برچسب: زنان و دختران

4 ساعت قبل - 56 بازدید

یوناما یا دفتر نمایندگی سیاسی سازمان ملل متحد در افغانستان اعلام کرده است که صلح پایدار زمانی معنا دارد که زنان و دختران در شکل‌دهی آینده‌ی جوامع و کشورشان سهم داشته باشند. این سازمان امروز (دوشنبه، ۳۰ سنبله) همزمان با روز جهانی صلح با نشر پستی در حساب کاربری فیسبوک خود نوشته است که موضوع امسال روز جهانی صلح «سرمایه‌گذاری برای صلح؛ برای همه، در همه‌جا و هر روز» است. در اعلامیه آمده است که صلح یک انتخاب فعال و آگاهانه برای ساختن آینده‌ای بهتر است. این نهاد تاکید کرد: «دستیابی به صلح پایدار تنها به معنای نبود جنگ نیست. این امر نیازمند سرمایه‌گذاری دوامدار روی مردم، آموزش، فرصت‌های عایداتی و کرامت انسانی است.» یوناما در ادامه افزوده است که صلح پایدار بر پایه‌ی شمولیت استوار است و زمانی استحکام بیشتری می‌یابد که زنان و دختران به‌گونه‌ی معنادار در شکل‌دهی آینده‌ی جوامع و کشورشان سهم داشته باشند. همچنین آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل متحد نیز در اعلامیه‌ای گفته است که با جهانی روبرو هستیم که صلح در آن به‌گونه‌ای خطرناک کمیاب شده است و جوامع بر اثر خشونت و اختلافات متزلزل شده‌اند. گوترش افزوده است که درگیری‌ها در جهان از نظر گستردگی و پیچیدگی رو به افزایش‌ هستند، از مرزها فراتر می‌روند و رنج و آسیب‌های گسترده‌ای بر مردم وارد می‌کنند. دبیرکل سازمان ملل متحد از رهبران جهان خواسته است که برای ساختن آینده‌ای صلح‌آمیز برای همه مردم سرمایه‌گذاری کنند.

ادامه مطلب


7 ساعت قبل - 91 بازدید

فدراسیون بین‌المللی شطرنج در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که پنج زن به نمایندگی از افغانستان در چهل‌وششمین المپیاد شطرنج در شهر سمرقند اوزبیکستان اشتراک می‌کنند. این فدراسیون با نشر اعلامیه‌ای گفته است که این رقابت‌ها از ۱۵ تا ۲۷ سپتامبر در شهر سمرقند ادامه خواهد داشت. فدراسیون بین‌المللی شطرنج می‌گوید که قرار است در این دور بیش از ۱۹۳ تیم در بخش آزاد و ۱۸۱ تیم در بخش زنان از سراسر جهان اشتراک کنند. در اعلامیه آمده است که حسینه اکبر، ستاره عزیزی، نورین گوهری، بلقیس گونش و زینب فرهنمد به نمایندگی از افغانستان در این رقابت‌ها بازی خواهند کرد. این در حالی است که در افغانستان افزون بر ممنوعیت ورزش زنان، بازی شطرنج نیز ممنوع شده است. همچنین فدراسیون شطرنج از ساختار ریاست تربیت بدنی افغانستان حذف شده است.

ادامه مطلب


8 ساعت قبل - 53 بازدید

در حاشیه‌ی هشتادویکمین نشست مجمع عمومی سازمان ملل متحد، ایرلند و بنیاد ملاله با همکاری کانادا، دنمارک، مکزیک و پرتگان، نشستی برای بررسی وضعیت زنان افغانستان برگزار کرد. سازمان ملل متحد با نشر اعلامیه‌ای گفته است که نشستی جانبی را زیر نام «زنان و دختران افغانستان: پنج سال مقاومت، همبستگی و جستجو برای پاسخ‌گویی» برگزار کرده است. این سازمان با نشر اعلامیه‌ای گفته است که این نشست صبح امروز (دوشنبه، ۳۰ سنبله) برگزار شده است. این نهاد گفته است که در پنج سال گذشته بیش از ۲۰۰ فرمان و قانون برای تحمل محدودیت‌ها بر زنان اعمال شده است. در اعلامیه آمده است، محدودیت‌هایی که در اثر آن، بیش از دو میلیون و ۶۰۰ هزار دختر از دست‌رسی به آموزش متوسطه و عالی محروم شده‌اند و زنان از حضور در عرصه‌ی عمومی کنار زده‌ شده‌اند. سازمان ملل متحد افزوده است که تجربه‌های عینی زنان و دختران در افغانستان باید هم‌چنان در کانون توجه جامعه‌ی بین‌المللی قرار داشته باشد.

