خانه آزادی بیان به مناسبت هشت مارچ یا روز جهانی زن گفته است که باید از زنان خبرنگار در تبعید و افغانستان حمایت گسترده شود. این نهاد با نشر اعلامیه در حساب کاربری ایکس خود، حمایت‌شان را از زنان خبرنگار اهل افغانستان در کشور و بیرون از کشور اعلام کرده است. خانه آزادی بیان تاکید کرده است که پس از تسلط مجدد حکومت سرپرست، ۸۶ درصد زنان خبرنگار شغل خود را از دست دادند و یا فعالیت‌های رسانه‌ای شان محدود شده است. این نهاد از جامعه‌ی جهانی و نهادهای بین‌المللی خواسته است که برای حمایت از زنان خبرنگار و تقویت صدای آنان اقدام جدی کند. قابل ذکر است که پس از بازگشت دوباره‌ی حکومت فعلی در افغانستان، زنان خبرنگار با محدودیت‌های جدی از جمله اخراج، پوشیدن ماسک و اجازه نیافتن در کنفرانس‌های خبری روبرو شدند. ملا هبت‌الله آخوندزاده، رهبر حکومت فعلی، طی بیش از سه سال گذشته، نزدیک به ۹۰ فرمان محدودکننده بر زند‌گی و کار زنان صادر کرده است. همچنین حکومت سرپرست در بیش از سه سال گذشته محدودیت‌های زیادی علیه شهروندان کشور، به‌ویژه زنان و دختران وضع کرده است. در حال حاضر دختران و زنان از رفتن به مکتب، دانشگاه و کار منع شده و از ابتدایی‌ترین حقوق‌شان نیز محرومند. در کنار آن زنان و دختران از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان نیز منع شده‌اند. این در حالی است که حکومت سرپرست در افغانستان بارها گفته که حقوق شهروندان، از جمله حقوق زنان در چارچوب احکام اسلامی در کشور بیشتر از پیش تأمین شده است.

همزمان با هشت مارچ یا روز جهانی زن، دفتر اتحادیه اروپا در افغانستان می‌گوید که برای نشان‌دادن همبستگی خود با زنان و دختران افغانستان یک کارزار پنج‌روزه راه‌اندازی می‌کند. این دفتر با نشر اعلامیه‌‌ای در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که این کارزار متمرکز بر پنج بخش کلیدی خواهد بود، اما این بخش‌ها را مشخص نکرده است. در اعلامیه آمده است که آنان از «قدرت، انعطاف‌پذیری و شجاعت» همه‌ی زنان و دختران افغا‌نستان ستایش می‌کند. دفتر اتحادیه اروپا تاکید کرده است که از زنان افغانستان در زمینه‌های مختلف، به‌شمول صحت، آموزش، معیشت و فرصت‌های اقتصادی حمایت می‌کند. قابل ذکر است که امسال چهارمین سال متوالی است که زنان افغانستان روز جهانی زن را در زیر حاکمیت حکومت سرپرست سپری می‌کنند. باید گفت که حکومت سرپرست در بیش از سه سال گذشته محدودیت‌های زیادی علیه شهروندان کشور، به‌ویژه زنان و دختران وضع کرده است. در حال حاضر دختران و زنان از رفتن به مکتب، دانشگاه و کار منع شده و از ابتدایی‌ترین حقوق‌شان نیز محرومند. در کنار آن زنان و دختران از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان نیز منع شده‌اند. این در حالی است که حکومت سرپرست در افغانستان بارها گفته که حقوق شهروندان، از جمله حقوق زنان در چارچوب احکام اسلامی در کشور بیشتر از پیش تأمین شده است.

