برچسب: زنان و دختران

35 دقیقه قبل - 49 بازدید

اوچا یا دفتر هماهنگ‌کننده‌ی کمک‌های بشردوستانه سازمان ملل متحد اعلام کرد که کمبود شدید بودجه، دامنه پاسخ انسان‌دوستانه در افغانستان را کاهش داده است. این سازمان با نشر اعلامیه‌ای گفته است که کاهش خدمات انسانی در کنار محدودیت‌های موجود بر زنان و دختران، می‌تواند به کاهش بیشتر خدمات حمایتی و حفاظتی برای آنان در نیمه دوم ۲۰۲۶ میلادی منجر شود. در اعلامیه آمده است که برنامه‌ی نیازها و پاسخ انسان‌دوستانه‌ی افغانستان برای ۲۰۲۶ میلادی به یک میلیارد و ۷۱۰ میلیون دالر امریکایی نیاز دارد؛ اما تا ۲۶ آگوست، تنها ۵۰۹.۳ میلیون دالر، معادل ۲۹.۷ درصد نیاز مالی، تامین شده است. در گزارش آمده که کمبود بودجه تاکنون به بسته‌شدن مرکزها و نقاط ارایه‌ی خدمات، تعلیق برخی کمک‌ها، کاهش پوشش جغرافیایی و اختلال در روند تامین کمک‌های انسان‌دوستانه منجر شده است. اوچا هشدار داده است که اگر شکاف مالی کنونی ادامه پیدا کند، در نیمه دوم ۲۰۲۶ خدمات حمایتی و حفاظتی بیشتر کاهش خواهد یافت. در ادامه آمده است که این وضعیت در حالی پیش‌بینی شده که محدودیت‌های اعمال‌شده بر زنان و دختران همچنان یکی از عامل‌های زمینه‌ای بحران انسان‌دوستانه در افغانستان عنوان شده است. به گفته‌ی دفتر هماهنگ‌کننده‌ی کمک‌های انسان‌دوستانه‌ی سازمان ملل متحد، کم‌بود منابع مالی تنها به کاهش شمار افراد دریافت‌کننده کمک محدود نمی‌شود؛ بلکه تداوم خدمات انسان‌دوستانه نیز در مناطق دارای نیاز شدید در حال کاهش است. در بخشی از گزارش آمده است که این وضعیت هم‌زمان با ادامه ناامنی غذایی و سوءتغذیه، بازگشت گسترده مهاجران از کشورهای همسایه، شوک‌های اقلیمی، کم‌بود خدمات اساسی و محدودیت‌ها بر زنان و دختران ادامه دارد. اوچا در حالی از کمبود ‌بودجه برای امدادرسانی به نیازمندترین افراد در افغانستان ابراز نگرانی می‌کند که بر بنیاد داده‌های ملل متحد در سال روان میلادی ۲۱ میلیون و ۹۰۰ هزار شهروند افغانستان به کمک‌های انسان‌دوستانه نیاز دارند.

ادامه مطلب


1 روز قبل - 104 بازدید

مسوولان محلی از ولایت لوگر می‌گویند که در پی یک رویداد مسمومیت در شهر پل‌علم، مرکز این ولایت، یک زن جان باخته و دو دختر و یک پسرش نیز مسموم شدند. میرویس ابدالی، سخنگوی والی لوگر، امروز (شنبه، ۲۸ سنبله) گفته است که این رویداد شب گذشته در شهر پل‌علم رخ داده است. وی تاکید کرد که در این رویداد یک زن جان باخته و سه فرزندش، شامل دو دختر و یک پسر، به‌شدت مسموم شدند. سخنگوی والی لوگر در ادامه تاکید کرد که وضعیت صحی دو دختر و یک پسر وخیم گزارش شده و آنان برای درمان به کابل منتقل شده‌اند. ابدالی افزوده است که علت دقیق این رویداد تاکنون مشخص نشده و بررسی‌ها در این زمینه ادامه دارد. او تصریح کرد که مسمومیت غذایی می‌تواند یکی از علت‌های این رویداد باشد.

