سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که جنگ افغانستان در فاصله سال‌های ۲۰۰۹ تا ۲۰۲۱ میلادی، آسیب‌های گسترده روانی و جسمی بر مردم این کشور وارد کرده است. این سازمان با نشر گزارشی گفته است که یافته‌هایش نشان می‌دهد، ۹۵ درصد از افرادی که با آنان گفتگو شده، آسیب‌های روانی عمیقی را تجربه کرده‌اند. در گزارش آمده است که نزدیک به ۶۰ درصد از افرادی که در این بررسی شرکت کرده‌اند، گفته‌اند که در جریان جنگ دچار آسیب‌های جسمی شده‌اند. سازمان ملل متحد در ادامه تاکید کرده است که این یافته‌ها بار دیگر ابعاد انسانی و پیامدهای طولانی‌مدت جنگ افغانستان بر زند‌گی مردم، به‌ویژه از نظر سلامت روان و جسم، را برجسته می‌کند. این در حالی است که افغانستان پس از دهه‌ها جنگ همچنان با فقر، بیکاری، مشکلات اقتصادی و پیامدهای روانی و اجتماعی ناشی از درگیری‌ها روبرو است. همچنین چند روز پیش یوناما یا دفتر هیأت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان گفته بود که تحقیقات نشان می‌دهد، از جنوری ۲۰۰۹ تا آگست ۲۰۲۱ میلادی، بیش از ۴۰ هزار غیرنظامی در نتیجه منازعات مسلحانه در افغانستان کشته شدند. یوناما با نشر گزارش تحقیقی خود درباره‌ی «تجارب و نیازمندی‌های قربانیان جنگ» در افغانستان گفته است که در این بازه‌ی زمانی، ۷۷ هزار نفر دیگر زخمی شده‌اند. یوناما تاکید بود که این گزارش دوره زمانی از مداخله نظامی به رهبری امریکا در سال ۲۰۰۱ تا روی‌کارآمدن دوباره حکومت سرپرست در سال ۲۰۲۱ میلادی را پوشش می‌دهد.

ریچارد بنت، گزارشگر ویژه‌ی حقوق بشر سازمان ملل متحد در امور افغانستان هشدار داده است که محدودیت‌ها بر رفت‌وآمد و دسترسی به خدمات ‏مراقبت‌های صحی، پیامدهای جدی، به‌ویژه برای کودکان به همراه ‏دارد.‏ آقای بنت امروز (یک‌شنبه، ۱۵ سنبله) با نشر گزارشی به نقل از یک زن در هلمند گفته است که او ‏دخترش را به‌خاطر نداشتن محرم از دست داده است.‏ در گزارش بنت به نقل از یک زن در هلمند آمده است: «دخترم تمام ‏شب مریض بود. شوهرم در خانه نبود تا مرا تا شفاخانه همراهی کند. ‏زمانی که توانستیم او را به شفاخانه برسانیم، دیگر خیلی دیر شده ‏بود. دخترم را به‌خاطر نداشتن محرم از دست دادم.»‏ گزارشگر ویژه‌ی حقوق بشر سازمان ملل متحد گفته است که افغانستان ‏همچنان با بحران دیرینه در حوزه‌ی صحت کودکان و نوجوانان روبرو است، بحرانی که ریشه در سوءتغذیه مزمن، شکنندگی نظام ‏صحی و دسترسی ناکافی به خدمات صحی و وقایوی دارد.‏ وی در ادامه تاکید کرده است که کاهش اخیر منابع مالی، کاهش کمک‌های بشردوستانه و ‏محدودیت‌های مبتنی بر جنسیت که بر فعالیت‌های سازمان‌های ‏بشردوستانه تأثیر گذاشته‌اند، این چالش را بیش از پیش تشدید ‏کرده‌اند.‏ گزارشگر سازمان ملل گفته است که محدودیت‌های شدید بر ‏تحصیلات طبی، از جمله آموزش‌های قابلگی و پرستاری برای ‏زنان و دختران موجب تضعیف منابع انسانی حیاتی می‌شود و در ‏کنار محدودیت‌ها بر آزادی رفت‌وآمد، دسترسی به خدمات ‏مراقبت‌های صحی را بیش از پیش کاهش می‌دهد.‏ این در حالی است که دختران از تحصیل، از جمله در بخش آموزش ‏طبی محروم هستند. با این وجود افغانستان با کمبود داکتران زن مواجه‌اند. ‏هم‌اکنون در برخی از مناطق داکتر متخصص زن وجود ندارد.

