برچسب: زنان و دختران

5 ساعت قبل - 75 بازدید

نشست سطح عالی در مجمع عمومی سازمان ملل متحد برای بررسی وضعیت حقوق بشری زنان و دختران در افغانستان و رویکرد جامعه‌ی جهانی در برابر آن برگزار شد. نصیراحمد فایق، سرپرست نمایندگی دایمی افغانستان در سازمان ملل متحد گفت که زنان و دختران افغانستان باید در جایی حضور داشته باشند که در باره افغانستان گفتگو، مذاکره و تصمیم‌گیری می‌شود. او تاکید کرد: «وضعیت زنان در افغانستان دیگر مجموعه‌ای از محدودیت‌های موقتی یا فرمان‌های پراکنده نیست؛ بلکه آن چه شاهد هستیم، نهادینه‌شدن تدریجی تبعیض ساختارمند علیه زنان و دختران است.» فایق افزوده است که محدودیت‌ها، از آموزش و اشتغال گرفته تا آزادی رفت‌وآمد، دسترسی به زندگی عمومی، آزادی بیان و مشارکت در تصمیم‌گیری همه جنبه‌های زندگی دختران و زنان را متأثر کرده است. وی تصریح کرد که پاسخ‌گویی برای افغانستان، باید به این معنا باشد که تبعیض ساختارمند پیامد داشته باشد. نصیراحمد فایق می‌گوید که تعامل سیاسی به عادی‌سازی سیاسی تبدیل نشود و حقوق اساسی زنان و دختران افغانستان در ازای دسترسی، ثبات یا مصلحت‌های کوتاه‌مدت سیاسی، قابل معامله تلقی نشود. همچنین در این نشست ریچارد بنت، اعضای جامعه‌ی مدنی و نمایندگان برخی از کشورها نیز حضور داشتند.

ادامه مطلب


7 ساعت قبل - 68 بازدید

برنامه توسعه سازمان ملل متحد (UNDP) و بخش زنان سازمان ملل متحد (UN Women) در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که برای حمایت از زنان کارآفرین در افغانستان، ۱.۷ میلیون دالر سرمایه‌گذاری مشترک می‌کنند. این سازمان امروز (یک‌شنبه، ۵ میزان) با نشر اعلامیه‌ای گفته است که این طرح با عنوان «صندوق زنان افغانستان برای شرکت‌های تاب‌آور» (AWFRE) در یک سال آینده از حدود یک‌هزار و ۵۰۰ زن کارآفرین حمایت خواهد کرد. در اعلامیه آمده است که انتظار می‌رود اجرای این طرح از طریق تقویت کسب‌وکارها و افزایش درآمد خانواده‌ها، بیش از ۱۴ هزار نفر را به‌گونه غیرمستقیم تحت پوشش قرار دهد. برنامه توسعه سازمان ملل متحد تصریح کرد که این صندوق منابع مالی مطابق با شریعت اسلامی و بدون نیاز به وثیقه، در کنار آموزش سواد مالی و دیجیتال، مشاوره، برنامه‌ریزی تجاری و حمایت برای دسترسی به بازارها فراهم می‌کند. براساس این طرح، بیش از ۱۰ هزار زن در افغانستان اکنون جواز فعالیت تجاری دارند؛ رقمی که در پنج سال گذشته ۱۰ برابر افزایش یافته است. همچنین این دو نهاد در تلاش‌اند ۱۰ میلیون دالر دیگر برای گسترش این برنامه جذب کنند. در صورت تامین این بودجه، حدود ۱۰ هزار زن کارآفرین دیگر از منابع مالی و حمایت‌های تجاری بهره‌مند خواهند شد. حکومت سرپرست پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

