یوناما یا دفتر نمایندگی سیاسی سازمان ملل متحد در افغانستان اعلام کرده است که حکومت سرپرست در اواخر ماه آگوست سال جاری در برخی از ولایت‌ها، مدرسه‌های دینی را نیز به‌روی دختران بسته‌اند. این نهاد با نشر گزارشی گفته است که حکومت فعلی در ماه‌ آگوست سال جاری میلادی، سه مدرسه‌ی دینی را در کابل به‌دلایل «نقض قوانین حجاب، تدریس مضمون‌های مکتب و پذیرش دختران بالاتر از صنف ششم» بستند. در گزارش آمده است که مسوولان حکومتی در اواخر ماه آگوست در پکتیکا و بدخشان نیز از «جذب دختران بالاتر از ۱۰ و ۱۳ سال در مدرسه‌های دینی» خودداری کرده‌اند. یوناما در ادامه تاکید کرده است که طی سه ماه تهیه این گزارش، دست‌کم ۴۵۶ مورد دست‌گیری و بازداشت و ۴۴ مورد بدرفتاری با زنان و مردان در افغانستان توسط نیروهای امر به معروف و نهی از منکر حکومت فعلی را مستند کرده است. طبق گزارش دفتر نمایندگی سیاسی سازمان ملل متحد، این افراد به‌دلایل «اصلاح ریش و مو به سبک غربی، نواختن و گوش دادن به موسیقی و رعایت نکردن حجاب» توسط نیروهای امر به معروف بازداشت و با آن‌ها بدرفتاری شده‌اند. این‌ نهاد در گزارش خود آورده که مسوولان دولتی طی ماه‌های جولای، آگوست و سپتامبر سال جاری میلادی، ۲۶۳ تن به‌شمول ۲۰۹ مرد و ۵۴ زن را در شماری‌ از ولایت‌ها در ملاءعام شلاق زده است. باید گفت که حکومت فعلی در بیش از چهار سال گذشته بیش از ۸۰  فرمان به هدف محدودکردن زنان و دختران صادر کرده است. همچنین حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. حکومت فعلی در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

سازمان بین‌المللی کار در افغانستان درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که از زنان و دختران درمان‌شده از اعتیاد در ولایت غزنی حمایت می‌کند. این سازمان امروز (چهارشنبه، ۷ عقرب) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که برای ۲۵ زن درمان‌شده از اعتیاد در ولایت غزنی، مهارت‌های کسب‌وکار آموزش داده است. همچنین این سازمان در بخشی پیامش تاکید کرده است که شرکت‌کنندگان در این دوره آموزشی فرصت دستیابی به استقلال مالی و حرکت به‌سوی بازتوانی پایدار را به‌دست خواهند آورد. این در حالی است که حکومت فعلی پیش‌تر اعلام کرده بودند که بیش از یک میلیون زن و کودک در افغانستان به مواد مخدر مبتلا هستند. حکومت فعلی این زنان و دختران را برای ترک اعتیاد به زندان‌ها منتقل کرده‌اند. نهادهای مختلف سازمان ملل در افغانستان نسبت به وضعیت زنان معتاد هشدار داده و تاکید کرده‌اند که هیچ‌گونه توجهی به آنان نشده است. در حالی سازمان بین‌المللی کار در افغانستان از حمایت زنان درمان شده از اعتیاد اطمینان می‌دهد که زنان و دختران با ممنوعیت اشغال و آموزش مواجه هستند.

