رسانه‌های بین‌المللی گزارش داده است که عتیق رحیمی، نویسنده و کارگردان افغانستانی-فرانسوی، رییس هیات داوران جشنواره «زن، زند‌گی، آزادی» انتخاب شده است. در اعلامیه‌ آمده است که این جشنواره با هدف نمایش آثار هنری درباره مبارزات و دستاوردهای زنان، حمایت از آزادی بیان و برابری جنسیتی برگزار می‌شود. در ادامه آمده است که جشنواره «زن، زند‌گی، آزادی» پس از کشته‌شدن مهسا (ژینا) امینی و با الهام از اعتراض‌های زنان ایران علیه سرکوب راه‌اندازی شده است. انجمن هنرمندان سینما و تئاتر ایران در خارج از این کشور، برگزارکننده این جشنواره بوده و می‌گوید هدف آن بازتاب صدای این مبارزه در بیرون از مرزهای ایران است. در ادامه آمده است که هیات داوران بین‌المللی جشنواره شامل هنرمندانی است که در ایران از فعالیت هنری منع شده‌اند و فلم‌سازان شناخته‌شده بین‌المللی می‌باشند. قابل ذکر است که عتیق رحیمی در سال ۱۹۶۲ میلادی در افغانستان به‌دنیا آمده و از نویسندگان و فیلم‌سازان شناخته‌شده افغانستان در سطح بین‌المللی می‌باشد که در سال ۱۹۸۴ به فرانسه رفت و تا کنون چندین فلم و مستند ساخته است.

رسانه‌های ایران در تازه‌ترین مورد گزارش داده‌اند که در پی واژگون‌شدن یک موتر حامل شهروندان افغانستان در ولایت کرمان آن کشور، دو نفر جان باخته و ۱۰ نفر دیگر زخمی شدند. خبرگزاری به نقل از ایسنا، رضا فلاح، مدیرعامل جمعیت هلال‌احمر کرمان نوشته است که این حادثه صبح امروز (دوشنبه، ۹ سنبله) در ۱۵ کیلومتری جاده «جوپار باغین» این ولایت رخ داده است. او افزوده است که نیروهای هلال‌احمر دو فوتی را رهاسازی و به عوامل مربوطه تحویل دادند و مصدومان نیز توسط اورژانس به مرکز درمانی منتقل شدند. پیش از این نیز موارد متعددی از واژگون‌شدن و یا تصادف موترهای حامل شهروندان افغانستان در ایران گزارش شده است که چندین کشته و زخمی داشته است. این حوادث عمدتا در مسیرهای سفر قاچاقی شهروندان افغانستان به ایران رخ می‌دهد. این در حالی است که شهروندان افغانستان به‌دلیل فقر و بیکاری گسترده در کشور و متوقف‌بودن روند عادی صدور ویزای ایران، تلاش می‌کنند که برای کارگری خود را از مسیرهای غیرقانونی به ایران برسانند؛ اما در مواردی این سفر به قیمت جان آنان تمام می‌شود.

بخش زنان سازمان ملل متحد (UN Women) در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که میلیون‌ها دختر و زن در افغانستان همچنان از فرصت آموزش، کار و انتخاب آینده خود محروم هستند. این سازمان با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که «چوکی‌های خالی و میزهای خالی» واقعیت آموزش دختران در افغانستان است. بخش زنان سازمان ملل در ادامه تاکید کرده است که دختران در افغانستان همچنان از دسترسی به فرصت‌های آموزشی محروم‌اند و این وضعیت، آینده آنان را با محدودیت‌های جدی روبرو کرده است. قابل ذکر است که حکومت سرپرست پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. بر بنیاد گزارش‌ها، اگر این ممنوعیت ادامه یابد، تا سال ۲۰۳۰ نزدیک به چهار میلیون دختر ممکن است از آموزش محروم شوند.

