برچسب: زنان و دختران

4 ساعت قبل - 65 بازدید

روپی کائور شاعر، نویسنده، تصویرگر و اجراگر شعر معاصر است که در سال ۱۹۹۲ در ایالت پنجاب هند به دنیا آمد و در کودکی همراه خانواده‌اش به کانادا مهاجرت کرد. او از چهره‌های شناخته‌شده‌ی ادبیات معاصر جهان و از نمایندگان برجسته‌ی جریان موسوم به «شعر اینستاگرامی» به شمار می‌رود. شهرت او تنها به دلیل انتشار کتاب‌های پرفروش نیست؛ بلکه شیوه‌ی متفاوت ارتباطش با مخاطبان، استفاده از تصویر در کنار شعر و پرداختن به تجربه‌های شخصی زنان، سبب شده است نامش در بحث‌های ادبی و فرهنگی سال‌های اخیر بارها مطرح شود. کائور در خانواده‌ای پنجابی و سیک پرورش یافت. تجربه‌ی مهاجرت، آشنایی با زبان و فرهنگ تازه و پیوند عاطفی با سرزمین مادری، در شکل‌گیری جهان فکری و ادبی او نقش مهمی داشته است. مادرش نیز در تشویق او به نقاشی و فعالیت‌های هنری تأثیرگذار بود. او بعدها در دانشگاه واترلو کانادا در رشته‌ی مطالعات بلاغی و نویسندگی حرفه‌ای تحصیل کرد. علاقه به نوشتن و هنرهای تصویری، به‌تدریج زمینه‌ی شکل‌گیری شیوه‌ی ویژه‌ی او در ترکیب شعر، تصویر و اجرا را فراهم ساخت. روپی کائور فعالیت ادبی خود را با نوشتن و انتشار شعر در فضای مجازی آغاز کرد. او در سال‌های نخست، نوشته‌های کوتاه و تصویرهای ساده‌ی خود را در شبکه‌هایی مانند تامبلر و اینستاگرام منتشر می‌کرد. شعرهایش به‌تدریج توجه مخاطبان بسیاری را جلب کرد؛ زیرا زبان آن‌ها ساده، صمیمی و نزدیک به تجربه‌های روزمره بود. او به‌جای استفاده از واژه‌های دشوار و ساختارهای پیچیده، احساسات و تجربه‌هایی را بیان می‌کرد که بسیاری از خوانندگان، به‌ویژه زنان جوان، می‌توانستند خود را در آن‌ها ببینند. همین ارتباط مستقیم با مخاطب سبب شد نوشته‌های او بارها بازنشر شوند و شمار زیادی از خوانندگان با آثارش آشنا گردند. نخستین کتاب مهم او با عنوان «شیر و عسل» در سال ۲۰۱۴ منتشر شد. این مجموعه از شعرهای کوتاه، قطعه‌های نثر ادبی و تصویرهای ساده تشکیل شده است و تجربه‌هایی مانند عشق، شکست عاطفی، خشونت، آزار، فقدان، رنج، زنانگی و تلاش برای بازیابی خویشتن را بازتاب می‌دهد. کتاب در چهار بخش تنظیم شده و هر بخش به مرحله‌ای از تجربه‌ی عاطفی و روانی انسان می‌پردازد. کائور در این اثر از زبانی بی‌پیرایه و صریح استفاده می‌کند و می‌کوشد درباره‌ی احساساتی سخن بگوید که گاهی در زندگی روزمره پنهان می‌مانند. این کتاب ابتدا به‌صورت مستقل منتشر شد، اما پس از استقبال گسترده‌ی خوانندگان، یک ناشر تجاری آن را دوباره منتشر کرد. «شیر و عسل» به فهرست پرفروش‌ترین کتاب‌های نیویورک تایمز راه یافت و به زبان‌های گوناگون ترجمه شد. پس از موفقیت کتاب نخست، کائور در سال ۲۰۱۷ مجموعه‌ی دوم خود را با عنوان «خورشید و گل‌هایش» منتشر کرد. این کتاب در ادامه‌ی مسیر ادبی او قرار دارد، اما دامنه‌ی موضوعاتش گسترده‌تر است. در این مجموعه، علاوه بر عشق و فقدان، موضوعاتی چون مهاجرت، ریشه‌های فرهنگی، خانواده، هویت، تعلق به سرزمین مادری و رشد فردی مطرح می‌شوند. عنوان کتاب نیز تصویری از چرخه‌ی زندگی و طبیعت را به ذهن می‌آورد؛ گویی انسان، مانند گلی که پس از پژمردن دوباره ریشه می‌دواند و شکوفا می‌شود، می‌تواند پس از تجربه‌ی دشواری‌ها به زندگی بازگردد. این اثر نیز با استقبال گسترده روبه‌رو شد و در سال ۲۰۱۷ جایزه‌ی