برچسب: افغانستان

3 هفته قبل - 82 بازدید

سازمان عفو بین‌الملل از کشورها خواسته است که بازگشت اجباری شهروندان افغانستان را متوقف کنن، زنان و دختران از آسیب‌پذیرترین گروه‌ها در برابر این روند هستند و با خطرات جدی روبرو می‌شوند. این سازمان با نشر اعلامیه‌ای در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که بازگرداندن اجباری شهروندان افغانستان، نقض آشکار قوانین بین‌المللی، به‌ویژه اصل «عدم بازگرداندن اجباری» به‌شمار می‌رود و کشورها باید به تعهدات حقوقی و اخلاقی خود پای‌بند باشند. سازمان عفو بین‌الملل در ادامه تاکید کرده است که زنان و دختران، مدافعان حقوق بشر، خبرنگاران، مقام‌های پیشین و سایر گروه‌های در معرض خطر باید به‌عنوان پناهندگان نیازمند حمایت فوری به‌رسمیت شناخته شوند. همچنین این سازمان در بخشی از پیامش از کشورها خواسته است که مسیرهای اسکان مجدد را گسترش داده و روند پذیرش مهاجران در معرض خطر را تسریع کنند. این در حالی است که در پی تشدید محدودیت‌ها، بسیاری از زنان و دختران، فعالان حقوق بشر، روزنامه‌نگاران، نظامیان پیشین و دیگر قشرهای آسیب‌پذیر مجبور به ترک افغانستان شدند. شمار زیادی از آنان به کشورهای همسایه از جمله ایران و پاکستان پناهنده شدند؛ اما این کشورها در سال‌های پسین روند اخراج مهاجران افغانستانی را تشدید کرده است. طبق گزارش اوچا یا دفتر هماهنگی امور بشردوستانه سازمان ملل، تا ۱۹ جولای ۲۰۲۵ بیش از ۱.۵ میلیون نفر از کشورهای همسایه مانند ایران و پاکستان به افغانستان بازگشته‌اند؛ حدود ۱.۲ میلیون نفر از ایران و نزدیک به ۳۴۰ هزار نفر از پاکستان برگشته‌اند.

ادامه مطلب


3 هفته قبل - 175 بازدید

همزمان با گذشت چند ماه از نشر گزارش‌ها مبنی بر ناپدیدشدن «زلاله هاشمی»، از اشتراک‌کنندگان سابق برنامه‌ی «ستاره افغان»، آریانا سعید، آوازخوان شناخته‌شده‌ی کشور اعلام کرده است که خانم هاشمی «زنده و سلامت» است. آریانا سعید امروز (چهارشنبه، ۲۶ قوس) با نشر ویدیویی در حساب کاربری فیس‌بوک خود مدعی شده است که با زلاله هاشمی صحبت کرده و او فعلاً در یک محل امن قرار دارد. آریانا سعید ناپدیدشدن خانم هاشمی را رد می‌کند و در ادامه تاکید کرده است که او از خانه‌اش فرار کرده است. در ماه جوزای سال جاری خورشیدی گزارش‌هایی منتشر شد که زلاله هاشمی ناپدید شده است و احتمال دارد که «اختطاف» شده باشد. آریانا سعید در ادامه افزوده است که محسن، شوهر زلاله هاشمی، در پی فرار او از خانه، به رسانه‌ها گزارش داد که او ناپدید شده است تا از این طریق بتواند او را پیدا کند. این آوازخوان و داور سابق برنامه‌ی ستاره افغان تصریح کرد که زلاله هاشمی پس از ازدواج با «محسن» و حتا در زمان بارداری‌، از سوی شوهرش مورد لت‌وکوب قرار گرفته و به‌صورت دوام‌دار زیر ظلم و توهین قرار داشته است. وی در این ویدیو افزوده است که زلاله هاشمی حدود سه سال قبل موفق شده بود که از شوهرش طلاق بگیرد، اما بناً به برخی رسومات اجتماعی و مشکلات، مجبور شد به خانه‌ی شوهرش بازگردد. شوهر زلاله هاشمی تا اکنون در مورد اظهارات آریانا سعید واکنش نشان نداده است. پس از نشر گزارش‌ها در مورد ناپدیدشدن زلاله هاشمی، خالد زدران، سخنگوی فرماندهی پولیس کابل گفت که تحقیقات در این زمینه آغاز شده است. او اضافه کرد که براساس شواهد موجود، «به نظر می‌رسد که زلاله هاشمی به‌صورت داوطلبانه خانه‌ی خود را ترک کرده است». این در حالی است که زلاله هاشمی در سال ۲۰۱۷ میلادی از ولایت ننگرهار در برنامه‌ی «ستاره افغان» شرکت کرده بود و با خواندن آهنگ‌های پشتو و فارسی به شهرت رسید و او در این برنامه مقام دوم را کسب کرد.

