عاقله قریشی، شاعر و نویسنده‌ی اهل افغانستان درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که برنده‌ تندیس/جایزه‌ی رابعه بلخی سال ۲۰۲۵ میلادی در بخش ادبیات شده است. خانم قریشی با نشر پیامی در حساب کاربری فیسبوک خود نوشته است: «تندیس رابعه بلخی و تقدیرنامه در بخش ادبیات نصیب من شده است. امروز بدستم رسید. افتخار بزرگ برایم است كه‌ شايسته دريافت جايزه بين‌المللى رابعه بلخى ۲۰۲۵ شدم.» وی در ادامه تاکید کرده است: «زحمت فرستادن‌اش را شاعر بانوی نازنین فریبا جان نادری عزیز متقبل شدند. یک دنیا تشکر و سپاس از بانوی عزیز و گران‌قدر.» عاقله قریشی، فرزند لاجمیر خان در سال ۱۹۶۸ میلادی در شعر کابل زاده شد و اکنون در شهر ملبورن استرالیا زندگی می‌نماید. بانو قریشی در مورد خود می نگارد: «توسط شعر سپید، کوتاهه، گاهی غزل و داستان‌های کوتاه سرگذشت و درد هموطنانم را  به تصویر می‌کشم و از روزهای دوری از میهن، مهاجرت، عشق و بالاخره از زیبای‌های طبیعت می‌نویسم.» تندیس رابعه بلخی، به نام یکی از نخستین زنان شاعر در تاریخ ادبیات فارسی نام‌گذاری شده است. این جشنواره امسال برای توان‌مندسازی زنان افغانستان از طریق آموزش در حالی فرا می‌رسد که زنان و دختران در این کشور از حق آموزش، کار و مشارکت‌های اجتماعی و سیاسی محروم هستند.

اوچا یا دفتر هماهنگ‌کننده‌ی کمک‌های بشردوستانه‌ی سازمان ملل متحد اعلام کرده است که دسترسی زنان و خانواده‌ها به خدمات اساسی بهداشتی و مراقبتی در افغانستان به‌شدت محدود شده و این کشور با یکی از بالاترین خطرات سلامت برای مادران و نوزادان در جهان روبرو است. این سازمان با نشر نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که از شرکای بین‌المللی خواسته است تا از زنان، دختران و جوانان در افغانستان حمایت کنند. اوچا به نقل از کوابنا آسانته انتیاموا، نماینده‌ی صندوق جمعیت سازمان ملل در افغانستان، نوشته است که نیازهای زنان، دختران و جوانان در این کشور به‌طور فوری و «نگران‌کننده» در حال افزایش است و ادامه‌ی خدمات حمایتی برای آنان «ضروری و نجات‌بخش» است. وی تاکید کرده است که در افغانستان، نیازهای زنان و دختران در حال افزایش است. به گفته‌ی او، خدماتی مانند سلامت باروری، حمایت روانی-اجتماعی و برنامه‌های ویژه‌ی جوانان که توسط صندوق جمعیت سازمان ملل پشتیبانی می‌شوند، برای نجات جان و کرامت انسانی حیاتی‌اند. کوابنا آسانته انتیاموا می‌گوید که این خدمات به زنان کمک می‌کنند تا زایمان امن داشته باشند، با فشارهای روانی کنار بیایند و جوانان را با «دانش و امید» توان‌مند سازند. نماینده‌ی صندوق جمعیت تصریح کرد که این خدمات اختیاری نیستند؛ بلکه برای بقا و کرامت انسانی زنان و دختران افغانستانی ضروری‌اند. وی از جامعه‌ی جهانی خواسته است با حمایت گسترده، اطمینان حاصل کند که این خدمات، به‌ویژه برای کسانی که در شرایط بحرانی قرار دارند، همچنان در دست‌رس باقی بمانند. قابل ذکر است که افغانستان یکی از کشورهایی‌ است که بیش‌ترین آمار مرگ‌ومیر مادران و کودکان را دارد. براساس گزارش‌های موجود سازمان جهانی بهداشت، در این کشور در هر دو ساعت، یک زن به دلیل عوارض قابل پیش‌گیری بارداری یا زایمان جان خود را از دست می‌دهد. هم‌چنان، از هر ۱۰۰۰ کودک، بیش از ۵۰ کودک پیش از رسیدن به سن پنج سالگی جان می‌دهند.

