نویسنده: رسانه‌ای گوهر شاد

6 روز قبل - 89 بازدید

سازمان عفو بین‌الملل و شبکه «جنسیت، صلح و امنیت» (GAPS)  اعلام کردند که بریتانیا به رغم وضعیت دشوار زنان و دختران در افغانستان، درخواست پناهندگی زنان پناه‌جوی افغانستانی را در بیشتر موارد رد کرده است. این سازمان‌ها با نشر گزارش مشترک گفته‌اند که این رویکرد «بی‌رحمانه» بوده و با تعهدات این کشور در زمینه حفظ حقوق زنان در تضاد است. این دو نهاد تاکید کردند که شمار زنان افغانستانی که از سوی بریتانیا اجازه پناهند‌گی دریافت می‌کنند، در حال کاهش است؛ در حالی که آن‌ها از یکی از شدیدترین نظام‌های سرکوب جنسیتی در جهان فرار می‌کنند. در این گزارش آمده است که پذیرش پناهند‌گی افغانستانی‌ها در بریتانیا از ۹۶ درصد به ۳۴ درصد کاهش یافته و تنها در سال ۲۰۲۵ میلادی، صدها زن افغانستانی از دریافت پناهندگی محروم شدند. سازمان عفو بین‌الملل گفته که سیاست‌های جدید پناهند‌گی در بریتانیا با هدف «کنترل مهاجرت» در عمل به محدود شدن دسترسی افراد نیازمند حمایت بین‌المللی منجر شده است. در بخشی از این گزارش آمده است که زنان در افغانستان با محدودیت‌های گسترده از جمله منع آموزش، کار و آزادی رفت‌وآمد مواجه‌ هستند و بسیاری از آن‌ها در وضعیت «حذف سیستماتیک» قرار دارند. همچنین این سازمان هشدار داده است که کاهش حمایت از پناه‌جویان، به‌ویژه زنان و دختران، با تعهدات بریتانیا در چارچوب حقوق بشر و برنامه «زنان، صلح و امنیت» سازمان ملل در تضاد است. در حالی سازمان عفو بین‌الملل از این روند انتقاد می‌کند که حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

ادامه مطلب


6 روز قبل - 102 بازدید

فرماندهی پولیس ولایت زابل در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که جسد یک دختر نُه‌ساله که در ولسوالی ارغنداب این ولایت در آب غرق شده بود، پس از دو روز از ولایت قندهار پیدا شده است. این فرماندهی با نشر اعلامیه‌ای گفته است که این دختر دو روز پیش (سه‌شنبه، ۲۵ حمل) در ولسوالی ارغنداب زابل غرق شده بود. فرماندهی پولیس ولایت زابل در ادامه تاکید کرده است که جسد این دختر دیروز از ولسوالی «شاه‌ ولیکوت» قندهار پیدا شده است. قابل ذکر است که در روزهای اخیر به دلیل بالا آمدن آب رودخانه‌ها، موارد متعددی از غرق‌شدن افراد در آب و جان باختن آنان گزارش شده است. در چند روز اخیر دست‌کم دو مورد دیگر از غرق‌شدن افراد در ولایت‌های کنر و ننگرهار نیز گزارش شده است.

