سازمان بین‌المللی مهاجرت مدعی شده است که بسیاری از زنان و دختران بازگشته به افغانستان با مشکلات اقتصادی، ناامنی غذایی، کم‌بود خدمات صحی و فشارهای روانی روبرو هستند. این سازمان با نشر اعلامیه‌ای گفته است که زنان و دختران برای تأمین نیازهای خانواده‌های‌ شان به حمایت نیاز دارند. سازمان بین‌المللی مهاجرت تاکید کرد که مرکزهای منابع اجتماعی، از جمله مرکز چمتله در ننگرهار، به بازگشت‌کنندگان خدمات صحی، مشاوره و اطلاعات ارائه می‌کنند و افراد نیازمند را برای دریافت درمان بیشتر به شفاخانه‌ها معرفی می‌کنند. در اعلامیه آمده است که این خدمات به زنان و خانواده‌های بازگشته کمک می‌کند تا به نیازهای اولیه‌ی خود رسیدگی کنند و پس از بازگشت، زندگی‌ شان را دوباره بسازند. سازمان جهانی مهاجرت افزوده است که این برنامه با حمایت مالی وزارت عدلیه سویدن اجرا می‌شود. همچنین پیش از این، نهادهای سازمان ملل متحد هشدار داده‌اند که زنان و دختران بازگشته به افغانستان از آسیب‌پذیرترین گروه‌ها هستند و با مشکلاتی چون فقر، کم‌بود فرصت‌های کاری، محدودیت دسترسی به خدمات صحی و فشارهای روانی مواجه می‌شوند.

اوچا یا دفتر هماهنگ‌کننده کمک‌های بشردوستانه سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که ممنوعیت ورود کارمندان زن افغانستان به دفترهای ملل متحد، بر روند کمک‌رسانی بشردوستانه تأثیر منفی گذاشته است. این سازمان امروز (دوشنبه، ۲۷ میزان) با نشر اعلامیه‌ای گفته است که این محدودیت‌ها توانایی نهادهای امدادرسان را برای ارزیابی نیازهای زنان و دختران، نظارت بر برنامه‌های بشردوستانه و ارائه‌ی کمک‌های متناسب با شرایط فرهنگی جوامع محدود کرده است. وی تاکید کرد که حضور کارمندان زن افغانستان برای شناسایی نیازهای زنان و دختران آسیب‌دیده و فراهم‌کردن دسترسی آن‌ها به کمک‌های بشردوستانه اهمیت دارد. قابل ذکر است که محدودیت بر فعالیت این کارمندان، روند ارائه‌ی خدمات به بخشی از افراد نیازمند را با دشواری روبرو کرده است. اوچا افزوده است که نهادهای بشردوستانه برای ادامه‌ی فعالیت‌های خود با شرایط موجود سازگار شده‌اند؛ اما این اقدام‌ها نمی‌تواند جایگزین نقش کارمندان زن در ارزیابی نیازها و فراهم‌سازی کمک به زنان و دختران شود. دفتر هماهنگ‌کننده کمک‌های بشردوستانه سازمان ملل متحد تصریح کرد که محدودیت‌های یادشده همچنان مانعی در برابر فراهم‌سازی مؤثر کمک‌های بشردوستانه در افغانستان به شمار می‌رود.

یوناما یا دفتر نمایندگی سیاسی سازمان ملل متحد در افغانستان در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که رباب فاطمه، رییس این نهاد و نماینده ویژه‌ی دبیرکل سازمان ملل متحد در امور افغانستان، وارد کابل شده است. یوناما امروز (یک‌شنبه، ۲۶ میزان) با نشر پیامی در حساب کاربری فیسبوک خود نوشته است که رباب فاطمه رسما وظایف خود را آغاز کرده است. رباب فاطمه، دیپلمات زن اهل بنگلادش است که حدود سه ماه پیش به‌عنوان نماینده‌ ویژه‌ی جدید دبیر کل سازمان ملل متحد در افغانستان تعیین شده بود. این دیپلمات بنگلادشی جانشین روزا اوتونبایوا، دیپلمات قیرقیزستانی شده است که مأموریتش در سپتامبر ۲۰۲۵ میلادی به پایان رسید. قابل ذکر است که پس از پایان ماموریت خانم اوتنبایوا به عنوان رییس یوناما، جورجت گانیون، معاون سیاسی یوناما، سرپرستی دفتر این نهاد در افغانستان را به عهده داشت. رباب فاطمه بیش از ۳۰ سال تجربه در عرصه‌های خدمات ملکی در سطح ملی و بین‌المللی دارد. او دارای مدرک ماستری در روابط بین‌الملل و دیپلماسی دانشگاه تافتس امریکا و لیسانس امور اجتماعی دانشگاه کانبیرا در استرالیا می‌باشد. همچنین خانم فاطمه اولین زنی است که ریاست کمیسیون تحکیم صلح سازمان ملل متحد را بر عهده داشته و در گذشته به عنوان سفیر بنگلادش در جاپان و نماینده منطقه‌ای در سازمان بین‌المللی مهاجرت نیز خدمت کرده است.

