برچسب: محدودیت

4 ماه قبل - 141 بازدید

سازمان عفو بین‌الملل از کشورها خواسته است که بازگشت اجباری شهروندان افغانستان را متوقف کنن، زنان و دختران از آسیب‌پذیرترین گروه‌ها در برابر این روند هستند و با خطرات جدی روبرو می‌شوند. این سازمان با نشر اعلامیه‌ای در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که بازگرداندن اجباری شهروندان افغانستان، نقض آشکار قوانین بین‌المللی، به‌ویژه اصل «عدم بازگرداندن اجباری» به‌شمار می‌رود و کشورها باید به تعهدات حقوقی و اخلاقی خود پای‌بند باشند. سازمان عفو بین‌الملل در ادامه تاکید کرده است که زنان و دختران، مدافعان حقوق بشر، خبرنگاران، مقام‌های پیشین و سایر گروه‌های در معرض خطر باید به‌عنوان پناهندگان نیازمند حمایت فوری به‌رسمیت شناخته شوند. همچنین این سازمان در بخشی از پیامش از کشورها خواسته است که مسیرهای اسکان مجدد را گسترش داده و روند پذیرش مهاجران در معرض خطر را تسریع کنند. این در حالی است که در پی تشدید محدودیت‌ها، بسیاری از زنان و دختران، فعالان حقوق بشر، روزنامه‌نگاران، نظامیان پیشین و دیگر قشرهای آسیب‌پذیر مجبور به ترک افغانستان شدند. شمار زیادی از آنان به کشورهای همسایه از جمله ایران و پاکستان پناهنده شدند؛ اما این کشورها در سال‌های پسین روند اخراج مهاجران افغانستانی را تشدید کرده است. طبق گزارش اوچا یا دفتر هماهنگی امور بشردوستانه سازمان ملل، تا ۱۹ جولای ۲۰۲۵ بیش از ۱.۵ میلیون نفر از کشورهای همسایه مانند ایران و پاکستان به افغانستان بازگشته‌اند؛ حدود ۱.۲ میلیون نفر از ایران و نزدیک به ۳۴۰ هزار نفر از پاکستان برگشته‌اند.

ادامه مطلب


4 ماه قبل - 274 بازدید

همزمان با گذشت چند ماه از نشر گزارش‌ها مبنی بر ناپدیدشدن «زلاله هاشمی»، از اشتراک‌کنندگان سابق برنامه‌ی «ستاره افغان»، آریانا سعید، آوازخوان شناخته‌شده‌ی کشور اعلام کرده است که خانم هاشمی «زنده و سلامت» است. آریانا سعید امروز (چهارشنبه، ۲۶ قوس) با نشر ویدیویی در حساب کاربری فیس‌بوک خود مدعی شده است که با زلاله هاشمی صحبت کرده و او فعلاً در یک محل امن قرار دارد. آریانا سعید ناپدیدشدن خانم هاشمی را رد می‌کند و در ادامه تاکید کرده است که او از خانه‌اش فرار کرده است. در ماه جوزای سال جاری خورشیدی گزارش‌هایی منتشر شد که زلاله هاشمی ناپدید شده است و احتمال دارد که «اختطاف» شده باشد. آریانا سعید در ادامه افزوده است که محسن، شوهر زلاله هاشمی، در پی فرار او از خانه، به رسانه‌ها گزارش داد که او ناپدید شده است تا از این طریق بتواند او را پیدا کند. این آوازخوان و داور سابق برنامه‌ی ستاره افغان تصریح کرد که زلاله هاشمی پس از ازدواج با «محسن» و حتا در زمان بارداری‌، از سوی شوهرش مورد لت‌وکوب قرار گرفته و به‌صورت دوام‌دار زیر ظلم و توهین قرار داشته است. وی در این ویدیو افزوده است که زلاله هاشمی حدود سه سال قبل موفق شده بود که از شوهرش طلاق بگیرد، اما بناً به برخی رسومات اجتماعی و مشکلات، مجبور شد به خانه‌ی شوهرش بازگردد. شوهر زلاله هاشمی تا اکنون در مورد اظهارات آریانا سعید واکنش نشان نداده است. پس از نشر گزارش‌ها در مورد ناپدیدشدن زلاله هاشمی، خالد زدران، سخنگوی فرماندهی پولیس کابل گفت که تحقیقات در این زمینه آغاز شده است. او اضافه کرد که براساس شواهد موجود، «به نظر می‌رسد که زلاله هاشمی به‌صورت داوطلبانه خانه‌ی خود را ترک کرده است». این در حالی است که زلاله هاشمی در سال ۲۰۱۷ میلادی از ولایت ننگرهار در برنامه‌ی «ستاره افغان» شرکت کرده بود و با خواندن آهنگ‌های پشتو و فارسی به شهرت رسید و او در این برنامه مقام دوم را کسب کرد.

