برچسب: رسانه گوهرشاد

4 ماه قبل - 160 بازدید

بخش زنان سازمان ملل: زنان افغانستان به حمایت و همبستگی جهانی نیاز دارند

همزمان با روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان و دختران، بخش زنان سازمان ملل متحد (UN Women) در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که زنان و دختران افغانستان نیازمند حمایت و همبستگی جهانی هستند. این سازمان امروز (سه‌شنبه، ۴ قوس) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که تجدید همبستگی جهانی و حفاظت از حقوق زنان و دختران در افغانستان ضروری می‌باشد. همچنین بخش زنان سازمان ملل متحد در بخشی از پیامش، بر تأمین منابع مالی انعطاف‌پذیر برای مقابله با خشونت جنسیتی و حمایت از سازمان‌های محلی تحت مدیریت زنان تأکید کرده است. این سازمان در ادامه تاکید کرده است که برای توانمندسازی و کاهش خشونت‌ها، دسترسی امن و فراگیر زنان به فضای دیجیتال نیز مهم می‌باشد. در روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان، سازمان ملل از جهان خواسته است که با زنان و دختران در افغانستان، «امروز و هر روز» هم‌صدا باشند و از حقوق آنان حمایت کنند. در حالی سازمان ملل متحد از حقوق زنان و دختران افغانستان حمایت می‌کند که حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

ادامه مطلب


4 ماه قبل - 124 بازدید

در حملات هوایی پاکستان در خوست ۹ کودک و یک زن کشته شدند

ذبیح‌الله مجاهد، سخنگوی حکومت سرپرست افغانستان در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که نیروهای پاکستانی بار دیگر به ولایت خوست حمله کرده و در نتیجه‌ی ۹ کودک و یک زن جان باخته‌اند. آقای مجاهد امروز (سه‌شنبه، ۴ قوس) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که شب گذشته در ولسوالی گربزو خوست، منطقه «مغلګۍ»، نیروهای پاکستانی خانه یک غیرنظامی را هدف قرار دادند. وی در ادامه تاکید کرده است که در این حمله ۹ کودک شامل پنج پسر و چهار دختر، همراه با یک زن کشته شده‌اند و خانه این خانواده به‌طور کامل ویران شده است. سخنگوی حکومت فعلی در ادامه افزوده است که در ولایت‌های کنر و پکتیکا نیز حملات هوایی صورت گرفته که در نتیجه آن چهار غیرنظامی زخمی شده‌اند. او تصریح کرد که در این حملات دو خانه مسکونی نیز آسیب دیده اما تلفات بیش‌تری گزارش نشده است. این حملات در حالی صورت می‌گیرد که تنش‌های مرزی میان نیروهای حکومت فعلی و پاکستان همچنان در حال افزایش است. اسلام‌آباد همواره حکومت سرپرست را متهم می‌کند که در برابر گروه‌های تروریستی که از خاک افغانستان برای انجام حملات در پاکستان استفاده می‌کنند، بی‌تفاوت است اما دولت افغانستان همواره این اتهامات را آن را رد کرده است. پاکستان پیش از این نیز بارها بر مناطق مرزی ولایت‌های شرقی کشور حمله کرده و گفته است که پناه‌گاه و افراد تی‌تی‌پی را هدف قرار داده است.

