برچسب: رسانه گوهرشاد

3 ماه قبل - 98 بازدید

برنامه‌ جهانی غذای سازمان ملل متحد (WFP) برای افغانستان درتازه‌ترین مورد از افزایش گرسنگی و ابتلا به سوءتغذیه در میان زنان و کودکان در افغانستان، در زمستان پیشرو هشدار داده است. اين نهاد امروز (دوشنبه، ۴ قوس) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که گرسنگی و سوءتغذیه در افغانستان به سرعت در حال افزایش است و بحران گرسنگی و سوءتغذیه، این کشور را به یکی از شدیدترین بحران‌های گرسنگی در جهان تبدیل کرده و در حال حاضر، افغانستان رتبه چهارم را در زمینه سوءتغذیه حاد کودکان در سطح جهانی به خود اختصاص داده است. این نهاد با فرا رسیدن فصل زمستان هشدار داده است که بحران گرسنگی و سوءتغذیه در میان زنان و کودکان افزایش یافته و بسیاری از خانواده‌ها نمی‌توانند برای کودکان‌شان غذا فراهم کنند. در بخشی از پیام برنامه جهانی غذا آمده است: «یک کیسه آرد یا برنج به معنای تفاوت میان بقا و ناامیدی است.» براساس آمار سازمان ملل، سه‌ونیم میلیون کودک در افغانستان دچار سوءتغذیه هستند. کودکان و زنان آسیب‌پذیرترین افراد در بحران بشری افغانستان‌ اند و با کاهش کمک‌های بشری، وضعیت برای آنان بدتر خواهد شد. همچنین چندی پیش نهاد کمک‌رسانی ورلد ویژن (World Vision) اعلام کرد که افغانستان از نظر سوءتغذیه حاد کودکان، در رتبه چهارم در سراسر جهان قرار دارد. این نهاد گفته بود که حدود ۳.۷ میلیون کودک زیر پنج سال در افغانستان مبتلا به سوءتغذیه حاد هستند که حدود یک میلیون تن‌شان به‌شدت وزن از دست داده‌اند و حدود ۱.۲ میلیون زن باردار و شیرده نیز در افغانستان از سوءتغذیه حاد رنج می‌برند. بر اساس گزارش اوچا یا دفتر هماهنگ‌کننده‌‌ی کمک‌های بشردوستانه در افغانستان زنان و کودکان بیشترین آسیب را از بحران گرسنگی دیده‌اند. افغانستان با یکی از بدترین بحران‌های گرسنگی جهان روبرو است و حدود ۹.۵ میلیون نفر به شدت دچار ناامنی غذایی هستند از هر ۵ نفر، ۱ نفر آن‌ها نمی‌داند وعده غذایی بعدی‌اش از کجا خواهد آمد.

ادامه مطلب


3 ماه قبل - 112 بازدید

آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل متحد درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که خشونت علیه زنان و دختران یک بلای جهانی است که با دسترسی و سرعت فناوری در عصر دیجیتال تشدید می‌شود. آقای گوترش امروز (سه‌شنبه، ۴ قوس) به‌مناسبت روز جهانی محو خشونت علیه زنان با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است: «ما نمی‌توانیم اجازه دهیم فضاهای دیجیتال به مکانی دیگر تبدیل شوند که زنان و دختران در آن ناامن باشند.» دبیرکل سازمان ملل در بخشی از پیامش خواستار حفاظت از فضای مجازی شده و تاکید کرده است که کشورها خشونت مجازی را جرم‌نگاری کنند. او در ادامه افزوده است که شرکت‌های تکنولوژی باید اطمینان حاصل کنند که پلتفرم‌های‌شان امن و پاسخ‌گو هستند. وی تصریح کرد: «بیایید باهم جهانی عاری از ترس برای هر زن و دختری بسازیم.» قابل ذکر است که «پایان‌بخشیدن به خشونت دیجیتالی علیه زنان و دختران» شعار امسال سازمان ملل در روز جهانی محو خشونت علیه زنان است. دفتر سازمان ملل در افغانستان با اشاره به این شعار گفته است که ارتباطات دیجیتالی برای شمار زیادی از زنان افغانستان به یک امر ضروری تبدیل شده است. این دفتر گفته است که قطع ۴۸ ساعته‌ی اینترنت در این اواخر اهمیت دسترسی به سهولت‌های دیجیتالی برای مصونیت، کرامت و ابقای اقتصادی زنان را نشان داد. در حالی سازمان ملل متحد از تشدید خشونت علیه زنان و دختران هشدار می‌دهد که حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