ادامه مطلب


3 هفته قبل - 101 بازدید

آنتونیو گوترش، دبیر کل سازمان ملل متحد درتازه‌ترین مورد خواستار افزایش حمایت جهان از پناهند‌گان شده است. آقای گوترش این اظهارات را با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود مطرح کرده و گفته است که از زمان آخرین مجمع جهانی پناهندگان دو سال پیش، درگیری و آوار‌گی به شدت افزایش یافته است. او در بخشی از پیامش هشدار داده است که بودجه کمک‌های بشردوستانه به شدت کاهش یافته است. دبیر کل سازمان ملل متحد در ادامه تاکید کرده است: «بیایید به سرمایه‌گذاری برای پناهند‌گان و جوامع میزبان ادامه دهیم و از حق پناهندگی و حمایت از آنان دفاع کنیم.» این در حالی است که آنتونیو گوترش ماه گذشته نیز تأکید کرده بود پناه دادن به افرادی که در خطر هستند، بیش از یک سنت، یک ضرورت اخلاقی و عملی است. او از کشورهای جهان خواسته بود که حق درخواست پناهند‌گی را حفظ کنند، مسوولیت مشترک در حمایت از پناهنده‌گان را بپذیرند، شامل کردن پناهند‌گان در جامعه را تقویت کنند و راه‌حل‌های پایدار برای آنان را فراهم کنند.

ادامه مطلب


3 هفته قبل - 92 بازدید

سازمان نجات کودکان (Save the Children) درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که ۹ میلیون کود در فصل زمستان امسال در افغانستان با گرسنگی شدید روبرو هستند. این نهاد با نشر اعلامیه‌ای در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که این رقم نسبت به سال گذشته میلادی، حدود ۱۸ درصد افزایش یافته است. سازمان نجات کودکان در ادامه تاکید کرده است که این وضعیت نشان‌دهنده نیاز فوری به افزایش کمک‌ها است، زیرا کاهش بودجه فعالیت‌های نجات‌بخش تغذیه‌ای را با خطر جدی روبرو کرده است. این در حالی است که یونیسف یا صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد روز گذشته (سه‌شنبه، ۲۵ قوس) اعلام کرده بود که شمار کودکان مبتلا به سوءتغذیه حاد در افغانستان به ۳.۷ میلیون نفر افزایش یافته است. یونیسف تاکید کرده بود که سوءتغذیه کودکان در بالاترین سطح خود در چند دهه اخیر قرار داشته است. پیش از این، یونیسف شمار کودکان مبتلا به سوءتغذیه حاد در افغانستان را ۳.۵ میلیون نفر گزارش داده بود. همچنین یونیسف در یک اعلامیه‌ی دیگر نیز گفته است که بحران حمایت از کودکان در افغانستان در حال عمیق‌تر شدن است. این نهاد گفته است که از میان ۲۱.۹ میلیون نفر نیازمند به کمک‌های بشردوستانه در افغانستان در سال ۲۰۲۶ میلادی، ۱۱.۶ میلیون آن کودک هستند.