ادامه مطلب


6 روز قبل - 81 بازدید

پنجمین دور جشنواره انتخاب برترین‌های فوتبال افغانستان (سال ٢٠٢٥) از سوی رسانه «فوتبال سی» در هرات برگزار شد. در گزارش آمده است که در این مراسم، برترین بازیکنان در بخش‌های مختلف معرفی شدند. در مهم‌ترین بخش این برنامه، علی‌رضا پناهی، ملی‌پوش فوتبال، موفق به کسب توپ طلای بهترین بازیکن سال افغانستان شد. علی‌رضا پناهی، بازیکن باشگاه ابومسلم فراه و تیم ملی فوتبال افغانستان، در میان سه نامزد نهایی شامل فرهاد علی‌زاده، فرزاد عطایی و خودش، به عنوان بهترین بازیکن سال انتخاب شد. این فوتبالیست ملی‌پوش در فصل اخیر هم در رقابت‌های باشگاهی و هم در بازی‌های ملی، از چهره‌های درخشان فوتبال افغانستان بوده است. رسانه «فوتبال سی» هر سال با یک روند شفاف و بر اساس رأی مربیان، کاپیتان‌ها و خبرنگاران ورزشی، برترین‌های فوتبال افغانستان را انتخاب می‌کند. این رسانه در سال‌های گذشته نیز جزئیات آرای رأی‌دهندگان را به‌گونه شفاف منتشر کرده است. برندگان پنجمین دور جوایز «فوتبال سی» قرار زیر است. بهترین باشگاه سال افغانستان: ابومسلم فراه جایزه بازی جوانمردانه: باشگاه صرافان هرات بهترین مربی سال: یوسف مهندس‌زاده (باشگاه سرخ‌پوشان خوافی هرات) بهترین درواز‌بان سال: فیصل حمیدی جایزه بازیکن پا طلایی: فرهاد علی‌زاده پدیده سال فوتبال افغانستان: یاسر صافی