ادامه مطلب


4 ماه قبل - 254 بازدید

آرزوی گمشده در میان دیوارهای سرد

در یکی از ولسوالی‌های سرد و کوهستانی غزنی، جایی‌ که زمستان‌ها مانند گرز آهنین بر خانه‌های گِلی می‌کوبید و بادهای تیز در دره‌ها زوزه می‌کشیدند، دختری زندگی می‌کرد به نام زهرا؛ دختری که مردم قریه به‌ جای نامش، او را «بدبختک» صدا می‌زدند، چون از همان کودکی سایه‌ی تاریک خانه بر سرش سنگینی می‌کرد. پدرش، مردی تندخو و سخت‌گیر، همیشه با اخم و خشم قدم می‌زد و کوچک‌ترین بهانه، کافی بود تا عصبانیتش را بر سر زهرا آوار کند. زهرا وقتی هشت‌ساله بود، برای نخستین‌بار فهمید که پدرش از جنس پدرهای مهربان قصه‌ها نیست. شبی را هرگز از یاد نبرد؛ همان شبی که چراغ تیل‌شان کم‌نور شد و او دیر جنبید تا پَتِلون چراغ را پاک کند. پدرش با پای برهنه به میان اتاق آمد و چنان سیلی‌ای به صورتش زد که گوش‌های زهرا تا چند روز سوت می‌کشید. مادرش از کنار تنور، با چهره‌ای خاک‌آلود و دستانی لرزان، تنها نگاه کرد و چیزی نگفت؛ زنی که خودش سال‌ها پیش جنگیده بود و شکست خورده بود. او خوب می‌دانست ایستادن در برابر مردی که با خشونت بزرگ شده، چه بهایی دارد. زهرا از همان کودکی یاد گرفت گریه‌هایش را در بالش پنهان کند. هر بار که صدای قدم‌های سنگین پدرش در حویلی می‌پیچید، قلبش مانند پرنده‌ای گرفتار در قفس، در سینه‌اش به تپیدن می‌افتاد. همیشه آرزو می‌کرد ای‌کاش دختر به دنیا نیامده بود؛ بارها زیر لب با حسرت می‌گفت: «کاش پسر می‌بودم، شاید کمتر لت می‌خوردم.» مدرسه‌رفتن برای دختران در آن ولسوالی شبیه رؤیایی محال بود. زهرا تنها چند ماه توانسته بود به مکتب برود و همان روزها، شیرین‌ترین لحظات زندگی‌اش شده بودند. اما وقتی پدرش باخبر شد، کتابچه‌اش را از او گرفت و در آتش انداخت. شعله‌های کوچکی که از کاغذها بالا می‌رفتند، انگار تمام آرزوهای دخترک را می‌سوزاندند. پدرش با دندان‌های فشرده گفت: «دختر را سواد چی به کار؟ فردا خانه‌ی شوهرش کوشش می‌کنه!» آن شب آن‌قدر او را زد که جسمش تا صبح می‌سوخت و درد می‌کرد. هیچ‌کس، حتی جرئت نکرد قطره‌ای آب برایش بیاورد. سال‌ها گذشت و هر سال، برای زهرا مثل برگ‌های پاییزی، خشک‌تر و بی‌امیدتر می‌شد. وقتی پانزده‌ساله شد، خبری تلخ مثل پتکی سنگین بر سرش فرود آمد: پدرش تصمیم گرفته بود او را به مردی بدهد که در یکی از قریه‌های هم‌جوار، زمین‌دار و پولدار بود، اما سنش از پدر زهرا هم بیشتر. مردم قریه می‌گفتند آن مرد دو زن دیگر هم دارد و هر دوی‌شان از زورگویی‌ها و خشونتش نالان‌اند. یک صبح سرد، وقتی برف تازه بر بام‌های گلی نشسته بود، مادر با چشمانی پف‌کرده و صدایی گرفته آهسته وارد اتاق شد و خبر را رساند. زهرا اول فکر کرد شوخی می‌کند؛ اما وقتی لرزش لب‌های مادر را دید، حقیقت مثل خنجری در قلبش نشست. سرش گیج رفت، دلش یخ کرد و زمین زیر پایش خالی شد. وقتی پدرش به خانه آمد، زهرا با گریه و التماس گفت: «پدر، به خدا قسم من هنوز بچه‌ام. این مرد به‌دردم نمی‌خورد… نده مرا، پدر، نده.» اما پدرش بدون آن‌که حتی یک کلمه از حرف‌هایش را بشنود، بازوی او را گرفت، کشان‌کشان به وسط حویلی برد و با مشت و لگد بر سر و صورتش بارید. ضربه‌ها یکی پس از دیگری مثل سنگ بر استخوان‌های نرمش فرود می‌آمد. آن‌قدر زد که مادر، با صدایی لرزان و پر از ترس گفت: «بس است… او می‌میرد.» اما او حتی نگاهی هم به مادر نینداخت. زهرا با چشمان تار و پر از اشک به آسمان نگاه کرد و همان لحظه فهمید که در این خانه، نه صاحب بدنش است، نه صاحب زندگی‌اش… حتی اشک‌هایش هم برای خودش نیست. شب را با استخوان‌های دردناک و بدنی کبود سپری کرد؛ اما دردی بزرگ‌تر از درد جسمی در دلش جا خوش کرده بود: این‌که آینده‌اش، آزادی‌اش، و حتی آرزوهای کودکانه‌اش، بی‌هیچ پرسشی معامله شده‌اند. چند روز بعد، بدون هیچ شادی و صدای موسیقی، در میان سردی هوا و بوی دود هیزم، زهرا را به خانه شوهر بردند. خانه‌ای بزرگ، اما پر از سکوت سنگین و بی‌مهری. شوهرش مردی بود با نگاهی تیز و صدایی خشک، که بوی قساوت از رفتارش می‌بارید. همان شب اول، وقتی زهرا از ترس در گوشه اتاق کز کرده بود، مرد با صدای خشن گفت: «کاری نکو که مرا عصبانی بسازی.» همان لحظه بود که زهرا فهمید زندان جدیدش تازه آغاز شده است. روزهای بعد، با کارهای شاق، توهین‌های بی‌وقفه و تهدیدهای مداوم گذشت. هیچ‌کس نمی‌پرسید زهرا چه می‌خواهد؛ هیچ‌کس نگران دردهایش نبود. شب‌ها روی بستر سردش دراز می‌کشید، به سقف بی‌روح اتاق خیره می‌ماند و با خود زمزمه می‌کرد: «اگر دختر بودن همین است، کاش خدا اصلاً مرا نمی‌آفرید.» زمستان غزنی بیرون از خانه سخت بود، اما سرمای درون قلب زهرا هزار برابر دردناک‌تر. هر صبح که چشم باز می‌کرد، حس می‌کرد چیزی از درونش خاموش می‌شود. آرزوهایش یکی‌یکی می‌مردند، مثل شمع‌هایی که باد بی‌رحم کوهستان آن‌ها را خاموش می‌کرد. و در تمام این سال‌ها، هیچ‌کس نفهمید دختری که پشت دیوارهای آن خانه نفس می‌کشد، چقدر قلبش شکسته، چقدر زندگی‌اش غارت شده، و چند آرزویش پیش از رسیدن به لب‌ها دفن شده‌اند—دختری که هنوز زنده بود، اما تنها به اندازه‌ی سایه‌ای که آرام‌آرام از صفحه روزگار محو می‌شود. نویسنده: سارا کریمی

