برچسب: زنان و دختران

6 ساعت قبل - 84 بازدید

هنر و صنایع دستی زنان و دختران افغانستان در موزیم قوم‌شناسی برلین در آلمان به نمایش گذاشته شد. آزیتا ابراهیمی، مهاجر اهل افغانستان در آلمان که صنایع دستی زنان را در این نمایشگاه معرفی کرده است، در حساب کاربری فیسبوک خود نوشته است که با وجود ریشه‌ی عمیق هنر و صنایع دستی زنان در فرهنگ افغانستان، اما آفرینندگان آن، آن طور که شایسته‌اند، شناخته نشدند. خانم ابراهیمی در ادامه تاکید کرد که زنان و دختران افغانستان چه در داخل و چه در مهاجرت، با وجود همه دشواری‌ها، همچنان زیبایی، زندگی و امید را می‌آفرینند. او ابراز امیدواری کرده است که روزی فرا برسد که هر زن افغانستان از حقوق انسانی و فردی خود برخوردار باشد. همچنین خانم ابراهیمی افزوده است: «امیدوارم روزی، وقتی از زنان افغانستان سخن می‌گوییم، تنها از رنج‌ها و محرومیت‌های شان نگوییم، بلکه از هنر، خلاقیت، توانایی و نقش ارزش‌مند شان در ساختن فرهنگ و زندگی این سرزمین نیز یاد کنیم.» وی تصریح کرد: «خواسته‌ی من برای زنان سرزمینم، خواسته‌ای دور از دسترس نیست؛ تنها آرزو دارم روزی فرا برسد که هر زن افغانستانی از حقوق انسانی و فردی خود برخوردار باشد؛ حقوقی که امتیاز نیست، بلکه حق طبیعی هر انسان است.» تولید هنر و صنایع دستی بخشی از فعالیت زنان و دختران افغانستان است که ریشه‌ی درازی در فرهنگ جامعه‌ی افغانستان دارد و از گذشته‌ی خیلی دور تا اکنون ادامه یافته است.

ادامه مطلب


7 ساعت قبل - 57 بازدید

بخش زنان سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که پس از کاهش کمک‌های خارجی به افغانستان، نهادهای تحت رهبری زنان و نهادهای مدافع حقوق زنان در این کشور با کاهش شدید بودجه مواجه شده‌ و ۸۲ درصد نهادها در معرض خطر تعطیلی قرار دارند. این سازمان با نشر گزارشی گفته است که بر اساس یک نظرسنجی از ۷۴ نهاد زنان در ماه اپریل ۲۰۲۶ میلادی، تهیه کرده، نشان می‌دهد این نهادها از سال ۲۰۲۵ میلادی به بعد با کاهش بودجه مواجه شدند. بخش زنان سازمان ملل متحد گزارشی تحت عنوان «تأثیر کاهش کمک‌ها بر نهادهای تحت رهبری زنان و نهادهای مدافع حقوق زنان» تهیه کرده و نشان می‌دهد که کاهش کمک‌های خارجی فعالیت این نهادها را محدود کرده و خطر تعطیلی شماری از آن‌ها را افزایش داده است. در گزارش آمده است در حدی که ۶۱ نهاد، معادل ۸۲ درصد نهادهای تحت تحقیق گفته‌اند در معرض «خطر تعطیلی» قرار دارند. در این بررسی، مسوولان نهادها در مورد پی‌آمدهای کاهش کمک‌های مالی بر فعالیت‌های‌شان از جنوری ۲۰۲۵ به بعد، پاسخ داده‌اند. بر اساس یافته‌های این گزارش، ۷۲ درصد نهادهای مورد بررسی در سال ۲۰۲۵ کاهش بودجه را تجربه کرده‌اند. همچنین ۴۹ نهاد، معادل ۶۶ درصد پاسخ‌دهندگان، گفته‌اند که وضعیت مالی‌شان در سال ۲۰۲۶ نسبت به سال گذشته «بدتر» یا «بحرانی» شده است. بخش زنان سازمان ملل متحد دریافته است که از مجموع ۷۴ نهاد تحت تحقیق، یک نهاد «به‌طور دائمی» تعطیل شده و ۴۰ نهاد، معادل ۵۴ درصد، گفته‌اند طی ۱۲ ماه آینده احتمال تعلیق فعالیت یا تعطیلی کامل آن‌ها وجود دارد. بخش زنان سازمان ملل می‌گوید کاهش بودجه بر «توانایی و ظرفیت ارائه‌ی خدمات» نهادهای زنان و مدافع حقوق زن در افغانستان نیز اثر گذاشته است. در گزارش آمده است که ۷۷ درصد پاسخ‌دهندگان در گزارش سازمان ملل گفته‌اند ظرفیت آنان برای پاسخ‌گویی به نیازهای زنان و دختران «کم‌تر از سطح نیاز موجود» است و ۸۳ درصد نیز گزارش داده‌اند که نیازهای زنان و دختران به کمک‌ها نسبت به سال‌های گذشته «افزایش» یافته است. بر اساس این گزارش، ۶۲ درصد نهادهای مورد بررسی، اکنون زنان و دختران کم‌تری را نسبت به پیش از جنوری ۲۰۲۵ تحت پوشش قرار می‌دهند. همچنین ۵۴ درصد نهادها گفته‌اند که به‌دلیل محدودیت ظرفیت، ناچار شده‌اند زنان و دختران را در «فهرست انتظار» قرار دهند یا از پذیرش آنان خودداری کنند. قابل ذکر است که این وضعیت پس از بازگشت دونالد ترامپ، رییس‌جمهور امریکا به کاخ سفید در جنوری ۲۰۲۵ حاکم شده است. دقیقا از زمانی که ترامپ همه‌ی کمک‌های خارجی امریکا، به‌ویژه کمک‌های بشردوستانه به افغانستان را قطع کرد.

