برچسب: خدمات صحی

1 روز قبل - 59 بازدید

اوچا یا دفتر هماهنگی کمک‌های امور بشردوستانه سازمان ملل متحد اعلام کرده است که افغانستان با بحران‌های همزمان خشکسالی، بازگشت گسترده مهاجران از ایران و پاکستان و کاهش کمک‌های مالی مواجه است. این دفتر با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که کاهش بودجه‌ها سبب تعطیلی صدها مرکز خدمات صحی و تغذیه‌ای شده و دسترسی به مراقبت‌های حیاتی برای مردم این کشور محدود گردیده است. اندریکا راتوته، هماهنگ‌کننده دفتر هماهنگی امور بشردوستانه سازمان ملل متحد در ادامه گفته است که این وضعیت فشار زیادی بر خانوارهای آسیب‌پذیر وارد کرده و نیاز فوری به اقدامات حمایتی وجود دارد. وی در بخشی از پیامی تاکید کرده است که سازمان ملل تلاش می‌کند با ارائه کمک‌های بشردوستانه، از وخیم‌تر شدن بحران در افغانستان جلوگیری کند. همچنین در این گزارش هشدار داده شده است که بدون تامین منابع مالی لازم، بسیاری از مردم به ویژه کودکان و زنان، با خطر کمبود مواد غذایی و خدمات صحی مواجه خواهند بود. همچنین برنامه جهانی غذای سازمان ملل متحد هشدار داده بود که با فرارسیدن فصل زمستان، احتمال دارد سطح تغذیه‌ناکافی در کشور به‌طور چشم‌گیری افزایش یابد. باید گفت که پس از تسلط دوباره‌ی حکومت فعلی بر افغانستان، شماری از نهادهای بین‌المللی اعلام کرده بودند که به‌دلیل ممنوعیت کار کارمندان زن کمک‌های خود در افغانستان را کاهش داده‌اند.

ادامه مطلب


3 روز قبل - 80 بازدید

صندوق جمعیت سازمان ملل متحد درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که سه میلیون دالر کمک تازه از سوی دولت جاپان دریافت کرده تا خدمات صحی اساسی و حمایت‌های روانی–اجتماعی را برای مردم محروم و آسیب‌دیده به‌ویژه زنان در مناطق دورافتاده‌ی افغانستان گسترش دهد. این نهاد امروز (پنج‌شنبه، ۲۵ جدی) با نشر اعلامیه‌ای گفته است که این کمک بخشی از بسته‌ی ۱۹٫۵ میلیون دالری کمک‌های جاپان به افغانستان است و برای اجرای پروژه‌ای اختصاص یافته که خدمات صحی مادران، نوزادان، کودکان و نوجوانان، به‌هم‌راه حمایت‌های روانی، را تقویت می‌کند. در ادامه آمده است که این برنامه از طریق «خانه‌های صحی خانواده» اجرا می‌شود؛ مرکز‌های صحی کوچک و جامعه‌محور که توسط قابله‌ها اداره می‌شود و در مناطقی فعالیت دارند که در نزدیکی آن‌ها هیچ مرکز صحی دیگری وجود ندارد. این نهاد در بخشی از گزارشش تاکید کرده است که با این کمک از ۶۰ خانه‌ی صحی خانواده در ولایت‌های دایکندی، فاریاب، خوست، کنر و پکتیکا حمایت می‌شود. صندوق جمعیت سازمان ملل افزوده است که هدف این پروژه پر‌کردن کم‌بودهای جدی نظام صحی افغانستان، کاهش مرگ‌ومیر قابل پیش‌گیری مادران و نوزادان و بهبود سلامت زنان، دختران و جوانان است. در ادامه آمده است که خدمات روانی–اجتماعی نیز بخش مهم این برنامه را تشکیل می‌دهد. براساس این گزارش، این کمک قرار است ۲۱۰ هزار نفر، از جمله زنان، دختران نوجوان، مادران باردار و شیرده و کودکان زیر پنج سال را در پنج ولایت تحت پوشش قرار دهد. بی‌جاشدگان داخلی، بازگشت‌کنندگان از پاکستان و ایران و هم‌چنان جوامع میزبان محروم در مناطق آسیب‌دیده از حوادث طبیعی نیز شامل این برنامه‌اند. در بخشی از این گزارش آمده است که در چارچوب این برنامه، دست‌کم ۸۴۰ فرد دارای معلولیت نیز تحت پوشش قرار می‌گیرند تا دست‌رسی برابر به خدمات اساسی صحی برای آنان فراهم شود. همچنین صندوق جمعیت سازمان ملل گفته است که در سال ۲۰۲۶ میلادی حدود ۲۱٫۹ میلیون نفر، معادل ۴۵ درصد جمعیت افغانستان، به کمک‌های بشردوستانه نیاز خواهند داشت که از این میان، ۱۴٫۴ میلیون نفر به خدمات صحی نیازمند ‌اند. این نهاد افزوده است که دولت جاپان از سال‌ها به این‌سو یکی از شریکای اصلی‌اش در افغانستان بوده و از سال ۲۰۲۱ تا اکنون، با اختصاص ۵٫۱ میلیون دالر کمک، زمینه‌ی دست‌رسی بیش از ۱٫۱ میلیون نفر که ۷۷ درصد آنان زنان و دختران بوده‌اند به خدمات صحی را فراهم کرده است.