ادامه مطلب


3 هفته قبل - 65 بازدید

یونیسف یا صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد اعلام کرده است که شمار کودکان مبتلا به سوءتغذیه حاد در افغانستان به ۳.۷ میلیون نفر افزایش یافته است. این سازمان امروز (سه‌شنبه، ۲۵ قوس) با نشر گزارشی گفته است که سوءتغذیه کودکان در بالاترین سطح خود در چند دهه اخیر قرار داشته است. پیش از این، یونیسف شمار کودکان مبتلا به سوءتغذیه حاد در افغانستان را ۳.۵ میلیون نفر گزارش داده بود. صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل در ادامه تاکید کرده است که می‌خواهد به ۱.۳ میلیون کودک مبتلا به لاغری شدید و سوءتغذیه متوسط پرخطر، خدمات درمانی ارائه کند، اما با کمبود بودجه مواجه است. براساس گزارش، کاهش بی‌سابقه بودجه نهادهای امدادرسان، سبب شده که دسترسی به درمان به شدت محدود شود و عدم درمان سوءتغذیه کودکان، تهدیدی جدی برای زند‌گی آنان باشد. سازمان ملل افزوده است با آمدن فصل زمستان که غذا کمیاب می‌شود، احتمال مرگ کودکان افزایش یافته و شاخص‌های کلیدی نشان می‌دهند که خانواده‌های آسیب‌پذیر در افغانستان زمستان سختی را در پیش خواهند داشت. همچنین یونیسف در یک اعلامیه‌ی دیگر نیز گفته است که بحران حمایت از کودکان در افغانستان در حال عمیق‌تر شدن است. این نهاد گفته است که از میان ۲۱.۹ میلیون نفر نیازمند به کمک‌های بشردوستانه در افغانستان در سال ۲۰۲۶ میلادی، ۱۱.۶ میلیون آن کودک هستند. یونیسف در اعلامیه‌ی خود همچنین به تشدید گرسنگی در افغانستان اشاره کرده است. در تازه‌ترین گزارش طبقه‌بندی یکپارچه فاز امنیت غذایی (آی‌پی‌سی) نیز پیش‌بینی شده است که گرسنگی در زمستان پیش‌رو در افغانستان تشدید خواهد شد. در این گزارش آمده است که در این زمستان، ۱۷.۴ میلیون نفر در افغانستان با ناامنی غذایی شدید مواجه خواهند شد.

