برچسب: زنان و دختران

2 هفته قبل - 242 بازدید

برنامه‌ی توسعه‌ سازمان ملل متحد درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که تنها کانال موجود درآمد برای زنان و دختران افغانستان، کسب‌وکارهای کوچک است. این برنامه امروز (یک‌شنبه، ۳۰ قوس) در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که از بیش از ۸۹ هزار کسب‌وکار در سراسر افغانستان حمایت کرده است که ۹۱ درصد آن‌ها توسط زنان و دختران اداره می‌شوند و بیش از ۴۳۹ هزار شغل ایجاد کرده‌اند. حکومت سرپرست پس از تسلط بر افغانستان، محدودیت شدید بر کار و آموزش زنان و دختران وضع کرده‌ است. سازمان ملل گفته است که منع کار و آموزش زنان، سالانه یک میلیارد دالر به اقتصاد افغانستان آسیب می‌زند. باید گفت که حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

ادامه مطلب


3 هفته قبل - 68 بازدید

ریچارد لنزی، فرستاده ویژه بریتانیا در امور افغانستان اعلام کرده است که مشارت زنان و دختران برای آینده امن و پربار افغانستان ضروری است. آقای لنزی با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که مقامات بریتانیایی هفته گذشته برای تقویت پاسخ‌گویی درباره وضعیت زنان افغان در نشست اسپانیا شرکت کردند. نماینده ویژه بریتانیا در امور افغانستان در این نشست، بر مشارکت زنان در آینده سیاسی افغانستان تاکید کرد. او گفت مقامات بریتانیایی برای حمایت از زنان و دختران افغانستانی در نشست «صدای ما را بشنوید» که اخیرا در مادرید برگزار شد، شرکت کردند. این در حالی است که سومین نشست درباره زنان افغانستان تحت عنوان «صدای ما را بشنوید» در بیست‌ویکم ماه قوس در شهر مادرید برگزار شد. این نشست با حضور وزیر خارجه اسپانیا، فعالان حقوق بشر افغانستانی، کارشناسان جهانی، نمایندگان ویژه در امور افغانستان و سفیران کشورهای مختلف برگزار شد. خوزه مانوئل آلبارس، وزیر خارجه اسپانیا، در نشست فعالان افغان در مادرید گفت که کشوش حکومت سرپرست را به رسمیت نخواهد شناخت. همچنین حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

ادامه مطلب


3 هفته قبل - 68 بازدید

مته نادسن، نماینده ویژه دنمارک در امور افغانستان در دیدار با فعالان زن افغانستانی گفته است که مشارکت معنادار زنان در آینده سیاسی افغانستان ضروری است. خانم نادسن این اظهارات را در نشستی مطرح کرده و گفته است که کشورش بر مشارکت ساختاری و حضور مستقیم زنان در روندهای بین‌المللی درباره افغانستان، تاکید دارد. همچنین عاطفه طیب، مقام حکومت پیشین و از اشتراک‌کنندگان این نشست در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که زنان و دختران افغانستان در این دیدار به نقش مهم خود در میانجیگری، آموزش، حفاظت و حمایت از جوامع آسیب‌پذیر تاکید کردند. همچنین فعالان حقوق بشر اهل افغانستان از پیامدهای حذف زنان از فرایندهای سیاسی افغانستان هشدار داده‌اند. فعالان افغانستانی در این نشست ابراز امیدواری کردند که تعهدات کشورهای درگیر در زمینه حمایت از زنان، سبب تغییر رویکرد حکومت فعلی نسبت به زنان شود. آنها از جامعه بین‌الملل خواستند زمینه حضور زنان در تصمیم‌گیری‌های سیاسی و تامین صلح و ثبات در افغانستان را فراهم کند. در حالی این نشست برگزار می‌شود که حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

