نویسنده: رسانه‌ای گوهر شاد

3 ساعت قبل - 64 بازدید

یک زن در هرات به اتهام پایین انداختن یک کودک از طبقه‌ی پنجم ساختمان بازداشت شد

سید مسعود حسینی، سخنگوی فرماندهی پولیس هرات می‌گوید یک زن به اتهام پایین انداختن یک کودک یک‌ونیم‌ساله از طبقه‌ی پنجم ساختمان که منجر به مرگ کودک شده، بازداشت شده است. خبرگزاری باختر در هرات، به نقل از مسعود حسینی گزارش داده است که متهم در جریان تحقیقات ابتدایی به انجام این عمل «اعتراف» کرده است. وی در ادامه تاکید کرده است که این زن در خانه‌ای که رویداد در آن اتفاق افتاده، به‌عنوان صفاکار مصروف بوده است. سخنگوی فرماندهی پولیس هرات دلیل اقدام این زن به پایین انداختن کودک از ساختمان را «اختلافات و عقده‌های شخصی میان فرد متهم و دو صفاکار دیگر این خانواده» گفته است. این در حالی است که روز گذشته گزارش‌هایی منتشر شد که یک زن ۵۵ ساله در منطقه‌ی فامیلی‌های قول‌اردو در شهر هرات، یک کودک را از ساختمان به پایین انداخته است. منابع محلی گفته‌اند کودکی که در این رویداد جان باخته، نوران نام داشت و خانواده‌ی او به‌تازگی از آلمان به هرات آمده بودند. در گزارش رسانه‌ها آمده است که پس از گم شدن تلفن همراه و مقداری پول نقد مادر این کودک، صفاکاران خانواده متهم به سرقت شدند و پس از تشدید اختلاف، این خانواده تصمیم گرفتند صفاکاری را که حدود ۱۵ سال در آن‌جا مشغول کار بود، اخراج کنند. افراد آگاه از این قضیه گفته‌اند این زن پس از آن‌که به سرقت متهم شد و از تصمیم خانواده برای اخراج خود باخبر شد، بامداد (پنج‌شنبه، ۱۵ اسد) در حالی که خانواده درگیر ماجرای تلفن بودند، به طبقه‌ی پنجم ساختمان رفته و کودک را از پنجره به بیرون پرتاب می‌کند. مسوولان در هرات گفته‌اند که تحقیقات بیشتر برای کشف حقیقت این قضیه جریان دارد.

ادامه مطلب


5 ساعت قبل - 69 بازدید

نهاد ریچ: سوءتغذیه در ۵۳ درصد مناطق افغانستان افزایش یافته است

یک ارزیابی تازه از سوی نهاد «ریچ» به پشتیبانی سازمان ملل متحد نشان می‌دهد که سوءتغذیه در ۵۳ درصد مناطق افغانستان در حال افزایش است و در ۴۴ درصد از این مناطق، شمار مبتلایان در سه ماه گذشته دو برابر شده است. براساس ارزیابی این بنیاد، بهای مواد غذایی به‌طور چشمگیری افزایش یافته و ناامنی غذایی در سراسر کشور تشدید شده است. در این ارزیابی آمده است که بیشترین افزایش موارد سوءتغذیه در ولایت‌های پنجشیر (۸۹ درصد)، فاریاب (۸۵ درصد) و لغمان (۸۳ درصد) ثبت شده است. این ارزیابی از سوی نهاد ریچ بین ۱۰ می تا ۷ جون انجام شده و بر پایه اطلاعات ۱۲ هزار و ۸۵۴ منبع آگاه محلی در ۴۰۱ ولسوالی افغانستان تهیه شده است. این گزارش تصویری از کشوری ارائه می‌دهد که افزایش هزینه‌های زندگی، شوک‌های پی‌درپی اقلیمی و کاهش کمک‌های بشردوستانه، خانواده‌های بیشتری را به سوی گرسنگی سوق داده است. بر اساس این گزارش، ۲۱.۹ میلیون تن، معادل نزدیک به ۴۵ درصد جمعیت افغانستان، به کمک‌های بشردوستانه نیاز دارند. این گزارش از تشدید ناامنی غذایی در سراسر افغانستان نیز خبر می‌دهد. بر اساس یافته‌ها، ۵۵ درصد مناطق افزایش قابل توجه بهای مواد غذایی را در ۳۰ روز گذشته گزارش کرده‌اند و ۶۳ درصد نیز از افزایش ناگهانی قیمت‌ها در بازارهای محلی خبر داده‌اند. همچنین همزمان، ۸۷ درصد مناطق گفته‌اند که خانواده‌ها به دلیل کمبود درآمد یا مواد غذایی، بیش از گذشته دام‌های خود را می‌فروشند؛ موضوعی که به گفته گزارش، نشان می‌دهد بسیاری از خانواده‌ها برای تأمین نیازهای اولیه، دارایی‌های باقی‌مانده خود را از دست می‌دهند. بر بنیاد این گزارش، در مجموع، ۶۵ درصد مناطق، ناامنی غذایی را یک مشکل جدی یا بسیار جدی توصیف کرده‌اند و ۲۵ درصد گفته‌اند که بیشتر ساکنان در یک ماه گذشته غذای کافی نداشته‌اند. همچنین در ۶۰ درصد مناطق، منابع آگاه گفته‌اند که کودکان برای کمک به تأمین هزینه‌های خانواده، مشغول کار هستند. این ارزیابی نشان می‌دهد که مشکلات اقتصادی همچنان مهم‌ترین عامل بی‌جاشدن مردم است. ۸۰ درصد مناطق، مشکلات مالی را عامل اصلی بی‌جاشدن عنوان کرده‌اند و ۷۹ درصد نیز بیکاری و فقر را از دلایل اصلی ترک محل زندگی دانسته‌اند. کمبود مواد غذایی در ۷۵ درصد، خشکسالی در ۴۰ درصد، دسترسی محدود به خدمات اساسی در ۳۱ درصد، درگیری‌ها در ۱۵ درصد و سیلاب‌ها در ۱۲ درصد مناطق، از دیگر عوامل بی‌جاشدن مردم عنوان شده‌اند. همچنین این گزارش به ادامه بازگشت مهاجران اهل افغانستان از کشورهای همسایه اشاره می‌کند. نیمی از مناطق مورد بررسی گفته‌اند که بازگشت‌کنندگان از ایران و پاکستان را پذیرفته‌اند، اما ۵۷ درصد اعلام کرده‌اند که این بازگشت‌کنندگان پس از ورود، هیچ‌گونه کمک بشردوستانه دریافت نکرده‌اند.

