برچسب: زنان و دختران

2 ماه قبل - 75 بازدید

افسران نیروهای ویژه بریتانیا درتازه‌ترین مورد فاش کرده‌اند که برخی اعضای واحد نیروهای ویژه بریتانیا (UKSF) در افغانستان بین سال‌های ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۳ میلادی کودکان نوپا را در رختخواب‌شان به ضرب گلوله کشته‌اند و رفتار غیرقانونی آن‌ها گسترده بوده است. خبرگزاری دی‌کلسیفاید بریتانیا با نشر گزارشی گفته است که این افسر، با مخفف N۱۴۶۶ شناخته می‌شود که اعلام کرده است شاهد کشتار دو کودک در کنار والدین‌شان بوده و تلاش‌های او برای جلوگیری از این اقدام با بی‌توجهی افسران ارشد مواجه شده است. این افسر ارشد نیروهای ویژه بریتانیا در ادامه تاکید کرده است که بسیاری از اعضای نیروهای ویژه از این رفتارها آگاه بوده‌اند. یک افسر دیگر نیروهای ویژه، با مخفف N۵۴۶۱، نیز به خبرگزاری دی‌کلسیفاید بریتانیا گفته است که کشتارهای خارج از قانون در افغانستان رخ داده است. سومین سرباز، با مخفف N۲۴۴، که ماموریت‌های افغانستان را برای ستاد نیروهای ویژه زیر نظر داشت، نسبت به افزایش تعداد بازداشت‌شد‌گانی که بعدها کشته می‌شدند، ابراز نگرانی کرده بود. وزارت دفاع بریتانیا با نشر بیانیه‌ای گفته که به تحقیقات مستقل درباره افغانستان متعهد است و از همه شاهدان قدردانی می‌کند، در حالی که همزمان حمایت و شفافیت در عملکرد نیروهای ویژه را حفظ می‌کند. این در حالی است که قبل از این نیز گزارشی‌های در مورد قتل و کشتار کودکان و زنان در افغانستان توسط نیروهای بین‌المللی نشر شده است.