اتحادیه بین‌المللی بایسکل‌سواران درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که همراه با کشور فرانسه برای همبستگی با زنان افغانستان، مسابقات بایسکل‌سواران اهل افغانستان را در حاشیه‌ی مسابقات جهانی در فرانسه برگزار می‌کنند. این اتحادیه‌ با نشر اعلامیه‌ای گفته است که این رقابت‌ها از تاریخ ۲۶ تا ۲۸ جون سال جاری میلادی برگزار خواهد شد و در این رقابت‌ها، زنان بایسکل‌سوار افغانستان مسیر ۱۱۵.۵ کیلومتری را که ورزشکاران فرانسه نیز در آن رقابت می‌کنند، رکاب خواهند زد. اتحادیه بین‌المللی بایسکل‌سواران تاکید کرده است که مسابقه تایم تریل انفرادی ۲۶.۵ کیلومتری با ۴۰۰ متر افزایش ارتفاع، روز پنج‌شنبه (۲۶ جون) و مسابقه خیابانی ۱۱۵.۵ کیلومتری با ۱۵۴۰ متر افزایش ارتفاع، روز شنبه (۲۸ جون) برگزار خواهد شد. در اعلامیه آمده است که فریبا هاشمی، زهرا رضایی، سمیرا احراری، مهناز محمدی و یولدوز هاشمی از جمله پنج زن ورزشکار اهل افغانستان شرکت‌کننده در این رقابت‌ها، هستند. قابل ذکر است که ورزشکاران افغانستان جزو اشتراک‌کنندگان رقابت‌های جهانی نبوده، بلکه در این مسابقات برای کسب قهرمانی زنان بایسکل‌سوار افغانستان ۲۰۲۵ باهم رقابت می‌کنند. اتحادیه بین‌المللی بایسکل‌سواران به نقل از فریبا هاشمی، قهرمان مسابقات بایسکل‌سواری سال ۲۰۲۲ میلادی زنان افغانستان در سویس که یکی از پنج زن بایسکل‌سوار شرکت‌کننده در این رقابت‌ها نوشته است که با تمام توان از عنوان قهرمانی خود دفاع می‌کند. خانم هاشمی تاکید کرده است: «آماده دفاع از عنوان قهرمانی هستم. واضح است که امیدوار برنده شدن هستم اما امیدوارم که این رویداد باعث درخشش سایر ورزشکاران شود.» همچنین اعلامیه به نقل از دیوید لاپارتینت، رییس اتحادیه بین‌المللی بایسکل‌سواری نوشته است که دیدن دوباره بهترین بایسکل‌سواران زن افغانستان در رقابت‌های قهرمانی کشورشان «مایه‌ی افتخار» است. این در حالی است که پس از بازگشت دوباره‌ی حکومت سرپرست به قدرت، زنان و دختران در افغانستان به‌طور کامل از فعالیت در تمامی رشته‌های ورزشی منع شده‌ و تیم‌های ملی ورزشی زنان افغانستان از هم پاشیده است. در نتیجه‌ی این اقدام، بسیاری از زنان ورزش‌کار افغانستانی که عضویت تیم ملی را داشتند، ناگزیر به ترک کشور شدند.

