ژیل برتران، فرستاده ویژه اتحادیه اروپا برای افغانستان اعلام کرده است که وضعیت حقوق بشر به‌ویژه زنان در این کشور نگران کننده است. آقای برتران این اظهارات پس از پایان سفر شش روزه‌اش به افغانستان مطرح کرده و گفته است که تصمیمات مبنی بر ممنوعیت کار زنان و دختران در دفاتر سازمان ملل «نشانه‌ای منفی» برای جامعه‌ی جهانی است. وی در اعلامیه‌اش بر حمایت اتحادیه اروپا از آزادی رسانه‌ها در افغانستان تاکید کرده است. همچنین فرستاده ویژه اتحادیه اروپا برای افغانستان در بخشی از اعلامیه‌اش از حضور گروه‌های تروریستی در افغانستان نگرانی کرده و از پاکستان و حکومت سرپرست افغانستان خواسته است تا خویشتن‌داری نشان دهند، از غیرنظامیان حفاظت کنند و گفتگو را از سر بگیرند. در اعلامیه آمده است که محدودیت‌های حکومت فعلی بر نهادهای اجرایی روند کمک‌رسانی را پرهزینه و دشوار ساخته او دولت خواسته تا این محدودیت‌ها را بازنگری کند. در اعلامیه به چالش‌های بازگشت میلیون‌ها پناه‌جوی افغانستان از کشورهای همسایه اشاره شده و از افزایش کمک‌های اتحادیه اروپا برای عودت‌کنند‌گان در سال ۲۰۲۵ میلادی خبر داده شده است. او در ادامه تاکید کرده است که اتحادیه اروپا از گفتگوهای بین‌المللی که سازمان ملل برای صلح و حکومت فراگیر در افغانستان پیش می‌برد، پشتیبانی می‌کند. براساس این اعلامیه، اتحادیه اروپا از سال ۲۰۲۱ میلادی تا اکنون بیش از ۱.۸ میلیارد یورو برای کمک‌های بشردوستانه، صحت، آموزش و توسعه اقتصادی در افغانستان هزینه کرده است. این نگرانی‌ها در حالی مطرح می‌شود که از زمان تسلط دوباره حکومت فعلی بر افغانستان، نهادهای بین‌المللی بارها بر رعایت حقوق بشر به‌ویژه حقوق زنان و همچنان ایجاد حکومت همه شمول تاکید کرده‌اند.

در ادامه‌ی ممنوعیت نشر تصاویر زنده‌جان در رسانه‌ها، مرکز خبرنگاران افغانستان اعلام کرده است که نشر تصاویر زنده‌جان در ولایت هرات نیز ممنوع شده است. این مرکز با نشر اعلامیه‌ای نوشته است که این موضوع حدود یک ماه پیش از سوی ریاست امر به معروف و نهی از منکر حکومت سرپرست در هرات با مسوولان شماری از رسانه‌ها و یوتیوبران محلی مطرح شده و حالا به‌صورت رسمی وضع شده است. در اعلامیه تاکید شده است که پس از ممنوعیت نشر تصاویر زنده‌جان در هرات، نشرات تلویزیون ملی در هرات و دست‌کم دو تلویزیون خصوصی دیگر در این ولایت متوقف شده است. هرات بیست و دومین ولایتی است که ممنوعیت نشر تصاویر زنده‌جان در رسانه‌های این ولایت به‌صورت رسمی اعلام و اجرا می‌شود. مرکز خبرنگاران افغانستان افزوده است که تلویزیون ملی هرات پس از تشدید فشارها، تغییر ماهیت داده و از یک هفته به این‌سو تنها در شبکه‌های اجتماعی فعالیت دارد و گزارش‌هایش به‌گونه‌ی صوتی و نوشتاری نشر می‌شود. مرکز خبرنگاران می‌گوید که ممنوعیت نشر تصاویر زنده‌جان در رسانه‌های محلی هرات بر دیگر رسانه‌های این ولایت نیز تاثیر منفی گذاشته و دست‌کم دو تلویزیون محلی خصوصی نیز نشر تصاویر زنده‌جان را متوقف کرده و دیگر رسانه‌ها نیز به‌شکل بسیار محدود فعالیت می‌کنند. قابل ذکر است که نشر تصاویر زنده‌جان در رسانه‌ها در ولایت‌های قندهار، تخار، بادغیس، هلمند، ننگرهار، نورستان، فراه، نیمروز، بدخشان، بغلان، جوزجان، زابل، پروان، قندوز، بامیان، دایکندی، فاریاب، پنجشیر، لغمان، سرپل و بلخ به‌صورت رسمی ممنوع شده است. مرکز خبرنگاران ممنوعیت نشر تصاویر زنده‌جان در رسانه‌ها را خلاف اصول بنیادی آزادی بیان و رسانه‌های آزاد دانسته است. مرکز خبرنگاران افغانستان از حکومت فعلی خواسته که با لغو این محدودیت، فضای لازم برای فعالیت آزادانه و بدون ترس رسانه‌ها را فراهم کنند.

