رسانه‌های بین‌المللی اعلام کرده است که با تشکیل دولت جدید دنمارک، سمیرا نوا امینی، سیاستمدار دنمارکی افغانستانی‌تبار به‌عنوان وزیر اقلیم، انرژی و خدمات عمومی این کشور به کابینه راه یافت. خانم نوا از چهره‌های شناخته‌شده سیاسی در دنمارک است و پیش از این نیز در حوزه‌های مرتبط با سیاست‌های اقلیمی و انرژی فعالیت داشته است. در گزارش آمده است که سمیرا نوا از حزب «رادیکال ونستره» با گرایش سوسیال لیبرال، از امروز (چهارشنبه، ۱۳ جوزا) مسوولیت این وزارتخانه را برعهده می‌گیرد. این انتصاب در حالی صورت می‌گیرد که مسائل مربوط به تغییرات اقلیمی و تأمین انرژی از مهم‌ترین اولویت‌های دولت جدید دنمارک به شمار می‌رود. خانم نوا در سال ۱۹۸۸ میلادی در آلبورگ دنمارک از والدین افغانستانی به دنیا آمد. والدینش در سال ۱۹۸۶ به دلیل جنگ شوروی از افغانستان به دنمارک پناهنده شدند. سمیرا نوا دانش‌آموخته در رشته اقتصاد در دانشگاه کپنهاگن است. در بخشی از گزارش آمده است که او مدتی در اندیشکده‌ها و وزارتخانه‌های مختلف دنمارک کار کرد و سپس وارد سیاست شد. همچنین در سال ۲۰۱۹ میلادی به‌عنوان نماینده حزب «رادیکال ونستره» وارد پارلمان دانمارک شد و بعدا به یکی از چهره‌های مهم حزب در حوزه‌هایی مانند اقتصاد، اشتغال، برابری جنسیتی و سیاست‌های اقلیمی تبدیل شد. او در انتخابات‌های بعدی نیز دوباره به پارلمان راه یافت و به مقام‌های بالاتری در حزب رسید. در حالی خانم امینی وزیر دولت دنمارک می‌شود که حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. بر بنیاد گزارش‌ها، اگر این ممنوعیت ادامه یابد، تا سال ۲۰۳۰ نزدیک به چهار میلیون دختر ممکن است از آموزش محروم شوند.

خوزه مانوئل آلبارس، وزیر خارجه اسپانیا، در پنجمین نشست وزیران درباره سیاست خارجی فمینیستی در مادرید، بر حمایت از زنان افغانستان تاکید کرده و گفته است که صدای آنان با وجود تلاش‌های در داخل افغانستان برای خاموش کردن آن، همچنان شنیده خواهد شد. آقای آلبارس در سخنرانی افتتاحیه این نشست خطاب به زنان افغانستان گفت: «این‌جا همیشه خانه شما خواهد بود. صدای زنان افغانستان همیشه از این وزارت‌خانه شنیده خواهد شد، هرچند کسی تلاش کنند آن را خاموش کنند.» وی در ادامه تاکید کرد که وزارت خارجه اسپانیا هر سال میزبان نشستی با عنوان «صدای ما را بشنوید» است که در آن سازمان‌ها و نهادهای زنان افغانستان در تبعید برای دفاع از آزادی و عدالت جنسیتی گردهم می‌آیند. او افزوده است که بخشی از ساختمان وزارت خارجه اسپانیا به نام «تالار زنان افغانستان» نام‌گذاری شده و با نصب لوحه‌ای یادبود، تلاش شده است صدای زنان افغانستان همواره در این نهاد بازتاب داشته باشد. نشست دو روزه مادرید با شعار «ساختن صلح و دموکراسی» برگزار شده و مقام‌های دولتی، نمایندگان سازمان‌های بین‌المللی، نهادهای مدنی و فعالان حقوق زنان از حدود ۶۰ کشور در آن شرکت کرده‌اند. برگزارکنندگان گفته‌اند که بیش از ۱۴۰ نهاد مدنی و گروه‌های