ادامه مطلب


1 روز قبل - 119 بازدید

سفارت اسپانیا در بریتانیا، در تازه‌ترین مورد بر حمایت از حقوق زنان و دختران در افغانستان تاکید کرده است. این سفارت امروز (دوشنبه، ۶ میزان) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که در شرایط کنونی، بیش از هر زمان دیگری باید از حقوق آنان پشتیبانی و برای آن دادخواهی شود. سفارت اسپانیا در بریتانیا در ادامه تاکید کرد: «اکنون بیش از هر زمان دیگری، باید برای حقوق زنان و دختران افغانستان مبارزه کنیم.» این سفارت تصریح کرد که در جهانی مملو از چالش‌ها، نباید زنان و دختران افغانستان به فراموشی سپرده شوند. در این پیام آمده است: «آن‌ها باید الهام‌بخش همهٔ ما باشند تا برای ساختن جهانی بهتر تلاش کنیم.» زنان و دختران از پنج سال به این طرف، با محدودیت‌های گسترده‌ای در زمینه‌ی آموزش، کار و حضور در عرصه‌های اجتماعی و عمومی روبرو هستند. قابل ذکر است که این محدودیت‌ها بارها از سوی نهادهای بین‌المللی و شماری از کشورها بارها مورد انتقاد قرار گرفته است.

ادامه مطلب


1 روز قبل - 117 بازدید

مسوولان محلی از ولایت لغمان می‌گویند که در پی یک رویداد ترافیکی در ولسوالی قرغه‌ی این ولایت، یک زن جان باخته و ۲۷ تن دیگر به شمول زنان و کودکان زخمی شدند. حبیب‌الله مبارز، مدیر ترافیک در لغمان گفته است که این رویداد امروز (دوشنبه، ۶ میزان) در مربوطات ولسوالی قرغه‌ی این ولایت رخ داده است. وی در تاکید کرد که در پی واژگون‌شدن یک موتر باربری، یک زن جان باخته و ۲۷ تن دیگر، از جمله زنان و کودکان، زخمی شده‌ و برای درمان به شفاخانه‌های محلی انتقال یافته‌اند. علت وقوع این حادثه بی‌احتیاطی گفته شده است. خرابی جاده‌ها، نبود نشانه‌های ترافیکی در شاه‌راه‌ها، بی‌احتیاطی رانندگان و سرعت بیش از حد از جمله عامل‌هایی عنوان می‌شوند که در وقوع رویدادهای ترافیکی در افغانستان نقش دارند.

