سفارت اسپانیا در بریتانیا، در تازه‌ترین مورد بر حمایت از حقوق زنان و دختران در افغانستان تاکید کرده است. این سفارت امروز (دوشنبه، ۶ میزان) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که در شرایط کنونی، بیش از هر زمان دیگری باید از حقوق آنان پشتیبانی و برای آن دادخواهی شود. سفارت اسپانیا در بریتانیا در ادامه تاکید کرد: «اکنون بیش از هر زمان دیگری، باید برای حقوق زنان و دختران افغانستان مبارزه کنیم.» این سفارت تصریح کرد که در جهانی مملو از چالش‌ها، نباید زنان و دختران افغانستان به فراموشی سپرده شوند. در این پیام آمده است: «آن‌ها باید الهام‌بخش همهٔ ما باشند تا برای ساختن جهانی بهتر تلاش کنیم.» زنان و دختران از پنج سال به این طرف، با محدودیت‌های گسترده‌ای در زمینه‌ی آموزش، کار و حضور در عرصه‌های اجتماعی و عمومی روبرو هستند. قابل ذکر است که این محدودیت‌ها بارها از سوی نهادهای بین‌المللی و شماری از کشورها بارها مورد انتقاد قرار گرفته است.

همزمان با گذشت یک ‌هزار و ۸۳۵ روز از بسته‌ماندن مکتب‌های دخترانه بالاتر از صنف ششم در سراسر افغانستان، دیدبان حقوق افغانستان بار دیگر خواستار دادخواهی همگانی برای بازگشت دختران به مکتب شده است. این نهاد امروز (دوشنبه، ۶ میزان) با نشر پیامی از پدر یک دانش‌آموز، گفت که دختران حق آموزش و یادگیری دارند و این حق باید به آنان بازگردانده شود. دیدبان حقوق افغانستان به ادامه‌ی ممنوعیت آموزش دختران، اشاره کرده و تاکید کرد که برای بازگشایی فوری مکتب‌های دخترانه باید صدا بلند شود و از حق آموزش آنان دفاع صورت گیرد. در اعلامیه آمده است که دختران شایسته‌ی بازگشت به مکتب، دسترسی به کتاب و آموزش و برخورداری از فرصت مشارکت در ساختن آینده خود و کشورشان هستند. حکومت سرپرست پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. بر بنیاد گزارش‌ها، اگر این ممنوعیت ادامه یابد، تا سال ۲۰۳۰ نزدیک به چهار میلیون دختر ممکن است از آموزش محروم شوند. همچنین در این مدت، نهادهای حقوق‌بشری بارها خواستار لغو محدودیت‌های آموزشی علیه دختران شده‌اند؛ اما این درخواست‌ها تا اکنون پذیرفته نشده است.

سازمان جهانی صحت اعلام کرد که در ماه آگست سال جاری میلادی، دست‌کم ۱۷۰ نفر بر اثر عفونت حاد تنفسی (پنومونی) در سراسر افغانستان جان باختند. این سازمان با نشر گزارشی گفته است که در این ماه در مجموع ۶۴ هزار و ۵۰۶ نفر در افغانستان به بیماری‌های تنفسی مبتلا شدند. سازمان جهانی صحت در گزارش ماهانه خود از وضعیت صحی در افغانستان نوشت که در این مدت از طریق ۴۱ مرکز در ۹ ولایت برای بیماران مراقبت‌های اولیه بهداشتی ارائه کرده است. بربنیاد گزارش، در این ماه دست‌کم چهار نفر به اثر اسهال حاد، و هفت نفر به اثر سرخکان در افغانستان جان باخته‌اند. در ادامه آمده است که در ماه آگست در مجموع بیش از ۱۸ هزار نفر به اسهال حاد، هزار و ۴۲۳ نفر به سرخکان و ۱۶۸ تن مبتلا به کرونا در افغانستان شناسایی شدند. در این بازه زمانی ۲۷۹ نفر مشکوک به تب دنگی تشخیص شده‌اند. سازمان جهانی صحت تاکید کرد که به منظور تداوم تلاش‌ها و تقویت تاب‌آوری نظام صحی افغانستان، دست‌کم ۲۱۲ بسته تجهیزات پزشکی را در این ماه به مراکز صحی توزیع کرده است. همچنین این سازمان در ادامه افزوده است که در این بازه زمانی همچنین برای ۷۵۰ کارمند صحی در سراسر افغانستان در بخش‌های مختلف آموزش‌های تخصصی ارائه کرده است.

