منابع محلی از ولایت بلخ می‌گویند که یک زوج جوان در شهر مزار شریف، مرکز این ولایت به شکل فجیع سربریده شدند. دست‌کم سه منبع گفته‌اند که این رویداد (یک‌شنبه‌شب، ۷ سرطان) در منطقه‌ی «کارته‌ نور خدا» از مربوطات شهر مزار شریف رخ داده است. وی در ادامه تاکید کرده است که این زوج جوان حدود سه ماه پیش با هم ازدواج کرده بودند. همچنین شماری از رسانه‌ها گزارش داده‌اند که این زوج جوان توسط شوهر قبلی زن به قتل رسیدند. در ادامه آمده است که همسر قبلی این زن شب‌هنگام وارد خانه‌ این زوج شده و هر دوی آن‌ها را توسط چاقو سر بریده است. منبع در مورد هویت و سن این زوج جوان جزییاتی ارائه نکرده است. مشخص نیست که مرد قاتل بازداشت شده است یا خیر. تا اکنون مسوولان محلی در ولایت بلخ در این مورد چیزی نگفته‌اند. پس از تسلط دوباره‌ی حکومت سرپرست بر افغانستان، قتل‌های مرموز زنان، کودکان و جوان در در سراسر کشور افزایش کم‌پیشینه یافته است. بیماری‌های روانی، خصومت شخصی، ازدواج‌های اجباری، خشونت خانوادگی و فشار‎های روحی ناشی از فقر و بیکاری عوامل اصلی این قتل‌ها بیان شده است. همچنین با تسلط حکومت سرپرست بر افغانستان اکثریت نهادهای حامی حقوق زنان متوقف شده است. زنان در افغانستان چون گذشته با مراجعه به نهادهای عدلی و قضایی، دیگر نمی‌توانند برای خشونت‌های وارده‌ی شان شکایت کنند و این‌گونه خشونت‌‌ها پایدار باقی مانده و افزایش پیدا می‌کند.

صندوق امانی ویژه ملل متحد برای افغانستان در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که از بیش از ۹ هزار کسب‌وکار کوچک و متوسط با رهبری زنان در افغانستان، از طریق سرمایه، آموزش و دسترسی به بازار حمایت کرده است. این سازمان با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که برنامه‌های مشترک این نهاد تا اکنون از بیش از ۱۶ هزار کار کوچک و متوسط در افغانستان حمایت کرده است. صندوق امانی ویژه سازمان ملل متحد برای افغانستان در ادامه تاکید کرده است که بیش از ۹ هزار مورد از این کسب‌وکارها توسط زنان رهبری می‌شود. در ادامه آمده است که این حمایت‌ها شامل فراهم‌کردن سرمایه، آموزش‌های تخصصی و تسهیل دسترسی به بازار بوده است. قابل ذکر است که زنان و دختران در سال‌های پسین با محدودیت‌های گسترده در بازار کار روبرو هستند. در پی این محدودیت‌ها شمار زیادی از آنان به کارهای خصوصی رو آورده‌اند. در نزدیک به پنج سال گذشته، شماری از نهادها و سازمان‌ها تلاش کرده که با فراهم‌کردن فرصت‌های کار از این مسیر، از زنان و دختران پشتیبانی کنند. باید گفت که حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

شهربانو سادات، کارگردان زن اهل افغانستان با فیلم سینمایی «مرد خوب وجود ندارد» برنده‌ی‌ سه جایزه‌ سینمایی از کشورهای اسپانیا و فرانسه در ظرف یک روز شده است. خانم سادات با نشر یک تصویر در حساب کاربری فیس‌بوک خود از برنده شدن این سه جایزه سینمایی خبر داده است. وی در ادامه نوشته است که با فیلم «مرد خوب وجود ندارد» برنده «بهترین کارگردانی» و «جایزه تماشاگران» در جشنواره‌ی بین‌المللی فیلم والنسیا موسوم به «سینما جوه» در اسپانیا شده است. همچنین او در ادامه تاکید کرده است که فیلم وی برنده «جایزه‌ی هیأت داوران» در جشنواره‌ی فیلم «بیاریتز-موج‌نو» فرانسه نیز شده است. شهربانو سادات کسب سه جایزه سینمایی برای فیلم «مرد خوب وجود ندارد» در یک روز را «اتفاق شگفت‌انگیز» توصیف کرده است. شهربانو سادات، کارگردان جوان افغانستان چندین فیلم سینمایی کوتاه و بلند ساخته است. او با فیلم‌های سینمایی «پرورشگاه و گرگ و گوسفند» مشهور شد. این کارگردان زن اهل افغانستان در سال ۲۰۱۶ میلادی برای ساخت نخستین فیلم بلندش به نام «گرگ و گوسفند» جایزه «هنر سینما» را به دست آورد. فیلم «مرد خوب وجود ندارد»، یک درام کمدی-رمانتیک است که نخستین نمایش جهانی آن در ماه فبروری سال جاری میلادی در جشنواره‌ی بین‌المللی فیلم برلین بود. این فیلم تا اکنون در جشنواره‌های معتبر اروپایی با استقبال گسترده‌ی منتقدان و مخاطبان مواجه شده است و روند نمایش آن در سینماهای کشورهای مختلف ادامه دارد.