ادامه مطلب


6 روز قبل - 61 بازدید

خانواده نخستین و مهم‌ترین نهاد اجتماعی است که انسان در آن متولد می‌شود، رشد می‌کند و شخصیت او شکل می‌گیرد. این محیط کوچک اما بسیار تأثیرگذار، پایه و اساس زندگی فردی و اجتماعی هر انسان را می‌سازد. در میان همه عواملی که می‌توانند خانواده را به محیطی سالم، پایدار و موفق تبدیل کنند، محبت و احترام جایگاهی اساسی و غیرقابل‌انکار دارند. این دو عنصر مانند ستون‌هایی هستند که اگر در یک خانواده محکم و استوار باشند، روابط میان اعضا نیز مستحکم و پایدار خواهد بود. محبت در خانواده به معنای ابراز عشق، علاقه، توجه و دلسوزی نسبت به یکدیگر است. این محبت می‌تواند به شکل‌های گوناگون بروز پیدا کند؛ از یک لبخند ساده و یک کلمه دلگرم‌کننده گرفته تا حمایت در شرایط دشوار و همراهی در لحظات مهم زندگی. وقتی فردی در خانواده احساس کند که مورد محبت قرار دارد، احساس ارزشمندی و امنیت در وجود او شکل می‌گیرد. این احساس، پایه‌ای برای رشد سالم شخصیت و افزایش اعتمادبه‌نفس او خواهد بود. کودکانی که در محیطی سرشار از محبت بزرگ می‌شوند، معمولاً افرادی شادتر، آرام‌تر و موفق‌تر هستند. آن‌ها یاد می‌گیرند که چگونه با دیگران ارتباطی سالم برقرار کنند. چنین کودکانی در آینده نیز قادر خواهند بود روابط عاطفی قوی‌تری با دیگران برقرار کنند و در جامعه نقش مثبتی ایفا کنند. در مقابل، کودکانی که از محبت کافی برخوردار نیستند، ممکن است دچار مشکلاتی مانند اضطراب، افسردگی، کمبود اعتمادبه‌نفس و حتی رفتارهای پرخاشگرانه شوند. احترام نیز یکی دیگر از ارکان اساسی خانواده سالم است. احترام به معنای پذیرفتن ارزش و شخصیت دیگران و توجه به احساسات، نظرات و حقوق آن‌هاست. در خانواده‌ای که احترام متقابل وجود دارد، اعضا با یکدیگر با ادب و مهربانی رفتار می‌کنند و از تحقیر، سرزنش و بی‌احترامی پرهیز می‌نمایند. این نوع رفتار باعث می‌شود که فضای خانواده به محیطی امن و آرام برای بیان افکار و احساسات تبدیل شود. در چنین فضایی، اعضای خانواده بدون ترس از قضاوت یا تمسخر، نظرات خود را مطرح می‌کنند و در صورت بروز مشکل، به‌جای پنهان‌کاری یا پرخاشگری، به گفت‌وگو و همکاری روی می‌آورند. این امر باعث تقویت روابط خانوادگی و افزایش صمیمیت میان اعضا می‌شود. احترام متقابل همچنین به افراد می‌آموزد که حتی در شرایط اختلاف‌نظر نیز می‌توانند با حفظ ادب و آرامش، مسائل را حل کنند. محبت و احترام ارتباطی تنگاتنگ با سلامت روانی افراد دارند. انسان‌ها به‌طور طبیعی نیازمند عشق و توجه هستند و این نیاز بیش از هر جای دیگری در خانواده باید برآورده شود. وقتی فردی در خانه خود احساس آرامش و پذیرش داشته باشد، فشارها و مشکلات بیرونی کمتر بر او تأثیر می‌گذارند. در واقع، خانواده‌ای که بر پایه محبت و احترام بنا شده باشد، مانند پناهگاهی امن عمل می‌کند که افراد می‌توانند در آن به آرامش برسند و انرژی لازم برای ادامه زندگی را به‌دست آورند. یکی از مهم‌ترین تأثیرات محبت و احترام در تربیت فرزندان مشاهده می‌شود. والدین نخستین الگوهای رفتاری کودکان هستند و فرزندان از طریق مشاهده رفتار آن‌ها، شیوه تعامل با دیگران را می‌آموزند. اگر والدین در برخورد با یکدیگر و با فرزندان خود مهربان و محترمانه رفتار کنند، این الگوها در ذهن کودک تثبیت می‌شود و او نیز در آینده همین رفتار را تکرار خواهد کرد. برای مثال، کودکی که می‌بیند پدر و مادرش با آرامش با یکدیگر صحبت می‌کنند، به نظرات هم گوش می‌دهند و در زمان اختلاف با احترام برخورد می‌کنند، یاد می‌گیرد که خشونت و بی‌احترامی راه‌حل مشکلات نیست. در مقابل، اگر کودکی در محیطی پر از تنش، دعوا و بی‌احترامی رشد کند، احتمال زیادی وجود دارد که این رفتارها را در روابط آینده خود تکرار کند. محبت در خانواده تنها به گفتن «دوستت دارم» محدود نمی‌شود، بلکه در رفتارهای روزمره نیز باید دیده شود. اختصاص دادن زمان برای بودن در کنار خانواده، گوش دادن به صحبت‌های یکدیگر، توجه به نیازها و احساسات دیگران و کمک کردن در کارها، همگی نشانه‌های محبت هستند. حتی کارهای کوچک مانند پرسیدن حال یکدیگر یا تشویق کردن اعضای خانواده می‌تواند تأثیر بزرگی در ایجاد احساس صمیمیت داشته باشد. از سوی دیگر، احترام نیز باید در تمام جنبه‌های زندگی خانوادگی رعایت شود. نحوه صحبت کردن، لحن صدا، انتخاب کلمات و حتی زبان بدن، همگی می‌توانند نشان‌دهنده میزان احترام افراد به یکدیگر باشند. رعایت ادب در گفتار، پرهیز از توهین و تمسخر و توجه به حریم شخصی دیگران از جمله نشانه‌های مهم احترام در خانواده هستند. در دنیای امروز، خانواده‌ها با چالش‌های متعددی روبه‌رو هستند. پیشرفت فناوری، استفاده گسترده از تلفن‌های همراه و شبکه‌های اجتماعی، مشغله‌های کاری و فشارهای اقتصادی باعث شده است که زمان کمتری برای ارتباط مستقیم میان اعضای خانواده باقی بماند. این موضوع می‌تواند به کاهش محبت و توجه میان اعضا منجر شود. در چنین شرایطی، لازم است که خانواده‌ها آگاهانه برای حفظ و تقویت روابط خود تلاش کنند. برای مثال، تعیین زمان‌هایی برای دورهمی خانوادگی، صرف غذا در کنار یکدیگر بدون استفاده از تلفن همراه و انجام فعالیت‌های مشترک می‌تواند به افزایش صمیمیت و محبت در خانواده کمک کند. همچنین والدین باید تلاش کنند تا با فرزندان خود ارتباطی صمیمی برقرار کرده و به مشکلات و دغدغه‌های آن‌ها گوش دهند. محبت و احترام همچنین نقش مهمی در ایجاد حس مسئولیت‌پذیری در اعضای خانواده دارند. وقتی افراد احساس کنند که مورد توجه و احترام قرار دارند، انگیزه بیشتری برای مشارکت در امور خانواده پیدا می‌کنند. آن‌ها تلاش می‌کنند تا وظایف خود را به‌درستی انجام دهند و در ایجاد محیطی بهتر برای زندگی مشترک سهیم باشند. علاوه بر این، محبت و احترام می‌توانند از بروز بسیاری از اختلافات و مشکلات خانوادگی جلوگیری کنند. بسیاری از دعواها و تنش‌ها زمانی به‌وجود می‌آیند که افراد احساس می‌کنند نادیده گرفته شده‌اند یا به آن‌ها بی‌احترامی شده است. در مقابل، اگر فضای خانواده بر پایه درک متقابل و احترام باشد، حتی در صورت بروز اختلاف، اعضا می‌توانند با گفت‌وگو و همفکری راه‌حل مناسبی پیدا کنند. نکته مهم این است که محبت و احترام باید دوطرفه باشند. همه اعضای خانواده، از والدین گرفته تا فرزندان، باید در این زمینه تلاش کنند. اگر تنها یک نفر به این اصول پایبند باشد، تعادل خانواده به هم می‌خورد. بنابراین، آموزش این ارزش‌ها به فرزندان و تمرین آن‌ها در زندگی روزمره از اهمیت زیادی برخوردار است. در کنار این موارد، باید به نقش فرهنگ و ارزش‌های اجتماعی نیز اشاره کرد. در بسیاری از فرهنگ‌ها، احترام به بزرگ‌ترها و محبت به اعضای خانواده از ارزش‌های اساسی به شمار می‌روند. حفظ این ارزش‌ها و انتقال آن‌ها به نسل‌های آینده می‌تواند به تقویت بنیان خانواده و جامعه کمک کند. در نهایت می‌توان گفت که محبت و احترام دو عامل کلیدی برای داشتن خانواده‌ای سالم، شاد و موفق هستند. این دو عنصر نه‌تنها باعث ایجاد آرامش و صمیمیت در خانواده می‌شوند، بلکه تأثیر عمیقی بر شخصیت و آینده افراد دارند. خانواده‌ای که در آن محبت و احترام حاکم باشد، محیطی امن و دلپذیر برای رشد و شکوفایی اعضای خود فراهم می‌کند. چنین خانواده‌ای می‌تواند در برابر مشکلات و چالش‌های زندگی مقاوم‌تر باشد و اعضای آن با همکاری و همدلی بر سختی‌ها غلبه کنند. در مقابل، نبود محبت و احترام می‌تواند روابط خانوادگی را تضعیف کرده و زمینه‌ساز بسیاری از مشکلات فردی و اجتماعی شود. بنابراین لازم است که همه ما به اهمیت این دو ارزش اساسی توجه کنیم و در زندگی روزمره خود آن‌ها را به کار ببریم. با تقویت محبت و احترام در خانواده، می‌توانیم نه‌تنها زندگی بهتری برای خود و عزیزانمان فراهم کنیم، بلکه گامی مؤثر در جهت ساختن جامعه‌ای سالم‌تر و انسانی‌تر برداریم. نویسنده: سحر یوسفی

