برچسب: رسانه گوهرشاد

4 روز قبل - 107 بازدید

آنتونی آلبانیزی، نخست‌وزیر آسترالیا اعلام کرده است که برای نخستین‌بار در تاریخ ۱۲۵ ساله ارتش این کشور، یک زن به‌عنوان فرمانده کل ارتش منصوب شده است. ریچارد مالز، وزیر دفاع آسترالیا گفت که جنرال سوزان کویل به این سمت گماشته شده و قرار است از ماه جولای رسماً کار خود را آغاز کند. وزیر دفاع آسترالیا این انتصاب را «لحظه‌ای تاریخی» توصیف کرد و با آرزوی موفقیت برای خانم کویل تاکید کرد: «اطمینان دارم دستاوردهای او الهام‌بخش زنان بسیاری خواهد بود.» جنرال سوزان کویل که در حال حاضر ریاست بخش توانمندی‌های مشترک ارتش را بر عهده دارد، قرار است به‌جای جنرال سایمون استوارت این مسوولیت را به عهده بگیرد. او ۵۵ سال سن دارد و از سال ۱۹۸۷ میلادی به ارتش آسترالیا پیوسته و نزدیک به چهار دهه در بخش‌های مختلف نظامی خدمت کرده است. خانم کویل در طول این سال‌ها مسوولیت‌های مهم فرماندهی را در سطوح عملیاتی و مدیریتی بر عهده داشته و تجربه گسترده‌ای در حوزه‌هایی چون عملیات نظامی، برنامه‌ریزی راهبردی و جنگ سایبری کسب کرده است. همچنین او در چندین مأموریت بین‌المللی، از جمله در افغانستان و شماری از کشورهای خاورمیانه، حضور داشته و ماموریت انجام داده است. در حالی سوزان کویل به عنوان فرمانده کل ارتش آسترالیا انتخاب می‌شود که حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند.

ادامه مطلب


4 روز قبل - 87 بازدید

گزارش سالانه «شاخص هوش مصنوعی ۲۰۲۶» دانشگاه استنفورد در آمریکا نشان می‌دهد که عربستان سعودی با سهم ۳۲ درصدی از مشارکت زنان در حوزه هوش مصنوعی، در صدر کشورهای جهان قرار گرفته است. دانشگاه استنفورد با نشر اعلامیه‌ای گفته است که پس از آن، استرالیا با ۳۰ درصد و کانادا با ۲۹ درصد در رتبه‌های دوم و سوم قرار دارند. این گزارش نشان می‌دهد که هوش مصنوعی عرصه‌ای عمدتاً مردانه است. داده‌ها حاکی از آن است که در تمام کشورها یک شکاف آشکار میان زنان و مردان فعال در حوزه هوش مصنوعی دیده می‌شود. چنانچه، مردان در همه جا اکثریت نویسندگان و مخترعان این حوزه را تشکیل می‌دهند و سهم زنان اندک است. در شاخص هوش مصنوعی دانشگاه استنفورد به‌طور نمونه به برازیل، کوریا جنوبی و جاپان اشاره شده است که بیش از ۸۰ درصد افراد شاغل در حوزه هوش مصنوعی مرد هستند. با این‌حال عربستان سعودی نخستین کشوری در سطح جهان است که زنان بیشترین مشارکت را در حوزه هوش مصنوعی را دارند. گزارش هوش مصنوعی دانشگاه استنفورد نشان می‌دهد که تا اکنون هیچ کشوری به برابری جنسیتی در این حوزه نزدیک نشده است. حتی در بیشتر کشورها شکاف جنسیتی در حوزه هوش مصنوعی از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۵ میلادی تقریبا بدون تغییر باقی مانده است. علاوه بر مشارکت گسترده زنان، عربستان در برخی حوزه‌های تخصصی نیز پیشتاز ظاهر شده است. این کشور در بخش امنیت، حریم خصوصی و رمزنگاری هوش مصنوعی با سهم ۱۵ درصدی در میان کشورهای پیشتاز قرار گرفته است. از نظر جذب نیروی انسانی نیز عربستان یکی از معدود کشورهایی است که در سال ۲۰۲۵ میلادی نیروی انسانی زیادی را جذب کرده است.

