مته نادسن، نماینده ویژه دنمارک در امور افغانستان در دیدار با فعالان زن افغانستانی گفته است که مشارکت معنادار زنان در آینده سیاسی افغانستان ضروری است. خانم نادسن این اظهارات را در نشستی مطرح کرده و گفته است که کشورش بر مشارکت ساختاری و حضور مستقیم زنان در روندهای بین‌المللی درباره افغانستان، تاکید دارد. همچنین عاطفه طیب، مقام حکومت پیشین و از اشتراک‌کنندگان این نشست در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که زنان و دختران افغانستان در این دیدار به نقش مهم خود در میانجیگری، آموزش، حفاظت و حمایت از جوامع آسیب‌پذیر تاکید کردند. همچنین فعالان حقوق بشر اهل افغانستان از پیامدهای حذف زنان از فرایندهای سیاسی افغانستان هشدار داده‌اند. فعالان افغانستانی در این نشست ابراز امیدواری کردند که تعهدات کشورهای درگیر در زمینه حمایت از زنان، سبب تغییر رویکرد حکومت فعلی نسبت به زنان شود. آنها از جامعه بین‌الملل خواستند زمینه حضور زنان در تصمیم‌گیری‌های سیاسی و تامین صلح و ثبات در افغانستان را فراهم کند. در حالی این نشست برگزار می‌شود که حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

نمایشگاه «شین‌ لاری» ویژه‌ دختران و زنان در شهر کابل گشایش یافته است و در این نمایشگاه، محصولات و تولیدات داخلی و صنایع دستی زنان به نمایش گذاشته شده است. مسوولان برگزاری می‌گویند که هدف از برگزاری این نمایشگاه، حمایت از تولیدات داخلی، ایجاد فرصت‌های کاری برای زنان و دختران و فراهم‌سازی زمینه‌ی فروش محصولات آنان می‌باشد. مسوولان برگزاری خواستار حمایت دولت و نهادهای بین‌المللی از زنان و دختران تجارت‌پیشه‌ شده‌اند. آنان می‌گویند که زنان و دختران نیازمند حمایت هستند و باید محدودیت‌های وضع شده از پیش‌روی زنان برداشته شود. همچنین شماری از فروشندگان در این نمایشگاه، از مشکلات اقتصادی و کاهش قدرت خرید مردم شکایت دارند. فرخنده یک‌تن از فروشندگان در نمایشگاه می‌گوید: «تولیدات ما بعضی‌اش به فروش رسیده و بعضی‌اش نه؛ نظر به قیمتش است. چالش‌هایی که ما با آن روبرو هستیم، همین جای کار و وضعیت اقتصادی فعلی است. فعلاً برای خانم‌ها جای دقیق و مناسب وجود ندارد.» شماری دیگر از فروشندگان زن از نبود حمایت و امکانات اولیه شکایت دارند. مهتاب یکی دیگر از فروشندگان تاکید کردند: «از وقتی که ما آمدیم، هیچ کمکی با ما صورت نگرفته است. همه‌اش را خودمان با تلاش و پول خودمان پیش بردیم. مشکل برق در افغانستان بسیار زیاد است و ما نیاز به سولر داریم.» با وجود مشکلات اقتصادی گسترده در کشور، شماری از زنان تولیدکننده هنوزهم با دستان خالی تلاش می‌کنند تا چرخ اقتصاد خانواده‌های‌شان را بچرخانند. آنان می گویند که نمایشگاه‌هایی مانند «شین‌ لاری» نه تنها فرصتی برای معرفی و فروش تولیدات آنان است، بلکه امیدی برای توانمندسازی و حمایت واقعی دختران کشور به شمار می‌رود. در حالی این نمایشگاه برگزار می‌شود که حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