ادامه مطلب


2 ماه قبل - 114 بازدید

سرطان سینه یکی از شایع‌ترین سرطان‌ها در میان زنان جهان است . پیشگیری و تشخیص زودهنگام از طریق غربالگری نقش مهمی در کاهش مرگ‌ومیر ناشی از این بیماری دارد. هدف این مقاله بررسی میزان دانش و نگرش زنان نسبت به غربالگری سرطان سینه و عوامل مؤثر بر رفتارهای پیشگیرانه است. نتایج مطالعات ملی و بین‌المللی نشان می‌دهد که آگاهی عمومی درباره روش‌های تشخیص زودهنگام هنوز کافی نیست و نگرش‌های فرهنگی، ترس از تشخیص بیماری، و کمبود اطلاعات پزشکی مانع مراجعه منظم به غربالگری می‌شوند سرطان پستان شایع‌ترین نوع سرطان در میان زنان و دومین علت مرگ ناشی از سرطان محسوب می‌شود. طبق آمارهای جهانی، از هر هشت زن یک نفر ممکن است در طول زندگی خود به نوعی از سرطان سینه مبتلا شود. در کشور ما نیز روند ابتلا طی سال‌های اخیر رو به افزایش بوده است. در عین حال، پیشرفت دانش پزشکی امکان شناسایی زودهنگام این بیماری را فراهم کرده است. روش‌هایی مانند ماموگرافی، سونوگرافی، و معاینه‌ی توسط پزشک یا خود فرد ابزارهای مؤثری برای تشخیص زودهنگام‌اند. اما مؤثر بودن این روش‌ها زمانی معنا دارد که زنان با اهمیت آن آشنا باشند و نسبت به انجام منظم آن نگرش مثبت داشته باشند سطح دانش زنان درباره غربالگری دانش به معنای سطح آگاهی فرد از عوامل خطر، علائم هشداردهنده، و روش‌های غربالگری است. مطالعات نشان می‌دهد که در بسیاری از جوامع، حتی زنان تحصیل‌کرده نیز اطلاعات محدودی درباره زمان مناسب انجام ماموگرافی و نقش خودآزمایی سینه دارند در کشورما، عوامل آموزشی و فرهنگی نقش چشمگیری دارند. زنانی که از منابع معتبر مانند پزشک، رسانه‌های سلامت‌محور، یا کمپین‌های اطلاع‌رسانی اطلاعات دریافت می‌کنند، احتمال بیشتری دارد که غربالگری را جدی بگیرند. از سوی دیگر، کمبود مشاوره‌ی صحیح و ترس از نتیجه‌ی آزمایش، ممکن است زنان را از انجام آن بازدارد. بنابراین افزایش سطح دانش از طریق آموزش‌های هدفمند، بروشورهای ساده و کارگاه‌های محلی، از راهکارهای مهم برای پیشگیری به‌شمار می‌رود نگرش زنان نسبت به غربالگری: نگرش زنان متأثر از باورهای شخصی، فرهنگی و تجربه‌های فردی است. در برخی جوامع، هنوز انجام ماموگرافی با احساس شرم یا ترس از درد همراه است. همچنین تصور غلطی وجود دارد مبنی بر این‌که اگر علامتی وجود ندارد، نیازی به غربالگری نیست مطالعه‌های متعدد نشان می‌دهد زنانی که به سلامت خود اهمیت می‌دهند و نگرش مثبتی نسبت به پیشگیری دارند، بیشتر به انجام آزمون‌های دوره‌ای اقدام می‌کنند. نگرش مثبت معمولاً با حمایت خانواده، دسترسی آسان به مراکز درمانی، و اعتماد به نظام سلامت افزایش می‌یابد. از سوی دیگر، نگرش منفی حاصل از تجربه‌های ناخوشایند، هزینه‌های بالا، یا باورهای نادرست درباره خطر پرتوهای ماموگرافی می‌تواند مانع مراجعه شود. برای تغییر این نگرش‌ها، آموزش همراه با گفت‌وگوی صادقانه میان پزشک و بیمار بسیار مؤثر است. ‏عوامل اجتماعی و‌فرهنگی موثر: عوامل فرهنگی از مهم‌ترین موانع غربالگری در جوامع در حال توسعه‌اند. در برخی مناطق، صحبت درباره‌ی بیماری‌های مربوط به اندام‌های زنانه تابو تلقی می‌شود. همین موضوع موجب می‌شود زنان دیرتر برای معاینه مراجعه کنند یا علائم را پنهان سازند. همچنین سطح اقتصادی و دسترسی به خدمات درمانی نقش زیادی دارد. زنانی که درآمد بالاتر  دارند، بیشتر به غربالگری منظم می‌پردازند. در مقابل، هزینه‌ی ماموگرافی برای گروه‌های کم‌درآمد یکی از دلایل اصلی غفلت از این اقدام پیشگیرانه است. برنامه‌های حمایتی دولتی و آموزش همگانی که به‌صورت رایگان یا کم‌هزینه ارائه شوند، می‌توانند این شکاف اجتماعی را کاهش دهند. راهکار ها و پیشنهاد ها آموزش سلامت زنان: طراحی دوره‌های آموزشی ساده در مراکز درمانی، مدارس و شبکه‌های اجتماعی. افزایش دسترسی به خدمات غربالگری: استقرار واحدهای ماموگرافی سیار در مناطق دورافتاده. اطلاع‌رسانی فرهنگی هدفمند: همکاری با رسانه‌ها و افراد تأثیرگذار برای تغییر باورها. حمایت روانی و مشاوره: کاهش ترس از تشخیص بیماری و افزایش اعتماد به درمان. تشویق به خودآزمایی منظم: آموزش روش صحیح معاینه‌ی ماهیانه توسط خود فرد به‌عنوان اولین گام پیشگیری. دانش و نگرش زنان درباره غربالگری سرطان سینه نقش محوری در سلامت آنان دارد. افزایش آگاهی علمی، اصلاح نگرش‌های فرهنگی و فراهم‌سازی شرایط آسان برای انجام غربالگری می‌تواند نرخ تشخیص زودهنگام و نجات جان زنان را به‌طور چشمگیری بالا ببرد. برای دستیابی به جامعه‌ای سالم‌تر، باید میان متخصصان سلامت، رسانه‌ها، و نهادهای اجتماعی همکاری نزدیک شکل گیرد تا مفهوم پیشگیری نه‌تنها آموزش داده شود، بلکه در زندگی روزمره زنان نهادینه کرد.  نویسنده: داکتر معصومه پارسا