یونسکو یا سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی سازمان ملل متحد درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که برنامه‌هایی را برای توان‌مندسازی خبرنگاران زن در افغانستان راه‌اندازی کرده است. یونسکو با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که این برنامه‌ها در بخش روزنامه‌نگاری مدرن، مهارت‌های دیجیتال و ایمنی برای روزنامه‌نگاران زن برگزار شده است. سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی سازمان ملل متحد تاکید کرده است که چنین پشتیبانی‌ها از روزنامه‌نگاران زن می‌تواند به تاب‌آوری رسانه‌ها و تحقق برابری جنسیتی کمک کند. قابل ذکر است که این برنامه آموزشی، بخشی از تلاش‌های گسترده‌تر یونسکو برای پشتیبانی از آزادی بیان و تقویت ظرفیت زنان خبرنگار در شرایط دشوار افغانستان عنوان شده است؛ جایی که زنان در حوزه‌ی رسانه با محدودیت‌های فزاینده‌، فشارهای امنیتی و سانسور گسترده روبرو اند. این سازمان در مورد تعداد این روزنامه‌نگاران که در برنامه‌های آموزشی شرکت کرده‌اند، جزییات نداده است. باید گفت که پس از تسلط حکومت سرپرست بر افغانستان، شمار زیادی از رسانه‌ها تعطیل شده و هزاران خبرنگار به‌ویژه زنان کار خود را از دست داده‌اند یا به دلیل‌های امنیتی مجبور به ترک کشورشان شده‌اند. حکومت سرپرست به تدریج محدودیت‌ها بر رسانه‌ها، خبرنگاران به ویژه خبرنگاران زن را افزایش داده است. در برخی ولایت‌ها، نشر تصاویر زنده از رسانه‌ها ممنوع شده که در نتیجه آن، شماری از تلویزیون‌های محلی فعالیت خود را متوقف کردند.

دولت بریتانیا درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که برنامه‌ی جدیدی در زمینه امنیت غذایی، تغذیه و تاب‌آوری اقلیمی را برای خودکفایی نیم میلیون شهروند آسیب‌پذیر افغانستانی که نیمی از آن‌ها زنان هستند، به اجرا می‌گذارد. دولت بریتانیا با نشر اعلامیه‌ای گفته است که این برنامه با همکاری سازمان غذا و کشاورزی سازمان ملل متحد و موسسه بریتانیایی «Afghan Aid» اجرا خواهد شد. در ادامه آمده است که این برنامه با فراهم کردن بذرهای مقاوم در برابر خشکسالی و محصولات مغذی‌تر، به ذخیره‌سازی بهتر آب و مقابله با سیل، پرداخته و روش‌های سازگاری با تغییرات اقلیمی را به شهروندان افغانستان آموزش می‌دهد. در بخشی از اعلامیه آمده است که افغانستان در برابر ناامنی غذایی ناشی از تغییرات اقلیمی آسیب‌پذیر است و این برنامه از شهروندان، به‌ویژه زنان، در برابر این تغییرات حمایت خواهد کرد. دولت بریتانیا تاکید کرده است که هدف این برنامه ایجاد «افغانستان امن‌تر»، کمک به بهبود ثبات جهانی و تقویت ایمنی، امنیت و رفاه شهروندان است. اعلامیه به نقل از همیش فالکونر، وزیر بریتانیا در امور خاورمیانه، افغانستان و پاکستان می‌گوید که بحران انسانی جاری در افغانستان تأثیر مخربی بر میلیون‌ها شهروند این کشور دارد. همیش فالکونر افزوده است: «این برنامه جدید به تقویت تغذیه و امنیت غذایی برای نیم میلیون شهروند افغانستان، به‌ویژه زنان آسیب‌پذیر، کمک می‌کند.» قابل ذکر است که براساس گزارش‌های سازمان ملل، در حال حاضر بیش از ۲۳ میلیون نفر در افغانستان به کمک‌های بشردوستانه نیاز دارند که بخشی از آن به دلیل خشکسالی‌های مکرر است که شهروندان را به شدت در معرض ناامنی غذایی ناشی از تغییرات اقلیمی قرار داده است.