ادامه مطلب


18 ساعت قبل - 131 بازدید

کیف معلمی‌اش هنوز در گوشه اتاق است؛ همان کیفی که سال‌ها، هر صبح آن را برمی‌داشت، چند کتاب و دفتر درونش می‌گذاشت و راهی مکتب می‌شد. حالا مدت‌هاست که کیف باز نشده است. گاهی گرد و خاک روی آن می‌نشیند و او هنگام پاک کردن خانه، دستی هم روی کیف می‌کشد؛ شاید برای چند لحظه خاطرات روزهایی را به یاد بیاورد که صدای زنگ مکتب، رفت‌وآمد شاگردان و پرسش‌های دختران، بخشی از زندگی روزانه‌اش بود. او سال‌ها در یکی از مکاتب هرات به عنوان معلم کار می‌کرد. صبح زود از خواب بیدار می‌شد و پیش از آن‌که دیگر اعضای خانواده روز خود را آغاز کنند، لباسش را آماده می‌کرد، درس‌هایش را مرور می‌کرد و برای شاگردانش برنامه می‌ساخت. در طول سال‌های تدریس، با دختران زیادی کار کرده بود؛ دخترانی که برخی با علاقه فراوان به مکتب می‌آمدند و آرزو داشتند در آینده داکتر، مهندس، معلم یا کارمند شوند. او می‌گوید برای بسیاری از شاگردانش، مکتب تنها جایی برای خواندن کتاب نبود. دختران در آنجا دوستان خود را می‌دیدند، درباره آینده‌شان صحبت می‌کردند و برای رسیدن به آرزوهایشان تلاش می‌کردند. خودش نیز از دیدن پیشرفت آنان خوشحال می‌شد و موفقیت هر شاگرد را نوعی موفقیت برای خود می‌دانست. اما با وضع محدودیت بر آموزش دختران بالاتر از صنف ششم، زندگی کاری او یک‌باره تغییر کرد. صنف‌هایی که سال‌ها در آنها تدریس کرده بود، دیگر مانند گذشته فعال نبودند و او نیز کارش را از دست داد. در روزهای نخست، باور داشت این وضعیت موقتی است و شاید پس از مدتی دوباره بتواند به مکتب برگردد. به همین دلیل، کتاب‌ها، جزوه‌ها و وسایل آموزشی خود را نگه داشت و امیدوار بود که دوباره به کارش نیاز شود. اما انتظار طولانی شد. با گذشت زمان، بیکاری برای او تنها به معنای ماندن در خانه نبود؛ مشکلات مالی نیز کم‌کم بیشتر شد. پیش از آن، معاش داشت و می‌توانست بخشی از هزینه‌های خانه را پرداخت کند. اگر نیاز به خرید لباس، دوا، مواد غذایی یا هزینه دیگری پیش می‌آمد، مجبور نبود همیشه از شوهرش پول بخواهد. اما اکنون شرایط تغییر کرده است. او می‌گوید زمانی که خودش درآمد داشت، احساس می‌کرد در تأمین هزینه‌های خانواده سهم دارد و دست‌کم بخشی از فشار اقتصادی را از دوش شوهرش برمی‌دارد. اکنون اما با افزایش هزینه‌های زندگی، نداشتن درآمد شخصی برایش به نگرانی جدی تبدیل شده است. هر ماه هزینه‌های خانه بیشتر می‌شود و درآمد خانواده پاسخ‌گوی همه نیازها نیست. در چنین شرایطی، او تلاش کرد راه دیگری برای بازگشت به کار پیدا کند. فرصتی برای تدریس در یکی از مکاتب خصوصی هرات به دست آورد. برای او این فرصت بسیار مهم بود؛ زیرا می‌توانست دوباره وارد صنف شود، با شاگردان کار کند و در کنار آن درآمدی نیز داشته باشد. می‌دانست معاش مکتب خصوصی شاید زیاد نباشد، اما برایش مهم بود که دوباره کار کند و بخشی از هزینه‌های زندگی را خودش تأمین کند. او موضوع را با شوهرش در میان گذاشت، اما با مخالفت او روبه‌رو