همزمان با گذشت یک سال از زلزله‌ی مرگ‌بار در شرق افغانستان، برنامه توسعه‌ای سازمان ملل متحد اعلام کرده است که روند بازسازی در روستای «سوتان» ننگرهار ادامه دارد و زنان نیز در این روند سهم گرفته‌اند. این سازمان امروز (یک‌شنبه، ۱۵ سنبله) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که در پروژه‌های بازسازی و حفاظت از زمین‌های کشاورزی در روستای سوتان در ولسوالی دره‌ی نور ننگرهار، برای ۷۱۹ کارگر محلی، از جمله ۱۸۸ زن، بیش از ۱۱ هزار روز کاری فراهم شده است. برنامه توسعه‌ای سازمان ملل متحد در ادامه تاکید کرده است که این پروژه‌ها شامل ساخت خانه‌های مقاوم در برابر زلزله، بازسازی منابع آب و ایجاد تأسیسات برای کاهش خطر سیلاب و رانش زمین بوده است. این در حالی است که زلزله ۳۱ آگوست ۲۰۲۵ میلادی در ولایت‌های کنر، ننگرهار و لغمان هزار و ۹۹۲ کشته و سه هزار و ۶۳۱ زخمی برجا گذاشت و بیش از هشت هزار و ۲۰۰ خانه را تخریب یا آسیب‌دید.

برنامه توسعه‌ای سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که با ترکیب انرژی خورشیدی و آبی در شمال افغانستان، به بیش ۱۲ هزار تن در هشت روستا دسترسی به برق مطمئن را فراهم کرده است. این نهاد امروز (یک‌شنبه، ۱۵ سنبله) با نشر اعلامیه‌ای گفته است که همچنان به ۴۰۰ خانواده نیز سیستم برق خورشیدی را ایجاد کرده است. در اعلامیه آمده است که در حال حاضر نزدیک به هفتاد درصد جمعیت افغانستان به شبکه‌ی عمومی برق‌رسانی وصل نیستند و باقی شهروندان این کشور نیز با محدودیت دسترسی به برق همه‌وقت روبرو هستند. بر اساس آمار که شرکت برق‌رسانی افغانستان (برشنا) قبلاً همگانی کرده بود، افغانستان تنها در هشت ماه سال برق نرمال دارد و در دیگر ماه‌های سال به ویژه در تابستان و زمستان که میزان تقاضا افزایش پیدا می‌کند پرچوی‌ها نیز هم‌زمان افزایش می‌یابد. قابل ذکر است که افغانستان بخش عمده برق مورد نیاز خود را از اوزبیکستان، ترکمنستان، تاجیکستان و ایران وارد می‌کند. حکومت سرپرست پس از بازگشت به قدرت بارها وعده افزایش تولید داخلی برق را داده‌ است اما تا اکنون پیشرفت چشمگیری در این زمینه مشاهده نشده است.

یونیسف یا صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که بحران گرسنگی در میان کودکان در افغانستان رو به وخامت است و ۳.۷ میلیون کودک از لاغری شدید ناشی از سوءتغذیه رنج می‌برند. این سازمان با نشر اعلامیه‌ای گفته است که از این میان، یک میلیون کودک با نوع شدید و خطرناک سوءتغذیه مواجه هستند. یونیسف خواستار افزایش حمایت برای حفاظت از کودکان و نجات جان آنان شده است. این سازمان تاکید کرده است که ادامه کاهش حمایت‌های مالی و بسته‌شدن خدمات تغذیه‌ای می‌تواند دسترسی کودکان مبتلا به سوءتغذیه به خدمات ضروری را محدود کند. همچنین برنامه جهانی غذا در اوایل ماه آگست هشدار داده بود که سوءتغذیه حاد کودکان در افغانستان در سال جاری به سطوح بحرانی رسیده است. بربنیاد گزارش‌های سازمان‌های بین‌المللی، پس از تسلط حکومت سرپرست بر افغانستان میزان فقر و گرسنگی در کشور به شدت افزایش یافته است. برنامه جهانی غذا پیشتر هشدار داد که در آستانه زمستان بیش از ۱۷ میلیون افغان با ناامنی شدید غذایی مواجه‌اند. این سازمان گفت موج گرسنگی با سرعت نگران‌کننده سراسر افغانستان را فراگرفته است. به گزارش ملل متحد، در حال حاضر حدود ۲۳ میلیون افغانستان به کمک‌های بشردوستانه نیاز دارند.