سازمان ملل متحد اعلام کرده است که هر گونه قطعی اینترنت و شبکه‌های مخابرات در افغانستان، زند‌گی زنان و دختران را با مشکلات جدی مواجه کرده و دسترسی آنان به تحصیل و فرصت‌های کسب‌وکار را محدود می‌سازد. این سازمان با نشر گزارشی گفته است که در زمانی، زنان و دختران از حضور در مکاتب و دانشگاه‌ها محروم شده‌اند، قطع اینترنت و شبکه‌های مخابراتی که یکی از ابزارهای مهم آموزش و اشتغال آنان می‌باشد، عملاً بسیاری از زنان و دختران را دوباره از آموزش، فعالیت‌های اقتصادی و  محروم خواهد کرد. سازمان ملل متحد در بخشی از گزارشش تاکید کرده است که این مشکل در کنار پیامدهای زمین‌لرزه در شرق افغانستان، خشک‌سالی و بازگشت میلیون‌ها مهاجر، شرایط زند‌گی زنان و دختران را بسیار دشوار کرده است. در بخشی از گزارش آمده است که اینترنت و ابزارهای آنلاین برای بسیاری از زنان و دختران آخرین فرصت یادگیری، کسب درآمد و ارتباط با جامعه هستند و هرگونه اختلال در این فضا می‌تواند آموزش، کار و سلامت روان آنان را تحت تاثیر قرار دهد. همچنین سازمان ملل متحد در ادامه هشدار داده است که فضای دیجیتال در افغانستان هنوز می‌تواند در هر لحظه مسدود شود و زنان و دختران همچنان در معرض آسیب‌های جدی قرار دارند. قابل ذکر است که پس از قطع ۴۸ ساعته‌ی اینترنت و شبکه‌های مخابراتی در جریان اوایل ماه جاری خورشیدی، دسترسی کاربران به شبکه‌های اجتماعی فیسبوک و انستاگرام را نیز محدود کردند. برخی فعالان مدنی از حکومت سرپرست خواسته‌اند تا دسترسی به اینترنت را به عنوان یک حق اساسی شهروندی تضمین کند و از ایجاد اختلال‌های ناگهانی خودداری شود. مسوولان حکومت فعلی تا اکنون درباره‌ی این قطعی و اتصال دوباره توضیحی ارائه نکرده‌اند.