ادامه مطلب


2 روز قبل - 80 بازدید

هریش پارواتاننی، نماینده هند در سازمان ملل متحد از جامعه جهانی خواسته است تا از زنان و دختران و دیگر شهروندان افغانستان حمایت کرده و همکاری با این کشور را ادامه دهد. آقای پارواتاننی با ابراز نگرانی از بازگشت اجباری مهاجران اهل افغانستان گفته است که بازگشت‌ها باید داوطلبانه، امن و با حفظ کرامت انسانی انجام شود. وی این اظهارات را در نشست شورای امنیت سازمان ملل متحد درباره افغانستان مطرح کرده و تاکید کرد که جامعه جهانی باید از زنان و همه افغانستانی‌ها حمایت کند و تعامل با افغانستان را به‌گونه‌ای اصول‌محور و پایدار ادامه دهد. پارواتاننی تصریح کرد که هند از طریق بیش از ۵۰۰ پروژه مشارکتی در هر ۳۴ ولایت افغانستان، در توسعه این کشور سهم گرفته است. او افزوده است: «تعهد ما برای ارایه کمک‌های بشردوستانه به مردم افغانستان ادامه خواهد داشت. ما با نهادهای سازمان ملل متحد و همچنین نهادهایی مانند جمعیت هلال احمر افغانستان همکاری می‌کنیم تا کمک‌ها را به افرادی که بیش از همه به آن نیاز دارند، برسانیم.» نماینده هند با استناد به گزارش دبیرکل سازمان ملل متحد گفت که در نیمه نخست سال جاری، ۱۵۰ مرکز صحی در افغانستان بسته شده و از کشورها خواست برای تقویت نظام صحی این کشور سرمایه‌گذاری کنند. پارواتاننی افزود که هند به یکی از مقصدهای عمده صادرات افغانستان تبدیل شده و متعهد به گسترش تجارت دوجانبه برای حمایت از توسعه اقتصادی افغانستان است. همچنین پارواتاننی گفت که روابط هند و افغانستان تاریخی و فراتر از مرزهای امروزی است.

ادامه مطلب


3 روز قبل - 111 بازدید

اوچا یا دفتر هماهنگ‌کننده کمک‌های بشردوستانه سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که در اثر کاهش بودجه‌، ۲۹۵ مرکز درمانی در افغانستان در شش ماه نخست سال روان میلادی بسته یا فعالیت آن‌ها تعلیق شده است. این سازمان امروز (پنج‌شنبه، ۲۶ سنبله) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که در اثر توقف فعالیت این مرکزهای درمانی، دو میلیون و ۱۷۰ هزار تن متأثر شده است. اوچا از کاهش بودجه‌ی انسان‌دوستانه برای افغانستان هشدار داده و تاکید کرد که این وضعیت ارائه‌ی خدمات ضروری را نیز کاهش می‌دهد. بر اساس آمار اوچا، در شش ماه نخست سال روان، ۲۳۴ مرکز حمایتی کودکان (فضای دوست‌دار کودک) نیز در سراسر افغانستان بسته شده است که در نتیجه‌ی آن ۱۴ هزار کودک از حمایت‌های روانی محروم شده‌اند. پیش از این نیز، نهادهای ملل متحد اعلام کرده بودند که ۱۴.۴ میلیون تن در افغانستان به خدمات صحی انسان‌دوستانه نیاز دارند؛ در حالی که این نهادها با کم‌بود شدید بودجه روبرو هستند. این در حالی است که نظام صحی افغانستان از دهه‌ها به این‌سو با چالش‌های گسترده، از جمله وابستگی به کمک‌های بین‌المللی، کم‌بود دارو و تجهیزات و کم‌بود پزشکان متخصص، دست‌وپنجه نرم می‌کند. پیشتر سازمان نجات کودکان نیز، اعلام کرده بود که ۶۰۰ مرکز صحی به‌دلیل کم‌بود بودجه در افغانستان بسته شده‌اند.