ادامه مطلب


6 ساعت قبل - 60 بازدید

بنت خواهان آزادی فوری کارمندان نهاد «تحقیقاتی حقوق زنان و کودکان» در کابل شد

ریچارد بنت، گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد در امور حقوق بشر افغانستان، با ابراز نگرانی از ادامه بازداشت شش کارمند «بنیاد تحقیقاتی حقوق زنان و کودکان» در کابل، خواستار آزادی فوری آنان شده است. آقای بنت با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که ۲۱ روز از بازداشت این افراد گذشته، اما هنوز هیچ اتهامی علیه آنان در دادگاه مطرح نشده است. وی در ادامه تاکید کرده است که این شش کارمند به‌گونه «خودسرانه» بازداشت شدند و از وضعیت آنان به‌شدت ابراز نگرانی کرده است. گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد در امور حقوق بشر افغانستان درباره افراد بازداشت شده جزییات بیشتری ارائه نکرده است. براساس گزارش‌های منتشر شده، نیروهای حکومت سرپرست چندی به دفتر «نهاد تحقیقاتی حقوق زنان و کودکان» در کابل رفته و شش کارمند آن را بازداشت و وسایل و تجهیزات آن را ضبط کردند.

ادامه مطلب


7 ساعت قبل - 62 بازدید

یک دختر جوان در قندهار خودکشی کرد

منابع محلی از ولایت قندهار می‌‌گویند که یک دختر جوان در ولسوالی عینومینه این ولایت در پی نامزدی با یک مرد میانسال، خودکشی کرده است. دست‌کم دو منبع گفته‌اند که این دختر ۲۵ ساله صبح روز (جمعه، ۱۶ اسد) با خوردن مرگ موش به زندگی‌اش پایان داده است. مسوولان محلی در قندهار نیز این رویداد را تأیید کرده و گفته‌اند که در حال بررسی آن هستند. همچنین مسوولان محلی مدعی شده‌اند که از خودکشی یک دختر جوان دیگر در قندهار در ولسوالی ژری قندهار جلوگیری کرده است. طبق اطلاعات، برادر این دختر می‌خواست او را به ازدواج یک مرد مسن درآورد. باید گفت که میزان خودکشی زنان و دختران در سراسر افغانستان پس از تسلط حکومت فعلی به‌طور چشم‌گیری افزایش یافته است. بیماری‌های روانی، عدم دسترسی به خدمات صحی، ازدواج‌های اجباری، خشونت خانوادگی و فشار‎های روحی ناشی از فقر و بیکاری عوامل اصلی خودکشی‌ها در بین زنان و جوانان بیان شده است. همچنین با تسلط حکومت سرپرست بر افغانستان اکثریت نهادهای حامی حقوق زنان متوقف شده است. زنان در افغانستان چون گذشته با مراجعه به نهادهای عدلی و قضایی، دیگر نمی‌توانند برای خشونت‌های وارده‌ی شان شکایت کنند و این‌گونه خشونت‌‌ها پایدار باقی مانده و افزایش پیدا می‌کند. همچنین نهادهای حقوق بشری هشدار می‌دهند که وضع محدودیت‌های گسترده علیه زنان، آنان را در معرض خطر خودکشی و خشونت‌های خانوادگی قرار داده‌اند.

