برچسب: رسانه گوهرشاد

2 هفته قبل - 90 بازدید

سازمان جهانی صحت: زنان جهان نیاز به مراقبت‌های صحی باکیفیت دارند

سازمان جهانی صحت(WHO) درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که زنان و ‌مادران در سراسر جهان به مراقبت‌های باکیفیت صحی نیاز دارند که از نظر جسمی و روانی، پیش از زایمان، در حین زایمان و پس از آن، از آنان حمایت کند. این سازمان با نشر اعلامیه‌ای در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که سیستم‌های صحی باید تکامل یابند تا بتوانند با مشکلات متعدد سلامت مادران و نوزادان مقابله کنند. در بخشی از گزارش سازمان جهانی صحت آمده است که این مشکلات شامل عوارض مستقیم زایمانی، اختلالات روانی، بیماری‌های غیرواگیر و برنامه‌ریزی خانواده‌ها است. سازمان صحی جهانی در ادامه تاکید کرده است که سرمایه‌گذاری در سلامت مادران و نوزادان به بهبود کیفیت زند‌گی آنان کمک می‌کند. این سخنان در حالی مطرح می‌شود که سیستم صحی افغانستان به شدت آسیب دیده و بخصوص دسترسی زنان و مادران باردار به خدمات صحی کاهش یافته است. همچنین نبود کارشناسان پزشکی به ویژه در بخش زنان، نبود مرکزهای صحی در منطقه‌های دوردست و بخش‌هایی تحت منازعه یکی از عمده‌ترین عامل‌های مرگ‌ومیر زنان در هنگام زایمان در افغانستان عنوان شده است. با بازگشت حکومت سرپرست و بسته‌شدن دروازه‌های مکتب و دانشگاه‌ها بر روی دختران، نگرانی‌ها از کم‌بود کارکنان پزشکی در سراسر افغانستان افزایش یافته است. در کنار آن‌، سازمان‌های بین‌المللی بارها هشدار داده است که نرخ کنونی مرگ‌ومیر مادران در افغانستان از بالاترین‌ها در سطح جهان است و سازمان‌های بین‌المللی نسبت به تشدید این وضعیت ابراز نگرانی کرده‌اند.

ادامه مطلب


2 هفته قبل - 89 بازدید

تیم ملی والیبال زنان افغانستان مقام چهارم رقابت‌های مرکز آسیا را کسب کرد

تیم ملی والیبال زنان افغانستان در آخرین دیدار خود، در رقابت‌های والیبال زنان مرکز آسیا، مغلوب تیم ملی والیبال زنان بنگلادیش شد و در جایگاه چهارم این رقابت‌ها ایستاد. دیدار رده‌بندی این رقابت‌ها میان تیم‌های افغانستان و بنگلادیش در مالدیو برگزار شده بود و تیم ملی والیبال زنان افغانستان در این دیدار، با نتیجه ۰–۳ مغلوب حریف خود شد و در بین چهار تیم شرکت‌کننده در این رقابت‌ها در جایگاه چهارم ایستاد. تیم ملی والیبال زنان افغانستان ست‌های اول تا سوم را به ترتیب با نتایج ۲۰–۲۵، ۲۰–۲۵و ۱۵–۲۵ به حریف واگذار کردند. قابل ذکر است که تیم ملی والیبال زنان کشور در مرحله‌ی گروهی این رقابت‌ها موفق شده بود بنگلادیش را با نتیجه ۳–۱ شکست دهد. رقابت‌های والیبال زنان زون مرکز آسیا از ۲۹ قوس تا ۴ جدی سال جاری خورشیدی با حضور تیم‌های افغانستان، بنگلادیش، قرغیزستان و مالدیو و به میزبانی مالدیو برگزار شده بود. ملی‌پوشان والیبال زنان کشور در این رقابت‌ها پنج مسابقه (سه دیدار مرحله گروهی، یک دیدار نیمه‌نهایی و یک دیدار رده‌بندی) انجام دادند که حاصل آن چهار شکست و یک پیروزی بود. تیم ملی والیبال زنان بنگلادیش مقام سوم این رقابت‌ها را به دست آورد. تیم والیبال زنان افغانستان با حضور سه مربی و کادر همراه و ده بازیکن در این رقابت‌ها شرکت کرده بود. بازیکنان و کادر فنی تیم والیبال زنان افغانستان: عزیزه فیضی– مدیر تیم محمد اسدالهی– سرمربی زهرا احمدی– کمک‌مربی بازیکنان: زینب نیکزاد، رقیه محمدی، زهرا هانیه افغان، مریم حیدری، فاطمه باقری، نرگس موسوی، فاطمه حیدری، محدثه امیری، زهرا هاشمی و زهرا مرادی. این در حالی است که تیم ملی والیبال زنان کشور چندی پیش در چارچوب رقابت‌‌های همبستگی کشورهای اسلامی ریاض ۲۰۲۵، تیم پنجم این رقابت‌ها شده بود. هدایت این تیم‌ را محمد اسداللهی، سرمربی ایرانی تیم ملی والیبال مردان افغانستان برعهده دارد. قابل ذکر است که حکومت سرپرست پس از بازگشت به قدرت، تمام فعالیت‌های ورزشی را برای زنان در افغانستان ممنوع اعلام کرده و تیم‌های ورزشی زنان را به‌رسمیت نمی‌شناسند.