ادامه مطلب


4 ماه قبل - 164 بازدید

دفتر حقوق بشر سازمان ملل متحد درتازه‌ترین مورد از ادامه ممنوعیت حضور زنان و دختران در دفاتر این نهاد در افغانستان ابراز نگرانی کرده است. این دفتر با نشر اعلامیه‌ای در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که ۱۰۰ روز از زمان ممنوعیت ورود زنان و دختران همکار به دفاتر سازمان ملل در کشور می‌گذرد و از حکومت سرپرست خواسته تا این محدودیت‌ها را لغو کنند. همچنین در بخشی از اعلامیه آمده است: «تبعیض سیستماتیک علیه زنان و دختران به نفع افغانستان نیست و باید فوراً پایان یابد.» سازمان ملل تاکید کرده که بدون حضور زنان و دختران، حمایت‌های حیاتی این نهاد نمی‌تواند به تمامی نیازمندان برسد و محدودیت‌های کنونی اثر منفی بر ارایه خدمات دارد. این ممنوعیت بخشی از سیاست گسترده حکومت فعلی برای محدودسازی حضور زنان در نهادهای دولتی و بین‌المللی است. همچنین حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

ادامه مطلب


4 ماه قبل - 119 بازدید

یونیسف یا صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد اعلام کرده است که شمار کودکان مبتلا به سوءتغذیه حاد در افغانستان به ۳.۷ میلیون نفر افزایش یافته است. این سازمان امروز (سه‌شنبه، ۲۵ قوس) با نشر گزارشی گفته است که سوءتغذیه کودکان در بالاترین سطح خود در چند دهه اخیر قرار داشته است. پیش از این، یونیسف شمار کودکان مبتلا به سوءتغذیه حاد در افغانستان را ۳.۵ میلیون نفر گزارش داده بود. صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل در ادامه تاکید کرده است که می‌خواهد به ۱.۳ میلیون کودک مبتلا به لاغری شدید و سوءتغذیه متوسط پرخطر، خدمات درمانی ارائه کند، اما با کمبود بودجه مواجه است. براساس گزارش، کاهش بی‌سابقه بودجه نهادهای امدادرسان، سبب شده که دسترسی به درمان به شدت محدود شود و عدم درمان سوءتغذیه کودکان، تهدیدی جدی برای زند‌گی آنان باشد. سازمان ملل افزوده است با آمدن فصل زمستان که غذا کمیاب می‌شود، احتمال مرگ کودکان افزایش یافته و شاخص‌های کلیدی نشان می‌دهند که خانواده‌های آسیب‌پذیر در افغانستان زمستان سختی را در پیش خواهند داشت. همچنین یونیسف در یک اعلامیه‌ی دیگر نیز گفته است که بحران حمایت از کودکان در افغانستان در حال عمیق‌تر شدن است. این نهاد گفته است که از میان ۲۱.۹ میلیون نفر نیازمند به کمک‌های بشردوستانه در افغانستان در سال ۲۰۲۶ میلادی، ۱۱.۶ میلیون آن کودک هستند. یونیسف در اعلامیه‌ی خود همچنین به تشدید گرسنگی در افغانستان اشاره کرده است. در تازه‌ترین گزارش طبقه‌بندی یکپارچه فاز امنیت غذایی (آی‌پی‌سی) نیز پیش‌بینی شده است که گرسنگی در زمستان پیش‌رو در افغانستان تشدید خواهد شد. در این گزارش آمده است که در این زمستان، ۱۷.۴ میلیون نفر در افغانستان با ناامنی غذایی شدید مواجه خواهند شد.

