برچسب: رسانه گوهرشاد

1 ماه قبل - 179 بازدید

یک مرد افغانستانی در آلمان به جرم قتل همسرش به حبس ابد محکوم شد

رسانه‌های آلمانی گزارش داده‌اند که دادگاه ایالت برلین یک مرد ۴۵ ساله افغانستانی را به جرم قتل عمد همسرش به حبس ابد محکوم کرده است. خبرگزاری آلمان دی‌پی‌ای با نشر گزارشی گفته است که این مرد افغانستانی با استفاده از یک چاقوی آشپزخانه همسر ۳۷ ساله‌اش را در آپارتمان‌شان در منطقه برلیتز از مربوطات شهر برلین به قتل رسانده است. در گزارش رسانه‌ها آمده است که او تلاش کرده بود همسرش را به دلیل «عدم رعایت خواسته‌هایش» تنبیه کند. خبرگزاری آلمان دی‌پی‌ای در ادامه تاکید کرده است که دادگاه با صدور حکم حبس ابد، انگیزه‌ قتل را ناشی از خصومت، رفتار کنترل‌گرانه دانسته است. دادگاه در ادامه افزوده است که همسرش هیچ کار نادرستی انجام نداده بود. قابل ذکر است که زنان و دختران افغانستانی هر ازگاهی در کشورهای مختلف توسط شوهر یا اعضای خانواده‌های‌شان به دلیل خشونت‌های خانوادگی و عدم اطاعت به قتل می‌رسند.