ادامه مطلب


14 ساعت قبل - 84 بازدید

حمدالله فطرت، معاون سخنگوی حکومت سرپرست افغانستان در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که در حمله‌های پاکستان بر ولسوالی نورگل کنر، سه تن کشته شده و چهار تن زخم برداشته‌اند. آقای فطرت امروز (دوشنبه، ۳۰ سنبله) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که این حمله حوالی ۰۳:۰۰ بامداد امروز رخ داده و دو زن و دو کودک نیز در میان کشته‌شدگان و زخمیان هستند. گزارش شده است که پاکستان بامداد امروز بخش‌هایی از کنر و پکتیکا را هدف حمله‌های هوایی قرار داده است. این در حالی است که تنش میان حکومت فعلی و پاکستان که بیشتر با ادعادی حضور تحریک طالبان پاکستان در افغانستان و سازمان‌دهی حمله‌های هراس‌افکنانه از خاک افغانستان علیه پاکستان ناشی می‌شود، غیرنظامیان در افغانستان را به شدت آسیب‌پذیر کرده است. این در حالی است که در اثر حمله‌های پاکستان بر ولایت‌های مختلف افغانستان در بیش از یک سال گذشته، صدها تن کشته و زخمی شدند.

ادامه مطلب


1 روز قبل - 90 بازدید

اوچا یا دفتر هماهنگ‌کننده‌ی کمک‌های بشردوستانه سازمان ملل متحد اعلام کرد که کمبود شدید بودجه، دامنه پاسخ انسان‌دوستانه در افغانستان را کاهش داده است. این سازمان با نشر اعلامیه‌ای گفته است که کاهش خدمات انسانی در کنار محدودیت‌های موجود بر زنان و دختران، می‌تواند به کاهش بیشتر خدمات حمایتی و حفاظتی برای آنان در نیمه دوم ۲۰۲۶ میلادی منجر شود. در اعلامیه آمده است که برنامه‌ی نیازها و پاسخ انسان‌دوستانه‌ی افغانستان برای ۲۰۲۶ میلادی به یک میلیارد و ۷۱۰ میلیون دالر امریکایی نیاز دارد؛ اما تا ۲۶ آگوست، تنها ۵۰۹.۳ میلیون دالر، معادل ۲۹.۷ درصد نیاز مالی، تامین شده است. در گزارش آمده که کمبود بودجه تاکنون به بسته‌شدن مرکزها و نقاط ارایه‌ی خدمات، تعلیق برخی کمک‌ها، کاهش پوشش جغرافیایی و اختلال در روند تامین کمک‌های انسان‌دوستانه منجر شده است. اوچا هشدار داده است که اگر شکاف مالی کنونی ادامه پیدا کند، در نیمه دوم ۲۰۲۶ خدمات حمایتی و حفاظتی بیشتر کاهش خواهد یافت. در ادامه آمده است که این وضعیت در حالی پیش‌بینی شده که محدودیت‌های اعمال‌شده بر زنان و دختران همچنان یکی از عامل‌های زمینه‌ای بحران انسان‌دوستانه در افغانستان عنوان شده است. به گفته‌ی دفتر هماهنگ‌کننده‌ی کمک‌های انسان‌دوستانه‌ی سازمان ملل متحد، کم‌بود منابع مالی تنها به کاهش شمار افراد دریافت‌کننده کمک محدود نمی‌شود؛ بلکه تداوم خدمات انسان‌دوستانه نیز در مناطق دارای نیاز شدید در حال کاهش است. در بخشی از گزارش آمده است که این وضعیت هم‌زمان با ادامه ناامنی غذایی و سوءتغذیه، بازگشت گسترده مهاجران از کشورهای همسایه، شوک‌های اقلیمی، کم‌بود خدمات اساسی و محدودیت‌ها بر زنان و دختران ادامه دارد. اوچا در حالی از کمبود ‌بودجه برای امدادرسانی به نیازمندترین افراد در افغانستان ابراز نگرانی می‌کند که بر بنیاد داده‌های ملل متحد در سال روان میلادی ۲۱ میلیون و ۹۰۰ هزار شهروند افغانستان به کمک‌های انسان‌دوستانه نیاز دارند.