ادامه مطلب


16 ساعت قبل - 112 بازدید

رؤیای دانشگاه ناتمام ماند؛ دختری که هنوز با کتاب‌هایش زندگی می‌کند

صدای ورق خوردن کتاب، تنها صدایی بود که سکوت اتاق را می‌شکست. بیرون، چند کودک در کوچه خاکی روستا با هیاهو بازی می‌کردند، اما زهره انگار هیچ‌یک از آن صداها را نمی‌شنید. کتاب زبان انگلیسی را که سال‌ها پیش یکی از دوستانش به او هدیه داده بود، آرام بست، دستش را بر جلد رنگ‌ورورفته آن کشید و لحظه‌ای چشم‌هایش را بست. روی نخستین صفحه کتاب، با خطی کودکانه نوشته شده بود: «زهره؛ صنف نهم». هر بار که نگاهش به این نوشته می‌افتاد، احساس می‌کرد زمان همان‌جا متوقف شده است؛ در روزهایی که هنوز با کیف مکتب از خانه بیرون می‌رفت، برای امتحان‌ها درس می‌خواند و آینده را روشن‌تر از امروز می‌دید. اکنون اما همان کتاب، سال‌هاست که تنها همدم شب‌های اوست؛ نه برای آماده شدن به امتحان و نه برای رسیدن به دانشگاه، بلکه برای زنده نگه داشتن خاطره روزهایی که هنوز حق آموزش از او گرفته نشده بود. زهره دختری از یکی از روستاهای ولایت بلخ است؛ جایی که بیشتر خانه‌ها از خشت و گل ساخته شده‌اند، کوچه‌ها در تابستان زیر گرد و غبار و در زمستان در گل‌ولای فرو می‌روند و بیشتر خانواده‌ها از راه کشاورزی، دامداری یا کارگری روزمزد امرار معاش می‌کنند. پدر او نیز سال‌ها با کار روی زمین‌های مردم و کارگری فصلی، هزینه زندگی خانواده را فراهم می‌کرد. درآمدشان اندک بود، اما آرزویی بزرگ در خانه‌شان نفس می‌کشید؛ اینکه دخترشان درس بخواند و آینده‌ای بهتر از پدر و مادرش بسازد. از همان سال‌های نخست مکتب، زهره به درس علاقه فراوانی داشت. هر روز پس از بازگشت از مکتب، لباسش را عوض می‌کرد، به مادرش در کارهای خانه کمک می‌کرد و سپس گوشه‌ای می‌نشست و درس‌هایش را مرور می‌کرد. معلمانش بارها به پدرش گفته بودند که دخترش استعداد کم‌نظیری دارد و اگر فرصت ادامه تحصیل برایش فراهم باشد، می‌تواند تا دانشگاه پیش برود. اما همه آن امیدها، ناگهان در یک روز متوقف شد. روزی که دروازه‌های مکتب به روی دختران بسته شد، زهره تا ساعت‌ها باور نمی‌کرد که دیگر اجازه رفتن به صنف را ندارد. همان روز کیفش را کنار اتاق گذاشت و هفته‌ها به آن دست نزد. هر صبح، بی‌اختیار زود از خواب بیدار می‌شد، نگاهش را به لباس مکتبش می‌دوخت و دوباره در سکوت می‌نشست؛ گویی هنوز منتظر بود کسی بیاید و بگوید همه این اتفاق‌ها تنها یک سوءتفاهم بوده است. اما هفته‌ها به ماه و ماه‌ها به سال تبدیل شد. در آن روزهای دشوار، زهره تصمیم گرفت درس را رها نکند. یکی از دوستانش به او خبر داد که برخی آموزگاران و نهادهای آموزشی، صنف‌های آنلاین برگزار می‌کنند. خانواده تنها یک تلفن همراه ساده داشتند که بیشتر اوقات در اختیار پدر بود. شب‌ها، وقتی پدر از کار بازمی‌گشت، زهره گوشی را برمی‌داشت و تا نیمه‌های شب، با اینترنت ضعیف و قطع‌ووصلی‌های مداوم، درس‌های زبان انگلیسی، کمپیوتر و برنامه‌های آموزشی دیگر را دنبال می‌کرد. گاهی برای پیدا کردن آنتن بهتر، ناچار می‌شد به پشت‌بام خانه برود. زمستان، سرمای سوزناک استخوان‌هایش را می‌لرزاند و تابستان، گرمای طاقت‌فرسا نفس کشیدن را دشوار می‌کرد، اما او همچنان هدفون را در گوش می‌گذاشت و تلاش می‌کرد حتی یک جمله از درس را از دست ندهد. در طول دو سال، ده‌ها کتاب الکترونیکی دانلود کرد، واژه‌های تازه انگلیسی را در دفترچه‌ای کوچک نوشت و هر روز ساعت‌ها تمرین کرد. تنها آرزویش این بود که اگر روزی درهای مکتب دوباره گشوده شد، از هم‌صنفی‌هایش عقب نمانده باشد. اما در همان روزها، زندگی خانواده نیز هر روز دشوارتر می‌شد. خشکسالی، کاهش درآمد، گرانی و بیکاری، فشار سنگینی بر دوش خانواده گذاشته بود. پدر دیگر مانند گذشته توان کار کردن نداشت و مادر با خیاطی ساده برای همسایه‌ها، تنها درآمد اندکی به دست می‌آورد. برادر کوچک‌تر زهره نیز برای کمک به تأمین هزینه‌های خانه، درس را رها کرد و در بازار شاگردی پیشه گرفت. زهره بارها از پدرش خواست اجازه دهد کاری پیدا کند؛ حتی اگر خیاطی، آموزش کودکان یا هر کار ساده دیگری باشد. او می‌خواست سهمی در تأمین مخارج خانواده داشته باشد، اما فرصت‌های شغلی برای دختران بسیار محدود بود و هر دری که کوبید، بسته ماند. روزها یکی پس از دیگری سپری می‌شد و نگرانی خانواده بیشتر از گذشته سایه می‌انداخت. هزینه خوراک، دوا و دیگر نیازهای اولیه زندگی هر روز افزایش می‌یافت و درآمد اندک خانواده دیگر پاسخگوی مخارج روزمره نبود. در همین روزها، یکی از بستگان نزدیک برای خواستگاری زهره آمد. خانواده داماد نیز زندگی مرفهی نداشتند، اما دست‌کم پسرشان شغلی داشت و می‌توانست زندگی ساده‌ای را اداره کند. پدر زهره شب‌های زیادی را تا دیروقت بیدار می‌ماند. او بارها با همسرش درباره آینده دخترشان گفت‌وگو کرد. هیچ‌کدام نمی‌خواستند زهره در آن شرایط ازدواج کند، اما هر بار که سفره شام کوچک‌تر می‌شد و نگرانی از فردا بیشتر، احساس می‌کردند انتخاب دیگری پیش رویشان باقی نمانده است. شبی که پدر موضوع خواستگاری را با زهره در میان گذاشت، دختر تنها سکوت کرد. نه مخالفتی کرد و نه اشکی ریخت. فقط نگاهش را به قفسه کتاب‌هایش دوخت؛ همان کتاب‌هایی که دو سال تمام با امید بازگشایی مکتب‌ها کنارشان مانده بود. چند هفته بعد، مراسمی ساده برگزار شد و زهره خانه پدر را ترک کرد. هنگام جمع کردن وسایلش، پیش از هر چیز کتاب‌هایش را در صندوقچه گذاشت. مادرش با تعجب پرسید: «این‌ها را هم می‌بری؟» زهره لبخند تلخی زد و گفت: «اگر همه‌چیز را از آدم بگیرند، نباید دانش را از خودش بگیرند.» امروز، هرچند مسئولیت‌های زندگی مشترک بخش بزرگی از وقت او را گرفته است، اما هنوز هر شب، پس از پایان کارهای خانه، کتابی را باز می‌کند. گاهی زبان انگلیسی تمرین می‌کند، گاهی کتاب‌های ادبی می‌خواند و گاهی دفترچه یادداشت‌های قدیمی‌اش را ورق می‌زند. او می‌گوید مطالعه برایش تنها درس خواندن نیست، بلکه راهی برای زنده نگه داشتن امید است؛ امیدی که اگر خاموش شود، احساس می‌کند بخشی از وجودش را از دست داده است. گاهی دختران کوچک همسایه نزد او می‌آیند تا خواندن و نوشتن بیاموزند. زهره با حوصله هر آنچه را آموخته است به آنان یاد می‌دهد. او باور دارد اگر حتی یک دختر فرصت سوادآموزی پیدا کند، آینده یک خانواده نیز می‌تواند دگرگون شود. با وجود همه آنچه بر او گذشته، هنوز آرزوهایش را کنار نگذاشته است. می‌گوید اگر امروز درهای مکتب‌ها و دانشگاه‌ها دوباره باز شوند، بی‌درنگ کتاب و قلمش را برمی‌دارد و از همان جایی که ناچار به توقف شد، ادامه می‌دهد. او از مسئولان می‌خواهد دختران افغانستان را از حق آموزش محروم نکنند. به باور او، آموزش تنها آینده یک دختر را نمی‌سازد، بلکه آینده یک خانواده، یک جامعه و حتی یک کشور را دگرگون می‌کند. او همچنین خواهان فراهم شدن فرصت‌های آموزشی و شغلی برای زنان است تا هیچ دختری تنها به دلیل فقر، ناچار نشود میان ادامه تحصیل و ازدواج یکی را انتخاب کند. زهره در پایان می‌گوید: «من هنوز هر شب کتاب می‌خوانم، چون باور دارم روزی دوباره درهای مکتب و دانشگاه باز می‌شود. آرزو دارم آن روز، هیچ دختری مجبور نباشد مانند من رؤیاهایش را میان صفحه‌های کتاب پنهان کند. ما چیز زیادی نمی‌خواهیم؛ فقط فرصت می‌خواهیم؛ فرصت درس خواندن، کار کردن و ساختن آینده‌ای که سال‌ها برایش تلاش کرده‌ایم.» نویسنده: سارا کریمی