نادر یاراحمدی، رییس مرکز امور اتباع وزارت داخله ایران می‌گوید که شمار دانش‌آموزان خارجی در این کشور از حدود ۶۰۰ هزار به ۳۲۰ هزار نفر کاهش یافته است. آقای یاراحمدی گفته است که جمهوری اسلامی برای تمدید اقامت مهاجران شرایط سخت‌گیرانه‌تری وضع کرده است. وزارت آموزش و پرورش جمهوری اسلامی ایران پیش از این اعلام کرده بود که حدود ۶۰۰ هزار دانش‌آموز اهل افغانستان در این کشور مشغول آموزش‌اند، اما نادر یاراحمدی از کاهش حدود ۲۸۰ هزار نفری این آمار خبر داده است. نادر یاراحمدی گفته است که در سال گذشته نزدیک به ۱.۸ میلیون مهاجر بدون مدرک از ایران اخراج شدند و جمعیت اتباع خارجی در این کشور نیز از ۶.۱ میلیون نفر به کمتر از پنج میلیون نفر کاهش یافته است. این گزارش در حالی منتشر می‌شود که نظام آموزشی افغانستان با محدودیت‌های گسترده روبرو است و بیش از دو میلیون دختر از آموزش بالاتر از صنف ششم محروم‌اند. همچنین پیش از این گزارش‌های متعددی درباره ممنوعیت یا محدودیت ثبت‌نام دانش‌آموزان اهل افغانستان در مکاتب ایران از جمله در استان‌های فارس، کرمان و کهگیلویه و بویراحمد، منتشر شده بود. جمهوری اسلامی روند اخراج مهاجران بدون مدرک را از ماه‌ها پیش آغاز کرده و این روند همچنان ادامه دارد. شهروندان افغانستان مقیم ایران، بارها از بدرفتاری پولیس جمهوری اسلامی، محدودیت در دسترسی به خدمات، بازداشت و اخراج اجباری به افغانستان شکایت کرده‌اند. رئیس مرکز امور اتباع و مهاجران خارجی ایران گفت سیاست جمهوری اسلامی، قانونی‌سازی حضور مهاجران با تمرکز بر تامین نیروی کار است.

اوچا یا دفتر سازمان ملل متحد در امور هماهنگی کمک‌های ‏بشردوستانه می‌گوید که حدود نیمی از مکاتب ‏دایکندی بدون ساختمان است. اولگا چروکو، نماینده اوچا که به دایکندی سفر کرده ‏می‎‌گوید که زیرساخت‌ها تنها بخشی از مشکل است، ‏زیرا کمبود ‏شدید آموزگار نیز بر کیفیت آموزش تأثیر ‏گذاشته و ‏بسیاری از مکاتب را مجبور کرده است ‏صنف خود را ‏محدود کنند.‏ اوچا با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که آموزش و پرورش، شاهراهی برای آینده‌ای بهتر است. در اعلامیه آمده است که در افغانستان، چالش‌های مداوم، این آینده را در معرض خطر قرار می‌دهد. اوچا تاکید کرده است که سرمایه‌گذاری پایدار در آموزش و پرورش برای اطمینان از اینکه دختران و پسران می‌توانند در بزرگسالی یاد بگیرند، رشد کنند و شکوفا شوند، ضروری است. در حالی اوچا بر آموزش تاکید می‌کند که حکومت سرپرست پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. بر بنیاد گزارش‌ها، اگر این ممنوعیت ادامه یابد، تا سال ۲۰۳۰ نزدیک به چهار میلیون دختر ممکن است از آموزش محروم شوند.

مقام‌های ایرانی در تازه‌ترین مورد گفته‌اند که سه شهروند افغانستان هنگام شنا در ساحل بابلسر در شمال ایران غرق شدند. مهدی حبیب‌الله‌پور، رییس هیأت نجات غریق و غواصی بابلسر، به ‏خبرگزاری مهران گفته است که این رویداد شامگاه (جمعه، ۶ سنبله) رخ ‏داده و نیروهای امدادی پس از ساعت‌ها جستجو جسد هر سه نفر را در بخش‌های مختلف ساحل پیدا کردند. او تاکید کرد که یک شهروند دیگر افغانستان از این حادثه نجات یافته است. وی تصریح کرد که یکی از این افراد به دلیل وضعیت جسمی از سه همراهش عقب مانده بود و پس از مدتی متوجه شد که همراهانش دیگر در محل حضور ندارند. این فرد از آب بیرون آمد و موضوع را به هیئت نجات غریق اطلاع داد. سید کاظم جلیلیان، مسوول اورژانس بابلسر نیز می‌گوید که یکی از چهار شهروند افغانستان در همان لحظات نخست نجات یافت و جستجو برای پیدا کردن سه نفر دیگر آغاز شد. جسد نخستین قربانی عصر شنبه در ساحل سنگ‌چین بابلسر پیدا شد. جسد دومین شهروند افغانستان نیز شامگاه شنبه در منطقه ممنوعه شنا در نزدیکی اسکله پیدا شد. عملیات جستجو برای یافتن نفر سوم روز یکشنبه ادامه یافت. جسد او پس از ساعت‌ها جستجو در ساحل منطقه علی‌آباد میر در بابلسر پیدا شد. مقام‌های ایرانی تاکنون نام، سن و محل اصلی زندگی سه قربانی را منتشر نکرده‌اند. گزارش‌های منتشرشده تنها می‌گویند که این افراد شهروندان افغان بودند و با هم برای شنا وارد دریا شده بودند. قابل ذکر است که این دومین حادثه مرگبار غرق‌شدن شهروندان افغانستان در سواحل مازندران در ماه‌های اخیر است.