ادامه مطلب


2 روز قبل - 109 بازدید

مسوولان محلی از ولایت لوگر می‌گویند که در پی یک رویداد مسمومیت در شهر پل‌علم، مرکز این ولایت، یک زن جان باخته و دو دختر و یک پسرش نیز مسموم شدند. میرویس ابدالی، سخنگوی والی لوگر، امروز (شنبه، ۲۸ سنبله) گفته است که این رویداد شب گذشته در شهر پل‌علم رخ داده است. وی تاکید کرد که در این رویداد یک زن جان باخته و سه فرزندش، شامل دو دختر و یک پسر، به‌شدت مسموم شدند. سخنگوی والی لوگر در ادامه تاکید کرد که وضعیت صحی دو دختر و یک پسر وخیم گزارش شده و آنان برای درمان به کابل منتقل شده‌اند. ابدالی افزوده است که علت دقیق این رویداد تاکنون مشخص نشده و بررسی‌ها در این زمینه ادامه دارد. او تصریح کرد که مسمومیت غذایی می‌تواند یکی از علت‌های این رویداد باشد.

ادامه مطلب


3 روز قبل - 85 بازدید

هریش پارواتاننی، نماینده هند در سازمان ملل متحد از جامعه جهانی خواسته است تا از زنان و دختران و دیگر شهروندان افغانستان حمایت کرده و همکاری با این کشور را ادامه دهد. آقای پارواتاننی با ابراز نگرانی از بازگشت اجباری مهاجران اهل افغانستان گفته است که بازگشت‌ها باید داوطلبانه، امن و با حفظ کرامت انسانی انجام شود. وی این اظهارات را در نشست شورای امنیت سازمان ملل متحد درباره افغانستان مطرح کرده و تاکید کرد که جامعه جهانی باید از زنان و همه افغانستانی‌ها حمایت کند و تعامل با افغانستان را به‌گونه‌ای اصول‌محور و پایدار ادامه دهد. پارواتاننی تصریح کرد که هند از طریق بیش از ۵۰۰ پروژه مشارکتی در هر ۳۴ ولایت افغانستان، در توسعه این کشور سهم گرفته است. او افزوده است: «تعهد ما برای ارایه کمک‌های بشردوستانه به مردم افغانستان ادامه خواهد داشت. ما با نهادهای سازمان ملل متحد و همچنین نهادهایی مانند جمعیت هلال احمر افغانستان همکاری می‌کنیم تا کمک‌ها را به افرادی که بیش از همه به آن نیاز دارند، برسانیم.» نماینده هند با استناد به گزارش دبیرکل سازمان ملل متحد گفت که در نیمه نخست سال جاری، ۱۵۰ مرکز صحی در افغانستان بسته شده و از کشورها خواست برای تقویت نظام صحی این کشور سرمایه‌گذاری کنند. پارواتاننی افزود که هند به یکی از مقصدهای عمده صادرات افغانستان تبدیل شده و متعهد به گسترش تجارت دوجانبه برای حمایت از توسعه اقتصادی افغانستان است. همچنین پارواتاننی گفت که روابط هند و افغانستان تاریخی و فراتر از مرزهای امروزی است.