ادامه مطلب


20 ساعت قبل - 136 بازدید

سه دختر اهل افغانستان در پولند ناپدید شدند

پولیس پولند اعلام کرد که در جستجوی سه خواهر اهل افغانستان به نام‌های سانا ۱۸ ساله، لیما ۱۶ ساله و مروه ۱۴ ساله است که چند رو روز پیش در شهر وارسا ناپدید شده‌اند و تاکنون با خانواده خود تماس نگرفته‌اند. پولیس ناحیه‌ی پنجم وارسا با نشر اعلامیه‌ای گفته است که این سه خواهر در ۱۰ اسد حدود ساعت شش عصر از محل سکونت خود خارج شدند. به گفته‌ی پولیس، آخرین بار حدود ساعت ۸:۵۰ شب در یک ایستگاه تراموا در وارشو دیده شدند. آنان پیش از آن از یک فروشگاه خرید کرده بودند. پولیس گفته است که از زمان مشاهده آخر این سه دختر، هیچ اطلاعی از محل حضور آنان به دست نیامده و آن‌ها نه به خانه بازگشته‌اند و نه با اعضای خانواده خود تماس برقرار کرده‌اند. به گفته‌ی مقام‌های پولیس، این سه خواهر هنگام ناپدید شدن تلفن همراه و مدارک هویتی نیز همراه نداشتند. پولیس پولند از شهروندان خواسته است در صورت داشتن هرگونه اطلاعات درباره محل حضور این سه خواهر افغانستانی، موضوع را به مقام‌های مسوول گزارش دهند. قابل ذکر است که پولند در سال‌های اخیر یکی از مسیرهای اصلی عبور مهاجران و پناهجویان افغانستانی به کشورهای اروپای مرکزی و غربی، از جمله آلمان، بوده است. بخشی از مهاجران افغانستان پس از ورود به پولند درخواست پناهندگی می‌دهند، اما شماری دیگر تلاش می‌کنند از این کشور به مقصد کشورهای اروپای غربی سفر کنند. همچنین در مواردی، مقام‌های پولندی مهاجرانی را که واجد شرایط اقامت تشخیص داده نمی‌شوند، به کشورهای محل ورود یا کشورهای همسایه بازمی‌گردانند.