شماری از زنان معترض و اعضای جنبش زنان افغانستان در تبعید به مناسبت «۲۰ جون، روز جهانی پناه‌جویان» اعلام کرده است که هزاران زن افغانستانی در کشورهای همسایه مانند ایران، پاکستان و ترکیه با «تهدید بازداشت، اخراج اجباری، بی‌هویتی، کار اجباری، خشونت جنسیتی، تبعیض در دسترسی به خدمات بهداشتی و آموزشی» مواجه هستند. این جنبش با نشر اعلامیه‌ای گفته است که میلیون‌ها شهروند افغانستان، به‌ویژه زنان، همچنان در تبعید، سرگردانی، تبعیض و بی‌حقوقی کامل روزگار می‌گذرانند. در اعلامیه آمده است: «بیش از چهار دهه جنگ، خشونت ساختاری، اشغال و حکومت‌های ناکارآمد باعث شده است، افغانستان یکی از بزرگ‌ترین پناهندگان را در جهان داشته باشد.» زنان معترض در این جنبش با استناد به ماده ۱۴ اعلامیه جهانی حقوق بشر و کنوانسیون ۱۹۵۱ ژنیو مربوط به وضعیت پناهندگان و پروتکل ۱۹۶۷ آن، گفته‌اند هر فردی که از ترس «شکنجه، پیگرد سیاسی، جنسیتی یا تهدید به جان»، کشور خود را ترک می‌کند، حق دارد در کشور دیگر پناه بجوید و مورد حمایت قرار گیرد؛ اما شهروندان در تبعید افغانستان در بلاتکلیفی به سر می‌برند. در ادامه آمده است که زنان فعال مدنی، خبرنگاران، قاضیان، وکیلای مدافع، استادان دانشگاه و آموزگارانی که به دلیل فعالیت‌های مدنی یا جنسیت‌شان افغانستان را ترک کرده‌اند، در کشورهای پناهنده‌پذیر رها شده و هیچ چشم‌اندازی برای اسکان مجدد‌شان وجود ندارد. همچنین در اعلامیه تاکید شده است: «سکوت جامعه‌ی جهانی، به‌ویژه نهادهای مسوول مانند کمیشنری عالی ملل متحد در امور پناه‌جویان و کشورهایی که در روند سقوط افغانستان دخیل بوده‌اند، «ظلمی آشکار» در برابر زنانی است که تنها «جرم‌شان» خواستن حق آموزش، کار و زندگی انسانی‌ است.» جنبش زنان افغانستان در تبعید هشدار می‌دهد که ادامه وضعیت موجود نه‌ تنها نقض فاحش حقوق بشر و تعهدات بین‌المللی‌ است، بلکه تهدید مستقیمی برای جان و روان هزاران زن پناه‌جوی افغانستان به شمار می‌رود. این جنبش از سازمان ملل متحد، نهادهای حقوق بشری و کشورهای میزبان خواسته است که از اخراج زنان و خانواده‌های افغانستان جلوگیری کرده و به آنان اقامت و حمایت قانونی بدهند.

اوچا یا دفتر هماهنگ‌کننده‌ی کمک‌های بشردوستانه‌ سازمان ملل متحد می‌گوید که دسترسی زنان و خانواده‌ها به خدمات اساسی بهداشتی و مراقبتی در افغانستان به‌شدت محدود شده و این کشور با یکی از بالاترین خطرات سلامت برای مادران و نوزادان در جهان روبرو است. این سازمان با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود از شرکای بین‌المللی خود خواسته است تا از زنان، دختران و جوانان در افغانستان حمایت کنند. اوچا به نقل از کوابنا آسانته انتیاموا، نماینده‌ی صندوق جمعیت سازمان ملل در افغانستان نوشته است که نیازهای زنان، دختران و جوانان در این کشور به‌طور فوری و «نگران‌کننده» در حال افزایش است و ادامه‌ی خدمات حمایتی برای آنان «ضروری و نجات‌بخش» است. وی تاکید کرده است: «در افغانستان، نیازهای زنان و دختران در حال افزایش است. خدماتی مانند سلامت باروری، حمایت روانی-اجتماعی و برنامه‌های ویژه‌ی جوانان که توسط صندوق جمعیت سازمان ملل پشتیبانی می‌شوند، برای نجات جان و کرامت انسانی حیاتی‌اند.» نماینده‌ی صندوق جمعیت سازمان ملل برای افغانستان افزوده است که این خدمات به زنان کمک می‌کنند تا زایمان امن داشته باشند، با فشارهای روانی کنار بیایند و جوانان را با «دانش و امید» توان‌مند سازند. او تصریح کرد که این خدمات اختیاری نیستند؛ بلکه برای بقا و کرامت انسانی زنان و دختران افغانستانی ضروری‌اند. وی از جامعه‌ی جهانی خواسته است با حمایت گسترده، اطمینان حاصل کند که این خدمات، به‌ویژه برای کسانی که در شرایط بحرانی قرار دارند، همچنان در دسترس باقی بمانند. قابل ذکر است که افغانستان یکی از کشورهایی‌ست که بیش‌ترین آمار مرگ‌ومیر مادران و کودکان را دارد. طبق داده‌های سازمان جهانی بهداشت، در این کشور در هر دو ساعت، یک زن به دلیل عوارض قابل پیش‌گیری بارداری یا زایمان جان خود را از دست می‌دهد. همچنین از هر ۱۰۰۰ کودک، بیش از ۵۰ کودک پیش از رسیدن به سن پنج سالگی جان می‌دهند.