ادامه مطلب


4 روز قبل - 48 بازدید

شماری از فعالان مدنی، حقوق زنان، حقوق بشری و سیاسی افغانستان در نامه‌ای سرگشاده به ملانیا ترامپ، بانوی اول آمریکا، خواهان توجه به وضعیت زنان و کودکان در افغانستان شدند. آنان در نامه‌ای سرگشاده وضعیت زنان و کودکان در افغانستان را «اسفناک» توصیف کردند و گفته‌اند که زنان و دختران افغانستان تقریبا به‌طور کامل از زندگی اجتماعی حذف شده‌اند. فعالان مدنی و حقوق زنان افغانستان در این نامه از ملانیا ترامپ خواسته‌اند تا از نفوذ خود در حمایت از زنان و دختران کشور استفاده کند. ۱۰۰ امضاکننده این نامه سرگشاده تاکید کردند که دختران و زنان افغانستان که زمانی رویای پزشک، معلم و روزنامه‌نگار شدن را در سر داشتند، اکنون از آموزش منع شدند. آنان در ادامه افزوده‌اند که مادران افغانستان هم با افزایش سوءتغذیه، برای تغذیه فرزندانشان تقلا می‌کنند. فعالان افغانستانی و دادخواهان در این نامه سرگشاده تاکید کردند برای کودکان، به‌ویژه دختران، آینده به شکلی محدود شده که درک آن دشوار است. در بخشی از این نامه آمده است: « اقدام‌های کوچک مانند صحبت علنی در مورد آموزش دختران، ملاقات با نهادهای که به گونه‌ی مستقیم با زنان افغان کار می‌کنند، می‌تواند به بهبود شرایط کمک کند.» امضاکنندگان این نامه سرگشاده ابراز امیدواری کرده‌اند که بانوی اول ایالات متحده از این نفوذ خود برای کمک به جلوگیری از نادیده گرفته شدن زنان و کودکان افغانستان استفاده کند. ابتکار نامه سرگشاده به بانوی اول آمریکا توسط نهاد افغانستان امپکت انجام شده است. در حالی فعالان مدنی و حقوق زنان افغانستان به ملانیا ترامپ نامه‌ی سرگشاده ارسال می‌کنند که حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

