نویسنده: رسانه‌ای گوهر شاد

41 دقیقه قبل - 12 بازدید

اداره‌ی ملی امتحانات، نتایج آزمون کانکور سال ۱۴۰۵ را که برای چهارمین سال متوالی بدون حضور دختران برگزار شده بود، امروز (دوشنبه، ۱۵ سرطان) اعلام کرد. این اداره با نشر اعلامیه‌ای گفته است که راشد، فرزند پهلوان از ولایت پروان با کسب ۳۶۰ نمره، اول‌نمره عمومی شده و به دانشکده‌ی طب عمومی دانشگاه طبی کابل راه یافته است. عبدالباقی حقانی، رییس اداره‌ی ملی امتحانات می‌گوید که راشد اولین نفر است که ۳۶۰ نمره در آزمون کانکور کسب کرده است. براساس اعلام اداره‌ی ملی امتحانات، انعام‌الله فرزند شیرزمان از ولایت کنر با کسب ۳۵۸.۰۹۳۷ نمره، دوم‌نمره عمومی شده و به دانشکده‌ی طب عمومی دانشگاه کابل راه یافته است. به همین ترتیب، عبدالهادی فرزند عبدالرحمان از ولایت پکتیا با کسب ۳۵۶.۹۶۷۹۱ نمره، سوم‌نمره عمومی شده است و به دانشکده‌ی طب عمومی دانشگاه طب کابل راه یافته است. همچنین محمدایمن فرزند محمدبشیر از ولایت پکتیا نیز با کسب ۳۵۶.۹۶۷۹۰ نمره، چهارم‌نمره عمومی شده و بسم‌الله‌جان فرزند محمدعمر از ولایت میدان وردک با کسب ۳۵۶.۸۵۷۹ نمره، پنجم‌نمره عمومی شده است. در اعلامیه آمده است که این دو نفر نیز به دانشکده‌ی طب عمومی دانشگاه طب کابل راه یافته‌اند. مراسم اعلام نتایج آزمون کانکور با حضور عبدالسلام حنفی، معاون اداری نخست‌وزیر حکومت سرپرست برگزار شد. آقای حنفی در سخنرانی خود گفت که در کانکور امسال ۱۱۷ هزار داوطلب از مکاتب و مدارس کشور شرکت کرده بودند. او مدعی شد که تمام مراحل این آزمون به‌صورت منظم و شفاف سپری شده است. این در حالی است که حکومت فعلی پس از تسلط دوباره بر افغانستان، تنها یک سال به دختران اجازه‌ی شرکت در آزمون سراسری کانکور را دادند و پس از آن شرکت آنان در این آزمون را ممنوع کردند. پیش از تسلط حکومت فعلی بر افغانستان و ممنوعیت آموزش دختران، برای سه سال متوالی دختران اول‌نمره عمومی کانکور شده بودند.

ادامه مطلب


2 ساعت قبل - 40 بازدید

آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که هوش مصنوعی با سرعت سرسام‌آور در حال پیشرفت است و همین اکنون جهان ما را دگرگون می‌کند. آقای گوترش امروز (دوشنبه، ۶ جولای) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که انسان‌ها باید اطمینان حاصر کنند که هوش مصنوعی در خدمت بشریت باشد، نه برعکس. او پرسیده است که آیا انسان این دگرگونی را هدایت خواهد کرد یا رهبری آن را به هوش مصنوعی خواهد داد. همچنین دبیرکل سازمان ملل متحد بر حفاظت از کودکان در برابر هوش مصنوعی تاکید کرده است. او در ادامه گفته است: «به همین دلیل من خواستار تعهد ایمنی کودکان در برابر هوش مصنوعی هستم که بر اساس سه قانون بنا شده: آزمایش ایمنی و نظارت، عدم تحمل سوءاستفاده و سیستم‌های پشتیبانی در بحران.» با این حال، هوش مصنوعی در چند سال اخیر به‌گونه‌ چشم‌گیری رشد کرده و نگرانی‌هایی را در حوزه‌های مختلف برانگیخته است.