ادامه مطلب


6 روز قبل - 75 بازدید

همزمان با ادامه‌ی اعتراضات سراسری در ایران، «جنبش آزادگان در تبعید» درتازه‌ترین مورد اعلام کرده که پناه‌جویان افغانستان در ایران با محرومیت سیستماتیک و دسترسی به نیازهای اساسی مواجه‌اند. اعضای این‌ جنبش اعتراضی با نشر اعلامیه‌ای گفته‌اند که وضعیت پناه‌جویان افغانستانی در ایران «اضطراری» بوده و خواستار توجه و رسیدگی به آن‌ها شدند. در بخشی از اعلامیه آمده است: «دسترسی به مواد غذایی اولیه برای آنان پناه‌جویان افغانستان در ایران محدود یا عملا مسدود شده است.» جنبش آزادگان در تبعید در ادامه تاکید کرده است که این وضعیت «نقض آشکار حقوق بنیادین بشر، اصل عدم تبعیض و حق حیات» بوده و تداوم آن، خطر بروز یک فاجعه انسانی خاموش را به‌طور جدی افزایش داده است. همچنین جنبش آزادگان در تبعید در بخشی از اعلامیه‌اش خواستار مداخله‌ی سازمان ملل متحد، به‌ویژه کمیساریای عالی پناهندگان و دفتر کمیسر عالی حقوق بشر، برای ارزیابی و مهار این بحران شده است. اعضای این جنبش اعتراضی خواستار تضمین دسترسی فوری، ایمن و بدون تبعیض پناه‌جویان افغانستان به مواد غذایی، خدمات صحی و نیازهای اولیه شده است. آن‌ها بر توقف بازداشت‌های خودسرانه و اخراج‌های اجباری و ایجاد سازوکارهای حفاظتی ویژه برای پناه‌جویان افغانستان در ایران تاکید کرده و خواستار تسریع روند حمایت‌های بین‌المللی، اسکان مجدد و ایجاد مسیرهای امن برای پناه‌جویان در وضعیت اضطراری شده‌اند. این در حالی است که طی بیش از چهار سال گذشته، بسیاری از نظامیان حکومت پیشین، کارمندان دولتی، خبرنگاران و فعالان حقوق بشر که به کشورهای همسایه مهاجر شده‌‌اند تا هنوز موفق به دریافت ویزای کشورهای مهاجرپذیر نشده‌اند.

