نمایشگاه سه‌روزه‌ی زنان تحت عنوان «سدنا» با حضور زنان و دختران در هرات گشایش یافت. مسوولان برگزاری نمایشگاه گفته‌اند که این نمایشگاه با همکاری بخش فرهنگی کنسولگری ایران برگزار شده و ۱۵۰ اثر هنری زنان در آن به نمایش گذاشته شده است. برگزار‌کنندگان می‌گویند که این اثر‌ها در سبک‌های مختلف هنری، از جمله نقاشی، مینیاتوری، تذهیب و خطاطی، گردآوری شده است. در اعلامیه آمده است که این نمایشگاه تا روز (چهارشنبه، چهارم سنبله) برای بازدید علاقه‌مندان باز خواهد بود. همچنین سیدمهدی حسینی، مسوول بخش فرهنگی کنسولگری ایران در هرات گفته است که این مرکز برای برگزاری نمایشگاه‌های مشترک فرهنگی میان هنرمندان افغانستان و ایران آمادگی دارد. او هدف از برگزاری این نمایشگاه را معرفی و حمایت از ظرفیت‌های هنری زنان و فراهم‌کردن زمینه‌ی بازار فروش برای اثر‌های آنان عنوان کرده است. برگزارکنندگان می‌گویند تلاش دارند، با برگزاری چنین برنامه‌هایی، زمینه معرفی و حمایت از هنرمندان زن را بیش‌تر فراهم کنند. در عین حال، اشتراک‌کنندگان از برگزاری چنین نمایشگاه‌های استقبال کرده و تاکید کردند که چنین نمایشگاه‌هایی فرصت خوبی برای معرفی توانایی‌ها و محصولات زنان است. اشتراک‌کنندگان می‌گویند که که حضور زنان در این نمایشگاه و استقبال مردم از غرفه‌ها نشان می‌دهد که زنان با وجود محدودیت‌ها همچنان تلاش می‌کنند توانایی‌های‌شان را در بخش‌های مختلف به نمایش بگذارند. آنان از نهادهای مسوول و موسسه‌ها می‌خواهند که از فعالیت‌های اقتصادی و هنری زنان حمایت کنند. این در حالی است که زنان و دختران در هرات در بخش‌های مختلف هنری از جمله نقاشی، خطاطی، مینیاتوری و تذهیب فعالیت دارند و شماری از آنان اثر‌های خود را در نمایشگاه‌های هنری عرضه می‌کنند.

صندوق جمعیت سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که یک میلیون و ۶۰۰ هزار زن و دختر در افغانستان از دسترسی به خدمات صحی ضروری محروم شدند. این نهاد امروز (دوشنبه، ۲ سنبله) با نشر اعلامیه‌ای گفته است که این زنان و دختران به‌دلیل کم‌بود بودجه از دسترسی به خدمات صحی ضروری محروم مانده‌اند. صندوق جمعیت سازمان ملل متحد تاکید کرده است که بسته‌شدن هر مرکز یا خدمت صحی، مسیر دسترسی زنان و دختران به مراقبت‌های صحی را دشوارتر می‌کند. در اعلامیه آمده است که کمک‌های انسان‌دوستانه برای حفظ و بهبود دسترسی زنان و دختران به مراقبت‌های صحی مهم و حیاتی است. پیش از این نیز، نهادهای ملل متحد اعلام کرده بودند که ۱۴.۴ میلیون تن در افغانستان به خدمات صحی انسان‌دوستانه نیاز دارند؛ در حالی که این نهادها با کم‌بود شدید بودجه روبرو هستند. این در حالی است که نظام صحی افغانستان از دهه‌ها به این‌سو با چالش‌های گسترده، از جمله وابستگی به کمک‌های بین‌المللی، کم‌بود دارو و تجهیزات و کم‌بود پزشکان متخصص، دست‌وپنجه نرم می‌کند. پیشتر سازمان نجات کودکان نیز، اعلام کرده بود که ۶۰۰ مرکز صحی به‌دلیل کم‌بود بودجه در افغانستان بسته شده‌اند.