ادامه مطلب


2 هفته قبل - 127 بازدید

چرا آموزش آنلاین پیروز میدان نیست؟

آموزش آنلاین، شیوه یادگیری جهان را متحول کرده، اما برای بسیاری از دانش‌آموزان و دانشجویان در کشورهای در حال توسعه، این وعده همچنان محقق نشده است. ایده تحصیل از هر مکانی امکانپذیر به نظر می‌رسد، اما واقعیت اغلب متفاوت است. براساس گزارش‌های نهادهای علمی، بسیاری از دانش‌آموزان و دانشجویان در سراسر جهان از جمله آفریقا، آسیا و آمریکای لاتین، همچنان با مشکلات دسترسی محدود به اینترنت، دست‌وپنجه نرم می‌کنند و با وجود همه پیشرفت‌های این مناطق، آموزش آنلاین در کشورهای در حال توسعه هنوز هم با چالش‌هایی مواجه است. آموزش آنلاین در کشورهای در حال توسعه اغلب به‌عنوان پیشرفتی برای یادگیری جهانی در نظر گرفته می‌شود، با این حال، واقعیت برای میلیون‌ها دانش‌آموز، داستان متفاوتی را روایت می‌کند. در حالی که این مفهوم فراگیر به نظر می‌رسد اما اجرای آن اغلب به‌خصوص در مناطقی که زیرساخت‌های دیجیتال ضعیف است و یا وجود ندارد با شکست مواجه می‌شود. برای بسیاری از دانش‌آموزان در آفریقا، بخش‌هایی از آسیا و آمریکای لاتین، وعده آموزش آنلاین به دلیل دسترسی محدود به اینترنت، قطعی مکرر برق و کمبود دستگاه‌های دیجیتال مقرون‌به‌صرفه، همچنان دور از دسترس است. مشکل شهریه‌های بالا در آموزش آنلاین آموزش آنلاین اغلب به‌عنوان جایگزینی ارزان‌تر و انعطاف‌پذیرتر برای آموزش سنتی در کلاس‌های درس تبلیغ می‌شود اما برای بسیاری از افراد در کشورهای در حال توسعه، به هیچ وجه مقرون‌به‌صرفه نیست. در حالی که دوره‌های موسسات جهانی ممکن است فقط با یک کلیک فاصله داشته باشند، واقعیت این است که شهریه‌های بالا، مدل‌های اشتراک پرهزینه و هزینه‌های پنهان، دسترسی را برای زبان‌آموزان از اقشار کم‌درآمد تقریبا غیرممکن می‌کند. در بسیاری از نقاط جهان، میانگین هزینه یک دوره آنلاین می‌تواند از درآمد ماهانه یک خانواده فراتر رود. وقتی هزینه‌هایی مانند اینترنت، رایانه، هزینه‌های امتحانات و حتی نرخ تبدیل ارز را اضافه می‌کنید، قیمت کل بسیار زیاد می‌شود. در نتیجه، افرادی که مشتاق یادگیری هستند، نه به این دلیل که هدفی را دنبال نمی‌کنند، بلکه به این دلیل که نمی‌توانند از پس این فرصت برآیند، عقب می‌مانند. تضعیف یادگیری آنلاین با مشکلات فنی طبق گزارش آی‌اس‌بی‌اس‌اس، بسیاری از دانش‌آموزان در کشورهای در حال توسعه با چالش‌های جدی زیرساختی روبرو هستند که یادگیری آنلاین را بسیار دشوار می‌کند. قطعی برق، اینترنت کند یا گران و نداشتن دستگاه خوبی مانند رایانه یا تلفن هوشمند فقط برخی از مشکلاتی است که آنان روزانه با آن دست و پنجه نرم می‌کنند. این مشکلات، حضور در کلاس‌ها، دانلود مطالب یا حتی انجام کارهای ساده را دشوار می‌کند.  حتی زمانی که دانش‌آموزان مایل و آماده یادگیری هستند، این مشکلات فنی مانع پیشرفت آنان می‌شود.