ادامه مطلب


4 ماه قبل - 279 بازدید

یک زوج جوان در نتیجه‌ی زغال‌‌گرفتگی در هرات جان باختند

منابع محلی از ولایت هرات می‌گویند که یک زوج جوان اهل ولایت دایکندی براثر زغال‌گرفتگی در مربوطات غرب شهر هرات جان باخته‌اند. دست‌کم دو منبع از بستگان این زوج جوان تایید کرده‌اند که آنان (شنبه‌شب، ۱ قوس) هنگام خواب دچار زغال‌گرفتگی شده و جان باخته‌اند. منبع در ادامه تاکید کرده است که این زوج جوان باشندگان اصلی ولسوالی کیتی ولایت دایکندی بودند و پس از اخراج از ایران، در ولایت هرات ساکن شده بودند. باید گفت که در فصل سرما در افغانستان خانواده‌ها از گاز و زغال‌سنگ جهت گرمایش خانه‌ها استفاده می‌کنند که هرازگاهی باعث حوادث مرگ‌بار گازگرفتگی و زغال‌گرفتگی می‌شود. پیش از این از ولایت‌های دیگر کشور نیز مرگ افراد براثر گازگرفتگی گزارش شده است. بی‌احتیاطی و عدم امکانات معیاری از عوامل این حادثه دانسته می‌شود. مسمومیت با منوکسیدکربن می‌تواند طیف وسیعی از علائم را شامل شود که در بیماری های مختلفی دیده می‌شود، متاسفانه بسیاری از این علائم شبیه به علائم سرماخوردگی است و اکثر افراد فکر می‌کنند به دلیل سردی هوا دچار سرماخوردگی شده‌اند و سعی در خوابیدن می‌کنند. سردرد، ضعف جسمانی، سرگیجه و بی قراری، تهوع و استفراغ، خمیازه کشیدن بیش ازحد، کاهش دید، حالت خواب آلودگی شدید، کسلی، خستگی و کاهش قدرت عضلانی و … از جمله مهم‌ترین این علائم است.