شد. شوهرش اجازه نداد که او در مکتب خصوصی کار کند. در نهایت، فرصت کاری از دست رفت و او دوباره به خانه برگشت. پذیرفتن این وضعیت برای او آسان نبود. از یک سو، به دلیل محدودیت‌های آموزشی شغل قبلی‌اش را از دست داده بود و از سوی دیگر، زمانی که تلاش کرد راه دیگری برای کار پیدا کند، با مخالفت شوهرش روبه‌رو شد. به همین دلیل احساس می‌کند اختیار چندانی برای تغییر وضعیت زندگی خود ندارد. او می‌گوید روزهایی هست که از صبح تا شب در خانه مشغول کارهای روزمره است، اما در پایان روز احساس می‌کند هیچ کاری برای آینده خودش انجام نداده است. زمانی روزهایش با تدریس و ارتباط با شاگردان پر می‌شد، اما اکنون بیشتر وقتش صرف کارهای خانه و رسیدگی به امور خانواده می‌شود. گاهی دختران فامیل یا همسایه برای کمک در درس‌هایشان نزد او می‌آیند. وقتی کتابی را باز می‌کند و شروع به توضیح دادن یک درس می‌کند، حال‌وهوای سابقش برای چند دقیقه برمی‌گردد. او هنوز شیوه تدریس، توضیح مطالب و تشویق شاگردان را فراموش نکرده است. اما پس از رفتن آنها، دوباره به همان زندگی معمولی و نگرانی‌هایش بازمی‌گردد. یکی از چیزهایی که بیش از همه او را ناراحت می‌کند، این است که احساس می‌کند سال‌ها تجربه و دانشش بدون استفاده مانده است. او برای معلم شدن درس خوانده، تجربه کسب کرده و سال‌ها در صنف کار کرده است، اما اکنون نمی‌تواند از این توانایی‌ها برای تأمین زندگی خود استفاده کند. در خانه، گاهی وسایل مکتبش را مرتب می‌کند. کتاب‌های قدیمی، دفترچه‌های نمرات و برخی یادداشت‌هایی را که مربوط به شاگردان سابقش است، هنوز نگه داشته است. می‌گوید نمی‌تواند این وسایل را دور بیندازد؛ زیرا هرکدام بخشی از سال‌هایی هستند که برایش ارزش زیادی دارند. در میان مشکلات مالی، مسئله کار کردن نیز همچنان یکی از بحث‌های میان او و شوهرش است. او می‌خواهد درآمدی داشته باشد و دوباره احساس استقلال بیشتری کند، اما شوهرش با بیرون رفتن او برای کار موافق نیست. همین موضوع باعث شده است امیدش برای پیدا کردن کار کمتر شود. با این حال، هنوز از معلمی دست نکشیده است. می‌گوید اگر روزی شرایط آموزش دختران تغییر کند و دوباره مکاتب به روی همه دختران باز شود، می‌خواهد به صنف برگردد. حتی تصور کرده است که در نخستین روز بازگشت، همان کیف قدیمی را دوباره برمی‌دارد، کتاب‌هایش را داخل آن می‌گذارد و راهی مکتب می‌شود. اما تا آن روز، زندگی او در هرات میان دیوارهای خانه می‌گذرد؛ میان هزینه‌هایی که هر ماه بیشتر می‌شوند، درآمدی که دیگر ندارد و تصمیم‌هایی که همیشه اختیار آنها در دست خودش نیست. او می‌گوید: «من فقط معاشم را از دست ندادم؛ کاری را از دست دادم که دوستش داشتم. دلم برای صنف و شاگردانم بسیار تنگ شده است.» کیف او هنوز در گوشه اتاق مانده است. کتاب‌هایش نیز هنوز همان‌جا هستند. تنها چیزی که دیگر وجود ندارد، صدای زنگ مکتب است؛ صدایی که زمانی آغاز روز کاری او بود و اکنون برایش به خاطره‌ای از گذشته تبدیل شده است. نویسنده: سارا کریمی