ادامه مطلب


4 ساعت قبل - 49 بازدید

منابع محلی از ولایت بادغیس می‌گویند که یک کودک در اثر پرتاب نارنجک زخمی شده و در مسیر شفاخانه جان باخته است. دست‌کم دو منبع امروز (دوشنبه، ۱۵ سرطان) گفته‌اند که این رویداد در ولسوالی قادس ولایت بادغیس رخ داده است. منبع تاکید کرد که نارنجک از سوی افراد ناشناس به منزل مسکونی میرزاخان در ساحه قادس‌آبد مرکز ولسوالی قادس پرتاب شده است. در ادامه آمده است که میرزا خان، یک فرد عادی است. جزییاتی از این که فرد یا افرادی به عنوان عامل پرتاب نارنج شناسایی و بازداشت شده‌اند یا نه، ارائه نشده است. باید گفت که بر اساس آمار سازمان ملل، حدود ۳.۳ میلیون نفر در افغانستان در نزدیکی مناطق آلوده به ماین‌ها و مواد منفجره زندگی می‌کنند. انفجار مهمات باقی‌مانده از دهه‌ها جنگ در افغانستان همچنان از عوامل اصلی تلفات غیرنظامیان، به‌ویژه کودکان، به شمار می‌رود. سازمان حقوق بشری «رواداری» گزارش داده است که در سال ۲۰۲۵ میلادی دست‌کم ۷۹ نفر در اثر انفجار ماین‌های زمینی و مهمات منفجرنشده کشته و ۸۵ نفر دیگر زخمی شده‌اند. این نهاد تاکید کرده است که قربانیان شامل ۳۰ مرد، ۶ زن و ۴۳ کودک بوده‌اند که نشان‌دهنده آسیب‌پذیری بالای کودکان در برابر این تهدید است. همزمان اداره مبارزه با حوادث طبیعی اعلام کرده است که از اپریل ۲۰۲۵ تا مارچ ۲۰۲۶ در سراسر افغانستان ۲۲۵ رویداد مرتبط با ماین‌ها و مواد منفجرنشده ثبت شده است. در اعلامیه آمده است که این رویدادها ۹۶ کشته و ۳۷۸ زخمی برجا گذاشته و خطر گسترده مواد انفجاری باقی‌مانده از جنگ را بار دیگر برجسته کرده است.

ادامه مطلب


4 ساعت قبل - 64 بازدید

برنامه توسعه‌ای سازمان ملل متحد (UNDP) در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که به بررسی وضعیت اقتصادی و اجتماعی افغانستان پرداخته، وضعیت زنان و دختران افغانستان را همچنان وخیم خوانده است. این نهاد امروز (دوشنبه، ۱۵ سرطان) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که این گزارش، بررسی وضعیت افغانستان را در سال‌های ۲۰۲۴ تا پایان ۲۰۲۵ میلادی ارائه می‌دهد. سازمان ملل متحد در بخشی از گزارشش تاکید کرده است که محدودیت‌های آموزش، اشتغال، تحرک و دسترسی زنان به زند‌گی عمومی در سال ۲۰۲۵ میلادی بیشتر شده و کسری قابلیت‌های انسانی این کشور را تشدید کرده است. در گزارش آمده است که افغانستان همچنان تنها کشوری در جهان است که دختران در آن از آموزش متوسطه و عالی محروم هستند. برنامه توسعه‌ای سازمان ملل متحد افزوده است که این محدودیت‌ها نیروی کار را کاهش می‌دهد و پتانسیل اقتصادی آینده کشور را از بین می‌برد. همچنین برنامه توسعه‌ای سازمان ملل افزوده است که محدودیت‌های حکومت سرپرست ارائه خدمات ضروری به زنان، به‌ویژه بهداشت و آموزش را تضعیف می‌کند. در گزارش آمده است: « محرومیت مداوم زنان از زنده‌گی عمومی و اقتصادی، به عنوان مهمترین مانع بر سر راه بهبود و توسعه بلندمدت افغانستان است.» سازمان ملل در این گزارش که در ماه می تکمیل شده، به بررسی وضعیت اقتصادی، مهاجرت، اشتغال، رویدادهای طبیعی، تجارت، خشک‌سالی‌ها، امنیت، معیشت و فقر در افغانستان نیز پرداخته است.