ادامه مطلب


3 هفته قبل - 91 بازدید

نمایشگاه «شین‌ لاری» ویژه‌ دختران و زنان در شهر کابل گشایش یافته است و در این نمایشگاه، محصولات و تولیدات داخلی و صنایع دستی زنان به نمایش گذاشته شده است. مسوولان برگزاری می‌گویند که هدف از برگزاری این نمایشگاه، حمایت از تولیدات داخلی، ایجاد فرصت‌های کاری برای زنان و دختران و فراهم‌سازی زمینه‌ی فروش محصولات آنان می‌باشد. مسوولان برگزاری خواستار حمایت دولت و نهادهای بین‌المللی از زنان و دختران تجارت‌پیشه‌ شده‌اند. آنان می‌گویند که زنان و دختران نیازمند حمایت هستند و باید محدودیت‌های وضع شده از پیش‌روی زنان برداشته شود. همچنین شماری از فروشندگان در این نمایشگاه، از مشکلات اقتصادی و کاهش قدرت خرید مردم شکایت دارند. فرخنده یک‌تن از فروشندگان در نمایشگاه می‌گوید: «تولیدات ما بعضی‌اش به فروش رسیده و بعضی‌اش نه؛ نظر به قیمتش است. چالش‌هایی که ما با آن روبرو هستیم، همین جای کار و وضعیت اقتصادی فعلی است. فعلاً برای خانم‌ها جای دقیق و مناسب وجود ندارد.» شماری دیگر از فروشندگان زن از نبود حمایت و امکانات اولیه شکایت دارند. مهتاب یکی دیگر از فروشندگان تاکید کردند: «از وقتی که ما آمدیم، هیچ کمکی با ما صورت نگرفته است. همه‌اش را خودمان با تلاش و پول خودمان پیش بردیم. مشکل برق در افغانستان بسیار زیاد است و ما نیاز به سولر داریم.» با وجود مشکلات اقتصادی گسترده در کشور، شماری از زنان تولیدکننده هنوزهم با دستان خالی تلاش می‌کنند تا چرخ اقتصاد خانواده‌های‌شان را بچرخانند. آنان می گویند که نمایشگاه‌هایی مانند «شین‌ لاری» نه تنها فرصتی برای معرفی و فروش تولیدات آنان است، بلکه امیدی برای توانمندسازی و حمایت واقعی دختران کشور به شمار می‌رود. در حالی این نمایشگاه برگزار می‌شود که حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

ادامه مطلب


3 هفته قبل - 82 بازدید

سازمان عفو بین‌الملل از کشورها خواسته است که بازگشت اجباری شهروندان افغانستان را متوقف کنن، زنان و دختران از آسیب‌پذیرترین گروه‌ها در برابر این روند هستند و با خطرات جدی روبرو می‌شوند. این سازمان با نشر اعلامیه‌ای در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که بازگرداندن اجباری شهروندان افغانستان، نقض آشکار قوانین بین‌المللی، به‌ویژه اصل «عدم بازگرداندن اجباری» به‌شمار می‌رود و کشورها باید به تعهدات حقوقی و اخلاقی خود پای‌بند باشند. سازمان عفو بین‌الملل در ادامه تاکید کرده است که زنان و دختران، مدافعان حقوق بشر، خبرنگاران، مقام‌های پیشین و سایر گروه‌های در معرض خطر باید به‌عنوان پناهندگان نیازمند حمایت فوری به‌رسمیت شناخته شوند. همچنین این سازمان در بخشی از پیامش از کشورها خواسته است که مسیرهای اسکان مجدد را گسترش داده و روند پذیرش مهاجران در معرض خطر را تسریع کنند. این در حالی است که در پی تشدید محدودیت‌ها، بسیاری از زنان و دختران، فعالان حقوق بشر، روزنامه‌نگاران، نظامیان پیشین و دیگر قشرهای آسیب‌پذیر مجبور به ترک افغانستان شدند. شمار زیادی از آنان به کشورهای همسایه از جمله ایران و پاکستان پناهنده شدند؛ اما این کشورها در سال‌های پسین روند اخراج مهاجران افغانستانی را تشدید کرده است. طبق گزارش اوچا یا دفتر هماهنگی امور بشردوستانه سازمان ملل، تا ۱۹ جولای ۲۰۲۵ بیش از ۱.۵ میلیون نفر از کشورهای همسایه مانند ایران و پاکستان به افغانستان بازگشته‌اند؛ حدود ۱.۲ میلیون نفر از ایران و نزدیک به ۳۴۰ هزار نفر از پاکستان برگشته‌اند.