ذبیح‌الله مجاهد، سخنگوی حکومت سرپرست در افغانستان به مناسب هشت مارچ یا روز جهانی زن ادعا کرده است که زنان و دختران افغانستان اکنون از نگاه فزیکی و روانی در مصئونیت کامل زندگی می‌کنند. آقای مجاهد این اظهارات را امروز (شنبه، ۱۸ حوت) در حساب کاربری ایکس خود مطرح کرده و گفته است که حقوق زنان و دختران در جامعه اسلامی نسبت به جوامع غربی متفاوت است. وی در ادامه تاکید کرده است: «حقوق اساسی زنان در افغانستان در چهارچوب شریعت اسلامی و فرهنگ و عنعنات جامعه‌ی افغانی تأمین شده است.» او افزود: «باید فراموش نشود که ما حقوق زنان افغانستان را در یک جامعه‌ی اسلامی و افغانی زیر بحث داریم که با جامعه‌ی غربی و فرهنگ آنان تفاوت‌های آشکار دارد که در حین محاسبات باید در نظر گرفته شود.» سخنگوی حکومت فعلی تصریح کرد: « حفاظت از عفت، عزت و حقوق شرعی زنان اولویت امارت اسلامی است. اکنون زنان افغانستان از نگاه فزیکی و روانی در مصئونیت کامل زندگی می‌کنند. از هرگونه خشونت در برابر زنان، جلوگیری شده است. هیچ فردی نمیتواند حقوق زنان را ضایع سازد و آنها را به بد بنگرند.» ذبیح‌الله مجاهد گفته است: «محاکم و سایر ارگان‌های حکومت مکلف‌اند تا در تأمین حقوق زنان تمام تلاش شان را انجام دهند و اختیار زوجیت آنان را یقینی نمایند، حقوق مهر و میراث آنان را حاصل و از تمام حقوق شان نظارت و حراست کنند.» قابل ذکر است که در حال حاضر در افغانستان تحت کنترل حکومت فعلی، زنان و دختران از ابتدایی‌ترین حقوق شان، از جمله حق آموزش و حق کار محروم هستند. کشورهای جهان سیاست‌های حکومت سرپرست در قبال زنان و دختران را بارها محکوم کرده‌اند و خواستار تغییر آن‌ها هستند. باید گفت که حکومت فعلی اما همچنان پافشاری دارند که این گروه حقوق زنان را در چهارچوب آنچه شریعت و عنعنات افغانی می‌خواند، تأمین کرده است.

منابع محلی از ولایت ننگرهار، همزمان با روز جهانی زن می‌گویند که یک زن توسط شوهرش در ولسوالی گوشته به شکل فجیع به قتل رسیده است. دست‌کم دو منبع گفته‌اند که یک مرد در منطقه‌ی ماماخیل از مربوطات ولسوالی گوشته، روز (جمعه، ۱۷ حوت) خانم‌اش را دار زده و به قتل رسانده است. منبع تاکید کرد که این زن، بیوه‌ی برادرش بوه و به زور به نکاح خود درآورده بود. منبع افزوده است که یک سال قبل شوهر اول این زن فوت کرده بود، اما وی پس از آن، به نکاح اجباری برادرشوهرش درآورده شده بود. منبع دلیل این قتل را خشونت خانوادگی عنوان کرده است. به گفته‌ی منبع، از این زن دو فرزند خردسال از شوهر اولش به‌جا مانده و از شوهرش اکنونش فرزند ندارد. منبع می‌گوید که این مرد پس از قتل همسرش فرار کرده‌ است. مسوولان محلی در ولایت ننگرهار تا اکنون در مورد این قتل اظهار نظر نکرده‌اند. پس از تسلط دوباره‌ی حکومت سرپرست بر افغانستان، قتل‌های مرموز زنان، کودکان و جوان در در سراسر کشور افزایش کم‌پیشینه یافته است. بیماری‌های روانی، خصومت شخصی، ازدواج‌های اجباری، خشونت خانوادگی و فشار‎های روحی ناشی از فقر و بیکاری عوامل اصلی این قتل‌ها بیان شده است. همچنین با تسلط حکومت سرپرست بر افغانستان اکثریت نهادهای حامی حقوق زنان متوقف شده است. زنان در افغانستان چون گذشته با مراجعه به نهادهای عدلی و قضایی، دیگر نمی‌توانند برای خشونت‌های وارده‌ی شان شکایت کنند و این‌گونه خشونت‌‌ها پایدار باقی مانده و افزایش پیدا می‌کند.

سازمان عفو بین‌الملل به مناسبت هشت مارچ یا روز جهانی زن گفته است که حمایت نمادین جامعه‌ی جهانی از زنان و دختران افغانستان کافی نیست. این سازمان امروز (شنبه، ۱۸ حوت) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود از کشورها خواسته است که از زنان و دختران افغانستان به‌طور واقعی حمایت کنند. در سازمان عفو بین‌الملل آمده است: «صدای آنان باید تقویت شود و دولت‌ها باید اقدام کنند.» عفو بین‌الملل همچنان خواهان راهپیمایی و درخواست حقوق‌ زنان و دختران از سوی جامعه‌ی جهانی شده است. همچنین پیش‌تر، یوناما یا دفتر هیأت معاونت سازمان ملل در افغانستان خواهان سرمایه‌گذاری بر روی دختران و زنان افغان شده بود. در حالی از روز جهانی زن تجلیل می‌شود که زنان و دختران افغانستان از سوی حکومت سرپرست به‌طور کامل از حقوق انسانی‌شان محروم شده‌اند. باید گفت که حکومت سرپرست در بیش از سه سال گذشته محدودیت‌های زیادی علیه شهروندان کشور، به‌ویژه زنان و دختران وضع کرده است. در حال حاضر دختران و زنان از رفتن به مکتب، دانشگاه و کار منع شده و از ابتدایی‌ترین حقوق‌شان نیز محرومند. در کنار آن زنان و دختران از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان نیز منع شده‌اند. این در حالی است که حکومت سرپرست در افغانستان بارها گفته که حقوق شهروندان، از جمله حقوق زنان در چارچوب احکام اسلامی در کشور بیشتر از پیش تأمین شده است.