ادامه مطلب


7 ساعت قبل - 70 بازدید

اوچا یا دفتر هماهنگ‌کننده‌ی کمک‌های بشردوستانه‌ی سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که بحران جاری در افغانستان از سرخط خبرها خارج شده ولی میلیون‌ها خانواده هر روز آن را احساس می‌کنند. این نهاد امروز (دوشنبه، ۱۵ سرطان) با نشر پیامی حساب کاربری ایکس خود نوشته است: «بحران در افغانستان شاید دیگر سرخط خبرها نباشد، اما تأثیر آن هر روز توسط میلیون‌ها خانواده احساس می‌شود و برآورده شدن نیازهای فوری خانواده‌‎ها به معنای بهبود وضعیت زندگی آنان نیست.» اوچا در ادامه تاکید کرده است: «بهبودی چیزی فراتر از برآوردن نیازهای فوری است. بهبودی به معنای بازگرداندن معیشت، تقویت تاب‌آوری و کمک به جوامع برای ساختن آینده‌ای امیدوارکننده‌تر است.» همچنین دفتر هماهنگ‌کننده‌ی کمک‌های بشردوستانه‌ی سازمان ملل متحد به نقل از یک زن روستایی در ولسوالی گیان پکتیکا نوشته است که این خانواده برای سیر کردن شکم فرزندان‌شان با مشکل مواجه شده‌اند. این زن گفته است: «به شوهرم گفتم اگر دیگر نمی‌توانیم از پس هزینه‌ی غذا دادن به بزها برآییم، باید آن‌ها را بفروشیم، چون خودمان هم برای سیر کردن شکم فرزندان‌مان مشکل داریم.» فقر و بیکاری هم‌زمان با گسترش تأثیرات اقلیمی مانند خشک‌سالی‌های پی‌هم در افغانستان وضعیتی را به بار آورده است که سازمان‌های بین‌المللی همواره از آن به‌عنوان «بحران» یاد می‌کنند. این در حالی است که سازمان ملل متحد برای رسیدگی به نیازهای فوری حدود ۲۲ میلیون جمعیت نیازمند افغانستان بیش از ۱.۷ میلیارد دالر بودجه درخواست کرده بود، اما با گذشت نیمه‌ی نخست سال، فقط حدود ۱۶ درصد این بودجه تأمین شده است. همچنین سازمان‌های مرتبط به ملل متحد پیش از این نیز گفته‌اند که پس از آغاز جنگ اوکراین، جنگ غزه و درگیری امریکا و اسرائيل با ایران، افغانستان از چشم جهان افتاده است. زیرا سه درگیری تازه، در سطح جهانی اثرگذار بوده است.

ادامه مطلب


8 ساعت قبل - 70 بازدید

شبکه تلویزیونی «کانال ۴» بریتانیا در تازه‌ترین مورد گزارش داده است که اعضای تیم کریکت زنان افغانستان در پی به‌رسمیت‌شناسی این تیم از سوی شورای بین‌المللی کریکت هستند. این شبکه تلویزیونی با نشر گزارشی گفته است که شماری از اعضای این تیم که روز گذشته به عنوان تماشاگر در بازی میان تیم‌های کریکت بریتانیا و استرالیا در فینال جام جهانی ۲۰ آوره در ورزشگاه «لردز» حضور داشته‌اند، ابراز امیدواری کرده‌اند که روزی آنان نیز فرصت حضور در رقابت‌های جهانی را دریابند. در گزارش آمده است که پس از برگشت حاکمیت دوباره حکومت سرپرست، اعضای تیم ملی زن کریکت کشور، افغانستان را ترک کردند و اکثر آنان به کشورهای غربی و استرالیا پناهنده شدند. پس از سقوط نظام جمهوریت، شورای بین‌المللی کریکت این تیم در تبعید را به عنوان تیم ملی کریکت زنان افغانستان به‌رسمیت نشناخت و اعضای این تیم از حضور در رقابت‌های بین‌المللی محروم شدند؛ تصمیم که تا اکنون از سوی این شورا تغییر نکرده است. بازیکنان زن تیم کریکت افغانستان در حال حاضر در قالب تیمی متشکل از پناهجویان فعالیت می‌کنند و بسیاری از آنان به گفته خود شان «پس از دریافت تهدیدها» اکنون در استرالیا ساکن هستند. این بازیکنان زن کریکت کشور قرار است در هفته جاری توری از رقابت‌های خود را در بریتانیا برگزار می‌کنند. همچنین حکومت فعلی در نزدیک به پنج سال گذشته دختران و زنان کشور را از صحنه‌های سیاست، ورزش و آموزش حذف کرده است.