ادامه مطلب


3 هفته قبل - 112 بازدید

یونیسف اعلام کرد که افغانستان با مجموعه‌ای از بحران‌های به هم پیوسته، بلایای طبیعی، اقتصاد شکننده و دسترسی محدود به خدمات اولیه مواجه هستند و در سال ۲۰۲۶، تخمین زده می‌شود که ۲۱.۹ میلیون نفر، از جمله ۱۱.۶ میلیون کودک به کمک‌های بشردوستانه نیاز خواهند داشت. این نهاد امروز (سه‌شنبه، ۲۵ قوس) با نشر گزارشی گفته است که بحران حمایت در حال عمیق‌تر شدن است، زنان در سن باروری، کودکان، جوانان و گروه‌های حاشیه‌نشین با خطرات فزاینده‌ای روبرو هستند و با بدتر شدن شرایط، حضور مداوم یونیسف برای ارائه خدمات ضروری و محافظت از آسیب‌پذیرترین افراد حیاتی است. صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد می‌گوید در سال ۲۰۲۶ میلادی برای رسیدگی به ۱۲ میلیون نفر، از جمله ۶.۵ میلیون کودک در افغانستان، به ۹۴۹.۱ میلیون دالر بودجه نیاز دارد. در گزارش آمده است که این بودجه برای اطمینان از این‌که هر کودک در افغانستان فرصت زنده ماندن و رشد دارد، بسیار مهم است و با این بودجه، کمک‌های نجات‌بخش و خدمات اولیه به کودکان و افراد آسیب‌پذیر ارائه، نیازهای فوری بشردوستانه برطرف و تاب‌آوری جامعه تقویت خواهد شد. یونیسف در ادامه تاکید کرده است که بحران حمایت از کودکان در افغانستان در حال عمیق‌تر شدن است و زنان در سن باروری، کودکان، جوانان و گروه‌های به حاشیه رانده‌شده با خطرات فزاینده‌ای روبرو هستند. همچنین یونیسف در بخشی از گزارشش افزوده است که زنان و دختران در افغانستان با بحران سیستماتیک حقوق خود روبرو هستند و ممنوعیت آموزش و کار آنان، همراه با محدودیت‌های گسترده در زندگی روزمره، خطرات حفاظتی را افزایش داده و تاب‌آوری بلندمدت را تهدید می‌کند. صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل تصریح کرد که کمبود مزمن سرمایه‌گذاری در بخش آب، فاضلاب و بهداشت که با شوک‌های اقلیمی بی‌وقفه تشدید شده است، نیازهای بشردوستانه را تشدید و تاب‌آوری جوامع را تضعیف کرده است. یونیسف گفته است که در چنین شرایطی، حضور مداومش برای ارائه‌ی خدمات ضروری و محافظت از آسیب‌پذیرترین افراد حیاتی است. باید گفت که پیش از این اوچا دفتر هماهنگ‌کننده‌ی کمک‌های بشردوستانه‌ی سازمان ملل متحد نیز گفته بود که ۲۱.۹ میلیون نفر در سال آینده‌ی میلادی در افغانستان نیاز به کمک‌های بشردوستانه خواهند داشت. اوچا گفته بود که نهادهای بشردوستانه رسیدگی به ۱۷.۵ میلیون نفر را در اولویت قرار داده‌اند و برای رسیدگی به آنان ۱.۷۲ میلیارد دالر بودجه درخواست کرده‌اند.

ادامه مطلب


3 هفته قبل - 129 بازدید

سازمان غذا و کشاورزی ملل متحد درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که تخمین زده می‌شود، ۱۷.۴ میلیون تن در افغانستان در فصل زمستان با گرسنگی حاد مواجه شوند. این سازمان امروز (سه‌شنبه، ۲۵ قوس) با نشر گزارشی گفته است که کمک‌های غذایی در افغانستان محدود است و تنها به ۲.۷ درصد جمعیت این کشور می‌رسد. سازمان غذا و کشاورزی ملل متحد در ادامه تاکید کرده است که وضعیت امنیت غذایی در افغانستان همزمان با فصل زمستان در حال بدتر شدن است. سازمان غذا و کشاورزی افزوده است که مشکلات اقتصادی همزمان با بازگشت مهاجران، خشکسالی و زمین‌لرزه‌های اخیر وخیم‌تر شده است. سازمان ملل متحد تصریح کرد که براساس این گزارش، تخمین زده می‌شود، ۱۷.۴ میلیون تن از جمله زنان، کودکان و مردان در فصل زمستان با گرسنگی حاد مواجه شوند. در این گزارش آمده است: «تضعیف طولانی‌مدت اقتصاد، خشکسالی‌های مکرر و کاهش چشمگیر کمک‌های بشردوستانه سبب شده است که بخش‌های بزرگی از جمعیت قادر به تأمین حداقل نیازهای غذایی خود نباشند.» همچنین پیش از این، برنامه جهانی غذا گفته بود که این سازمان به دلیل کاهش بودجه، مجبور شده است حمایت خود را از ۱۰ میلیون نیازمند به دو میلیون تن در افغانستان کاهش دهد. باید گفت که زمین‌لرزه‌ها، خشک‌سالی گسترده، کاهش تولید مواد غذایی و بازگشت اجباری مهاجران از کشورهای همسایه، وضعیت زند‌گی مردم را بیش از پیش وخیم‌تر کرده است. براساس آمار سازمان ملل، سه‌ونیم میلیون کودک در افغانستان دچار سوءتغذیه هستند. کودکان و زنان آسیب‌پذیرترین افراد در بحران بشری افغانستان‌ اند و با کاهش کمک‌های بشری، وضعیت برای آنان بدتر خواهد شد. همچنین چندی پیش نهاد کمک‌رسانی ورلد ویژن (World Vision) اعلام کرد که افغانستان از نظر سوءتغذیه حاد کودکان، در رتبه چهارم در سراسر جهان قرار دارد. این نهاد گفته بود که حدود ۳.۷ میلیون کودک زیر پنج سال در افغانستان مبتلا به سوءتغذیه حاد هستند که حدود یک میلیون تن‌شان به‌شدت وزن از دست داده‌اند و حدود ۱.۲ میلیون زن باردار و شیرده نیز در افغانستان از سوءتغذیه حاد رنج می‌برند. بر اساس گزارش اوچا یا دفتر هماهنگ‌کننده‌‌ی کمک‌های بشردوستانه در افغانستان زنان و کودکان بیشترین آسیب را از بحران گرسنگی دیده‌اند.

