برچسب: رسانه گوهرشاد

4 ماه قبل - 146 بازدید

بخش زنان ملل متحد: افغانستان دومین شکاف جنسیتی جهان را دارد

بخش زنان سازمان ملل متحد اعلام کرده است که گزارش‌ها نشان می‌دهد که در نتیجه‌ی سیاست‌های سخت‌گیرانه‌ی حکومت سرپرست در برابر زنان و دختران در بیش از چهار سال گذشته، افغانستان دومین شکاف جنسیتی بزرگ جهان را دارد. این سازمان با نشر گزارشی گفته است که افغانستان ۷۶ درصد اختلاف میان زنان و مردان در حوزه‌های بهداشت، آموزش، شمول مالی و مشارکت در تصمیم‌گیری را دارد و این کشور یکی از بدترین بحران‌های حقوق بشری را تجربه می‌کند. یافته‌های بخش زنان سازمان ملل متحد، نشان می‌دهد که از هر 10 زن در افغانستان هشت نفر آنان از آموزش، کار و مهارت‌آموزی محروم اند؛ آماری که تقریبا چهار برابر مردان است. بخش زنان سازمان ملل متحد در ادامه هشدار داده است که اگر همه‌ی جمعیت افغانستان توان‌مند ساخته نشود، روند توسعه در این کشور هم‌چنان به سقوط ادامه خواهد داد. پیش از این نیز، ملل متحد هشدار داده بود که محدودیت‌های وضع‌شده بر زنان و دختران پس از حاکمیت حکومت سرپرست، دست‌آوردهای در زمینه‌ی برابری جنسیتی را از بین برده است. بر اساس داده‌های سازمان ملل، حکومت فعلی در بیش از چهار سال گذشته بیش از 80 فرمان به هدف محدودکردن زنان و دختران صادر کرده است. همچنین حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. حکومت فعلی در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