ادامه مطلب


2 روز قبل - 97 بازدید

تأثیر هوش مصنوعی بر آموزش و نقش خانواده

در قرن بیست‌ویکم، پیشرفت فناوری با سرعتی بی‌سابقه زندگی انسان‌ها را دگرگون ساخته است. یکی از مهم‌ترین دستاوردهای این عصر، ظهور و گسترش هوش مصنوعی است. هوش مصنوعی به مجموعه‌ای از فناوری‌ها گفته می‌شود که توانایی انجام برخی از فعالیت‌های فکری انسان، مانند یادگیری، تحلیل، تصمیم‌گیری و حل مسئله را دارند. امروزه این فناوری در بسیاری از بخش‌های زندگی، از جمله پزشکی، اقتصاد، صنعت، حمل‌ونقل و به‌ویژه آموزش، نقش مهمی ایفا می‌کند. نظام آموزشی نیز از این تحول بزرگ بی‌نصیب نمانده است. مدارس، دانشگاه‌ها و مراکز آموزشی در سراسر جهان به‌تدریج از ابزارهای هوشمند برای بهبود کیفیت آموزش استفاده می‌کنند. در کنار این تغییرات، نقش خانواده نیز بیش از گذشته اهمیت یافته است؛ زیرا خانواده نخستین محیط تربیتی کودک محسوب می‌شود و نحوه استفاده فرزندان از فناوری تا حد زیادی به هدایت و نظارت والدین بستگی دارد. مفهوم هوش مصنوعی هوش مصنوعی شاخه‌ای از علوم کامپیوتر است که هدف آن ساخت سیستم‌هایی است که بتوانند همانند انسان فکر کنند، یاد بگیرند، تحلیل کنند و تصمیم بگیرند. برنامه‌های ترجمه، دستیارهای صوتی، ربات‌های آموزشی، سیستم‌های پیشنهاددهنده و نرم‌افزارهای پاسخ‌گوی هوشمند، نمونه‌هایی از کاربردهای هوش مصنوعی هستند. در سال‌های اخیر، استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی در آموزش با سرعت زیادی افزایش یافته است. بسیاری از دانش‌آموزان و معلمان از این ابزارها برای جست‌وجوی اطلاعات، حل مسائل، ترجمه متون و تهیه مطالب آموزشی بهره می‌برند. تأثیرات مثبت هوش مصنوعی بر آموزش ۱. دسترسی آسان به اطلاعات یکی از مهم‌ترین مزایای هوش مصنوعی، فراهم کردن دسترسی آسان و سریع به اطلاعات است. دانش‌آموزان می‌توانند در مدت کوتاهی به منابع گسترده علمی دسترسی پیدا کنند و پاسخ بسیاری از پرسش‌های خود را بیابند. این امر موجب افزایش سرعت یادگیری و گسترش دانش عمومی می‌شود. ۲. آموزش شخصی‌سازی‌شده هر دانش‌آموز دارای استعداد، توانایی و سرعت یادگیری متفاوتی است. هوش مصنوعی می‌تواند بر اساس نیازهای هر فرد، برنامه آموزشی مناسب ارائه دهد. برای مثال، اگر دانش‌آموزی در درس ریاضی ضعیف باشد، سیستم‌های هوشمند می‌توانند تمرین‌های بیشتری برای او فراهم کنند. ۳. افزایش انگیزه یادگیری استفاده از برنامه‌های تعاملی، بازی‌های آموزشی و ربات‌های هوشمند می‌تواند یادگیری را جذاب‌تر کند. دانش‌آموزان به جای حفظ کردن مطالب، از طریق فعالیت‌های عملی و جذاب آموزش می‌بینند که این امر انگیزه آنان را برای ادامه یادگیری افزایش می‌دهد. ۴. کمک به معلمان هوش مصنوعی تنها برای دانش‌آموزان مفید نیست، بلکه می‌تواند به معلمان نیز کمک کند. تصحیح خودکار امتحانات، تهیه گزارش‌های آموزشی، طراحی تمرین‌ها و تحلیل عملکرد دانش‌آموزان از جمله وظایفی است که ابزارهای هوشمند می‌توانند انجام دهند. در نتیجه، معلمان زمان بیشتری برای توجه به نیازهای آموزشی و تربیتی شاگردان خواهند داشت. ۵. آموزش از راه دور در شرایطی مانند شیوع بیماری‌ها، وقوع حوادث طبیعی یا دوری از مراکز آموزشی، هوش مصنوعی می‌تواند امکان آموزش از راه دور را فراهم سازد. صنف‌های آنلاین و سیستم‌های آموزشی هوشمند سبب می‌شوند روند یادگیری متوقف نشود. ۶. کمک به دانش‌آموزان دارای نیازهای ویژه برخی کودکان به دلیل مشکلات جسمی یا اختلالات یادگیری به حمایت بیشتری نیاز دارند. فناوری‌های هوشمند می‌توانند امکانات ویژه‌ای مانند تبدیل متن به گفتار، ترجمه زبان اشاره و برنامه‌های آموزشی متناسب با نیازهای آنان را فراهم کنند. تأثیرات منفی هوش مصنوعی بر آموزش با وجود مزایای فراوان، استفاده نادرست از هوش مصنوعی می‌تواند پیامدهای منفی نیز به همراه داشته باشد. ۱. کاهش تفکر و خلاقیت اگر دانش‌آموزان همه تکالیف خود را به ابزارهای هوشمند بسپارند، ممکن است قدرت تفکر، تحلیل و خلاقیت آنان کاهش یابد. یادگیری واقعی زمانی اتفاق می‌افتد که فرد خود به جست‌وجو، تحقیق و حل مسئله بپردازد. ۲. وابستگی بیش از حد به فناوری وابستگی شدید به ابزارهای هوشمند می‌تواند باعث شود دانش‌آموزان مهارت‌های اساسی، مانند نوشتن، محاسبه ذهنی و مطالعه را کمتر تمرین کنند. ۳. کاهش تعامل اجتماعی استفاده بیش از اندازه از فناوری ممکن است ارتباط مستقیم دانش‌آموزان با معلمان، خانواده و دوستان را کاهش