ادامه مطلب


3 ماه قبل - 96 بازدید

یوناما یا هیأت معاونت سازمان ملل متحد در کابل هشدار داده است که در دوسال گذشته تعداد زنان و دختران افغانستان که در معرض خطر خشونت قرار دارند، ۴۰ درصد افزایش یافته است. این نهاد با نشر اعلامیه‌ای به مناسبت «۲۵ نومبر، روز جهانی محو خشونت علیه زنان» گفته است که در عین حال ۱۴.۲ میلیون زن در افغانستان نیاز به حمایت و کمک دارند و همچنان سازمان‌های تحت رهبری زنان در افغانستان در سال جاری میلادی یک‌-پنجم بودجه خود را از دست داده‌اند که در نتیجه، پروژه‌های کمتری را به عهده گرفته‌اند. این سازمان در بخشی از اعلامیه‌اش تاکید کرده است که اخیراً قطع ۴۸ ساعته اینترنت و خدمات مخابراتی در سراسر کشور، اهمیت دسترسی دیجیتال برای امنیت، کرامت و بقای اقتصادی زنان را بیش از پیش آشکار کرده است. اعلامیه به نقل از جورجت گانیون، مسوول یوناما و معاون نماینده ویژه دبیرکل ملل متحد در افغانستان، نوشته است: ««همان‌طوری که ما از مقام‌های بالفعل افغانستان می‌خواهیم که به محدودیت‌های اعمال‌شده بر زنان و دختران پایان دهند، از جامعه‌ی بین‌المللی نیز می‌خواهیم که تمام راه‌های حمایت حیاتی را حفظ کند.» این نهاد در بیانیه‌اش تاکید کرده که با وجود «موانع فوق‌العاده» زنان افغانستان همچنان شجاعت، انعطاف‌پذیری و رهبری قابل توجهی را در خانه‌ها، جوامع و زندگی مدنی خود نشان می‌دهند. همچنین سوزان فرگوسن، نماینده خاص اداره زنان ملل متحد در افغانستان هشدار داد که کاهش وجوه برای سازمان‌های به رهبری زنان در کنار محدودیت‌های بی‌سابقه و نظارت شدیدتر توانایی آنان را در کمک‌رسانی به افراد مواجه به بیشترین سطح خطر محدود می‌سازد. خانم فرگوسن تاکید کرده است: «این سازمان‌های که با شجاعت در سطوح محلی کار می‌کنند تا به زنان و دختران خدمات فراهم نمانید ما نباید آنان را تنها بگذاریم.» وی در ادامه تصریح کرد: «با پشتیبانی مردان در سطوح محلی، زنان و دختران افغانستان هنوز هم از یکدیگر پشتیبانی می‌کنند و ما بایست به حمایت خود از آنان ادامه دهیم. صدا و همکاری این زنان در تلاش ها برای ایجاد یک افغانستان صلح آمیز، باثبات و شگوفا ضروری می‌باشند.» امروز سه‌شنبه، ۴ قوس، برابر با «۲۵ نومبر، روز جهانی محو خشونت علیه زنان» است. این روز در حالی در افغانستان فرا می‌رسد که زنان از حداکثر حقوق اساسی‌شان محروم شده‌اند و حتی حق آموزش بالاتر از صنف ششم و تحصیل در دانشگاه‌ها را نیز ندارند. روز جهانی «محو خشونت علیه زنان» هر سال در ۲۵ نومبر یا چهارم قوس، گرامی داشته می‌شود. این روز با هدف افزایش آگاهی در مورد خشونت علیه زنان و دختران و تشویق اقدام‌های جهانی برای پایان دادن به آن نامگذاری شده است. این روز جهانی به دلیل «قتل وحشیانه» سه فعال سیاسی زن به نام «خواهران میرابال» در جمهوری دومینیکن انتخاب شده است.