ادامه مطلب


3 هفته قبل - 97 بازدید

آن روز، معاینه‌خانه برایم مثل همیشه نبود. دیوارها همان دیوارها بودند، بوی دوا همان بوی همیشگی، میز، چوکی، نسخه‌ها، همه سر جای‌شان؛ اما هوا انگار سنگین‌تر از هر روز بود، طوری که نفس کشیدن هم آدم را خسته می‌کرد. مریضان می‌آمدند و می‌رفتند، هر کدام با دردی در دل، با قصه‌ای که شاید هیچ‌کس حوصله شنیدنش را نداشت. من هم، مثل هر روز، میان نسخه‌ها و تشخیص‌ها گم بودم، بی‌آن‌که بدانم چند دقیقه بعد، قصه‌ای وارد این اتاق خواهد شد که تا آخر عمر از ذهنم پاک نمی‌شود. مادری با کودکش وارد شد. از همان لحظه‌ی اول، خستگی در قدم‌هایش پیدا بود؛ خستگی‌ای که نه از راه، بلکه از سال‌ها زندگی زیر بار فقر و ناچاری آمده بود. لباس‌هایش پاک بود، اما کهنه؛ از آن پاکی‌هایی که با هزار زحمت حفظ می‌شود تا مردم نگویند «بی‌غمه». کودک کنارش آرام قدم برمی‌داشت، اما نگاهش مدام به زمین بود، انگار سال‌ها تمرین کرده بود که چشم در چشم کسی نیندازد. هنوز درست ننشسته بودند که پسرک آهسته چیزی در گوش مادرش گفت. مادر بی‌درنگ جواب داد: «چپ باش بچیم، چپ باش…» دوباره گفت. و باز هم. آن‌قدر که جمله در گوشم زنگ زد. در دل گفتم: شاید کودک درد دارد، شاید تبش بالا رفته، شاید نیاز به تشناب دارد و شرم می‌کند بگوید. چند دقیقه صبر کردم، اما هر بار که کودک لب باز می‌کرد، مادر با همان جمله‌ی تکراری، آرام اما پر از اضطراب، جوابش را می‌داد: «چپ باش بچیم…» بالاخره طاقت نیاوردم. به مادر نگاه کردم و پرسیدم: «مشکلی پیش آمده؟ چرا بچه این‌قدر بی‌قرار است؟» زن، سرش را پایین انداخت. انگار پرسشم باری بود که سال‌ها روی شانه‌هایش سنگینی کرده بود. دست‌هایش را در هم فشرد. ناخن‌هایش را در پوست دست فرو برد. مدتی خاموش ماند؛ خاموشی‌ای که از هزار پاسخ، دردناک‌تر بود. سپس، با صدایی که به زحمت شنیده می‌شد، گفت: «هیچ نیست، داکتر صاحب…» اما من می‌دانستم که «هیچ» در دهان آدم‌های فقیر، اغلب یعنی «همه‌چیز». دوباره پرسیدم. این بار، اشک در چشم‌هایش جمع شد، اما نگذاشت فرو بریزد. با همان صدای شکسته ادامه داد: «برای بچیم وعده کرده بودم… اگر بعد از دوا، پیسه‌ای بمانه، بوت نو براش بخرم. حالا پیوسته می‌پرسه که پول مانده یا نی…» همان لحظه، نگاهم ناخودآگاه به پای کودک افتاد. بوت‌هایش… نه، این دیگر «بوت» نبود. یادگار فقر بود؛ شاهد تمام راه‌های خاکی، زمستان‌های سرد، و خجالت‌های پنهان. انگشت کوچکش، لاغر و بی‌پناه، از سوراخ کفش بیرون زده