ادامه مطلب


6 روز قبل - 99 بازدید

فریدون فرزاد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که جایزه بین‌المللی «ارشمیدس» روسیه به دلیل طراحی یک سیستم هوش مصنوعی که میزان عفونت زخم‌های بیماران دیابتی را تشخیص می‌دهد، به او اهدا شده است. آقای فرزاد گفته است که این سیستم از طریق موبایل و براساس تصویری که از زخم بیماران دیابتی گرفته می‌شود، میزان عفونت را مشخص می‌کند. او در ادامه تاکید کرده است که بیماران می‌توانند پیش از مراجعه به داکتر، با استفاده از موبایل خود از وضعیت زخم مطلع شوند. وی گفت: «طرحم ، سیستم هوشمند پیش‌بینی عفونت زخم مبتنی بر یادگیری ماشین است که می‌تواند جان انسان‌ها را نجات دهد و به بهبود سلامت جامعه کمک کند.» فریدون فرزاد دانشجوی مقطع دوکتورا در بخش هوش مصنوعی است. او به دلیل مشکلات ویزا نتوانست در مراسم اهدای جایزه در مسکو شرکت کند و برنامه را به‌صورت آنلاین دنبال کرد. جشنواره و نمایشگاه بین‌المللی اختراعات و نوآوری «ارشمیدس» (Archimedes) در مسکو، یکی از بزرگترین و معتبرترین رویدادهای علمی جهان است که از سال ۱۹۹۸ با حمایت دولت روسیه و سازمان‌های بین‌المللی برای معرفی اختراعات، طرح‌های صنعتی و فناوری‌های نوین برگزار می‌شود. این جشنواره عرصه‌ای برای رقابت پژوهشگران و مخترعان جهانی در زمینه‌های مختلف فنی و مهندسی است.