انتخاب خوانندگان گودریدز را در بخش شعر دریافت کرد. مجموعه‌ی سوم او با عنوان «بدن خانه» در سال ۲۰۲۰ منتشر شد. این کتاب بیشتر به رابطه‌ی انسان با خویشتن، پذیرش بدن، آرامش درونی، خانواده، گذشته و تلاش برای رسیدن به تعادل روانی می‌پردازد. انتشار این مجموعه هم‌زمان با دوره‌ی همه‌گیری کرونا بود؛ زمانی که بسیاری از مردم در سراسر جهان با تنهایی، نگرانی و محدودیت‌های اجتماعی روبه‌رو بودند. از این جهت، موضوعات کتاب برای گروهی از خوانندگان معنای ویژه‌ای پیدا کرد. کائور در سال ۲۰۲۲ کتاب دیگری با عنوان «درمان از راه واژه‌ها» منتشر کرد. این اثر کتابی تمرینی و تعاملی است که با پرسش‌ها و فعالیت‌های نوشتاری، خواننده را به بیان تجربه‌ها و احساساتش دعوت می‌کند. او در این کتاب می‌کوشد نوشتن را به ابزاری برای خودشناسی و شناخت بهتر احساسات تبدیل کند. یکی از ویژگی‌های برجسته‌ی سبک شعری روپی کائور، کوتاهی و سادگی زبان است. بسیاری از شعرهای او تنها از چند سطر تشکیل شده‌اند و گاهی یک احساس یا اندیشه را در قالب جمله‌هایی بسیار کوتاه بیان می‌کنند. او معمولاً از حروف کوچک انگلیسی استفاده می‌کند و در نوشته‌هایش نشانه‌گذاری محدودی به کار می‌برد. کائور این انتخاب را با پیوند فرهنگی خود با زبان پنجابی و خط گورموخی توضیح داده است؛ زیرا در این خط، حروف بزرگ و کوچک به شیوه‌ی زبان انگلیسی وجود ندارند. استفاده از سطرهای کوتاه، فاصله‌های سفید، تصویرهای ساده و واژه‌های روزمره، به آثارش شکل بصری مشخصی می‌بخشد. بسیاری از شعرهای او بدون عنوان منتشر شده‌اند و خواننده به‌جای دنبال کردن روایتی طولانی، با لحظه‌ای از احساس، خاطره یا اندیشه روبه‌رو می‌شود. موضوع زنان و تجربه‌ی زیسته‌ی آنان در مرکز بسیاری از آثار کائور قرار دارد. او درباره‌ی بدن زن، نگاه جامعه به زیبایی، خشونت، آزار، رابطه‌های عاطفی، استقلال، مهاجرت و هویت می‌نویسد. تلاش او این است که درباره‌ی مسائلی سخن بگوید که در بعضی جوامع با سکوت، شرم یا قضاوت اجتماعی همراه‌اند. یکی از نمونه‌های شناخته‌شده‌ی این رویکرد، پروژه‌ی تصویری او در سال ۲۰۱۵ درباره‌ی قاعدگی زنان بود. انتشار این تصاویر در اینستاگرام با واکنش‌هایی روبه‌رو شد و شماری از آن‌ها به دلیل نمایش لکه‌های خون قاعدگی حذف شدند؛ اما پس از اعتراض و بحث عمومی، تصاویر بازگردانده شدند. این اتفاق توجه رسانه‌ها را به موضوع تابوشکنی درباره‌ی بدن زنان و نقش شبکه‌های اجتماعی در طرح مسائل اجتماعی جلب کرد. تأثیر کائور تنها به کتاب‌های چاپی محدود نمانده است. او شعر را به صحنه‌ی اجرا و رسانه‌های تصویری نیز برده است. در سال ۲۰۲۱ برنامه‌ی «روپی کائور زنده» در آمازون پرایم ویدئو منتشر شد. این برنامه ترکیبی از شعرخوانی، روایت شخصی و اجرای صحنه‌ای است که در آن شعرها با بیان مستقیم و نمایشی به مخاطب عرضه می‌شوند. اجراهای زنده‌ی او در کشورهای مختلف نیز با استقبال روبه‌رو شده‌اند و در آن‌ها شعر، حرکت، تصویر و گفت‌وگو در کنار هم قرار می‌گیرند. کائور در زمینه‌ی سینما نیز فعالیت داشته و به‌عنوان تهیه‌کننده‌ی اجرایی در چند اثر سینمایی و مستند همکاری کرده است؛ هرچند این آثار اقتباس مستقیم از شعرهای او نیستند. بنابراین، مهم‌ترین شکل انتقال شعرهای کائور به قالب‌های دیگر، اجرای زنده و برنامه‌های تصویری شعرخوانی اوست. شهرت گسترده‌ی روپی کائور