برنامه‌ی توسعه سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که دسترسی به منابع مالی «مانع بزرگی» پیش روی کسب‌وکارها در افغانستان است. این نهاد امروز (پنج‌شنبه، ۱۲ سنبله) با نشر اعلامیه‌ای گفته است که با حمایت از یک طرح پشتیبانی اعتباری، از ۲۰۲۴ میلادی به این سو، زمینه‌ی پرداخت بیش از ۲۳ هزار و ۷۰۰ وام را برای کسب‌وکارهای کوچک، خرد و متوسط فراهم کرده است. در اعلامیه آمده است که در نتیجه، برای بیش از ۴۷ هزار نفر فرصت شغلی ایجاد شده است. این برنامه که از سال ۲۰۲۴ میلادی راه‌اندازی شده است، بیش از ۷۱ میلیون دالر سرمایه‌ی خصوصی را بسیج کرده است. کارولینا متسوا، همآهنگ‌کننده برنامه توسعه‌ای ملل متحد در افغانستان، گفته است که این نهاد روی سکتور خصوصی در افغانستان سرمایه‌گذاری می‌کند. وی تاکید کرده است که برنامه توسعه‌ای ملل متحد با پشتیبانی از سکتور خصوصی به رشد پایدار خانواده‌ها به ویژه زنان در افغانستان کمک می‌کند. او افزوده است که برای زنان و دختران در افغانستان راه‌اندازی یک کسب‌وکار آخرین راه باقی‌مانده برای کار و درآمدزایی است. همآهنگ‌کننده برنامه توسعه‌ای سازمان ملل تصریح کرد که این نهاد با ارائه‌ی قرضه، برنامه‌های آموزشی و دست‌رسی به انرژی خورشیدی از کسب‌وکارها در افغانستان پشتیبانی می‌کند. او افزوده است که برنامه توسعه‌ای سازمان ملل متحد از ۲۰۲۱ تا سال روان میلادی به حفظ و رشد پایدار ۸۹ هزار کسب‌وکار کمک کرده است. ابراهیم تومبی، مدیر پروژه در برنامه‌ی توسعه سازمان ملل متحد می‎گوید این برنامه در واقع «شریک‌سازی میزان خطر» است. به‌گفته‌ی او، براساس معیارهایی که صندوق توسعه سازمان ملل متحد تعیین کرده است، به سکتور خصوصی و بانک‌ها اطمینان می‌دهند تا از جوانانی که «برنامه و اشتیاق تجارت» دارند ولی پول اولیه‌ی سرمایه‌گذاری را ندارند، حمایت شود. از طریق برنامه‌ی «تضمین اعتبار» بانک‌ها تشویق می‌شوند به تجارت‌هایی که «ظرفیت رشد» دارند وام بدهند. این در حالی است که حکومت سرپرست پس از تسلط بر افغانستان، زنان را از آموزش و کار در اداره‌های دولتی و خصوصی منع کرده است.

یاسمین پراز دسیموز، مدیر عملیات کمیته‌ بین‌المللی صلیب سرخ هشدار داده است که مردم افغانستان با نیازهای بشردوستانه‌ی شدید و یک سیستم صحی در حال فروپاشی، برای زنده‌ ماندن تقلا می‌کنند. خانم دسیموز گفته است که افغانستان با وجود نیاز شدید مردمش، از محور توجه جهان خارج شده است و این کشور به حمایت بین‌المللی نیاز دارند. این مقام ارشد کمیته‌ بین‌المللی صلیب در ادامه از جهان خواسته است که «جوامع افغانستان» را رها نکند. او به کمبود بودجه‌ی بشردوستانه برای افغانستان اشاره کرده و گفته است: «مجبور شدیم برای این‌که بتوانیم همچنان در کنار مردم افغانستان بمانیم، تصمیم‌های دشواری بگیریم.» این در حالی است که کمیته‌ بین‌المللی صلیب سرخ از ۴۶ مرکز صحی و هفت مرکز توان‌بخشی در سراسر افغانستان حمایت می‌کند؛ از جمله خدماتی برای افرادی که در جریان درگیری‌ها یا براثر مهمات منفجرنشده زخمی شده‌اند. همچنین کمیته بین‌المللی صلیب سرخ افزوده است که این کمیته در مناطق مرزی افغانستان با پاکستان، به جوامعی که از درگیری میان طالبان و پاکستان متأثر شده‌اند حمایت می‌کند و رسیدگی به آنان را در اولویت کاری خود قرار داده است. مدیر عملیات کمیته‌ بین‌المللی صلیب سرخ اخیرا به کابل سفر کرده و با مقام‌های ارشد حکومت سرپرست، از جمله عبدالسلام حنفی، معاون اداری نخست‌وزیر و امیرخان متقی، وزیر امور خارجه‌ دیدار و گفتگو کرده است. خانم دسیموز در گفتگو با خبرگزاری فرانسه از محدودیت‌ها علیه زنان، از جمله ممنوعیت آموزش و اشتغال نیز ابراز نگرانی کرده است. او گفته است که «ما می‌توانیم کارکنان زن خود را در بخش حمایت‌های صحی حفظ کنیم»، اما نگرانی اصلی این است که «بعد از آن چه خواهد شد؟ زیرا اگر نسل جدید تحصیل‌کرده نباشد، دیگر نیروی جایگزینی وجود نخواهد داشت». او بر اهمیت حضور کارکنان زن در بخش صحت تأکید کرده تا آنان بتوانند «مراقبت‌های صحی را ارائه دهند و به زنان نزدیک باشند». این در حالی است که افغانستان در پنج سال اخیر با بحران بشردوستانه روبرو است و تنها در سال جاری میلادی ۲۱.۹ میلیون نفر از شهروندان کشور نیازمند کمک‌های بشردوستانه هستند.