برنامه توسعه سازمان ملل متحد (UNDP) و بخش زنان سازمان ملل متحد (UN Women) در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که برای حمایت از زنان کارآفرین در افغانستان، ۱.۷ میلیون دالر سرمایه‌گذاری مشترک می‌کنند. این سازمان امروز (یک‌شنبه، ۵ میزان) با نشر اعلامیه‌ای گفته است که این طرح با عنوان «صندوق زنان افغانستان برای شرکت‌های تاب‌آور» (AWFRE) در یک سال آینده از حدود یک‌هزار و ۵۰۰ زن کارآفرین حمایت خواهد کرد. در اعلامیه آمده است که انتظار می‌رود اجرای این طرح از طریق تقویت کسب‌وکارها و افزایش درآمد خانواده‌ها، بیش از ۱۴ هزار نفر را به‌گونه غیرمستقیم تحت پوشش قرار دهد. برنامه توسعه سازمان ملل متحد تصریح کرد که این صندوق منابع مالی مطابق با شریعت اسلامی و بدون نیاز به وثیقه، در کنار آموزش سواد مالی و دیجیتال، مشاوره، برنامه‌ریزی تجاری و حمایت برای دسترسی به بازارها فراهم می‌کند. براساس این طرح، بیش از ۱۰ هزار زن در افغانستان اکنون جواز فعالیت تجاری دارند؛ رقمی که در پنج سال گذشته ۱۰ برابر افزایش یافته است. همچنین این دو نهاد در تلاش‌اند ۱۰ میلیون دالر دیگر برای گسترش این برنامه جذب کنند. در صورت تامین این بودجه، حدود ۱۰ هزار زن کارآفرین دیگر از منابع مالی و حمایت‌های تجاری بهره‌مند خواهند شد. حکومت سرپرست پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

«شبکه دیاسپورای هزاره» خواستار توجه جامعه جهانی به وضعیت هزاره‌ها در افغانستان و اقدام مؤثر برای حفاظت از حقوق، امنیت و کرامت آن‌ها شده است. این شبکه در نامه‌ای به‌مناسبت ۲۵ سپتامبر، «سال‌روز نسل‌کشی هزاره‌ها در افغانستان» از دولت‌ها، سازمان ملل، نهادهای حقوق بشری و سازمان‌های مدنی خواستار توجه به وضعیت هزاره‌ها در افغانستان شده است. در ادامه آمده است که هزاره‌ها در اواخر قرن نوزدهم با کشتارهای گسترده، سلب مالکیت، بردگی و جابه‌جایی اجباری مواجه شدند. بر اساس شواهد و اسناد تاریخی موجود، وقایع سال‌های ۱۸۹۱ تا ۱۸۹۳ را نسل‌کشی تاریخی هزاره‌ها به رسمیت می‌شناسد. در ادامه آمده است که به رسمیت شناختن نسل‌کشی هزاره‌ها در افغانستان، بخشی از تلاش برای شناخت ریشه‌های تاریخی تبعیض و آسیب‌پذیری هزاره‌ها و گامی در جهت جلوگیری از تکرار چنین فجایعی است. شبکه دیاسپورای هزاره تاکید کرد که با گذشت بیش از ۱۳۴ سال از آن وقایع، هزاره‌ها همچنان با تبعیض، تهدیدهای امنیتی، محدودیت‌های مذهبی و اجتماعی، دشواری دسترسی به عدالت، سلب مالکیت و اخراج و جابه‌جایی اجباری مواجه‌اند. در ادامه آمده است که تداوم برخی از این الگوها، نه‌تنها یادآور اتفاقات ناگوار تاریخی می‌باشد، بلکه نیازمند توجه جدی و اقدام مسوولانه جامعه جهانی نیز است. این شبکه تصریح کرد که هزاره‌ها در افغانستان با محدودیت‌ها و آسیب‌های جدی «امنیت جانی، مالکیت و مسکن، دسترسی به عدالت، آموزش، آزادی مذهب و عقیده، آزادی بیان و مشارکت برابر در زندگی اجتماعی و فرهنگی، اخراج و جابه‌جایی اجباری» مواجه هستند. آن‌ها خواستار مستندسازی و بررسی مستقل نقض‌های جاری حقوق بشری علیه هزاره‌ها، حمایت از قربانیان و خانواده‌های آنان، حفظ شواهد برای پاسخگویی آینده و استفاده از ابزارهای دیپلماتیک و حقوق بشری برای اعمال فشار بر طالبان شده‌اند. شبکه دیاسپورای هزاره از سازمان ملل متحد، نهادهای بین‌المللی حقوق بشر و دولت‌ها خواسته‌اند موارد کشتار هدفمند هزاره‌ها، آزار و اذیت بر اساس قومیت را به‌صورت مستقل و مستمر مستند و بررسی کنند. اعضای «شبکه دیاسپورای هزاره» بر حمایت از قربانیان، خانواده‌ها و جامعه مدنی هزاره در افغانستان تاکید کرده و گفته جامعه جهانی نباید در برابر وضعیت هزاره‌ها سکوت کند.

