برچسب: افغانستان

6 ماه قبل - 401 بازدید

باشگاه یونیون برلین آلمان در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که ماری-لوئیز اتا را پس از برکناری اشتفن باومگارت، به‌عنوان سرمربی موقت این تیم تا پایان فصل تعیین کرده است. ماری-لوئیز اتا ۳۴ ساله با این انتصاب، به نخستین زن تاریخ تبدیل می‌شود که در سطح بوندس‌لیگا آلمان به‌عنوان سرمربی یک تیم مردان فعالیت می‌کند. خبرگزاری رویترز گزارش داده است که باشگاه یونیون برلین پس از شکست ۳–۱ برابر هایدنهایم، که باعث سقوط این تیم به رده یازدهم جدول شد، تصمیم به قطع همکاری با باومگارت گرفت. ماری-لوئیز اتا در واکنش به این مسوولیت گفته است: «جایگاه ما در بوندس‌لیگا هنوز تثبیت نشده است. خوشحالم که باشگاه این مسوولیت چالش‌برانگیز را به من سپرده است. یکی از نقاط قوت یونیون برلین همیشه همبستگی در شرایط دشوار بوده و باور دارم که با تیم می‌توانیم امتیازات لازم را به‌دست آوریم.» باید گفت که اتا پیش از این هدایت تیم زیر ۱۹ سال یونیون برلین را بر عهده داشت و قرار است از فصل آینده، مربی تیم زنان این باشگاه نیز باشد. او در سال ۲۰۲۳ میلادی نیز به‌عنوان نخستین مربی زن در نقش دستیار در بوندس‌لیگا فعالیت کرده بود. یونیون برلین در دیدار بعدی خود، روز شنبه میزبان تیم ولفسبورگ خواهد بود؛ تیمی که در تلاش برای فرار از سقوط قرار دارد. در حالی ماری-لوئیز اتا سرمربی باشگاه یونیون در آلمان منصوب می‌شود که حکومت سرپرست در افغانستان فعالیت زنان و دختران در تمامی رشته‌های ورزشی را منع کرده‌اند. در پی این محدودیت، تمامی تیم‌های ورزشی زنان کشور منحل شده است.

ادامه مطلب


6 ماه قبل - 156 بازدید

صندوق امانی ویژه‌ی سازمان ملل متحد برای افغانستان در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که توان‌مندسازی اقتصادی زنان یکی از مؤثرترین راه‌ها برای تقویت تاب‌آوری در افغانستان است. این نهاد امروز (یک‌شنبه، ۲۳ حمل) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که مداخله‌های کوچک‌مقیاس می‌تواند نقش مهمی در بهبود معیشت خانواده‌ها و توسعه جوامع ایفا کند. صندوق امانی ویژه‌ی ملل متحد در این پیام، داستان زنی به نام بی‌بی‌ نوریه را روایت کرده که پس از ازدست‌دادن همسرش، با حمایت این صندوق به پرورش پرندگان در خانه روی آورده و توانسته است برای خانواده‌اش منبع درآمدی ایجاد کند. در ادامه آمده است که پرورش پرندگان نه‌تنها به تأمین نیازهای غذایی خانواده‌ها کمک‌کننده است، بلکه زمینه درآمد پایدار را نیز فراهم می‌کند. صندوق امانی ویژه‌ی سازمان ملل متحد در ادامه تاکید کرده است که از چنین ابتکارهایی در همکاری با شریک‌های خود حمایت می‌کند و این اقدام‌ها را بخشی از تلاش‌ها برای تقویت خوداتکایی خانواده‌ها در افغانستان می‌داند. این در حالی است که زنان افغانستان پس از حاکمیت دوباره‌ی حکومت سرپرست با محدودیت‌های گسترده در عرصه کار مواجه شده‌اند. کار زنان در بسیاری از بخش‌های رسمی ممنوع شده و شماری از آنان برای تأمین هزینه‌های زندگی ناگزیر به فعالیت در بخش‌های غیررسمی و کارهای خانگی و خصوصی روی آورده‌اند. در کنار این محدودیت‌ها، برخی نهادهای داخلی و بین‌المللی تلاش کرده‌اند از طریق برنامه‌های کوچک‌مقیاس و پروژه‌های حمایتی، زمینه ادامه‌ی کار و کسب درآمد برای زنان را فراهم کنند.