سازمان همکاری اسلامی در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که گفتگو با حکومت سرپرست درباره حق آموزش و کار دختران و زنان در افغانستان ادامه دارد. اسماعیل بن شیخ احمد، دبیرکل سازمان همکاری اسلامی در پنجاه‌ودومین نشست شورای وزیران خارجه این سازمان در بغداد گفت که این نهاد به گفتگو با مقام‌های حکومت فعلی درباره حقوق زنان و دختران، بر اساس ارزش‌های اسلامی، ادامه می‌دهد. دبیرکل این سازمان بر حمایت از نیازهای بشردوستانه و اقتصادی مردم افغانستان تاکید کرده است. در اعلامیه آمده است که این سازمان در کنار پیگیری موضوع آموزش و کار زنان و دختران، از تلاش‌ها برای تأمین نیازهای بشردوستانه و اقتصادی مردم افغانستان نیز حمایت می‌کند. این نشست دو روزه با شعار «گفتگو و همبستگی؛ دو رکن اساسی برای تقویت صلح و توسعه پایدار» در بغداد برگزار شد. وضعیت افغانستان از جمله موضوعات مورد بحث در پنجاه‌ودومین نشست شورای وزیران خارجه سازمان همکاری اسلامی بود. در همین حال، فرستاده ویژه دبیرکل سازمان همکاری اسلامی برای افغانستان در جریان سفر اخیرش به کابل، با وزیران صحت عامه و معارف دیدار کرده است. به گفته‌ی این سازمان، در این دیدارها نیازهای بخش صحت، برنامه‌های پیشنهادی برای توسعه آموزش و حق تحصیل دختران بررسی شده است. طارق علی بخیت، فرستاده ویژه دبیرکل، در دیدار با وزیر صحت عامه حکومت فعلی بر اهمیت حضور کارمندان زن متخصص در ارائه خدمات صحی و فراهم‌کردن فرصت‌های آموزش و تحصیل پزشکی برای دختران تأکید کرده است. همچنین او در دیدار با وزیر معارف حکومت سرپرست نیز درباره نصاب آموزشی و پروژه‌های پیشنهادی سازمان همکاری اسلامی برای حمایت از بخش آموزش افغانستان گفتگو کرده است.

پرستو یاری، فعال حقوق زن اهل افغانستان می‌گوید که محدودیت‌ها بر آموزش، کار و حضور اجتماعی زنان و دختران، از نگرانی‌های جدی در باره‌ی وضعیت حقوق بشر در افغانستان است. خانم یاری گفته است در نشستی در شهر کاتوویتسه پولند، در باره‌ی وضعیت زنان و دختران افغانستان سخنرانی کرده است. وی در ادامه تاکید کرد که بیش از ۴۰ تن از جمله استادان دانشگاه، فعالان مدنی و یک نماینده پارلمان پولند، در این برنامه حضور داشتند. خانم یاری افزوده است که محرومیت دختران از آموزش متوسطه و تحصیلات عالی، محدودیت فرصت‌های کاری زنان و کاهش حضور آن‌ها در عرصه عمومی، از محورهای اصلی این نشست بوده است. وضعیت حقوق بشر در افغانستان و پیامدهای پنج سال حاکمیت حکومت سرپرست نیز در این برنامه بررسی شده است. او تصریح کرد که اشتراک‌کنندگان نگرانی خود را از وضعیت زنان و دختران افغانستان ابراز کردند و بر حق آنان برای آموزش، کار، برخورداری از آزادی‌های اساسی و زندگی با عزت تأکید ورزیدند. در بخش دیگری از این برنامه، تاریخ و فرهنگ افغانستان معرفی شد تا اشتراک‌کنندگان با جامعه افغانستان و شرایط کنونی این کشور بیشتر آشنا شوند. این در حالی است که حکومت سرپرست پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. بر بنیاد گزارش‌ها، اگر این ممنوعیت ادامه یابد، تا سال ۲۰۳۰ نزدیک به چهار میلیون دختر ممکن است از آموزش محروم شوند.

