عرفات جمال، نمایندهی کمیساریای عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان میگوید که بازگشتکنندگان، بهویژه زنان و دختران، پس از بازگشت به افغانستان با یک تغییر تکاندهنده روبرو میشوند. آقای جمال گفته است که زنان و دختران در کشورهای میزبانشان، از خودمختاری نسبی برخوردار بودند، در افغانستان با محدودیتهای شدید حکومت سرپرست مواجه میشوند، اما آنچه اوضاع را پیچیدهتر میکند این واقعیت است که بسیاری از بازگشتکنندگان، بهویژه زنان و کودکان به کشوری برمیگردند که به سختی آن را میشناسند. وی تاکید کرده است: «آنان از افغانستان هستند، اما اهل افغانستان نیستند. اغلب در خارج از کشور با تحصیلات بهتر و هنجارهای فرهنگی متفاوت متولد شدهاند. دیدگاه آنان با افغانستان امروزی متفاوت و اغلب در تضاد است.» او تصریح کرد که موج آشفتهی بازگشت مهاجران از ایران و پاکستان، ظرفیت شکنندهی افغانستان را تحت فشار قرار داده و ثبات منطقهای را تهدید میکند. طبق گزارش کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد، بیش از ۱.۶ میلیون شهروند افغانستان تنها در سال ۲۰۲۴ از هر دو کشور همسایه بازگشتهاند؛ رقمی که از پیشبینیهای قبلی برای کل سال پیشی گرفته است. نمایندهی کمیساریای عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان گفته است که در حال حاضر شمار بازگشتکنندگان روزانه به حدود ۵۰ هزار نفر افزایش یافته است که بسیاری از آنان پس از سفرهای دشوار، سردرگم و خسته هستند. این مقام سازمان ملل افزوده است: «بسیاری از این بازگشتکنندگان بهطور ناگهانی از خانههای خود آواره شدهاند و سفرهای دشوار، طاقتفرسا و تحقیرآمیزی را پشت سر گذاشتهاند. آنان خسته، سردرگم، مورد ظلم و ستم و اغلب ناامید به مقصد میرسند و در گرمای اغلب ۴۰ درجه سانتیگراد (۱۰۴ درجه فارنهایت) در یک مرکز شلوغ پراکنده میشوند.» او خواستار آرامش و همکاری برای فراهم کردن مسیری آبرومندانه برای میلیونها شهروند آوارهی افغانستان است. این در حالی است که نهادهای کمکرسان با کمبود بودجه مواجه اند.