ادامه مطلب


4 روز قبل - 114 بازدید

اوچا یا دفتر هماهنگ‌کننده کمک‌های بشردوستانه سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که در اثر کاهش بودجه‌، ۲۹۵ مرکز درمانی در افغانستان در شش ماه نخست سال روان میلادی بسته یا فعالیت آن‌ها تعلیق شده است. این سازمان امروز (پنج‌شنبه، ۲۶ سنبله) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که در اثر توقف فعالیت این مرکزهای درمانی، دو میلیون و ۱۷۰ هزار تن متأثر شده است. اوچا از کاهش بودجه‌ی انسان‌دوستانه برای افغانستان هشدار داده و تاکید کرد که این وضعیت ارائه‌ی خدمات ضروری را نیز کاهش می‌دهد. بر اساس آمار اوچا، در شش ماه نخست سال روان، ۲۳۴ مرکز حمایتی کودکان (فضای دوست‌دار کودک) نیز در سراسر افغانستان بسته شده است که در نتیجه‌ی آن ۱۴ هزار کودک از حمایت‌های روانی محروم شده‌اند. پیش از این نیز، نهادهای ملل متحد اعلام کرده بودند که ۱۴.۴ میلیون تن در افغانستان به خدمات صحی انسان‌دوستانه نیاز دارند؛ در حالی که این نهادها با کم‌بود شدید بودجه روبرو هستند. این در حالی است که نظام صحی افغانستان از دهه‌ها به این‌سو با چالش‌های گسترده، از جمله وابستگی به کمک‌های بین‌المللی، کم‌بود دارو و تجهیزات و کم‌بود پزشکان متخصص، دست‌وپنجه نرم می‌کند. پیشتر سازمان نجات کودکان نیز، اعلام کرده بود که ۶۰۰ مرکز صحی به‌دلیل کم‌بود بودجه در افغانستان بسته شده‌اند.