برنامه‌ توسعه‌ سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که محدودیت‌های حکومت سرپرست بر کار زنان و دختران، حدود دو میلیارد دالر از تولید ناخالص داخلی افغانستان کاسته و درآمد سرانه خانوارها را نزدیک به ۵۰ درصد کاهش داده است. این نهاد با نشر گزارشی گفته است که با وجود محدودیت‌های گسترده، بیشتر زنان کارآفرین همچنان به ادامه فعالیت اقتصادی خود متعهد هستند. در گزارش آمده است که نرخ اشتغال زنان در افغانستان در ۲۰۲۳ میلادی تنها هفت درصد بوده است، اما محدودیت‌های فزاینده بر اشتغال و رفت‌وآمد زنان، کسب‌وکارهای کوچک را به یکی از معدود منابع تأمین معیشت برای حدود ۸۰ درصد خانواده‌های زن‌سرپرست تبدیل کرده است. در ادامه آمده است که از ۲۰۲۲ میلادی تا اکنون، حدود ۸۰ هزار کسب‌وکار متعلق به زنان از آموزش، کمک‌های مالی، دسترسی به بازارهای جدید، انرژی و خدمات دیجیتال بهره‌مند شده‌اند؛ حمایتی که به ایجاد بیش از ۴۰۰ هزار فرصت شغلی انجامیده است. برنامه‌ توسعه‌ سازمان ملل در ادامه تاکید کرده است که کسب‌وکارهای زنان و دختران در افغانستان، افزون بر ایجاد درآمد، به فضایی برای توان‌مندسازی، همبستگی، حمایت روانی و گسترش شبکه‌های حرفه‌ای زنان تبدیل شدند. این نهاد در نظرسنجی از بیش از ۶۰۰ شرکت متعلق به زنان دریافته است که اجرای قانون «امر‌یه‌معروف و نهی‌ازمنکر» در ۲۰۲۴ میلادی، فعالیت اقتصادی زنان را دشوارتر کرده است. بر اساس این نظرسنجی، نزدیک به نیمی از زنان گفته‌‌اند که این قانون هزینه‌های کسب‌وکار و محدودیت‌های رفت‌وآمد آنان را افزایش داده است، در حالی که بیش از یک‌چهارم پاسخ‌دهندگان از محدودیت‌های سخت‌گیرانه در زمینه پوشش و تفکیک جنسیتی خبر داده‌اند. با وجود این چالش‌ها، ۷۶ درصد زنان کارآفرین گفته‌اند که‌ قصد دارند به فعالیت خود ادامه دهند و تنها شش درصد احتمال تعطیلی کسب‌وکارشان را مطرح کرده‌اند. همچنین در گزارش آمده است که دشواری دسترسی به وام‌های بانکی، نبود وثیقه، ثبت‌نبودن دارایی‌ها به نام زنان و کم‌بود مهارت‌های مالی، بازاریابی و مدیریتی از مهم‌ترین موانع رشد کسب‌وکارهای زنان در افغانستان به شمار می‌رود. این در حالی است که حکومت فعلی پس از بازگشت به قدرت در آگوست ۲۰۲۱ میلادی، محدودیت‌های گسترده‌ای بر آموزش، اشتغال و حضور اجتماعی زنان اعمال کرده‌اند. نهادهای بین‌المللی بارها هشدار داده‌‌اند که این سیاست‌ها، افزون بر نقض حقوق زنان، پیامدهای سنگینی بر اقتصاد افغانستان بر جای گذاشته و مشارکت زنان در بازار کار را به پایین‌ترین سطح در سال‌های اخیر رسانده است.