کمیساریای عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان در تازه‌ترین مورد هشدار داده است که ناامنی غذایی، بلایای طبیعی مکرر، نقض حقوق بشر، کم‌بود بودجه و مشکلات اقتصادی، بحران‌های بشری در افغانستان را عمیق‌تر کرده است. این نهاد امروز (شنبه، ۲۵ میزان) با نشر اعلامیه‌ای گفته است که خانواده‌های بی‌جاشده و بازگشته در افغانستان همزمان با چندین بحران روبرو هستند و برای مقابله با این شرایط به کمک‌های بشردوستانه نیاز دارند. در اعلامیه آمده است که زنان و دختران از جمله گروه‌هایی هستند که بیشترین آسیب را از این بحران‌ها متحمل می‌شوند. کمیساریای عالی سازمان ملل متحد افزوده است که سیاست‌های تبعیض‌آمیز، دسترسی آن‌ها به آموزش، کار، فضاهای عمومی و خدمات اساسی را به‌ شدت محدود کرده است. این تاکید کرده است که کمک‌های هدف‌مند برای حمایت از بازگشت‌کنندگان و بی‌جاشدگان داخلی ضروری است. سازمان ملل در ادامه تصریح کرد که برای رسیدگی به بحران‌های موجود، با مقام‌های مسوول، شرکای توسعه‌ای و بخش خصوصی همکاری خواهد کرد تا مسوولیت حمایت از مردم افغانستان به‌گونه مشترک پیش برده شود. کمیساریای عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان گفت که تلاش‌های دادخواهانه این نهاد بر یافتن راه‌حل‌های پایدار برای بحران‌های بشری افغانستان، به‌ویژه حمایت از زنان و دختران، متمرکز خواهد بود. این در حالی است که در سال‌های پسین و همزمان با محدودیت‌های گسترده بر کار زنان در بسیاری از نهادهای دولتی، مؤسسه‌ها و سازمان‌های بین‌المللی، شماری از زنان برای تامین نیازهای خانواده‌های‌شان به کسب‌وکارهای خصوصی روی آورده‌اند.

مرسل سیاس، روزنامه‌نگار، نویسنده، تهیه‌کننده و فعال حقوق بشر اهل افغانستان در تازه‌ترین مورد از سوی مجمع جهانی زنان برای اقتصاد و‌ جامعه به عنوان یکی از استعدادهای نوظهور ۲۰۲۶ انتخاب شده است. خانم سیاس با نشر پیامی در حساب کاربری فیسبوک خود نوشته است که به دلیل پیونددادن رسانه و حقوق بشر این عنوان را به دست آورده است. مجمع جهانی‌ زنان برای اقتصاد و‌ جامعه، همه‌ساله شماری از زنان زیر چهل سال فعال در حوزه‌های حقوق بشر، رسانه، ساینس، سیاست، هنر، کسب‌وکار و جامعه‌ی مدنی را به عنوان استعدادهای نوظهور برمی‌گزیند. خانم سیاس افزوده است: «در تمام سال‌هایی که در پیوند به رسانه و حقوق بشر کار کردم، روایت‌ها برای من چیزی فراتر از واژه‌ها و خبرهای رومره بوده‌اند.» مرسل سیاس تاکید کرده است که انتخاب او از سوی مجمع جهانی زنان برای اقتصاد و جامعه، پشتیبانی از پادکست شکر است که به گفته‌ی او، ابتکاری رسانه‌ای، مستقل و مردمی است. به گفته‌ی خانم سیاس، رسانه ابزاری‌ست برای ساختن جهانی که باید باشد. در حالی مرسل سیاس به عنوان استعدادهای نوظهور ۲۰۲۶ انتخاب می‌شود که حکومت سرپرست پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. بر بنیاد گزارش‌ها، اگر این ممنوعیت ادامه یابد، تا سال ۲۰۳۰ نزدیک به چهار میلیون دختر ممکن است از آموزش محروم شوند.