ادامه مطلب


1 روز قبل - 144 بازدید

شبانه محمود، وزیر داخله بریتانیا در تازه‌ترین مورد اعلام کرد که قرار است مسیر قانونی تازه‌ای برای اسکان پناهندگان باز شود که زنان و دختران افغانستانی و فلسطینی را در اولویت قرار دهد. روزنامه گاردین با نشر گزارشی نوشته است که این اقدام وزارت داخله بریتانیا پس از بسته شدن طرح اسکان مجدد پناه‌جویان افغانستان در سال گذشته، صورت می‌گیرد. براساس گزارش، این اقدام بریتانیا، طرحی را از حالت تعلیق خارج می‌کند که آسیب‌پذیرترین پناهند‌گان را در مسیر سریع اسکان مجدد دایمی قرار می‌داد. همچنین وزارت داخله بریتاینا پیش‌بینی کرده است که حدود یک‌چهارم از افراد پذیرفته ‌شده در این طرح را زنان و دختران افغانستانی و پناهجویان فلسطینی تشکیل خواهند داد. این در حالی است که پذیرش موارد جدید در این طرح دو سال پیش متوقف شده بود و تا آن زمان، تنها تعداد بسیار کمی از آن استفاده می‌کردند. با این حال، وزیر داخله بریتانیا اعلام خواهد کرد که این طرح بلافاصله بازگشایی می‌شود و اولویت با افراد دارای معلولیت و زنان و دخترانی خواهد بود که آسیب‌پذیر تشخیص داده شده‌اند. شبانه محمود قرار است این برنامه را بخشی از تلاش حکومت جدید برای ایجاد توازن میان کنترول مهاجرت و حمایت از آسیب‌پذیرترین پناهجویان معرفی کند. همچنین کارشناسان مهاجرت و نهادهای حامی پناهجویان از ایجاد مسیر جدید قانونی استقبال کرده‌اند، اما می‌گویند شمار افراد پذیرفته‌شده آن‌قدر کم خواهد بود که تأثیر چشمگیری بر عبور پناهجویان از کانال مانش نخواهد داشت. مادلین سامپشن، از دانشگاه آکسفورد، گفت که این برنامه بیشتر بر یک اصل انسانی استوار است؛ این‌که بریتانیا باید سهم خود را در حمایت از آسیب‌پذیرترین پناهجویان ادا کند. این برنامه احتمالاً با انتقاد احزاب راست‌گرا، از جمله حزب اصلاح بریتانیا، نیز روبه‌رو خواهد شد. یکی از محورهای احتمالی انتقاد، هزینه‌های رفاهی و بررسی‌های امنیتی پناهجویان خواهد بود. فوزیه کوفی، عضو پیشین مجلس نمایندگان افغانستان، از برنامه تازه بریتانیا استقبال کرده است. او گفته است پس از چهار سال دادخواهی، کارزار و نامه‌نگاری، درخواست‌ها برای حمایت از زنان افغانستان در معرض خطر سرانجام با پاسخ روبه‌رو شده است.

ادامه مطلب


2 روز قبل - 107 بازدید

نشست سطح عالی در مجمع عمومی سازمان ملل متحد برای بررسی وضعیت حقوق بشری زنان و دختران در افغانستان و رویکرد جامعه‌ی جهانی در برابر آن برگزار شد. نصیراحمد فایق، سرپرست نمایندگی دایمی افغانستان در سازمان ملل متحد گفت که زنان و دختران افغانستان باید در جایی حضور داشته باشند که در باره افغانستان گفتگو، مذاکره و تصمیم‌گیری می‌شود. او تاکید کرد: «وضعیت زنان در افغانستان دیگر مجموعه‌ای از محدودیت‌های موقتی یا فرمان‌های پراکنده نیست؛ بلکه آن چه شاهد هستیم، نهادینه‌شدن تدریجی تبعیض ساختارمند علیه زنان و دختران است.» فایق افزوده است که محدودیت‌ها، از آموزش و اشتغال گرفته تا آزادی رفت‌وآمد، دسترسی به زندگی عمومی، آزادی بیان و مشارکت در تصمیم‌گیری همه جنبه‌های زندگی دختران و زنان را متأثر کرده است. وی تصریح کرد که پاسخ‌گویی برای افغانستان، باید به این معنا باشد که تبعیض ساختارمند پیامد داشته باشد. نصیراحمد فایق می‌گوید که تعامل سیاسی به عادی‌سازی سیاسی تبدیل نشود و حقوق اساسی زنان و دختران افغانستان در ازای دسترسی، ثبات یا مصلحت‌های کوتاه‌مدت سیاسی، قابل معامله تلقی نشود. همچنین در این نشست ریچارد بنت، اعضای جامعه‌ی مدنی و نمایندگان برخی از کشورها نیز حضور داشتند.