بود؛ انگشتی که سرما را بی‌واسطه لمس کرده بود، انگشتی که هیچ‌گاه گرمای کفِ بوت نو را نچشیده بود. احساس کردم گلویی که سال‌ها نسخه نوشته، حالا قفل شده است. نزدیک‌تر رفتم. زانو زدم تا هم‌قدش شوم، تا احساس نکند کسی از بالا به او نگاه می‌کند. با لبخندی ساختگی و دلی شکسته گفتم: «نازنین کاکا، کف بوت خوده نشان بتی، ببینم نمره‌اش چند است؟» کودک با تردید پاهایش را جلو آورد. کفِ بوت، آن‌قدر ساییده شده بود که دیگر نشانی از نمره نداشت؛ فقط سطحی صاف، خسته و تسلیم. با دستانم اندازه‌ی پایش را گرفتم. دستم لرزید — نه از سرمای اتاق، بلکه از دنیایی که همین اندازه‌گیری را به یک «اتفاق بزرگ» بدل کرده بود. به مادر گفتم: «فردا بیایید… این‌بار کاکا داکتر، برایش بوت‌های قشنگ می‌خرد.» چشم‌های کودک برق زد؛ برقی کوتاه، اما لبریز از شوقی که دل آدم را می‌سوزاند. اما مادر… انگار یک‌باره کوچک شد. شانه‌هایش لرزید، سرش پایین افتاد، و با صدایی پر از شرم و غرور شکسته گفت: «نخیر داکتر صاحب… زحمت نکشید…» آن شب، بوت‌ها را خریدم. ساده بودند، اما نو. تمیز. بی‌سوراخ. وقتی به آن‌ها نگاه می‌کردم، با خود گفتم: چه دنیای بی‌رحمی…  که یک جفت بوت نو می‌تواند سرنوشت یک روز از زندگی کودک را تغییر دهد. فردا که آمدند، کودک از همان دمِ در، چشم‌هایش به دنبال چیزی می‌گشت. وقتی بوت‌ها را دید، نفسش بند آمد. آرام نشستم. بوت‌ها را با دقت به پایش پوشاندم. انگار می‌ترسید زیاد تکان بخورد؛ انگار باور کرده بود اگر خوشحال شود، شاید کسی شادی‌اش را پس بگیرد… بعد، سرش را بالا آورد و با صدایی که می‌خواست محکم باشد، اما می‌لرزید، گفت: «کاکا داکتر… دیگه دَ بوت قصه‌اش نبودم… اما د مکتب، بچه‌ها مسخره‌ام می‌کردند. نامم را 'بوت‌کهنه' گذاشته بودند…» آن لحظه دیگر نتوانستم سرم را بالا بگیرم. اشک‌ها بی‌اجازه آمدند — نه فقط برای بوت، نه فقط برای کدک، برای دنیایی که کودکانش را با لقب، با تمسخر، با بی‌مهری، می‌شکند. برای مادری که وعده‌ی یک جفت بوت، بزرگ‌ترین امیدش شده بود. از آن روز فهمیدم: مریضی همیشه در بدن نیست. مریضی گاهی در بوت سوراخ است... در اشک فروخورده‌ی مادر است… در کودکی‌ست که یاد گرفته خواسته‌هایش را با یک «چپ باش» در گلو خفه کند. و از آن روز، هر نسخه‌ای که می‌نویسم، فقط به دوا فکر نمی‌کنم؛ به نانی فکر می‌کنم که شاید با آن پول خریده شود، به لباسی که شاید نو باشد، به بوتی که شاید دیگر، انگشت‌های کوچک کودکی را شرم‌زده نکند. نویسنده: سارا کریمی