ادامه مطلب


4 ماه قبل - 173 بازدید

کارزار تطبیق واکسن فلج اطفال در ۱۷ ولایت آغاز شد

وزارت صحت عامه‌ی حکومت سرپرست درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که کارزار جدید تطبیق واکسن پولیو یا فلج اطفال در ۱۷ ولایت کشور آغاز شده است. اين وزارت صبح امروز (دوشنبه، ۳ قوس) با نشر اعلامیه‌ای گفته است که در این دور، حدود ۷.۴ میلیون کودک زیر پنج سال واکسن فلج اطفال دریافت خواهند کرد. در اعلامیه آمده است که این کارزار در هفت زون کشور و تا روز پنج‌شنبه هفته جاری ادامه خواهد داشت. وزارت صحت عامه در ادامه تاکید کرده است که در چهارمین دور کارزار تطبیق واکسن پولیو در سال جاری میلادی، ۷.۴ میلیون کودک در ولایت‌های قندهار، هلمند، فراه، هرات، ارزگان، زابل، غزنی، پکتیا، پکتیکا، خوست، کابل، لغمان، ننگرهار، کنر، نورستان، قندوز و بلخ واکسن دریافت خواهند کرد. همچنین ‏صفحه‌‌ی «افغانستان عاری از پولیو» نیز امروز با نشر اعلامیه‌ای گفته است که دور جدید کارزار تطبیق واکسن پولیو در مناطق مختلف کشور آغاز شده است. این صفحه مشخص نکرده که در جریان این کارزار چه تعداد کودک واکسن پولیو دریافت خواهند کرد. این صفحه در بخشی از اعلامیه‌اش از خانواده‌ها خواسته که کودکان زیر پنج سال‌شان را واکسن کنند. افغا‌نستان و پاکستان تنها کشورهایی در جهان هستند که تاکنون موفق به ریشه‌کن کردن ویروس پولیو نشده‌اند. در سال جاری میلادی نُه مورد مثبت بیماری فلج اطفال یا پولیو در افغانستان ثبت شده است. از این میان یک مورد در ارزگان، سه مورد در هلمند، یک مورد در بادغیس، یک مورد در نورستان، دو مورد در پکتیکا و یک مورد در فراه ثبت شده است.

ادامه مطلب


4 ماه قبل - 142 بازدید

زنان معترض: خشونت علیه زنان، زندگی زنان را تحت تاثیر قرار داده است

شبکه مشارکت سیاسی زنان افغانستان در آستانه‌ی «روز جهانی محو خشونت علیه زنان» گفته است که خشونت علیه زنان و دختران در کشور تنها یک مشکل فردی نیست؛ بلکه یک بحران عمیق اجتماعی، ساختاری و سیاسی است که زندگی میلیون‌ها زن و دختر را تحت تاثیر قرار داده است. این شبکه با نشر اعلامیه‌ای گفته است که زنان و دختران در افغانستان در «سکوت سنگین» جامعه‌ی جهانی و نهادها و عدالت و حمایت، قربانی انواع خشونت‌ها می‌شوند. در اعلامیه آمده است: «در کشوری که تبعیض و محدودیت به سیاست تبدیل شده است، زنان و دختران روزانه با اشکال گوناگون محرومیت، حذف و خشونت مواجه‌اند.» در اعلامیه‌ی این شبکه آمده: «هیچ دختر و زنی نباید به دلیل جنسیتش از آموزش، کار، آزادی، کرامت و امنیت محروم شود. محدودیت بر تحصیل و کار زنان، شکل آشکاری از خشونت جنسیتی است. تحقیر، سانسور، حذف و محدودیت بر آزادی رفت‌وآمد و بیان، همچنان اشکال جدی خشونت ساختاری‌اند.» شکبه مشارکت سیاسی زنان افغانستان افزوده است: «جامعه‌ای که زنانش را خاموش می‌خواهد، نه پایدار است و نه امیدی برای رشد و توسعه دارد.» در اعلامیه تصریح شده است که پایان خشونت علیه زنان تنها زمانی ممکن است که «سکوت شکسته شود، آگاهی افزایش یابد و همبستگی اجتماعی شکل بگیرد». مبارزه برای حقوق زنان، تنها مبارزه زنان نیست؛ وظیفه هر انسانی است که به کرامت، برابری و عدالت باور دارد. قابل ذکر است که روز جهانی «محو خشونت علیه زنان» هر سال در ۲۵ نومبر یا چهارم قوس، گرامی داشته می‌شود. این روز با هدف افزایش آگاهی در مورد خشونت علیه زنان و دختران و تشویق اقدام‌های جهانی برای پایان دادن به آن نامگذاری شده است. این روز جهانی به دلیل «قتل وحشیانه» سه فعال سیاسی زن به نام «خواهران میرابال» در جمهوری دومینیکن انتخاب شده است. در حالی از این روز تجلیل می‌شود که حکومت سرپرست پس از بازگشت به قدرت، مکاتب بالاتر از صنف ششم و دانشگاه را به‌روی دختران بست؛ اقدامی که با محکومیت گسترده داخلی و بین‌المللی مواجه شده است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