ادامه مطلب


3 هفته قبل - 93 بازدید

دفتر حقوق بشر سازمان ملل متحد درتازه‌ترین مورد از ادامه ممنوعیت حضور زنان و دختران در دفاتر این نهاد در افغانستان ابراز نگرانی کرده است. این دفتر با نشر اعلامیه‌ای در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که ۱۰۰ روز از زمان ممنوعیت ورود زنان و دختران همکار به دفاتر سازمان ملل در کشور می‌گذرد و از حکومت سرپرست خواسته تا این محدودیت‌ها را لغو کنند. همچنین در بخشی از اعلامیه آمده است: «تبعیض سیستماتیک علیه زنان و دختران به نفع افغانستان نیست و باید فوراً پایان یابد.» سازمان ملل تاکید کرده که بدون حضور زنان و دختران، حمایت‌های حیاتی این نهاد نمی‌تواند به تمامی نیازمندان برسد و محدودیت‌های کنونی اثر منفی بر ارایه خدمات دارد. این ممنوعیت بخشی از سیاست گسترده حکومت فعلی برای محدودسازی حضور زنان در نهادهای دولتی و بین‌المللی است. همچنین حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

ادامه مطلب


3 هفته قبل - 130 بازدید

در ادامه‌ی اجرای جزای تعزیری، دادگاه عالی حکومت سرپرست درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که چهار نفر به شمول دو زن در ولسوالی «گرزیوان» فاریاب در برابر دید مردم شلاق شده‌اند. این دادگاه امروز (سه‌شنبه، ۲۵ قوس) با نشر اعلامیه‌ای گفته است که این افراد به اتهام‌های «روابط خارج از ازدواج و زنا»، شلاق زده شدند. در بخشی از اعلامیه آمده است که این افراد به یک ـ یک سال زندان و هرکدام به ۲۵ ضربه‌ی شلاق محکوم به مجازات شده‌اند. چندی پیش نیز دادگاه عالی اعلام کرد که یک زن و یک مرد را به اتهام «رابطه‌ی نامشروع» در ننگرهار در برابر دید مردم شلاق زده است. حکومت سرپرست از زمان تسلط دوباره بر افغانستان، بارها افراد متهم را در ملاءعام شلاق زده است. همچنین حکومت فعلی بیش از ده نفر را در حضور صدها تماشاگر اعدام کرده‌ است. نهادهای بین‌المللی حقوق‌‌ بشری اعدام و مجازات بدنی علنی افراد متهم را خلاف قوانین بین‌المللی و کرامت انسانی می‌دانند و خواستار توقف آن هستند. پیشتر ریچارد بنت، گزارشگر ویژه سازمان‌ ملل برای افغانستان، اجرای حکم شلاق را ناقض قوانین بین‌المللی دانست و افزوده است: «این مجازات‌های شدید در سال ۲۰۲۵ میلادی به‌طور چشم‌گیری افزایش یافته‌اند و باید فورا متوقف شوند.»