بخش انسانه‌دوستانه‌ی سازمان ملل متحد برای آسیا و اقیانوسیه در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که برای بسیاری از کودکان در افغانستان رفتن به مکتب و انجام تفریح در دسترس نیست. این نهاد امروز (سه‌شنبه، ۱۰ سنبله) با نشر اعلامیه‌ای گفته است که در صنف‌های آموزشی مبتنی بر جامعه که از سوی یونیسف در افغانستان برگزار می‌شود، آموزش به خانه‌های کودکان نزدیک‌تر می‌شود و فرصت‌های برابر برای یادگیری و ساختن آینده را در اختیار دختران و پسران قرار می‌دهد. یونیسف یا صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد تاکید کرده است که این سازمان در صنف‌های آموزشی جامعه‌محور که از سوی اتحادیه اروپا تمویل می‌شود، تلاش می‌کند در بخش‌های دوردست افغانستان که مکتب‌های رسمی در دسترس نیست به کودکان خدمات آموزشی فراهم کند. کم‌بود مکتب یا فاصله‌ی زیاد مکتب از محل زندگی کودکان در بخش‌های دوردست افغانستان، سبب شده که دسترسی کودکان به خدمات آموزشی با دشواری‌های زیادی همراه باشد.

بخش زنان سازمان ملل متحد می‌گوید که تقریباً از هر سه زن و دختر در افغانستان، یک زن از بدترشدن دسترسی به خدمات صحی شکایت دارد. این سازمان با نشر اعلامیه‌ای گفته است که با ممنوع شدن آموزش و کار زنان و دختران در افغانستان، زمینه آموزش و فعالیت داکتران، پرستاران و قابله‌های زن نیز در سراسر کشور محدود شده است. در اعلامیه آمده است که زنان و دختران افغانستان حق دسترسی به خدمات صحی دارند و حضور کارکنان زن برای ارائه این خدمات ضروری است. سازمان ملل متحد پیش از این نیز هشدار داده بود که افغانستان یکی از بالاترین موارد مرگ‌ومیر مادران در جهان را دارد، چنانچه به ازای هر ۱۰۰ هزار تولد، نزدیک به ۶۰۰ زن جان می‌بازند. همچنین اوچا یا دفتر هماهنگی کمک‌های بشردوستانه سازمان ملل تاکید کرده است که برای کاهش مرگ‌ومیر مادران، سرمایه‌گذاری در آموزش و استخدام کارکنان صحی زن و تقویت خدمات صحی اولیه حیاتی است. یونیسف نیز در ماه ثور هشدار داده بود که با ادامه ممنوعیت‌های دختران، افغانستان تا سال ۲۰۳۰ میلادی با کمبود ۲۵ هزار آموزگار و کارمند صحی زن روبرو خواهد شد. قابل ذکر است که حکومت سرپرست پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. بر بنیاد گزارش‌ها، اگر این ممنوعیت ادامه یابد، تا سال ۲۰۳۰ نزدیک به چهار میلیون دختر ممکن است از آموزش محروم شوند.