مدافع حقوق زنان در این نشست حضور دارند و محور اصلی گفتگوها، نقش سیاست خارجی فمینیستی در پیشبرد برابری جنسیتی، دفاع از حقوق زنان و تقویت صلح و دموکراسی است. افغانستان یکی از محورهای اصلی این نشست بوده است. شرکت‌کنندگان نسبت به ادامه محرومیت زنان و دختران از آموزش، کار و حضور در زندگی عمومی ابراز نگرانی کرده‌اند. برگزارکنندگان اعلام کرده‌اند که دو نشست ویژه به افغانستان اختصاص یافته است؛ یکی درباره آنچه «آپارتاید جنسیتی» در افغانستان خوانده شد و دیگری درباره نقش زنان در روند صلح‌سازی و آینده دموکراسی در این کشور. این نشست در حالی برگزار می‌شود که افغانستان همچنان تنها کشوری در جهان است که دختران از آموزش متوسطه و تحصیلات عالی محروم هستند. شرکت‌کنندگان در این نشست تاکید کردند که صلح پایدار و دموکراسی بدون مشارکت معنادار زنان امکان‌پذیر نیست و حمایت از زنان و دختران افغانستان باید همچنان بخشی اساسی از تلاش‌های جهانی برای دفاع از حقوق بشر، برابری جنسیتی و صلح باقی بماند.

پتری اورپو، نخست‌وزیر فنلند وضعیت افغانستان را نگران‌کننده خوانده و گفته است که حکومت سرپرست همچنان به نقض حقوق بشر، اعمال محدودیت بر شهروندان و به ویژه بر زنان و دختران ادامه می‌دهند. آقای اورپو این اظهارات را در در جشنواره روز فرهنگ هزاره در فنلند مطرح کرده و گفته است که یکی از شدیدترین بحران‌های انسانی جهان در افغانستان جریان دارد و همچنان حقوق بشر در این کشور نقض می‌شود. وی در ادامه تاکید کرده است که حقوق زنان و دختران در افغانستان روزبه‌روز بیشتر تضعیف می‌شود و خشونت و تبعیض علیه آنان هرگز قابل پذیرش نیست. او افزوده است که فنلند در چارچوب جامعه‌ی جهانی و اتحادیه اروپا برای بهبود وضعیت افغانستان تلاش کرده و به این تلاش‌ها ادامه خواهد داد. همچنین نخست‌وزیر فنلند در ادامه گفته است که هزاره‌هایی که این کشور را به‌عنوان خانه خود برگزیده‌اند، نباید میراث فرهنگی خود را فراموش کنند، بلکه حفظ زبان، فرهنگ، هنر و هویت فرهنگی آن‌ها اهمیت ویژه دارد. او افزوده است که زبان، دین، موسیقی، ادبیات، پوشش و هنر از عناصر اصلی هویت افراد و جوامع به شمار می‌روند و این ارزش‌ها برای کسانی که دور از سرزمین مادری خود زنده‌گی می‌کنند، اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. وی از نقش جامعه هزاره در ترویج آموزش و برابری یاد کرده و گفته است که هزاره‌ها از نخستین گروه‌هایی در افغانستان بودند که برای دسترسی دختران به آموزش مبارزه کردند. همچنین لطیف فیاض، رییس خانه فرهنگ هزاره‌ها در فنلند، نیز در این مراسم گفته است که هزاره‌ها در طول تاریخ با تبعیض، سرکوب و کشتار مواجه بوده‌اند، اما همواره به آموزش، کار، همزیستی مسالمت‌آمیز و مشارکت اجتماعی اهمیت داده‌اند. جشنواره روز فرهنگ هزاره‌گی با اجرای برنامه‌های فرهنگی، نمایش لباس‌های سنتی، موسیقی محلی، نمایش آثار هنری و غذاهای سنتی هزار‌گی در مرکز فرهنگی شهر یاروینپه برگزار شد.