باعث شده است که آثار او هم‌زمان با تحسین و انتقاد روبه‌رو شوند. طرفدارانش معتقدند او توانسته شعر را از فضای محدود محافل ادبی بیرون بیاورد و به زندگی روزمره‌ی میلیون‌ها نفر وارد کند. از نگاه آنان، سادگی زبان و کوتاهی شعرها نقطه‌ی قوت آثار اوست؛ زیرا مخاطب بدون نیاز به دانش تخصصی ادبی می‌تواند با مضمون شعر ارتباط برقرار کند. بسیاری از زنان جوان، شعرهای او را بازتابی از تجربه‌های شخصی خود می‌دانند و از آن‌ها برای بیان احساسات و عبور از شکست‌ها استفاده می‌کنند. در مقابل، گروهی از منتقدان ادبی معتقدند که برخی شعرهای او بیش از اندازه ساده‌اند و گاهی به جملات انگیزشی یا عبارت‌های کوتاه احساسی نزدیک می‌شوند. برخی نیز بر این باورند که تکرار ساختارهای مشابه و استفاده‌ی فراوان از شکست سطرها، همیشه به خلق عمق هنری نمی‌انجامد. این دیدگاه‌ها نشان می‌دهد که آثار کائور در ادبیات معاصر موضوع بحثی جدی درباره‌ی مرز میان شعر، نوشته‌های کوتاه ادبی و معیارهای ارزش هنری شده‌اند. با وجود این اختلاف‌نظرها، نمی‌توان تأثیر اجتماعی و فرهنگی کائور را نادیده گرفت. او نمونه‌ای از دگرگونی جایگاه شاعر در عصر دیجیتال است. در گذشته، بسیاری از شاعران برای شناخته شدن به ناشران، مجله‌های ادبی و محافل فرهنگی وابسته بودند؛ اما کائور نشان داد که شبکه‌های اجتماعی نیز می‌توانند بستری برای معرفی آثار ادبی و ایجاد ارتباط مستقیم میان شاعر و خواننده باشند. او با انتشار شعرهای کوتاه و تصویرهای همراه آن‌ها، مخاطبانی را جذب کرد که شاید پیش از آن علاقه‌ی چندانی به کتاب‌های شعر نداشتند. آثارش به زبان‌های گوناگون ترجمه شده‌اند و کتاب‌های او میلیون‌ها نسخه فروش داشته‌اند؛ موفقیتی چشمگیر برای مجموعه‌های شعر معاصر. افزون بر این، پرداختن به تجربه‌ی مهاجرت و پیوند با ریشه‌های فرهنگی، بخشی از تجربه‌ی زنان مهاجر را وارد فضای عمومی ادبیات کرده است. روپی کائور در کنار موفقیت‌های ادبی و تجاری، افتخارات و تقدیرهای گوناگونی نیز به دست آورده است. مجموعه‌ی «خورشید و گل‌هایش» در سال ۲۰۱۷ برنده‌ی جایزه‌ی انتخاب خوانندگان گودریدز در بخش شعر شد. او در فهرست «۳۰ چهره‌ی زیر ۳۰ سال فوربز» نیز قرار گرفت و آثارش بارها در فهرست پرفروش‌ترین کتاب‌ها جای گرفتند. حضور او در برنامه‌های ادبی، اجراهای بین‌المللی و رسانه‌های فرهنگی، جایگاهش را در شعر معاصر تثبیت کرده است. با این حال، اهمیت او را نباید تنها با جایزه‌ها و آمار فروش سنجید؛ بلکه باید به تأثیری توجه کرد که بر شیوه‌ی انتشار و دریافت شعر در عصر جدید گذاشته است. در مجموع، روپی کائور از چهره‌های بحث‌برانگیز اما تأثیرگذار شعر معاصر به شمار می‌رود. او با زبانی ساده، تصویرهایی مینیمال و پرداختن به تجربه‌های شخصی و اجتماعی زنان، توانسته است مخاطبانی گسترده در سراسر جهان پیدا کند. شاید همه‌ی شعرهای او از نظر ساختار و عمق ادبی در یک سطح نباشند و برخی از آن‌ها با نقدهای جدی روبه‌رو شوند؛ اما نمی‌توان نقش او را در گسترش مخاطبان شعر و ایجاد راه‌های تازه برای انتشار و اجرای آن نادیده گرفت. روپی کائور نشان داده است که شعر در جهان امروز می‌تواند از صفحه‌ی کتاب فراتر برود، در فضای مجازی منتشر شود، روی صحنه اجرا گردد و به زبانی برای گفت‌وگو درباره‌ی رنج، امید، هویت و تجربه‌ی انسانی تبدیل شود. نویسنده: قدسیه امینی