صندوق امانی ویژه‌ سازمان ملل برای افغانستان در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که به بازگشت‌کنندگان و جوامع میزبان و کسب‌وکارها در قندوز و بغلان کمک‌رسانی کرده است. این نهاد امروز (پنج‌شنبه، ۲ میزان) با نشر اعلامیه‌ای گفته است که از طریق پروژه‌ی پیدار، به بازگشت‌کنندگان و جوامع میزبان در بغلان و قندوز، در بخش ایجاد سرپناه، تقویت معیشت و تقویت انسجام اجتماعی کمک‌رسانی کرده است. صندوق امانی ویژه‌ی سازمان ملل متحد در ادامه تاکید کرده است که بازگشت هزاران مهاجر به بغلان و قندوز، بر منابع محدود این دو ولایت فشار وارد کرده است و برای بازسازی زندگی بازگشت‌کنندگان هم آن‌ها و هم جوامع میزبان به پشتیبانی بیشتری نیاز دارند. همچنین این نهاد افزوده است که از طریق پروژه‌ی پیدار که از سوی کمیساریای عالی سازمان ملل در امور پناهندگان، سازمان بین‌المللی مهاجرت و برنامه توسعه‌ای ملل متحد تطبیق می‌شود، تلاش می‌شود که هیچ نیازمندی از دسترسی به خدمات باز نماند. قابل ذکر است که بازگشت‌کنندگان به افغانستان در شرایطی به این کشور باز می‌گردند که فرصت‌های کاری به شدت محدود است و تغییرات اقلیمی و بحران اقتصادی اغام مجدد آن‌ها را با مشکل روبه‌رو کرده است. براساس گزارش‌ها، بی‌سرپناهی، بی‌کاری و محدودیت دسترسی به خدمات اساسی به شمول خدمات آموزشی و بهداشتی از مهم‌ترین چالش‌های بازگشت‌کنندگان در افغانستان است.

برنامه‌ جهانی غذا، با نگرانی از گسترش سوءتغذیه در میان کودکان و زنان در افغانستان می‌گوید که در هشتادویکمین مجمع عمومی سازمان ملل متحد بحران افغانستان نباید فراموش شود. این نهاد امروز (پنج‌شنبه، ۲ میزان) با نشر اعلامیه‌ای گفته است که گرسنگی و سوءتغذیه‌ی همچنان خانواده‌ها در افغانستان را تهدید می‌کند. در اعلامیه آمده است که مادران در سراسر افغانستان، کودکان مبتلا به سوءتغذیه‌ی خود را برای دریافت حمایت به مرکزهای درمانی ویژه‌ی سوءتغذیه می‌آورند. بر اساس آمار برنامه‌ جهانی غذا، اکنون نزدیک به چهار میلیون کودک زیر پنج سال در افغانستان به سوءتغذیه‌ی شدید مبتلا هستند که نیازمند دریافت خدمات درمانی می‌باشند. همچنین این نهاد پیشتر گفته بود که نزدیک به یک میلیون زن باردار و مادر شیرده نیز در سراسر افغانستان از سوءتغذیه‌ رنج می‌برند. این در حالی است که در افغانستان، گرسنگی به شکل شدیدی روی زندگی شهروندان تاثیر گذاشته است. برنامه‌ جهانی غذا با نشر آمارهای مدعی شده است که بیش از ۱۷ میلیون جمعیت این کشور با ناامنی شدید غذایی روبرو هستند.

برنامه توسعه‌ سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که از طریق ایجاد گل‌خانه‌ها به ۲۲۵ تن به شمول ۱۰۵ زن زمینه‌ی کار را فراهم کرده است. این نهاد امروز (پنج‌شنبه، ۲ میزان) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که این گل‌خانه‌ها در برابر تغییرات اقلیمی مقاوم است و باعث ایجاد منع درآمد در همه‌ فصل‌های سال به خانواده‌ها می‌شود. برنامه توسعه سازمان ملل متحد پیش از این نیز با ایجاد گل‌خانه‌ها به کشاورزان به ویژه زنان، تلاش کرده است که در کنار کمک به معیشت کشاورزان به ایجاد منع درآمد پایدار به آن‌ها کمک کند. تغییرات اقلیمی و به دنبال آن خشک‌سالی در سال‌های اخیر، سبب شده که کشاورزان برای تأمین آب مورد نیاز کشاورزی با مشکل روبرو شده و میزان برداشت شان کاهش پیدا کند. بر اساس نگرانی قبلی نهادهای بین‌المللی، کاهش برداشت از زمین‌های کشاورزی به گونه‌ی مستقیم روی امنیت غذایی خانواده‌ها نیز اثر منفی می‌گذارد.