ادامه مطلب


1 روز قبل - 64 بازدید

شماری از فعالان مدنی، نشستی در حمایت از زنان و دختران افغانستان، در شهر لودویگسهافن آلمان برگزار کرده و شرکت‌کنندگان درباره‌ی محرومیت زنان از حقوق اساسی، سرکوب و محدودیت‌های اعمال‌شده بر آنان گفتگو کردند. شرکت‌کنندگان در این نشست، از زنان در آلمان و دیگر کشورهای جهان خواستند در کنار زنان افغانستان بایستند و از دولت‌های خود بخواهند در برابر محدودیت‌های علیه زنان و دختران، موضع جدی و مسوولانه اتخاذ کنند. در این نشست تاکید شده است که زنان و دختران در افغانستان در پنج سال گذشته با محدودیت‌های گسترده در زمینه‌ی حقوق و آزادی‌های اساسی خود روبرو بوده‌اند. در این نشست، بخش‌هایی از وضعیت زندگی زنان و دختران در افغانستان از طریق نمایش عکس و مستند به تصویر کشیده شد و درباره پیامدهای محدودیت‌های گسترده بر حقوق و آزادی‌های آنان بحث شده است. طی پنج سال گذشته، محدودیت‌های گسترده‌ بر آموزش، اشتغال، رفت‌وآمد و حضور اجتماعی زنان و دختران وضع شده است. قابل ذکر است که در این مدت، دختران از آموزش بالاتر از صنف ششم و زنان از تحصیل در دانشگاه‌ها محروم شده‌اند و محدودیت‌های دیگری نیز بر حضور زنان در عرصه‌های اجتماعی و کاری اعمال شده است.

ادامه مطلب


2 روز قبل - 77 بازدید

مروه سلیم، ورزشکار ۲۴ ساله زنان اهل افغانستان، در مسابقات اتلتیک ۱۰۰ متر زنان بازی‌های آسیایی ناگویا به جایگاه هفتم رسید. رسانه‌های بین‌المللی گزارش داده است که سلیم در هیت دوم این ماده در کنار شش ورزشکار دیگر رقابت کرد و مسافت ۱۰۰ متر را در زمان ۱۳ثانیه و ۴۸ صدم ثانیه پیمود. مروه سلیم در این بازی‌ها در میان هفت شرکت‌کننده در جایگاه هفتم قرار گرفت. ورزشکار تایلند با ثبت زمان ۱۱ ثانیه و ۴۵ صدم ثانیه در جایگاه نخست ایستاد و نمایندگان جاپان و فیلیپین به ترتیب دوم و سوم شدند. رکورد جهانی اتلتیک ۱۰۰ متر زنان ۱۰ثانیه و ۴۹ صدم ثانیه و رکورد آسیایی این ماده ۱۰ثانیه و ۷۹ صدم ثانیه است. در حالی مروه سلیم در بازی‌های اتلتیک ۱۰۰ متر زنان به این مقام می‌رسد که ورزش زنان و دختران در افغانستان از پنج سال به طرف ممنوع شده است.