ادامه مطلب


1 ماه قبل - 92 بازدید

فاصله‌ای که جان گرفت؛ روایت یک زایمان بی‌امکانات

در یکی از ولسوالی‌های دوردست هرات، جایی که فاصله‌اش با شهر نه فقط به کیلومتر، بلکه به سال‌ها محرومیت و فراموشی حساب می‌شود، زنی زندگی می‌کرد که تمام عمرش شبیه زندگی هزاران زن دیگر افغانستان بود؛ بی‌صدا، پر از زحمت، و همیشه در حاشیۀ مرگ. او نه نامش جایی ثبت شد و نه قصه‌اش پیش از مرگ برای کسی مهم بود، اما نبودنش حالا زندگی یک خانواده را از ریشه تغییر داده است. این زن، از همان روزی که عروس شد، فهمید زندگی یعنی کار بی‌پایان؛ یعنی صبح زود بیدار شدن، وقتی هوا هنوز تاریک است و استخوان‌ها از سردی می‌لرزد، یعنی روشن‌کردن تنور با هیزمی که خودش از دور آورده، یعنی نان پختن با دستانی که ترک‌هایش همیشه می‌سوخت، یعنی آب آوردن از چاهی که هر بار رفتن تا آن، خودش یک رنج جداگانه بود، و یعنی بزرگ‌کردن کودکانی که تمام امیدش به زنده‌ماندن آن‌ها بسته بود. او هیچ‌وقت مریضی‌اش را جدی نگرفت، چون در زندگی‌اش جایی برای مریض‌بودن نبود؛ اگر مریض می‌شد، کار خانه می‌ماند، اگر کار خانه می‌ماند، زندگی از حرکت می‌ایستاد. مثل خیلی از زن‌های افغانستان، یاد گرفته بود درد را بخورد، سکوت کند و ادامه بدهد. وقتی باردار شد، مثل همیشه ترس آرام‌آرام در دلش نشست، چون زن‌های قریه خوب می‌دانستند که بارداری در جایی که شفاخانه نیست، داکتر نیست، دوا نیست و راه درست وجود ندارد، یعنی راه‌رفتن روی لبه‌ی مرگ. با این‌همه، باز هم لبخند می‌زد، باز هم می‌گفت «خدا بزرگ است»، چون امید تنها چیزی بود که هنوز از او نگرفته بودند. ماه‌های بارداری‌اش سخت‌تر از قبل گذشت؛ بدنش ضعیف شده بود، زود خسته می‌شد، شب‌ها درد می‌کشید، اما هیچ‌وقت نگفت که می‌ترسد. فقط گاهی شب‌هنگام، وقتی فکر می‌کرد بچه‌ها خواب‌اند، آه می‌کشید و دستش را روی شکمش می‌گذاشت، انگار با جنینی که در وجودش بود خداحافظی می‌کرد. شب زایمان، دقیقاً شبی شبیه هزاران شب دیگر در قریه بود؛ نه برق درست بود، نه راه، نه آمادگی. دردها ناگهانی شروع شد و خیلی زود از حد عادی گذشت. مادر به خودش می‌پیچید، اما سعی می‌کرد صدا نکند، چون نمی‌خواست کودکانش بترسند. قابله‌ی محلی آمد، نگاه کرد، رنگش پرید و گفت این زایمان ساده نیست و باید به شفاخانه بروند. همین یک جمله، همه را در سکوت فرو برد، چون همه می‌دانستند شفاخانه یعنی چند ساعت راه، یعنی موتر که نیست، یعنی شب تاریک، یعنی سرک خراب، یعنی پولی که در خانه پیدا نمی‌شود، و یعنی امیدی که خیلی زود از بین می‌رود. خون‌ریزی شروع شد و هر دقیقه، جان مادر کمتر می‌شد. نفس‌هایش کوتاه شده بود و چشمانش دنبال کودکانش می‌گشت. دخترش، که حالا روایت می‌کند، گوشه‌ی اتاق نشسته بود، با ترسی که هیچ‌وقت در کودکی‌اش تجربه نکرده بود، و برای اولین‌بار فهمید که مادرها هم می‌میرند. وقتی تصمیم گرفتند او را به شفاخانه ببرند، خیلی دیر شده بود. بدنش سرد شده بود، صدا نداشت، فقط گاهی نفس عمیق می‌کشید. او را روی یک وسیله‌ی ابتدایی گذاشتند و در تاریکی راه افتادند؛ در حالی که هر تکان، خون بیشتری می‌گرفت و هر دقیقه، مرگ را نزدیک‌تر می‌کرد. در میان راه، بدون داکتر، بدون دوا، بدون هیچ‌چیزی جز گریهٔ همراهانش، نفسش برید. همان‌جا، روی همان راه خاکی، مادری جان داد که اگر فقط یک مرکز صحی نزدیک می‌بود، امروز زنده بود. چهار ماه گذشته است، اما برای دخترش، زندگی هنوز در همان شب مانده است. او می‌گوید بعد از مرگ مادر، همه‌چیز تغییر کرد؛ صبح‌ها دیگر کسی نیست که زود بیدار شود، شب‌ها دیگر کسی نیست که دعا بخواند، و خانه‌ای که روزی پر از صدا بود، حالا پر از سکوت است. پدرشان، مردی که خودش هم قربانی همین شرایط است، بعد از مرگ همسرش شکسته‌تر شد؛ کمتر حرف می‌زند، بیشتر خاموش می‌نشیند و گاهی نیمه‌شب نام مادر را صدا می‌زند. دختر می‌گوید او حالا جای مادر را گرفته؛ نان می‌پزد، از خواهر و برادرهایش مراقبت می‌کند، اما هیچ‌وقت نمی‌تواند جای مادری را که با مرگش همه‌چیز را با خود برد، پُر کند. او با صدایی پر از بغض می‌گوید زندگی‌شان بعد از مرگ مادر فقط سخت‌تر نشد، بلکه بی‌معنا شد. می‌گوید ترس همیشه با آن‌هاست؛ ترس از مریضی، ترس از آینده، ترس از این‌که همین سرنوشت دوباره تکرار شود. خواسته‌ی این خانواده، مثل خواسته‌ی هزاران خانواده‌ی دیگر در افغانستان، ساده است: شفاخانه‌های مجهز در روستاها، مراکز صحی نزدیک، داکتر و امکاناتی که مرگ مادرها را عادی نکند. آن‌ها می‌گویند مادرشان برنمی‌گردد، اما شاید با شنیدن این روایت، جان مادر دیگری نجات پیدا کند. این قصه، قصه‌ی یک زن نیست؛ قصه‌ی زندگی واقعی مردم افغانستان است. قصه‌ی زن‌هایی که به‌خاطر فاصله و فقر می‌میرند، و کودکانی که خیلی زود، با درد بزرگ می‌شوند. نویسنده: سارا کریمی