ادامه مطلب


2 هفته قبل - 141 بازدید

روایت خاموش کودکان؛ زندگی در سرک‌های سرد کابل

جاوید ده‌ساله است، اما اگر کسی در چشمانش نگاه کند، سال‌ها خستگی را در آن می‌بیند؛ خستگی‌ای نه از بازی و دویدن، بلکه از بار سنگین زندگی. هر صبح، وقتی هنوز هوا کاملاً روشن نشده و کوچه‌های کابل در سکوتی سرد فرو رفته‌اند، جاوید از خواب بیدار می‌شود. خوابش کوتاه است، آشفته، و اغلب با فکر پدری به پایان می‌رسد که دو سال پیش رفت و با رفتنش، کودکی جاوید هم به خاک سپرده شد. او آرام از جا بلند می‌شود تا مادر و خواهرانش را بیدار نکند، بوت‌های کهنه‌اش را می‌پوشد، بوجی پلاستیکی‌اش را برمی‌دارد و بی‌صدا از خانه بیرون می‌زند؛ گویی می‌ترسد فقر، اگر بیدار شود، سخت‌تر به دامن‌شان بچسبد. کوچه‌ای که از آن بیرون می‌شود، پر از خاک است و دیوارهایی دارد ترک‌خورده، که سال‌هاست رنگ آفتاب را ندیده‌اند. خانه‌ای که در آن زندگی می‌کنند، کرایه‌ای است؛ خانه‌ای کوچک در گوشه‌ای فراموش‌شده از کابل، با سقفی کوتاه و دیوارهایی سرد، که هر ماه دو هزار افغانی می‌طلبد. همین عدد ساده، برای جاوید مثل کوهی‌ست که هر روز باید ذره‌ذره از آن بالا برود. او خوب می‌داند اگر نتواند کار کند، اگر بطری جمع نکند، اگر دست خالی به خانه برگردد، مادرش شب را با نگرانی به صبح می‌رساند و خواهرانش با شکم نیمه‌خالی می‌خوابند. جاوید راه می‌افتد؛ سرک‌ها را یکی‌یکی طی می‌کند. از کنار دکان‌ها می‌گذرد، از ایستگاه‌ها، از زیر پل‌ها و کنار جوی‌های آب. چشم‌هایش همیشه به زمین دوخته شده‌اند، نه از روی شرم، بلکه از روی عادت. هر بطری نوشیدنی که روی زمین افتاده، برای او مثل سکه‌ای‌ست که از آسمان افتاده باشد. خم می‌شود، برمی‌دارد، گرد و خاکش را می‌تکاند و در بوجی می‌اندازد. بوجی کم‌کم سنگین می‌شود، اما شانه‌های جاوید از مدت‌ها پیش به این سنگینی عادت کرده‌اند. سنگینی بوجی، در برابر سنگینی نان شب، هیچ است. مردم از کنارش می‌گذرند؛ بعضی با بی‌تفاوتی، بعضی با اخم، و بعضی حتی بی‌آن‌که او را ببینند. نگاه‌هایی که بیشتر از فقرش، روحش را زخمی می‌کنند. گاهی هم صدایی تند می‌شنود: «برو بچه!» اما جاوید حرفی نمی‌زند. سکوت، زبان اوست؛ زبانی که فقر به او یاد داده، چون در هیاهوی شهر، صدای کودکان فقیر شنیده نمی‌شود. وقتی خسته می‌شود، کنار سرک می‌ایستد، نفس تازه می‌کند و دوباره راه می‌افتد. پاهایش درد می‌کند، دست‌هایش زخم است، اما هنوز روز تمام نشده. او باید تمام شهر را بگردد؛ از این‌سوی کابل تا آن‌سویش، فقط برای این‌که شب، با صد تا صد و پنجاه افغانی به خانه برگردد. پولی که شاید برای کسی حتی قیمت یک نوشیدنی هم نباشد، اما برای جاوید، مرز میان گرسنگی و زنده‌ماندن است. در میان این راه رفتن‌ها، گاهی صدای زنگ مکتب به گوشش می‌رسد؛ صدایی که برای لحظه‌ای دلش را می‌لرزاند. وقتی از کنار مکتب‌ها می‌گذرد، قدم‌هایش آهسته‌تر می‌شود. شاگردانی را می‌بیند با کتاب و بکس، با لباس‌های تمیز، که بی‌دغدغه وارد صنف‌ها می‌شوند. جاوید هم دلش می‌خواست یکی از آن‌ها باشد؛ بنشیند، قلم به دست بگیرد، اسمش را بنویسد، درس بخواند، و چیزی جز بطری جمع‌کردن یاد بگیرد. اما او خوب می‌داند که آرزو، شکم را سیر نمی‌کند. نگاهش را از مکتب می‌دزدد، سرش را پایین می‌اندازد و دوباره راه می‌افتد؛ چون زندگی راه دیگری برایش نگذاشته است. ظهر که می‌شود، آفتاب تندتر می‌تابد و خستگی، سنگین‌تر بر تنش می‌نشیند. اگر چیزی برای خوردن باشد، نانی خشک یا لقمه‌ای ساده است. بیشتر وقت‌ها همان را هم ندارد. اما باز هم دست از کار نمی‌کشد، چون می‌داند در خانه، مادری منتظر است؛ مادری که از صبح تا شب پشم پاک می‌کند؛ با دستانی زبر و ترک‌خورده که دیگر نرمی را نمی‌شناسند. با آن‌هم، درآمدش کافی نیست. درآمد مادر، کنار دستمزد ناچیز جاوید، فقط برای دوام‌آوردن است، نه برای زندگی. جاوید گاهی با خودش فکر می‌کند: اگر پدر زنده بود، شاید همه‌چیز فرق می‌کرد. او هنوز صدای پدر، نگاهش، و شانه‌هایش را به یاد دارد؛ شانه‌هایی که حالا نیستند تا باری را بردارند. مرگ پدر فقط یک انسان را نگرفت؛ ستون خانه را شکست. بعد از آن، جاوید مرد خانه شد، آن‌هم در ده‌سالگی؛ مسئول نان، کرایه، و آرامش خانواده‌ای که هر روز بیشتر در فقر فرو می‌رفت. عصر که می‌شود، بوجی جاوید سنگین‌تر شده و تنش خسته‌تر. بطری‌ها را می‌فروشد، پول را با دقت می‌شمارد؛ هر افغانی برایش معنا دارد. اسکناس‌های مچاله را با احتیاط در جیب کهنه‌اش می‌گذارد و راه خانه را در پیش می‌گیرد. راه برگشت همیشه طولانی‌تر به نظر می‌رسد، شاید چون خستگی، قدم‌ها را کندتر می‌کند. وقتی به خانه می‌رسد، هوا رو به تاریکی است. مادر با دیدن او لبخندی خسته می‌زند؛ لبخندی که بیشتر برای پنهان‌کردن نگرانی‌ست تا ابراز خوشحالی. خواهرانش دورش جمع می‌شوند. جاوید پول را به دست مادر می‌دهد، بوجی خالی را گوشه‌ای می‌گذارد و روی زمین می‌نشیند. در دلش دعا می‌کند: که فردا هم بتواند کار کند، که مریض نشود، که پاهایش یاری کنند؛ چون اگر او زمین بخورد، همه زمین می‌خورند. شب که می‌شود و همه به خواب می‌روند، جاوید به سقف خیره می‌شود. شاید هنوز در دلش رؤیای کوچکی زنده باشد؛ رؤیای رفتن به مکتب، رؤیای آینده‌ای که در آن، کودک بودن جرم نباشد. اما صبح که برسد، دوباره بوجی، دوباره سرک، دوباره بطری‌ها... زندگی برای جاوید، همین تکرار بی‌پایان است؛ تکراری سنگین که کودکی‌اش را آرام‌آرام می‌بلعد. جاوید، یکی از هزاران کودکی‌ست که در کوچه‌های کابل بزرگ می‌شوند، بی‌آن‌که فرصت کودک‌بودن داشته باشند. داستان او نه فریاد است و نه گریه؛ داستان او، سکوتی‌ست عمیق که هر روز زیر قدم‌های مردم له می‌شود، بی‌آن‌که کسی بایستد و بپرسد: «این کودک، چرا باید این‌گونه زندگی کند؟» نویسنده: سارا کریمی