ادامه مطلب


9 ساعت قبل - 68 بازدید

منابع محلی از ولایت کنر می‌گویند که یک زن و یک مرد جوان در حوادث جداگانه در رودخانه‌‌ی این ولایت غرق شده و جان باخته‌اند. دست‌کم دو مبنع گفته‌اند که هردو حادثه عصر دیروز (یک‌شنبه، ۱۴ سرطان) در مرکز و لسوالی غازی‌آباد ولایت کنر رخ داده است. منبع در ادامه تاکید کرد، یک زن که همسر یک عضو حکومت سرپرست بود، در اسعدآباد، مرکز ولایت کنر در آب رودخانه غرق شده ولی هنوز جسدش پیدا نشده است. منبع افزود که در رویداد دیگر، یک مرد جوان در ولسوالی غازی‌آباد در رودخانه غرق شده و جسدش به خانواده‌ی او تحویل داده شده است. تا هنوز مقام‌های محلی در کنر در مورد این حوادث اظهارنظر نکرده‌اند. همزمان با افزایش شدت گرما در افغانستان، آمار مرگ ناشی از غرق شدن در رودخانه‌ها و بندهای آب نیز افزایش یافته است. اداره‌ی آمادگی برای مبارزه با حوادث می‌گوید طی دوونیم ماه نخست سال جاری میلادی ۷۵ نفر در سراسر کشور از اثر غرق شدن در آب جان باخته‌اند. این رقم نشان می‌دهد که حداوسط روزانه یک نفر در افغانستان در آب غرق می‌شود.