ادامه مطلب


2 هفته قبل - 68 بازدید

در یکی از ولسوالی‌های دوردست هرات، جایی که فاصله‌اش با شهر نه فقط به کیلومتر، بلکه به سال‌ها محرومیت و فراموشی حساب می‌شود، زنی زندگی می‌کرد که تمام عمرش شبیه زندگی هزاران زن دیگر افغانستان بود؛ بی‌صدا، پر از زحمت، و همیشه در حاشیۀ مرگ. او نه نامش جایی ثبت شد و نه قصه‌اش پیش از مرگ برای کسی مهم بود، اما نبودنش حالا زندگی یک خانواده را از ریشه تغییر داده است. این زن، از همان روزی که عروس شد، فهمید زندگی یعنی کار بی‌پایان؛ یعنی صبح زود بیدار شدن، وقتی هوا هنوز تاریک است و استخوان‌ها از سردی می‌لرزد، یعنی روشن‌کردن تنور با هیزمی که خودش از دور آورده، یعنی نان پختن با دستانی که ترک‌هایش همیشه می‌سوخت، یعنی آب آوردن از چاهی که هر بار رفتن تا آن، خودش یک رنج جداگانه بود، و یعنی بزرگ‌کردن کودکانی که تمام امیدش به زنده‌ماندن آن‌ها بسته بود. او هیچ‌وقت مریضی‌اش را جدی نگرفت، چون در زندگی‌اش جایی برای مریض‌بودن نبود؛ اگر مریض می‌شد، کار خانه می‌ماند، اگر کار خانه می‌ماند، زندگی از حرکت می‌ایستاد. مثل خیلی از زن‌های افغانستان، یاد گرفته بود درد را بخورد، سکوت کند و ادامه بدهد. وقتی باردار شد، مثل همیشه ترس آرام‌آرام در دلش نشست، چون زن‌های قریه خوب می‌دانستند که بارداری در جایی که شفاخانه نیست، داکتر نیست، دوا نیست و راه درست وجود ندارد، یعنی راه‌رفتن روی لبه‌ی مرگ. با این‌همه، باز هم لبخند می‌زد، باز هم می‌گفت «خدا بزرگ است»، چون امید تنها چیزی بود که هنوز از او نگرفته بودند. ماه‌های بارداری‌اش سخت‌تر از قبل گذشت؛ بدنش ضعیف شده بود، زود خسته می‌شد، شب‌ها درد می‌کشید، اما هیچ‌وقت نگفت که می‌ترسد. فقط گاهی شب‌هنگام، وقتی فکر می‌کرد بچه‌ها خواب‌اند، آه می‌کشید و دستش را روی شکمش می‌گذاشت، انگار با جنینی که در وجودش بود خداحافظی می‌کرد. شب زایمان، دقیقاً شبی شبیه هزاران شب دیگر در قریه بود؛ نه برق درست بود، نه راه، نه آمادگی. دردها ناگهانی شروع شد و خیلی زود از حد عادی گذشت. مادر به خودش می‌پیچید، اما سعی می‌کرد صدا نکند، چون نمی‌خواست کودکانش بترسند. قابله‌ی محلی آمد، نگاه کرد، رنگش پرید و گفت این زایمان ساده نیست و باید به شفاخانه بروند. همین یک جمله، همه را در سکوت فرو برد، چون همه می‌دانستند شفاخانه یعنی چند ساعت راه، یعنی موتر که نیست، یعنی شب تاریک، یعنی سرک خراب، یعنی پولی که در خانه پیدا نمی‌شود، و یعنی امیدی که خیلی زود از بین می‌رود. خون‌ریزی شروع شد و هر دقیقه، جان مادر کمتر می‌شد. نفس‌هایش کوتاه شده بود و چشمانش دنبال کودکانش می‌گشت. دخترش، که حالا روایت می‌کند، گوشه‌ی اتاق نشسته بود، با ترسی که هیچ‌وقت در کودکی‌اش تجربه نکرده بود، و برای اولین‌بار فهمید که مادرها هم می‌میرند. وقتی تصمیم گرفتند او را به شفاخانه ببرند، خیلی دیر شده بود. بدنش سرد شده بود، صدا نداشت، فقط گاهی نفس عمیق می‌کشید. او را روی یک وسیله‌ی ابتدایی گذاشتند و در تاریکی راه افتادند؛ در حالی که هر تکان، خون بیشتری می‌گرفت و هر دقیقه، مرگ را نزدیک‌تر می‌کرد. در میان راه، بدون داکتر، بدون دوا، بدون هیچ‌چیزی جز گریهٔ همراهانش، نفسش برید. همان‌جا، روی همان راه خاکی، مادری جان داد که اگر فقط یک مرکز صحی نزدیک می‌بود، امروز زنده بود. چهار ماه گذشته است، اما برای دخترش، زندگی هنوز در همان شب مانده است. او می‌گوید بعد از مرگ مادر، همه‌چیز تغییر کرد؛ صبح‌ها دیگر کسی نیست که زود بیدار شود، شب‌ها دیگر کسی نیست که دعا بخواند، و خانه‌ای که روزی پر از صدا بود، حالا پر از سکوت است. پدرشان، مردی که خودش هم قربانی همین شرایط است، بعد از مرگ همسرش شکسته‌تر شد؛ کمتر حرف می‌زند، بیشتر خاموش می‌نشیند و گاهی نیمه‌شب نام مادر را صدا می‌زند. دختر می‌گوید او حالا جای مادر را گرفته؛ نان می‌پزد، از خواهر و برادرهایش مراقبت می‌کند، اما هیچ‌وقت نمی‌تواند جای مادری را که با مرگش همه‌چیز را با خود برد، پُر کند. او با صدایی پر از بغض می‌گوید زندگی‌شان بعد از مرگ مادر فقط سخت‌تر نشد، بلکه بی‌معنا شد. می‌گوید ترس همیشه با آن‌هاست؛ ترس از مریضی، ترس از آینده، ترس از این‌که همین سرنوشت دوباره تکرار شود. خواسته‌ی این خانواده، مثل خواسته‌ی هزاران خانواده‌ی دیگر در افغانستان، ساده است: شفاخانه‌های مجهز در روستاها، مراکز صحی نزدیک، داکتر و امکاناتی که مرگ مادرها را عادی نکند. آن‌ها می‌گویند مادرشان برنمی‌گردد، اما شاید با شنیدن این روایت، جان مادر دیگری نجات پیدا کند. این قصه، قصه‌ی یک زن نیست؛ قصه‌ی زندگی واقعی مردم افغانستان است. قصه‌ی زن‌هایی که به‌خاطر فاصله و فقر می‌میرند، و کودکانی که خیلی زود، با درد بزرگ می‌شوند. نویسنده: سارا کریمی