ادامه مطلب


3 روز قبل - 132 بازدید

کلودیا فوینتس خولیو، معاون دست‌یار دبیرکل سازمان ملل متحد در امور حقوق بشر در تازه‌ترین مورد مدعی شده است که برقراری و تامین صلح پایدار بدون حضور زنان و دختران در افغانستان ممکن نیست. خولیو این اظهارات را در حاشیه‌ی مجمع عمومی سازمان ملل متحد در دیدار با نصیراحمد فایق، سرپرست نمایندگی دایمی افغانستان در سازمان ملل متحد و شماری از فعالان حقوق زنان مطرح کرده است. در این دیدار، بر اهمیت حضور زنان در آموزش، مشارکت اجتماعی و تصمیم‌گیری درباره‌ی آینده‌ی افغانستان تاکید شده است. فوینتس خولیو تاکید کرده است که هیچ جامعه‌ای نمی‌تواند به ثبات، رفاه و عدالت پای‌دار دست یابد، در حالی که نیمی از جمعیت آن از آموزش، مشارکت و تصمیم‌گیری محروم باشند. همچنین در این دیدار تاکید شده است که صدا، رهبری و حقوق زنان در افغانستان باید در محور گفت‌وگوها درباره‌ی آینده‌ی این کشور قرار داشته باشد و مشارکت معنادار زنان برای صلح پایدار، یک‌پارچه‌گی اجتماعی و توسعه‌ی درازمدت ضروری است. همچنین مقدسه احمدزی، فعال حقوق زن اهل افغانستان در این دیدار گفته است: «ما عمیقاً باور داریم که هیچ جامعه‌ای نمی‌تواند به ثبات، رفاه یا عدالت پایدار دست یابد، در حالی که نیمی از جمعیت آن از آموزش، مشارکت و تصمیم‌گیری محروم باشند.» او افزوده است که صدای زنان افغانستان، رهبری آن‌ها و حقوق شان باید همچنان در مرکز همه بحث‌ها در باره‌ی آینده‌ی افغانستان قرار داشته باشد. به گفته‌ی خانم احمدزی، مشارکت معنادار زنان تنها یک موضوع حقوق بشری نیست؛ بلکه برای دست‌یابی به صلح پایدار، انسجام اجتماعی و توسعه‌ی درازمدت، ضروری است. قابل ذکر است که پس از بازگشت به قدرت، محدودیت‌های گسترده‌ای بر آموزش، کار، رفت‌وآمد و مشارکت اجتماعی زنان وضع کرده‌اند.

ادامه مطلب


3 روز قبل - 69 بازدید

برنامه توسعه‌ سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که از طریق ایجاد گل‌خانه‌ها به ۲۲۵ تن به شمول ۱۰۵ زن زمینه‌ی کار را فراهم کرده است. این نهاد امروز (پنج‌شنبه، ۲ میزان) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که این گل‌خانه‌ها در برابر تغییرات اقلیمی مقاوم است و باعث ایجاد منع درآمد در همه‌ فصل‌های سال به خانواده‌ها می‌شود. برنامه توسعه سازمان ملل متحد پیش از این نیز با ایجاد گل‌خانه‌ها به کشاورزان به ویژه زنان، تلاش کرده است که در کنار کمک به معیشت کشاورزان به ایجاد منع درآمد پایدار به آن‌ها کمک کند. تغییرات اقلیمی و به دنبال آن خشک‌سالی در سال‌های اخیر، سبب شده که کشاورزان برای تأمین آب مورد نیاز کشاورزی با مشکل روبرو شده و میزان برداشت شان کاهش پیدا کند. بر اساس نگرانی قبلی نهادهای بین‌المللی، کاهش برداشت از زمین‌های کشاورزی به گونه‌ی مستقیم روی امنیت غذایی خانواده‌ها نیز اثر منفی می‌گذارد.

ادامه مطلب


4 روز قبل - 108 بازدید

بخش زنان سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که زنان و دختران برای رهبری‌کردن به اجازه نیاز ندارند؛ بلکه آن‌ها به فرصتی عادلانه نیاز دارند. این سازمان امروز (چهارشنبه، ۱ میزان) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که در سطح جهانی از هر ۱۰ نامزد زن در انتخابات، هشت زن با خشونت روبرو می‌شوند. بخش زنان ملل متحد در ادامه تاکید کرده است که هزینه‌های حضور در رقابت‌های انتخاباتی، بسیاری از زنان را از وردو به این عرصه باز می‌دارد. این نهاد خواستار صحبت‌کردن در باره‌ی اهمیت رهبری زنان و دختران و برخورداری از قدرت برابر شده است. زنان در افغانستان، از پنج سال به این سو از عرصه‌های تصمیم‌گیری و سیاست حذف شده و به حاشیه رانده‌ شدند. همچنین حکومت سرپرست پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