ادامه مطلب


6 ماه قبل - 214 بازدید

شورای علمای شیعه افغانستان در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است، از آنجایی‌که عاملان حملات گذشته علیه شیعیان، شناسایی و به صورت علنی محاکمه نشده‌اند و این خود سبب تداوم این چرخه‌ی فاجعه‌بار ملی گردیده است. این شورا امروز (یک‌شنبه، ۲۳ حمل) با نشر اعلامیه‌ای در پیوند با رویداد کشتار افراد غیرنظامی در روستای ده‌مهری ولسوالی انجیل ولایت هرات خواستار تامین امنیت آنان در سراسر افغانستان شده است. در اعلامیه آمده است: « متأسفانه در ادامه کشتارهای سیستماتیک شیعیان در افغانستان، این بار نیز هم‌دستان پلید و مرموز در روز جمعه ۲۱ حمل سال روان، جمع زیادی از غیرنظامیان شیعه  به شمول زنان و کودکان و سال‌خوردگان را در روز روشن تیرباران کرده، تعداد زیادی را شهید و جمع کثیر دیگر را مجروح ساختند.» شورای علمای شیعه افغانستان حمله اخیر بر غیرنظامیان شیعه در هرات را محکوم کرده است. این شورا از حکومت سرپرست خواسته عاملان رویداد هرات را بازداشت و محاکمه کنند تا از تکرار چنین حوادث هولناک جلوگیری شود. این شورا ابراز نگرانی کرده که پیگیری نشدن جدی این رویدادها می‌تواند زمینه تکرار چنین حوادثی را فراهم کند. این در حالی است که روز جمعه چهار فرد مسلح در روستای ده‌مهری ولسوالی انجیل هرات زیارتی موسوم به «سید محمد آقای سبزپوش» در هرات رفته و ده‌ها تن را تیرباران کردند. قابل ذکر است که روستای ده‌مهری در جنوب‌غرب شهر هرات عمدتا شیعه‌نشین است.

ادامه مطلب


6 ماه قبل - 256 بازدید

صفحه‌‌ی رسمی «افغانستان عاری از پولیو» در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که کارزار تطبیق واکسن پولیو فردا (دوشنبه، ۲۴ حمل) در ۳۱ ولایت کشور آغاز می‌شود. این صفحه با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که این کارزار در ولایت غور یک هفته بعد برگزار می‌شود و در ولایت‌های دایکندی و بامیان به‌دلیل سردی هوا به تعویق افتاده است. همچنین وزارت صحت عامه‌ی حکومت سرپرست نیز با نشر اعلامیه‌ای گفته است که این کارزار به مدت سه روز ادامه خواهد داشت و در آن ۱۲.۶ میلیون کودک زیر پنج سال واکسن می‌شوند. این اولین کارزار تطبیق واکسن پولیو در افغانستان در سال ۱۴۰۵ خورشیدی است. در حال حاضر افغانستان و پاکستان تنها کشورهای جهان اند که بیماری فلج کودکان یا پولیو در آن محو نشده است. قابل ذکر است که در سال ۲۰۲۵ میلادی نُه مورد مثبت بیماری فلج اطفال در افغانستان ثبت شده بود، اما در سال جاری میلادی تا کنون از ثبت موارد جدید، گزارش نشده است. همچنین سازمان جهانی صحت هشدار داده است که تا زمان ریشه‌کنی کامل پولیو در سطح جهان، افغانستان همچنان در معرض خطر انتقال بین‌المللی ویروس است و همکاری با برنامه‌های جهانی و هماهنگی با پاکستان برای واکسینه کردن جمعیت در مناطق مرزی ضروری است. این نهاد نسبت به افزایش خطر ویروس‌های مشتق از واکسن (cVDPV) در برخی مناطق جهان هشدار داده و تاکید کرده است که واکسیناسیون گسترده و نظارت مستمر، تنها راه جلوگیری از شیوع بیش‌تر بیماری است.