تیم کریکت زنان پناهجوی افغانستان پس از دیدار با شاه چارلز سوم، در یک دیدار دوستانه مقابل تیم کریکت زنان نیروهای مسلح بریتانیا بازی کرد و این دیدار دوستانه‌ با پیروزی تیم نیروهای مسلح بریتانیا به پایان رسید. تیم کریکت زنان پناهنده افغانستان در یکی از دیدارهای تور تدارکاتی خود در انگلستان، مقابل تیم زنان نیروهای مسلح بریتانیا با اختلاف ۵۲ دوش شکست خورد. در این مسابقه تیم بریتانیا در ۲۰ آور با از دست دادن ۷ ویکت ۱۴۹ دوش به‌دست آورد. تیم افغانستان در تعقیب هدف ۱۵۰ دوشی، در نهایت نتوانست به هدف برسد و در ۲۰ آور با از دست دادن ۹ ویکت، ۹۷ دوش کسب کرد. این رقابت بخشی از نخستین تور بین‌المللی تیم کریکت زنان پناهنده افغانستان است که به میزبانی کریکت‌بورد انگلستان و ولز در حال برگزاری است. در بین تماشاچیان این دیدار شماری از فعالان حقوق بشر، از جمله ریچارد بنت، گزارشگر ویژه‌ی سازمان ملل در امور حقوق بشر افغانستان، فرشته عباسی، پژوهشگر بخش افغانستان در دیده‌بان حقوق بشر و فوزیه کوفی، فعال حقوق زنان حضور داشته است. فوزیه کوفی با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که تیم کریکت زنان پناهجوی افغانستان در شهر کمبریج در برابر تیم بانوان نیروهای مسلح بریتانیا به میدان رفته است. خانم کوفی نوشته است: «این دستاوردی است که با تلاش و پشتکار فراوان برای بازیکنان ما و همه کسانی که تحقق آن را ممکن ساختند، به دست آمده است.» این فعال حقوق زنان افزوده است: «این فقط درباره‌ی کریکت نیست؛ بلکه درباره‌ی شکستن موانع و ایجاد فرصت‌های تازه است.» همچنین فرشته عباسی، فعال حقوق بشر و پژوهشگر بخش افغانستان در دیده‌بان حقوق بشر نیز با نشر پیام حساب کاربری ایکس خود نوشته است: «مفتخرم که از تیم کریکت زنان افغانستان حمایت می‌کنم.» او نوشته است: «آنها به عنوان چراغ امید عمل می‌کنند و برای هر دختر افغان که حق شرکت در این ورزش را در داخل کشور ندارد، بازی می‌کنند.» تیم کریکت زنان پناهجوی افغانستان که پس از بازگشت دوباره‌ی حکومت سرپرست به قدرت در آگست ۲۰۲۱ میلادی به استرالیا پناهنده شده بود، نخستین مسابقه رقابتی خود را در شهر ملبورن این کشور در جنوری ۲۰۲۵ برگزار کرد. شورای بین‌المللی کریکت در اپریل سال گذشته‌ی میلادی گروه کاری ویژه‌ای برای حمایت از بازیکنان زن آواره افغانستان ایجاد کرد.

نصیراحمد فایق، سرپرست نمایندگی دایمی افغانستان در سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که میلیون‌ها شهروند افغانستان به شمول زنان و دختران از حقوق اساسی خود محروم شده و از زندگی عمومی حذف شدند. آقای فایق این اظهارات را به مناسبت هشتادمین سالگرد تصویب منشور ملل متحد مطرح کرده و گفته است که میلیون‌ها شهروند افغانستان از همان حقوقی محروم هستند که منشور برای حفاظت‌ از آن‌ها ایجاد شده است. وی در ادامه تاکید کرده است که دختران در افغانستان از دسترسی به حق آموزش محروم هستند و زنان از عرصه‌های عمومی حذف شده‌اند. سرپرست نمایندگی دایمی افغانستان در سازمان ملل متحد تصریح کرد که جوانان در افغانستان از داشتن امید و فرصت برای آینده‌ی‌شان محروم هستند و ملتی در در افغانستان به سکوت واداشته شده است. همچنین او افزوده است که حقوق اساسی شهروندان افغانستان به‌ گونه‌ی ساختارمند نقض می‌شود و مردم افغانستان هم‌چنان در انتظار عملی‌شدن وعده منشور ملل متحد در زمینه حقوق بشر، کرامت و عدالت هستند. نصیراحمد فایق می‌گوید که اعتبار منشور ملل متحد در گرو دفاع از کسانی است که برای پشتیبانی از آن‌ها شده است. او در حالی از وضعیت زنان در افغانستان انتقاد می‌کند که حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. بر بنیاد گزارش‌ها، اگر این ممنوعیت ادامه یابد، تا سال ۲۰۳۰ نزدیک به چهار میلیون دختر ممکن است از آموزش محروم شوند.