ادامه مطلب


20 ساعت قبل - 294 بازدید

در دل کوه‌های خشک و جاده‌های خاکی افغانستان، زنانی زندگی می‌کنند که برای ابتدایی‌ترین حق انسانی خود، یعنی «سلامت»، باید سفری طولانی، پرخطر و گاه مرگ‌بار را آغاز کنند. در بسیاری از روستاهای دورافتاده، مفهومی به‌نام «کلینیک زنانه» یا «قابله» تنها واژه‌ای‌ست که شاید از زبان رادیو شنیده شود. برای این زنان، بارداری نه نوید تولد، بلکه کابوسی میان مرگ و زندگی‌ست. همین واقعیت تلخ، نقطه‌ی آغاز درک چالش‌های عمیق بهداشت زنان در افغانستانِ محروم است. زیرساخت‌های محدود و فاصله‌های مرگ‌بار در بسیاری از مناطق افغانستان، فاصله‌ی میان خانه تا نزدیک‌ترین مرکز بهداشتی ممکن است چندین ساعت پیاده‌روی یا سفر با وسایل ابتدایی و ناایمن باشد. در ولایت‌هایی چون غور، نورستان یا زابل، نبود جاده‌های مناسب و خدمات بهداشتی، باعث می‌شود که زنان باردار جان خود را پیش از رسیدن به مراکز درمانی از دست بدهند. سیستم حمل‌ونقل اورژانسی تقریباً وجود ندارد و در فصل زمستان، برف و سرما راه‌های ارتباطی را کاملاً می‌بندد. بنا به گزارش‌های فعالان محلی، گاه برای تزریق ساده یک آمپول، زنان ناچارند مسیرهای خطرناک و طولانی را تا نزدیک‌ترین شهر طی کنند — سفری که خود، خطرناک‌تر از بیماری‌ست. کمبود کادر درمانی زن؛ مانعی بر سلامت زنان یکی از بزرگ‌ترین موانع در مسیر بهداشت زنان در افغانستان، کمبود پرسنل زن در نظام سلامت است. در بسیاری از مناطق، محدودیت‌های فرهنگی و اجتماعی موجب شده که دختران نتوانند به‌راحتی وارد رشته‌هایی مانند پزشکی یا مامایی شوند. در کنار آن، سیاست‌های اخیر که منجر به بسته شدن مدارس و دانشگاه‌ها بر روی زنان شده، روند تربیت نیروهای متخصص زن را متوقف کرده و حضور زنان شاغل در مراکز درمانی را به‌شدت کاهش داده است. در کشوری که اغلب مردان مجاز به معاینه زنان نیستند، نبود پزشک یا قابله‌ی زن، برابر با نبود دسترسی به درمان است. فقر، ازدواج زودهنگام و آگاهی پایین؛ سه‌ضلعی تهدید سلامت زنان فقر یکی از عمیق‌ترین ریشه‌های بحران بهداشت زنان در مناطق محروم است. خانواده‌های فقیر نه توان مالی برای سفر به درمانگاه را دارند، نه امکان تأمین دارو و خدمات درمانی. ازدواج زودهنگام، یکی دیگر از عوامل بحرانی‌ست؛ دخترانی که در نوجوانی ازدواج می‌کنند، نه تنها از نظر جسمی آماده‌ی بارداری نیستند، بلکه آموزش کافی درباره مراقبت‌های دوران بارداری، تغذیه مناسب یا خطرات زایمان ندارند. پیامدهای این ناآگاهی، عوارضی چون کم‌خونی، فشار خون بالا و سقط‌های پیاپی است. در غیاب آموزش‌های رسمی، باورهای سنتی جای دانش علمی را گرفته‌اند. زنانی که به کلینیک دسترسی ندارند، گاه در خانه و با روش‌های خطرناک سنتی زایمان می‌کنند—روش‌هایی که نه‌تنها سلامت مادر و نوزاد را تهدید می‌کند، بلکه گاهی به فاجعه‌ای جبران‌ناپذیر ختم می‌شود. تأثیر ناامنی و شرایط سیاسی بر بهداشت زنان در مناطق جنگ‌زده افغانستان، مراکز بهداشتی و بیمارستان‌ها اغلب از نخستین نهادهایی‌اند که در جریان درگیری‌ها آسیب می‌بینند. سال‌ها جنگ و ناامنی، زیرساخت‌های سلامت را به‌شدت تضعیف کرده و بسیاری از پزشکان و کادر درمانی را وادار به مهاجرت کرده است. پیامد این وضعیت، کمبود شدید نیروی متخصص و تجهیزات پزشکی در مناطق محروم‌تر کشور است؛ جایی که بیشترین نیاز وجود دارد. از سوی دیگر، محدودیت‌های آموزشی به‌ویژه برای دختران، امید به تربیت نسل جدیدی از