ادامه مطلب


6 ماه قبل - 217 بازدید

نشستی با عنوان «همبستگی زنان برای آموزش و حق تعیین سرنوشت در افغانستان» برای حمایت از زنان و دختران در شهر ویانا، پایتخت اتریش برگزار شده است. این نشست به مناسبت سی‌امین سالگرد فعالیت انجمن فرهنگی «AKIS» و بیست‌وششمین سالگرد انتشار مجله «بانو»، با حضور چهره‌های فرهنگی، اجتماعی و سیاسی اهل افغانستان در تبعید در اروپا و آمریکا و نیز شماری از مقام‌های اتریشی برگزار شده است. در اعلامیه آمده است که هدف این همایش، جلب توجه به وضعیت زنان و دختران افغانستان پس از تحولات سیاسی اخیر، تقویت همبستگی میان شهروندان افغانستان در تبعید و نهادهای اروپایی، و ایجاد بستری برای گفتگو میان فعالان، کارشناسان و سیاست‌مداران عنوان شده است. برگزارکنندگان این نشست تاکید کرده‌اند: «در این چارچوب، دو کارگاه تخصصی درباره حمایت از آموزش دختران و ادغام زنان افغانستان در بازار کار دیاسپورا برگزار شد.» این نشست در حالی برگزار شده است که حکومت فعلی نزدیک به پنج سال است که دختران بالاتر از صنف ششم مکتب را از آموزش محروم کرده‌اند. حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

ادامه مطلب


6 ماه قبل - 246 بازدید

اداره ملی آماد‌گی مبارزه با حوادث حکومت سرپرست اعلام کرده است که در اثر بارند‌گی‌های اخیر، سرازیرشدن سیلاب‌ها، زمین‌لرزه و لغزش زمین تا اکنون، ۱۷۹ تن جان باخته، ۲۳۸ تن زخمی و نهُ تن دیگر ناپدید شده‌اند. این اداره با نشر اعلامیه‌ای گفته است که در نتیجه این رویدادهای طبیعی، یک هزار و ۲۷۷ خانه به‌طور کامل تخریب و پنج هزار و ۷۷۰ خانه دیگر به‌صورت جزیی آسیب دیده‌اند. همچنین اداره ملی آمادگی مبارزه با حوادث طبیعی حکومت فعلی تاکید کرد که ۳۷۲ کیلومتر جاده تخریب شده و محصولات زراعتی در ۱۸ هزار و ۶۵۰ جریب زمین از بین رفته و چهار هزار و ۳۵۴ درخت نابود شده است. در اعلامیه آمده است که در مجموع هشت هزار و ۹۸۷ خانواده در سراسر کشور از این رویدادها متاثر شده‌اند. قابل ذکر است که در روزهای اخیر ولایت‌های مختلف کشور شاهد بارش شدید باران و سرازیرشدن سیلاب‌‌ بوده است. در برخی مناطق نیز برف باریده است.

ادامه مطلب


6 ماه قبل - 198 بازدید

تاج‌الدین اویواله، نماینده‌ی یونیسف یا صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد در افغانستان، می‌گوید که آموزش حق هر کودک است و دسترسی به آن، به دختران و پسران کمک می‌کند تا بیاموزند، فکر کنند و آینده‌ی شان را شکل دهند. آقای اویواله امروز (شنبه، ۲۲ حمل) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود به نقل از فرزانه‌ی ۱۰ساله نوشته است که او آرزو دارد، مهندس شود تا به بازسازی افغانستان کمک کند. فرزانه به آقای اویواله گفته است که با مهندس‌شدن، می‌خواهد خیابان، شفاخانه و مکتب‌های بهتری برای افغانستان بسازد. این در حالی است که حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

ادامه مطلب


6 ماه قبل - 179 بازدید

رسانه‌های زیر کنترل حکومت سرپرست گزارش داده‌اند که هشت عضو یک خانواده در پی فروریختن سقف خانه در ولایت پروان جان باخته و یک تن دیگر زخمی شده است. خبرگزاری باختر امروز (شنبه، ۲۲ حمل) گزارش داده که این رویداد شب گذشته در روستای «بغندک دره خیشکو» از مربوطات ولسوالی سیاگرد رخ داده است. در گزارش آمده است که زنان و کودکان نیز شامل قربانیان هستند. این در حالی است که هفته گذشته در پی زمین‌لرزه در بگرامی کابل، هشت عضو یک خانواده جان باخته بودند. همچنان هفته گذشته چهار عضو یک خانواده در پی فروریختن سقف یک خانه در دشت‌برچی کابل جان باخته بودند. در روزهای اخیر ولایت‌های مختلف کشور شاهد بارش شدید باران و سرازیرشدن سیلاب‌‌ بوده است. در برخی مناطق نیز برف باریده است. مسوولان حکومت فعلی می‌گویند که طی بیش از دو هفته گذشته، بیش از ۱۵۰ تن در رویدادهای طبیعی ناشی از باران، سیل، زمین‌لرزه و رعدوبرق جان باخته‌اند.