ادامه مطلب


3 هفته قبل - 110 بازدید

بخش زنان سازمان ملل متحد درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که در شرایط محدودیت‌های شدید و تهدیدهای روزافزون، همبستگی بین‌المللی با زنان و دختران افغانستان اهمیت فراوان دارد. این نهاد با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که حمایت از زنان و دختران افغانستان در برابر محدودیت‌ها، کاهش خدمات و نقض حقوق بشر آن‌ها ضروری است. همچنین آنالنا بربوک، رییس هشتادمین نشست مجمع عمومی سازمان ملل متحد، پیشتر گفته بود: «قدرت زنان و دختران افغانستان در مواجهه با محدودیت‌ها و نقض حقوق‌شان فوق‌العاده است، اما هیچ‌کس نباید تنها بماند.» بخش زنان سازمان ملل در افغانستان ضمن تاکید بر اهمیت همبستگی جهانی، از تلاش‌های جامعه بین‌المللی برای ایستادن در کنار زنان افغان قدردانی کرده است. این نهاد در ادامه تاکید کرده است که همچنان برای حمایت از حقوق زنان و گسترش فرصت‌های آن‌ها در بخش‌های مختلف تلاش خواهد کرد. قابل ذکر است که حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

ادامه مطلب


3 هفته قبل - 145 بازدید

فرماندهی پولیس ولایت سمنگان درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که براثر وقوع یک حادثه‌ی ترافیکی در ولسوالی حضرت سلطان این ولایت، سه نفر به شمول دو زن جان باخته و پنج نفر دیگر، به شمول یک زن دیگر زخمی شده‌اند. حشمت‌الله رحمانی، سخنگوی فرماندهی پولیس سمنگان گفته است که این حادثه پیش از چاشت امروز (دوشنبه، ۲۴ قوس) در روستای «غزنی‌گک» از مربوطات ولسوالی حضرت سلطان رخ داده است. وی در ادامه تاکید کرده است که در این حادثه یک موتر نوع «سراچه» با یک «تیلر» برخورد کرده است. سخنگوی فرماندهی پولیس سمنگان در ادامه افزوده است که زخمی‌ها جهت درمان به شفاخانه‌ی ولایتی سمنگان منتقل شده‌اند. حشمت‌الله رحمانی در مورد وضعیت زخمی‌ها و علت وقوع حادثه معلوماتی ارائه نکرده است. رویدادهای ترافیکی در روزهای اخیر در ولایت‌های مختلف کشور افزایش یافته است. حوادث ترافیکی در افغانستان سالانه جان صدها نفر را می‌گیرد و صدها زخمی برجای می‌گذارد. نبود علایم ترافیکی، خرابی جاده‌ها و بی‌احتیاطی رانندگان از عوامل اصلی وقوع این حوادث گفته می‌شود.