ادامه مطلب


2 ماه قبل - 61 بازدید

برنامه اسکان بشر سازمان ملل متحد(UN-Habitat)  در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که زنان و دختران در افغانستان هر روز با خطرات متعددی و چالش‌های مختلف مواجه هستند. این سازمان امروز (یک‌شنبه، ۹ قوس) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که از خیابان‌های ناامن گرفته تا کمبود خدمات اساسی، زنان و دختران را با خطر روبرو می‌سازد. برنامه اسکان بشر سازمان ملل متحد در ادامه تاکید کرده است که در جریان ۱۶ روز فعالیت علیه خشونت مبتنی بر جنسیت، همه باید از زنان و دختران در افغانستان حمایت کنند. این سازمان افزوده است که ایجاد فضاهای امن برای زنان و دختران ضروری است تا بتوانند ارتباط برقرار کنند، مهارت بیاموزند و در زندگی خود شکوفا شوند. این سازمان در حالی به چالش‌های روزمره زنان و دختران افغانستان اشاره کرده است که پیشتر یوناما و اداره زنان ملل متحد نیز نسبت به افزایش ۴۰ درصدی خشونت علیه زنان و دختران افغان هشدار داده‌اند. ارزیابی سازمان ملل متحد نشان می‌دهد در دو سال اخیر شمار زنانی که در معرض خطر خشونت قرار دارند تا ۴۰ درصد افزایش یافته و بیش از ۱۴ میلیون زن به خدمات محافظتی و کمک‌های فوری نیازمندند. همچنین حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند.

ادامه مطلب


2 ماه قبل - 146 بازدید

فرماندهی پولیس ولایت جوزجان اعلام کرده است که دو کودک در ولسوالی خم‌آب این ولایت ابتدا با رسیمان خفه و سپس سربریده شده‌اند. آمریت مبارزه با جرايم جنايی فرماندهی پولیس در ولسوالی خم‌آب‌ ولایت جوزجان امروز (یک‌شنبه، ۹ قوس) با نشر اعلامیه‌ای گفته است که این رویداد شام روز گذشته حدود ساعت ۵ بعد از ظهر در قریه نوآباد از مربوطات این ولسوالی رخ داده است. در اعلامیه تاکید شده است که در این رویداد، یک خانم ۳۵ ساله به نام ضیاگل همراه سه فرزند خردسالش توسط افراد ناشناس خفه شده و سپس با چاقو مورد حمله قرار گرفته‌اند. فرماندهی پولیس ولایت جوزجان افزوده است که دو کودک چهار ساله و سه ساله در این رویداد جان خود را از دست دادند و یک دختر خردسال همراه مادرش نیز زخمی شده‌اند. این رویداد در حالی صورت می‌گیرد که در ماه‌های اخیر، قتل‌های مرموز و مسلحانه نگرانی‌های زیادی را در میان شهروندان کشور ایجاد کرده است. پس از تسلط دوباره‌ی حکومت سرپرست بر افغانستان، قتل‌های مرموز زنان، کودکان و جوان در در سراسر کشور افزایش کم‌پیشینه یافته است. بیماری‌های روانی، خصومت شخصی، ازدواج‌های اجباری، خشونت خانوادگی و فشار‎های روحی ناشی از فقر و بیکاری عوامل اصلی این قتل‌ها بیان شده است. همچنین با تسلط حکومت سرپرست بر افغانستان اکثریت نهادهای حامی حقوق زنان متوقف شده است. زنان در افغانستان چون گذشته با مراجعه به نهادهای عدلی و قضایی، دیگر نمی‌توانند برای خشونت‌های وارده‌ی شان شکایت کنند و این‌گونه خشونت‌‌ها پایدار باقی مانده و افزایش پیدا می‌کند.

ادامه مطلب


2 ماه قبل - 147 بازدید

بخش زنان سازمان ملل متحد درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که نهادهای حامی زنان و دختران افغانستان با کمبود بودجه روبرو هستند، اما همچنان برای کمک به زنان خشونت‌دیده تلاش می‌کنند. این سازمان امروز (یک‌شنبه، ۹ قوس) در پیامی به مناسبت ۱۶ روز مبارزه علیه خشونت جنسیتی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که این نهاد از زنان در معرض خطر حمایت می‌کند. بخش زنان سازمان ملل متحد در ادامه تاکید کرده است که نهادهای حامی زنان و دختران در سال جاری میلادی حدود یک پنجم بودجه خود را از دست داده‌اند. بخش زنان سازمان ملل در ادامه افزوده است که نهادهای حامی زنان به دلیل قطع کمک‌ها، کمتر از ۶۰ درصد بودجه مورد نیاز خود را به‌دست آوردند. بودجه نهادهای حامی زنان در حالی کاهش یافته است که زنان و دختران افغانستان با محدودیت‌های روزافزون حکومت سرپرست مواجه هستند. همزمان با این، طی دو سال گذشته خشونت علیه زنان افغانستان ۴۰ درصد افزایش یافته است. همچنین حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند.