ادامه مطلب


11 ساعت قبل - 95 بازدید

سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد مدعی شده است که در هر دو دقیقه، یک زن در اثر ابتلا به سرطان دهانه‌ی رحم در جهان جان خود را از دست می‌دهد. این نهاد امروز (سه‌شنبه، ۲۶ عقرب) به مناسبت روز جهانی مبارزه با سرطان دهانه‌ی رحم گفته است که دسترسی به خدمات غربال‌گری، واکسیناسیون و درمان، برای پایان‌دادن به این بیماری قابل پیش‌گیری، حیاتی است. سرطان دهانه‌ی رحم،  در اثر عفونت پایدار با ویروس پاپیلومای انسانی ایجاد می‌شود و یکی از انواع سرطان‌های شایع در میان زنان است. همچنین سازمان جهانی صحت در راستای تلاش برای ریشه‌کن‌کردن سرطان دهانه‌ی رحم، ۱۷ نومبر را در ۲۰۲۰ میلادی زیر نام «روز جهانی مبارزه با سرطان دهانه‌ی رحم» نام‌گذاری کرده است. همچنین در افغانستان، محدودیت دسترسی به خدمات تشخیص و درمان و کم‌بود آگاهی در باره‌ی سرطان دهانه‌ی رحم در میان زنان، از چالش‌های جدی سر راه مبارزه با این بیماری گفته می‌شود. بر اساس نگرانی نهادهای بین‌المللی، دسترسی محدود به خدمات صحی در مناطق دوردست افغانستان هم‌چنان یکی از چالش‌های جدی نظام صحی این کشور است. کم‌بود مرکزهای درمانی، نبود تجهیزات و داروهای کافی، کم‌بود کارکنان صحی و فاصله‌ی طولانی تا نزدیک‌ترین مرکز درمانی، دست‌رسی هزاران خانواده به خدمات صحی را دشوار ساخته است.