ادامه مطلب


2 هفته قبل - 88 بازدید

بیش از ۴۲ هزار پناه‌جوی افغانستانی طی یکسال در ترکیه بازداشت شدند

اداره مهاجرت ترکیه درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که در یکسال گذشته بیش از ۱۵۲ هزار پناه‌جو به علت نداشتن اسناد اقامت در این کشور بازداشت شده‌اند. این اداره با نشر گزارشی گفته است که پناه‌جویان افغانستانی با بیش از ۴۲ هزار نفر، در صدر فهرست پناه‌جویان بازداشت‌شده از سوی حکومت ترکیه قرار دارند. در گزارش آمده است که پس از آن، به‌ترتیب شهروندان سوریه، اوزبیکستان، ترکمنستان و ایران قرار گرفته‌اند. همچنین نمودار منتشرشده از سوی اداره مهاجرت ترکیه نشان می‌دهد که شمار پناه‌جویان بازداشتی در سال ۲۰۲۵ میلادی نسبت به سال گذشته کاهش یافته است. چنانچه، بیش از ۲۲۵ هزار پناه‌جو در سال ۲۰۲۴ میلادی بازداشت شده‌ بودند. همچنین سال گذشته، بیش از ۶۵ هزار شهروند افغانستان از سوی پولیس در شهرهای مختلف ترکیه بازداشت شده بودند. بازداشت مهاجران افغانستانی از این رو در ترکیه بالاست که این کشور به علت نزدیکی به یونان، یکی از مسیرهای اصلی قاچاق پناه‌جویان افغانستانی و ایرانی به اروپا است. همزمان با فشار اروپا بر ترکیه برای جلوگیری از مهاجرت غیررسمی، پولیس این کشور به طور مرتب پناه‌جویان افغانستان را بازداشت و به افغانستان اخراج کرده است. مهاجران افغانستانی در مرز ترکیه و بازداشتگاه‌های این کشور با خشونت پولیس مواجه اند. همچنین نشریات پولیتیکو، اشپیگل و چند رسانه دیگر در ماه میزان سال گذشته با انتشار یک گزارش مستند و مشترک فاش کردند که پناه‌جویان افغان و سوری در مراکز اخراج ترکیه مورد ضرب‌وشتم و سوءاستفاده قرار گرفته‌اند.

ادامه مطلب


2 هفته قبل - 103 بازدید

شربت گل: سرگذشتم را می‌نویسم تا جهان بداند چقدر سختی‌ها را تحمل کردم

شربت گُل، خانم اهل افغانستان که تصویر نمادینش با «چشمان سبز» خیره‌کننده در جلد مجله نشنال جئوگرافیک منتشر شد و به نماد رنج و مهاجرت پناه‌جویان افغان تبدیل گردید، می‌گوید که این شهرت تأثیرات تلخ بر زندگی شخصی‌اش گذاشته است. وی در گفتگو با بی‌بی‌سی افغانستان گفته است که این تصویر، اگرچه شهرت جهانی برای او به ارمغان آورد، اما باعث درد و رنج فراوان شد و زندگی‌اش را به صورت کامل تغییر داد. شربت گُل در این گفتگو تاکید کرده است: «با وجود شهرت جهانی، این شهرت آسان به دست نیامده و کاش هرگز چنین تصویری از من منتشر نمی‌شد.» این عکس نمادین در سال ۱۹۸۴ میلادی توسط استیو مک‌کوری، عکاس مشهور آژانس خبری و نشنال جئوگرافیک، در اردوگاه پناهندگان ناصر باغ در نزدیکی پیشاور، پاکستان گرفته شده است. عکس او بعدها در جلد شماره جون ۱۹۸۵ مجله نشنال جئوگرافیک چاپ شد و به یکی از شناخته‌شده‌ترین تصاویر تاریخ این مجله تبدیل شد. شربت گُل در ادامه افزوده است که شهرت او، علاوه بر تحسین جهانی، باعث شد جامعه و رسانه‌ها فشار زیادی بر او وارد کنند و بسیاری از سختی‌ها و رنج‌هایش را تشدید کنند. همچنین وی در بخشی از این گفتگو افزوده است که در فرهنگ پشتون، زنان معمولاً نباید در عکس‌ها ظاهر شوند یا با مردان غریبه تماس چشمی برقرار کنند، و این موضوع برای او سختی‌هایی به همراه داشته است. شربت گُل اعلام کرده که قصد دارد سرگذشت زندگی خود را در قالب یک کتاب منتشر کند تا روایت واقعی پشت چهره مشهورش و تأثیرات مخرب شهرت بر زندگی‌اش را با جهان به اشتراک بگذارد. این در حالی است که شربت گُل ابتدا در پاکستان زندگی کرد و در سال ۲۰۱۶ میلادی به افغانستان بازگردانده شد. در سال‌های اخیر و پس از به قدرت رسیدن حکومت سرپرست در کشور، او به ایتالیا پناهنده شده و در آنجا زندگی می‌کند. شربت گُل می‌گوید که او اکنون با انتشار روایت زندگی واقعی خود قصد دارد نشان دهد که پشت تصویر مشهور و نمادین، داستانی از رنج، مهاجرت و مقاومت وجود دارد که تا امروز کمتر شنیده شده است.