ادامه مطلب


2 ماه قبل - 163 بازدید

در زندگی روزمره، بسیاری از زنان احساس می‌کنند باید آرامش دیگران را حفظ کنند. آن‌ها می‌کوشند ناراحتی اطرافیان را کاهش دهند، اختلاف‌ها را حل کنند و کاری کنند که کسی دلگیر نشود. این رفتار در ظاهر نشانه‌ی مهربانی و مسوولیت‌پذیری‌ست، اما اگر به‌صورت افراطی تکرار شود، می‌تواند به فرسودگی روانی و تضعیف سلامت روان منجر شود. در روان‌شناسی، از این وضعیت با عنوان «درمان‌گری هیجانی» یا «مراقبت عاطفی افراطی» یاد می‌شود؛ حالتی که در آن فرد بیش‌ازحد درگیر تنظیم احساسات دیگران می‌شود و در این میان، احساسات خود را نادیده می‌گیرد. ریشه‌ی این رفتار را باید در تربیت و فرهنگ جست‌وجو کرد. از کودکی به دختران یاد داده می‌شود مهربان، صبور و گذشت‌کار باشند. آن‌ها می‌آموزند گریه نکنند، خشم خود را فرو ببرند و به‌جای ابراز ناراحتی، سکوت کنند تا مبادا کسی را برنجانند. همین آموزش‌ها باعث می‌شود بسیاری از زنان در بزرگسالی نقش مراقبتگر عاطفی را به عهده بگیرند؛ در خانواده، محیط کار یا روابط عاطفی. همیشه آن‌ها هستند که تلاش می‌کنند فضا را آرام کنند، حرف‌ها را نرم‌تر بزنند و احساسات دیگران را مدیریت کنند – حتی اگر خودشان در درون، رنج بکشند. تفاوت مهمی میان همدلی سالم و مراقبت عاطفی افراطی وجود دارد. در همدلی، فرد احساسات دیگران را درک می‌کند اما مرزهای روانی خود را حفظ می‌نماید. اما در مراقبت افراطی، این مرزها از بین می‌رود و فرد خود را مسوول آرامش و شادی دیگران می‌داند. چنین وضعیتی باعث می‌شود که فرد به تدریج از نیازها و هیجانات خود غافل شود و در نتیجه دچار فشار روانی و فرسودگی شود. زنانی که به‌طور افراطی مراقب احساسات اطرافیان هستند، معمولاً ویژگی‌های مشترکی دارند: اگر باعث ناراحتی کسی شوند، احساس گناه می‌کنند، در گفتن «نه» دچار مشکل‌اند و برای رضایت دیگران، از خواسته‌ها و نیازهای خود می‌گذرند. تعارض برایشان دشوار است و اغلب از بحث و مخالفت پرهیز می‌کنند. در ظاهر آرام، مهربان و سازگار به نظر می‌رسند، اما در درون، با خستگی مزمن، اضطراب و احساس تهی‌شدگی دست‌وپنجه نرم می‌کنند. این وضعیت می‌تواند پیامدهای روانی و جسمی گسترده‌ای داشته باشد. پژوهش‌ها نشان می‌دهد که استرس مزمن ناشی از مراقبت افراطی از دیگران، سطح هورمون‌های استرس مانند کورتیزول را در بدن بالا نگه می‌دارد. این افزایش مداوم می‌تواند خواب را مختل کند، تمرکز را کاهش دهد، و حتی سیستم ایمنی بدن را تضعیف نماید. از نظر روانی نیز فرد ممکن است دچار خشم فروخورده، اضطراب، افسردگی خفیف یا احساس بی‌انگیزگی شود. گاه این هیجانات سرکوب‌شده به‌صورت دردهای جسمی یا اختلالات روان‌تنی بروز می‌کنند. از دیدگاه روان‌شناسی عمقی، این الگو اغلب در دوران کودکی شکل می‌گیرد. کودکانی که در خانواده‌های پرتنش یا آشفته رشد می‌کنند، یاد می‌گیرند برای جلوگیری از تنش و درگیری، احساسات خود را پنهان کنند و مسوول آرام نگه داشتن محیط باشند. این الگو در بزرگ‌سالی نیز ادامه می‌یابد و فرد ناخودآگاه نقش «مراقب عاطفی» را در روابط مختلف زندگی بر عهده می‌گیرد. همچنین بر اساس نظریه دلبستگی، افرادی با سبک دلبستگی اضطرابی بیشتر تمایل دارند احساسات خود را سرکوب کنند تا مبادا باعث ناراحتی، طرد یا فاصله گرفتن شریک عاطفی‌شان شوند. برای رهایی از این چرخه، نخستین گام آگاهی است؛ آگاهی از اینکه چنین الگویی در زندگی ما حضور دارد. بسیاری از زنان تا زمانی که دچار خستگی شدید، دل‌زدگی از روابط یا احساس تهی شدن نمی‌شوند، متوجه نمی‌شوند که سال‌هاست بار عاطفی دیگران را بر دوش کشیده‌اند. مرحله‌ی بعد، تمرین مرزگذاری است؛ یعنی پذیرفتن اینکه هرکس مسوول احساسات خودش است. می‌توان مهربان بود، بدون آنکه فراموش کرد خود نیز نیاز به آرامش و فضا داریم. «نه» گفتن، هرچند در آغاز دشوار است، اما یکی از نشانه‌های مهم احترام به خود و دیگران است. مراقبت از خود نیز نقشی کلیدی در بازسازی تعادل روانی دارد. وقت گذراندن با خود، استراحت، پرداختن به فعالیت‌های لذت‌بخش، ورزش، یا نوشتن احساسات، به بازیابی انرژی ذهنی کمک می‌کند. همچنین گفتگو با یک روان‌درمانگر می‌تواند به فرد کمک کند تا ریشه‌های این الگو را بهتر بشناسد و به‌تدریج روابطی سالم‌تر و متعادل‌تر بسازد. البته بار تغییر تنها بر دوش فرد نیست. جامعه نیز باید در بازتعریف نقش‌های عاطفی زنان سهم بگیرد. باید این باور نادرست کنار گذاشته شود که زن همیشه باید قوی، آرام و بی‌نقص باشد. زنان حق دارند خسته شوند، ناراحت باشند و احساسات خود را بدون ترس از قضاوت بیان کنند. مردان و سایر اعضای خانواده نیز باید بیاموزند که هر فرد مسوول احساسات خود است و نمی‌توان بار هیجانی را به دیگران، به‌ویژه زنان، تحمیل کرد. در نهایت، باید پذیرفت که مراقبت از دیگران رفتاری انسانی و ارزشمند است، اما اگر از حد بگذرد به خودفراموشی منجر می‌شود. زنی که همواره در تلاش است حال دیگران را خوب کند، دیر یا زود خودش از پا می‌افتد و نیازمند مراقبت می‌شود. سلامت روان واقعی در گرو یافتن تعادل است؛ تعادلی میان دلسوزی برای دیگران و شفقت به خود. زن، همان‌قدر که حق دارد دیگران را بفهمد، شایسته‌ی فهمیده شدن است. نویسنده: مرضیه بهروزی «روانشناس بالینی»