ادامه مطلب


4 ماه قبل - 174 بازدید

بخش زنان سازمان ملل متحد درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که در شرایط محدودیت‌های شدید و تهدیدهای روزافزون، همبستگی بین‌المللی با زنان و دختران افغانستان اهمیت فراوان دارد. این نهاد با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که حمایت از زنان و دختران افغانستان در برابر محدودیت‌ها، کاهش خدمات و نقض حقوق بشر آن‌ها ضروری است. همچنین آنالنا بربوک، رییس هشتادمین نشست مجمع عمومی سازمان ملل متحد، پیشتر گفته بود: «قدرت زنان و دختران افغانستان در مواجهه با محدودیت‌ها و نقض حقوق‌شان فوق‌العاده است، اما هیچ‌کس نباید تنها بماند.» بخش زنان سازمان ملل در افغانستان ضمن تاکید بر اهمیت همبستگی جهانی، از تلاش‌های جامعه بین‌المللی برای ایستادن در کنار زنان افغان قدردانی کرده است. این نهاد در ادامه تاکید کرده است که همچنان برای حمایت از حقوق زنان و گسترش فرصت‌های آن‌ها در بخش‌های مختلف تلاش خواهد کرد. قابل ذکر است که حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

ادامه مطلب


4 ماه قبل - 190 بازدید

نهاد «افغانستان عاری از پولیو» درتازه‌ترین مورد از آغاز کارزار تطبیق واکسن فلج اطفال در برخی مناطق کشور خبر داده است. این نهاد با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که کارزار تطبیق واکسن پولیو امروز (دوشنبه، ۲۴ قوس) در مناطق مختلف کشور آغاز شده است. نهاد «افغانستان عاری از پولیو» درباره این کارزار جزییات بیشتری ارائه نکرده است. براساس گزارش سازمان صحی جهان، دو مورد مثبت بیماری پولیو (فلج اطفال) در سال جاری در افغانستان ثبت شده است. این موارد در ولایت‌های بادغیس و هلمند ثبت شده‌اند. افغانستان و پاکستان همچنان تنها دو کشوری در جهان‌اند که هنوز موارد ابتلا به بیماری فلج کودکان در آن‌ها گزارش می‌شود. قابل ذکر است که ریشه‌کنی پولیو دهه‌هاست که یکی از اهداف جهانی سلامت است. واکسیناسیون گسترده از سال ۱۹۸۸ میلادی میلادی به‌طور چشمگیری موارد ابتلا به فلج اطفال را کاهش داده است، اما ویروس همچنان باقی مانده است. در سال ۲۰۲۵ میلادی، حدود ۳۶ مورد ابتلای تأییدشده به ویروس پولیو در افغانستان و پاکستان ثبت شده است؛ دو کشوری که این بیماری هنوز در آن بومی است. در همین حال، ۱۴۹ مورد از «پولیو ناشی از واکسن» در کشورهایی از جمله نایجریا گزارش شده است. این نوع زمانی رخ می‌دهد که کودکان واکسن‌شده، ویروس را دفع می‌کنند و این ویروس پس از جهش می‌تواند در میان جمعیت واکسینه‌نشده گسترش یابد. با وجود این خطر، مقام‌های بهداشتی جهانی تاکید می‌کنند که ادامه واکسیناسیون و نظارت دقیق، کلید پایان دادن قطعی به این بیماری است.