ادامه مطلب


2 هفته قبل - 81 بازدید

سازمان جهانی صحت: ۸۶ درصد مرگ‌های زودرس در کشورهای کم‌درآمد رخ می‌دهد

سازمان جهانی بهداشت درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که ۸۶ درصد مرگ‌های زودرس در کشورهای با درآمد کم و متوسط رخ می‌دهد. این سازمان با نشر گزارشی به بیماری‌های قلبی عروقی، سرطان، دیابت و امراض تنفسی مزمن به عنوان عامل اصلی مرگ، بیماری و ناتوانی افراد در سراسر جهان اشاره کرده است و همچنان بیش از یک میلیارد نفر در سراسر جهان با مشکلات روحی و روانی دست‌وپنجه نرم می‌کنند و بسیاری به خدمات لازم دسترسی ندارند. سازمان جهانی صحت همچنان خودکشی را به عنوان یکی از عوامل عمده مرگ در میان جوانان اعلام کرده و بر ضرورت سرمایه‌گذاری بر بخش‌های بهداشت روانی و مراقبت‌های اولیه تاکید کرده است. در گزارش تاکید شده است که در سال ۲۰۲۵ میلادی، دستاورد بزرگ توام با چالش‌های عمیق در عرصه صحت جهانی داشته و کاهش چشمگیر بودجه یکی از عمده‌ترین چالش‌های سازمان مذکور بوده است. همچنین این سازمان با اشاره به مرگ‌ومیر ۱.۲ میلیون نفر ناشی از توبرکلوز در سال گذشته میلادی، می‌گوید که این آمار نشان‌دهنده ضرورت رسیدگی به عوامل تهدیدکننده از جمله «اچ‌آی‌وی، دیابت، استفاده دخانیات و سوءتغذیه» است. در گزارش آمده است که کاهش بودجه سازمان بهداشت جهانی در سال ۲۰۲۵ میلادی، خدماتی چون مراقبت‌های ویژه برای مادران، واکسیناسیون، پیشگیری از «اچ‌آی‌وی» و نظارت بر امراض را به‌شدت مختل کرده است؛ چنانچه این سازمان هشدار داده است که کاهش بودجه تا سال ۲۰۳۰ میلادی باعث ابتلای ۴ تا ۱۰ میلیون نفر به «اچ‌آی‌وی» و مرگ ۳ میلیون نفر خواهد شد. سازمان بهداشت جهانی در ادامه افزوده است که به‌رغم کاهش ۸۸ درصدی مرگ‌ومیر ناشی از سرخکان در دو دهه اخیر، موارد ابتلا به این بیماری در سراسر جهان رو به افزایش است و در سال ۲۰۲۴ میلادی حدود ۱۱ میلیون مورد جدید ثبت شده است. در گزارش آمده است که برای توقف انتقال این ویروس واگیردار، حداقل دو دوز واکسن ضروری است؛ اما در سال ۲۰۲۴ حدود ۲۰ میلیون کودک به‌دلیل درگیری‌ها و افزایش اطلاعات نادرست درباره واکسن‌ها، از دریافت واکسن‌ سرخکان محروم مانده‌اند. افزون بر آن، مرگ‌ومیر مادران و کودکان به اندازه کافی کاهش نیافته است. سرمایه‌گذاری کم در بخش مراقبت‌های صحی اولیه و خلاها در خدمات اساسی از جمله زایمان، مانع دسترسی به اهداف تعیین شده این سازمان بوده است.