ادامه مطلب


3 ماه قبل - 143 بازدید

همزمان با روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان و دختران، بخش زنان سازمان ملل متحد (UN Women) در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که زنان و دختران افغانستان نیازمند حمایت و همبستگی جهانی هستند. این سازمان امروز (سه‌شنبه، ۴ قوس) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که تجدید همبستگی جهانی و حفاظت از حقوق زنان و دختران در افغانستان ضروری می‌باشد. همچنین بخش زنان سازمان ملل متحد در بخشی از پیامش، بر تأمین منابع مالی انعطاف‌پذیر برای مقابله با خشونت جنسیتی و حمایت از سازمان‌های محلی تحت مدیریت زنان تأکید کرده است. این سازمان در ادامه تاکید کرده است که برای توانمندسازی و کاهش خشونت‌ها، دسترسی امن و فراگیر زنان به فضای دیجیتال نیز مهم می‌باشد. در روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان، سازمان ملل از جهان خواسته است که با زنان و دختران در افغانستان، «امروز و هر روز» هم‌صدا باشند و از حقوق آنان حمایت کنند. در حالی سازمان ملل متحد از حقوق زنان و دختران افغانستان حمایت می‌کند که حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

ادامه مطلب


3 ماه قبل - 106 بازدید

ذبیح‌الله مجاهد، سخنگوی حکومت سرپرست افغانستان در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که نیروهای پاکستانی بار دیگر به ولایت خوست حمله کرده و در نتیجه‌ی ۹ کودک و یک زن جان باخته‌اند. آقای مجاهد امروز (سه‌شنبه، ۴ قوس) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که شب گذشته در ولسوالی گربزو خوست، منطقه «مغلګۍ»، نیروهای پاکستانی خانه یک غیرنظامی را هدف قرار دادند. وی در ادامه تاکید کرده است که در این حمله ۹ کودک شامل پنج پسر و چهار دختر، همراه با یک زن کشته شده‌اند و خانه این خانواده به‌طور کامل ویران شده است. سخنگوی حکومت فعلی در ادامه افزوده است که در ولایت‌های کنر و پکتیکا نیز حملات هوایی صورت گرفته که در نتیجه آن چهار غیرنظامی زخمی شده‌اند. او تصریح کرد که در این حملات دو خانه مسکونی نیز آسیب دیده اما تلفات بیش‌تری گزارش نشده است. این حملات در حالی صورت می‌گیرد که تنش‌های مرزی میان نیروهای حکومت فعلی و پاکستان همچنان در حال افزایش است. اسلام‌آباد همواره حکومت سرپرست را متهم می‌کند که در برابر گروه‌های تروریستی که از خاک افغانستان برای انجام حملات در پاکستان استفاده می‌کنند، بی‌تفاوت است اما دولت افغانستان همواره این اتهامات را آن را رد کرده است. پاکستان پیش از این نیز بارها بر مناطق مرزی ولایت‌های شرقی کشور حمله کرده و گفته است که پناه‌گاه و افراد تی‌تی‌پی را هدف قرار داده است.