ادامه مطلب


4 ماه قبل - 280 بازدید

نان‌آور خسته کابل؛ داستان مردانگی و صبر

در دل شهر کابل، شهری که کوه‌هایش مانند دیوارهایی خاموش در اطراف مردم کشیده شده‌اند و صدای زندگی در میان دود و غبارش گم می‌شود، جوانی به نام امید زندگی می‌کرد. خانه‌ی امید در یکی از کوچه‌های باریک و خاکی جنوب شهر بود؛ جایی که بوی خاک نم‌خورده، بوی نان تازه و بوی رنج در هم آمیخته  شده بود. خانه از خشت و گل ساخته شده بود، سقفش کاه‌گل‌پوش و دیوارهایش پر از ترک بود. در گوشه‌ی حویلی حوض کوچکی بود که بیشتر اوقات خشک می‌ماند، مگر در روزهایی که باران می‌بارید. پدر امید سال‌ها پیش در یک انفجار در نزدیکی بازار کابل جان داده بود. آن روز که پدرش را در تکه‌ای پارچه پیچیده به خانه آوردند، امید هنوز نوجوان بود. در چشمانش برق کودکی بود اما همان شب آن برق خاموش شد. در یک شب، کودک از درونش رفت و مردی جوان به جای او نشست؛ مردی که هنوز پشت لبش کامل سبز نشده بود اما بار زندگی خانواده را به دوش گرفت. مادرش، زنی آرام به نام زرغونه، بود که بعد از مرگ شوهرش دیگر هیچ‌گاه نخندید. سه دختر و یک پسرش را در آغوش گرفت و زندگی را به دعا و صبر سپرد. امید از فردای همان روز کارگر شد؛ نه از روی میل، بلکه از روی ضرورت. صبح‌ها پیش از اذان فجر از خواب برمی‌خاست، وضو می‌گرفت، در دل تاریکی از کوچه رد می‌شد و به بازار می‌رفت تا شاید کاری بیابد. کارش هر روز فرق می‌کرد؛ گاهی در ساختمان‌ها، گاهی در بارفروشی‌ها، گاهی در کنار دکانداران به‌عنوان شاگرد. مزدش اندک بود، اما هر شب که به خانه بازمی‌گشت، مادرش با چشمان نگران منتظرش بود و سه خواهر کوچکش از پشت دروازه صدا می‌زدند: «آمدی بابه امید؟» و او با لبخند می‌گفت: «آمدم، بچه‌ها، نان هم آوردم.» او همیشه لبخند می‌زد و خستگی را در درون خود پنهان می‌کرد تا مبادا مادرش نگران شود. هر شب پس از خوردن نان خشک و چای سیاه، همه می‌خوابیدند و امید تنها چراغ نفتی را روشن می‌کرد و دفترهای درسی‌اش را باز می‌کرد. او شاگرد مکتب شبانه بود، با اینکه روزها جان می‌داد برای لقمه‌ای نان. با دستان پینه‌بسته‌اش قلم می‌گرفت و گاهی روی کتابش خواب می‌برد. اما هر بار با زمزمه صدای مادرش بیدار می‌شد که زیر لب دعا می‌خواند. می‌دانست که آن دعاها، همان تکیه‌گاه پنهان او هستند. زمستان که می‌آمد، کوچه‌ها پر از گل می‌شد، بوی دود در هوا می‌پیچید و سردی هوا تا مغز استخوان نفوذ می‌کرد. امید در آن سرما هم دست از کار نمی‌کشید. پایش در چکمه‌های سوراخ یخ می‌زد، اما لبش به شکایت باز نمی‌شد. هر هفته مزدش را می‌آورد، بخشی را برای غذا کنار می‌گذاشت، بخشی را برای لباس خواهرهایش. گاهی برای مادرش کمی چای یا قند می‌خرید و وقتی مادر از خوشحالی اشک در چشمش حلقه می‌زد، دلش گرم می‌شد. می‌گفت: «مادر، روزی می‌رسد که برایت خانه‌ای می‌سازم که دیگر سقفش نچکد.» مادر لبخند می‌زد اما در نگاهش غمی پنهان بود، غمی از آنکه می‌دانست پسرش زودتر از سنش بزرگ شده است. یک شب زمستان، برف سنگینی باریده بود. هوای کابل آرام بود و چراغ‌های کم‌نور در کوچه‌های خلوت می‌درخشیدند. امید پس از یک روز سخت کار، دستمزد چند هفته‌اش را گرفته بود. پول را در جیب گذاشت و در دلش نقشه می‌کشید که فردا برای مادرش چادر نو بخرد و برای ناهید، کوچک‌ترین خواهرش، دفتر و قلم. شادی کوچکی در دلش جوانه زده بود. راه خانه را در پیش گرفت، کوچه‌ها خلوت بودند و صدای پایش بر برف نرم می‌پیچید. از کوچه باریکی که همیشه از آن می‌گذشت در حال گذر بود  که ناگهان صدایی از پشت سر شنید: «ای جوان، بایست!» برگشت و سه مرد نقاب‌پوش را دید که از