ادامه مطلب


7 روز قبل - 119 بازدید

سازمان ملل متحد برای افغانستان در تازه‌ترین مورد، گزارش سالانه خود درباره وضعیت این کشور در سال ۲۰۲۵ میلادی را منتشر کرد. سازمان ملل این گزارش را امروز (چهارشنبه، ۲۶ حمل) تحت عنوان «حمایت ملل متحد در پاسخ به نیازمندی‌های بنیادین بشری مردم افغانستان» منتشر کرده و براساس آن، کاهش سطح برخی کمک‌ها، بازگشت گسترده مهاجران و رویدادهای اقلیمی در سال گذشته، فشارهای سنگینی بر خانواده‌ها، بازارها و خدمات اساسی وارد کرده است. این گزارش که از سوی نهادهای مختلف سازمان ملل در افغانستان تهیه شده آمده است که با وجود کاهش کمک‌های جهانی در سال ۲۰۲۵ میلادی، ارائه خدمات اساسی و تقویت مسیرهای بهبود برای مردم افغانستان ادامه داشته‌ است. در گزارش آمده است که در سال‌های ۲۰۲۳ تا ۲۰۲۷ میلادی، بودجه برنامه‌های مرتبط با نیازهای اساسی انسانی در افغانستان برای سومین سال پیاپی افزایش یافته و در سال ۲۰۲۵ میلادی به ۱.۷ میلیارد دالر رسیده‌ است. اندریکا راتواته، هماهنگ‌کننده کمک‌های بشردوستانه سازمان ملل در افغانستان گفت که در سال گذشته میلادی میلیون‌ها شهروند افغانستان به خدمات اساسی و فرصت‌های اقتصادی دسترسی پیدا کرده‌اند. در گزارش آمده است که بیش از ۳۴ میلیون نفر شامل ۴۳ درصد مردان و ۵۷ درصد زنان از خدمات درمانی بهره‌مند شدند و بیش از ۴.۶ میلیون کودک با حمایت سازمان ملل به آموزش دسترسی پیدا کرده‌اند. سازمان ملل افزوده است که ۵۸ درصد این دانش‌آموزان پسر و ۴۲ درصد آن‌ها دختر بوده‌اند. به گفته سازمان ملل در این مدت همچنین حدود ۴۵ هزار شغل بلندمدت ایجاد شده است. سازمان ملل درحالی از ارائه خدمات و دسترسی مردم به کمک‌های بشردوستانه گزارش می‌دهد که نزدیک به نیمی از مردم افغانستان زیر خط فقر زندگی می‌کنند.