ادامه مطلب


5 روز قبل - 46 بازدید

کتاب «هنر زن بودن» نوشته‌ی پریسا نصری از جمله آثاری است که در سال‌های اخیر، همچون نغمه‌ای آرام اما ماندگار، در فضای ادبیات انگیزشی و خودشناسی زنان طنین انداخته است. این کتاب را می‌توان روایتی دانست از سفری درونی؛ سفری که از دل پرسش‌های ساده آغاز می‌شود و به لایه‌های عمیق‌تری از هویت، احساس و آگاهی می‌رسد. نویسنده در این اثر، نه با زبانی خشک و آکادمیک، بلکه با لحنی صمیمی و نزدیک به تجربه‌های زیسته، مخاطب را به بازاندیشی در معنای زن بودن دعوت می‌کند؛ معنایی که گاه در هیاهوی نقش‌ها، مسئولیت‌ها و انتظارات اجتماعی، به فراموشی سپرده می‌شود. «هنر زن بودن» از همان سطرهای نخست، حال‌وهوایی تأمل‌برانگیز دارد. گویی نویسنده دست خواننده را می‌گیرد و او را به آینه‌ای روبه‌روی خویش می‌برد؛ آینه‌ای که در آن، نه‌تنها ظاهر، بلکه عمق وجود انسان بازتاب می‌یابد. در این میان، پرسش‌هایی آرام اما ماندگار شکل می‌گیرند: من که هستم؟ چه می‌خواهم؟ و جایگاه من در این جهان پرشتاب کجاست؟ کتاب، پاسخی قطعی و یک‌دست به این پرسش‌ها نمی‌دهد، بلکه راه را برای کشف پاسخ‌های شخصی هموار می‌سازد. در بطن این اثر، مفهوم هویت زنانه همچون رشته‌ای نامرئی اما پیوسته، تمامی بخش‌ها را به هم پیوند می‌دهد. نویسنده تلاش می‌کند نشان دهد که زن بودن، نه صرفاً مجموعه‌ای از نقش‌های بیرونی، بلکه تجربه‌ای عمیق و چندلایه است که از درون آغاز می‌شود. این هویت، در نگاه او، آمیزه‌ای است از احساس، عقل، شهود و تجربه؛ ترکیبی که اگر به‌درستی شناخته و پرورش داده شود، می‌تواند به سرچشمه‌ای از آرامش و قدرت بدل گردد. در این میان، تأکید بر خودشناسی، همچون چراغی روشن در مسیر کتاب حضور دارد؛ چراغی که راه را از میان تاریکی‌های تردید و ناآگاهی روشن می‌کند. بخش قابل توجهی از کتاب به روابط عاطفی اختصاص یافته است؛ روابطی که گاه ساده به نظر می‌رسند، اما در واقع، پیچیده و چندوجهی‌اند. نویسنده با نگاهی واقع‌گرایانه، به تفاوت‌های روانی و احساسی میان زن و مرد اشاره می‌کند و می‌کوشد پلی از فهم و همدلی میان این دو جهان متفاوت ایجاد کند. در اینجا، کلمات نه به‌عنوان ابزار آموزش، بلکه همچون پلی برای نزدیکی دل‌ها به کار گرفته می‌شوند. توصیه‌ها، اگرچه ساده‌اند، اما در پسِ خود تجربه‌ای عمیق را حمل می‌کنند؛ تجربه‌ای که از دل زندگی برآمده و به زندگی بازمی‌گردد. از نظر سبک نگارش، «هنر زن بودن» در مرز میان نثر ادبی و نثر کاربردی حرکت می‌کند. جملات کوتاه، آهنگین و گاه شاعرانه‌اند و در عین حال، از سادگی و شفافیت فاصله نمی‌گیرند. این ویژگی باعث می‌شود که متن، هم دلنشین باشد و هم قابل فهم؛ هم اندیشه را درگیر کند و هم احساس را. نویسنده به‌خوبی توانسته است میان این دو ساحت، تعادلی ظریف برقرار کند؛ تعادلی که خواننده را خسته نمی‌کند، بلکه او را به ادامه‌ی مسیر ترغیب می‌سازد. برای درک بهتر این اثر، شناخت نویسنده آن نیز اهمیت دارد. پریسا نصری از جمله افرادی است که در حوزه‌ی آموزش مهارت‌های زندگی و توانمندسازی زنان فعالیت داشته و تلاش کرده است میان دانش روان‌شناسی و نیازهای واقعی جامعه