ادامه مطلب


2 ماه قبل - 127 بازدید

رسانه‌های بین‌المللی درتازه‌ترین مورد اعلام کرده‌اند که نادیه ندیم، فوتبالیست دانمارکی افغانستانی‌تبار، برنده‌ی جایزه بین‌المللی «پای طلایی» سال ۲۰۲۵ میلادی در بخش زنان شده است. در گزارش‌ها آمده است که خانم ندیم این جایزه را از شاهزاده آلبرت دوم، پادشاه موناکو دریافت کرد و آنتونیو گریزمن، ستاره فرانسوی اتلتیکو مادرید نیز این جایزه را در بخش مردان دریافت کرده است. نهاد «جایزه بین‌المللی پای طلایی موناکو» در ادامه تاکید کرده است که نادیه ندیم نه تنها یک فوتبالیست فوق‌العاده است، بلکه زنی است که داستان زندگی‌اش همچنان برای جهان الهام‌بخش است. این سازمان در بخشی از اعلامیه‌اش افزوده است که خانم ندیم از زمین فوتبال تا شفاخانه، از توانمندسازی زنان از طریق آموزش تا شکستن موانع در ورزش، تعریفی از قدرت، انعطاف‌پذیرتری و امید است. قابل ذکر است که «جایزه پای طلایی» از جوایز معتبر دنیای فوتبال است که به بازیکنان بالای ۲۸ سال اهدا می‌شود. هر بازیکن تنها یک‌بار می‌تواند این جایزه را دریافت کند. باید گفت که نادیه ندیم اولین بازیکن دانمارکی است که این جایزه را دریافت کرده است. او با عبور از حریفانی چون الکسیا پوتیاس از بارسلونا به این جایزه رسیده است. نادیه ندیم در سال ۱۹۸۸ میلادی در شهر هرات، در غرب افغانستان متولد شده و در سال ۲۰۰۰ میلادی، همراه با خانواده‌اش به دانمارک مهاجرت کرده است. خانم ندیم عضو تیم ملی فوتبال زنان دانمارک است. او برای باشگاه‌های مطرح اروپا، از جمله منچسترسیتی انگلستان، پاری سن ژرمن فرانسه و آث میلان ایتالیا توپ زده است. در حالی نادیه ندیم برنده‌ی این جایزه می‌شود که زنان و دختران در افغانستان اجازه هیچ‌ ورزش را ندارند.