سازمان ملل متحد درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که هر زن و دختری حق دارد در هر مکانی احساس امنیت داشته باشد. این سازمان امروز (یک‌شنبه، ۲۷ میزان) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود گفته است که دولت‌ها باید در پیشگیری از خشونت مبتنی بر جنسیت سرمایه‌گذاری کنند. سازمان ملل متحد در ادامه تاکید کرده است که دولت‌ها باید قوانین را به‌ درستی اجرا کرده و به مصونیت از مجازات پایان دهند. قابل ذکر است که سازمان ملل متحد در حالی با نشر پیامی این اظهارات را مطرح کرده که زنان و دختران در افغانستان با سرکوب شدید مواجه‌اند. باید گفت که حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. حکومت فعلی در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

مرکز خبرنگاران افغانستان (AFJC) درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که حکومت سرپرست نشرات رادیو و تلویزیون خصوصی شمشاد را متوقف کرده است. اين مرکز صبح امروز (شنبه، ۲۶ میزان) با نشر اعلامیه‌ای گفته است که نشرات این رسانه از عصر روز گذشته به این‌سو «در پی دستور مستقیم» اداره‌ی استخبارات حکومت فعلی متوقف شده است. در اعلامیه آمده است: «تلویزیون شمشاد متهم شده است که جنگ اخیر میان حکومت فعلی و پاکستان و حمله‌های پاکستان به افغانستان را به‌درستی پوشش نداده و از موضع حکومت فعلی و اقدامات آن علیه پاکستان نیز دفاع نکرده است.» همچنین سازمان حمایت از رسانه‌های افغانستان (AMSO) نیز با نشر اعلامیه‌ای از توقف نشرات این رسانه‌ی خصوصی خبر داده است. این سازمان در ادامه تاکید کرده است: «تیم تبلیغاتی حکومت فعلی با مسوولان رادیو و تلویزیون شمشاد تماس گرفته و گفته‌اند که این تصمیم از سوی قندهار گرفته شده است.» تا اکنون مسوولان این رسانه‌ی خصوصی و وزارت اطلاعات و فرهنگ در این زمینه اظهار نظر نکرده‌اند. این دو نهاد، از مسوولان حکومت فعلی خواسته که دستور توقف نشرات رادیو و تلویزیون شمشاد را لغو کرده و از این رسانه‌ها حمایت کند. حکومت فعلی طی بیش از چهار سال حاکمیت خود، محدودیت‌های گسترده بر کار رسانه‌ها و خبرنگاران وضع کرده است.

بخش زنان سازمان ملل متحد درتازه‌ترین مورد خواستار اقدامات جسورانه برای برابری حقوق و توانمندسازی زنان و دختران روستایی در افغانستان شده است. این سازمان با نشر اعلامیه‌ای به مناسبت روز جهانی زنان روستایی گفته است: «زنان و دختران روستایی، هر روز به جوامع غذا می‌دهند، از محیط زیست محافظت می‌کنند و توسعه پایدار را تقویت می‌کنند.» بخش زنان سازمان ملل متحد در ادامه تاکید کرده است که زنان و دختران در مناطق روستایی نسل‌هاست که جنبش‌های جمعی را برای تغییر هدایت می‌کنند. در ادامه آمده است که تا سال ۲۰۳۰ میلادی حدود ۳۵۱ میلیون زن و دختر در جهان همچنان در فقر شدید زندگی خواهند کرد. براساس گزارش رسانه‌های مختلف زنان و دختران در مناطق روستایی کشور، علاوه بر تربیت فرزندان و انجام کارهای خانه، بخش قابل توجهی از نیروی کار کشاورزی را نیز تشکیل می‌دهند. با این وجود، حکومت سرپرست در سراسر کشور، محدودیت‌های علیه زنان و دختران وضع کرده است. اکنون دختران و زنان اجازه آموزش بالاتر از صنف‌ ششم، کار در اداره‌های داخلی و بین‌المللی و گشت‌گذار را ندارند.

