رسانه‌های بین‌المللی اعلام کرده‌اند که مرضیه حمیدی، تکواندوکار اهل افغانستان جایزه بین‌المللی حقوق زنان و مسیح علی‌نژاد، فعال ایرانی جایزه شجاعت اجلاس ژنو را کسب کرده‌اند. مرضیه حمیدی از چهره‌های نام‌آور ورزش زنان افغانستان به شمار می‌آید. او پس از تسلط حکومت سرپرست در افغانستان در سال ۱۴۰۰ به فرانسه مهاجرت کرد. او اکنون در فرانسه ورزش تکواندو را ادامه می‌دهد. مسیح‌ علی‌نژاد، خبرنگار، نویسنده و فعال حقوق زنان و بنیانگذار کارزار «آزادی‌های یواشکی من» علیه حجاب اجباری است. او که مدتی خبرنگار مجلس نمایندگان ایران بود، پس از انتخابات جنجالی ۱۳۸۸ ایران را ترک کرد و در ایالات متحده زندگی می‌کند. او از چهره‌های شناخته شده اپوزیسیون خارج از کشور جمهوری اسلامی محسوب می‌شود و ریاست «کنگره جهانی آزادی» را بر عهده دارد. این دو فعال مدنی و حقوق زنان جایزه بین‌المللی حقوق زنان و شجاعت را در هجدهمین اجلاس ژنو برای حقوق بشر و دموکراسی کسب کردند. هر سال در آستانه نشست اصلی شورای حقوق بشر سازمان ملل، «اجلاس ژنو برای حقوق بشر و دموکراسی» صدها تن از مخالفان سیاسی، فعالان، قربانیان نقض حقوق بشر، دیپلومات‌ها، روزنامه‌نگاران و رهبران دانشجویی را گردهم می‌آورد تا توجه جهانیان را به بحران‌های فوری حقوق بشری جلب کند. این کنفرانس با حمایت ائتلافی از ۲۵ سازمان حقوق بشری برگزار می‌شود. در کنار مرضیه حمیدی و مسیح علی‌نژاد، پدرو اوروچورتو نوسلی نیز به دلیل فعالیت‌هایش شایسته دریافت جایزه شناخته شده است. پدرو اوروچورتو نوسلی، استاد دانشگاه، کارشناس علوم سیاسی و فعال سیاسی ونزوئلایی است. او هماهنگ‌کننده امور بین‌الملل حزب «ونته ونزوئلا» و از چهره‌های اصلی کارزار متحد اپوزیسیون برای گذار دموکراتیک در این کشور به شمار می‌رود. فعالیت‌های او در حمایت از رهبران سیاسی اپوزیسیون، او را به هدف پیگرد سیاسی رژیم مادورو تبدیل کرد. او در مارچ ۲۰۲۴ میلادی برای جلوگیری از بازداشت به سفارت آرژانتین در کاراکاس پناه برد و بیش از ۴۰۰ روز در آنجا ماند تا سرانجام در مه ۲۰۲۵ میلادی طی عملیاتی بین‌المللی آزاد شد.

سازمان ملل متحد درتازه‌ترین مورد هشدار داده است که بیش از چهار میلیون دختر در سال جاری میلادی در معرض خطر ختنه زنان قرار دارند. این سازمان امروز (یک‌شنبه، 26 دلو( با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود هشدار داده است که این خطر دختران زیر پنج سال را نیز تهدید می‌کند. در بخشی از پیام سازمان ملل متحد آمده است: «هیچ دختری نباید مجبور باشد آسیب‌های جسمی و خطرات مادام‌العمر ناشی از ختنه زنان (FGM) را تحمل کند.» قابل ذکر است که براساس معلومات سازمان‌های بین‌المللی، ختنه زنان و دختران به هرگونه بریدن، آسیب‌زدن یا تغییر دادن اندام تناسلی خارجی دختران گفته می‌شود که دلیل پزشکی ندارد و معمولاً به دلایل فرهنگی و سنتی انجام می‌شود. این سنت بیش‌تر در برخی از کشورهای آفریقایی، خاورمیانه و آسیا رواج دارد. همچنین پیشتر آنتونیو گوترش، دبیر کل سازمان ملل متحد، ختنه زنان را نقض آشکار حقوق بشر دانسته و گفته است که این عمل به حق زند‌گی، سلامت و تمامیت جسمی زنان و دختران آسیب می‌زند.