روز جهانی زن، یوناما یا دفتر هیأت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان به این مناسبت از حکومت سرپرست خواسته است که محدودیت‌هایی را که زنان و دختران را از حقوق اساسی و بنیادی‌شان محروم کرده، بردارند. یوناما امروز (شنبه، ۱۸ حوت) به مناسبت هشت مارچ، روز جهانی زن با نشر اعلامیه‌ای گفته است که زنان و دختران افغانستان به‌گونه‌ی سیستماتیک از حقوق شان در زمنیه‌های تعلیم، کار و زندگی اجتماعی محروم هستند. این سازمان تاکید کرده است که این محدودیت‌ها نه تنها نقض حقوق بشر است، بلکه موانعی بر سر راه پیشرفت افغانستان، عمیق‌تر کردن فقر و انزوا برای میلیون‌ها نفر است. در بخشی از اعلامیه آمده است که سازمان ملل متحد از کشورهای عضو می‌خواهد که همبستگی را با تقویت صدای زنان افغانستان، حمایت از رهبری آنها و سرمایه‌گذاری در انعطاف‌پذیری و آینده آنها به عمل تبدیل کنند. همچنین اعلامیه به نقل از رزا اوتنبایوا، نماینده‌ی ویژه دبیرکل سازمان ملل متحد برای افغانستان نوشته است که این سازمان در همبستگی کامل با زنان و دختران افغانستان می‌ایستد و در محکومیت محو دوامدار زنان از زندگی اجتماعی متحد باقی می‌ماند. خانم اوتنبایوا تاکید کرده است: «آنچه در توان ما است برای سرمایه‌گذاری روی استقامت و رهبری زنان و دختران افغانستان، که کلیدی برای افغانستان شکوفا و همه شمول اند، ادامه خواهیم داد.» وی افزوده است که زنان و دختران افغانستان با وجود چالش‌های فوق‌العاده، به رهبری، آبادی و پشتیبانی از محلات شان ادامه می‌دهند و جا دادن این زنان در محراق تلاش‌ها برای راه‌حل چالش‌های کنونی و در حال ظهور امر ضروری است. سازمان ملل گفته است که زنان افغانستان خواسته‌های خود را به‌گونه‌ی واضح به جامعه‌ی بین‌المللی ابراز داشته‌اند و این خواسته‌ها دربرگیرنده‌ی دادخواهی برای اعاده‌ی حقوق و آزادی‌های‌شان است. همچنین آلیسون دیودیان، رییس بخش زنان ملل متحد در افغانستان اظهار داشته است: «واکنش ما در برابر محو زنان از زندگی اجتماعی آزمونی برای تعهد ما در قبال زنان و دختران در سراسر جهان است. باید در کنار زنان افغان بایستیم چون زندگی مان به آن بستگی دارد.» این در حالی است که حکومت سرپرست پس از حاکمیت خود بر افغانستان، محدودیت‌های شدیدی بر زنان و دختران وضع کرده است. در حال حاضر زنان و دختران افغانستان از آموزش، کار و گشت‌وگذار آزاد محروم هستند. در این سه سال و نیم علی‌رغم درخواست‌های جهانی برای احترام به حقوق زنان افغانستان، حکومت فعلی محدودیت‌های‌شان را تشدید کرده است.