از کتاب تازه‌ای با عنوان «تا امر ثانی: حقایق ناگفته از مقاومت زنان افغانستان برای آزادی» اثر منیژه رامزی، آموزگار پیشین دانشگاه کابل و فعال حقوق بشر در مرکز نویسندگان ترکیه رونمایی شد. مراسم رونمایی این کتاب روز (دوشنبه، ۲۱ میزان) در مرکز نویسندگان ترکیه برگزار شد و در این اثر وضعیت زنان افغانستان پس از سقوط جمهوریت بررسی شده و بر دادخواهی، آگاهی‌رسانی و مبارزه برای حق آموزش و کار زنان تاکید شده است. منیژه رامزی، نویسنده‌ی این کتاب با نشر اعلامیه‌ای در حساب کاربری ایکس خود نوشته است: «کتاب تا امر ثانی به تمام زنانی تقدیم شده است که با وجود تهدید، فشار و تبعیض، هنوز برای حق آموزش، کار و آزادی در افغانستان می‌جنگند. آنان الهام‌بخش‌ترین چهره‌های مقاومت مدنی در دوران تاریکی کنونی‌اند.» در اعلامیه آمده است که این اثر که به همکاری «شبکه جهانی مبارزه با افراط‌گرایی» تهیه شده، در چهار محور اصلی به بررسی تاریخ مبارزات زنان، دستاوردهای بیست‌ساله، پیامدهای محرومیت از آموزش و کار پس از ۲۰۲۱ و تلاش زنان برای آینده افغانستان پرداخته است. پژوهش انجام‌شده در این کتاب نشان می‌دهد که پس از ۱۵ آگوست ۲۰۲۱ میلادی، بیش از ۲.۲ میلیون دختر از رفتن به مکتب و حدود ۱۰۰ هزار زن از تحصیلات عالی محروم شده‌اند. همچنین یافته‌های این کتاب افزایش فقر، ازدواج اجباری، خودکشی و مشکلات روانی را از پیامدهای مستقیم محدودیت‌های وضع‌شده بر زنان دانسته است. در حالی این کتاب از وضعیت موجود انتقاد می‌کند که حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. حکومت فعلی در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران بست، در حالی که ‏بخش صحت افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش باز بماند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

منابع محلی از ولایت غور می‌گویند که جسد یک زن میان‌سال در مرکز ولسوالی لعل‌وسرجنگل این ولایت پیدا شده است. دست‌کم دو منبع به رسانه گوهرشاد گفته‌اند که این زن باشنده روستای «حسین‌آباد» از مربوطات مرکز ولسوالی لعل‌وسرجنگل بوده و جسد آن صبح روز (دوشنبه، ۲۱ میزان) از «باغ سرکاری» پیدا شده است. منبع در ادامه تاکید کرده است که این زن بی‌سرپرست بوده و شوهرش بهار سال جاری فوت شده بود. منبع افزوده است که تا اکنون مشخص نیست، این زن چگونه به قتل رسیده است. منبع تصریح کرد که این زن شش فرزند به شمول سه دختر نیز دارد. مسوولان محلی حکومت سرپرست در ولسوالی لعل‌وسرجنگل غور نیز تا اکنون در این مورد چیزی نگفته‌اند. همچنین چندی پیش، یک زن جوان در ولسوالی خواجه‌سبزپوش ولایت فاریاب، به دلیل مقا‌ومت در برابر ازدواج اجباری، توسط برادرش تیرباران شد. پس از تسلط دوباره‌ی حکومت سرپرست بر افغانستان، قتل‌های مرموز زنان، کودکان و جوان در در سراسر کشور افزایش کم‌پیشینه یافته است. بیماری‌های روانی، خصومت شخصی، ازدواج‌های اجباری، خشونت خانوادگی و فشار‎های روحی ناشی از فقر و بیکاری عوامل اصلی این قتل‌ها بیان شده است. همچنین با تسلط حکومت سرپرست بر افغانستان اکثریت نهادهای حامی حقوق زنان متوقف شده است. زنان در افغانستان چون گذشته با مراجعه به نهادهای عدلی و قضایی، دیگر نمی‌توانند برای خشونت‌های وارده‌ی شان شکایت کنند و این‌گونه خشونت‌‌ها پایدار باقی مانده و افزایش پیدا می‌کند.