان غیر افغان اهمیت زیادی دارد، زیرا آن‌ها را با بخشی از واقعیت‌های زندگی در افغانستان آشنا می‌کند. در عین حال، نویسنده از ارائه تصویری یک‌سویه و کاملاً تاریک پرهیز می‌کند و در کنار مشکلات، زیبایی‌های فرهنگی، ارزش خانواده و روحیه همبستگی مردم را نیز نشان می‌دهد. منتقدان ادبی عموماً از این اثر استقبال کردند. بسیاری از آنان معتقد بودند که نادیا هاشمی توانسته است موضوعی دشوار و حساس را در قالب داستانی جذاب و خواندنی ارائه کند. شخصیت‌پردازی قوی، روایت پرکشش و توجه به جزئیات فرهنگی از جمله نقاط قوتی بودند که در نقدهای مختلف مورد اشاره قرار گرفتند. برخی منتقدان نیز تأکید کردند که این کتاب به خوانندگان غربی کمک می‌کند تا درک عمیق‌تری از زندگی زنان افغان پیدا کنند و از نگاه‌های کلیشه‌ای فاصله بگیرند. خوانندگان نیز استقبال گسترده‌ای از کتاب داشتند. بسیاری از آنان در نقدهای خود نوشته‌اند که داستان زیبا و دیگر زنان زندانی تأثیر عاطفی عمیقی بر آنان گذاشته است. برخی نیز از این کتاب به عنوان اثری یاد کرده‌اند که نگاهشان را نسبت به مسائل زنان و مفهوم عدالت تغییر داده است. توانایی نویسنده در ایجاد همدلی با شخصیت‌ها یکی از مهم‌ترین دلایل موفقیت کتاب در میان مخاطبان بوده است. از منظر آموزشی، «خانه‌ای بدون پنجره» ارزش فراوانی دارد. این اثر می‌تواند در رشته‌های ادبیات، جامعه‌شناسی، مطالعات زنان، حقوق و مطالعات خاورمیانه مورد استفاده قرار گیرد. دانشجویان می‌توانند از طریق این کتاب با چگونگی بازتاب مسائل اجتماعی در ادبیات آشنا شوند و نقش داستان را در افزایش آگاهی عمومی بررسی کنند. همچنین این رمان نمونه‌ای موفق از ادبیات مهاجرت است؛ ادبیاتی که نویسندگان آن میان دو فرهنگ زندگی می‌کنند و تلاش دارند تجربه‌های خود را به زبان داستان بیان کنند. در بررسی جایگاه این کتاب در ادبیات معاصر، باید توجه داشت که موفقیت آن تنها به دلیل موضوع اجتماعی‌اش نیست. بسیاری از آثار اجتماعی به دلیل تمرکز بیش از حد بر پیام، از جنبه‌های هنری فاصله می‌گیرند، اما نادیا هاشمی توانسته است میان پیام و داستان تعادل برقرار کند. او ابتدا یک داستان جذاب خلق می‌کند و سپس مفاهیم اجتماعی را در دل آن می‌گنجاند. به همین دلیل خواننده احساس نمی‌کند که در حال مطالعه یک متن آموزشی یا سیاسی است، بلکه با داستانی زنده و انسانی روبه‌رو می‌شود. در مجموع، «خانه‌ای بدون پنجره» را می‌توان یکی از مهم‌ترین آثار نادیا هاشمی و یکی از موفق‌ترین نمونه‌های ادبیات معاصر مرتبط با افغانستان دانست. این رمان با پرداختن به موضوعاتی چون عدالت، جایگاه زنان، خانواده، امید و مقاومت انسانی، توانسته است مخاطبان بسیاری را در سراسر جهان تحت تأثیر قرار دهد. نادیا هاشمی در این اثر نشان می‌دهد که ادبیات می‌تواند فراتر از مرزها حرکت کند و تجربه‌های انسانی را به زبانی مشترک برای همه مردم جهان تبدیل سازد. به همین دلیل، این کتاب نه تنها اثری سرگرم‌کننده و داستانی، بلکه پنجره‌ای ارزشمند برای شناخت جامعه، فرهنگ و انسانیت نیز به شمار می‌آید. نویسنده: قدسیه امینی