ادامه مطلب


2 روز قبل - 80 بازدید

برنامه توسعه سازمان ملل متحد (UNDP) و بخش زنان سازمان ملل متحد (UN Women) در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که برای حمایت از زنان کارآفرین در افغانستان، ۱.۷ میلیون دالر سرمایه‌گذاری مشترک می‌کنند. این سازمان امروز (یک‌شنبه، ۵ میزان) با نشر اعلامیه‌ای گفته است که این طرح با عنوان «صندوق زنان افغانستان برای شرکت‌های تاب‌آور» (AWFRE) در یک سال آینده از حدود یک‌هزار و ۵۰۰ زن کارآفرین حمایت خواهد کرد. در اعلامیه آمده است که انتظار می‌رود اجرای این طرح از طریق تقویت کسب‌وکارها و افزایش درآمد خانواده‌ها، بیش از ۱۴ هزار نفر را به‌گونه غیرمستقیم تحت پوشش قرار دهد. برنامه توسعه سازمان ملل متحد تصریح کرد که این صندوق منابع مالی مطابق با شریعت اسلامی و بدون نیاز به وثیقه، در کنار آموزش سواد مالی و دیجیتال، مشاوره، برنامه‌ریزی تجاری و حمایت برای دسترسی به بازارها فراهم می‌کند. براساس این طرح، بیش از ۱۰ هزار زن در افغانستان اکنون جواز فعالیت تجاری دارند؛ رقمی که در پنج سال گذشته ۱۰ برابر افزایش یافته است. همچنین این دو نهاد در تلاش‌اند ۱۰ میلیون دالر دیگر برای گسترش این برنامه جذب کنند. در صورت تامین این بودجه، حدود ۱۰ هزار زن کارآفرین دیگر از منابع مالی و حمایت‌های تجاری بهره‌مند خواهند شد. حکومت سرپرست پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