ادامه مطلب


3 هفته قبل - 92 بازدید

سازمان بین‌المللی مهاجرت (IOM) درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که که مردم برای دسترسی به خدمات صحی در افغانستان همچنان یک چالش روبرو هستند. این سازمان امروز (چهارشنبه، ۱۰ جدی)، با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که تنها در سال ۲۰۲۵ میلادی حدود ۵۰۸ هزار و ۴۳۱ مشاوره صحی برای بازگشت‌کنندگان، بیجاشدگان داخلی و خانواده‌های آسیب‌پذیر فراهم شده است. سازمان بین‌المللی مهاجرت در ادامه تاکید کرده است که این حمایت‌ها شامل خدمات صحی عمومی، مشاوره‌های سلامت روان و کمک‌های روانی‌–اجتماعی بوده است. در ادامه آمده است که ۶۴ هزار و ۹۴۷ زن از خدمات صحی طی سال گذشته میلادی مستفید شده و بیش از ۹۱ هزار کودک از نظر سوءتغذیه مورد بررسی قرار گرفته‌اند. همچنین سازمان بین‌المللی مهاجرت در بخشی از پیامش افزوده است که بیش از ۴۸ هزار تن نیز مشاوره‌های سلامت روان و حمایت روانی–اجتماعی دریافت کرده‌اند. قابل ذکر است که حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. وضع این محدودیت تاثیر مستقیمی بر بخش ‏صحت کشور گذاشته است. این محدودیت، دسترسی به خدمات صحی را بیش از پیش محدود کرده و پیامدهای ناگواری برای سلامت عمومی به‌ویژه مادران و کودکان در پی خواهد داشت. سازمان‌های بین‌المللی همواره از کمبود کادر صحی زن در افغانستان هشدار داده‌ و گفته‌اند که این گروه با وضع محدودیت‌ها علیه تحصیل زنان در دانشگاه‌ها، سکتور صحت کشور را فلج کرده است.