دهد. روابط اجتماعی یکی از عوامل مهم رشد شخصیت کودکان است و نباید نادیده گرفته شود. ۴. دریافت اطلاعات نادرست تمام اطلاعات ارائه‌شده توسط سیستم‌های هوشمند همواره دقیق و کامل نیستند. بنابراین، دانش‌آموزان باید بیاموزند که اطلاعات را بررسی کرده و از منابع معتبر استفاده کنند. ۵. مسائل اخلاقی و امنیتی استفاده از فناوری‌های نوین ممکن است مشکلاتی مانند نقض حریم خصوصی، سرقت اطلاعات و سوءاستفاده از داده‌های شخصی را به همراه داشته باشد. به همین دلیل، آموزش اصول اخلاقی و امنیتی استفاده از فناوری ضروری است. نقش خانواده در استفاده صحیح از هوش مصنوعی خانواده مهم‌ترین نهاد تربیتی جامعه است و نقش اساسی در شکل‌گیری شخصیت کودکان دارد. با گسترش هوش مصنوعی، مسئولیت والدین نیز افزایش یافته است. ۱. آگاهی و آموزش والدین والدین باید با فناوری‌های جدید آشنا شوند تا بتوانند فرزندان خود را به‌درستی راهنمایی کنند. اگر پدر و مادر شناخت کافی از هوش مصنوعی نداشته باشند، نمی‌توانند استفاده درست یا نادرست فرزندان را تشخیص دهند. ۲. تعیین زمان مناسب استفاده از فناوری یکی از وظایف مهم خانواده، مدیریت زمان استفاده از تلفن همراه، اینترنت و برنامه‌های هوشمند است. استفاده بیش از حد از فناوری می‌تواند به سلامت جسمی و روانی کودکان آسیب برساند. ۳. نظارت بر محتوای آموزشی والدین باید بر محتوایی که فرزندانشان مشاهده یا استفاده می‌کنند نظارت داشته باشند و آنان را به استفاده از منابع علمی معتبر تشویق کنند. ۴. تقویت مهارت‌های تفکر و پژوهش خانواده باید فرزندان را تشویق کند که تنها به پاسخ‌های آماده اکتفا نکنند، بلکه خود نیز تحقیق، مطالعه و تحلیل انجام دهند. هوش مصنوعی باید وسیله‌ای برای کمک به یادگیری باشد، نه جایگزینی برای اندیشیدن. ۵. آموزش ارزش‌های اخلاقی صداقت، مسئولیت‌پذیری و رعایت حقوق دیگران از ارزش‌هایی هستند که باید در محیط خانواده آموزش داده شوند. دانش‌آموزان باید بدانند که استفاده از هوش مصنوعی برای تقلب در امتحانات یا انجام کامل تکالیف بدون تلاش شخصی، رفتاری نادرست و غیراخلاقی است. ۶. ایجاد تعادل میان فناوری و زندگی واقعی خانواده باید شرایطی فراهم کند که کودکان، علاوه بر استفاده از فناوری، به فعالیت‌هایی مانند ورزش، مطالعه کتاب، بازی‌های گروهی و ارتباط با اعضای خانواده نیز بپردازند. همکاری خانواده و مکتب برای استفاده مؤثر از هوش مصنوعی در آموزش، همکاری نزدیک میان خانواده و مکتب ضروری است. معلمان می‌توانند والدین را با روش‌های نوین آموزشی آشنا سازند و والدین نیز مشکلات و نیازهای فرزندان خود را با مکتب در میان بگذارند. برگزاری کارگاه‌های آموزشی برای والدین، تدوین قوانین مشخص درباره استفاده از فناوری و اجرای برنامه‌های مشترک آموزشی می‌تواند به بهره‌گیری بهتر از هوش مصنوعی کمک کند. آینده آموزش در عصر هوش مصنوعی کارشناسان معتقدند که در آینده، هوش مصنوعی نقش گسترده‌تری در نظام آموزشی خواهد داشت. کلاس‌های هوشمند، معلمان مجازی، ارزیابی‌های دقیق‌تر و برنامه‌های آموزشی شخصی‌سازی‌شده به بخشی از زندگی روزمره دانش‌آموزان تبدیل خواهند شد. با این حال، هیچ فناوری نمی‌تواند جای محبت، تربیت و هدایت انسانی را بگیرد. معلمان و خانواده‌ها همچنان نقش اصلی را در پرورش شخصیت، اخلاق و ارزش‌های انسانی کودکان بر عهده خواهند داشت. هوش مصنوعی یکی از مهم‌ترین دستاوردهای علمی عصر حاضر است که فرصت‌های فراوانی برای بهبود آموزش فراهم کرده است. دسترسی آسان به اطلاعات، آموزش شخصی‌سازی‌شده، افزایش انگیزه یادگیری و کمک به معلمان از جمله مهم‌ترین مزایای آن به شمار می‌رود. در مقابل، وابستگی بیش از حد به فناوری، کاهش تفکر مستقل و برخی چالش‌های اخلاقی از مهم‌ترین پیامدهای منفی این پدیده هستند. در این میان، خانواده نقش بسیار مهمی در هدایت فرزندان دارد. والدین با آگاهی، نظارت و ایجاد تعادل میان فناوری و زندگی واقعی می‌توانند زمینه استفاده صحیح از هوش مصنوعی را فراهم کنند. همچنین همکاری میان خانواده و مکتب می‌تواند به تربیت نسلی آگاه، خلاق، مسئولیت‌پذیر و توانمند کمک نماید. بنابراین، هوش مصنوعی باید به‌عنوان ابزاری برای پیشرفت آموزش مورد استفاده قرار گیرد، نه جایگزینی برای تفکر، خلاقیت و ارزش‌های انسانی. آینده موفق جوامع در گرو آن است که فناوری و تربیت انسانی در کنار یکدیگر قرار گیرند و نسل جدید را برای زندگی در دنیای مدرن آماده سازند. نویسنده: سحر یوسفی