برنامه توسعه سازمان ملل متحد (UNDP) در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که با حمایت اتحادیه اروپا، به زنان روستایی در افزایش تولیدات غذایی و گسترش کسب‌وکارهای خانگی‌شان کمک کرده است. این نهاد به مناسبت روز جهانی زنان روستایی گفته است که این زنان با دریافت آموزش و تجهیزات، توانسته‌اند محصولات خود را بهبود بخشیده و به بازارهای بیشتری دسترسی پیدا کنند. برنامه توسعه سازمان ملل متحد در ادامه تاکید کرده است که کمبود تجهیزات، دسترسی محدود به بازار و آگاهی‌نداشتن از روش‌های تجاری، از موانع اصلی گسترش کسب‌وکارهای این زنان بوده است. این سازمان در ادامه افزوده است که در چارچوب برنامه تاب‌آوری جامعه افغانستان (ACRP)، با حمایت اتحادیه اروپا و همکاری سازمان ملل، به زنان در زمینه بهبود کیفیت محصولات، بسته‌بندی و بازاریابی کمک کرده است. این نهاد می‌گوید که کسب‌وکارهای زنان روستایی افزون بر ایجاد فرصت‌های شغلی برای زنان، به کشاورزان محلی نیز کمک می‌کنند. با این حال، نبود برق پایدار، امکانات سردخانه‌ای و دسترسی به منابع مالی، همچنان از چالش‌های این کسب‌وکارها است. این در حالی است که در سال‌های پسین و همزمان با محدودیت‌های گسترده بر کار زنان در بسیاری از نهادهای دولتی، مؤسسه‌ها و سازمان‌های بین‌المللی، شماری از زنان برای تامین نیازهای خانواده‌های‌شان به کسب‌وکارهای خصوصی روی آورده‌اند.

نصیراحمد اندیشه، سفیر افغانستان در سویس در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است تا زمانی که نیمی از جمعیت افغانستان از زند‌گی عمومی محروم باشند، دستیابی به راه‌حل‌های پایدار در این کشور ممکن نیست. آقای اندیشه این اظهارات را در هفتادوهفتمین اجلاس سالانه کمیته اجرایی کمیساریای عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان، مطرح کرده و گفت که محدودیت‌های اعمال‌شده بر زنان و دختران افغانستان، موضوعی داخلی نیست که بتوان آن را به نام «عمل‌گرایی یا حاکمیت ملی» نادیده گرفت. او در ادامه تاکید کرده است که این محدودیت‌ها بر روند کمک‌های بشردوستانه و بازگشت مهاجران نیز تاثیر دارند و سازمان ملل متحد و دیگر نهادهای بین‌المللی را ناگزیر می‌سازند که به راه‌حل‌های موقت روی بیاورند. نصیراحمد اندیشه در ادامه افزوده است که با وضع محدودیت‌های تازه، نهادهای بین‌المللی همواره با ابهام روبه‌رو هستند و نمی‌دانند در روزهای آینده چه محدودیت‌هایی وضع خواهد شد. همچنین وی در بخشی از صحبت‌هایش از کمبود منابع مالی کمیساریای عالی سازمان ملل در امور پناهنده‌گان ابراز نگرانی کرده و گفته که این نهاد تنها ۳۵ درصد از نیازمندی‌های مالی خود برای سال جاری را تامین کرده است. اندیشه از کمک‌کنندگان خواسته است که کاهش بودجه برنامه‌های بشردوستانه و ادغام مجدد را در نظر بگیرند زیرا پیامدهای این کاهش‌ها می‌تواند در آینده به شکل بی‌ثباتی بازگردد. این در حالی است که در افغانستان، گرسنگی به شکل شدیدی روی زندگی شهروندان تاثیر گذاشته است. برنامه‌ جهانی غذا با نشر آمارهای مدعی شده است که بیش از ۱۷ میلیون جمعیت این کشور با ناامنی شدید غذایی روبرو هستند.