ادامه مطلب


1 هفته قبل - 164 بازدید

ساعت نزدیک به هشت شب بود که صدای گریه یک کودک از راهروی شفاخانه بلند شد. راهرو شلوغ بود؛ چند بیمار روی چوکی‌ها نشسته بودند، شماری از همراهان کنار دروازه بخش ایستاده و منتظر بودند و یکی از زنان با صدای بلند از نرس‌ها می‌خواست که هرچه زودتر به مریضش رسیدگی کنند. از داخل یکی از اتاق‌ها صدای گریه نوزادی شنیده می‌شد و از اتاق دیگر، ناله بیماری که از درد شکایت داشت. در میان این شلوغی، زنی با لباس سفید از اتاقی به اتاق دیگر می‌رفت. کنار تخت بیماری ایستاد، فشار خونش را گرفت و هنوز کارش تمام نشده بود که صدای همراه بیماری از پشت سرش بلند شد: «نرس صاحب، مریض ما را ببینید، خیلی درد دارد.» زن برای چند ثانیه مکث کرد، نفس عمیقی کشید و دوباره به طرف اتاق رفت. چهره‌اش خسته بود، اما در آن لحظه فرصتی برای نشان دادن خستگی نداشت. او یکی از نرس‌های یک شفاخانه در ولایت بلخ است؛ زنی که بخش بزرگی از روزهایش را میان تخت‌های بیماران، صدای گریه کودکان، نگرانی خانواده‌ها، بوی دوا و درخواست‌های پی‌هم سپری می‌کند. برای بسیاری از مردم، لباس سفید نرس‌ها نشانه آرامش و مراقبت است. وقتی خانواده‌ای بیمار خود را به شفاخانه می‌آورد، انتظار دارد کسی باشد که در سخت‌ترین لحظه‌ها به او رسیدگی کند. اما پشت این لباس سفید، انسانی ایستاده است که خودش نیز خستگی، نگرانی، مشکلات اقتصادی و مسئولیت‌های زندگی را با خود حمل می‌کند. او می‌گوید گاهی وقتی شیفتش تمام می‌شود، احساس می‌کند تمام بدنش درد دارد، اما پیش از آن‌که از شفاخانه بیرون شود، باید مطمئن شود بیماری که زیر مراقبت اوست، تنها نمانده است. «گاهی از شدت خستگی نمی‌فهمم چه وقت روز گذشته است. صبح که می‌آیم، فکر می‌کنم چند ساعت دیگر خلاص می‌شوم؛ اما وقتی به ساعت نگاه می‌کنم، می‌بینم تقریباً تمام روز گذشته است.» کار او تمام‌وقت است، اما در روزهایی که شفاخانه شلوغ باشد، ساعت کاری معنای مشخصی ندارد. گاهی از صبح تا شام و گاهی تا دیر وقت در شفاخانه می‌ماند. اگر تعداد بیماران افزایش پیدا کند یا یکی از همکاران نتواند در شیفت حاضر شود، مسئولیت بیماران بیشتری بر دوش نرس‌های حاضر می‌افتد. در چنین شرایطی، یک نرس باید هم‌زمان وضعیت چند بیمار را بررسی کند، فشار خون و علایم حیاتی آنان را بگیرد، دواها و وسایل لازم را آماده کند، به درخواست بیماران پاسخ بدهد و در کنار همه این‌ها، نگرانی خانواده‌ها را نیز تحمل کند. برای او، کمبود کارکنان صحی فقط یک مشکل اداری نیست؛ یعنی یک نفر باید کار چند نفر را انجام دهد. او می‌گوید در برخی شیفت‌ها آن‌قدر کار زیاد است که فرصت نمی‌کند غذای خود را به موقع بخورد. چای‌اش سرد می‌شود و غذایش ساعت‌ها کنار می‌ماند. وقتی فرصتی پیدا می‌کند، چند لقمه سریع می‌خورد و دوباره به بخش برمی‌گردد. گاهی حتی فرصت نوشیدن یک لیوان آب را هم پیدا نمی‌کند. «گاهی حتی آب خوردن را هم فراموش می‌کنیم. چون اگر از بخش بیرون شویم، ممکن است یک مریض کاری داشته باشد.» شاید برای کسی که بیرون از محیط شفاخانه زندگی می‌کند، فراموش کردن آب خوردن یا سرد شدن غذای ناهار موضوع کوچکی به نظر برسد، اما برای کسی که ساعت‌ها سرپا ایستاده و میان چندین بیمار در رفت‌وآمد است، همین جزئیات کوچک نشان می‌دهد فشار کار تا چه اندازه می‌تواند سنگین باشد. با این حال، خستگی جسمی تنها چیزی نیست که او را فرسوده می‌کند. آنچه بیش از خستگی بدن او را آزار می‌دهد، برخورد بعضی از مراجعه‌کنندگان و گاهی مسئولان شفاخانه است. خانواده‌هایی که بیمار خود را به شفاخانه می‌آورند، معمولاً با ترس و اضطراب وارد می‌شوند. بسیاری از آنان توان پرداخت هزینه‌های شفاخانه‌های خصوصی را ندارند و انتظار دارند در کوتاه‌ترین زمان ممکن به مریض‌شان رسیدگی شود. وقتی بیمار درد دارد و خانواده ساعت‌ها منتظر مانده است، تحمل آنان کمتر می‌شود. اما ازدحام، کمبود کارکنان، نبود برخی امکانات و مشکلات دیگر گاهی باعث تأخیر می‌شود و در چنین لحظاتی، خشم خانواده‌ها بیشتر متوجه نرس‌ها می‌شود؛ کسانی که خودشان نیز درگیر همان فشار و کمبود امکانات‌اند. «یک نفر می‌آید و می‌گوید چرا به مریض من توجه نمی‌کنید؟ یکی دیگر می‌گوید شما اصلاً کار نمی‌کنید. گاهی هم حرف‌هایی می‌زنند که واقعاً آدم را می‌شکند.» او می‌گوید بارها تلاش کرده شرایط را برای مراجعه‌کنندگان توضیح دهد؛ اما وقتی یک خانواده چند ساعت منتظر مانده باشد و بیمارشان درد داشته باشد، کمتر کسی حاضر است در آن لحظه توضیحات او را بشنود. او ناراحتی آنان را درک می‌کند و می‌داند که نگرانی برای یک عضو خانواده آسان نیست، اما در عین حال می‌خواهد مردم بدانند که توانایی یک نرس نیز محدود است. «ما می‌فهمیم که مریض‌دار ناراحت است. ما هم اگر جای آنها باشیم، نگران می‌شویم. اما وقتی یک نرس هم‌زمان باید به چند مریض رسیدگی کند، همه چیز در یک لحظه ممکن نیست.» او برای لحظه‌ای سکوت می‌کند و بعد از فشار دیگری می‌گوید که شاید کمتر دیده می‌شود؛ فشار از سوی مسئولان شفاخانه. اگر بیماری از تأخیر شکایت کند، اگر یکی از کارها با چند دقیقه تأخیر انجام شود یا اگر مسئول شفاخانه تصور کند کاری درست انجام نشده، نرس باید پاسخ‌گو باشد. «گاهی اصلاً نمی‌پرسند چرا این اتفاق افتاده. فقط می‌گویند تقصیر شماست.» به گفته او، بعضی روزها فشار آن‌قدر زیاد می‌شود که وقتی شیفتش تمام می‌شود، دیگر حوصله صحبت کردن با کسی را ندارد. راه خانه را در سکوت طی می‌کند و ذهنش هنوز در شفاخانه می‌ماند؛ پیش بیماری که حالش خوب نبود، خانواده‌ای که ناراحت بود یا کاری که شاید فردا دوباره باید انجام دهد. زندگی او اما با بیرون آمدن از دروازه شفاخانه تمام نمی‌شود. خانه و مسئولیت‌های خانوادگی نیز منتظرش هستند. باید به خانه برسد، به کارهای شخصی و خانوادگی رسیدگی کند و برای روز بعد آماده شود. در کنار این همه فشار، معاش او نیز به گفته خودش با حجم کار و مسئولیتش تناسب ندارد. بخش بزرگی از معاش صرف کرایه رفت‌وآمد و هزینه‌های روزمره می‌شود و اگر در خانه هزینه پیش‌بینی‌نشده‌ای به وجود بیاید، دیگر پول چندانی برایش باقی نمی‌ماند. «گاهی از خودم می‌پرسم برای این همه کار، این همه خستگی و این همه مسئولیت، چرا باید این‌قدر کم بگیرم؟» ادامه دارد... نویسنده: سارا کریمی