سازمان عفو بین‌الملل از کشورها خواسته است که بازگشت اجباری شهروندان افغانستان را متوقف کنن، زنان و دختران از آسیب‌پذیرترین گروه‌ها در برابر این روند هستند و با خطرات جدی روبرو می‌شوند. این سازمان با نشر اعلامیه‌ای در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که بازگرداندن اجباری شهروندان افغانستان، نقض آشکار قوانین بین‌المللی، به‌ویژه اصل «عدم بازگرداندن اجباری» به‌شمار می‌رود و کشورها باید به تعهدات حقوقی و اخلاقی خود پای‌بند باشند. سازمان عفو بین‌الملل در ادامه تاکید کرده است که زنان و دختران، مدافعان حقوق بشر، خبرنگاران، مقام‌های پیشین و سایر گروه‌های در معرض خطر باید به‌عنوان پناهندگان نیازمند حمایت فوری به‌رسمیت شناخته شوند. همچنین این سازمان در بخشی از پیامش از کشورها خواسته است که مسیرهای اسکان مجدد را گسترش داده و روند پذیرش مهاجران در معرض خطر را تسریع کنند. این در حالی است که در پی تشدید محدودیت‌ها، بسیاری از زنان و دختران، فعالان حقوق بشر، روزنامه‌نگاران، نظامیان پیشین و دیگر قشرهای آسیب‌پذیر مجبور به ترک افغانستان شدند. شمار زیادی از آنان به کشورهای همسایه از جمله ایران و پاکستان پناهنده شدند؛ اما این کشورها در سال‌های پسین روند اخراج مهاجران افغانستانی را تشدید کرده است. طبق گزارش اوچا یا دفتر هماهنگی امور بشردوستانه سازمان ملل، تا ۱۹ جولای ۲۰۲۵ بیش از ۱.۵ میلیون نفر از کشورهای همسایه مانند ایران و پاکستان به افغانستان بازگشته‌اند؛ حدود ۱.۲ میلیون نفر از ایران و نزدیک به ۳۴۰ هزار نفر از پاکستان برگشته‌اند.

دفتر حقوق بشر سازمان ملل متحد درتازه‌ترین مورد از ادامه ممنوعیت حضور زنان و دختران در دفاتر این نهاد در افغانستان ابراز نگرانی کرده است. این دفتر با نشر اعلامیه‌ای در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که ۱۰۰ روز از زمان ممنوعیت ورود زنان و دختران همکار به دفاتر سازمان ملل در کشور می‌گذرد و از حکومت سرپرست خواسته تا این محدودیت‌ها را لغو کنند. همچنین در بخشی از اعلامیه آمده است: «تبعیض سیستماتیک علیه زنان و دختران به نفع افغانستان نیست و باید فوراً پایان یابد.» سازمان ملل تاکید کرده که بدون حضور زنان و دختران، حمایت‌های حیاتی این نهاد نمی‌تواند به تمامی نیازمندان برسد و محدودیت‌های کنونی اثر منفی بر ارایه خدمات دارد. این ممنوعیت بخشی از سیاست گسترده حکومت فعلی برای محدودسازی حضور زنان در نهادهای دولتی و بین‌المللی است. همچنین حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

در ادامه‌ی اجرای جزای تعزیری، دادگاه عالی حکومت سرپرست درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که چهار نفر به شمول دو زن در ولسوالی «گرزیوان» فاریاب در برابر دید مردم شلاق شده‌اند. این دادگاه امروز (سه‌شنبه، ۲۵ قوس) با نشر اعلامیه‌ای گفته است که این افراد به اتهام‌های «روابط خارج از ازدواج و زنا»، شلاق زده شدند. در بخشی از اعلامیه آمده است که این افراد به یک ـ یک سال زندان و هرکدام به ۲۵ ضربه‌ی شلاق محکوم به مجازات شده‌اند. چندی پیش نیز دادگاه عالی اعلام کرد که یک زن و یک مرد را به اتهام «رابطه‌ی نامشروع» در ننگرهار در برابر دید مردم شلاق زده است. حکومت سرپرست از زمان تسلط دوباره بر افغانستان، بارها افراد متهم را در ملاءعام شلاق زده است. همچنین حکومت فعلی بیش از ده نفر را در حضور صدها تماشاگر اعدام کرده‌ است. نهادهای بین‌المللی حقوق‌‌ بشری اعدام و مجازات بدنی علنی افراد متهم را خلاف قوانین بین‌المللی و کرامت انسانی می‌دانند و خواستار توقف آن هستند. پیشتر ریچارد بنت، گزارشگر ویژه سازمان‌ ملل برای افغانستان، اجرای حکم شلاق را ناقض قوانین بین‌المللی دانست و افزوده است: «این مجازات‌های شدید در سال ۲۰۲۵ میلادی به‌طور چشم‌گیری افزایش یافته‌اند و باید فورا متوقف شوند.»