همزمان با هزار و ۸۰۴مین روز بسته‌ماندن مکتب‌های دخترانه‌ی بالاتر از صنف ششم در افغانستان، دیدبان حقوق افغانستان بار دیگر خواستار دادخواهی برای بازگشایی مکتب‌های دخترانه شد. دیدبان حقوق افغانستان با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود، بر حق آموزش دختران تاکید کرده و خواستار بازگشایی دروازه‌های مکتب به روی آنان شده است. این نهاد تاکید کرده است که با گذشت پنج سال از محرومیت دختران از آموزش، آنان همچنان خواهان بازگشت به صنف‌های درسی و دنبال‌کردن رویاها و هدف‌های‌شان هستند. دیدبان حقوق افغانستان در پیام خود به نقل از یک دانش‌آموز دختر نوشته است: «من یک دختر افغانستانی‌ام که هنوز آرزوی نشستن دوباره در صنف درسی را دارم. کتاب‌هایم منتظرم و رویاهایم زنده‌اند.» دید‌بان حقوق افغانستان در ادامه خواستار بازگشایی مکتب‌ها به روی دختران شده و تاکید کرده که آموزش حق دختران افغانستانی است که باید به آنان بازگردانده شود. محرومیت دختران از آموزش با واکنش گسترده نهادهای حقوق بشری و سازمان‌های بین‌المللی روبرو شده است. نهادهای مدافع حقوق بشر بارها از حکومت سرپرست خواسته‌اند محدودیت‌های آموزشی علیه دختران و زنان را لغو کنند. حکومت سرپرست پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. بر بنیاد گزارش‌ها، اگر این ممنوعیت ادامه یابد، تا سال ۲۰۳۰ نزدیک به چهار میلیون دختر ممکن است از آموزش محروم شوند.

سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که کاهش بودجه کمک‌های بشردوستانه در افغانستان باعث تعطیلی بیش از ۱۰۰ مرکز درمانی سوءتغذیه کودکان شده است. ملیسا فلمینگ، معاون دبیرکل سازمان ملل در امور ارتباطات جهانی با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که ۳.۷ میلیون کودک در افغانستان دچار سوءتغذیه حاد هستند. وی در ادامه تاکید کرده است که حدود یک میلیون کودک با سوءتغذیه شدید و تهدیدکننده زند‌گی مواجه هستند. فلمینگ در ادامه افزوده است که تعطیلی این مراکز، دسترسی کودکان مبتلا به سوءتغذیه به درمان و خدمات تغذیه‌ای حیاتی را دشوارتر کرده است. این وضعیت در حالی ادامه دارد که میلیون‌ها کودک در افغانستان برای دسترسی به خدمات درمانی و تغذیه‌ای به کمک‌های بشردوستانه وابسته‌اند. این در حالی است که پیشتر یونیسف گفته بود که افزایش سوءتغذیه شدید کودکان، فشار بر بیمارستان‌های افغانستان را افزایش داده است. یونیسف تصریح کرد که  نباید منتظر ماند تا کودکان به وضعیت خطرناک برسند و نیازمند بستری در بیمارستان شوند.

منابع محلی از ولایت هرات می‌گویند که جسد یک دختر شش ساله از مرکز این شهر، در حالی که توسط دستمال خفه شده بود، پیدا شده است. دست‌کم دو منبع به رسانه گوهرشاد گفته‌اند که این دختر شش ساله، مریم نام داشته است که روز گذشته (جمعه، ۶ سنبله) از ساحه «محله عمه سکینه» از مربوطات ناحیه ۱۲ شهری هرات ناپدید شده بود. منبع در ادامه تاکید کرد که جسد این دختر، صبح امروز (شنبه، ۷ سنبله) از ساحه «جوی نوی» از مربوطات مرکز شهر هرات از داخل یک کسیه گونی پیدا شده است. منبع افزوده است که مریم با دستمال خفه شده بود و حین کشف جسد، دستمال در گلوی او بوده است. مسوولان محلی تااکنون در این مورد اظهار نظر نکردند. قابل ذکر است که از زمان تسلط دوباره‌ی حکومت سرپرست بر افغانستان، موارد متعددی از قتل دختران و زنان از ولایت‌های مختلف کشور گزارش شده است. بیماری‌های روانی، خصومت شخصی، ازدواج‌های اجباری، خشونت خانوادگی و فشار‎های روحی ناشی از فقر و بیکاری عوامل اصلی این قتل‌ها بیان شده است. همچنین با تسلط حکومت سرپرست بر افغانستان اکثریت نهادهای حامی حقوق زنان متوقف شده است. زنان در افغانستان چون گذشته با مراجعه به نهادهای عدلی و قضایی، دیگر نمی‌توانند برای خشونت‌های وارده‌ی شان شکایت کنند و این‌گونه خشونت‌‌ها پایدار باقی مانده و افزایش پیدا می‌کند.