پلی برقرار کند. هرچند اطلاعات دقیق و رسمی درباره سال تولد و محل تولد او به‌طور گسترده در دسترس نیست، اما آنچه از آثار و فعالیت‌هایش برمی‌آید، نشان می‌دهد که او در بستر فرهنگی جامعه ایرانی رشد یافته و همین زمینه فرهنگی، نقش مهمی در شکل‌گیری نگاه و اندیشه‌هایش داشته است. دغدغه‌های مطرح‌شده در کتاب، به‌خوبی بازتاب‌دهنده‌ی تجربه‌ی زیسته‌ی زن ایرانی در مواجهه با چالش‌های معاصر است؛ چالش‌هایی که میان سنت و مدرنیته، میان خواستن و توانستن، و میان فردیت و نقش‌های اجتماعی شکل می‌گیرند. با این حال، «هنر زن بودن» همانند هر اثر دیگری، از نگاه‌های انتقادی نیز دور نمانده است. برخی از خوانندگان، این کتاب را اثری الهام‌بخش و امیدآفرین دانسته‌اند که توانسته است نگاه آن‌ها را به زندگی و روابطشان تغییر دهد. از دید این گروه، سادگی و صمیمیت متن، نقطه‌ی قوت اصلی آن است؛ چرا که امکان ارتباطی نزدیک و بی‌واسطه با خواننده را فراهم می‌کند. آنان معتقدند که کتاب، همچون دوستی مهربان، در کنار خواننده می‌نشیند و بی‌آنکه قضاوت کند، او را به تأمل و تغییر دعوت می‌کند. در مقابل، برخی دیگر بر این باورند که کتاب در برخی بخش‌ها، از عمق کافی برخوردار نیست و بیشتر به بیان کلیات بسنده کرده است. به‌ویژه در بحث هویت زنانه، این نقد مطرح شده که اثر می‌توانست با نگاهی گسترده‌تر و تحلیلی‌تر، به ابعاد تاریخی، فرهنگی و اجتماعی این مفهوم بپردازد. همچنین برخی معتقدند که تمرکز پررنگ بر روابط عاطفی، باعث شده است که سایر ابعاد وجودی زن، مانند استقلال فردی، رشد حرفه‌ای و نقش اجتماعی، کمتر مورد توجه قرار گیرد. این نقدها، اگرچه قابل تأمل‌اند، اما از ارزش‌های کلی کتاب نمی‌کاهند، بلکه می‌توانند زمینه‌ای برای نگاه عمیق‌تر به موضوع فراهم کنند. در لایه‌ای عمیق‌تر، «هنر زن بودن» را می‌توان تلاشی برای آشتی دادن انسان با خویشتن دانست. در جهانی که سرعت، رقابت و فشارهای بیرونی، مجال اندیشیدن را از انسان می‌گیرند، این کتاب لحظه‌ای مکث را پیشنهاد می‌کند؛ مکثی برای دیدن، برای شنیدن و برای فهمیدن. در این مکث، انسان می‌تواند بار دیگر با خود روبه‌رو شود و آنچه را که در هیاهوی زندگی گم کرده است، باز یابد. از این منظر، کتاب نه‌تنها درباره‌ی زنان، بلکه درباره‌ی انسان است؛ انسانی که در جست‌وجوی معنا، آرامش و ارتباطی اصیل با خود و دیگران است. زن بودن، در اینجا، بهانه‌ای است برای ورود به این جست‌وجو؛ جست‌وجویی که می‌تواند هر خواننده‌ای را، فارغ از جنسیت، به تأمل وادارد. در پایان، می‌توان گفت که «هنر زن بودن» کتابی است که بیش از آنکه پاسخ بدهد، پرسش می‌آفریند؛ پرسش‌هایی که هر یک، دریچه‌ای تازه به سوی شناخت و آگاهی می‌گشایند. این اثر، با همه‌ی سادگی و کاستی‌های احتمالی‌اش، تلاشی است صادقانه برای روشن کردن چراغی در مسیر زندگی؛ چراغی که اگرچه کوچک است، اما می‌تواند راه را در تاریکی‌های تردید و ناآگاهی روشن سازد. در این مسیر، خواننده نه‌تنها با مفاهیم جدیدی آشنا می‌شود، بلکه به بازخوانی خویشتن نیز می‌پردازد؛ بازخوانی‌ای که شاید آغازگر تحولی آرام اما عمیق در زندگی او باشد. نویسنده: قدسیه امینی