ادامه مطلب


3 هفته قبل - 101 بازدید

سازمان جهانی صحت(WHO) درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که زنان و ‌مادران در سراسر جهان به مراقبت‌های باکیفیت صحی نیاز دارند که از نظر جسمی و روانی، پیش از زایمان، در حین زایمان و پس از آن، از آنان حمایت کند. این سازمان با نشر اعلامیه‌ای در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که سیستم‌های صحی باید تکامل یابند تا بتوانند با مشکلات متعدد سلامت مادران و نوزادان مقابله کنند. در بخشی از گزارش سازمان جهانی صحت آمده است که این مشکلات شامل عوارض مستقیم زایمانی، اختلالات روانی، بیماری‌های غیرواگیر و برنامه‌ریزی خانواده‌ها است. سازمان صحی جهانی در ادامه تاکید کرده است که سرمایه‌گذاری در سلامت مادران و نوزادان به بهبود کیفیت زند‌گی آنان کمک می‌کند. این سخنان در حالی مطرح می‌شود که سیستم صحی افغانستان به شدت آسیب دیده و بخصوص دسترسی زنان و مادران باردار به خدمات صحی کاهش یافته است. همچنین نبود کارشناسان پزشکی به ویژه در بخش زنان، نبود مرکزهای صحی در منطقه‌های دوردست و بخش‌هایی تحت منازعه یکی از عمده‌ترین عامل‌های مرگ‌ومیر زنان در هنگام زایمان در افغانستان عنوان شده است. با بازگشت حکومت سرپرست و بسته‌شدن دروازه‌های مکتب و دانشگاه‌ها بر روی دختران، نگرانی‌ها از کم‌بود کارکنان پزشکی در سراسر افغانستان افزایش یافته است. در کنار آن‌، سازمان‌های بین‌المللی بارها هشدار داده است که نرخ کنونی مرگ‌ومیر مادران در افغانستان از بالاترین‌ها در سطح جهان است و سازمان‌های بین‌المللی نسبت به تشدید این وضعیت ابراز نگرانی کرده‌اند.

ادامه مطلب


3 هفته قبل - 86 بازدید

سازمان جهانی بهداشت درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که ۸۶ درصد مرگ‌های زودرس در کشورهای با درآمد کم و متوسط رخ می‌دهد. این سازمان با نشر گزارشی به بیماری‌های قلبی عروقی، سرطان، دیابت و امراض تنفسی مزمن به عنوان عامل اصلی مرگ، بیماری و ناتوانی افراد در سراسر جهان اشاره کرده است و همچنان بیش از یک میلیارد نفر در سراسر جهان با مشکلات روحی و روانی دست‌وپنجه نرم می‌کنند و بسیاری به خدمات لازم دسترسی ندارند. سازمان جهانی صحت همچنان خودکشی را به عنوان یکی از عوامل عمده مرگ در میان جوانان اعلام کرده و بر ضرورت سرمایه‌گذاری بر بخش‌های بهداشت روانی و مراقبت‌های اولیه تاکید کرده است. در گزارش تاکید شده است که در سال ۲۰۲۵ میلادی، دستاورد بزرگ توام با چالش‌های عمیق در عرصه صحت جهانی داشته و کاهش چشمگیر بودجه یکی از عمده‌ترین چالش‌های سازمان مذکور بوده است. همچنین این سازمان با اشاره به مرگ‌ومیر ۱.۲ میلیون نفر ناشی از توبرکلوز در سال گذشته میلادی، می‌گوید که این آمار نشان‌دهنده ضرورت رسیدگی به عوامل تهدیدکننده از جمله «اچ‌آی‌وی، دیابت، استفاده دخانیات و سوءتغذیه» است. در گزارش آمده است که کاهش بودجه سازمان بهداشت جهانی در سال ۲۰۲۵ میلادی، خدماتی چون مراقبت‌های ویژه برای مادران، واکسیناسیون، پیشگیری از «اچ‌آی‌وی» و نظارت بر امراض را به‌شدت مختل کرده است؛ چنانچه این سازمان هشدار داده است که کاهش بودجه تا سال ۲۰۳۰ میلادی باعث ابتلای ۴ تا ۱۰ میلیون نفر به «اچ‌آی‌وی» و مرگ ۳ میلیون نفر خواهد شد. سازمان بهداشت جهانی در ادامه افزوده است که به‌رغم کاهش ۸۸ درصدی مرگ‌ومیر ناشی از سرخکان در دو دهه اخیر، موارد ابتلا به این بیماری در سراسر جهان رو به افزایش است و در سال ۲۰۲۴ میلادی حدود ۱۱ میلیون مورد جدید ثبت شده است. در گزارش آمده است که برای توقف انتقال این ویروس واگیردار، حداقل دو دوز واکسن ضروری است؛ اما در سال ۲۰۲۴ حدود ۲۰ میلیون کودک به‌دلیل درگیری‌ها و افزایش اطلاعات نادرست درباره واکسن‌ها، از دریافت واکسن‌ سرخکان محروم مانده‌اند. افزون بر آن، مرگ‌ومیر مادران و کودکان به اندازه کافی کاهش نیافته است. سرمایه‌گذاری کم در بخش مراقبت‌های صحی اولیه و خلاها در خدمات اساسی از جمله زایمان، مانع دسترسی به اهداف تعیین شده این سازمان بوده است.