پرستاران، ماماها و پزشکان زن را از بین برده است. در شرایطی که آموزش تعطیل است، تحصیل غیرممکن شده و زنان از حق یادگیری محروم‌اند، چرخه‌ی فقر، ناآگاهی و بیماری همچنان ادامه خواهد یافت—چرخه‌ای که بیش از همه، جان و کرامت زنان را نشانه گرفته است. نقش سازمان‌های بین‌المللی و تلاش‌های امیدبخش با وجود تمام چالش‌ها، هنوز روزنه‌هایی از امید در دل واقعیت‌های سخت دیده می‌شود. سازمان‌هایی مانند یونیسف، سازمان جهانی بهداشت و نهادهای خیریه‌ی محلی، پروژه‌هایی را برای بهبود دسترسی به خدمات اولیه‌ی سلامت مادر و کودک در مناطق محروم افغانستان راه‌اندازی کرده‌اند. طرح‌هایی همچون «مامای سیار»، که در آن زنان آموزش‌دیده با تجهیزات محدود به روستاها اعزام می‌شوند، در برخی مناطق نقش حیاتی ایفا کرده‌اند و جان‌های بسیاری را نجات داده‌اند. همچنین آموزش داوطلبان محلی، به‌ویژه زنان روستایی، برای اطلاع‌رسانی در زمینه‌هایی مانند واکسیناسیون، بهداشت فردی، و تغذیه‌ی کودک، از جمله راهکارهای مؤثری بوده که می‌تواند اثرات بلندمدتی بر سلامت جامعه داشته باشد. صدای خاموش زنان در این میان، صدای زنان افغانستان اغلب شنیده نمی‌شود. زنانی که هر روز با هزاران مانع برای دریافت ساده‌ترین خدمات درمانی روبه‌رو هستند. روایت‌های آن‌ها پر از درد، ترس و ناامیدی است، اما در عمق این رنج‌ها، نوری از مقاومت و امید دیده می‌شود. زنی که در یکی از روستاهای بدخشان روزانه پنج کیلومتر پیاده می‌رود تا واکسن کودک خود را تهیه کند، تنها یک مادر نیست؛ بلکه نماد استقامتی است که با تمام محدودیت‌ها، هنوز سر خم نکرده است. راه‌حل‌های پایدار حل بحران بهداشت زنان در مناطق محروم افغانستان، تنها با اتکا به کمک‌های خارجی ممکن نیست. آنچه نیاز است، اتخاذ راهکارهایی بومی، پایدار و هماهنگ با بافت فرهنگی و اجتماعی کشور است. برخی از مهم‌ترین گام‌های عملی در این مسیر عبارت‌اند از: - آموزش نیروهای محلی زن حتی در سطح ابتدایی، به‌ویژه در حوزه‌هایی مانند مامایی، کمک‌های اولیه و سلامت مادر و کودک؛ - بهبود زیرساخت‌های ارتباطی از جمله ساخت و نگهداری جاده‌های روستایی و فراهم‌سازی سیستم‌های حمل‌ونقل اضطراری برای مادران باردار؛ - افزایش آگاهی عمومی درباره‌ی بهداشت زنان از طریق رسانه‌های محلی مانند رادیو، مساجد، مدارس و نهادهای اجتماعی؛ - حمایت هدفمند از تحصیل دختران در رشته‌های پزشکی، پرستاری و مامایی برای تقویت نیروی انسانی زن در آینده؛ - تقویت نقش بزرگان و رهبران محلی در ترویج فرهنگ اهمیت سلامت زنان و حمایت از دسترسی آنان به خدمات بهداشتی. تنها با ترکیب آموزش، آگاهی، زیرساخت و همراهی اجتماعی می‌توان زمینه‌ای فراهم کرد که سلامت زنان، نه یک امتیاز، بلکه یک حق مسلم و در دسترس برای همه باشد. نتیجه‌گیری بهداشت زنان در افغانستان، آزمونی است برای وجدان جمعی ما و سنجه‌ای برای عدالت اجتماعی. در جهانی که انتقال یک واکسن از قاره‌ای به قاره‌ی دیگر تنها چند ساعت زمان می‌برد، هنوز زنانی هستند که برای رسیدن به یک قابله یا آمپول ساده باید از کوه، برف و خطر عبور کنند. رسیدگی به سلامت زنان در مناطق محروم، نه فقط یک مسئولیت انسانی، بلکه پیش‌نیاز توسعه‌ی پایدار و صلح اجتماعی در افغانستان است. تا زمانی که زنان این سرزمین از ابتدایی‌ترین خدمات بهداشتی محروم بمانند، زخم توسعه‌ی انسانی همچنان باز، و امید به آینده همچنان زخمی خواهد بود.  نویسنده: داکتر معصومه پارسا