ادامه مطلب


5 روز قبل - 59 بازدید

یونیسف یا صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد در افغانستان می‌گوید که بیش از ۱۵.۳ میلیون کودک زیر پنج سال در افغانستان از سوءتغذیه رنج می‌برند. این سازمان امروز (سه‌شنبه، ۲۵ حمل) در گزارشی نوشته که افغانستان در سال ۲۰۲۶ میلادی همچنان یکی از بزرگ‌ترین بحران‌های بشردوستانه جهان باقی مانده است. در گزارش یونیسف آمده است که در سال ۲۰۲۶ میلادی تخمین زده می‌شود که حدود ۱۹.۹ میلیون نفر برابر با ۴۵ درصد جمعیت به کمک‌های بشردوستانه نیاز داشته باشند. صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد در ادامه تاکید کرده است که زنان و دختران در افغانستان با محدودیت‌های شدید در دسترسی به آموزش و خدمات صحی مواجه‌ هستند. براساس گزارش سال‌ها درگیری، شکنندگی اقتصادی، عدم سرمایه‌گذاری در خدمات اساسی و نقض حقوق بشر، افغانستان را در آستانه فروپاشی قرار داده است. یونیسف در ادامه افزوده است که شرایط نامساعد آب‌وهوایی، خشکسالی‌های مکرر و سیلاب‌های ناگهانی، تولیدات زراعتی را تحت تاثیر قرار داده و ناامنی غذایی را در افغانستان تشدید کرده و این شرایط باعث افزایش خطر مرگ‌ومیر، بیماری‌ها و اختلال در رشد کودکان شده است. این نهاد تصریح کرد که فقر در افغانستان همچنان گسترده است؛ حدود ۶۵ درصد از جمعیت این کشور زیر خط فقر زندگی می‌کنند و تقریباً از هر سه نفر، یک نفر با محرومیت‌های شدید چندبعدی مواجه است. یونیسف گفته است که در سال ۲۰۲۶، تخمین زده می‌شود که ۷.۱ میلیون کودک در افغانستان به کمک‌های آموزشی اضطراری نیاز دارند.

ادامه مطلب


5 روز قبل - 68 بازدید

یونیسف یا صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که در سال ۲۰۲۶ میلادی حدود ۲۱.۹ میلیون نفر، نزدیک به نیمی از جمعیت کشور، به کمک‌های فوری نیاز دارند؛ در این میان، بیش از ۱۱.۶ میلیون کودک و زنان، به‌ویژه مادران باردار و شیرده، از آسیب‌پذیرترین گروه‌ها هستند. این نهاد در گزارش خود از وضعیت بشردوستانه افغانستان اعلام کرده است که یونیسف در بخش حمایت‌های اجتماعی، از ۵۲ هزار و ۹۳۴ خانواده‌ی دارای زنان باردار و شیرده از طریق برنامه‌ی «کمک نقدی مادر و کودک» در ولایت سمنگان حمایت کرده و در مجموع به بیش از ۳۵۴ هزار نفر خدمات ارائه کرده است. در گزارش آمده است که برای جلوگیری از سوءتغذیه، این نهاد به ۱۷۹ هزار و ۹۵۵ نفر سرپرست کودکان خردسال مشاوره تغذیه‌ای ارائه کرده و برای ۱۵۹ هزار و ۳۳۸ زن باردار مکمل‌های مغذی فراهم ساخته است. در بخشی از گزارش آمده است که علاوه بر آن، بیش از ۳۵۰ هزار کودک زیر پنج سال نیز مکمل‌های غذایی دریافت کرده‌اند. یونیسف تاکید کرد که در بخش دسترسی به آب آشامیدنی صحی نیز، حدود ۸۷ هزار و ۷۰۰ نفر از طریق ساخت و بازسازی سیستم‌های پای‌دار آب‌ریانی به آب سالم دسترسی پیدا کرده‌‌اند. صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل، با تاکید بر ادامه‌ی بحران انسانی در افغانستان، خواستار افزایش حمایت‌های بین‌المللی برای رسیدگی به نیازهای گسترده‌ی مردم، به‌ویژه کودکان، شده است. باید گفت که برنامه‌ی جهانی غذا گزارش داده که به دلیل فقر و بحران اقتصادی، بیش از چهار میلیون و ششصد هزار مادر و کودک در افغانستان با سوءتغذیه دست‌وپنجه نرم می‌کنند. این نهاد هشدار داده که ناامنی غذایی در سطح بحرانی باقی مانده و احتمالاً روند سوءتغذیه در سال‌های آینده افزایش خواهد یافت. انتظار می‌رود که دست‌کم سه میلیون و پانصد هزار کودک زیر پنج سال و یک میلیون و ۲۰۰ هزار مادر باردار و شیرده به درمان‌های فوری و نجات‌بخش نیاز پیدا کنند.