ادامه مطلب


13 ساعت قبل - 87 بازدید

بخش زنان سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که از هر سه زن و دختر در جهان، یک تن خشونت را تجربه می‌کند. این سازمان امروز (سه‌شنبه، ۲۶ عقرب) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که حدود ۸۴۰ میلیون زن و دختر در جهان خشونت مبتنی بر جنسیت را تجربه کردند. سازمان ملل در ادامه تاکید کرده است که بیشتر بازماندگان خشونت فیزیکی یا جنسی هرگز برای دریافت کمک اقدام نمی‌کنند و تنها شمار اندکی از آنان به پولیس مراجعه می‌کنند. در ادامه آمده است که میزان درخواست کمک از سوی زنان و دختران در بسیاری از کشورها رو به کاهش است و ترس از پیامدهای افشای خشونت، یکی از عوامل اصلی سکوت آنان به‌شمار می‌رود. بخش زنان سازمان ملل در ادامه افزوده است: «زنانی که خشونت را گزارش می‌دهند، ممکن است خانه، فرزندان و درآمد خود را از دست بدهند یا از سوی خانواده و جامعه طرد شوند.» این سازمان تصریح کرد که برخی زنان پس از افشای خشونت با تهدید عاملان آن روبرو می‌شوند و حتا شماری از آنان به‌دلیل درخواست کمک از سوی عاملان خشونت به قتل می‌رسند. این در حالی است که حکومت سرپرست پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

ادامه مطلب


15 ساعت قبل - 85 بازدید

صندوق جمعیت سازمان ملل متحد مدعی است که تنها ۱۶ درصد زنان در افغانستان در تصمیم‌گیری‌های مربوط به کمک‌های بشردوستانه مشارکت داشته‌اند. این سازمان با نشر اعلامیه‌ای گفته است که این رقم در میان مردان ۲۴ درصد است. این سازمان در گزارش مشترک با گروه کاری پاسخ‌گویی و شمول‌پذیری افغانستان و سازمان پژوهشی ساموئل هال گفت که محدودیت رفت‌وآمد، نیاز به همراهی مردان و کمبود کارمندان زن در نهادهای امدادرسان، از موانع دسترسی زنان به کمک‌ها و سازوکارهای ارائه بازخورد است. در گزارش آمده است که زنان ۳۵ درصد بازخوردهای ثبت‌شده از جوامع آسیب‌دیده را تشکیل می‌دهند؛ با این حال، میزان بازتاب صدای آنان در مناطق مختلف یکسان نیست. این گزارش که بر پایه دو نظرسنجی با مشارکت بیش از ۱۸ هزار نفر تهیه شده است، نشان می‌دهد که زنان در کنار نیازهای فوری مانند کمک‌های نقدی، صحی و غذایی، آموزش، آموزش‌های مسلکی و ابتکارهای تحت رهبری زنان را نیز از اولویت‌های درازمدت خود می‌دانند. نهادها خواستار افزایش مشارکت زنان در تصمیم‌گیری‌های بشردوستانه، توجه به اولویت‌های آنان در برنامه‌ریزی‌ها و اطلاع‌رسانی درباره اقدام‌های انجام‌شده در پاسخ به بازخوردهای‌شان شدند. بر بنیاد گزارش نهاد‌های بین‌المللی، از پنج سال به این طرف، محدودیت‌ها بر زندگی اجتماعی و حضور زنان در بخش‌های مختلف افزایش یافته و دسترسی آنان به فرصت‌های آموزشی، کاری و خدمات اساسی با چالش‌های بیشتری مواجه شده است.