ادامه مطلب


6 روز قبل - 163 بازدید

ساعت نزدیک به هشت شب بود که صدای گریه یک کودک از راهروی شفاخانه بلند شد. راهرو شلوغ بود؛ چند بیمار روی چوکی‌ها نشسته بودند، شماری از همراهان کنار دروازه بخش ایستاده و منتظر بودند و یکی از زنان با صدای بلند از نرس‌ها می‌خواست که هرچه زودتر به مریضش رسیدگی کنند. از داخل یکی از اتاق‌ها صدای گریه نوزادی شنیده می‌شد و از اتاق دیگر، ناله بیماری که از درد شکایت داشت. در میان این شلوغی، زنی با لباس سفید از اتاقی به اتاق دیگر می‌رفت. کنار تخت بیماری ایستاد، فشار خونش را گرفت و هنوز کارش تمام نشده بود که صدای همراه بیماری از پشت سرش بلند شد: «نرس صاحب، مریض ما را ببینید، خیلی درد دارد.» زن برای چند ثانیه مکث کرد، نفس عمیقی کشید و دوباره به طرف اتاق رفت. چهره‌اش خسته بود، اما در آن لحظه فرصتی برای نشان دادن خستگی نداشت. او یکی از نرس‌های یک شفاخانه در ولایت بلخ است؛ زنی که بخش بزرگی از روزهایش را میان تخت‌های بیماران، صدای گریه کودکان، نگرانی خانواده‌ها، بوی دوا و درخواست‌های پی‌هم سپری می‌کند. برای بسیاری از مردم، لباس سفید نرس‌ها نشانه آرامش و مراقبت است. وقتی خانواده‌ای بیمار خود را به شفاخانه می‌آورد، انتظار دارد کسی باشد که در سخت‌ترین لحظه‌ها به او رسیدگی کند. اما پشت این لباس سفید، انسانی ایستاده است که خودش نیز خستگی، نگرانی، مشکلات اقتصادی و مسئولیت‌های زندگی را با خود حمل می‌کند. او می‌گوید گاهی وقتی شیفتش تمام می‌شود، احساس می‌کند تمام بدنش درد دارد، اما پیش از آن‌که از شفاخانه بیرون شود، باید مطمئن شود بیماری که زیر مراقبت اوست، تنها نمانده است. «گاهی از شدت خستگی نمی‌فهمم چه وقت روز گذشته است. صبح که می‌آیم، فکر می‌کنم چند ساعت دیگر خلاص می‌شوم؛ اما وقتی به ساعت نگاه می‌کنم، می‌بینم تقریباً تمام روز گذشته است.» کار او تمام‌وقت است، اما در روزهایی که شفاخانه شلوغ باشد، ساعت کاری معنای مشخصی ندارد. گاهی از صبح تا شام و گاهی تا دیر وقت در شفاخانه می‌ماند. اگر تعداد بیماران افزایش پیدا کند یا یکی از همکاران نتواند در شیفت حاضر شود، مسئولیت بیماران بیشتری بر دوش نرس‌های حاضر می‌افتد. در چنین شرایطی، یک نرس باید هم‌زمان وضعیت چند بیمار را بررسی کند، فشار خون و علایم حیاتی آنان را بگیرد، دواها و وسایل لازم را آماده کند، به درخواست بیماران پاسخ بدهد و در کنار همه این‌ها، نگرانی خانواده‌ها را نیز تحمل کند. برای او، کمبود کارکنان صحی فقط یک مشکل اداری نیست؛ یعنی یک نفر باید کار چند نفر را انجام دهد. او می‌گوید در برخی شیفت‌ها آن‌قدر کار زیاد است که فرصت نمی‌کند غذای خود را به موقع بخورد. چای‌اش سرد می‌شود و غذایش ساعت‌ها کنار می‌ماند. وقتی فرصتی پیدا می‌کند، چند لقمه سریع می‌خورد و دوباره به بخش برمی‌گردد. گاهی حتی فرصت نوشیدن یک لیوان آب را هم پیدا نمی‌کند. «گاهی حتی آب خوردن را هم فراموش می‌کنیم. چون اگر از بخش بیرون شویم، ممکن است یک مریض کاری داشته باشد.» شاید برای کسی که بیرون از محیط شفاخانه زندگی می‌کند، فراموش کردن آب خوردن یا سرد شدن غذای ناهار موضوع