ادامه مطلب


1 ماه قبل - 92 بازدید

یک کودک ۱۴ ساله در هلمند به قتل رسید

منابع محلی از ولایت هلمند می‌گویند که یک کودک ۱۴ ساله در این ولایت با ضربات چاقو به شکل بسیار فجیع به قتل رسیده است. دست‌کم دو منبع با تایید این رویداد گفته‌اند که جسد این کودک روز گذشته (یک‌شنبه، ۱۵ جدی) در یک زمین کشاورزی در ولسوالی گرمسیر ولایت هلمند پیدا شده است. منبع در ادامه تاکید کرده است که کودک کشته‌شده دادالله نام داشته و باشنده اصلی منطقه «دلکردی» ولسوالی گرمسیر بوده است. همچنین منبع در ادامه افزوده است که دادالله سه روز پیش از خانه ناپدید شده بود و پس از جستجو، جسد او پیدا شده است. تا اکنون مسوولان محلی حکومت سرپرست در ولایت ننگرهار در این مورد اظهار نظر نکرده‌اند. پس از تسلط دوباره‌ی حکومت سرپرست بر افغانستان، قتل‌های مرموز زنان، کودکان و جوان در در سراسر کشور و به‌ویژه در ولایت فاریاب افزایش کم‌پیشینه یافته است. بیماری‌های روانی، خصومت شخصی، ازدواج‌های اجباری، خشونت خانوادگی و فشار‎های روحی ناشی از فقر و بیکاری عوامل اصلی این قتل‌ها بیان شده است. براساس گزارش‌ها، عاملان قتل‌های مرموز غالبا «افراد مسلح ناشناس» دانسته می‌شود و حکومت فعلی کم‌تر از شناسایی و مجازات آنان خبر می‌دهند.

ادامه مطلب


1 ماه قبل - 76 بازدید

یونیسف: میلیون‌ها کودک در بحران‌های فراتر از سن خود مواجه‌ هستند

یونیسف یا صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که میلیون‌ها کودک در بحران‌های زندگی می‌کنند که کودکی آنان را گرفته و بارهای فراتر از سن‌شان را بر دوش آنان گذاشته است. این سازمان با نشر گزارشی گفته است که از تعطیلی مکاتب تا از دست رفتن خانه‌ها، کودکان در معرض خطرهای گسترده‌ای قرار دارند. صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد در ادامه تاکید کرده است که این کودکان نیازمند حمایت فوری جهانی و مستمر برای تضمین امنیت و سلامت خود هستند. یونیسف در ادامه افزوده است که تلاش‌های جمعی و جهانی برای ایجاد فردای امن‌ و محافظت از حقوق کودکان ضروری بوده و این مسوولیت مشترک برای تمامی کشورها و نهادها است. این در حالی است که وضعیت کودکان در کشورهای بحران‌زده از جمله افغانستان و غزه به شدت بحرانی بوده و نیازمند کمک‌های فوری بشردوستانه هستند. همچنین صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متخد همواره از جامعه‌ی جهانی خواسته است که منابع و حمایت‌های لازم را برای حفاظت از کودکان و تضمین دسترسی آنان به آموزش، سرپناه و مراقبت‌های ضروری را فراهم کند. این در حالی است که سازمان ملل متحد هشدار داده است با آمدن فصل زمستان که غذا کمیاب می‌شود، احتمال مرگ کودکان افزایش یافته و شاخص‌های کلیدی نشان می‌دهند که خانواده‌های آسیب‌پذیر در افغانستان زمستان سختی را در پیش خواهند داشت.