ادامه مطلب


4 ماه قبل - 143 بازدید

انفجار در قندهار؛ دو عضو یک خانواده کشته و هفت دیگر زخمی شدند

منابع محلی از ولایت قندهار می‌گویند که که براثر انفجار در یک خانه در ولسوالی میوند این ولایت، دو عضو یک خانواده کشته و هفت نفر دیگر به شمول زنان و کودکان زخمی شده‌اند. دست‌کم دو منبع به رسانه گوهرشاد گفته‌اند که این انفجار در روستای بادزی از مربوطات منطقه‌ی قلعه‌ شاه‌میر ولسوالی میوند رخ داده است. منبع در ادامه تاکید کرده است که مواد منفجره در داخل بخاری یک خانواده منفجر شده است و باعث کشته و زخمی شدن اعضای یک خانواده شده است. همچنین مدیر صحت عامه ولسوالی میوند ولایت قندهار به رسانه‌ها گفته است که در جمع قربانیان و زخمیان زنان و کودکان نیز شامل هستند. مدیر صحت عامه در ادامه افزوده است که زخمیان به شفاخانه‌ میرویس قندهار انتقال داده شده‌اند. این مسوول دولتی درباره‌ی دلیل وقوع این انفجار چیزی گفته نشده است. همچنین مسوولان امنیتی در ولایت قندهار در این زمینه اظهار نظر نکرده‌اند. با این وجود، افغانستان سال‌ها درگیر جنگ و درگیری‌های مسلحانه بوده و بسیاری از مناطق کشور هنوز با خطر مین‌ها و مواد منفجره مواجه‌اند. چندی پیش سازمان ماین‌پاکی هلو ترست در گزارشی نوشته بود که بیش از ۸۰ درصد قربانیان ماین‌ها در افغانستان کودکان هستند. اين سازمان گفته بود که در حال حاضر ۶.۴ میلیون تن در افغانستان در معرض خطر مواد منفجره قرار دارند. سازمان هلوترست در ادامه تاکید کرده است که بر اساس آمار این سازمان، از هر ۵ تن در افغانستان، یک نفر از «ساحه‌ی عاری از ماین» بهره‌مند می‌شود.

ادامه مطلب


4 ماه قبل - 124 بازدید

یونیسف: خشک‌سالی کودکان را از آب صحی محروم می‌کند

یونیسف یا صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد درتازه‌ترین مورد هشدار داد که خشکسالی دوامدار می‌تواند خانواده‌ها و کودکان بی‌شماری را از آب پاک به‌عنوان بیادی‌ترین نیازشان محروم کند. این نهاد با نشر اعلامیه‌ای در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که با همکاری کوریای جنوبی در حال ساخت سیستم‌های آبرسانی در ۲۰ منطقه در ولایت‌های غور و هلمند است. صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل دسترسی خانواده‌ها و کودکان به سیستم‌های آب‌رسانی پایدار را به عنوان یکی از راه‌حل‌های رفع این چالش عنوان کرده است. همچنین پیش از این یونیسف هشدار داده بود که بیش از نصف منابع آبی ولایت‌های کلیدی خشک شده‌ و ۸۰ درصد شهروندان افغانستان از آب آلوده و ناپاک برای نوشیدن استفاده می‌کنند. یونیسف گفته بود در حال حاضر تنها ۵ درصد بودجه مورد نیاز برای فراهم‌سازی زمینه دسترسی به آب و فاضلاب ایمن و مقاوم در برابر حوادث طبیعی در افغانستان موجود است. صندوق حمایت از کودکان ملل متحد همچنان هشدار داده است بود که تاثیرات تغییرات اقلیمی مانند خشکسالی، سیل‌های ناگهانی و زلزله، سلامت، تغذیه و توانایی‌های کودکان افغان را از بین می‌برد. یونیسف پیشتر نیز هشدار داده بود که تا سال ۲۰۳۰ میلادی، منابع آب کابل به‌طور کامل خشک خواهد شد. قابل ذکر است که بیشتر کودکان در مکاتب افغانستان به آب سالم دسترسی ندارند. این در حالی است که کمیته صلیب سرخ در روز جهانی آب گفته است که ۳۳ میلیون تن در افغانستان به آب نوشیدنی سالم دسترسی ندارند. همچنان، یونیسف پیش‌تر در گزارشی افزوده بود که در ۲۵ ولسوالی ولایت‌های شرقی افغانستان در سال‌های ۲۰۲۳ و ۲۰۲۴ آب نوشیدنی سالم فراهم کرده است.