یک نهاد مدافع حقوق زنان در افغانستان، با انتقاد از وضعیت زنان و دختران اعلام کرده است که دختران در این کشور بیش از پنج سال است از آموزش، کار و آزادی‌های اساسی محروم شده‌اند. این نهاد با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که حدود ۲.۴ میلیون دختر در افغانستان همچنان از آموزش محروم هستند و افغانستان تنها کشور جهان است که چنین ممنوعیت رسمی‌ای را بر آموزش دختران اجرا کرده است. در اعلامیه آمده است تا زمانی که وضعیت زنان و دختران در افغانستان تغییر نکند، شعار «حقوق زنان قابل مذاکره نیست» تنها روی کاغذ باقی خواهد ماند. در ادامه آمده است که زنان و دختران در افغانستان شایسته‌ی احترام، آموزش و برخورداری از فرصت‌ها و امکانات برابر با زنان در دیگر کشورها هستند. این در حالی است که محدودیت‌ها بر آموزش، کار و آزادی‌های زنان و دختران در افغانستان در سال‌های اخیر با واکنش‌های گسترده داخلی و بین‌المللی روبرو شده است. نهادهای بین‌المللی و مدافعان حقوق زنان بارها خواستار لغو این محدودیت‌ها و فراهم‌شدن زمینه آموزش و کار برای زنان و دختران شده‌اند. همچنین آمارهای سازمان ملل متحد، نشان می‌دهد که بیش از ۹۰ درصد شهروندان افغانستان از آموزش دختران‌شان حمایت می‌کنند.

سازمان ملل متحد از محدودیت‌های حکومت سرپرست علیه زنان و دختران انتقاد کرده و بار دیگر پنج سال محرومیت دختران افغانستان از حق آموزش را مانعی در برابر پیشرفت اقتصادی و اجتماعی کشور خواند. این سازمان با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود هشدار داد: «هر روز که دختران از رفتن به مکتب بازمی‌مانند و زنان از حضور در بازار کار محروم می‌شوند، پیشرفت اجتماعی و اقتصادی افغانستان نیز بیش از پیش به عقب رانده می‌شود.» این نهاد با استفاده از هشتگ «بگذارید دختران افغان آموزش ببینند» بار دیگر بر حق آموزش برای دختران و زنان در افغانستان تاکید کرده است. حکومت سرپرست پس از بازگشت به قدرت، آموزش دختران بالاتر از صنف ششم را متوقف کردند و سپس محدودیت‌هایی را بر تحصیلات دانشگاهی و اشتغال زنان نیز وضع کردند. این سیاست‌ها با انتقاد گسترده سازمان ملل و نهادهای بین‌المللی حقوق بشری روبرو شده است. سازمان ملل پیش از این نیز هشدار داده بود که ادامه محرومیت دختران و زنان از آموزش و کار، پیامدهای بلندمدتی برای اقتصاد، توسعه و ثبات اجتماعی افغانستان خواهد داشت.

منابع محلی از ولایت سرپل می‌گویند که یک مرد در ولسوالی سوزمه قلعه این ولایت، همسر دومش را به ضرب گلوله به قتل رسانده است. دست‌کم دو منبع گفته‌اند که این زن روز (جمعه، ۳۰ اسد) در روستای «کته قلعه» از مربوطات ولسوالی سوزمه قلعه به قتل رسیده است. منبع تاکید کرد که این زن حدود دو ماه پیش توسط مردی به اسم حسین، باشنده‌ی اصلی ولسوالی گوسفندی ولایت سرپل اختطاف و مجبور به «ازدواج اجباری» با او شده بود. منبع افزوده است که این مرد، همسرش‌ را پس از «جروبحث» با شلیک گلوله به قتل رسانده است. به گفته‌ی منبع، این زن «از پشت سر» هدف شلیک گلوله قرار گرفته است. با این حال، نقیب‌الله علم‌یار، سخنگوی فرماندهی پولیس سرپل گفته است که این زن به دلیل خشونت خانوادگی ‏خودکشی کرده است.‏ او جزئیات بیشتر ارایه نکرد و به پرسشی که آیا در پیوند به این ‏قضیه کسی تحت پیگرد قرار گرفته یا خیر، پاسخ نداده است.‏ قابل ذکر است که از زمان تسلط دوباره‌ی حکومت سرپرست بر افغانستان، موارد متعددی از قتل زنان به‌دست اعضای خانواده‌های‌شان از ولایت‌های مختلف کشور گزارش شده است. بیماری‌های روانی، خصومت شخصی، ازدواج‌های اجباری، خشونت خانوادگی و فشار‎های روحی ناشی از فقر و بیکاری عوامل اصلی این قتل‌ها بیان شده است. همچنین با تسلط حکومت سرپرست بر افغانستان اکثریت نهادهای حامی حقوق زنان متوقف شده است. زنان در افغانستان چون گذشته با مراجعه به نهادهای عدلی و قضایی، دیگر نمی‌توانند برای خشونت‌های وارده‌ی شان شکایت کنند و این‌گونه خشونت‌‌ها پایدار باقی مانده و افزایش پیدا می‌کند.