وزارت مهاجرین و عودت‌کنندگان حکومت سرپرست درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که پس از بازگشت حکومت فعلی به قدرت، بیش از ۵ میلیون مهاجر به کشور بازگشته‌اند. عبدالمطلب حقانی، سخنگوی وزارت مهاجرین این اظهارات در صحبت با تلویزیون ملی مطرح کرده و گفته است که این مهاجران از ایران، پاکستان و ترکیه اخراج شده یا به‌صورت داوطلبانه به افغانستان برگشته‌اند. آقای حقانی تاکید کرده است که در میان مهاجران بازگشتی، ۳۱۰ هزار خانواده، شامل بیش از دو میلیون نفر، وجود دارند. وی می‌افزاید که بیش از دو میلیون نفر دیگر از بازگشت‌کنندگان افراد مجرد بوده‌اند. سخنگوی وزارت مهاجرین و عودت‌کنندگان تصریح کرد که از زمان بازگشت حکومت سرپرست به قدرت، در مجموع ۵ میلیون و ۲۰۰ هزار مهاجر به افغانستان بازگشته‌اند. او می‌گوید که برای مهاجران بازگشتی تمام خدمات لازم فراهم شده و بیش از یک میلیارد افغانی به‌صورت کمک نقدی به این مهاجران پرداخت شده است. قابل ذکر است که ایران و پاکستان شرایط را برای مهاجران افغانستانی دشوار کرده و آن‌ها را به‌صورت دسته‌جمعی اخراج کرده‌اند. همچنین، ترکیه به‌طور مداوم مهاجران را به افغانستان اخراج می‌کند. با این وجود، نهادهای بین‌المللی گزارش داده‌اند که از زمان بازگشت حکومت فعلی به قدرت، بیش از هشت میلیون نفر از افغانستان مهاجرت کرده‌اند.

«نی» یا نهاد حمایت‌کننده از رسانه‌های آزاد افغانستان درتازه‌ترین مورد از وضعیت خبرنگاران افغانستانی گیرمانده در ایران ابراز نگرانی کرده و خواهان انتقال آنان به یک کشور سوم شده است. این نهاد با نشر اعلامیه‌ای گفته است که علاوه بر تهدیدات موشکی اسرائیل، موجی از گفتمان‌ها بر ضد شهروندان افغانستان در ایران در حال شکل‌گیری است. نهاد نی از دفاتر سازمان ملل متحد و نهادهای حقوق بشری خواسته است که زمینه انتقال امن خبرنگاران افغانستانی به یک کشور دیگر را فراهم کنند. نهاد حمایت‌کننده از رسانه‌های آزاد افغانستان همچنان خاطرنشان کرده است که بازگشت خبرنگاران به افغانستان با تهدیدات همراه خواهد بود. همچنین براساس معلومات موجود، دست‌کم سه شهروند افغانستان در پی حملات هوایی اسراییل بر ایران کشته شده‌اند. قابل ذکر است که پس از تسلط مجدد حکومت سرپرست بر افغانستان، شماری از خبرنگاران از ترس انتقام‌گیری به کشورهای همسایه به ویژه به ایران و پاکستان پناه برده‌اند.