ادامه مطلب


2 هفته قبل - 87 بازدید

اعتیاد کودکان به تکنولوژی

در دنیای امروز، اعتیاد کودکان به تکنولوژی به یکی از نگرانی‌های جدی و قابل توجه والدین تبدیل شده است. این نوع وابستگی، مشابه سایر انواع اعتیاد، همان بخش‌هایی از مغز را درگیر می‌کند که در اعتیادهای رفتاری یا مواد مخدر نیز فعال‌اند. تأثیرات آن می‌تواند عمیق و مخرب باشد؛ از آسیب به سلامت روان و تمرکز گرفته تا تأثیرات منفی بر رشد جسمی و روابط اجتماعی. از همین رو، لازم است پیش از آن‌که این وابستگی شدت بگیرد، والدین با آگاهی و مدیریت مناسب، راهکارهایی برای کنترل استفاده از تکنولوژی در زندگی فرزندان خود در پیش بگیرند. پیشگیری، آموزش صحیح و الگوی رفتاری مناسب، مهم‌ترین گام‌ها برای جلوگیری از گسترش این اعتیاد پنهان هستند. علائم و نشانه‌های اعتیاد کودک به تکنولوژی مطالعات نشان می‌دهند که اعتیاد کودکان به تکنولوژی شباهت زیادی به سایر انواع اعتیاد، از جمله اعتیاد به مواد مخدر دارد. در واقع، استفاده‌ی مکرر و بی‌رویه از وسایل دیجیتال همان بخش‌هایی از مغز را فعال می‌کند که در اعتیادهای شدید نیز درگیر هستند. هنگام استفاده از این ابزارها، مغز کودک شروع به ترشح «دوپامین» می‌کند؛ هورمونی که مسئول ایجاد حس لذت و شادی است. این لذت موقتی باعث می‌شود کودک بارها و بارها به دنبال تکرار تجربه باشد، تا جایی که کنترل رفتار برای او و اطرافیان دشوار یا حتی غیرممکن می‌شود. سازمان جهانی بهداشت (WHO)، اعتیاد به تکنولوژی و ابزارهای دیجیتال را این‌گونه تعریف می‌کند: «الگوی رفتاری تکرارشونده در استفاده از فناوری که بر زندگی شخصی، اجتماعی، تحصیلی یا خانوادگی فرد تأثیر منفی می‌گذارد، با این وجود، فرد قادر به ترک یا کاهش آن نیست.» از نشانه‌های رایج اعتیاد کودکان به تکنولوژی می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: - بی‌قراری یا پرخاشگری هنگام قطع دسترسی - کاهش علاقه به فعالیت‌های غیر دیجیتال - افت عملکرد تحصیلی - مشکلات خواب - انزوای اجتماعی - وابستگی شدید به گوشی، تبلت یا بازی‌های ویدیویی حتی در موقعیت‌های نامناسب شناسایی زودهنگام این نشانه‌ها، نخستین گام برای پیشگیری و درمان مؤثر این نوع اعتیاد است. «اعتیاد به بازی‌های دیجیتال یا ویدیویی» الگویی از رفتار است که در آن فرد قادر به توقف بازی نیست و به آن اولویتی بیش از حد می‌دهد؛ حتی بیشتر از فعالیت‌های مهم زندگی‌اش. تا جایی که این وضعیت به مرحله‌ای می‌رسد که بازی‌های دیجیتال برای او مهم‌تر از سایر علاقه‌مندی‌ها و فعالیت‌های روزمره می‌شود. حال، بر اساس این تعریف و مطابق با معیارهای منبع تشخیصی اختلالات روانی (DSM-5)، زمانی می‌توان اعتیاد کودک به تکنولوژی را تأیید کرد که ویژگی‌های زیر در او مشاهده شود: کنترل نداشتن بر زمان بازی یا استفاده از ابزار دیجیتال اولویت دادن به بازی نسبت به سایر فعالیت‌های روزمره ادامه دادن به استفاده، حتی با وجود پیامدهای منفی (مثلاً افت تحصیلی یا مشکلات خانوادگی) احساس بی‌قراری، تحریک‌پذیری یا اضطراب هنگام عدم دسترسی به تکنولوژی تلاش‌های ناموفق برای کاهش یا ترک استفاده کاهش تعاملات اجتماعی و علاقه به سرگرمی‌های غیر دیجیتال استفاده‌ی مداوم و طولانی‌مدت که فراتر از زمان‌های تعیین‌شده است. تشخیص اعتیاد تنها با مشاهده یک یا دو علامت ممکن نیست؛ بلکه باید این نشانه‌ها به‌صورت پایدار و به مدت حداقل ۱۲ ماه ادامه داشته باشند و تأثیر قابل توجهی بر عملکرد کودک در حوزه‌های مختلف بگذارند. افت عملکرد، مانند کاهش نمرات و افت تحصیلی صرف زمان زیاد برای بازی یا استفاده از ابزارهای دیجیتال قطع یا کاهش روابط اجتماعی و ارتباط با دوستان بی‌علاقگی به سایر سرگرمی‌ها و فعالیت‌های مورد علاقه‌ی قبلی اشتغال ذهنی مداوم با بازی، حتی زمانی‌که مشغول آن نیست ناتوانی در کنترل تمایل به بازی یا استفاده از تکنولوژی بروز تغییرات خلقی مانند اضطراب، بی‌قراری یا پرخاشگری ادامه‌ی بازی با وجود پیامدهای منفی مانند تنش در خانه یا افت تحصیلی بنابراین، اگر کودک شما چند مورد از نشانه‌های بالا را به‌صورت مداوم نشان می‌دهد، می‌توان گفت که احتمال اعتیاد به تکنولوژی در او وجود دارد و باید برای پیشگیری یا درمان، اقدام جدی صورت گیرد. دلایل گرایش و اعتیاد به تکنولوژی در کودکی امروزه با تغییر سبک زندگی، استفاده از تکنولوژی نیز به‌طور چشمگیری افزایش یافته و ابزارهای دیجیتال به عضوی جدایی‌ناپذیر از زندگی انسان‌ها تبدیل شده‌اند. اما چرا تا این اندازه در تکنولوژی و ابزارهای دیجیتال غرق شده‌ایم؟ پاسخ روشن است: بسیاری از کارها و فعالیت‌های روزمره ما به فناوری وابسته‌اند؛ از خرید و فروش، انتقال پول، سفرهای بین‌شهری و بین‌المللی گرفته تا امور مهمی مانند تحصیل، کار و حتی تفریح و سرگرمی. طبق آمار اتحادیه بین‌المللی مخابرات، استفاده از اینترنت در کشورهای توسعه‌یافته طی یک دهه‌ی اخیر تا ۲۳۹ درصد رشد داشته است. این درهم‌تنیدگی تکنولوژی با زندگی روزمره، یکی از دلایل اصلی گرایش و اعتیاد کودکان به ابزارهای دیجیتال است. چرا که بازی‌ها، آموزش‌ها و حتی تعاملات اجتماعی آن‌ها نیز به‌گونه‌ای با گوشی‌های هوشمند، تبلت، رایانه و سایر دستگاه‌های دیجیتال پیوند خورده‌اند. پژوهش‌ها نشان می‌دهند که استفاده‌ی زیاد و نادرست از فناوری‌های نوین، با وجود مزایایی چون راحتی و سرعت بیشتر، می‌تواند منجر به بروز مشکلاتی مانند وابستگی و اعتیاد شود؛ تا جایی‌که اعتیاد به اینترنت را به‌عنوان «بیماری همه‌گیر قرن» معرفی کرده‌اند. در حال حاضر، در کشور ما نیز بخش زیادی از وقت کودکان صرف انجام بازی‌های رایانه‌ای می‌شود. این بازی‌ها به دلیل جذابیت بالا، داستان‌های هیجان‌انگیز، طراحی رنگارنگ و ویژگی‌های رقابتی، توانسته‌اند کودکان و نوجوانان بسیاری را جذب کرده و آن‌ها را به بزرگ‌ترین گروه مخاطبان خود تبدیل کنند. بنابراین، می‌توان گفت یکی از دلایل مهم اعتیاد به تکنولوژی در دوران کودکی، کشش و جذابیت بالای بازی‌های اینترنتی است. متأسفانه این بازی‌ها نه‌تنها بخش قابل‌توجهی از اوقات فراغت کودکان را اشغال کرده‌اند، بلکه زمان‌هایی که باید صرف تحصیل، انجام تکالیف، تعامل با خانواده و بازی با هم‌سالان شود را نیز تصاحب کرده‌اند. در واقع، بازی‌های اینترنتی به ابزاری برای ارضای نیازهای روانی چون هیجان، سرگرمی، احساس رقابت، کسب قدرت و حتی راهی برای فرار از واقعیت تبدیل شده‌اند و همین ویژگی‌ها آن‌ها را به یکی از عوامل مهم در بروز اعتیاد به تکنولوژی در کودکان بدل کرده است. پیامدها و عوارض اعتیاد به فناوری در کودکان یکی از ویژگی‌های مهم رفتارهای اعتیادی، وسوسه‌برانگیز بودن آن‌هاست. هرچند این رفتارها در لحظه ممکن است لذت‌بخش یا تشویق‌کننده به نظر برسند، اما در بلندمدت پیامدهای زیان‌باری به‌همراه دارند. متأسفانه در سال‌های اخیر شاهد رشد چشم‌گیر اعتیاد کودکان به فناوری هستیم. این اعتیاد باعث شده سال‌های اولیه رشد کودک—که دوره‌ای حیاتی برای تعامل با همسالان و گسترش مهارت‌های اجتماعی است—صرف بازی‌های اینترنتی و استفاده مداوم از ابزارهای هوشمند شود. اما اثرات منفی اعتیاد به تکنولوژی تنها به این موضوع محدود نمی‌شود. پیامدهای این وابستگی عبارت‌اند از: - کاهش مهارت‌های ارتباطی و اجتماعی - ضعف در تمرکز و توجه - افت عملکرد تحصیلی - اختلال در خواب و الگوهای استراحت - افزایش تحریک‌پذیری، پرخاشگری و اضطراب - کاهش فعالیت بدنی و خطر چاقی - کاهش خلاقیت و توانایی حل مسئله - شکل‌گیری وابستگی روانی و کاهش تحمل ناکامی به همین دلیل، لازم است والدین با آگاهی و برنامه‌ریزی مناسب، استفاده از تکنولوژی را برای کودکان مدیریت کرده و از بروز این پیامدها پیشگیری کنند. پیامدهای روانی، اجتماعی و جسمی اعتیاد کودکان به فناوری اعتیاد به فناوری در کودکان نه‌تنها سلامت روان را تهدید می‌کند، بلکه بر رشد اجتماعی، هیجانی و جسمی آن‌ها نیز تأثیرات منفی گسترده‌ای دارد. از جمله پیامدهای روانی و رفتاری می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: - کاهش سلامت روان و افزایش احساس نارضایتی - کاهش روابط اجتماعی و تعامل با دیگران - افزایش ترس، اضطراب و احساس ناامنی - کاهش درگیری حواس پنج‌گانه با دنیای واقعی - بروز رفتارهای پرخاشگرانه - لطمه به رشد هیجانی و اجتماعی - بی‌توجهی به وظایف خانوادگی و درسی - کاهش یا حذف کامل فعالیت‌های فیزیکی و بازی‌های گروهی - تمایل به استقلال زودهنگام و قطع ارتباط عاطفی با خانواده عوارض جسمانی و فیزیکی اعتیاد به فناوری نیز شامل موارد زیر است: - تغییر در سوخت‌وساز بدن و اختلال در عملکرد سیستم ایمنی - افزایش تعداد تنفس و دمای بدن - افزایش ضربان قلب و فشار خون - خستگی و تضعیف چشم‌ها (خشکی، تاری دید، سردرد) - سندروم لرزش دست‌ها در اثر استفاده طولانی از موبایل یا کنسول بازی - چاقی ناشی از کم‌تحرکی و تغذیه ناسالم هنگام استفاده طولانی از دستگاه‌ها این پیامدها نشان می‌دهند که مدیریت صحیح زمان استفاده از فناوری برای کودکان، یک ضرورت حیاتی در مسیر رشد سالم آنان است. بله، اعتیاد کودک به تکنولوژی قابل مدیریت و کاهش است، به‌شرط آن‌که والدین با آگاهی، صبوری و برنامه‌ریزی عمل کنند. متن شما به‌صورت زیر ویرایش شده است: آیا می‌توان اعتیاد کودک به تکنولوژی را از بین برد؟ با توجه به پیامدهای جدی اعتیاد به فناوری، حفظ و تقویت سلامت روان کودکان اهمیت ویژه‌ای دارد. کودکان به دلیل رشد ذهنی و عاطفی ناپایدار، بیش از دیگران در معرض آسیب‌های ناشی از استفاده افراطی از اینترنت، بازی‌های آنلاین و فضای مجازی هستند. بنابراین، وظیفه والدین است که مراقب سلامت روان فرزند خود باشند و برای پیشگیری و مدیریت این وابستگی، اطلاعات و مهارت کافی کسب کنند. یکی از مهم‌ترین راهکارها برای جلوگیری از اعتیاد یا کاهش استفاده کودکان از ابزارهای دیجیتال، یافتن جایگزین مناسب و جذاب است. این جایگزین‌ها باید: - متناسب با سن کودک باشند - سرگرم‌کننده و درعین‌حال سازنده باشند - ارتباط اجتماعی، خلاقیت و فعالیت فیزیکی را تقویت کنند فعالیت‌هایی مانند بازی‌های گروهی، نقاشی، کتاب‌خوانی، ورزش، موسیقی یا فعالیت‌های فضای باز می‌توانند به‌تدریج جای استفاده افراطی از تکنولوژی را بگیرند. با حمایت عاطفی، برنامه‌ریزی مناسب و حضور فعال والدین در کنار کودک، می‌توان وابستگی به فناوری را کنترل و به‌مرور از بین برد. نویسنده: سحر یوسفی