ادامه مطلب


3 ماه قبل - 208 بازدید

در یکی از ولسوالی‌های سرد و کوهستانی غزنی، جایی‌ که زمستان‌ها مانند گرز آهنین بر خانه‌های گِلی می‌کوبید و بادهای تیز در دره‌ها زوزه می‌کشیدند، دختری زندگی می‌کرد به نام زهرا؛ دختری که مردم قریه به‌ جای نامش، او را «بدبختک» صدا می‌زدند، چون از همان کودکی سایه‌ی تاریک خانه بر سرش سنگینی می‌کرد. پدرش، مردی تندخو و سخت‌گیر، همیشه با اخم و خشم قدم می‌زد و کوچک‌ترین بهانه، کافی بود تا عصبانیتش را بر سر زهرا آوار کند. زهرا وقتی هشت‌ساله بود، برای نخستین‌بار فهمید که پدرش از جنس پدرهای مهربان قصه‌ها نیست. شبی را هرگز از یاد نبرد؛ همان شبی که چراغ تیل‌شان کم‌نور شد و او دیر جنبید تا پَتِلون چراغ را پاک کند. پدرش با پای برهنه به میان اتاق آمد و چنان سیلی‌ای به صورتش زد که گوش‌های زهرا تا چند روز سوت می‌کشید. مادرش از کنار تنور، با چهره‌ای خاک‌آلود و دستانی لرزان، تنها نگاه کرد و چیزی نگفت؛ زنی که خودش سال‌ها پیش جنگیده بود و شکست خورده بود. او خوب می‌دانست ایستادن در برابر مردی که با خشونت بزرگ شده، چه بهایی دارد. زهرا از همان کودکی یاد گرفت گریه‌هایش را در بالش پنهان کند. هر بار که صدای قدم‌های سنگین پدرش در حویلی می‌پیچید، قلبش مانند پرنده‌ای گرفتار در قفس، در سینه‌اش به تپیدن می‌افتاد. همیشه آرزو می‌کرد ای‌کاش دختر به دنیا نیامده بود؛ بارها زیر لب با حسرت می‌گفت: «کاش پسر می‌بودم، شاید کمتر لت می‌خوردم.» مدرسه‌رفتن برای دختران در آن ولسوالی شبیه رؤیایی محال بود. زهرا تنها چند ماه توانسته بود به مکتب برود و همان روزها، شیرین‌ترین لحظات زندگی‌اش شده بودند. اما وقتی پدرش باخبر شد، کتابچه‌اش را از او گرفت و در آتش انداخت. شعله‌های کوچکی که از کاغذها بالا می‌رفتند، انگار تمام آرزوهای دخترک را می‌سوزاندند. پدرش با دندان‌های فشرده گفت: «دختر را سواد چی به کار؟ فردا خانه‌ی شوهرش کوشش می‌کنه!» آن شب آن‌قدر او را زد که جسمش تا صبح می‌سوخت و درد می‌کرد. هیچ‌کس، حتی جرئت نکرد قطره‌ای آب برایش بیاورد. سال‌ها گذشت و هر سال، برای زهرا مثل برگ‌های پاییزی، خشک‌تر و بی‌امیدتر می‌شد. وقتی پانزده‌ساله شد، خبری تلخ مثل پتکی سنگین بر سرش فرود آمد: پدرش تصمیم گرفته بود او را به مردی بدهد که در یکی از قریه‌های هم‌جوار، زمین‌دار و پولدار بود، اما سنش از پدر زهرا هم بیشتر. مردم قریه می‌گفتند آن مرد دو زن دیگر هم دارد و هر دوی‌شان از زورگویی‌ها و خشونتش نالان‌اند. یک صبح سرد، وقتی برف تازه بر بام‌های گلی نشسته بود، مادر