ادامه مطلب


4 ماه قبل - 175 بازدید

در دل کوه‌های خشک و جاده‌های خاکی افغانستان، زنانی زندگی می‌کنند که برای ابتدایی‌ترین حق انسانی خود، یعنی «سلامت»، باید سفری طولانی، پرخطر و گاه مرگ‌بار را آغاز کنند. در بسیاری از روستاهای دورافتاده، مفهومی به‌نام «کلینیک زنانه» یا «قابله» تنها واژه‌ای‌ست که شاید از زبان رادیو شنیده شود. برای این زنان، بارداری نه نوید تولد، بلکه کابوسی میان مرگ و زندگی‌ست. همین واقعیت تلخ، نقطه‌ی آغاز درک چالش‌های عمیق بهداشت زنان در افغانستانِ محروم است. زیرساخت‌های محدود و فاصله‌های مرگ‌بار در بسیاری از مناطق افغانستان، فاصله‌ی میان خانه تا نزدیک‌ترین مرکز بهداشتی ممکن است چندین ساعت پیاده‌روی یا سفر با وسایل ابتدایی و ناایمن باشد. در ولایت‌هایی چون غور، نورستان یا زابل، نبود جاده‌های مناسب و خدمات بهداشتی، باعث می‌شود که زنان باردار جان خود را پیش از رسیدن به مراکز درمانی از دست بدهند. سیستم حمل‌ونقل اورژانسی تقریباً وجود ندارد و در فصل زمستان، برف و سرما راه‌های ارتباطی را کاملاً می‌بندد. بنا به گزارش‌های فعالان محلی، گاه برای تزریق ساده یک آمپول، زنان ناچارند مسیرهای خطرناک و طولانی را تا نزدیک‌ترین شهر طی کنند — سفری که خود، خطرناک‌تر از بیماری‌ست. کمبود کادر درمانی زن؛ مانعی بر سلامت زنان یکی از بزرگ‌ترین موانع در مسیر بهداشت زنان در افغانستان، کمبود پرسنل زن در نظام سلامت است. در بسیاری از مناطق، محدودیت‌های فرهنگی و اجتماعی موجب شده که دختران نتوانند به‌راحتی وارد رشته‌هایی مانند پزشکی یا مامایی شوند. در کنار آن، سیاست‌های اخیر که منجر به بسته شدن مدارس و دانشگاه‌ها بر روی زنان شده، روند تربیت نیروهای متخصص زن را متوقف کرده و حضور زنان شاغل در مراکز درمانی را به‌شدت کاهش داده است. در کشوری که اغلب مردان مجاز به معاینه زنان نیستند، نبود پزشک یا قابله‌ی زن، برابر با نبود دسترسی به درمان است. فقر، ازدواج زودهنگام و آگاهی پایین؛ سه‌ضلعی تهدید سلامت زنان فقر یکی از عمیق‌ترین ریشه‌های بحران بهداشت زنان در مناطق محروم است. خانواده‌های فقیر نه توان مالی برای سفر به درمانگاه را دارند، نه امکان تأمین دارو و خدمات درمانی. ازدواج زودهنگام، یکی دیگر از عوامل بحرانی‌ست؛ دخترانی که در نوجوانی ازدواج می‌کنند، نه تنها از نظر جسمی آماده‌ی بارداری نیستند، بلکه آموزش کافی درباره مراقبت‌های دوران بارداری، تغذیه مناسب یا خطرات زایمان ندارند. پیامدهای این ناآگاهی، عوارضی چون کم‌خونی، فشار خون بالا و سقط‌های پیاپی است. در غیاب آموزش‌های رسمی، باورهای سنتی جای دانش علمی را گرفته‌اند. زنانی که به کلینیک دسترسی ندارند، گاه در خانه و با روش‌های خطرناک سنتی زایمان می‌کنند—روش‌هایی که نه‌تنها سلامت مادر و نوزاد را تهدید می‌کند، بلکه گاهی به فاجعه‌ای جبران‌ناپذیر ختم می‌شود. تأثیر ناامنی و شرایط سیاسی بر بهداشت زنان در مناطق جنگ‌زده افغانستان، مراکز بهداشتی و بیمارستان‌ها اغلب از نخستین نهادهایی‌اند که در جریان درگیری‌ها آسیب می‌بینند. سال‌ها جنگ و ناامنی، زیرساخت‌های سلامت را به‌شدت تضعیف کرده و بسیاری از پزشکان و کادر درمانی را وادار به مهاجرت کرده است. پیامد این وضعیت، کمبود شدید نیروی متخصص و تجهیزات پزشکی در مناطق محروم‌تر کشور است؛ جایی که بیشترین نیاز وجود دارد. از سوی دیگر، محدودیت‌های آموزشی به‌ویژه برای دختران، امید به تربیت نسل جدیدی از