ادامه مطلب


3 هفته قبل - 85 بازدید

در دل کوه‌های خشک و جاده‌های خاکی افغانستان، زنانی زندگی می‌کنند که برای ابتدایی‌ترین حق انسانی خود، یعنی «سلامت»، باید سفری طولانی، پرخطر و گاه مرگ‌بار را آغاز کنند. در بسیاری از روستاهای دورافتاده، مفهومی به‌نام «کلینیک زنانه» یا «قابله» تنها واژه‌ای‌ست که شاید از زبان رادیو شنیده شود. برای این زنان، بارداری نه نوید تولد، بلکه کابوسی میان مرگ و زندگی‌ست. همین واقعیت تلخ، نقطه‌ی آغاز درک چالش‌های عمیق بهداشت زنان در افغانستانِ محروم است. زیرساخت‌های محدود و فاصله‌های مرگ‌بار در بسیاری از مناطق افغانستان، فاصله‌ی میان خانه تا نزدیک‌ترین مرکز بهداشتی ممکن است چندین ساعت پیاده‌روی یا سفر با وسایل ابتدایی و ناایمن باشد. در ولایت‌هایی چون غور، نورستان یا زابل، نبود جاده‌های مناسب و خدمات بهداشتی، باعث می‌شود که زنان باردار جان خود را پیش از رسیدن به مراکز درمانی از دست بدهند. سیستم حمل‌ونقل اورژانسی تقریباً وجود ندارد و در فصل زمستان، برف و سرما راه‌های ارتباطی را کاملاً می‌بندد. بنا به گزارش‌های فعالان محلی، گاه برای تزریق ساده یک آمپول، زنان ناچارند مسیرهای خطرناک و طولانی را تا نزدیک‌ترین شهر طی کنند — سفری که خود، خطرناک‌تر از بیماری‌ست. کمبود کادر درمانی زن؛ مانعی بر سلامت زنان یکی از بزرگ‌ترین موانع در مسیر بهداشت زنان در افغانستان، کمبود پرسنل زن در نظام سلامت است. در بسیاری از مناطق، محدودیت‌های فرهنگی و اجتماعی موجب شده که دختران نتوانند به‌راحتی وارد رشته‌هایی مانند پزشکی یا مامایی شوند. در کنار آن، سیاست‌های اخیر که منجر به بسته شدن مدارس و دانشگاه‌ها بر روی زنان شده، روند تربیت نیروهای متخصص زن را متوقف کرده و حضور زنان شاغل در مراکز درمانی را به‌شدت کاهش داده است. در کشوری که اغلب مردان مجاز به معاینه زنان نیستند، نبود پزشک یا قابله‌ی زن، برابر با نبود دسترسی به درمان است. فقر، ازدواج زودهنگام و آگاهی پایین؛ سه‌ضلعی تهدید سلامت زنان فقر یکی از عمیق‌ترین ریشه‌های بحران بهداشت زنان در مناطق محروم است. خانواده‌های فقیر نه توان مالی برای سفر به درمانگاه را دارند، نه امکان تأمین دارو و خدمات درمانی. ازدواج زودهنگام، یکی دیگر از عوامل بحرانی‌ست؛ دخترانی که در نوجوانی ازدواج می‌کنند، نه تنها از نظر جسمی آماده‌ی بارداری نیستند، بلکه آموزش کافی درباره مراقبت‌های دوران بارداری، تغذیه مناسب یا خطرات زایمان ندارند. پیامدهای این ناآگاهی، عوارضی چون کم‌خونی، فشار خون بالا و سقط‌های پیاپی است. در غیاب آموزش‌های رسمی، باورهای سنتی جای دانش علمی را گرفته‌اند. زنانی که به کلینیک دسترسی ندارند، گاه در خانه و با روش‌های خطرناک سنتی زایمان می‌کنند—روش‌هایی که نه‌تنها سلامت مادر و نوزاد را تهدید می‌کند، بلکه گاهی به فاجعه‌ای جبران‌ناپذیر ختم می‌شود. تأثیر ناامنی و شرایط سیاسی بر بهداشت زنان در مناطق جنگ‌زده افغانستان، مراکز بهداشتی و بیمارستان‌ها اغلب از نخستین نهادهایی‌اند که در جریان درگیری‌ها آسیب می‌بینند. سال‌ها جنگ و ناامنی، زیرساخت‌های سلامت را به‌شدت تضعیف کرده و بسیاری از پزشکان و کادر درمانی را وادار به مهاجرت کرده است. پیامد این وضعیت، کمبود شدید نیروی متخصص و تجهیزات پزشکی در مناطق محروم‌تر کشور است؛ جایی که بیشترین نیاز وجود دارد. از سوی دیگر، محدودیت‌های آموزشی به‌ویژه برای دختران، امید به تربیت نسل جدیدی از