فیلم «آهنگ سیما» به کارگردانی رویا سادات، فیلم‌ساز شناخته‌شده‌ی افغانستان، برنده‌ی جایزه‌ تماشاگران در جشنواره‌ی «سین نامرئی» در شهر بیلبائو اسپانیا شد. خانم سادات با نشر پیامی در حساب کاربری ا فیس‌بوک خود از دریافت این جایزه‌ خبر داده و گفته است که این فیلم بیش‌ترین شمار تماشاگر را در سه نمایش پیاپی خود داشته و با استقبال گسترده‌ی مخاطبان روبرو شده است. وی در بخشی از پیامش نوشته است که این جشنواره برایش «تجربه‌ای بسیار معنادار» بوده است. او در ادامه از سخت‌کوشی، مهمان‌نوازی و تعهد برگزارکنندگان به هنر و ارتباط عمیق آنان با مردم، به‌ویژه نسل جوان، قدردانی کرده و تاکید کرده است که دریافت این جایزه برایش افتخاری بزرگ است. در بخشی از این پیام آمده است که جایزه‌ی تماشاگران این جشنواره را آلبا سوتورا کلوآ، یکی از تهیه‌کنندگان این فیلم، از سوی گروه سازنده دریافت کرده است. رویا سادات در ادامه افزوده است که فیلم «آهنگ سیما»، با همکاری شرکت‌های خانه‌ی فلیم رویا، بالدر فیلم، ولوس فیلم، یوربن فکتوری و چند استودیوی دیگر ساخته شده است. این کارگردان اهل افغانستان تصریح کرده که در این فیلم بازیگرانی چون مژده جمالزاده، نیلوفر کوخانی، عزیز دلدار، لینا عالم، نیلوفر پزیرا، مکس گروس، پیمان آریانفر، مرتضی علوی، زبیر پاداش و حلیمه احمدی نقش‌آفرینی کرده‌اند. قابل ذکر است که که فیلم «آهنگ سیما» روایتی انسانی از زنان، تاب‌آوری و امید در افغانستان امروز است و در جشنواره‌های گوناگون بین‌المللی با استقبال گسترده روبرو شده است. این در حالی است که چندی پیش نیز رویا سادات برنده‌ی جایزه‌ی افتخاری جشنواره‌ی بین‌المللی فیلم تورنتو (آی‌اف‌اف‌اس‌ای) شده بود.

یوناما یا دفتر هیأت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که مأموران امر به معروف و نهی از منکر حکومت سرپرست در شماری از ولایت‌ها مانع دسترسی زنان بدون محرم به خدمات صحی می‌شوند. یوناما این اظهارات را در گزارش سه‌ماهه‌ی خود که امروز (سه‌شنبه، ۶ عقرب) نشر کرده، مطرح کرده و گفته است که مأموران امر به معروف و نهی از منکر به‌طور منظم از مراکز صحی در سراسر کشور نظارت می‌کنند تا بررسی کنند که آیا قوانین جداسازی جنسیتی، حجاب و همراهی بیماران توسط محرم رعایت می‌شود یا خیر. در بخشی از گزارش آمده است که در ۲۶ جولای در ولایت ارزگان، مأموران امر به معروف از دو مرکز صحی بازدید کردند و به کارمندان دستور دادند که به زنان بدون محرم خدمات صحی ارائه نکنند. یوناما در ادامه تاکید کرده است که در اول سپتامبر در ولایت قندهار، مأموران امر به معروف از یک مرکز صحی نظارت کرده و دستور دادند که کارکنان زن همراه با محرم خود در محل کار باشند و بیماران زن بدون محرم نباید تداوی شوند. دفتر هیأت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان افزوده است که در نهم سپتامبر نیز در قندهار، مقام‌های اداره‌ی امر به معروف و نهی از منکر با مسوولان صحی ملاقات کردند تا به سازمان‌های غیردولتی بخش صحت خاطرنشان کنند که کارکنان صحی زن باید در تمام مدت در محل، محرم مرد داشته باشند. همچنین این گزارش نشان می‌دهد که در ۲۲ سپتامبر، مأموران امر به معروف و نهی از منکر به داکتران دندان‌‌ مرد دستور دادند که اجازه‌ی تداوی زنان را ندارند. در بخشی از گزارش ادامه آمده است که مسوولان حکومتی به مراکز صحی گفته‌اند که در صورت تمایل به ارائه‌ی خدمات دندان‌پزشکی به زنان، باید داکتران زن استخدام کنند. در حالی این محدودیت‌ها وضع می‌شود که بخش صحت افغانستان با کمبود داکتران زن مواجه است و از جانب دیگر، حکومت فعلی آموزش و تحصیل دختران از جمله در بخش صحی را ممنوع کرده‌اند. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

