جنبش فریاد زنان افغانستان در تازهترین مورد اعلام کرده است که کانکور بدون حضور دختران، نمیتواند بازتابدهندهی عدالت آموزشی و برابری فرصتها باشد. این جنبش امروز (پنجشنبه، ۱۸ سرطان) با نشر اعلامیهای در واکنش به اعلام نتایج کانکور ۱۴۰۵ در افغانستان، گفته است که دوام ممنوعیت حق آموزش و تحصیل دختران، نقض آشکار حق آموزش و تشدید تبعیض ساختاری در برابر دختران و زنان است. در اعلامیه آمده است که محرومکردن دختران از آموزش، تنها سلب یک حق فردی نیست؛ بلکه ضربهای سنگین بر رشد علمی، اجتماعی و اقتصادی افغانستان است؛ زیرا جامعهای که زنان آن از آموزش باز بمانند، از بخش بزرگی از توانایی، استعداد و ظرفیت انسانی خود محروم میماند. جنبش فریاد زنان افغانستان در ادامه از نهادهای بینالمللی، سازمانهای مدافع حقوق بشر و دولتها، خواسته است که برای پایاندادن به محرومیت آموزشی دختران در افغانستان، اقدامهای مسئولان و مؤثر را روی دست بگیرند و اجازه ندهند که این بحران ادامه یابد. همچنین این جنبش افزوده است که دسترسی برابر به آموزش، از بنیادیترین حقوق هر انسان است و تحقق عدالت و توسعهی پایدار، بدون تضمین این حق امکانپذیر نخواهد بود. در حالی این جنبش خواهان آموزش برابر میشود که حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، دروازههای انستیتوتهای طبی را بهروی دختران و زنان بست، در حالی که بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیونها دانشآموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به باشگاههای ورزشی، رستورانتها، حمامهای عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بینالمللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شدهاند. بر بنیاد گزارشها، اگر این ممنوعیت ادامه یابد، تا سال ۲۰۳۰ نزدیک به چهار میلیون دختر ممکن است از آموزش محروم شوند.