ادامه مطلب


4 ماه قبل - 167 بازدید

تأثیر خشونت خانگی بر سلامت باروری

خشونت خانگی پدیده‌ای تلخ و چندلایه است که در تار و پود بسیاری از جوامع ریشه دوانده و اثرات مخرب گسترده‌ای بر سلامت جسمی و روانی قربانیان، به‌ویژه زنان، برجای می‌گذارد. در میان پیامدهای گوناگون آن، رابطه میان خشونت خانگی و سلامت باروری کمتر مورد توجه قرار گرفته، در حالی که این دو به‌شکلی عمیق، پیچیده و چندوجهی به یکدیگر مرتبط‌اند. سلامت باروری تنها به معنای توانایی باروری یا فرزندآوری نیست، بلکه مفهومی فراگیر است که شامل رفاه کامل جسمی، روانی و اجتماعی در تمام جنبه‌های مرتبط با سیستم تولیدمثل و عملکرد آن می‌شود. این نوشتار به بررسی ابعاد تأثیر خشونت خانگی بر سلامت باروری می‌پردازد و راهکارهایی برای پیشگیری و کاهش این آسیب ارائه می‌دهد. خشونت خانگی: تعاریف و ابعاد خشونت خانگی به مجموعه‌ای از رفتارهای آسیب‌زا اطلاق می‌شود که در بستر روابط خانوادگی رخ می‌دهد و معمولاً یکی از اعضای خانواده—اغلب زنان—را هدف قرار می‌دهد. این خشونت می‌تواند فیزیکی، جنسی، روانی/عاطفی یا اقتصادی باشد و توسط همسر، شریک زندگی یا دیگر اعضای خانواده اعمال شود. - خشونت فیزیکی: شامل ضرب‌وشتم، هل‌دادن، سوزاندن، یا هرگونه رفتاری است که به بدن آسیب برساند. - خشونت جنسی: اجبار به انجام فعالیت‌های جنسی ناخواسته، تجاوز یا هر نوع آزار جنسی. - خشونت روانی/عاطفی: تحقیر، تهدید، توهین، منزوی‌کردن، کنترل افراطی و ایجاد فضای ترس و ناامنی. - خشونت اقتصادی: محدود کردن دسترسی فرد به منابع مالی، جلوگیری از اشتغال یا کنترل کامل درآمد. هر یک از این اشکال خشونت می‌توانند به شیوه‌ای مستقیم یا غیرمستقیم سلامت باروری قربانی را تحت تأثیر قرار دهند—چه از طریق ایجاد اختلال در عملکرد جسمی و روانی، و چه با کاهش دسترسی به مراقبت‌های بهداشتی و تصمیم‌گیری آگاهانه در حوزه‌ی سلامت جنسی و باروری. تأثیرات خشونت خانگی بر سلامت باروری تأثیر خشونت خانگی بر سلامت باروری را می‌توان در دو سطح مستقیم و غیرمستقیم بررسی کرد: ۱. تأثیرات مستقیم: - آسیب‌های فیزیکی به دستگاه تناسلی: ضرب و جرح ناشی از خشونت فیزیکی می‌تواند به اندام‌های تناسلی از جمله رحم، تخمدان‌ها و واژن آسیب وارد کند. این آسیب‌ها ممکن است منجر به خون‌ریزی داخلی، عفونت، کاهش قابلیت باروری یا بروز مشکلات جدی در بارداری‌های آینده شوند. - عفونت‌های مقاربتی (STIs): خشونت جنسی، به‌ویژه در موارد تجاوز، خطر ابتلا به عفونت‌های مقاربتی مانند HIV/AIDS، سفلیس، سوزاک و کلامیدیا را به‌طور چشمگیری افزایش می‌دهد. این عفونت‌ها می‌توانند موجب بیماری التهابی لگن، چسبندگی لوله‌های فالوپ، ناباروری و افزایش احتمال بارداری خارج رحمی شوند. بارداری ناخواسته و سقط جنین اجباری: زنان قربانی خشونت جنسی به‌طور جدی در معرض بارداری‌های ناخواسته قرار دارند. در برخی موارد، شریک خشونت‌گر ممکن است زن را به سقط جنین وادار کند، یا بالعکس، او را از پایان‌دادن به بارداری ناخواسته منع کند؛ حتی زمانی که زن به دلایل جسمی یا روانی آمادگی ادامه بارداری را ندارد. هر دو حالت می‌توانند آسیب‌های جدی روانی و جسمی به‌دنبال داشته باشند. مشکلات در دوران بارداری و زایمان: تجربه خشونت در دوران بارداری، خطراتی جدی برای سلامت مادر و جنین ایجاد می‌کند. از جمله پیامدهای آن می‌توان به سقط خودبه‌خودی، زایمان زودرس، وزن پایین نوزاد هنگام تولد، پره‌اکلامپسی، و حتی مرگ مادر یا نوزاد اشاره کرد. استرس مزمن و آسیب‌های جسمی ناشی از خشونت نیز ممکن است رشد طبیعی جنین را مختل کرده و بارداری را پرخطر سازند. ۲. تأثیرات غیرمستقیم (روانی و رفتاری): استرس مزمن و اختلالات هورمونی: تجربه‌ی مداوم خشونت منجر به استرس مزمن می‌شود؛ وضعیتی که