پرستاران، ماماها و پزشکان زن را از بین برده است. در شرایطی که آموزش تعطیل است، تحصیل غیرممکن شده و زنان از حق یادگیری محروم‌اند، چرخه‌ی فقر، ناآگاهی و بیماری همچنان ادامه خواهد یافت—چرخه‌ای که بیش از همه، جان و کرامت زنان را نشانه گرفته است. نقش سازمان‌های بین‌المللی و تلاش‌های امیدبخش با وجود تمام چالش‌ها، هنوز روزنه‌هایی از امید در دل واقعیت‌های سخت دیده می‌شود. سازمان‌هایی مانند یونیسف، سازمان جهانی بهداشت و نهادهای خیریه‌ی محلی، پروژه‌هایی را برای بهبود دسترسی به خدمات اولیه‌ی سلامت مادر و کودک در مناطق محروم افغانستان راه‌اندازی کرده‌اند. طرح‌هایی همچون «مامای سیار»، که در آن زنان آموزش‌دیده با تجهیزات محدود به روستاها اعزام می‌شوند، در برخی مناطق نقش حیاتی ایفا کرده‌اند و جان‌های بسیاری را نجات داده‌اند. همچنین آموزش داوطلبان محلی، به‌ویژه زنان روستایی، برای اطلاع‌رسانی در زمینه‌هایی مانند واکسیناسیون، بهداشت فردی، و تغذیه‌ی کودک، از جمله راهکارهای مؤثری بوده که می‌تواند اثرات بلندمدتی بر سلامت جامعه داشته باشد. صدای خاموش زنان در این میان، صدای زنان افغانستان اغلب شنیده نمی‌شود. زنانی که هر روز با هزاران مانع برای دریافت ساده‌ترین خدمات درمانی روبه‌رو هستند. روایت‌های آن‌ها پر از درد، ترس و ناامیدی است، اما در عمق این رنج‌ها، نوری از مقاومت و امید دیده می‌شود. زنی که در یکی از روستاهای بدخشان روزانه پنج کیلومتر پیاده می‌رود تا واکسن کودک خود را تهیه کند، تنها یک مادر نیست؛ بلکه نماد استقامتی است که با تمام محدودیت‌ها، هنوز سر خم نکرده است. راه‌حل‌های پایدار حل بحران بهداشت زنان در مناطق محروم افغانستان، تنها با اتکا به کمک‌های خارجی ممکن نیست. آنچه نیاز است، اتخاذ راهکارهایی بومی، پایدار و هماهنگ با بافت فرهنگی و اجتماعی کشور است. برخی از مهم‌ترین گام‌های عملی در این مسیر عبارت‌اند از: - آموزش نیروهای محلی زن حتی در سطح ابتدایی، به‌ویژه در حوزه‌هایی مانند مامایی، کمک‌های اولیه و سلامت مادر و کودک؛ - بهبود زیرساخت‌های ارتباطی از جمله ساخت و نگهداری جاده‌های روستایی و فراهم‌سازی سیستم‌های حمل‌ونقل اضطراری برای مادران باردار؛ - افزایش آگاهی عمومی درباره‌ی بهداشت زنان از طریق رسانه‌های محلی مانند رادیو، مساجد، مدارس و نهادهای اجتماعی؛ - حمایت هدفمند از تحصیل دختران در رشته‌های پزشکی، پرستاری و مامایی برای تقویت نیروی انسانی زن در آینده؛ - تقویت نقش بزرگان و رهبران محلی در ترویج فرهنگ اهمیت سلامت زنان و حمایت از دسترسی آنان به خدمات بهداشتی. تنها با ترکیب آموزش، آگاهی، زیرساخت و همراهی اجتماعی می‌توان زمینه‌ای فراهم کرد که سلامت زنان، نه یک امتیاز، بلکه یک حق مسلم و در دسترس برای همه باشد. نتیجه‌گیری بهداشت زنان در افغانستان، آزمونی است برای وجدان جمعی ما و سنجه‌ای برای عدالت اجتماعی. در جهانی که انتقال یک واکسن از قاره‌ای به قاره‌ی دیگر تنها چند ساعت زمان می‌برد، هنوز زنانی هستند که برای رسیدن به یک قابله یا آمپول ساده باید از کوه، برف و خطر عبور کنند. رسیدگی به سلامت زنان در مناطق محروم، نه فقط یک مسئولیت انسانی، بلکه پیش‌نیاز توسعه‌ی پایدار و صلح اجتماعی در افغانستان است. تا زمانی که زنان این سرزمین از ابتدایی‌ترین خدمات بهداشتی محروم بمانند، زخم توسعه‌ی انسانی همچنان باز، و امید به آینده همچنان زخمی خواهد بود.  نویسنده: داکتر معصومه پارسا