ادامه مطلب


22 ساعت قبل - 51 بازدید

داکتر حنان حسن بلخی، مسوول دفتر منطقه‌ای مدیترانه‌ی شرقی سازمان جهانی صحت در دیدار با عبدالسلام حنفی، معاون اداری نخست‌وزیر حکومت سرپرست گفته است که اگر هماهنگی در زمینه‌ی محو پولیو بیشتر گردد، توقع می‌رود که در ۱۲ ماه آینده ویروس پولیو در افغانستان کاملا ریشه‌کن شود. دفتر نخست‌وزیر با نشر اعلامیه‌ای گفته است، در این دیدار که امروز (یک‌شنبه، ۱۴ سرطان) انجام شده است، خانم بلخی گفته است که «ما توانسته‌ایم پیشرفت‌های خوبی در زمینه‌ی محو پولیو داشته باشیم، اما بازهم به توجه بیشتر ضرورت است.» در اعلامیه آمده است که این مقام سازمان جهانی صحت گفته است که تأمین امنیت از سوی دولت باعث شده است که واکسن پولیو به‌صورت مؤثر در افغانستان تطبیق شود. نیروهای دولت فعلی پیش از بازگشت به قدرت، در برخی مناطق کشور، از جمله مناطق جنوبی و شرقی، مانع تطبیق کارزار واکسن پولیو می‌شدند. این در حالی است که براساس آمار سازمان جهانی صحت، در سال جاری میلادی شش مورد انسانی و ۳۴ مورد محیطی بیماری پولیو یا فلج کودکان در افغانستان ثبت شده است. در سال ۲۰۲۵ میلادی در افغانستان در ‏مجموع ۲۱ مورد مثبت انسانی پولیو و ۹۴ مورد محیطی آن ثبت شده بود.‏ در حال حاضر افغانستان و پاکستان تنها کشورهای جهان اند که بیماری فلج کودکان (پولیو) در آن ریشه‌کن نشده است. براساس آمار سازمان جهانی صحت، در سال جاری میلادی در ‏پاکستان نیز سه مورد مثبت انسانی و ۹۰ مورد محیطی پولیو ثبت شده است. پولیو یک بیماری ویروسی مسری است که عمدتا کودکان زیر پنج ‏سال را تحت تأثیر قرار می‌دهد. این بیماری از طریق غذای آلوده، آب ‏یا تماس نزدیک منتقل می‌شود و می‌تواند باعث فلج دائمی یا مرگ ‏شود.‏ هیچ درمانی برای این بیماری وجود ندارد، اما واکسن‌های ایمن و مؤثر ‏می‌توانند از آن جلوگیری کنند. ‏توانند از آن جلوگیری کنند. ‏

ادامه مطلب


1 روز قبل - 16 بازدید

آمار تازه آژانس پناهندگی اتحادیه اروپا نشان می‌دهد که شهروندان افغانستان همچنان بزرگ‌ترین گروه متقاضیان پناهندگی در اروپا هستند. بر اساس این آمار، از هر ۱۰ شهروند افغانستان که در کشورهای عضو اتحادیه اروپا درخواست پناهندگی می‌دهند، چهار نفر آلمان را به‌عنوان مقصد خود انتخاب می‌کنند. این گزارش نشان می‌دهد که شمار درخواست‌های پناهندگی در آلمان نسبت به سال گذشته میلادی کاهش یافته و این کشور در میان کشورهای اتحادیه اروپا، همراه با ناروی و سوئیس، در جایگاه چهارم از نظر تعداد درخواست‌های پناهندگی قرار گرفته است. در گزارش آمده است که در شش ماه نخست سال جاری میلادی، بیش از ۵۱ هزار درخواست پناهندگی در آلمان ثبت شده که نسبت به دوره مشابه سال گذشته، ۲۷ درصد کاهش نشان می‌دهد. در این مدت، ۳۷ درصد از کل درخواست‌های پناهندگی در آلمان را شهروندان افغانستان ثبت کرده‌اند. شهروندان ترکیه و سوریه نیز به ترتیب ۹ درصد از کل درخواست‌ها را به خود اختصاص داده‌اند. در نیمه نخست سال جاری، فرانسه، ایتالیا و اسپانیا به ترتیب بیشترین شمار درخواست‌های پناهندگی را ثبت کرده‌اند. مجارستان، اسلواکی و لیتوانیا کمترین تعداد درخواست‌ها را داشته‌اند. بر اساس آمار آژانس پناهندگی اتحادیه اروپا، از ماه جنوری تا پایان ماه جون سال ۲۰۲۶ میلادی، در مجموع بیش از ۳۲۱ هزار درخواست پناهندگی در کشورهای اتحادیه اروپا، ناروی و سوئیس ثبت شده است. این رقم در مدت مشابه سال گذشته ۳۹۹ هزار درخواست بود. این آمار شامل درخواست‌های نخست و تکراری می‌شود. شهروندان افغانستان با ثبت ۳۷ هزار و ۴۱۹ درخواست، بزرگ‌ترین گروه متقاضیان پناهندگی در اتحادیه اروپا، ناروی و سوئیس بوده‌اند. فرانسه نیز یکی از مقاصد اصلی پناهجویان افغان به شمار می‌رود و بیش از یک‌پنجم متقاضیان افغان، درخواست پناهندگی خود را در این کشور ثبت کرده‌اند.

ادامه مطلب