ادامه مطلب


3 هفته قبل - 110 بازدید

بخش زنان سازمان ملل متحد درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که در شرایط محدودیت‌های شدید و تهدیدهای روزافزون، همبستگی بین‌المللی با زنان و دختران افغانستان اهمیت فراوان دارد. این نهاد با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که حمایت از زنان و دختران افغانستان در برابر محدودیت‌ها، کاهش خدمات و نقض حقوق بشر آن‌ها ضروری است. همچنین آنالنا بربوک، رییس هشتادمین نشست مجمع عمومی سازمان ملل متحد، پیشتر گفته بود: «قدرت زنان و دختران افغانستان در مواجهه با محدودیت‌ها و نقض حقوق‌شان فوق‌العاده است، اما هیچ‌کس نباید تنها بماند.» بخش زنان سازمان ملل در افغانستان ضمن تاکید بر اهمیت همبستگی جهانی، از تلاش‌های جامعه بین‌المللی برای ایستادن در کنار زنان افغان قدردانی کرده است. این نهاد در ادامه تاکید کرده است که همچنان برای حمایت از حقوق زنان و گسترش فرصت‌های آن‌ها در بخش‌های مختلف تلاش خواهد کرد. قابل ذکر است که حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

ادامه مطلب


3 هفته قبل - 117 بازدید

سانجی ویجسکرا، مدیر منطقه‌ای یونیسف یا صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد برای جنوب آسیا، بر اهمیت سرمایه‌گذاری بر کارکنان بهداشتی زن در افغانستان تاکید کرده است. سانجی ویجسکرا این اظهارات را در بازدید از یک مرکز درمانی در کابل مطرح کرده و گفته است که حضور پرستاران زن در رسیدگی به کودکان سوءتغذیه حیاتی است. افغانستان با چالش‌های عمیق انسانی روبرو است. ممنوعیت آموزش پزشکی برای زنان، فقر گسترده و محدودیت‌های شدید بر مشارکت زنان در بخش سلامت، دسترسی میلیون‌ها نفر به خدمات بهداشتی را تهدید می‌کند. بر اساس گزارش‌های نهادهای بین‌المللی، نرخ سوءتغذیه در میان زنان و کودکان در افغانستان هم‌چنان در سطحی نگران‌کننده قرار دارد و میلیون‌ها کودک و زن به کمک‌های فوری تغذیه‌ای نیازمند هستند. یونیسف هشدار داده است که بدون سرمایه‌گذاری پایدار بر نیروی انسانی، به‌ویژه زنان، و بدون رفع موانع آموزش و اشتغال آنان در بخش سلامت، بحران سوءتغذیه و فقر در افغانستان عمیق‌تر خواهد شد. همچنین تاج‌الدین ایوالی، نماینده یونیسف در افغانستان، پیشتر هشدار داده بود که این کشور با یکی از شدیدترین بحران‌های تغذیه‌ای در جهان روبرو است. آقای ایوالی در ادامه تاکید کرده است که حدود ۳.۵ میلیون کودک دچار سوءتغذیه حاد هستند و نزدیک به یک میلیون کودک دیگر نیز به‌شدت لاغر و در معرض خطر جدی قرار دارند. یونیسف بار دیگر خواستار توجه و سرمایه‌گذاری ویژه بر کارکنان بهداشتی زن برای کاهش بحران سوءتغذیه در افغانستان شده است.

ادامه مطلب