ادامه مطلب


4 هفته قبل - 143 بازدید

برنامه‌ی اسکان بشر سازمان ملل متحد درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که بهبود دسترسی زنان و دختران به خدمات بهداشتی عملی و کارآمد، کلید کاهش مرگ‌ومیر مادران و کودکان در افغانستان است. این نهاد با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که هر سال شمار زیادی از زنان در افغانستان به‌دلیل کم‌بود امکانات بهداشتی مناسب جان خود را از دست می‌دهند در صورتی‌که بسیاری از این مرگ‌و‌میر‌ها قابل پیش‌گیری است. همچنین برنامه‌ی اسکان بشر سازمان ملل متحد در بخشی پیامش تاکید کرده است که برنامه‌ی اسکان بشر سازمان ملل، با حمایت آژانس همکاری‌های بین‌المللی جاپان، مرکز بهداشتی «جنت‌‌گل‌خان» در شرق کابل را بازسازی می‌کند تا دسترسی زنان و خانواده‌ها به مراقبت‌های پیش‌گیرانه و درمانی افزایش یابد. قابل ذکر است که نظام بهداشت افغانستان از دهه‌ها به این‌سو به کمک‌های خارجی وابسته بوده است. همچنین نبود کارشناسان پزشکی به ویژه در بخش زنان، نبود مرکزهای صحی در منطقه‌های دوردست و بخش‌هایی تحت منازعه یکی از عمده‌ترین عامل‌های مرگ‌ومیر زنان در هنگام زایمان در افغانستان عنوان شده است. با بازگشت حکومت سرپرست و بسته‌شدن دروازه‌های مکتب و دانشگاه‌ها بر روی دختران، نگرانی‌ها از کم‌بود کارکنان پزشکی در سراسر افغانستان افزایش یافته است. در کنار آن‌، سازمان‌های بین‌المللی بارها هشدار داده است که نرخ کنونی مرگ‌ومیر مادران در افغانستان از بالاترین‌ها در سطح جهان است و سازمان‌های بین‌المللی نسبت به تشدید این وضعیت ابراز نگرانی کرده‌اند.