ادامه مطلب


2 روز قبل - 100 بازدید

فلورنس باوئر، مدیر منطقه‌ای صندوق جمعیت سازمان ملل متحد برای اروپای شرقی و آسیای مرکزی اعلام کرد که زنان و دختران در جریان بحران‌های اقلیمی و وضعیت‌های اضطراری، بیش از سایر گروه‌های جمعیتی آسیب می‌بینند. باویر امروز (یک‌شنبه، ۲۳ عقرب) با نشر اعلامیه‌ای گفته استکه میزان مرگ‌ومیر زنان در شرایط اضطراری معمولاً بالاتر است و به‌طور میانگین، از هر پنج فرد بی‌جاشده، چهار نفر زن هستند. این مقام سازمان ملل خواستار افزایش حضور زنان و دختران در برنامه‌های ملی اقدام و اختصاص بودجه بیشتر برای رسیدگی به نیازهای آنان شده است. او همچنان بر ضرورت بررسی و مستندسازی پیوند میان بحران اقلیمی و تغییرات جمعیتی تاکید کرده است. مدیر منطقه‌ای صندوق جمعیت سازمان ملل با اشاره به پژوهشی در ازبیکستان گفته است که تغییرات اقلیمی بر جابه‌جایی‌های جمعیتی تأثیر می‌گذارد و این تغییرات پیامدهایی بر سلامت باروری، وضعیت زنان و خشونت نیز دارد. او تاکید کرده است که باید به زنان و جوانان فرصت داده شود تا در یافتن راه‌حل‌های بحران اقلیمی سهم بگیرند. این در حالی‌ست که بر بنیاد گزارش‌های سازمان ملل، زنان و دختران در افغانستان به‌دلیل محدودیت دسترسی به خدمات صحی و کمک‌های انسان‌دوستانه، در برابر پیامدهای بحران‌های اقلیمی آسیب‌پذیرترین گروه هستند.

ادامه مطلب


3 روز قبل - 127 بازدید

خالد سرحدی، سخنگوی فرماندهی پولیس ولایت غزنی می‌گوید که یک زن ۳۰ ساله در ولسوالی گیرو این ولایت در اثر انفجار بمب‌دستی جان باخته است. آقای سرحدی گفته است که این رویداد عصر روز گذشته (شنبه، ۲۳ عقرب) در داخل یک خانه‌ی رهایشی در روستای «شیرزاده‌»ِ از مربوطات ولسوالی گیرو رخ داده است. او تاکید کرد که بمب‌دستی توسط مرد خانواده از بیرون آورده شده بود و در اثر انفجار آن همسرش جان باخته است. سخنگوی فرماندهی پولیس ولایت غزنی جزئیات بیشتری در باره‌ی این رویداد ارائه نکرده است. قابل ذکر است که غزنی، یکی از ولایت‌های با بیش‌ترین آلودگی به مهمات انفجاری در افغانستان است که تنها در یک ماه گذشته سه تن در اثر انفجار این مواد کشته شده‌اند. بر اساس آمار سازمان ملل، ماهانه دست‌کم ۶۰ تن در اثر انفجار مهمات‌ به‌جامانده از جنگ در افغانستان کشته یا دچار معلولیت می‌شوند که بیش‌تر آن‌ها کودکان هستند. در کم‌تر از یک ماه گذشته، این سومین رویداد انفجار بمب دستی و مهمات منفجرناشده در غزنی است که در پی این رویدادها، سه تن جان باخته‌‌اند.