با چشمانی پف‌کرده و صدایی گرفته آهسته وارد اتاق شد و خبر را رساند. زهرا اول فکر کرد شوخی می‌کند؛ اما وقتی لرزش لب‌های مادر را دید، حقیقت مثل خنجری در قلبش نشست. سرش گیج رفت، دلش یخ کرد و زمین زیر پایش خالی شد. وقتی پدرش به خانه آمد، زهرا با گریه و التماس گفت: «پدر، به خدا قسم من هنوز بچه‌ام. این مرد به‌دردم نمی‌خورد… نده مرا، پدر، نده.» اما پدرش بدون آن‌که حتی یک کلمه از حرف‌هایش را بشنود، بازوی او را گرفت، کشان‌کشان به وسط حویلی برد و با مشت و لگد بر سر و صورتش بارید. ضربه‌ها یکی پس از دیگری مثل سنگ بر استخوان‌های نرمش فرود می‌آمد. آن‌قدر زد که مادر، با صدایی لرزان و پر از ترس گفت: «بس است… او می‌میرد.» اما او حتی نگاهی هم به مادر نینداخت. زهرا با چشمان تار و پر از اشک به آسمان نگاه کرد و همان لحظه فهمید که در این خانه، نه صاحب بدنش است، نه صاحب زندگی‌اش… حتی اشک‌هایش هم برای خودش نیست. شب را با استخوان‌های دردناک و بدنی کبود سپری کرد؛ اما دردی بزرگ‌تر از درد جسمی در دلش جا خوش کرده بود: این‌که آینده‌اش، آزادی‌اش، و حتی آرزوهای کودکانه‌اش، بی‌هیچ پرسشی معامله شده‌اند. چند روز بعد، بدون هیچ شادی و صدای موسیقی، در میان سردی هوا و بوی دود هیزم، زهرا را به خانه شوهر بردند. خانه‌ای بزرگ، اما پر از سکوت سنگین و بی‌مهری. شوهرش مردی بود با نگاهی تیز و صدایی خشک، که بوی قساوت از رفتارش می‌بارید. همان شب اول، وقتی زهرا از ترس در گوشه اتاق کز کرده بود، مرد با صدای خشن گفت: «کاری نکو که مرا عصبانی بسازی.» همان لحظه بود که زهرا فهمید زندان جدیدش تازه آغاز شده است. روزهای بعد، با کارهای شاق، توهین‌های بی‌وقفه و تهدیدهای مداوم گذشت. هیچ‌کس نمی‌پرسید زهرا چه می‌خواهد؛ هیچ‌کس نگران دردهایش نبود. شب‌ها روی بستر سردش دراز می‌کشید، به سقف بی‌روح اتاق خیره می‌ماند و با خود زمزمه می‌کرد: «اگر دختر بودن همین است، کاش خدا اصلاً مرا نمی‌آفرید.» زمستان غزنی بیرون از خانه سخت بود، اما سرمای درون قلب زهرا هزار برابر دردناک‌تر. هر صبح که چشم باز می‌کرد، حس می‌کرد چیزی از درونش خاموش می‌شود. آرزوهایش یکی‌یکی می‌مردند، مثل شمع‌هایی که باد بی‌رحم کوهستان آن‌ها را خاموش می‌کرد. و در تمام این سال‌ها، هیچ‌کس نفهمید دختری که پشت دیوارهای آن خانه نفس می‌کشد، چقدر قلبش شکسته، چقدر زندگی‌اش غارت شده، و چند آرزویش پیش از رسیدن به لب‌ها دفن شده‌اند—دختری که هنوز زنده بود، اما تنها به اندازه‌ی سایه‌ای که آرام‌آرام از صفحه روزگار محو می‌شود. نویسنده: سارا کریمی