ادامه مطلب


2 ماه قبل - 105 بازدید

مردی در ننگرهار همسر برادرش را تیرباران کرد

منابع محلی از ولایت ننگرهار می‌گویند که یک مرد در شهر جلال‌آباد، مرکز این ولایت، همسر برادرش را به شکل بسیار فجیع به قتل رسانده است. دست‌کم دو منبع تاکید کردند که این زن روز (یک‌شنبه، ۱۴ جدی) در ساحه‌ی «کمپ‌ها» از مربوطات ناحیه‌ی اول شهر جلال‌آباد، مرکز ولایت ننگرهار به قتل رسیده است. منبع در ادامه تاکید کرده است که این زن حدود ۳۶ سال سن داشته و توسط برادر شوهرش با شلیک گلوله تفنگچه به شکل بسیار فجیع به قتل رسیده است. منبع دلیل این قتل را خشونت خانوادگی عنوان کرده است. منبع در مورد اینکه این زن اولاد داشته یا خیر جزییات نداده است. همچنان منبع در مورد شوهر این زن معلومات نداده است. منبع در ادامه افزوده است که این مرد پس از قتل زن برادرش از ساحه فرار کرده است. مسوولان محلی حکومت سرپرست در ننگرهار تا اکنون در این باره اظهار نظری نکرده‌اند. پس از تسلط دوباره‌ی حکومت سرپرست بر افغانستان، قتل‌های مرموز زنان، کودکان و جوان در در سراسر کشور افزایش کم‌پیشینه یافته است. بیماری‌های روانی، خصومت شخصی، ازدواج‌های اجباری، خشونت خانوادگی و فشار‎های روحی ناشی از فقر و بیکاری عوامل اصلی این قتل‌ها بیان شده است. همچنین با تسلط حکومت سرپرست بر افغانستان اکثریت نهادهای حامی حقوق زنان متوقف شده است. زنان در افغانستان چون گذشته با مراجعه به نهادهای عدلی و قضایی، دیگر نمی‌توانند برای خشونت‌های وارده‌ی شان شکایت کنند و این‌گونه خشونت‌‌ها پایدار باقی مانده و افزایش پیدا می‌کند.

ادامه مطلب


2 ماه قبل - 67 بازدید

امینه محمد: میلیون‌ها زن در افغانستان از حقوق اساسی خود محروم‌ هستند

امینه محمد، معاون دبیر کل سازمان ملل متحد درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که میلیون‌ها زن و دختر در افغانستان با محدودیت‌های شدید در دسترسی به حقوق اساسی خود، از جمله آموزش، کار، امنیت و آزادی رفت‌وآمد مواجه هستند. خانم محمد با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که جهان نباید نسبت به این نقض حقوق زنان و دختران چشم ببندد و باید اقدام‌های موثر برای حمایت از آنان صورت گیرد. او در ادامه تاکید کرده است که حقوق زنان بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است و در همه‌جا باید رعایت و محافظت شود. این در حالی است که زنان و دختران در افغانستان پس از تسلط حکومت سرپرست، از اساسی‌ترین حقوق خود محروم شدند. حکومت فعلی از زمان بازگشت به قدرت تا اکنون بیش از ۸۰ فرمان تبعیض‌آمیز علیه حقوق زنان و دختران صادر کرده است. نهادهای حقوق بشری، محدودیت‌ها علیه زنان و دختران را مصداق بارز «آپارتاید جنسیتی» می‌خوانند. پیش از این نیز مقام‌های سازمان ملل نسبت به وخامت اوضاع زنان و دختران در افغانستان ابراز نگرانی کرده بودند. بر اساس گزارش اخیر یک موسسه متعلق به دانشگاه جورج ‌تاون امریکا، افغانستان در میان ۱۸۸ کشور جهان بدترین کشور برای زنان است. نهادهای حامی زنان همواره از جامعه‌ی جهانی خواسته‌اند که فشارهای دیپلماتیک و حمایت‌های انسانی خود را برای تضمین دسترسی زنان و دختران به آموزش، کار و امنیت افزایش دهد. آنان همچنان هشدار دادند که ادامه محدودیت‌ها می‌تواند پیامدهای بلندمدت بر زند‌گی، سلامت و فرصت‌های زنان و دختران در افغانستان داشته باشد.