بخش زنان سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که حقوق و دختران زنان قابل مذاکره نیست. این سازمان امروز (شنبه، ۳۱ اسد) با نشر اعلامیه‌ای در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که زنان و دختران در همه جا حق دارند با کرامت و احترام زندگی کنند. این در حالی است که دختران و زنان در افغانستان با محدودیت‌های شدیدی در دسترسی به حقوق اساسی شان مواجه هستند. دختران و زنان در افغانستان، حق آموزش بالاتر از صنف ششم را ندارند و حق کار آن‌ها نیز به شکل جدی محدود شده است. همچنین دختران و زنان در افغانستان، حق انتخاب، آزادی‌ رفت‌وآمد و آزادی در پوشش را از دست داده‌اند و حضور آن‌ها در عرصه‌های عمومی به شکل گسترده محدود شده است.

نصیراحمد فایق، سرپرست نمایندگی افغانستان در سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که تجلیل از استقلال کشور زمانی معنا و مفهوم واقعی پیدا می‌کند که مردم افغانستان و به ویژه زنان و دختران از تمام حقوق و آزادی‌های اساسی خود برخوردار باشند. آقای فایق امروز (چهارشنبه، ۲۸ اسد) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس به مناسبت ۲۸ اسد، سالروز استقلال افغانستان نوشته است که با تجلیل از استقلال حقوق سیاسی، مدنی، اجتماعی و اقتصادی همه شهروندان در چارچوب قانون و یک نظام مشروع و پاسخگو محترم شمرده و تضمین شود. وی بخشی از پیامش تاکید کرده است: «مردم بتوانند آزادانه و به‌گونه‌ای معنادار در تصمیم‌گیری درباره سرنوشت و آینده کشورشان مشارکت داشته باشند.» او تصریح کرد که استقلال تنها رهایی از سلطه خارجی نیست؛ استقلال واقعی زمانی تحقق می‌یابد که اراده مردم محترم شمرده شود، کرامت انسانی آنان مصون باشد و هیچ شهروندی به دلیل جنسیت، قومیت، زبان، مذهب یا دیدگاه سیاسی از حقوق اساسی خود محروم نگردد. سرپرست نمایندگی افغانستان در سازمان ملل متحد افزوده است: «در غیر آن، شعارهای میان‌تهی درباره استقلال نمی‌تواند جایگزین آزادی، حقوق و حاکمیت اراده مردم شود.» او نوشته است: «استقلال یک سرزمین، بدون آزادی مردمان آن، استقلال کامل نیست.» قابل ذکر است که ۲۸ اسد، سالروز استقلال افغانستان، نام‌گذاری شده است. ۱۰۷ سال پیش، در ۲۸ اسد ۱۲۹۸، امان‌الله خان، پادشاه وقت افغانستان با امضای توافق‌نامه راولپندی با بریتانیا، استقلال این کشور را اعلام کرد. از آن زمان تاکنون، ۲۸ اسد به‌عنوان روز استقلال افغانستان تجلیل می‌شود. حکومت سرپرست نیز در پنج سال گذشته از این روز تجلیل کرده‌اند. باید ذکر است که حکومت فعلی در پنج سال گذشته محدودیت‌های شدیدی بر حقوق و آزادی‌های شهروندان وضع کرده‌اند. در حال حاضر، زنان و دختران از آموزش و کار محروم هستند.