سازمان ملل متحد درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که هر سه ثانیه، یک دختر زیر سن ۱۸ سال در جایی از جهان ازدواج می‌کند. این نهاد امروز (شنبه، ۲۵ دلو) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که ازدواج کودکان نقض حقوق بشر است که دختران را از فرصت رسیدن به تمام پتانسیل‌های‌شان محروم می‌کند. سازمان ملل متحد در بخشی از پیامش به‌مناسبت ۱۴ فبروری یا روز ولنتاین، خواستار حمایت از کارزار توقف ازدواج کودکان شده است. همچنین صندوق جمعیت سازمان ملل متحد گفته است که ازدواج کودکان، زندگی و سلامت دختران را تهدید می‌کند و چشم‌انداز آینده‌ی آنان را محدود می‌کند. این نهاد در ادامه تاکید کرده است: «دخترانی که مجبور به ازدواج در کودکی می‌شوند، اغلب در دوران نوجوانی باردار می‌شوند و خطر عوارض بارداری یا زایمان را افزایش می‌دهند که علت اصلی مرگ‌ومیر در میان دختران نوجوان بزرگ‌تر است. همچنین احتمال دارد که آنان خشونت فیزیکی یا جنسی بیشتر از سوی شریک زندگی خود را تجربه کنند.» براساس آمار صندوق جمعیت سازمان ملل متحد، در سطح جهان، از هر پنج دختر، یک نفر قبل از رسیدن به ۱۸ سالگی رسما ازدواج کرده یا در یک پیوند غیررسمی قرار دارد. این نهاد اعلام کرده است که تخمین زده می‌شود که ۶۴۰ میلیون دختر و زن که امروزه زنده هستند، در کودکی ازدواج کرده‌اند. هر سال ۱۲ میلیون دختر نوجوان قبل از ۱۸ سالگی ازدواج می‌کنند. پدیده‌ی ازدواج زیر سن کودکان در افغانستان نیز مانند دیگر جای‌های جهان، معمول است. به نظر می‌رسد که در حال حاضر به‌دلیل محدودیت‌ها، ازدواج زیر سن در افغانستان افزایش یافته است.

مقام‌های استرالیایی و نهاد «زنان سازمان ملل متحد» درتازه‌ترین مورد هشدار داده‌اند که وضعیت زنان و دختران افغانستان به «بدترین سطح در جهان» رسیده و ادامه کمک‌های بشردوستانه برای جلوگیری از وخامت بیش‌تر این وضعیت، حیاتی است. کریستین اراب، مدیر منطقه‌ای آسیا و اقیانوسیه نهاد زنان سازمان ملل به رسانه‌های استرالیایی گفته است که حکومت سرپرست با صدور فرمان‌های پی‌درپی، عملاً زنان و دختران را از عرصه عمومی حذف کرده‌اند. وی در ادامه تاکید کرده است که این محدودیت‌ها شامل محرومیت از آموزش، محدودیت حضور در فضاهای عمومی، دسترسی به آموزش عالی و خدمات اساسی می‌شود. همچنین پنی وانگ، وزیر خارجه استرالیا، در ماه جنوری اعلام کرده است که این کشور ۵۰ میلیون دالر دیگر برای کمک‌های بشردوستانه در افغانستان اختصاص می‌دهد. با این کمک تازه، مجموع کمک‌های استرالیا از سال ۲۰۲۱ به ۳۱۰ میلیون دالر رسیده است. بر بنیاد آمارهای سازمان ملل، نزدیک به ۲۲ میلیون تن در افغانستان به کمک فوری بشردوستانه نیاز دارند. کمک‌های استرالیا عمدتاً بر حمایت از زنان و دختران، خدمات صحی، امنیت غذایی و حفاظت از کرامت و حقوق انسانی تمرکز دارد. کریستین اراب ادامه افزوده است که هرگونه کمک بشردوستانه باید به‌گونه صریح بر حمایت از زنان و دختران متمرکز باشد و افزوده که نظام چندجانبه و تعهد جامعه جهانی به حقوق بشر، در شرایط کنونی بیش از هر زمان دیگر اهمیت دارد. این اظهارات در حالی مطرح می‌شود که سازمان‌های بین‌المللی بارها نسبت به تشدید بحران انسانی در افغانستان هشدار داده‌اند.