کوچکی به نظر برسد، اما برای کسی که ساعت‌ها سرپا ایستاده و میان چندین بیمار در رفت‌وآمد است، همین جزئیات کوچک نشان می‌دهد فشار کار تا چه اندازه می‌تواند سنگین باشد. با این حال، خستگی جسمی تنها چیزی نیست که او را فرسوده می‌کند. آنچه بیش از خستگی بدن او را آزار می‌دهد، برخورد بعضی از مراجعه‌کنندگان و گاهی مسئولان شفاخانه است. خانواده‌هایی که بیمار خود را به شفاخانه می‌آورند، معمولاً با ترس و اضطراب وارد می‌شوند. بسیاری از آنان توان پرداخت هزینه‌های شفاخانه‌های خصوصی را ندارند و انتظار دارند در کوتاه‌ترین زمان ممکن به مریض‌شان رسیدگی شود. وقتی بیمار درد دارد و خانواده ساعت‌ها منتظر مانده است، تحمل آنان کمتر می‌شود. اما ازدحام، کمبود کارکنان، نبود برخی امکانات و مشکلات دیگر گاهی باعث تأخیر می‌شود و در چنین لحظاتی، خشم خانواده‌ها بیشتر متوجه نرس‌ها می‌شود؛ کسانی که خودشان نیز درگیر همان فشار و کمبود امکانات‌اند. «یک نفر می‌آید و می‌گوید چرا به مریض من توجه نمی‌کنید؟ یکی دیگر می‌گوید شما اصلاً کار نمی‌کنید. گاهی هم حرف‌هایی می‌زنند که واقعاً آدم را می‌شکند.» او می‌گوید بارها تلاش کرده شرایط را برای مراجعه‌کنندگان توضیح دهد؛ اما وقتی یک خانواده چند ساعت منتظر مانده باشد و بیمارشان درد داشته باشد، کمتر کسی حاضر است در آن لحظه توضیحات او را بشنود. او ناراحتی آنان را درک می‌کند و می‌داند که نگرانی برای یک عضو خانواده آسان نیست، اما در عین حال می‌خواهد مردم بدانند که توانایی یک نرس نیز محدود است. «ما می‌فهمیم که مریض‌دار ناراحت است. ما هم اگر جای آنها باشیم، نگران می‌شویم. اما وقتی یک نرس هم‌زمان باید به چند مریض رسیدگی کند، همه چیز در یک لحظه ممکن نیست.» او برای لحظه‌ای سکوت می‌کند و بعد از فشار دیگری می‌گوید که شاید کمتر دیده می‌شود؛ فشار از سوی مسئولان شفاخانه. اگر بیماری از تأخیر شکایت کند، اگر یکی از کارها با چند دقیقه تأخیر انجام شود یا اگر مسئول شفاخانه تصور کند کاری درست انجام نشده، نرس باید پاسخ‌گو باشد. «گاهی اصلاً نمی‌پرسند چرا این اتفاق افتاده. فقط می‌گویند تقصیر شماست.» به گفته او، بعضی روزها فشار آن‌قدر زیاد می‌شود که وقتی شیفتش تمام می‌شود، دیگر حوصله صحبت کردن با کسی را ندارد. راه خانه را در سکوت طی می‌کند و ذهنش هنوز در شفاخانه می‌ماند؛ پیش بیماری که حالش خوب نبود، خانواده‌ای که ناراحت بود یا کاری که شاید فردا دوباره باید انجام دهد. زندگی او اما با بیرون آمدن از دروازه شفاخانه تمام نمی‌شود. خانه و مسئولیت‌های خانوادگی نیز منتظرش هستند. باید به خانه برسد، به کارهای شخصی و خانوادگی رسیدگی کند و برای روز بعد آماده شود. در کنار این همه فشار، معاش او نیز به گفته خودش با حجم کار و مسئولیتش تناسب ندارد. بخش بزرگی از معاش صرف کرایه رفت‌وآمد و هزینه‌های روزمره می‌شود و اگر در خانه هزینه پیش‌بینی‌نشده‌ای به وجود بیاید، دیگر پول چندانی برایش باقی نمی‌ماند. «گاهی از خودم می‌پرسم برای این همه کار، این همه خستگی و این همه مسئولیت، چرا باید این‌قدر کم بگیرم؟» ادامه دارد... نویسنده: سارا کریمی