ادامه مطلب


6 ماه قبل - 166 بازدید

بخش زنان سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که درگیری در خاورمیانه، زنان و دختران را در شرایط به شدت آسیب‌پذیر قرار داده و سبب کشته‌شدن صدها زن و آوارگی میلیون‌ها تن دیگر شده است. این نهاد با نشر اعلامیه‌ای گفته است که از زمان تشدید درگیری در ایران در ۲۸ فبروری تا اکنون، ۲۰۴ زن در این کشور کشته شده‌اند و در بم‌باران شدید اسرائیل در لبنان تنها در هشت اپریل، ۱۰۲ زن کشته شده‌اند. در اعلامیه آمده است که صدها زن و دختر در بحرین، عراق، اسرائیل، کویت، سرزمین‌های اشغالی فلسطین و امارات متحده‌ی عربی نیز کشته شدند. بخش زنان ملل متحد در ادامه تاکید کرده است که در اثر حمله آمریکا و اسرائیل بر ایران، میلیون‌ها زن و دختر به ترک خانه‌های خود ناچار شده‌اند؛ از جمله یک میلیون و ۶۰۰ هزار تن در ایران و ۶۲۰ هزار تن در لبنان. در اعلامیه آمده است که آوراگی، زنان و دختران را در معرض خطرهای فزاینده، به ویژه در شرایط شلوغ و ناامن قرار داده است؛ وضعیتی که دست‌رسی آن‌ها به خدمات درمانی، پشتیبانی و معیشت را محدود کرده و هم‌زمان بار کارهای مراقبتی بدون مزد را برای آن‌ها افزایش داده است. بر اساس اعلامیه، در کشورهای آسیب‌دیده از درگیری‌های اخیر از جمله سوریه، یمن، لبنان و سرزمین‌های اشغالی فلسطین و عراق، ۲۴ میلیون زن و دختر با ناامنی غذایی فزاینده مواجه‌اند که ناشی از نوسان‌های قیمت، اختلال در زنجیره‌های تأمین و کاهش قدرت خرید در منطقه‌ای به‌شدت وابسته به واردات است. بخش زنان ملل متحد، گفته است که در سراسر خاورمیانه حضور دارد و در حال گسترش ارائه‌ی پشتیبانی‌های حفاظتی، معیشتی است و تلاش می‌کند صدای زنان در روند پاسخ و بازسازی نقش محوری داشته باشد. این نهاد خواستار صلحی پایدار و عادلانه در منطقه شده است؛ صلحی که در آن حقوق، مصونیت و کرامت همه زنان و دختران محفوظ باشد.