یوناما یا دفتر هیأت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان اعلام کرده است که کمک‌های بشردوستانه بدون حضور کارمندان زن به زنان و دختران در کشور نمی‌رسد. برونو لمارکی، معاون یوناما و هماهنگ‌کننده‌ی امور بشری در افغانستان، در پیام ویدیویی که امروز (چهارشنبه، ۲۸ اسد) به‌مناسبت «روز جهانی انسان‌دوستی» منتشر شد، بر تداوم کار «بدون مانع» مأموران امور بشردوستانه تاکید کرده است. وی در ادامه تاکید کرده است: «کمک‌های بشری بدون حضور زنان افغانستان در امور بشردوستانه، نمی‌تواند به‌گونه‌ی مؤثر به زنان و دختران برسد.» همچنین او در بخشی از پیامش از کارکنان امور بشردوستانه در افغانستان که برای امدادرسانی برای مردم به دشواری تلاش می‌کنند، قدردانی کرده است. یوناما افزوده است که افغانستان هنوزهم با نیازهای گسترده‌ی بشری مواجه است؛ زیرا بسیاری از خانواده‌ها با پی‌آمدهای ناامنی غذایی، حوادث ناشی از تغییرات اقلیمی و آفت‌های طبیعی مکرر مواجه‌‎اند. برونو لمارکی تصریح کرد که بازگشت میلیون‌ها مهاجر از کشورهای همسایه در سال‌های اخیر، فشار بیشتری بر جوامع و خدمات اساسی وارد کرده است. معاون یوناما می‌گوید با وجود این چالش‌ها، کارکنان امور بشری با «تعهد، تخصص و دلسوزی» به ارائه‌ی کمک‌های بشری ادامه می‌دهند و در بسیاری از موارد، در جریان انجام وظیفه، جان خود را نیز به خطر می‌اندازند. او تخصص، استقامت و تعهد زنان کارمند امور بشردوستانه را از ارکان اساسی پاسخ‌دهی بشری خوانده و گفته است که حضور زنان در روند توزیع کمک‌ها ضروری است تا اطمینان حاصل شود که زنان و دختران نیازمند به‌‎صورت مصون، مناسب و با کرامت از کمک‌‎های بشردوستانه مستفید می‌شوند. وی از جامعه‌ی جهانی خواسته است که همچنان به حمایت خود از مردم افغانستان ادامه دهند و بدون ذکر نام طالبان، تأکید کرده است که کارکنان امور بشردوستانه باید بتوانند در امنیت و بدون مانع به وضایف‌شان ادامه دهند. این در حالی است که حکومت سرپرست در حمل ۱۴۰۲ خورشیدی زنان را از کار کردن در دفتر مرکزی و شعبه‌های ولایتی نمایندگی سازمان ملل متحد منع کردند. حدود ۴۰۰ زن به‌صورت مستقیم از این تصمیم متأثر شدند.

سوزان فرگوسن، نماینده بخش زنان سازمان ملل در امور افغانستان، وضعیت زنان و دختران را پنج سال پس از بازگشت حکومت سرپرست به قدرت «بی‌سابقه در جهان مدرن» توصیف کرد. خانم فرگوسن با نشر ویدیویی گفته است که طی پنج سال گذشته به‌طور سیستماتیک حقوق زنان محدود شده و بیش از ۱۰۰ فرمان در این زمینه صادر شده است. دفتر سازمان ملل متحد در ژنو ویدیویی از سخنان فرگوسن را منتشر کرد و وی از جامعه جهانی خواست حمایت خود را از زنان افغانستان کاهش ندهد. او گفت: «اکنون زمان آن است که تعهد خود را در قبال زنان افغانستان عمیق‌تر کنیم، نه این‌که از آن عقب‌نشینی کنیم.» نماینده ویژه بخش زنان سازمان ملل افزود افغانستان تنها کشور جهان است که زنان و دختران در آن با محدودیت‌های گسترده‌ای در زمینه آموزش، کار، رفت‌وآمد، مشارکت عمومی و برابری حقوقی مواجه‌اند. براساس آمار ارائه‌شده از سوی زنان سازمان ملل، بیش از نیمی از سه هزار و ۲۰۰ زن مورد بررسی گفته‌اند که اکنون تنها یک یا دو بار در ماه از خانه بیرون می‌شوند. نزدیک به سه‌چهارم آنان نیز گفته‌اند بدون محرم مرد هنگام خروج از خانه احساس امنیت نمی‌کنند. همچنین فرگوسن هشدار داده است که محدودیت‌های گسترده علیه زنان به بحران سلامت روانی در میان آنان منجر شده است. او گفت که ممنوعیت‌های آموزشی همچنان باعث کاهش شمار کارکنان صحی زن شده و دسترسی زنان به خدمات درمانی را دشوارتر کرده است. فرگوسن با اشاره به پیام زنانی که با آنان دیدار کرده، گفت: «ما را ببینید، ما را ترک نکنید، در کنار ما بایستید و به حمایت از ما ادامه دهید.» او از دولت‌ها و کمک‌کنندگان بین‌المللی خواست در شرایطی که فشارها بر زنان و دختران افغانستان ادامه دارد، حمایت مالی و سیاسی خود را کاهش ندهند.