ادامه مطلب


7 روز قبل - 112 بازدید

آنتونی آلبانیزی، نخست‌وزیر آسترالیا اعلام کرده است که برای نخستین‌بار در تاریخ ۱۲۵ ساله ارتش این کشور، یک زن به‌عنوان فرمانده کل ارتش منصوب شده است. ریچارد مالز، وزیر دفاع آسترالیا گفت که جنرال سوزان کویل به این سمت گماشته شده و قرار است از ماه جولای رسماً کار خود را آغاز کند. وزیر دفاع آسترالیا این انتصاب را «لحظه‌ای تاریخی» توصیف کرد و با آرزوی موفقیت برای خانم کویل تاکید کرد: «اطمینان دارم دستاوردهای او الهام‌بخش زنان بسیاری خواهد بود.» جنرال سوزان کویل که در حال حاضر ریاست بخش توانمندی‌های مشترک ارتش را بر عهده دارد، قرار است به‌جای جنرال سایمون استوارت این مسوولیت را به عهده بگیرد. او ۵۵ سال سن دارد و از سال ۱۹۸۷ میلادی به ارتش آسترالیا پیوسته و نزدیک به چهار دهه در بخش‌های مختلف نظامی خدمت کرده است. خانم کویل در طول این سال‌ها مسوولیت‌های مهم فرماندهی را در سطوح عملیاتی و مدیریتی بر عهده داشته و تجربه گسترده‌ای در حوزه‌هایی چون عملیات نظامی، برنامه‌ریزی راهبردی و جنگ سایبری کسب کرده است. همچنین او در چندین مأموریت بین‌المللی، از جمله در افغانستان و شماری از کشورهای خاورمیانه، حضور داشته و ماموریت انجام داده است. در حالی سوزان کویل به عنوان فرمانده کل ارتش آسترالیا انتخاب می‌شود که حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند.

ادامه مطلب


7 روز قبل - 95 بازدید

گزارش سالانه «شاخص هوش مصنوعی ۲۰۲۶» دانشگاه استنفورد در آمریکا نشان می‌دهد که عربستان سعودی با سهم ۳۲ درصدی از مشارکت زنان در حوزه هوش مصنوعی، در صدر کشورهای جهان قرار گرفته است. دانشگاه استنفورد با نشر اعلامیه‌ای گفته است که پس از آن، استرالیا با ۳۰ درصد و کانادا با ۲۹ درصد در رتبه‌های دوم و سوم قرار دارند. این گزارش نشان می‌دهد که هوش مصنوعی عرصه‌ای عمدتاً مردانه است. داده‌ها حاکی از آن است که در تمام کشورها یک شکاف آشکار میان زنان و مردان فعال در حوزه هوش مصنوعی دیده می‌شود. چنانچه، مردان در همه جا اکثریت نویسندگان و مخترعان این حوزه را تشکیل می‌دهند و سهم زنان اندک است. در شاخص هوش مصنوعی دانشگاه استنفورد به‌طور نمونه به برازیل، کوریا جنوبی و جاپان اشاره شده است که بیش از ۸۰ درصد افراد شاغل در حوزه هوش مصنوعی مرد هستند. با این‌حال عربستان سعودی نخستین کشوری در سطح جهان است که زنان بیشترین مشارکت را در حوزه هوش مصنوعی را دارند. گزارش هوش مصنوعی دانشگاه استنفورد نشان می‌دهد که تا اکنون هیچ کشوری به برابری جنسیتی در این حوزه نزدیک نشده است. حتی در بیشتر کشورها شکاف جنسیتی در حوزه هوش مصنوعی از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۵ میلادی تقریبا بدون تغییر باقی مانده است. علاوه بر مشارکت گسترده زنان، عربستان در برخی حوزه‌های تخصصی نیز پیشتاز ظاهر شده است. این کشور در بخش امنیت، حریم خصوصی و رمزنگاری هوش مصنوعی با سهم ۱۵ درصدی در میان کشورهای پیشتاز قرار گرفته است. از نظر جذب نیروی انسانی نیز عربستان یکی از معدود کشورهایی است که در سال ۲۰۲۵ میلادی نیروی انسانی زیادی را جذب کرده است.