ادامه مطلب


2 ماه قبل - 130 بازدید

نقش ورزش منظم و تغذیه در کاهش درد پریود در زنان

دوره‌های قاعدگی بخش طبیعی زندگی زنان است، اما برای بسیاری از زنان، مخصوصاً در جوامعی مانند افغانستان که دسترسی به خدمات سلامت محدودتر است، این دوره‌ها می‌تواند با دردهای شدید، بی‌حوصلگی، اضطراب و افت انرژی همراه باشد. در سال‌های اخیر، پژوهش‌های علمی نشان داده‌اند که دو عامل ساده ولی مهم — ورزش منظم و تغذیه مناسب — می‌توانند نقش چشمگیری در کاهش این مشکلات و بهبود کیفیت زندگی زنان داشته باشند. چرایی بروز درد و تغییرات خلق در دوران قاعدگی: در طول چرخه‌ی قاعدگی، سطح هورمون‌های استروژن و پروژسترون در بدن نوسان می‌کند. این تغییرات هورمونی می‌توانند باعث انقباض عضلات رحم شوند که به شکل درد زیر شکم یا کمر احساس می‌شود. از سوی دیگر، کاهش میزان استروژن در روزهای نخست قاعدگی ممکن است منجر به کاهش سطح سروتونین، یعنی «هورمون شادی»، شود؛ در نتیجه بسیاری از زنان دچار افسردگی خفیف، تحریک‌پذیری و نوسانات خلقی می‌گردند. تأثیر ورزش منظم بر کاهش درد و بهبود خلق‌و‌خو: ورزش منظم یکی از ارزان‌ترین و مؤثرترین راه‌حل‌ها برای مقابله با علائم قاعدگی است. وقتی بدن در حال فعالیت بدنی است، مقدار قابل‌توجهی اندورفین آزاد می‌شود — ماده‌ای شبیه به مسکن طبیعی که درد را کاهش داده و احساس آرامش و شادی به همراه دارد. تحقیقات نشان داده‌اند زنانی که حداقل سه بار در هفته ورزش‌های سبک تا متوسط انجام می‌دهند (مانند پیاده‌روی سریع، دوچرخه‌سواری آرام یا یوگا)، در مقایسه با زنان غیرفعال، درد پریود کمتر، اضطراب پایین‌تر و خواب منظم‌تری دارند. به‌ویژه ورزش‌هایی مثل یوگا و حرکات کششی، در کاهش گرفتگی عضلات و بهبود گردش خون لگن مؤثرند. افزون بر این، فعالیت بدنی باعث تعادل هورمونی بهتر و بهبود جریان خون رحم می‌شود. حتی ۲۰ دقیقه پیاده‌روی ملایم در روزهای قبل از قاعدگی می‌تواند از شدت درد در آغاز دوره بکاهد. نقش تغذیه در کنترل درد و ثبات خلق‌و‌خو: در دوران قاعدگی، تغذیه درست می‌تواند همان‌قدر تأثیرگذار باشد که ورزش. بدن در این زمان نیاز بیشتری به برخی مواد مغذی دارد، از جمله آهن، منیزیم، ویتامین B6 و اسیدهای چرب امگا‑۳. غذاهای سرشار از این مواد به کاهش انقباضات عضلانی، بهبود خلق و جلوگیری از کم‌خونی کمک می‌کنند. برخی از بهترین مواد غذایی در این دوران عبارت‌اند از: ماهی‌های چرب مانند قزل‌آلا یا تن که دارای امگا‑۳ هستند و التهاب را کاهش می‌دهند. سبزیجات سبز مثل اسفناج و کلم که منیزیم و آهن فراوان دارند. مغزها و دانه‌ها (گردو، بادام، تخمه آفتابگردان) که منبع خوبی از ویتامین E و B6 هستند و به تنظیم خلق‌و‌خو کمک می‌کنند. حبوبات پخته و غلات کامل که سطح قند خون را پایدار نگه می‌دارند و مانع احساس خستگی شدید می‌شوند. در مقابل، در دوران قاعدگی بهتر است مصرف قهوه، غذاهای پرچرب، فست‌فودها و شیرینی‌های زیاد محدود شود. این خوراکی‌ها باعث نوسان شدید قند خون و تحریک‌پذیری می‌گردند. همچنین نوشیدن آب کافی و چای‌های گیاهی مانند بابونه یا دارچین می‌تواند به آرامش بدن و ذهن کمک کند. وضعیت خاص زنان افغانستان و راهکارهای ساده: در افغانستان، بسیاری از دختران و زنان به دلیل کمبود امکانات، فقر غذایی یا محدودیت‌های فرهنگی نمی‌توانند به‌راحتی ورزش کنند یا به رژیم غذایی متنوع دسترسی داشته باشند. با این حال، حتی در چنین شرایطی، گام‌های کوچک نیز می‌توانند تفاوت بزرگی ایجاد کنند: - انجام حرکات ساده در خانه مانند دراز و نشست، نرمش صبحگاهی یا پیاده‌روی در حیاط، بدون نیاز به وسایل خاص - جایگزینی نوشیدنی‌های شیرین با آب ولرم و چای سبز - افزودن منابع ارزان امگا‑۳ مانند دانه کتان یا تخم شنبلیله به غذا - استفاده بیشتر از حبوبات، سبزی و عدس برای تأمین آهن و فیبر - خواب کافی (۷ تا ۸ ساعت) و پرهیز از استرس تا حد امکان کوچک‌ترین تغییرات رفتاری، اگر به‌طور منظم انجام شوند، می‌توانند طی چند ماه اثر مثبتی بر کاهش دردهای قاعدگی و بهبود خلق‌وخو داشته باشند. نتیجه‌گیری:  ورزش منظم و تغذیه‌ی مناسب، نه‌تنها سلامت فیزیکی زنان را در دوران قاعدگی بهبود می‌بخشند، بلکه به بهبود خلق‌وخو، افزایش انرژی و تقویت احساس توانمندی نیز کمک می‌کنند. این دو عامل، ساده اما اساسی‌اند و می‌توانند بدون هزینه‌های بالا، کیفیت زندگی زنان را — به‌ویژه در شرایط محدود مانند افغانستان — به‌طور قابل توجهی ارتقا دهند. با آگاهی، توجه به بدن و مراقبت مستمر از خود، هر زن می‌تواند چرخه‌ی طبیعی قاعدگی را به فرصتی برای رشد، آرامش و تقویت قدرت درونی تبدیل کند.  نویسنده: داکتر معصومه پارسا