به اختلال در ترشح هورمون‌های تنظیم‌کننده‌ی چرخه قاعدگی و باروری منجر می‌گردد. این اختلال می‌تواند موجب بی‌نظمی در قاعدگی، مشکلات در تخمک‌گذاری و کاهش احتمال بارداری شود. اختلالات روانی: افسردگی، اضطراب، اختلال استرس پس از سانحه (PTSD)، و کاهش اعتمادبه‌نفس از جمله پیامدهای رایج خشونت خانگی هستند. این مشکلات روانی می‌توانند میل جنسی را کاهش داده و بر کیفیت روابط زناشویی تأثیر بگذارند؛ مسائلی که به‌طور غیرمستقیم سلامت باروری را تحت تأثیر قرار می‌دهند. رفتارهای پرخطر: برای رهایی موقت از درد روانی، برخی از قربانیان به رفتارهای پرخطر مانند مصرف سیگار، الکل یا مواد مخدر روی می‌آورند. این رفتارها به‌طور مستقیم و جدی سلامت باروری را تهدید می‌کنند و احتمال یک بارداری سالم را به‌شدت کاهش می‌دهند. عدم دسترسی به خدمات بهداشتی: ترس، شرم، انزوا و کنترل شدید از سوی شریک خشونت‌گر می‌تواند مانعی جدی برای دسترسی زنان به خدمات بهداشتی، به‌ویژه در حوزه بهداشت باروری و تنظیم خانواده باشد. این محرومیت، تشخیص و درمان به‌موقع بیماری‌های مرتبط با باروری را به تأخیر می‌اندازد و وضعیت سلامت فرد را وخیم‌تر می‌سازد. تأثیر خشونت خانگی بر سلامت باروری مردان: اگرچه معمولاً تمرکز بر تأثیر خشونت خانگی بر زنان است، اما نباید از آسیب‌هایی که مردان تجربه می‌کنند غافل شد. مردان نیز ممکن است قربانی خشونت روانی یا فیزیکی شوند. این تجربه‌ها می‌توانند منجر به کاهش میل جنسی، اختلال در نعوظ، و اختلالات روانی شوند که به‌صورت غیرمستقیم بر سلامت جنسی و باروری آن‌ها تأثیر منفی می‌گذارد. وضع و اجرای قوانین مؤثر برای حمایت از قربانیان خشونت خانگی، پیگرد قانونی عاملان خشونت، و فراهم‌سازی بسترهای قانونی برای دسترسی به خدمات بهداشتی و روان‌شناختی، از ملزومات اساسی در سطح حکمرانی است. راه‌حل‌ها: مقابله با تأثیرات خشونت خانگی بر سلامت باروری نیازمند رویکردی جامع، هم‌زمان در سطح فردی، اجتماعی و نهادی است: آموزش و آگاهی‌بخشی: افزایش آگاهی عمومی درباره خشونت خانگی و پیامدهای آن، به‌ویژه در حوزه سلامت باروری، نقش کلیدی در پیشگیری و شناسایی زودهنگام قربانیان ایفا می‌کند. آموزش خانواده‌ها، مدارس و رسانه‌ها در این زمینه ضروری است. حمایت‌های اجتماعی و ایجاد پناهگاه‌ها: ایجاد و تقویت مراکز حمایتی و پناهگاه‌های امن برای قربانیان خشونت، شرایطی فراهم می‌سازد تا زنان بتوانند از چرخه خشونت خارج شوند و به منابع حقوقی، روانی و پزشکی دسترسی پیدا کنند. ارائه خدمات بهداشتی جامع: کادر درمانی باید آموزش‌های لازم برای شناسایی علائم خشونت و برخورد حساس و بدون قضاوت با قربانیان را دریافت کنند. ارائه خدمات بهداشت باروری، از جمله مراقبت‌های پیش از بارداری، جلوگیری از بارداری ناخواسته، و درمان عفونت‌های مقاربتی باید در محیطی امن و محرمانه انجام شود. مشاوره روان‌شناختی: دسترسی به خدمات مشاوره‌ای فردی و گروهی به قربانیان کمک می‌کند تا با آثار روانی خشونت مقابله کنند، تروما را پردازش کنند و سلامت روانی و جسمی خود را بازیابند. اصلاح قوانین و سیاست‌گذاری‌ها: «وضع قوانین قاطع‌تر برای حمایت از قربانیان و مجازات متجاوزان، و اجرای مؤثر این قوانین در سطح جامعه.» خشونت خانگی نه‌تنها کرامت انسانی را لگدمال می‌کند، بلکه سلامت باروری زنان و مردان را به شکلی فاجعه‌بار به خطر می‌اندازد. درک این ارتباط پیچیده و اتخاذ رویکردی جامع و هماهنگ—شامل آموزش، حمایت‌های اجتماعی، ارائه خدمات بهداشتی تخصصی، و اصلاح قوانین—برای شکستن چرخه خشونت و تضمین حق هر فرد به سلامت باروری کامل، ضروری است. مقابله با خشونت خانگی، صرفاً یک وظیفه انسانی نیست، بلکه سرمایه‌گذاری برای سلامت و آینده‌ای پایدار در جامعه است.  نویسنده: داکتر معصومه پارسا