ادامه مطلب


3 ماه قبل - 245 بازدید

منابع محلی از ولایت هرات می‌گویند که یک زوج جوان اهل ولایت دایکندی براثر زغال‌گرفتگی در مربوطات غرب شهر هرات جان باخته‌اند. دست‌کم دو منبع از بستگان این زوج جوان تایید کرده‌اند که آنان (شنبه‌شب، ۱ قوس) هنگام خواب دچار زغال‌گرفتگی شده و جان باخته‌اند. منبع در ادامه تاکید کرده است که این زوج جوان باشندگان اصلی ولسوالی کیتی ولایت دایکندی بودند و پس از اخراج از ایران، در ولایت هرات ساکن شده بودند. باید گفت که در فصل سرما در افغانستان خانواده‌ها از گاز و زغال‌سنگ جهت گرمایش خانه‌ها استفاده می‌کنند که هرازگاهی باعث حوادث مرگ‌بار گازگرفتگی و زغال‌گرفتگی می‌شود. پیش از این از ولایت‌های دیگر کشور نیز مرگ افراد براثر گازگرفتگی گزارش شده است. بی‌احتیاطی و عدم امکانات معیاری از عوامل این حادثه دانسته می‌شود. مسمومیت با منوکسیدکربن می‌تواند طیف وسیعی از علائم را شامل شود که در بیماری های مختلفی دیده می‌شود، متاسفانه بسیاری از این علائم شبیه به علائم سرماخوردگی است و اکثر افراد فکر می‌کنند به دلیل سردی هوا دچار سرماخوردگی شده‌اند و سعی در خوابیدن می‌کنند. سردرد، ضعف جسمانی، سرگیجه و بی قراری، تهوع و استفراغ، خمیازه کشیدن بیش ازحد، کاهش دید، حالت خواب آلودگی شدید، کسلی، خستگی و کاهش قدرت عضلانی و … از جمله مهم‌ترین این علائم است.

ادامه مطلب


3 ماه قبل - 153 بازدید

وزارت صحت عامه‌ی حکومت سرپرست درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که کارزار جدید تطبیق واکسن پولیو یا فلج اطفال در ۱۷ ولایت کشور آغاز شده است. اين وزارت صبح امروز (دوشنبه، ۳ قوس) با نشر اعلامیه‌ای گفته است که در این دور، حدود ۷.۴ میلیون کودک زیر پنج سال واکسن فلج اطفال دریافت خواهند کرد. در اعلامیه آمده است که این کارزار در هفت زون کشور و تا روز پنج‌شنبه هفته جاری ادامه خواهد داشت. وزارت صحت عامه در ادامه تاکید کرده است که در چهارمین دور کارزار تطبیق واکسن پولیو در سال جاری میلادی، ۷.۴ میلیون کودک در ولایت‌های قندهار، هلمند، فراه، هرات، ارزگان، زابل، غزنی، پکتیا، پکتیکا، خوست، کابل، لغمان، ننگرهار، کنر، نورستان، قندوز و بلخ واکسن دریافت خواهند کرد. همچنین ‏صفحه‌‌ی «افغانستان عاری از پولیو» نیز امروز با نشر اعلامیه‌ای گفته است که دور جدید کارزار تطبیق واکسن پولیو در مناطق مختلف کشور آغاز شده است. این صفحه مشخص نکرده که در جریان این کارزار چه تعداد کودک واکسن پولیو دریافت خواهند کرد. این صفحه در بخشی از اعلامیه‌اش از خانواده‌ها خواسته که کودکان زیر پنج سال‌شان را واکسن کنند. افغا‌نستان و پاکستان تنها کشورهایی در جهان هستند که تاکنون موفق به ریشه‌کن کردن ویروس پولیو نشده‌اند. در سال جاری میلادی نُه مورد مثبت بیماری فلج اطفال یا پولیو در افغانستان ثبت شده است. از این میان یک مورد در ارزگان، سه مورد در هلمند، یک مورد در بادغیس، یک مورد در نورستان، دو مورد در پکتیکا و یک مورد در فراه ثبت شده است.