بخش زنان سازمان ملل متحد اعلام کرده است که گزارش‌ها نشان می‌دهد که در نتیجه‌ی سیاست‌های سخت‌گیرانه‌ی حکومت سرپرست در برابر زنان و دختران در بیش از چهار سال گذشته، افغانستان دومین شکاف جنسیتی بزرگ جهان را دارد. این سازمان با نشر گزارشی گفته است که افغانستان ۷۶ درصد اختلاف میان زنان و مردان در حوزه‌های بهداشت، آموزش، شمول مالی و مشارکت در تصمیم‌گیری را دارد و این کشور یکی از بدترین بحران‌های حقوق بشری را تجربه می‌کند. یافته‌های بخش زنان سازمان ملل متحد، نشان می‌دهد که از هر 10 زن در افغانستان هشت نفر آنان از آموزش، کار و مهارت‌آموزی محروم اند؛ آماری که تقریبا چهار برابر مردان است. بخش زنان سازمان ملل متحد در ادامه هشدار داده است که اگر همه‌ی جمعیت افغانستان توان‌مند ساخته نشود، روند توسعه در این کشور هم‌چنان به سقوط ادامه خواهد داد. پیش از این نیز، ملل متحد هشدار داده بود که محدودیت‌های وضع‌شده بر زنان و دختران پس از حاکمیت حکومت سرپرست، دست‌آوردهای در زمینه‌ی برابری جنسیتی را از بین برده است. بر اساس داده‌های سازمان ملل، حکومت فعلی در بیش از چهار سال گذشته بیش از 80 فرمان به هدف محدودکردن زنان و دختران صادر کرده است. همچنین حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. حکومت فعلی در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

همزمان با بازگشت مهاجران افغانستانی از ایران و پاکستان، «جنبش زنان معترض شمال» نسبت به بی‌توجهی جامعه‌ی جهانی نسبت به اخراج آنان به‌ویژه افراد آسیب‌پذیر و زنان انتقاد کرده است. این جنبش با نشر اعلامیه‌ای گفته است که زنان و دختران در افغانستان با چالش‌ها و محدودیت‌های فزاینده روبرو هستند و این وضعیت سبب شده است که بسیاری آنان راه مهاجرت را در پیش گیرند؛ اما در کشورهای همسایه نیز، وضعیت مناسبی ندارند. در ادامه آمده است که زنان مهاجر افغانستانی در کشورهای همسایه، به‌ویژه در پاکستان و ایران، با شرایط دشوار و رفتارهای تحقیرآمیز روبرو اند. در اعلامیه آمده است که این زنان و دختران در میان تهدید اخراج، فقر و نبود حمایت انسانی، روزهای پرهراسی را سپری می‌کنند. جنبش زنان معترض شمال تاکید کرد که مهاجرت برای بسیاری از زنان افغانستانی به معنای نجات از جنگ و حاکمیت محدودکننده در داخل کشور بوده است؛ اما اکنون، در کشورهای میزبان نیز از ابتدایی‌ترین حقوق انسانی محروم شده‌اند. در بخشی از اعلامیه آمده است: «مهاجر بودن جرم نیست؛ زنان افغانستانی تنها پناه‌جو نیستند، آنان مادران و سرپرستان خانواده پ‌اند که برای حفظ جان و آینده‌ی فرزندان‌شان از همه‌چیز گذشته‌اند.» این جنبش هشدار می‌دهد که اخراج اجباری مهاجران افغانستانی بدون درنظرگرفتن وضعیت انسانی آنان، نقض آشکار حقوق بشر است. این جنبش از جامعه‌ی جهانی، نهادهای بین‌المللی و سازمان ملل می‌خواهد که برای جلوگیری از یک فاجعه‌ی انسانی دیگر در میان زنان و کودکان افغانستانی، اقدام فوری انجام دهند. در پی تشدید محدودیت‌های حکومت فعلی، بسیاری از زنان و دختران، فعالان حقوق بشر، روزنامه‌نگاران، نظامیان پیشین و دیگر قشرهای آسیب‌پذیر مجبور به ترک افغانستان شدند.