بخش زنان سازمان ملل متحد درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که در شرایط محدودیت‌های شدید و تهدیدهای روزافزون، همبستگی بین‌المللی با زنان و دختران افغانستان اهمیت فراوان دارد. این نهاد با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که حمایت از زنان و دختران افغانستان در برابر محدودیت‌ها، کاهش خدمات و نقض حقوق بشر آن‌ها ضروری است. همچنین آنالنا بربوک، رییس هشتادمین نشست مجمع عمومی سازمان ملل متحد، پیشتر گفته بود: «قدرت زنان و دختران افغانستان در مواجهه با محدودیت‌ها و نقض حقوق‌شان فوق‌العاده است، اما هیچ‌کس نباید تنها بماند.» بخش زنان سازمان ملل در افغانستان ضمن تاکید بر اهمیت همبستگی جهانی، از تلاش‌های جامعه بین‌المللی برای ایستادن در کنار زنان افغان قدردانی کرده است. این نهاد در ادامه تاکید کرده است که همچنان برای حمایت از حقوق زنان و گسترش فرصت‌های آن‌ها در بخش‌های مختلف تلاش خواهد کرد. قابل ذکر است که حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

فرماندهی پولیس ولایت سمنگان درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که براثر وقوع یک حادثه‌ی ترافیکی در ولسوالی حضرت سلطان این ولایت، سه نفر به شمول دو زن جان باخته و پنج نفر دیگر، به شمول یک زن دیگر زخمی شده‌اند. حشمت‌الله رحمانی، سخنگوی فرماندهی پولیس سمنگان گفته است که این حادثه پیش از چاشت امروز (دوشنبه، ۲۴ قوس) در روستای «غزنی‌گک» از مربوطات ولسوالی حضرت سلطان رخ داده است. وی در ادامه تاکید کرده است که در این حادثه یک موتر نوع «سراچه» با یک «تیلر» برخورد کرده است. سخنگوی فرماندهی پولیس سمنگان در ادامه افزوده است که زخمی‌ها جهت درمان به شفاخانه‌ی ولایتی سمنگان منتقل شده‌اند. حشمت‌الله رحمانی در مورد وضعیت زخمی‌ها و علت وقوع حادثه معلوماتی ارائه نکرده است. رویدادهای ترافیکی در روزهای اخیر در ولایت‌های مختلف کشور افزایش یافته است. حوادث ترافیکی در افغانستان سالانه جان صدها نفر را می‌گیرد و صدها زخمی برجای می‌گذارد. نبود علایم ترافیکی، خرابی جاده‌ها و بی‌احتیاطی رانندگان از عوامل اصلی وقوع این حوادث گفته می‌شود.

همزمان با پایان سال آموزشی در افغانستان، اتحاد فعالان حقوق بشر درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که که نسل‌کشی فرهنگی به معنای خاموش‌کردن صداها و به اسارت گرفتن آگاهی است. این نهاد امروز (یک‌شنبه، ۲۴ قوس) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که محدودیت‌های اعمال‌شده بر آموزش زنان و دختران در افغانستان پیامدهای منفی داشته و آینده نسل‌‌های جدید را تهدید می‌کند. اتحاد فعالان حقوق بشر در بخشی از پیامش تاکید کرده است که حکومت سرپرست در افغانستان با بستن دروازه‌های آموزش، سرکوب دانش‌جویان و حذف حافظه فرهنگی جامعه، در پی نابودی آینده جامعه هستند. همچنین این نهاد در ادامه افزوده است که آینده‌ نسل جوان تنها با دانش، آزادی و کرامت انسانی معنا پیدا می‌کند. در حالی اتحاد فعالان حقوق بشر از محدودیت آموزشی در افغانستان انتقاد می‌کند که حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

آنالنا بربوک، رییس مجمع عمومی سازمان ملل متحد درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که با تام فلیچر، معاون دبیرکل این سازمان در امور بشردوستانه، در مورد وضعیت زنان و دختران افغا‌نستان گفتگو کرده است. خانم بربوک در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که محدودیت‌های حکومت سرپرست در افغانستان منشور سازمان ملل متحد را نقض می‌کند و مانع کار بشردوستانه در این کشور می‌شوند. وی در ادامه تاکید کرده است که مشتاقانه منتظر همکاری با اوچا یا دفتر هماهنگی امور بشردوستانه سازمان ملل متحد در تقویت اقدامات بشردوستانه است. قابل ذکر است که حکومت فعلی از زمان تسلط دوباره بر افغانستان محدودیت‌های گسترده بر آزادی‌های اساسی زنان وضع و آنان را از حق آموزش و کار محروم کرده‌اند. کارشناسان سازمان ملل متحد می‌گویند که زنان افغانستان با یک سیستم نهادینه شده تبعیض مواجه هستند. همچنین حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.