ادامه مطلب


3 روز قبل - 106 بازدید

فرخنده محتاج، کاپیتان پیشین تیم ملی فوتبال زنان افغانستان، برنده جایزه مگنیتسکی ۲۰۲۶ میلادی در بخش «فعال برجسته‌ی جوان حقوق بشر» شد. فرخنده محتاج این جایزه را به دلیل فعالیت‌های حقوق بشری و تلاش‌های بشردوستانه‌ طی مراسمی در لندن که از سوی بنیاد مگنیتسکی برگزار شده بود، دریافت کرده است. فرخنده محتاج پس از دریافت این جایزه گفت که این موفقیت تنها متعلق به او نیست، بلکه به تمام دختران افغانستان تعلق دارد که هر روز برای دستیابی به حقوق انسانی خود مبارزه می‌کنند. وی در مراسم اهدای جایزه خطاب به حاضران گفت: «تصور کنید شما زنی در افغانستان هستید و فردا که از خواب بیدار می‌شوید، تمام حقوق انسانی خود را از دست داده‌اید. چه احساسی خواهید داشت؟ زنان افغانستان همین واقعیت تلخ را هر روز زندگی می‌کنند.» بنیاد مگنیتسکی گفته است که فرخنده محتاج نقش مهمی در سازمان‌دهی و کمک به تخلیه بیش از ۳۰۰ شهروند افغانستان، از جمله اعضای تیم ملی فوتبال جوانان کشور ایفا کرده است. او در کنار فعالیت حرفه‌ای در عرصه فوتبال، همواره برای حمایت از پناهندگان، دفاع از حقوق زنان و دختران افغانستان و فراهم‌کردن فرصت‌های برابر از طریق ورزش و آموزش تلاش کرده است. بنیاد مگنیتسکی در سال ۲۰۲۶ میلادی، در هفت بخش، از فعالان حقوق بشر، خبرنگاران و زندانیان سیاسی از کشورهای ایران، افغانستان، روسیه، آذربایجان، استونیا، هنگری و میانمار تقدیر کرد و جوایزی را به پاس شجاعت و مبارزه آنان اهدا کرد. کارزار عدالت جهانی مگنیتسکی یک تلاش بین‌المللی است که هدف آن پاسخگو کردن مقامات فاسد، ناقضان حقوق بشر و افرادی است که در جرایم مالی گسترده دست دارند. این کارزار به یاد سرگئی مگنیتسکی، وکیل روسی که فساد گسترده‌ای را در میان مقامات دولتی روسیه فاش کرد و در سال ۲۰۰۹ به شکلی مشکوک در زندان جان باخت، نام‌گذاری شده است. مرگ مگنیتسکی اکنون او را به نمادی جهانی برای مبارزه با فساد و نقض حقوق بشر تبدیل کرده است.

ادامه مطلب


6 روز قبل - 117 بازدید

شماری از زنان شطرنج‌باز افغانستان در دومین دور رقابت‌های بین‌المللی جام ریاست‌جمهوری تاجیکستان که در شهر دوشنبه برگزار می‌شود، شرکت کردند. دفتر مطبوعات سفارت افغانستان در تاجیکستان با نشر اعلامیه‌ای گفته است که این ورزشکاران به سرپرستی ملالی سنگین، اتشه فرهنگی این سفارت، در این رقابت‌ها حضور دارند. در اعلامیه آمده است که فعالیت‌های شطرنج در افغانستان با محدودیت و توقف روبرو شده است. به گفته‌ی این سفارت، این مسابقات با اشتراک نمایندگان کشورهای مختلف آغاز شده و تا ۱۷ نوامبر ادامه خواهد داشت. این حضور در حالی صورت می‌گیرد که حکومت سرپرست پس از بازگشت به قدرت، فعالیت‌های ورزشی زنان را در افغانستان ممنوع کرده‌اند. همچنین باشگاه‌های ورزشی زنان تعطیل شده و آنان از شرکت در رقابت‌ها و فعالیت‌های ورزشی در داخل کشور محروم‌ شدند.