ادامه مطلب


3 ماه قبل - 129 بازدید

شبکه مشارکت سیاسی زنان افغانستان در آستانه‌ی «روز جهانی محو خشونت علیه زنان» گفته است که خشونت علیه زنان و دختران در کشور تنها یک مشکل فردی نیست؛ بلکه یک بحران عمیق اجتماعی، ساختاری و سیاسی است که زندگی میلیون‌ها زن و دختر را تحت تاثیر قرار داده است. این شبکه با نشر اعلامیه‌ای گفته است که زنان و دختران در افغانستان در «سکوت سنگین» جامعه‌ی جهانی و نهادها و عدالت و حمایت، قربانی انواع خشونت‌ها می‌شوند. در اعلامیه آمده است: «در کشوری که تبعیض و محدودیت به سیاست تبدیل شده است، زنان و دختران روزانه با اشکال گوناگون محرومیت، حذف و خشونت مواجه‌اند.» در اعلامیه‌ی این شبکه آمده: «هیچ دختر و زنی نباید به دلیل جنسیتش از آموزش، کار، آزادی، کرامت و امنیت محروم شود. محدودیت بر تحصیل و کار زنان، شکل آشکاری از خشونت جنسیتی است. تحقیر، سانسور، حذف و محدودیت بر آزادی رفت‌وآمد و بیان، همچنان اشکال جدی خشونت ساختاری‌اند.» شکبه مشارکت سیاسی زنان افغانستان افزوده است: «جامعه‌ای که زنانش را خاموش می‌خواهد، نه پایدار است و نه امیدی برای رشد و توسعه دارد.» در اعلامیه تصریح شده است که پایان خشونت علیه زنان تنها زمانی ممکن است که «سکوت شکسته شود، آگاهی افزایش یابد و همبستگی اجتماعی شکل بگیرد». مبارزه برای حقوق زنان، تنها مبارزه زنان نیست؛ وظیفه هر انسانی است که به کرامت، برابری و عدالت باور دارد. قابل ذکر است که روز جهانی «محو خشونت علیه زنان» هر سال در ۲۵ نومبر یا چهارم قوس، گرامی داشته می‌شود. این روز با هدف افزایش آگاهی در مورد خشونت علیه زنان و دختران و تشویق اقدام‌های جهانی برای پایان دادن به آن نامگذاری شده است. این روز جهانی به دلیل «قتل وحشیانه» سه فعال سیاسی زن به نام «خواهران میرابال» در جمهوری دومینیکن انتخاب شده است. در حالی از این روز تجلیل می‌شود که حکومت سرپرست پس از بازگشت به قدرت، مکاتب بالاتر از صنف ششم و دانشگاه را به‌روی دختران بست؛ اقدامی که با محکومیت گسترده داخلی و بین‌المللی مواجه شده است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

ادامه مطلب


3 ماه قبل - 125 بازدید

منابع محلی از ولایت قندهار می‌گویند که که براثر انفجار در یک خانه در ولسوالی میوند این ولایت، دو عضو یک خانواده کشته و هفت نفر دیگر به شمول زنان و کودکان زخمی شده‌اند. دست‌کم دو منبع به رسانه گوهرشاد گفته‌اند که این انفجار در روستای بادزی از مربوطات منطقه‌ی قلعه‌ شاه‌میر ولسوالی میوند رخ داده است. منبع در ادامه تاکید کرده است که مواد منفجره در داخل بخاری یک خانواده منفجر شده است و باعث کشته و زخمی شدن اعضای یک خانواده شده است. همچنین مدیر صحت عامه ولسوالی میوند ولایت قندهار به رسانه‌ها گفته است که در جمع قربانیان و زخمیان زنان و کودکان نیز شامل هستند. مدیر صحت عامه در ادامه افزوده است که زخمیان به شفاخانه‌ میرویس قندهار انتقال داده شده‌اند. این مسوول دولتی درباره‌ی دلیل وقوع این انفجار چیزی گفته نشده است. همچنین مسوولان امنیتی در ولایت قندهار در این زمینه اظهار نظر نکرده‌اند. با این وجود، افغانستان سال‌ها درگیر جنگ و درگیری‌های مسلحانه بوده و بسیاری از مناطق کشور هنوز با خطر مین‌ها و مواد منفجره مواجه‌اند. چندی پیش سازمان ماین‌پاکی هلو ترست در گزارشی نوشته بود که بیش از ۸۰ درصد قربانیان ماین‌ها در افغانستان کودکان هستند. اين سازمان گفته بود که در حال حاضر ۶.۴ میلیون تن در افغانستان در معرض خطر مواد منفجره قرار دارند. سازمان هلوترست در ادامه تاکید کرده است که بر اساس آمار این سازمان، از هر ۵ تن در افغانستان، یک نفر از «ساحه‌ی عاری از ماین» بهره‌مند می‌شود.

ادامه مطلب