شماری از فعالان حقوق زن و حامیان حقوق بشر در شهر اوتاوا، پایتخت کانادا، در راهپیمایی سالانه «شال سرخ» شرکت کرده و همبستگی خود را با زنان و دختران افغانستان اعلام کرده و خواستار پایان آپارتاید جنسیتی در افغانستان شدند. شرکت‌کنندگان با حمل پلاکاردهایی که روی آن نوشته شده بود «آپارتاید جنسیتی یک جرم است، آن را نام ببرید، آن را پایان دهید»، تاکید کردند که زنان و دختران افغانستان را فراموش نخواهند کرد. برگزارکنندگان گفته‌اند که هدف از این راهپیمایی، حمایت از زنانی است که از حق آموزش، کار، آزادی رفت‌وآمد و مشارکت در زنده‌گی اجتماعی محروم شده‌اند. آنها گفتند: «ما صدای کسانی هستیم که از آزادی‌های ابتدایی محروم شده‌اند؛ آزادی راه رفتن در ملأ عام، رفتن به مکتب، کار کردن و مشارکت کامل در جامعه. ما تا دستیابی زنان و دختران افغانستان به کرامت، آزادی، آموزش و برابری در کنارشان خواهیم ایستاد.» لورین اوتس، مدیر اجرایی سازمان حق آموزش در افغانستان گفت: «با حمایت از این راهپیمایی، کانادایی‌ها نشان می‌دهند که حقوق زنان مهم است و زنان افغان تنها نیستند.» این راهپیمایی در حالی برگزار شده است که حکومت سرپرست طی نزدیک به پنج سال گذشته، محدودیت‌های گسترده‌ای بر کار، تحصیل و حضور اجتماعی زنان و دختران اعمال کرده‌اند.

وزارت مهاجرت هالند در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که زنان و دختران افغانستان که در هالند درخواست پناهندگی داده‌اند، به احتمال زیاد می‌توانند در این کشور بمانند. هالند تایمز به نقل از بارت فان دن برینک، وزیر مهاجرت هالند، گزارش داده است که زنان و دختران اهل افغانستان در بیشتر موردها اجازه‌ی اقامت در این کشور را دریافت خواهند کرد. در بخشی از گزارش هالند تایمز آمده است که این تصمیم پس از آن گرفته شده است که وزارت خارجه‌ی هالند هشدار داده که وضعیت زنان در افغانستان بیشتر از پیش وخیم شده است. بر اساس قوانین پناهندگی هالند، پیش از این نیز، زنان اهل افغانستان در صورتی که نتوانند از قوانین حکومت سرپرست پیروی کنند و در نتیجه در معرض آزار و اذیت قرار بگیرند، به احمال زیاد می‌توانستند اجازه‌ی اقامت در این کشور را دریافت کنند. بر اساس گزارش هالند تایمز، در سال گذشته‌ی میلادی، ۷۶۰ شهروند افغانستان در هالند درخواست پناهندگی داده‌اند؛ رقمی که در ۲۰۲۴ میلادی به ۴۹۰ تن می‌رسید و سال پیش‌تر از آن به ۶۷۰ تن. در ۲۰۲۵ پس از این که ادارهی مهاجرت و تابعیت هالند و سپس دیوید فان ویل، وزیر مهاجرت این کشور، درخواست پناهندگی چند زن اهل افغانستان را رد کردند، با انتقادهای شدیدی قرار گرفت. فان ویل در آن زمان گفته بود که زنان از نظر تیوریک، می‌توانند با زندگی در افغانستان سازگار شوند. به گزارش هالند تایمز، پس از واکنش شدید عمومی و مجموعه‌ای از چالش‌های حقوقی، اداره مهاجرت هالند در اوایل ۲۰۲۶ تغییر موضع داد و در نهایت به چهار زن اهل افغانستان اجازه‌ی اقامت داد.