محمد‌اسحاق دار، وزیر خارجه‌ی پاکستان از حکومت سرپرست افغانستان خواسته است که تمام محدودیت‌های اعمال‌شده بر زنان و دختران را لغو و در سیاست‌های خود در برابر آنان تجدید نظر کنند. آقای دار این اظهارات را امروز (چهارشنبه، ۱ میزان) در نخستین نشست گروه تماس سازمان همکاری اسلامی درباره‌ی افغانستان مطرح کرده و گفت که محدودیت‌های اعمال‌شده بر زنان و دختران «غیرقابل توجیه و در تضاد با اصول اسلامی و هنجارهای جامعه‌ی مسلمان» است. همچنین وی خواستار تعامل و گفتگو با حکومت فعلی در سطح منطقه‌ای و چندجانبه شده و گفته است که این تعامل باید آنان را به رعایت تعهدات بین‌المللی‌شان تشویق کند. وزیر خارجه‌ی پاکستان تاکید کرد که افغانستان با تحریم‌ها، تروریسم، مواد مخدر، مشکلات نظام بانکی، بی‌کاری، فقر و نگرانی‌های حقوق بشری روبرو است و وضعیت سیاسی این کشور بیش از پنج سال هنوز از سوی جامعه‌ی جهانی به رسمیت شناخته نشده است. آقای دار از سازمان همکاری اسلامی خواسته است که برای تامین کمک‌های بشردوستانه‌ی کافی برای افغانستان تلاش کند و نیازهای بشردوستانه مردم این کشور بدون ملاحظات سیاسی تامین شود. او بر ثبات اقتصاد افغانستان و احیای نظام بانکی این کشور نیز تاکید کرده و گفته که ایجاد زمینه برای تجارت، فعالیت‌های اقتصادی و پروژه‌های ارتباطی منطقه‌ای می‌تواند به کاهش بی‌کاری و فقر در افغانستان کمک کند. باید گفت که حکومت سرپرست پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

نصیراحمد فایق، سرپرست نمایندگی دایمی افغانستان در سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که زنان و دختران باید در روند اصلی سیاسی افغانستان مشارکت مستقیم و معنادار داشته باشند. آقای فایق امروز (سه‌شنبه، ۳۱ سنبله) این اظهارات را در نشست عالی جانبی هشتادویکمین مجمع عمومی سازمان ملل متحد زیر نام «زنان، صلح، عدالت و آشتی ملی در افغانستان» مطرح کرده و گفته است که اگر زنان از روند آشتی کنار گذاشته شوند، هیچ آشتی معتبری در افغانستان ممکن نیست. وی در ادامه تاکید کرده است که آینده‌ی افغانستان در نهایت باید توسط شهروندان این کشور تعیین شود و همین گونه، بدون عدالت و پاسخ‌گویی، دست‌یافتن به صلح پایدار ممکن نیست. همچنین سرپرست نمایندگی دایمی افغانستان در سازمان ملل متحد افزوده است که دولت طرف‌های اصلی افغانستان نیستد و نمی‌توانند به تنهایی نماینده‌ی تنوع و خواسته‌های شهروندان این کشور باشد. نماینده افغانستان در سازمان ملل تصریح کرد که زنان و دختران باید در هر روند سیاسی آینده درباره افغانستان، به‌صورت مستقیم و معنادار مشارکت داشته باشند و زنان افغانستان نباید تنها به‌عنوان قربانیانی که نیاز به حمایت دارند دیده شوند؛ آنان کنشگران سیاسی و رهبران جامعه هستند. فایق افزود که مشارکت زنان نباید از روند سیاسی جدا شود و به حضور نمادین یا مشورت محدود بماند. همچنین وی بر یافتن یک راه‌حل سیاسی جامع و پایدار تاکید کرد و گفت عدالت، پاسخ‌گویی، به‌رسمیت‌شناختن قربانیان، گفتگو و مصالحه ملی باید همزمان دنبال شوند. نماینده افغانستان در سازمان ملل گفت کشورهای عضو این سازمان و شرکای منطقه‌ای باید زمینه را برای یک روند سیاسی «فراگیر، افغانستان‌محور و به رهبری افغانستانی‌ها» فراهم کنند.