ادامه مطلب


4 ماه قبل - 159 بازدید

همزمان با پایان سال آموزشی در افغانستان، اتحاد فعالان حقوق بشر درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که که نسل‌کشی فرهنگی به معنای خاموش‌کردن صداها و به اسارت گرفتن آگاهی است. این نهاد امروز (یک‌شنبه، ۲۴ قوس) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که محدودیت‌های اعمال‌شده بر آموزش زنان و دختران در افغانستان پیامدهای منفی داشته و آینده نسل‌‌های جدید را تهدید می‌کند. اتحاد فعالان حقوق بشر در بخشی از پیامش تاکید کرده است که حکومت سرپرست در افغانستان با بستن دروازه‌های آموزش، سرکوب دانش‌جویان و حذف حافظه فرهنگی جامعه، در پی نابودی آینده جامعه هستند. همچنین این نهاد در ادامه افزوده است که آینده‌ نسل جوان تنها با دانش، آزادی و کرامت انسانی معنا پیدا می‌کند. در حالی اتحاد فعالان حقوق بشر از محدودیت آموزشی در افغانستان انتقاد می‌کند که حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

ادامه مطلب


4 ماه قبل - 151 بازدید

آنالنا بربوک، رییس مجمع عمومی سازمان ملل متحد درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که با تام فلیچر، معاون دبیرکل این سازمان در امور بشردوستانه، در مورد وضعیت زنان و دختران افغا‌نستان گفتگو کرده است. خانم بربوک در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که محدودیت‌های حکومت سرپرست در افغانستان منشور سازمان ملل متحد را نقض می‌کند و مانع کار بشردوستانه در این کشور می‌شوند. وی در ادامه تاکید کرده است که مشتاقانه منتظر همکاری با اوچا یا دفتر هماهنگی امور بشردوستانه سازمان ملل متحد در تقویت اقدامات بشردوستانه است. قابل ذکر است که حکومت فعلی از زمان تسلط دوباره بر افغانستان محدودیت‌های گسترده بر آزادی‌های اساسی زنان وضع و آنان را از حق آموزش و کار محروم کرده‌اند. کارشناسان سازمان ملل متحد می‌گویند که زنان افغانستان با یک سیستم نهادینه شده تبعیض مواجه هستند. همچنین حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

ادامه مطلب


4 ماه قبل - 197 بازدید

نهاد «زنان برای افغانستان» درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که وزارت خارجه‌ی اسپانیا اتاقی را به نام زنان و دختران افغا‌نستان نام‌گذاری خواهد کرد. این نهاد با نشر اعلامیه‌ای گفته است که خوزه مانوئل آلبارس، وزیر خارجه‌ی اسپانیا این موضوع را روز (چهارشنبه، ۲۱ قوس) در نشست «به ما گوش دهید» بیان کرده است. وزیر خارجه‌ی اسپانیا در ادامه تاکید کرده است که این اتاق جهت قدردانی از مبارزه و مقاومت زنان و دختران افغا‌نستان به نام آنان نام‌گذاری می‌شود. این در نهاد در ادامه تاکید کرده است که این اتاق، اتاقی است که در سال ۲۰۲۲ میلادی محل برگزاری اولین دور نشست «به ما گوش دهید» بود و در آن عکسی از زنان افغانستانی اشتراک کننده گرفته شد. وزارت خارجه‌ی اسپانیا با همکاری نهاد «زنان برای افغانستان» میزبان نشست «به ما گوش دهید» جهت پی‌گیری سازوکارهای پاسخگو کردن حکومت سرپرست بود. نهاد زنان برای افغانستان در ادامه تاکید کرده است که در این نشست حدود ۵۰ نفر از فعالان زن اهل افغانستان شرکت بودند. وزیر خارجه‌ی اسپانیا در این نشست بر حمایت از زنان و دختران افغا‌نستان تأکید کرد و گفت که کشورش هرگز حکومت فعلی را به رسمیت نخواهد شناخت. همچنین حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

ادامه مطلب