ادامه مطلب


4 ماه قبل - 213 بازدید

از زادروز ملکه ثریا در هالند گرامی‌داشت به عمل آمد

انجمن موسوم به «همبستگی زنان افغان» و سازمان «زنان دارای اولویت» به طور مشترک نشستی را به مناسبت گرامی‌داشت از ۱۲۶‌مین سالگرد تولد ملکه ثریا، همسر شاه امان‌الله خان و از بنیان‌گذاران حق آموزش دختران در کشور، در هالند برگزار کردند. سخنرانان در این مراسم در مورد زندگی و اندیشه‌های ملکه ثریا سخنرانی و بحث‌های علمی ارائه کردند. سخنرانان گفته‌‌اند ملکه ثریا یکی از چهره‌های بنیانگذار آموزش، حقوق زنان و اصلاحات اجتماعی در افغانستان بود. آنان تاکید کردند که ملکه ثریا در زمینه ارتقای آموزش دختران، کار زنان و مشارکت علمی-مدنی در شرایط یک قرن پیش، دستاوردهای تاریخی داشته است. امان‌الله پادشاه نوگرای افغانستان بود که پس از سفر به اروپا دست به اصلاحات گسترده سیاسی و اجتماعی زد. پس از این سفر، شاه امان‌الله چند مکتب از جمله مکتب دخترانه را ایجاد کرد. ملکه ثریا، همسر پادشاه پس از بازگشت به کابل حجابش را برداشت و شاه امان‌الله نیز از زنان افغانستان خواست از پوشش ملکه ثریا پیروی کنند. با این حال، اصلاحات شاه امان الله به دلیل مخالفت سران قبایل و شماری از روحانیون شکست خورد. شرکت‌کنندگان در نشست گرامی‌داشت از زادروز ملکه ثریا در هالند، درباره وضعیت فعلی زنان افغانستان نیز صحبت کردند. آنان گفتند زنان و دختران افغانستان از حقوق اساسی خود محروم‌اند، اما از مبارزه و مقاومت ملکه ثریا الهام می‌گیرند.

ادامه مطلب