ادامه مطلب


6 روز قبل - 133 بازدید

نگینه مهریار، زن افغانستانی‌تبار و نامزد حزب راست‌گرای «آلترناتیو برای آلمان» (آاف‌دی)، در انتخابات محلی هانوفر با کسب هزار و ۲۶۹ رأی به پیروزی رسید. خانم مهریار با کسب ۵۳.۸ درصد آرای کل نامزدان این حزب، به‌صورت مستقیم به شورای منطقه‌ای هانوفر راه یافته است. در گزارش آمده است که نگینه مهریار در فهرست نامزدان حزب راست‌گرای آلترناتیو برای آلمان (AFD) برای شورای شهر هانوفر و شورای منطقه‌ای کیرشروده-بمروده-وولفروده قرار داشت. در این حوزه، جولیان شنل با ۵۸۳ رأی، معادل ۲۴.۷ درصد، و فلورینه بورس‌دورف با ۵۰۵ رأی، معادل ۲۱.۴ درصد، پس از مهریار قرار گرفتند. در ادامه آمده است که در مجموع، حزب راست‌گرای آلترناتیو برای آلمان در این منطقه سه کرسی شورای منطقه‌ای را به دست آورده است؛ در حالی که این حزب در دوره پیشین تنها یک کرسی داشت. به این ترتیب، شمار نمایندگان این حزب در شورای منطقه‌ای کیرشروده ـ بمروده ـ وولفروده هانوفر در ایالت نیدرزاکسن سه برابر شده است. این عضو افغانستانی‌تبار حزب راست‌گرای آلترناتیو برای آلمان در این کشور متولد و بزرگ شده و به گفته خودش، پدر و مادرش از افغانستان و تاجیک هستند. او دختر رحیم مهریار و پرستو مهریار، دو آوازخوان شناخته‌شده افغانستان است. پیشتر نامزدی این زن افغانستانی‌تبار از سوی یک حزب مهاجرستیز در انتخابات آلمان واکنش‌برانگیز شده بود. نگینه مهریار پیش از انتخابات گفته بود که پیوستن او به حزب تصمیم شخصی خودش است و از مواضع این حزب در زمینه مهاجرت، از جمله اخراج مهاجران فاقد حق اقامت، اخراج افغانستانی‌های مجرم و سیاست موسوم به «بازمهاجرت»، حمایت می‌کند. او تاکید کرده است که تصمیمش برای پیوستن حزب آلترناتیو برای آلمان ارتباطی با فعالیت و نظرات پدر و مادرش ندارد. انتخابات محلی نیدرزاکسن در حالی برگزار شد که حزب راست‌گرای موسوم به آلترناتیو برای آلمان در برخی حوزه‌های این ایالت تلاش کرده است حضور خود را در شوراهای محلی افزایش دهد. پیروزی نگینه مهریار و کسب سه کرسی از سوی این حزب در شورای منطقه‌ای کیرش‌روده ـ بمروده ـ وولفروده، نسبت به دوره پیشین افزایش قابل توجه حضور این حزب در این شورا را نشان می‌دهد.