ادامه مطلب


7 روز قبل - 53 بازدید

شماری از فعالان مدنی، حقوق زنان، حقوق بشری و سیاسی افغانستان در نامه‌ای سرگشاده به ملانیا ترامپ، بانوی اول آمریکا، خواهان توجه به وضعیت زنان و کودکان در افغانستان شدند. آنان در نامه‌ای سرگشاده وضعیت زنان و کودکان در افغانستان را «اسفناک» توصیف کردند و گفته‌اند که زنان و دختران افغانستان تقریبا به‌طور کامل از زندگی اجتماعی حذف شده‌اند. فعالان مدنی و حقوق زنان افغانستان در این نامه از ملانیا ترامپ خواسته‌اند تا از نفوذ خود در حمایت از زنان و دختران کشور استفاده کند. ۱۰۰ امضاکننده این نامه سرگشاده تاکید کردند که دختران و زنان افغانستان که زمانی رویای پزشک، معلم و روزنامه‌نگار شدن را در سر داشتند، اکنون از آموزش منع شدند. آنان در ادامه افزوده‌اند که مادران افغانستان هم با افزایش سوءتغذیه، برای تغذیه فرزندانشان تقلا می‌کنند. فعالان افغانستانی و دادخواهان در این نامه سرگشاده تاکید کردند برای کودکان، به‌ویژه دختران، آینده به شکلی محدود شده که درک آن دشوار است. در بخشی از این نامه آمده است: « اقدام‌های کوچک مانند صحبت علنی در مورد آموزش دختران، ملاقات با نهادهای که به گونه‌ی مستقیم با زنان افغان کار می‌کنند، می‌تواند به بهبود شرایط کمک کند.» امضاکنندگان این نامه سرگشاده ابراز امیدواری کرده‌اند که بانوی اول ایالات متحده از این نفوذ خود برای کمک به جلوگیری از نادیده گرفته شدن زنان و کودکان افغانستان استفاده کند. ابتکار نامه سرگشاده به بانوی اول آمریکا توسط نهاد افغانستان امپکت انجام شده است. در حالی فعالان مدنی و حقوق زنان افغانستان به ملانیا ترامپ نامه‌ی سرگشاده ارسال می‌کنند که حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

ادامه مطلب


7 روز قبل - 45 بازدید

بخش زنان سازمان ملل متحد اعلام کرد که از هر پنج زن مهاجر بازگشته به افغانستان کمتر از یک زن می‌تواند درآمد داشته باشد که در مجموع تنها ۱۷ درصد از کل زنان مهاجر بازگشته به کشور را تشکیل می‌دهند. این سازمان با نشر گزارشی گفته است که این امر می‌تواند افزایش بدهی ناامنی غذایی در میان خانواده‌های بازگشته به‌ویژه آنانی که از سوی زنان سرپرستی می‌شوند را تشدید کند. گزارش نشان می‌دهد باوجود این‌که بسیاری از زنان در کشورهای دیگر کار کرده‌اند و مهارت‌هایی کسب کرده‌اند، پس از ورود به افغانستان با فروپاشی تقریباً کامل فرصت‌های شغلی مواجه می‌شوند. نزدیک به ۴۰ درصد این زنان گفته‌اند که مهارت‌هایی دارند اما قادر به استفاده از آن‌ها نیستند، از جمله مهارت‌های حرفه‌ای، فنی و دیجیتال. یافته‌های بخش زنان سازمان ملل متحد نشان می‌دهد که بیش از سه-چهارم زنانی که در ایران کار می‌کردند و تقریباً دو-سوم زنانی که در پاکستان کار می‌کردند، پس از بازگشت به افغانستان بیکار هستند. این نهاد گفته است که این بررسی بر اساس داده‌های جمع‌آوری شده از ۷۰۰ زن بازگشته و ذینفعان محلی، از جمله نظرسنجی تلفنی، مصاحبه‌های عمیق، بحث‌های گروهی متمرکز و کارگاه‌های آموزشی در ولایت‌های هرات، ننگرهار و کابل انجام شده است. همچنین گزارش «پس از بازگشت: بازسازی معیشت زنان افغان» بخش زنان ملل متحد نشان می‌دهد که موانع اصلی شامل محدودیت‌های اشتغال و تحرک زنان در افغانستان، دسترسی محدود به سرمایه و ابزار و فرصت‌های ضعیف بازار است. بیش از سه-چهارم زنان بازگشته هیچ ابزار یا سرمایه‌ای برای کسب درآمد ندارند. این در حالی است که از سال ۲۰۲۳ میلادی به این‌سو، بیش از ۵.۵ میلیون مهاجر از ایران و پاکستان به افغانستان بازگشته‌اند که فشار بی‌سابقه‌ای را بر اقتصادهای محلی که از قبل شکننده بوده‌اند، وارد می‌کند.

ادامه مطلب