ادامه مطلب


6 ماه قبل - 204 بازدید

روایت زرغونه از جایی آغاز نمی‌شود که دروازه مکتب بسته شد؛ از جایی آغاز می‌شود که صداها یکی‌یکی خاموش شدند، از لحظه‌ای که دیگر کسی درباره «فردا» با او سخن نگفت. زرغونه دختری بود که آینده را همچون جاده‌ای روشن می‌دید؛ جاده‌ای که از کوچه خاکی خانه‌شان آغاز می‌شد و تا جایی ادامه داشت که او خود را با لباس سفید داکتری تصور می‌کرد. اما روزی که خبر منع آموزش دختران بالاتر از صنف ششم به واقعیت تبدیل شد، آن جاده ناگهان ناپدید شد؛ نه پیچ خورد و نه باریک شد، بلکه گویی هرگز وجود نداشته است. صبحی که برای آخرین بار بکس مکتبش را برداشت، هیچ نشانه‌ای از پایان در آن دیده نمی‌شد. مانند هر روز با شوقی آرام از خانه بیرون شد. مادرش صدایش زد تا نانش را بخورد، اما گفت وقتی برگشت می‌خورد، چون گمان می‌کرد روزی عادی پیش رو دارد. وقتی به دروازه مکتب رسید و دید که بسته است، و صدای خشک مردی را شنید که گفت «دیگر اجازه ندارید»، چیزی در درونش فرو ریخت؛ نه به شکل گریه، نه اعتراض، بلکه به صورت سکوتی سنگین که از همان روز در تمام لحظه‌های زندگی‌اش سایه انداخت. زرغونه به خانه برگشت، اما این بازگشت دیگر شبیه گذشته نبود. وقتی مادرش پرسید چرا زود آمده، تنها یک جمله گفت و بعد خاموش شد؛ سکوتی که حتی مادرش هم نتوانست آن را بشکند. از آن روز خانه برای زرغونه به مکانی تبدیل شد که زمان در آن کش می‌آمد؛ ساعت‌ها طولانی‌تر می‌شدند و روزها تفاوتی با یکدیگر نداشتند. صبح‌ها هنوز بیدار می‌شد، اما نه از روی شوق، بلکه از روی عادت. بکس مکتبش در گوشه اتاق مانده بود و حضورش یادآور چیزی بود که از او گرفته شده بود. گاهی به آن نزدیک می‌شد و دستش را روی آن می‌گذاشت، اما بازش نمی‌کرد؛ می‌ترسید با باز کردنش همه چیز دوباره زنده شود: صدای خنده همصنفی‌ها، صدای معلم و زنگ مکتب. روزها آرام‌آرام با کارهای خانه پر شد؛ ظرف شستن، لباس شستن و نان پختن. این کارها بد نبودند، اما برای زرغونه جایگزین رؤیایی شده بودند که زمانی با آن زندگی می‌کرد. مادرش گاهی با مهربانی می‌گفت: «دختر باید این‌ها را یاد بگیرد.» اما زرغونه در دلش می‌دانست که این جمله بیشتر شبیه تسلیم شدن است تا آموزش. شب‌ها، وقتی همه خواب بودند، آرام بکسش را باز می‌کرد. کتاب‌ها را بیرون می‌آورد و مدتی به آن‌ها نگاه می‌کرد؛ گویی می‌خواست مطمئن شود هنوز وجود دارند، هنوز بخشی از زندگی او هستند. یک شب دفترچه‌اش را باز کرد و به آخرین جمله‌ای که نوشته بود خیره شد: آرزوی داکتر شدن. آن جمله حالا بیشتر شبیه رؤیایی دور به نظر می‌رسید، رؤیایی که هر روز فاصله‌اش با واقعیت بیشتر می‌شد. چند ماه بعد، وقتی صحبت ازدواج در خانه مطرح شد، زرغونه سکوت همیشگی‌اش را شکست. وقتی مادرش با احتیاط موضوع را گفت و پدرش از سختی زندگی سخن گفت، زرغونه تنها یک جمله بر زبان آورد: «من می‌خواهم درس بخوانم.» این جمله کوتاه، تمام آرزوی او بود. اما پاسخ همان بود که از آن می‌ترسید: «دیگر نمی‌شود.» این «نمی‌شود» همچون دیواری بلند در برابرش ایستاد. با این حال، چیزی در درون زرغونه هنوز خاموش نشده بود. او در سکوت به خواندن ادامه داد؛ در لحظه‌هایی که کسی نمی‌دید. کتاب‌هایش را بارها خواند، حتی صفحاتی که از بر شده بود. گاهی به پشت‌بام می‌رفت و در نور کم‌رنگ آفتاب مطالعه می‌کرد، گویی می‌خواست به خود ثابت کند که هنوز می‌تواند یاد بگیرد و هنوز حق رؤیا داشتن را دارد. در همان کوچه دختران دیگری هم بودند که سرنوشت مشابهی داشتند؛ بعضی تسلیم شده بودند و بعضی حتی کتاب‌هایشان را کنار گذاشته بودند. اما زرغونه هنوز کتاب‌هایش را نگه داشته بود، چون باور داشت دانشی که در دل انسان باشد، به آسانی از بین نمی‌رود. روزی دختری کوچک‌تر از کنار خانه‌شان با بکس مکتبش گذشت. زرغونه او را صدا زد و کتابش را برای لحظه‌ای گرفت. وقتی کتاب را در دست داشت، احساس کرد زمان برای چند ثانیه به عقب برگشته است. اما وقتی آن را پس داد، واقعیت دوباره برگشت؛ با این حال لبخند زد و گفت: «خوب درس بخوان.» آن شب دوباره دفترچه‌اش را باز کرد و زیر جمله قدیمی نوشت: «اگر راه را ببندند، من راه دیگری پیدا می‌کنم.» شاید این جمله ساده به نظر برسد، اما برای زرغونه امیدی بود که هنوز زنده مانده بود. در اتاق کوچکش دختری نشسته بود که آینده‌اش را از او گرفته بودند، اما اراده‌اش را نه. دختری که با تمام سکوت‌ها و «نمی‌شود»هایی که شنیده بود، هنوز در دلش تکرار می‌کرد: «می‌شود… یک روز، حتماً می‌شود.» نویسنده: سارا کریمی

ادامه مطلب