ادامه مطلب


1 هفته قبل - 135 بازدید

نگینه مهریار، زن افغانستانی‌تبار و نامزد حزب راست‌گرای «آلترناتیو برای آلمان» (آاف‌دی)، در انتخابات محلی هانوفر با کسب هزار و ۲۶۹ رأی به پیروزی رسید. خانم مهریار با کسب ۵۳.۸ درصد آرای کل نامزدان این حزب، به‌صورت مستقیم به شورای منطقه‌ای هانوفر راه یافته است. در گزارش آمده است که نگینه مهریار در فهرست نامزدان حزب راست‌گرای آلترناتیو برای آلمان (AFD) برای شورای شهر هانوفر و شورای منطقه‌ای کیرشروده-بمروده-وولفروده قرار داشت. در این حوزه، جولیان شنل با ۵۸۳ رأی، معادل ۲۴.۷ درصد، و فلورینه بورس‌دورف با ۵۰۵ رأی، معادل ۲۱.۴ درصد، پس از مهریار قرار گرفتند. در ادامه آمده است که در مجموع، حزب راست‌گرای آلترناتیو برای آلمان در این منطقه سه کرسی شورای منطقه‌ای را به دست آورده است؛ در حالی که این حزب در دوره پیشین تنها یک کرسی داشت. به این ترتیب، شمار نمایندگان این حزب در شورای منطقه‌ای کیرشروده ـ بمروده ـ وولفروده هانوفر در ایالت نیدرزاکسن سه برابر شده است. این عضو افغانستانی‌تبار حزب راست‌گرای آلترناتیو برای آلمان در این کشور متولد و بزرگ شده و به گفته خودش، پدر و مادرش از افغانستان و تاجیک هستند. او دختر رحیم مهریار و پرستو مهریار، دو آوازخوان شناخته‌شده افغانستان است. پیشتر نامزدی این زن افغانستانی‌تبار از سوی یک حزب مهاجرستیز در انتخابات آلمان واکنش‌برانگیز شده بود. نگینه مهریار پیش از انتخابات گفته بود که پیوستن او به حزب تصمیم شخصی خودش است و از مواضع این حزب در زمینه مهاجرت، از جمله اخراج مهاجران فاقد حق اقامت، اخراج افغانستانی‌های مجرم و سیاست موسوم به «بازمهاجرت»، حمایت می‌کند. او تاکید کرده است که تصمیمش برای پیوستن حزب آلترناتیو برای آلمان ارتباطی با فعالیت و نظرات پدر و مادرش ندارد. انتخابات محلی نیدرزاکسن در حالی برگزار شد که حزب راست‌گرای موسوم به آلترناتیو برای آلمان در برخی حوزه‌های این ایالت تلاش کرده است حضور خود را در شوراهای محلی افزایش دهد. پیروزی نگینه مهریار و کسب سه کرسی از سوی این حزب در شورای منطقه‌ای کیرش‌روده ـ بمروده ـ وولفروده، نسبت به دوره پیشین افزایش قابل توجه حضور این حزب در این شورا را نشان می‌دهد.

ادامه مطلب