ادامه مطلب


2 ماه قبل - 65 بازدید

ریچارد لیندسی، نماینده ویژه بریتانیا برای افغانستان اعلام کرده است که موانع بر سر راه آموزش، کار و آزادی‌های اساسی زنان در این کشور باید برداشته شود. آقای لیندسی روز (پنج‌شنبه، ۶ قوس) پس از یک نشست آنلاین با زنان از ولایت‌های مختلف افغانستان، تجربیات و چالش‌های آنان در سایه محدودیت‌های حکومت سرپرست را شنیده و گفته است که مقاومت و ایستاد‌گی زنان و دختران در افغانستان الهام‌بخش است. وی در ادامه تاکید کرده است که باید محدودیت‌های علیه زنان و دختران در افغانستان لغو شود تا این کشور مسیر شکوفایی و پیشرفت را طی کند. در حالی نماینده ویژه بریتانیا برای افغانستان خواستار رفع محدودیت‌ها شده است که حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

ادامه مطلب


2 ماه قبل - 146 بازدید

یوناما یا هیأت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که راه یک زن نباید در دروازه‌ خانه‌اش ختم شود. این سازمان امروز (پنج‌شنبه، ۶ قوس) با نشر پیامی به مناسب روز جهانی محو خشونت علیه زنان در حساب کاربری فیس‌بوک خود نوشته است که گشت‌وگذار زنان حق آنان است، نه امتیازی ویژه که برای زنان در افغانستان داده شود. یوناما در ادامه تاکید کرده است که هر زن حق دارد آزادانه، در امنیت و بدون ترس قدم بزند و هیچ محدودیتی نباید مانع حضور و حرکت او در جامعه شود. این در حالی است که پس از تسلط دوباره‌ی حکومت فعلی در افغانستان، به‌دلیل وضع محدودیت‌ها، گشت‌وگذار و حضور زنان در جامعه به شدت کاهش یافته است. بخش زنان سازمان ملل نیز گفته است که آمار خشونت علیه زنان در افغانستان افزایش یافته و‌ حدود ۱۴ میلیون زن به خدمات حمایتی نیازمند هستند. در کنار آن، حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند.

ادامه مطلب


2 ماه قبل - 102 بازدید

بخش زنان سازمان ملل متحد درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که آمار خشونت علیه زنان و دختران در افغانستان به‌سرعت در حال افزایش است و میلیون‌ها زن و دختر به حمایت و حفاظت فوری نیاز دارند. این سازمان امروز (پنج‌شنبه، ۶ قوس) با نشر گزارشی گفته است که در کمتر از دو سال، شمار زنان و دخترانی که در معرض خطر جدی قرار دارند، ۴۰ درصد افزایش یافته است. بخش زنان سازمان در بخشی از گزارشش تاکید کرده است که کاهش کمک‌های مالی سبب شده است این سازمان خدمات حیاتی مقابله با خشونت مبتنی بر جنسیت را در افغانستان محدود کند. همچنین این سازمان افزوده است که هم‌اکنون حدود ۱۴ میلیون زن به خدمات حمایتی نیازمند هستند. براساس گزارش بخش زنان سازمان ملل متحد، سازمان‌های محلی تحت رهبری زنان در افغانستان حدود یک‌پنجم بودجه خود را از دست داده‌اند. بخش زنان سازمان ملل گفته است که با فروپاشی نظام‌های حمایتی پیشین پس از تسلط دوباره‌ی حکومت سرپرست، میلیون‌ها زن جایی برای مراجعه ندارند و دسترسی به خدمات حیاتی نیز به شدت محدود شده است. در حالی بخش زنان سازمان ملل این گزارش را نشر می‌کند که حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

ادامه مطلب