ادامه مطلب


2 روز قبل - 106 بازدید

یونیسف: کارکنان صحی زن در حمایت از مادران شیرده نقش اساسی دارند

یونیسف یا صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که کارکنان صحی زن نقش مهمی در حمایت از مادران هنگام شیردهی دارند. این نهاد امروز (پنج‌شنبه، ۱۵ اسد) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که یونیسف از برنامه‌های آموزش شیردهی، حمایت از مادران شیرده و اولویت‌دادن به تغذیه زنان و مراقبت‌های اساسی پیش از زایمان پشتیبانی می‌کند. صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد در ادامه تاکید کرده است که سلامت مادران، زمینه‌ساز سلامت کودکان است و حمایت از خدمات صحی برای زنان و مادران می‌تواند به بهبود وضعیت کودکان کمک کند. این در حالی است که افغانستان با کمبود کارکنان صحی زن روبرو است. همزمان نهادهای صحی و امدادرسان هشدار داده‌اند که این وضعیت می‌تواند دسترسی زنان و کودکان به خدمات اساسی صحی، به‌ویژه مراقبت‌های مربوط به مادران و نوزادان، را با چالش مواجه کند. قابل ذکر است که نزدیک به پنج سال است که دختران دانش‌آموخته رشته‌های پزشکی از شرکت در امتحان تثیبت سویه فارغان رشته‌های طبی (Exit Exam) و تخصص محروم مانده‌اند. همچنین انستیتوت‌های طبی به روی دختران بسته‌اند؛ اقدامی که نگرانی‌ها درباره کمبود پزشکان زن و افزایش خطرات صحی برای مادران و نوزادان را افزایش داده است.