لزلی ارچمبولت، مسوول سیاست‌های بشردوستانه سازمان حفاظت از کودکان در ایالات متحده اعلام کرده است که پشت‌کردن کشورش به رنج کودکان افغانستانی، او را به‌شدت خشمگین و ناامید کرده است. لزلی ارچمبولت هشدار داده است که قطع ناگهانی کمک‌های بشردوستانه آمریکا، بحران بشری را در افغانستان عمیق‌تر کرده است. او که پیشتر به کابل و ولایات شرقی افغانستان سفر کرده بود، می‌گوید این اقدام آمریکا «دهه‌ها وعده تکراری برای حفاظت از زنان و کودکان افغانستانی را به کلماتی میان‌خالی تقلیل» داد. این مقام سازمان حفاظت از کودکان هشدار داده است که قطع بیش از ۸۰ درصد کمک‌های خارجی آمریکا در سال ۲۰۲۵، هزینه‌ انسانی تکان‌دهنده‌ای را رقم زده است و پیامدهای آن به‌گونه‌ای قابل پیش‌بینی ویرانگر است. در ماه اپریل سال گذشته، حکومت ایالات متحده تمام کمک‌های بشردوستانه برای حمایت از کودکان و خانواده‌ها در افغانستان را قطع کرد. مسوول سیاست‌های بشردوستانه سازمان حفاظت از کودکان در ایالات متحده با اشاره به تعطیلی بیش از ۴۰۰ مرکز صحی در افغانستان ناشی از قطع کمک‌های مالی آمریکا، افزود که این وضعیت مردم را مجبور ساخته است تا به تعداد اندک مراکز باقی‌مانده مراجعه کنند؛ مراکزی که اکنون به‌شدت با فشار و ازدحام بیش‌از حد مواجه‌اند. خانم لزلی می‌گوید کمک‌های بشردوستانه آمریکا پیش از این، منابع مالی مهمی را برای فعال نگه‌داشتن این کلینیک‌ها فراهم می‌کرد، اما اکنون آینده این مراکز در خطر قرار دارد و شمار بیشتری از مادران و کودکان با تهدید جدی مواجه‌اند. همچنین لزلی ارچمبولت در بخشی از گزارشش می‌گوید که پس از بازگشت از افغانستان به واشنگتن، با سیاست‌گذاران آمریکایی از طیف‌های مختلف سیاسی درباره وضعیت اسفبار کودکان افغان گفتگو کرده ‌است. بیش از ۱۰۰ هزار شهروند آمریکایی به سازمان حمایت از کودکان مستقر در آمریکا پیوسته‌اند و با ارسال نامه به نمایندگان‌شان، خواستار اقدام برای حفاظت از کودکان افغانستان شده‌اند. مسوول سیاست‌های بشردوستانه سازمان حفاظت از کودکان در آمریکا می‌گوید، کودکان افغانستان نیاز دارند که حکومت ایالات متحده کمک‌های بشردوستانه نجات‌بخش را دوباره ارائه کند. او نیز از حکومت ایالات متحده خواست که به‌گونه فوری اقدام کند و به ارزش‌هایی وفادار بماند که این کشور برای نسل‌ها به آن افتخار کرده است. خانم ارچمبولت معتقد است: «هر کودک سزاوار یک کودکی واقعی است؛ فرقی نمی‌کند که کیست یا در کجا زندگی می‌کند. کودکان افغانستان نیز همان‌قدر سزاوار زنده‌ماندن، رشدکردن، رؤیاپردازی و بازی‌کردن را دارند که کودکان امریکایی یا کودکان هر ملیت دیگر دارند.»

آلیس مک‌دونالد، عضو پارلمان بریتانیا درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که اگر دولت این کشور به «بحران حقوق زنان، آپارتاید جنسیتی و تقلب در افغانستان» پشت کند، نه تنها به زنان این کشور «خیانت» کرده، بلکه این «خیانت» در برابر زنان در سراسر جهان است. خانم مک‌دونالد با نشر اعلامیه‌ای در پارلمان بریتانیا گفته است: «ما نمی‌توانیم آنان را رها کنیم. ما به‌عنوان حزبی که اکنون در دولت است و همواره در داخل و خارج از کشور از حقوق زنان دفاع کرده، باید نقش خود را ایفا کنیم. اگر به این بحران، به آپارتاید جنسیتی و به تقلب در افغانستان پشت کنیم، نه‌ تنها به افغانستانی افغان خیانت کرده‌ایم، بلکه به زنان در سراسر جهان نیز خیانت کرده‌ایم.» این عضو پارلمان بریتانیا در ادامه تاکید کرده است که وضعیت زنان و دختران در افغانستان «ویران‌کننده» است، اما کشورش و جهان نباید تسلیم شود؛ چون زنان افغانستان «قطعاً» تسلیم نشده‌اند. وی به این باور است که زنان افغانستان مصمم و الهام‌بخش هستند و با وجود چالش‌هایی که با آن روبرو هستند، همچنان راه‌هایی برای اداره کسب‌وکارها و فعالیت در خط مقدم پیدا می‌کنند. همچنین آلیس مک‌دونالد بر بنیاد نقل قولی، تاکید کرده است: «بدون مقابله با سرکوب نظام‌مند زنان و دختران افغانستان، هرگز به برابری جهانی دست نخواهیم یافت. اهمیت این موضوع را نمی‌توان دست‌کم گرفت؛ نه فقط برای زنان افغان، بلکه برای حقوق و آزادی‌هایی که زنان در سراسر جهان با زحمت فراوان به دست آورده‌اند.» او افزوده است که این فقط یک مسئله‌ی اخلاقی نیست، بلکه یک مسئله‌ی امنیتی نیز هست؛ چون برابری جنسیتی برای دستیابی به صلح پایدار و ماندگار ضروری است. این عضو پارلمان بریتانیا تصریح کرد که بنابراین باید به ارزش‌های جهانی و بریتانیا پابند باید بود و آن‌ها را با افتخار به نمایش گذاشت تا نشانه‌ای از امید برای ستمدیدگان در سراسر جهان باشد و هر کاری از دست‌ این کشورها به‌ویژه بریتانیا بر می‌آید برای حمایت از حقوق زنان و دختران در افغانستان انجام دهند. در حالی این عضو پارلمان بریتانیا از حقوق زنان و دختران افغانستان دفاع می‌کند که حکومت سرپرست پس از برگشت به قدرت در آگوست ۲۰۲۱ میلادی، به تدریج اکثر حقوق اساسی و انسانی زنان را سلب کرده و آنان را حتی از رفتن به مکتب‌های بالاتر از صنف ششم و دانشگاه‌ها نیز منع کرده‌اند.