ادامه مطلب


2 ماه قبل - 109 بازدید

بخش زنان سازمان ملل: باید از زنان و دختران کم‌بینا حمایت همه جانبه شود

بخش زنان سازمان ملل متحد (UN Women) درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که باید از زنان و کودکان کم‌بینا در سراسر جهان حمایت همه‌ جانبه صورت بگیرد. اين نهاد امروز (یک‌شنبه، ۱۴ جدی) به مناسبت روز جهانی بریل با نشر اعلامیه‌ای گفته است: «وقتی زنان و دختران و کودکان کم‌بینا به خط بریل دسترسی برابر داشته باشند، داستان‌های خود را می‌نویسند.» بخش زنان سازمان ملل در بخشی از اعلامیه تاکید کرده است: «زنان و دختران کم‌بینا که به خط بریل دسترسی دارند، استقلال خود را به دست می‌آورند و جهانی فراگیرتر را شکل می‌دهند.» سازمان ملل متحد نیز در اعلامیه‌ای نوشته که حتی در شرایط عادی نیز افراد دارای معلولیت، کمتر از دیگران به خدمات صحی، آموزش و اشتغال دسترسی دارند و مشارکت کمتری در جامعه دارند. سازمان ملل در ادامه افزوده است: «افراد دارای معلولیت بیشتر در معرض فقر قرار می‌گیرند، نرخ‌های بالاتری از خشونت، بی‌توجهی و سوء‌استفاده را تجربه می‌کنند و در هر جامعه‌ای که با بحران روبه‌روست، جزو به‌حاشیه‌رانده‌شده‌ترین گروه‌ها به شمار می‌آیند.» این در حالی است که روز جهانی بریل از سال ۲۰۱۹ میلادی به این‌سو با هدف افزایش آگاهی درباره اهمیت بریل به‌عنوان وسیله‌ای برای ارتباط و تحقق کامل حقوق بشر برای افراد نابینا و کم‌بینا نام‌گذاری شده است. همچنین چندی پیش بخش زنان سازمان ملل اعلام کرده بود که زنان و دختران دارای معلولیت در افغانستان با موانع جدی و «نادیده گرفته شدن» روبرو هستند. در حالی بخش زنان سازمان ملل بر حمایت از زنان و دختران کم‌بینا تاکید دارد که حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