ادامه مطلب


6 روز قبل - 119 بازدید

سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد، بر نقش حیاتی زنان در رساندن کمک‌های انسان‌دوستانه به زنان و دختران در افغانستان تاکید کرده و می‌گوید که حضور آنان برای ارایه‌ی خدمات به‌گونه‌ی امن، مناسب و با حفظ کرامت، ضروری است. اوچا یا دفتر هماهنگ‌کننده‌ی کمک‌های انسان‌دوستانه‌ی سازمان ملل متحد گفته است، زنانی که با وجود دشواری‌های امنیتی، محدودیت‌های دسترسی و چالش‌های عملیاتی، همچنان برای رساندن خدمات به جوامع نیازمند فعالیت می‌کنند. برونو لمارکیس، هماهنگ‌کننده امور انسان‌دوستانه‌ی ملل متحد برای افغانستان، از کارکنان بشردوستانه، به‌ویژه زنان افغانستان، قدردانی کرده است. او تاکید کرد که فعالیت زنان و دختران در بخش انسان‌دوستانه همچنان با مانع‌های بسیار جدی روبرو است. او تخصص، تاب‌آوری و تعهد زنان افغانستان را برای اطمینان از دسترسی زنان و دختران به کمک‌های انسان‌دوستانه ضروری دانسته و گفته است: «کمک‌های انسان‌دوستانه بدون حضور کارکنان زن افغانستان در بخش انسان‌دوستانه، نمی‌تواند به‌گونه‌ی موثر به زنان و دختران برسد.» وی تاکید کرد که زنان شاغل در بخش بشردوستانه در افغانستان در شرایطی فعالیت می‌کنند که دسترسی به بسیاری از منطقه‌ها دشوار است و محدودیت منابع و چالش‌های عملیاتی، روند کمک‌رسانی را پیچیده‌تر کرده است. در ادامه آمده است که آنان در بخش‌هایی از جمله خدمات صحی، حمایت روانی-اجتماعی، حفاظت، آموزش و سایر فعالیت‌های بشردوستانه با جوامع نیازمند کار می‌کنند. این در حالی ا‌ست که میلیون‌ها نفر در افغانستان با فقر، ناامنی غذایی، بی‌جاشدگی، حوادث طبیعی و پیامدهای تغییرهای آب‌وهوایی روبرو هستند.

ادامه مطلب


6 روز قبل - 137 بازدید

برنامه توسعه‌ای ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که از اپریل تا جون سال روان میلادی، به ۴۸۶ هزار و ۲۰۰ شهروند افغانستان خدمات ارائه کرده است. این نهاد امروز (دوشنبه، ۲۳ سنبله) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که این افراد شامل ۲۵۲ هزار و ۸۲۴ زن و ۲۳۳ هزار و ۳۷۶ مرد می‌شوند. بر اساس آمار این نهاد، در میان دریافت‌کنندگان خدمات، شش هزار و ۱۶۰ بی‌جاشده‌ی داخلی و هزار و ۶۸۴ تن نیز بازگشت‌کننده بوده‌اند. برنامه توسعه‌ای ملل متحد در ادامه تاکید کرده است که در سال ۲۰۲۶ میلادی در نظر دارد که به گونه‌ی مجموعی به دو میلیون و ۲۰۰ هزار تن در افغانستان خدمات ارائه کند. برنامه توسعه‌ای سازمان ملل متحد هرچند مشخص نکرده است که این خدمات شامل کدام موردها بوده است؛ اما این نهاد بیش‌تر در بخش تهیه‌ی کمک‌های اضطراری و کمک‌های توسعه‌ای مانند پشتیبانی از کارآفرینی زنان و کمک به بازسازی زندگی بازگشت‌کنندگان و افراد آسیب‌پذیر و ایجاد زیرساخت‌ها مانند آموزش و بهداشت فعالیت دارد. همچنین یونیسف یا صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل اعلام کرده است که بیش از ۵۰۰ دختر و پسر نوجوان در افغانستان برای توسعه مهارت‌های فنی و آماده‌شدن برای ورود به بازار کار حمایت شده‌اند.