پرستاران، ماماها و پزشکان زن را از بین برده است. در شرایطی که آموزش تعطیل است، تحصیل غیرممکن شده و زنان از حق یادگیری محروم‌اند، چرخه‌ی فقر، ناآگاهی و بیماری همچنان ادامه خواهد یافت—چرخه‌ای که بیش از همه، جان و کرامت زنان را نشانه گرفته است. نقش سازمان‌های بین‌المللی و تلاش‌های امیدبخش با وجود تمام چالش‌ها، هنوز روزنه‌هایی از امید در دل واقعیت‌های سخت دیده می‌شود. سازمان‌هایی مانند یونیسف، سازمان جهانی بهداشت و نهادهای خیریه‌ی محلی، پروژه‌هایی را برای بهبود دسترسی به خدمات اولیه‌ی سلامت مادر و کودک در مناطق محروم افغانستان راه‌اندازی کرده‌اند. طرح‌هایی همچون «مامای سیار»، که در آن زنان آموزش‌دیده با تجهیزات محدود به روستاها اعزام می‌شوند، در برخی مناطق نقش حیاتی ایفا کرده‌اند و جان‌های بسیاری را نجات داده‌اند. همچنین آموزش داوطلبان محلی، به‌ویژه زنان روستایی، برای اطلاع‌رسانی در زمینه‌هایی مانند واکسیناسیون، بهداشت فردی، و تغذیه‌ی کودک، از جمله راهکارهای مؤثری بوده که می‌تواند اثرات بلندمدتی بر سلامت جامعه داشته باشد. صدای خاموش زنان در این میان، صدای زنان افغانستان اغلب شنیده نمی‌شود. زنانی که هر روز با هزاران مانع برای دریافت ساده‌ترین خدمات درمانی روبه‌رو هستند. روایت‌های آن‌ها پر از درد، ترس و ناامیدی است، اما در عمق این رنج‌ها، نوری از مقاومت و امید دیده می‌شود. زنی که در یکی از روستاهای بدخشان روزانه پنج کیلومتر پیاده می‌رود تا واکسن کودک خود را تهیه کند، تنها یک مادر نیست؛ بلکه نماد استقامتی است که با تمام محدودیت‌ها، هنوز سر خم نکرده است. راه‌حل‌های پایدار حل بحران بهداشت زنان در مناطق محروم افغانستان، تنها با اتکا به کمک‌های خارجی ممکن نیست. آنچه نیاز است، اتخاذ راهکارهایی بومی، پایدار و هماهنگ با بافت فرهنگی و اجتماعی کشور است. برخی از مهم‌ترین گام‌های عملی در این مسیر عبارت‌اند از: - آموزش نیروهای محلی زن حتی در سطح ابتدایی، به‌ویژه در حوزه‌هایی مانند مامایی، کمک‌های اولیه و سلامت مادر و کودک؛ - بهبود زیرساخت‌های ارتباطی از جمله ساخت و نگهداری جاده‌های روستایی و فراهم‌سازی سیستم‌های حمل‌ونقل اضطراری برای مادران باردار؛ - افزایش آگاهی عمومی درباره‌ی بهداشت زنان از طریق رسانه‌های محلی مانند رادیو، مساجد، مدارس و نهادهای اجتماعی؛ - حمایت هدفمند از تحصیل دختران در رشته‌های پزشکی، پرستاری و مامایی برای تقویت نیروی انسانی زن در آینده؛ - تقویت نقش بزرگان و رهبران محلی در ترویج فرهنگ اهمیت سلامت زنان و حمایت از دسترسی آنان به خدمات بهداشتی. تنها با ترکیب آموزش، آگاهی، زیرساخت و همراهی اجتماعی می‌توان زمینه‌ای فراهم کرد که سلامت زنان، نه یک امتیاز، بلکه یک حق مسلم و در دسترس برای همه باشد. نتیجه‌گیری بهداشت زنان در افغانستان، آزمونی است برای وجدان جمعی ما و سنجه‌ای برای عدالت اجتماعی. در جهانی که انتقال یک واکسن از قاره‌ای به قاره‌ی دیگر تنها چند ساعت زمان می‌برد، هنوز زنانی هستند که برای رسیدن به یک قابله یا آمپول ساده باید از کوه، برف و خطر عبور کنند. رسیدگی به سلامت زنان در مناطق محروم، نه فقط یک مسئولیت انسانی، بلکه پیش‌نیاز توسعه‌ی پایدار و صلح اجتماعی در افغانستان است. تا زمانی که زنان این سرزمین از ابتدایی‌ترین خدمات بهداشتی محروم بمانند، زخم توسعه‌ی انسانی همچنان باز، و امید به آینده همچنان زخمی خواهد بود.  نویسنده: داکتر معصومه پارسا

ادامه مطلب