فیلم سینمایی تابو‌شکنان که بر اساس داستان زندگی واقعی و الهام‌بخش اعضای تیم رباتیک دختران افغانستان ساخته شده، در سینماهای آمریکا به نمایش گذاشته شده است. این فیلم به کارگردانی بیل گاتنتاگ، برنده‌ اسکار، روایت‌گر از زندگی گروهی از دختران اهل افغانستان که در مسابقات رباتیک موفقیت چشمگیری به دست آوردند و همچنان با آینده تاریک روبرو هستند. داستان الهام‌بخش تیم رباتیک دختران افغانستان، روایت واقعی از تلاش، ایستادگی و امید دختران است. این فیلم زمانی به نمایش درآمده است که از حاکمیت حکومت سرپرست بر افغانستان سه و نیم سال می‌گذرد. در این مدت، زنان و دختران در افغانستان با محدودیت‌های شدیدی مواجه شدند. این فیلم زندگی چهار عضو تیم رباتیک را به تصویر می‌کشد، دخترانی که با عشق به علم و فناوری، مرزهای محدودیت را شکستند، اما با فروپاشی حکومت افغانستان، سرنوشت شان دگرگون شد و مانند میلیون‌ها هم‌وطن خود آواره شدند. قابل ذکر است که بسیاری از اعضای این تیم اکنون در دانشگاه‌های آمریکا به تحصیل ادامه می‌دهند، اما هزاران دختر دیگر در افغانستان، ۱۲۶۶ روز است که از رفتن به مکتب محروم شده‌اند. همچنین رویا محبوب، بنیان‌گذار این تیم می‌گوید که این فیلم سفری را روایت می‌کند که در آن دختران برای دسترسی به آموزش، فناوری، هنر و خلاقیت مبارزه کردند. در حالی این فیلم نشر می‌شود که حکومت سرپرست در بیش از سه سال گذشته محدودیت‌های زیادی علیه شهروندان کشور، به‌ویژه زنان و دختران وضع کرده است. در حال حاضر دختران و زنان از رفتن به مکتب، دانشگاه و کار منع شده و از ابتدایی‌ترین حقوق‌شان نیز محرومند. در کنار آن زنان و دختران از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان نیز منع شده‌اند. این در حالی است که حکومت سرپرست در افغانستان بارها گفته که حقوق شهروندان، از جمله حقوق زنان در چارچوب احکام اسلامی در کشور بیشتر از پیش تأمین شده است.

یونسکو یا سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی ملل متحد نشستی را در پاریس درباره‌ وضعیت زنان و دختران افغانستان برگزار کرد. یونسکو با نشر اعلامیه‌ای گفته است که این نشست روز گذشته (جمعه، ۱۷ حوت) برگزار شده و هدف از برگزاری این نشست، احترام به صدای زنان افغانستان و یافتن راه‌های بدیل برای آموزش دختران بوده است. در اعلامیه آمده است که این نشست با حضور نمایندگان سازمان‌های بین‌المللی و فعالان افغان برگزار شد و سخنرانان درباره‌ چالش‌ها و راه‌های حمایت از زنان افغان صحبت کردند. همچنین در این نشست ویدیویی از شرایط زنان تحت کنترول حکومت سرپرست نمایش داده شد. برخی از اشتراک‌کنندگان این نشست از طرح آموزش آنلاین برای ادامه‌ تحصیل دختران افغانستان حمایت کردند و آن را راه‌حلی مناسب دانستند، در حالی که برخی دیگر این طرح را ناکام و بی‌نتیجه عنوان کردند. سمیع حامد، شاعر و نویسنده‌، در این نشست گفت که آموزش آنلاین نمی‌تواند جایگزین آموزش حضوری شود. او در ادامه تاکید کرد: «آموزش آنلاین مانند نگه‌داشتن ماهی‌ها در آکواریوم است، در حالی که نظام آموزشی واقعی مانند دریایی است که دانش‌آموزان باید در آن آزادانه شنا کنند.» فوزیه کوفی، نماینده‌ پیشین پارلمان افغانستان، به تغییر شرایط تحصیلی دختران افغان اشاره کرد و گفت: «پیش از حکومت فعلی، دختران افغانستان به تلاش، استعداد و رقابت برای کسب مقام اول در مکتب‌ها شهرت داشتند. اما امروز، بسیاری از آن‌ها عمداً نمره‌ ناکامی می‌گیرند تا بتوانند یک سال دیگر به مکتب بروند و از آخرین فرصت‌های آموزشی‌شان بهره ببرند.» او از جامعه‌ی‌ جهانی خواست که به جای تمرکز بر آموزش آنلاین، زمینه‌ تحصیل دختران افغانستان را در کشورهای دیگر فراهم کند. وی افزود که به دلیل محدودیت‌های اینترنتی و نظارت شدید، آموزش آنلاین نمی‌تواند جایگزین مناسبی برای آموزش حضوری باشد و دختران افغانستان به فرصت‌های واقعی برای ادامه‌ تحصیل نیاز دارند. همچنین در حاشیه‌ این نشست، نمایشگاهی از آثار هنری نیز برگزار شد و در بخش پایانی، آریانا سعید، آوازخوان افغان، ترانه‌ اعتراضی «قانون جنگل» را اجرا کرد. آریانا سعید، آوازخوان شناخته‌شده افغانستان در آستانه هشت مارچ، روز جهانی زن، ترانه «قانون جنگل» را در مقر یونسکو در پاریس اجرا کرد. ترانه «قانون جنگل» را سلیمان دیدار شفیعی نوشته و لحن اعتراضی دارد.