ادامه مطلب


4 روز قبل - 85 بازدید

فوزیه کوفی، عضو مجلس نمایندگان در حکومت جمهوریت افغانستان می‌گوید که شهروندان افغانستان با این پرسش زندگی می‌کنند که آیا افغانستان در دموکراسی شکست خورد یا دموکراسی در برابر این کشور شکست خورد. خانم کوفی این اظهارات را در نشست گروه بین‌المللی زنان صلح در کوریای جنوبی مطرح کرده و گفت که تنها گذاشته‌شدن زنان در افغانستان آزمونی‌ است برای جامعه‌ی جهانی در برابر عدالت. وی در ادامه تاکید کرده است که زنان و دختران از پنج سال به این طرف از عرصه‌های آموزش و اشتغال کنار زده شدند. او تصریح کرد که زیرا دولت‌ها از زنان قدرت‌مند تحصیل‌کرده هراس دارند. خانم کوفی با انتقاد از جامعه‌ی جهانی، گفته است که متحدان افغانستان درست زمانی که بیش از همه این کشور به آن‌ها نیاز داشت آن را تنها گذاشتند. فوزیه کوفی افزوده است که باید اطمینان حاصل شود، زمانی که اولویت‌های سیاسی در افغانستان تغییر می‌کند، زنان بار دیگر کنار گذاشته نشوند. در حالی این اظهارات مطرح می‌شود که حکومت سرپرست پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. بر بنیاد گزارش‌ها، اگر این ممنوعیت ادامه یابد، تا سال ۲۰۳۰ نزدیک به چهار میلیون دختر ممکن است از آموزش محروم شوند.  

ادامه مطلب


4 روز قبل - 92 بازدید

محمد‌اسحاق دار، وزیر خارجه‌ی پاکستان از حکومت سرپرست افغانستان خواسته است که تمام محدودیت‌های اعمال‌شده بر زنان و دختران را لغو و در سیاست‌های خود در برابر آنان تجدید نظر کنند. آقای دار این اظهارات را امروز (چهارشنبه، ۱ میزان) در نخستین نشست گروه تماس سازمان همکاری اسلامی درباره‌ی افغانستان مطرح کرده و گفت که محدودیت‌های اعمال‌شده بر زنان و دختران «غیرقابل توجیه و در تضاد با اصول اسلامی و هنجارهای جامعه‌ی مسلمان» است. همچنین وی خواستار تعامل و گفتگو با حکومت فعلی در سطح منطقه‌ای و چندجانبه شده و گفته است که این تعامل باید آنان را به رعایت تعهدات بین‌المللی‌شان تشویق کند. وزیر خارجه‌ی پاکستان تاکید کرد که افغانستان با تحریم‌ها، تروریسم، مواد مخدر، مشکلات نظام بانکی، بی‌کاری، فقر و نگرانی‌های حقوق بشری روبرو است و وضعیت سیاسی این کشور بیش از پنج سال هنوز از سوی جامعه‌ی جهانی به رسمیت شناخته نشده است. آقای دار از سازمان همکاری اسلامی خواسته است که برای تامین کمک‌های بشردوستانه‌ی کافی برای افغانستان تلاش کند و نیازهای بشردوستانه مردم این کشور بدون ملاحظات سیاسی تامین شود. او بر ثبات اقتصاد افغانستان و احیای نظام بانکی این کشور نیز تاکید کرده و گفته که ایجاد زمینه برای تجارت، فعالیت‌های اقتصادی و پروژه‌های ارتباطی منطقه‌ای می‌تواند به کاهش بی‌کاری و فقر در افغانستان کمک کند. باید گفت که حکومت سرپرست پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

ادامه مطلب