ادامه مطلب


6 روز قبل - 106 بازدید

همزمان با افزایش روند بازگرداندن مهاجران افغانستانی از ایران، نگرانی‌ها درباره سرنوشت زنان و دخترانی که بدون همسر یا اعضای خانواده به افغانستان بازمی‌گردند، بیشتر شده است. این سازمان با نشر اعلامیه‌ای گفته است که این زنان پس از ورود از گذرگاه اسلام‌قلعه در هرات، در شرایطی قرار می‌گیرند که از حمایت خانوادگی و سرپناه مناسب برخوردار نیستند. همچنین برخی منابع در نهادهای بین‌المللی می‌گویند شماری از این زنان پس از بازگشت با برخوردهای نامناسب و آزار و اذیت مواجه شده و در برخی موارد، آنان به مکان‌هایی منتقل می‌شوند که از آن به‌عنوان «خانه امن» یاد می‌شود. ریچارد بنت، گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد در امور حقوق بشر افغانستان، پیشتر تاکید کرده بود که زنان و دختران بازگشته یا بازگردانده ‌شده به افغانستان به حمایت و توجه ویژه نیاز دارند. او هشدار داده است که بازگرداندن این زنان به خانواده‌هایشان نیز لزوماً به معنای تأمین امنیت آنان نیست؛ زیرا برخی ممکن است با فشار خانوادگی، محدودیت‌های شدید یا خطر ازدواج اجباری روبرو شوند. این در حالی ا‌ست که افغانستان با چالش‌هایی چون بازگشت گسترده مهاجران، بیکاری، فقر، کمبود خدمات اساسی و پیامدهای خشکسالی و سایر حوادث طبیعی مواجه است. براساس گزارش‌های سازمان‌های بین‌المللی، این عوامل فشار بر خانواده‌ها و جوامع آسیب‌پذیر را افزایش داده‌اند.

ادامه مطلب


7 روز قبل - 148 بازدید

منابع محلی از ولایت فراه می‌گویند که یک زن ۳۳ ساله به نام افسانه در مرکز این ولایت، توسط افراد ناشناس به شکل فجیعی سر بریده شده است. دست‌کم دو منبع گفته‌اند که این زن مادر پنج فرزند بوده و حدود یک سال پیش از ایران به افغانستان بازگشته بود. منبع در ادامه تاکید کرد که این زن جوان در قریه «نوده» از مربوطات ولایت فراه به قتل رسیده است. به گفته‌ی منابع، افسانه همراه با خانواده شوهرش زند‌گی می‌کرد و شوهر او در حال حاضر در ایران به سر می‌برد. منبع افزوده است که انگیزه و عاملان این قتل تا هنوز مشخص نبوده و جزییات بیشتری درباره چگونه‌گی وقوع این رویداد در دست نیست. تاکنون مسوولان محلی در این مورد چیزی نگفته‌اند. قابل ذکر است که از زمان تسلط دوباره‌ی حکومت سرپرست بر افغانستان، موارد متعددی از قتل زنان از ولایت‌های مختلف کشور گزارش شده است. بیماری‌های روانی، خصومت شخصی، ازدواج‌های اجباری، خشونت خانوادگی و فشار‎های روحی ناشی از فقر و بیکاری عوامل اصلی این قتل‌ها بیان شده است. همچنین با تسلط حکومت سرپرست بر افغانستان اکثریت نهادهای حامی حقوق زنان متوقف شده است. زنان در افغانستان چون گذشته با مراجعه به نهادهای عدلی و قضایی، دیگر نمی‌توانند برای خشونت‌های وارده‌ی شان شکایت کنند و این‌گونه خشونت‌‌ها پایدار باقی مانده و افزایش پیدا می‌کند.

ادامه مطلب