ادامه مطلب


5 روز قبل - 84 بازدید

مراسم تشییع پیکر قربانیان حمله به غیرنظامیان شیعه در ولسوالی انجیل هرات با حضور هزاران نفر از باشندگان این ولایت هم از اهل مردم تسنن و تشیع برگزار شد. مراسم تشییع قربانیان امروز (سه‌شنبه، ۲۵ حمل) از مسجد جامع صادقیه در مرکز شهر هرات آغاز شد و سپس هشت نفر از قربانیان در زیارتگاه «سلطان آقا» به خاک سپرده شدند. براساس معلومات موجود، سه نفر دیگر از قربانیان این حمله که از باشندگان روستای «ده‌میری» ولسوالی انجیل ولایت هرات بودند، در این روستا به خاک سپرده شدند. این در حالی است که مهاجمان مسلح روز جمعه‌ غیرنظامیان را در نزدیکی یک زیارت به «سیدمحمد آقا سبزپوش» در روستای «ده‌میری» ولسوالی انجیل ولایت هرات هدف حمله قرار دادند. براساس آمار دفتر یوناما یا هیأت معاونت سازمان ملل متحد در این حمله ۱۱ نفر کشته و ۱۱ نفر دیگر زخمی شدند. ریاست اطلاعات و فرهنگ هرات نیز گفته است که در این حمله ۱۱ نفر کشته‌ شده‌اند، اما شمار زخمیان را هشت نفر اعلام کرده است. قابل ذکر است که تا اکنون هیچ فرد یا گروهی مسوولیت این حمله را به عهده نگرفته است. باید گفت که شیعیان و هزاره‌ها در ولایت هرات در سال‌های اخیر بارها هدف حملات مسلحانه‌ی هدفمند قرار گرفته‌اند. در برخی موارد مسوولیت این حملات را داعش به عهده گرفته است.

ادامه مطلب


5 روز قبل - 80 بازدید

فرماندهی پولیس ولایت بغلان می‌گوید که براثر تیراندازی در یک مسجد در ولسوالی خنجان این ولایت، سه نفر جان باخته و چهار نفر دیگر زخمی شده‌اند. این فرماندهی با نشر اعلامیه‌‌ای گفته است که این رویداد حوالی ساعت ۶:۴۰ دقیقه‌ی شام دیروز (دوشنبه، ۲۴ حمله) در ساحه‌ی «چوکک» از مربوطات ولسوالی خنجان، در زمان ادای نماز مغرب در داخل مسجد رخ داده است. فرماندهی پولیس ولایت بغلان علت این تیراندازی را «جنجال ناموسی» میان دو خانواده دانسته است. براساس اعلامیه‌ی این فرماندهی، چندی قبل یکی از بستگان کشته‌شدگان که اکنون در بازداشت است، یک خانم شوهردار را فراری داده بود و شامگاه دیروز، پدر و برادران این زن هنگام نماز وارد مسجد شده و بر اقارب فردی که او را فراری داده بود، تیراندازی کردند. فرماندهی پولیس در بغلان گفته است که زخمیان ابتدا به شفاخانه ولسوالی خنجان و سپس به شفاخانه ولایتی بغلان منتقل شدند. پولیس بغلان در مورد هویت و وضعیت زخمیان جزئیات ارائه نکرده است. این فرماندهی گفته است که دو نفر از عاملان این تیراندازی را بازداشت کرده‌ است و یک نفر دیگر موفق به فرار شده است. قابل ذکر است که هر ازگاهی به دلیل خصومت‌های شخصی در سراسر کشور چنین اتفاق‌های رقم می‌خورد.