ادامه مطلب


3 روز قبل - 147 بازدید

کیف معلمی‌اش هنوز در گوشه اتاق است؛ همان کیفی که سال‌ها، هر صبح آن را برمی‌داشت، چند کتاب و دفتر درونش می‌گذاشت و راهی مکتب می‌شد. حالا مدت‌هاست که کیف باز نشده است. گاهی گرد و خاک روی آن می‌نشیند و او هنگام پاک کردن خانه، دستی هم روی کیف می‌کشد؛ شاید برای چند لحظه خاطرات روزهایی را به یاد بیاورد که صدای زنگ مکتب، رفت‌وآمد شاگردان و پرسش‌های دختران، بخشی از زندگی روزانه‌اش بود. او سال‌ها در یکی از مکاتب هرات به عنوان معلم کار می‌کرد. صبح زود از خواب بیدار می‌شد و پیش از آن‌که دیگر اعضای خانواده روز خود را آغاز کنند، لباسش را آماده می‌کرد، درس‌هایش را مرور می‌کرد و برای شاگردانش برنامه می‌ساخت. در طول سال‌های تدریس، با دختران زیادی کار کرده بود؛ دخترانی که برخی با علاقه فراوان به مکتب می‌آمدند و آرزو داشتند در آینده داکتر، مهندس، معلم یا کارمند شوند. او می‌گوید برای بسیاری از شاگردانش، مکتب تنها جایی برای خواندن کتاب نبود. دختران در آنجا دوستان خود را می‌دیدند، درباره آینده‌شان صحبت می‌کردند و برای رسیدن به آرزوهایشان تلاش می‌کردند. خودش نیز از دیدن پیشرفت آنان خوشحال می‌شد و موفقیت هر شاگرد را نوعی موفقیت برای خود می‌دانست. اما با وضع محدودیت بر آموزش دختران بالاتر از صنف ششم، زندگی کاری او یک‌باره تغییر کرد. صنف‌هایی که سال‌ها در آنها تدریس کرده بود، دیگر مانند گذشته فعال نبودند و او نیز کارش را از دست داد. در روزهای نخست، باور داشت این وضعیت موقتی است و شاید پس از مدتی دوباره بتواند به مکتب برگردد. به همین دلیل، کتاب‌ها، جزوه‌ها و وسایل آموزشی خود را نگه داشت و امیدوار بود که دوباره به کارش نیاز شود. اما انتظار طولانی شد. با گذشت زمان، بیکاری برای او تنها به معنای ماندن در خانه نبود؛ مشکلات مالی نیز کم‌کم بیشتر شد. پیش از آن، معاش داشت و می‌توانست بخشی از هزینه‌های خانه را پرداخت کند. اگر نیاز به خرید لباس، دوا، مواد غذایی یا هزینه دیگری پیش می‌آمد، مجبور نبود همیشه از شوهرش پول بخواهد. اما اکنون شرایط تغییر کرده است. او می‌گوید زمانی که خودش درآمد داشت، احساس می‌کرد در تأمین هزینه‌های خانواده سهم دارد و دست‌کم بخشی از فشار اقتصادی را از دوش شوهرش برمی‌دارد. اکنون اما با افزایش هزینه‌های زندگی، نداشتن درآمد شخصی برایش به نگرانی جدی تبدیل شده است. هر ماه هزینه‌های خانه بیشتر می‌شود و درآمد خانواده پاسخ‌گوی همه نیازها نیست. در چنین شرایطی، او تلاش کرد راه دیگری برای بازگشت به کار پیدا کند. فرصتی برای تدریس در یکی از مکاتب خصوصی هرات به دست آورد. برای او این فرصت بسیار مهم بود؛ زیرا می‌توانست دوباره وارد صنف شود، با شاگردان کار کند و در کنار آن درآمدی نیز داشته باشد. می‌دانست معاش مکتب خصوصی شاید زیاد نباشد، اما برایش مهم بود که دوباره کار کند و بخشی از هزینه‌های زندگی را خودش تأمین کند. او موضوع را با شوهرش در میان گذاشت، اما با مخالفت او روبه‌رو شد. شوهرش اجازه نداد که او در مکتب خصوصی کار کند. در نهایت، فرصت کاری از دست رفت و او دوباره به خانه برگشت. پذیرفتن این وضعیت برای او آسان نبود. از یک سو، به دلیل محدودیت‌های آموزشی شغل قبلی‌اش را از دست داده بود و از سوی دیگر، زمانی که تلاش کرد راه دیگری برای کار پیدا کند، با مخالفت شوهرش روبه‌رو شد. به همین دلیل احساس می‌کند اختیار چندانی برای تغییر وضعیت زندگی خود ندارد. او می‌گوید روزهایی هست که از صبح تا شب در خانه مشغول کارهای روزمره است، اما در پایان روز احساس می‌کند هیچ کاری برای آینده خودش انجام نداده است. زمانی روزهایش با تدریس و ارتباط با شاگردان پر می‌شد، اما اکنون بیشتر وقتش صرف کارهای خانه و رسیدگی به امور خانواده می‌شود. گاهی دختران فامیل یا همسایه برای کمک در درس‌هایشان نزد او می‌آیند. وقتی کتابی را باز می‌کند و شروع به توضیح دادن یک درس می‌کند، حال‌وهوای سابقش برای چند دقیقه برمی‌گردد. او هنوز شیوه تدریس، توضیح مطالب و تشویق شاگردان را فراموش نکرده است. اما پس از رفتن آنها، دوباره به همان زندگی معمولی و نگرانی‌هایش بازمی‌گردد. یکی از چیزهایی که بیش از همه او را ناراحت می‌کند، این است که احساس می‌کند سال‌ها تجربه و دانشش بدون استفاده مانده است. او برای معلم شدن درس خوانده، تجربه کسب کرده و سال‌ها در صنف کار کرده است، اما اکنون نمی‌تواند از این توانایی‌ها برای تأمین زندگی خود استفاده کند. در خانه، گاهی وسایل مکتبش را مرتب می‌کند. کتاب‌های قدیمی، دفترچه‌های نمرات و برخی یادداشت‌هایی را که مربوط به شاگردان سابقش است، هنوز نگه داشته است. می‌گوید نمی‌تواند این وسایل را دور بیندازد؛ زیرا هرکدام بخشی از سال‌هایی هستند که برایش ارزش زیادی دارند. در میان مشکلات مالی، مسئله کار کردن نیز همچنان یکی از بحث‌های میان او و شوهرش است. او می‌خواهد درآمدی داشته باشد و دوباره احساس استقلال بیشتری کند، اما شوهرش با بیرون رفتن او برای کار موافق نیست. همین موضوع باعث شده است امیدش برای پیدا کردن کار کمتر شود. با این حال، هنوز از معلمی دست نکشیده است. می‌گوید اگر روزی شرایط آموزش دختران تغییر کند و دوباره مکاتب به روی همه دختران باز شود، می‌خواهد به صنف برگردد. حتی تصور کرده است که در نخستین روز بازگشت، همان کیف قدیمی را دوباره برمی‌دارد، کتاب‌هایش را داخل آن می‌گذارد و راهی مکتب می‌شود. اما تا آن روز، زندگی او در هرات میان دیوارهای خانه می‌گذرد؛ میان هزینه‌هایی که هر ماه بیشتر می‌شوند، درآمدی که دیگر ندارد و تصمیم‌هایی که همیشه اختیار آنها در دست خودش نیست. او می‌گوید: «من فقط معاشم را از دست ندادم؛ کاری را از دست دادم که دوستش داشتم. دلم برای صنف و شاگردانم بسیار تنگ شده است.» کیف او هنوز در گوشه اتاق مانده است. کتاب‌هایش نیز هنوز همان‌جا هستند. تنها چیزی که دیگر وجود ندارد، صدای زنگ مکتب است؛ صدایی که زمانی آغاز روز کاری او بود و اکنون برایش به خاطره‌ای از گذشته تبدیل شده است. نویسنده: سارا کریمی