رزا اوتونبایوا، رییس پیشین یوناما از کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای خواسته است که همبستگی خود را با زنان و دختران افغانستان حفظ کنند و نسبت به وضعیت آنان بی‌تفاوت نباشند. خانم اوتونبایوا این اظهارات را در مجمع زنان سازمان همکاری شانگهای مطرح کرده و گفته است که زنان و دختران در افغانستان از آموزش، اشتغال و آزادی رفت‌و‌آمد آزادانه محروم شدند. مجمع زنان سازمان همکاری شانگهای نشستی را با حضور نمایندگان کشورهای عضو، مقام‌های بین‌المللی و شماری از کارشناسان امور زنان برگزار کرد و در این نشست، بر گسترش همکاری‌های زنان در حوزه‌های سیاست، اقتصاد، امنیت و توسعه اجتماعی تاکید شد. رزا اوتونبایوا نیز در این نشست شرکت کرده و درباره موضوعاتی چون نقش زنان در حل منازعات، امنیت انسانی، توسعه اقتصادی و وضعیت زنان افغانستان سخنرانی کرد. خانم اوتونبایوا در این نشست با اشاره به ماموریت خود در افغانستان در سال ۲۰۲۲ میلادی گفت که از نزدیک پیامدهای محدودیت‌های وضع‌شده علیه زنان و دختران را مشاهده کرده است. وی در ادامه تاکید کرد: «امروز در افغانستان، دختران پس از صنف ششم نمی‌توانند آموزش خود را ادامه دهند. زنان از اشتغال، رفتن به پارک‌ها و سالن‌های ورزشی و سفر بدون همراه محروم‌اند. این نشان می‌دهد که بازگشت به شیوه‌های محافظه‌کارانه بسیار سریع رخ می‌دهد.» سازمان همکاری شانگهای یک نهاد بین‌المللی و منطقه‌ای است که در سال ۲۰۰۱ پایه‌گذاری شد. این بلوک از ۱۰ عضو اصلی شامل بلاروس، هند، ایران، قزاقستان، قرغیزستان، چین، پاکستان، روسیه، تاجیکستان و اوزبیکستان تشکیل شده است.

یوناما یا هیأت معاونت سازمان ملل در افغانستان بر ضرورت مشارکت معنادار زنان و دختران افغانستان در زندگی عمومی و روندهای تصمیم‌گیری سیاسی تاکید کرده است. این نهاد امروز (چهارشنبه، ۳ سرطان) به مناسبت روز جهانی زنان در دیپلوماسی با نشر اعلامیه‌ای گفته است که حضور و صدای زنان و دختران برای دستیابی به صلح پایدار، توسعه فراگیر و آینده‌ای روشن برای افغانستان حیاتی است. یوناما در ادامه تاکید کرده است که تضمین مشارکت معنادار زنان و دختران در زندگی عمومی و روندهای تصمیم‌گیری در افغانستان همچنان یک ضرورت اساسی است. این نهاد بار دیگر بر اهمیت فراهم‌سازی فرصت‌های برابر برای زنان و دختران افغانستان تاکید کرده و افزوده که آنان باید بتوانند آموزش ببینند، رهبری کنند و در تمامی عرصه‌های جامعه، از جمله دیپلوماسی و خدمات عمومی، نقش مؤثر ایفا کنند. قابل ذکر است که روز جهانی زنان در دیپلوماسی هر سال در ۲۴ جون گرامی داشته می‌شود و هدف آن برجسته‌کردن نقش زنان در دیپلوماسی، صلح‌سازی و تصمیم‌گیری‌های بین‌المللی و ترویج مشارکت برابر آنان در عرصه روابط بین‌الملل است. در اعلامیه آمده است که دیپلومات‌های زن تنها مشارکت‌کنندگان در عرصه روابط بین‌الملل نیستند، بلکه به‌عنوان رهبران، میانجی‌گران صلح و مدافعان برابری، نقش مهمی در تقویت همکاری‌های بین‌المللی، پیشبرد صلح و شکل‌دهی تصمیم‌گیری‌های فراگیر ایفا می‌کنند. این نهاد افزود که زنان با دانش، تجربه و دیدگاه‌های خود به ایجاد جهانی عادلانه‌تر، باثبات‌تر و پایدارتر کمک می‌کنند و حضور آنان در عرصه‌های دیپلوماتیک و عمومی از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. باید گفت که حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. بر بنیاد گزارش‌ها، اگر این ممنوعیت ادامه یابد، تا سال ۲۰۳۰ نزدیک به چهار میلیون دختر ممکن است از آموزش محروم شوند.