ادامه مطلب


22 ساعت قبل - 49 بازدید

بخش زنان سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که سرمایه‌گذاری در بخش سلامت روان زنان و دختران در بامیان، ایجاد فضاهای امن، کمک مالی و فراهم‌سازی آب، زندگی مردم را دگرگون کرده است. این نهاد امروز (سه‌شنبه، ۲۶ جوزا) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که سرمایه‌گذاری در بخش خدمات و بازتوانی زنان، جوامع محلی در بامیان را توان‌مندتر کرده است. بخش زنان ملل متحد افزوده است که این برنامه‌ها با پشتیبانی برنامه‌ی توسعه‌ای ملل متحد، برنامه جهانی غذا، یونسکو و سازمان جهانی بهداشت اجرا می‌شود. این در حالی است که زنان در افغانستان به ویژه در جوامع روستایی با محدودیت‌ها و چالش‌های فزاینده‌‍ای از جمله کم‌بود دسترسی به منابع آب، تغذیه و خدمات بهداشتی روبرو هستند. همچنین حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. بر بنیاد گزارش‌ها، اگر این ممنوعیت ادامه یابد، تا سال ۲۰۳۰ نزدیک به چهار میلیون دختر ممکن است از آموزش محروم شوند.

ادامه مطلب


1 روز قبل - 104 بازدید

یونیسف یا صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد گفته است که برای حدود ۶۰ هزار کودک متاثر از بی‌جاشدن و بازگشت به کشور، فضاهای آموزشی موقت و آموزش‌های محلی ایجاد کرده است. این نهاد امروز (سه‌شنبه، ۲۶ جوزا) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که در این فضاهای آموزشی موقت در ماه اپریل ایجاد شده است. یونیسف در ادامه تاکید کرده است که ۶۰ درصد کودکانی که زیر چتر فضاهای آموزشی موقت قرار گرفته‌اند، دختران هستند. همچنین صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل تصریح کرد که در ماه اپریل برای نزدیک به ۱۶۷ هزار بی‌جاشده داخلی و بازگشت‌کننده نیز در بندرهای مختلف خدمات صحی، تغذیه، آب، حفظ‌الصحه و نظافت، حمایت روانی-اجتماعی و خدمات واکسیناسیون ارایه کرده است. صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل گفته است که برای حمایت از مادران و کودکان، پنج دستگاه تولید اکسیجن اضظراری در شفاخانه‌های حوزوی و ولایتی نصب کرده است. ۶۱۱ با این حال، یونیسف در گزارش ماه اپریل خود گفته بود که در سال جاری میلادی حدود ۲۲ میلیون تن در افغانستان به کمک‌های بشری نیاز دارند که بیش از ۱۱ میلیون تن آن کودکان هستند.

ادامه مطلب


1 روز قبل - 93 بازدید

منابع محلی از ولایت قندهار می‌گویند که یک پسر ۱۱ ساله یک پسر ۱۴ ساله ‏دیگر را به ضرب چاقو به شکل بسیار فجیع به قتل رسانده است.‏ دست‌کم دو منبع به رسانه گوهرشاد گفته‌اند که این حادثه در منطقه‌ی مسجد محمدعثمان ‏در روستای باغک از مربوطات ولسوالی خاکریز رخ داده است.‏ منبع در تاکید کرده است که کودکی به‌نام احمدالله، کودک دیگری به‌نام محمداشرف ‏را با چاقو به شکل فجیع به قتل رسانده است.‏ منبع در مورد دلیل و انگیزه‌ی این رویداد جزییات نداده است. مسوولان محلی حکومت سرپرست در قندهار در ‏این زمینه اظهارنظر نکرده‌اند.‏ پس از تسلط دوباره‌ی حکومت سرپرست بر افغانستان، قتل‌های مرموز کودکان و جوان در در سراسر کشور افزایش کم‌پیشینه یافته است. بیماری‌های روانی، خصومت شخصی، ازدواج‌های اجباری، خشونت خانوادگی و فشار‎های روحی ناشی از فقر و بیکاری عوامل اصلی این قتل‌ها بیان شده است.

ادامه مطلب