ادامه مطلب


4 هفته قبل - 66 بازدید

بخش زنان سازمان ملل (UN Women) درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که در سال ۲۰۲۵ میلادی، پانزدهمین سالگرد فعالیت‌های خود را جشن می‌گیرد و به عنوان یک نیروی جهانی، برای تغییر وضعیت زنان و دختران در سراسر جهان تلاش می‌کند. این سازمان امروز (سه‌شنبه، ۲جدی/ ۲۳ دسامبر) با نشر گزارشی گفته است که فعالیت‌های آن در ۱۰۹ کشور جریان دارد و خدمات آن به حدود چهار میلیارد زن و دختر ارائه می‌شود. بخش زنان سازمان ملل خود را یک مدافع جهانی، شریک قابل اعتماد سازمان ملل برای حقوق زنان و برابری جنسیتی می‌داند. در گزارش بخش زنان سازمان ملل متحد آمده است که هدف این سازمان، ایستادن در کنار حقوق، برابری و توانمندسازی تمام زنان و دختران و ایجاد تغییرات معنی‌دار در جوامع مختلف است، «از روستاهای دورافتاده تا اتاق‌های هیئت‌مدیره جهانی.» همچنین بخش زنان سازمان ملل تاکید کرده است که مشارکت‌های پایدار با کشورهای عضو و حامیان وفادار در «قلب» تمام دستاوردهای آن قرار دارند و برابری جنسیتی، ماموریت اصلی و مسیر ادامه فعالیت این سازمان است. در حالی این سازمان بر دفاع از حقوق زنان و دختران تاکید می‌کند که حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

ادامه مطلب


4 هفته قبل - 100 بازدید

نورجلال جلالی، وزیر صحت‌عامه‌ی حکومت سرپرست، در گفتگو با یک رسانه‌ی هندی گفته است که ارائه خدمات بهداشتی بدون حضور کارکنان زن در مراکز درمانی افغانستان ناممکن است. آقای جلالی این اظهارات را در جریان سفرش به هند و در گفتگو  شبکه ویون هندی مطرح کرده و گفته است که برای ارائه خدمات به زنان و کودکان، به ویژه در مناطق روستایی، قابله‌ها و پزشکان متخصص استخدام شده‌اند. وی در ادامه تاکید کرده است: «زنان نیمی از جامعه‌ی افغانستان را تشکیل می‌دهند و بدون حضور کارکنان صحی زن، ارائه خدمات درمانی ممکن نیست. در سکتور صحت افغانستان، شمار بزرگی از کارکنان زن استخدام شده که شامل قابله‌ها و پزشکان متخصص می‌شود. ما در حال کار برای توسعه خدمات صحی برای زنان و کودکان در مناطق دوردست افغانستان هستیم.» با این حال، محدودیت حضور زنان در برخی مراکز درمانی و کمبود کارکنان زن در ولایات مختلف هنوز یکی از چالش‌های اصلی نظام بهداشت افغانستان است و مانع ارائه کامل خدمات بهداشتی به زنان و کودکان می‌شود. همچنین وزیر صحت عامه، از حمایت‌های «درازمدت و دوامدار» هند در بخش صحت افغانستان قدردانی کرده و این کشور را یکی از شرکای اصلی و مردم‌محور افغانستان در عرصه خدمات درمانی، آموزش صحی و کمک‌های بشردوستانه خوانده است. او در ادامه تاکید کرده است که مردم افغانستان طی دهه‌های گذشته به‌گونه گسترده برای درمان بیماری‌های پیچیده و تخصصی به هند سفر کرده‌اند و همچنان وی ویزه پزشکی هند را «یک مسیر حیاتی بشردوستانه» برای بیماران افغانستان‌ توصیف کرده است. نورجلال جلالی در ادامه تصریح کرد که هند در حال ساخت یک شفاخانه ۳۰ بستر در منطقه بگرامی کابل است که این مرکز شامل یک مرکز تداوی سرطان، یک مرکز تروما و پنج کلینیک ویژه صحت زنان و زایمان خواهد بود. به گفته‌ی او، شفاخانه صحت اطفال اندرا گاندی یکی از بزرگ‌ترین و مهم‌ترین مراکز درمانی کودکان در افغانستان به‌شمار می‌رود و مسوولان حکومت فعلی پیش از این از نمایندگی هند در کابل خواستار تقویت بیشتر زیرساخت‌های این شفاخانه شده‌اند.

ادامه مطلب