ادامه مطلب


3 روز قبل - 74 بازدید

شماری از فعالان مدنی، نشستی در حمایت از زنان و دختران افغانستان، در شهر لودویگسهافن آلمان برگزار کرده و شرکت‌کنندگان درباره‌ی محرومیت زنان از حقوق اساسی، سرکوب و محدودیت‌های اعمال‌شده بر آنان گفتگو کردند. شرکت‌کنندگان در این نشست، از زنان در آلمان و دیگر کشورهای جهان خواستند در کنار زنان افغانستان بایستند و از دولت‌های خود بخواهند در برابر محدودیت‌های علیه زنان و دختران، موضع جدی و مسوولانه اتخاذ کنند. در این نشست تاکید شده است که زنان و دختران در افغانستان در پنج سال گذشته با محدودیت‌های گسترده در زمینه‌ی حقوق و آزادی‌های اساسی خود روبرو بوده‌اند. در این نشست، بخش‌هایی از وضعیت زندگی زنان و دختران در افغانستان از طریق نمایش عکس و مستند به تصویر کشیده شد و درباره پیامدهای محدودیت‌های گسترده بر حقوق و آزادی‌های آنان بحث شده است. طی پنج سال گذشته، محدودیت‌های گسترده‌ بر آموزش، اشتغال، رفت‌وآمد و حضور اجتماعی زنان و دختران وضع شده است. قابل ذکر است که در این مدت، دختران از آموزش بالاتر از صنف ششم و زنان از تحصیل در دانشگاه‌ها محروم شده‌اند و محدودیت‌های دیگری نیز بر حضور زنان در عرصه‌های اجتماعی و کاری اعمال شده است.

ادامه مطلب


4 روز قبل - 88 بازدید

مروه سلیم، ورزشکار ۲۴ ساله زنان اهل افغانستان، در مسابقات اتلتیک ۱۰۰ متر زنان بازی‌های آسیایی ناگویا به جایگاه هفتم رسید. رسانه‌های بین‌المللی گزارش داده است که سلیم در هیت دوم این ماده در کنار شش ورزشکار دیگر رقابت کرد و مسافت ۱۰۰ متر را در زمان ۱۳ثانیه و ۴۸ صدم ثانیه پیمود. مروه سلیم در این بازی‌ها در میان هفت شرکت‌کننده در جایگاه هفتم قرار گرفت. ورزشکار تایلند با ثبت زمان ۱۱ ثانیه و ۴۵ صدم ثانیه در جایگاه نخست ایستاد و نمایندگان جاپان و فیلیپین به ترتیب دوم و سوم شدند. رکورد جهانی اتلتیک ۱۰۰ متر زنان ۱۰ثانیه و ۴۹ صدم ثانیه و رکورد آسیایی این ماده ۱۰ثانیه و ۷۹ صدم ثانیه است. در حالی مروه سلیم در بازی‌های اتلتیک ۱۰۰ متر زنان به این مقام می‌رسد که ورزش زنان و دختران در افغانستان از پنج سال به طرف ممنوع شده است.

ادامه مطلب