ادامه مطلب


7 روز قبل - 81 بازدید

بنیاد مبارزه با سرطان افغانستان در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که بیش از ۱.۵ میلیون نفر در افغانستان به بیماری سرطان مبتلا هستند؛ در حالی‌که سرطان سینه و رحم از شایع‌ترین انواع سرطان در میان زنان کشور به شمار می‌روند. شفیق شینواری، رییس بنیاد مبارزه با سرطان افغانستان گفته است که بر اساس برآوردهای ملی و بین‌المللی، سرطان پستان و رحم در میان زنان و سرطان پروستات و روده‌ها در میان مردان، از شایع‌ترین انواع سرطان در افغانستان هستند. وی در ادامه تاکید کرده است که سالانه حدود ۵ هزار مورد جدید سرطان در افغانستان شناسایی می‌شود و عامل‌های مختلفی در افزایش موارد این بیماری نقش دارند. سرطان پستان و رحم از جمله بیماری‌هایی است که زنان در افغانستان با آن مواجه هستند. با وجود افزایش بیماری‌های سرطانی، دسترسی محدود به خدمات تشخیص و درمان، هزینه‌های بلند درمان و کم‌بود امکانات تخصصی صحی، می‌تواند روند تشخیص و درمان این بیماری‌ها را برای زنان دشوارتر کند. پیش از این نیز، نهادهای ملل متحد اعلام کرده بودند که ۱۴.۴ میلیون تن در افغانستان به خدمات صحی انسان‌دوستانه نیاز دارند؛ در حالی که این نهادها با کم‌بود شدید بودجه روبرو هستند. این در حالی است که نظام صحی افغانستان از دهه‌ها به این‌سو با چالش‌های گسترده، از جمله وابستگی به کمک‌های بین‌المللی، کم‌بود دارو و تجهیزات و کم‌بود پزشکان متخصص، دست‌وپنجه نرم می‌کند. پیشتر سازمان نجات کودکان نیز، اعلام کرده بود که ۶۰۰ مرکز صحی به‌دلیل کم‌بود بودجه در افغانستان بسته شده‌اند.

ادامه مطلب


1 هفته قبل - 155 بازدید

اوچا یا دفتر هماهنگ‌کننده‌ کمک‌های انسان‌دوستانه‌ سازمان ملل متحد اعلام کرد که به زنان و خانواده‌های در بخش‌های دوردست افغانستان خدمات صحی را فراهم می‌کند. این نهاد امروز (یک‌شنبه، ۲۲ سنبله) با شریک‌سازی داستان یک قابله به نام سکینه در یک مرکز درمانی در دایکندی که از سوی این نهاد تمویل می‌شود، گفته است که او روزانه برای رسیدن به جوامع دورافتاده ساعت‌ها سفر می‌کند. دفتر هماهنگ‌کننده کمک‌های بشردوستانه سازمان ملل متحد در ادامه تاکید کرد که تمویل از این نهاد، نجات جان انسان‌ها در افغانستان کمک می‌کند. این نهاد در ادامه افزوده است که یکی از مهم‌ترین موردها در ارائه‌ی خدمات صحی، تطبیق واکسین‌های ضروری کودکان پس از تولد است. اوچا از خانواده‌ها خواسته است که اطمینان حاصل کنند که کودکان‌شان پس از تولید واکسن‌های ضروری مانند واکسین ضد فلج کودکان، سل و زردی سیاه را دریافت کند. پیش از این نیز، نهادهای ملل متحد اعلام کرده بودند که ۱۴.۴ میلیون تن در افغانستان به خدمات صحی انسان‌دوستانه نیاز دارند؛ در حالی که این نهادها با کم‌بود شدید بودجه روبرو هستند. این در حالی است که نظام صحی افغانستان از دهه‌ها به این‌سو با چالش‌های گسترده، از جمله وابستگی به کمک‌های بین‌المللی، کم‌بود دارو و تجهیزات و کم‌بود پزشکان متخصص، دست‌وپنجه نرم می‌کند. پیشتر سازمان نجات کودکان نیز، اعلام کرده بود که ۶۰۰ مرکز صحی به‌دلیل کم‌بود بودجه در افغانستان بسته شده‌اند.

ادامه مطلب