ادامه مطلب


5 روز قبل - 74 بازدید

مسوولان در فرماندهی پولیس ولایت کاپیسا می‌گویند که یک کودک در اثر انفجار ماین‌ به‌جامانده از جنگ در این ولایت، جان باخته است. عبدالفتاح فائز، سخنگوی فرماندهی پولیس کاپیسا با نشر اعلامیه‌ای گفته است که این رویداد در منطقه‌ی «بدراب» از مربوطات ولسوالی تگاب کاپیسا هنگامی رخ داده که این کودک سرگرم بازی با ماین بوده است. او در این اعلامیه در مورد سن، هویت و جنسیت این کودکان معلومات ارائه نکرده است. اداره‌ی ملی آمادگی مبارزه با حوادث چند وقت پیش اعلام کرده بود که در سال پسین ۱۹۳ رویداد انفجار مهمات به‌جامانده از جنگ‌ در افغانستان رخ داده که در اثر آن، ۸۷ تن کشته و ۳۳۳ تن زخمی شده‌اند؛ رقمی که بیش از ۶۷  درصد آن را کودکان تشکیل می‌دهد. قابل ذکر است که انفجار مهمات و ماین‌های به‌جامانده از جنگ، بارها از شهروندان، به ویژه کودکان، در ولایت‌های مختلف افغانستان قربانی گرفته است. بر اساس آمار سازمان ملل متحد، سه میلیون و ۳۰۰ هزار نفر در افغانستان در شعاع یک کیلومتری مناطق آلوده به ماین‌ها و مواد منفجره زندگی می‌کنند.

ادامه مطلب


5 روز قبل - 72 بازدید

یونیسف یا صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که بیماری فلج اطفال درمان ندارد، اما از طریق واکسن قابل پیش‌گیری است. این سازمان با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که تا زمانی که ویروس پولیو در افغانستان در گردش باشد، هر کودک زیر پنج سال باید دو قطره واکسن دریافت کند. صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد در ادامه تاکید کرده است که برای جلوگیری از گسترش این بیماری، ضروری است که هیچ کودکی از روند واکسیناسیون باز نماند. همچنین یونیسف از «والدین، مراقبان و رهبران جامعه» خواسته است تا در این زمینه همکاری کنند و اطمینان حاصل شود که همه کودکان واکسن می‌شوند. این سازمان در ادامه افزوده است که همکاری خانواد‌ه‌ها و جامعه در کنار تیم‌های صحی می‌تواند به پایان دادن و ریشه‌کن کردن پولیو در افغانستان کمک کند. این اولین کارزار تطبیق واکسن پولیو در افغانستان در سال ۱۴۰۵ خورشیدی در حال تطبیق است و  و در آن ۱۲.۶ میلیون کودک زیر پنج سال واکسن می‌شوند. در حال حاضر افغانستان و پاکستان تنها کشورهای جهان اند که بیماری فلج کودکان یا پولیو در آن محو نشده است. قابل ذکر است که در سال ۲۰۲۵ میلادی نُه مورد مثبت بیماری فلج اطفال در افغانستان ثبت شده بود، اما در سال جاری میلادی تا کنون از ثبت موارد جدید، گزارش نشده است. همچنین سازمان جهانی صحت هشدار داده است که تا زمان ریشه‌کنی کامل پولیو در سطح جهان، افغانستان همچنان در معرض خطر انتقال بین‌المللی ویروس است و همکاری با برنامه‌های جهانی و هماهنگی با پاکستان برای واکسینه کردن جمعیت در مناطق مرزی ضروری است. این نهاد نسبت به افزایش خطر ویروس‌های مشتق از واکسن (cVDPV) در برخی مناطق جهان هشدار داده و تاکید کرده است که واکسیناسیون گسترده و نظارت مستمر، تنها راه جلوگیری از شیوع بیش‌تر بیماری است.

ادامه مطلب