ادامه مطلب


2 روز قبل - 58 بازدید

جسد یک دختر ۱۲ ساله در ننگرهار پیدا شد

منابع محلی از ولایت ننگرهار می‌گویند که جسد یک دختر ‌‏۱۲ ساله در شهر جلال‌آباد، مرکز این ولایت پیدا شده است‎.‎ دست‌کم دو منبع گفته‌اند که جسد این دختر امروز (پنج‌شنبه، ۱۵ ‏اسد) در منطقه‌ی «بابریان» مربوط به ناحیه سوم شهر ‏جلال‌آباد، مرکز ولایت ننگرهار کشف شده است‎.‎ منبع در ادامه تاکید کرده است که هویت این دختر تا کنون مشخص نشده ‏است. به گفته‌ی منبع، باشندگان محل جسد او را به مقام‌های محلی حکومت سرپرست در ولایت ننگرهار ‏تحویل داده‌اند‎.‎ تا کنون چگونگی مرگ این کودک روشن نیست، اما به‌گفته‌ی ‏منابع، آثاری از خشونت بر بدن این دختر دیده می‌شود و ‏شواهد اولیه نشان می‌دهد که او براثر خفه‌شدن جان باخته ‏است‎.‎ ‏ مقام‌های طالبان در ننگرهار هنوز درباره‌ی این رویداد ‏اظهارنظری نکرده‌اند‎.‎ قابل ذکر است که از زمان تسلط دوباره‌ی حکومت سرپرست بر افغانستان، موارد متعددی از قتل زنان به‌دست اعضای خانواده‌های‌شان از ولایت‌های مختلف کشور گزارش شده است. بیماری‌های روانی، خصومت شخصی، ازدواج‌های اجباری، خشونت خانوادگی و فشار‎های روحی ناشی از فقر و بیکاری عوامل اصلی این قتل‌ها بیان شده است. همچنین با تسلط حکومت سرپرست بر افغانستان اکثریت نهادهای حامی حقوق زنان متوقف شده است. زنان در افغانستان چون گذشته با مراجعه به نهادهای عدلی و قضایی، دیگر نمی‌توانند برای خشونت‌های وارده‌ی شان شکایت کنند و این‌گونه خشونت‌‌ها پایدار باقی مانده و افزایش پیدا می‌کند.

ادامه مطلب


2 روز قبل - 70 بازدید

سازمان بین‌المللی مهاجرت درباره پیامدهای بحران اقلیمی در افغانستان هشدار داد

سازمان بین‌المللی مهاجرت درباره پیامدهای ناشی از بحران اقلیمی در افغانستان هشدار داد و اعلام کرد بلایای طبیعی مرتبط با این پدیده، موجب افزایش بی‌سابقه نیازهای بشردوستانه شده است. این سازمان امروز (پنج‌شنبه، ۱۵ اسد) با نشر اعلامیه‌ای گفته است که همزمان با تشدید نیازهای بشری، منابع و ظرفیت نهادهای امدادرسان برای پاسخگویی به آسیب‌دیدگان با چالش‌های جدی و محدودیتهای شدید مواجه است. سازمان بین‌المللی مهاجرت در ادامه تاکید کرده است که با تکرار و شدت گرفتن حوادث ناشی از تغییرات اقلیمی، شمار افراد نیازمند کمک‌های فوری انسانی به‌طور قابل توجهی افزایش یافته است اما توان و منابع نهادهای امدادرسان برای پاسخ‌گویی با چالش‌های جدی مواجه است. این سازمان نوشته است که با حمایت مالی کمک‌کنندگان و در هماهنگی با شرکای خود، تلاش‌ها برای رساندن کمک به جوامع آسیب‌دیده ادامه دارد. به گفته‌ی این نهاد، اولویت اصلی، دسترسی به افرادی است که بیشترین آسیب را از این بحران‌ها متحمل شده‌اند. همچنین سازمان بین‌المللی مهاجرت بر ضرورت افزایش حمایت‌های بین‌المللی و تقویت ظرفیت‌های پاسخ‌گویی برای مقابله با پیامدهای رو به گسترش تغییرات اقلیمی در افغانستان تاکید کرده است. نهادهای مختلف سازمان ملل در سال ۲۰۲۵ میلادی هشدار داده بودند که افغانستان شدیدترین خشک‌سالی را تجربه خواهد کرد. این در حالی است که افغانستان چند سال است که خشک‌سالی دوام‌دار را تجربه می‌کند.

ادامه مطلب