ادامه مطلب


2 ماه قبل - 100 بازدید

سازمان ملل: به حمایت از زنان و مردان کشاورز افغانستانی ادامه می‌دهیم

سازمان غذا و کشاورزی ملل متحد (فایو) درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که در سال ۲۰۲۶ میلادی نیز در کنار زنان و مردانی خواهد ماند که برای حفاظت از امنیت غذایی و تغذیه در افغانستان تلاش می‌کنند؛ حمایتی که در سال ۲۰۲۵ بیش از ۱۰ میلیون نفر را در سراسر کشور تحت پوشش قرار داده است. این نهاد با نشر ویدیویی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که این کمک‌ها با همکاری شرکایش، کشاورزان و فعالان بخش صنایع کشاورزی را شامل می‌شود؛ افرادی که با وجود چالش‌های گسترده، نقش کلیدی در تغذیه و بقای جوامع محلی ایفا کرده‌اند. در بخشی از این ویدیو تاکید شده است که زنان فعال در بخش کشاورزی و امنیت غذایی از محورهای اصلی این حمایت‌ها بوده‌اند. سازمان غذا و کشاورزی ملل متحد در ادامه افزوده است که در سال آینده نیز تمرکز خود را بر تقویت نقش زنان در تأمین معیشت، امنیت غذایی و تغذیه در افغانستان حفظ خواهد کرد. فایو تصریح کرد که با وجود دشواری‌های فراوان در سال ۲۰۲۵ میلادی، تلاش‌های مشترک کشاورزان و کارآفرینان بخش کشاورزی مانع از تشدید بحران غذایی در بسیاری از مناطق کشور شده است. سازمان غذا و کشاورزی ملل متحد پیش از این نیز، از زنان روستانشین در بخش‌های چون پرورش زنبور عسل و دیگر بخش‌ها پشتیبانی کرده است. قابل ذکر است که زندگی بسیاری از شهروندان افغانستان به کشاورزی و دام‌داری وابسته است که زنان و دختران سهم بزرگی در کار بر زمین‌های کشاورزی، دام‌داری و تولید محصولات کشاورزی سهم دارند. همچنین باید گفت که باوجودی که کشاورزی و فرآورده‌های دام‌داری در افغانستان منبع درآمد بسیاری از روستانشین‌های این کشور به شمار می‌رود؛ اما کشاورزی به روش سنتی، نبود امکانات و تجهیزات، خشک‌سالی‌های پی‌درپی، نبود سردخانه‌های معیاری، نبود جاده‌ها و دست‌رسی نداشتن به بازارهای ملی و بین‌المللی کشاورزی این کشور را شدیدا متاثر کرده است.

ادامه مطلب


2 ماه قبل - 137 بازدید

حادثه‌ی ترافیکی در قندهار؛ پنج تن به شمول کودکان و زنان جان باختند

منابع محلی از ولایت قندهار می‌گویند که در پی وقوع یک حادثه‌ی ترافیکی در مرکز این ولایت، پنج نفر به شمول زنان و کودکان جان باخته و دو نفر دیگر زخمی شده‌اند. دست‌کم دو منبع گفته‌اند که این حادثه صبح امروز (یک‌شنبه، ۱۴ جدی) در نزدیکی پل نساجی از مربوطات شهر قندهار رخ داده است. منبع در ادامه تاکید کرده است که یک تریلر با یک موتر سواری تصادف کرده که در نتیجه تمام سرنشینان موتر سواری شامل یک زن و یک کودک جان باخته‌اند. منبع در ادامه افزوده است که دو نفر دیگر نیز در این حادثه به‌شدت زخمی شده‌اند و برای درمان به شفاخانه میرویس قندهار منتقل شده‌اند. مسوولان محلی حکومت سرپرست در ولایت قندهار تا اکنون در مورد این حادثه اظهارنظر نکرده‌اند. رویدادهای ترافیکی در روزهای اخیر در ولایت‌های مختلف کشور افزایش یافته است. حوادث ترافیکی در افغانستان سالانه جان صدها نفر را می‌گیرد و صدها زخمی برجای می‌گذارد. نبود علایم ترافیکی، خرابی جاده‌ها و بی‌احتیاطی رانندگان از عوامل اصلی وقوع این حوادث گفته می‌شود.

ادامه مطلب