ادامه مطلب


2 هفته قبل - 73 بازدید

تیم والیبال زنان افغانستان از راه‌یابی به دیدار نهایی رقابت‌های مرکز آسیا بازماند

در ادامه رقابت‌های والیبال زنان زون مرکز آسیا ٢٠٢٥ میلادی و در دیدار نیمه‌نهایی نخست این مسابقات، تیم والیبال زنان افغانستان در برابر قرغیزستان صف‌آرایی کرد و در نهایت با نتیجه ۳–۱ شکست خورد. این دیدار امروز (چهارشنبه، ۳ جدی) در کشور مالدیو، میزبان این مسابقات برگزار شد. تیم والیبال زنان افغانستان ست‌های اول، دوم و چهارم را به ترتیب با امتیازهای ۲۵–۱۷، ۲۵–۱۴ و ۲۵–۱۵ به حریف واگذار کردند؛ اما در ست سوم نمایش بهتری داشتند و با نتیجه نزدیک ۲۸–۲۶ به پیروزی رسیدند. در دیگر دیدار مرحله نیمه‌نهایی، امشب تیم‌های مالدیو و بنگلادیش به مصاف هم می‌روند که برنده این دیدار راهی فینال خواهد شد و تیم بازنده نیز در دیدار رده‌بندی برابر افغانستان قرار می‌گیرد. قابل ذکر است که مسابقات رده‌بندی و دیدار نهایی فردا، پنج‌شنبه چهارم جدی ۱۴۰۴ برگزار خواهد شد. رقابت‌های والیبال زنان زون مرکز آسیا از روز (شنبه ۲۹ قوس ۱۴۰۴) با حضور تیم‌های افغانستان، مالدیو، بنگلادیش و قرغیزستان در مالدیو آغاز شده و تا ۲۵ دسمبر ۲۰۲۵، برابر با ۴ جدی ۱۴۰۴، ادامه خواهد داشت. زنان والیبالیست کشور پیش از این در برابر، قرغیزستان و مالدیو میزبان شکست خورده بودند، اما در برابر بنگلادیش به پیروزی رسیده بودند. این در حالی است که تیم ملی والیبال زنان کشور چندی پیش در چارچوب رقابت‌‌های همبستگی کشورهای اسلامی ریاض ۲۰۲۵، تیم پنجم این رقابت‌ها شده بود. هدایت این تیم‌ را محمد اسداللهی، سرمربی ایرانی تیم ملی والیبال مردان افغانستان برعهده دارد. قابل ذکر است که حکومت سرپرست پس از بازگشت به قدرت، تمام فعالیت‌های ورزشی را برای زنان در افغانستان ممنوع اعلام کرده و تیم‌های ورزشی زنان را به‌رسمیت نمی‌شناسند.

ادامه مطلب


2 هفته قبل - 107 بازدید

برنامه جهانی غذا: افغانستان با یکی از شدیدترین بحران‌های گرسنگی جهان روبرو است

برنامه جهانی غذا (WFP) درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که افغانستان همچنان درگیر یکی از شدیدترین بحران‌های گرسنگی در جهان است و میلیون‌ها تن توان تأمین غذای روزانه‌ی خود را ندارند. این سازمان امروز (چهارشنبه، ۳ جدی) با نشر گزارشی گفته است که از هر پنج شهروند افغانستان، یک تن از آنان نمی‌داند وعده بعدی غذای خود را از کجا تهیه کند. برنامه جهانی غذا در ادامه تاکید کرده است که چهار دهه جنگ، بحران اقتصادی، فقر گسترده و بلایای طبیعی، این وضعیت را تشدید کرده است. براساس گزارش برنامه جهانی غذا، علاوه بر بحران‌های دیگر در افغانستان، زمین‌لرزه ۶ ریشتری در شرق کشور نیز صدها کشته و هزاران آسیب‌دیده برجای گذاشته است. این نهاد در ادامه افزوده است که بیسکویت‌های مقوی و اقلام کمکی به آسیب‌دیدگان رسانده، اما دسترسی به مناطق کوهستانی همچنان دشوار است. همچنین برنامه جهانی غذا هشدار داده است که بیش از ۳.۵ میلیون کودک زیر پنج سال در افغانستان در معرض سوء‌تغذیۀ شدید قرار دارند، آماری که کشور را در وضعیت یکی از بدترین بحران‌های تغذیه‌ای جهان قرار می‌دهد. این نهاد می‌گوید که آمار کودکان دچار سوء‌تغذیه نسبت به سال گذشته حدود نیم میلیون تن افزایش یافته است. این در حالی است که سازمان ملل گزارش داده بود که در سال ۲۰۲۶ میلادی، بسیاری از جمعیت افغانستان به‌دلیل فقر و بحران‌های موجود نیاز فوری به کمک‌های بشردوستانه خواهند داشت.

ادامه مطلب