تاریکی بیرون آمدند. یکی از آن‌ها چاقویی در دست داشت. امید سعی کرد آرام باشد. گفت: «برادر، چیزی ندارم جز مزد کارگری، نان زن و بچه است.» اما یکی از مردها جلو آمد و یقه‌اش را گرفت. دیگری دست در جیبش کرد و پول‌ها را بیرون آورد. امید خواست مقاومت کند، دست آن مرد را گرفت و گفت: «این پول خون من است، نگیریدش.» اما مرد چاقو را بلند کرد و با یک ضربه در پهلویش فرو برد. دردی تیز در بدنش دوید، برف زیر پایش سرخ شد، و صدای قدم‌های دزدان که از کوچه دور می‌شدند در گوشش پیچید. زانوهایش خم شد، دنیا در برابر چشمانش تار شد و فقط توانست زیر لب بگوید: «خدایا، مادرم...» وقتی چشم گشود، نور سفید و بوی دارو مشامش را پر کرده بود. در اتاقی بود با دیوارهای سفید و صدای دستگاه‌ها که در گوشش می‌پیچید. داکتر جوانی بالای سرش ایستاده بود. امید به سختی لب باز کرد و با صدایی ضعیف گفت: «داکتر... من فردا می‌توانم بروم سر کار؟» داکتر مکث کرد، حیرت کرد، به چشمان نیمه‌باز او خیره شد و گفت: «چی گفتی؟ تو تازه از عمل جراحی نجات پیدا کرده‌ای، باید حداقل سه هفته استراحت کنی.» امید نفس عمیقی کشید، اشک در چشمانش جمع شد و با صدایی که از ته جانش بیرون می‌آمد گفت: «نمی‌توانم، داکتر صاحب... مادرم نان ندارد، خواهرانم چشم به راه من‌اند. اگر نروم، چه می‌خورند؟» داکتر لحظه‌ای سکوت کرد، سپس دست بر شانه‌اش گذاشت و با مهربانی گفت: «پسرم، جانت از نان هم مهم‌تر است. زنده بمان، تا زنده‌ای می‌توانی کار کنی.» امید فقط لبخند کم‌رنگی زد و چیزی نگفت. در چشمانش اشک می‌درخشید، اشکی که از درد نبود، بلکه از مسئولیت و سنگینی باری بود که بر دوش داشت. چند هفته بعد که هنوز زخم پهلویش خوب نشده بود، دوباره به سر کار برگشت. دوستانش در محل کار تعجب کردند. یکی گفت: «امید، دیوانه شدی؟ زخمت هنوز باز است.» امید لبخند زد و گفت: «نه برادر، دیوانه نیستم، مجبورم. اگر نروم، خانه‌ام بی‌نان می‌ماند.» با باندی بر پهلو، بیل در دست گرفت و دوباره خاک و سیمان را جابه‌جا کرد. هر ضربه‌ای که به زمین می‌زد، انگار با خودش می‌گفت: «من نباید بیافتم. اگر بیافتم، خانه‌ام می‌افتد.» شب‌ها باز به خانه می‌آمد، همان چراغ نفتی را روشن می‌کرد و درس می‌خواند. گاهی از درد نمی‌توانست بنشیند، اما می‌گفت: «درد عادت می‌شود، مثل فقر.» سال‌ها گذشت. زمان، زخم پهلویش را درمان کرد، اما داغ آن شب را نه. امید مردی شد قوی، آفتاب‌سوخته، اما همچنان آرام. مادرش هنوز برایش دعا می‌کرد و سه خواهرش حالا هرکدام راهی برای خود یافته بودند. مریم آموزگار شد، لیلا در شفاخانه کار گرفت، و ناهید هنوز درس می‌خواند. خانه‌شان حالا اندکی بهتر شده بود، سقف دیگر چکه‌ نمی‌کند، و نان همیشه بر سفره‌شان است. امید هر صبح پیش از رفتن به کار، مادرش را می‌بوسید و می‌گفت: «مادر، یادت است آن شب که گفتم خانه‌ای می‌سازم که سقفش نچکد؟ حالا دیگر نمی‌چکد.» مادر لبخند می‌زد و اشک می‌ریخت، همان اشک‌های آرامی که مادران کابل خوب بلدند چگونه بریزند، بی‌صدا، بی‌غرور، اما از عمق جان. شب‌ها، وقتی شهر در سکوت فرو می‌رفت و صدای سگ‌ها از دور می‌آمد، امید کنار پنجره می‌نشست، به آسمان کابل نگاه می‌کرد، به همان آسمانی که سال‌ها پیش زیر آن افتاده بود، در برف و خون، و با خودش می‌گفت: «شاید من مهندس نشدم، اما زندگی را ساختم. از درد، از خاک، از هیچ.» در آن لحظه، باد آرامی از لای کوچه‌ها می‌گذشت، بوی دود و چای را با خود می‌آورد، و در آن میان، چراغ خانه‌ی امید مثل ستاره‌ای کوچک در دل تاریکی می‌درخشید. در آن شب‌های سرد، اگر از کوچه‌های خاموش کابل بگذری، شاید هنوز صدای پای امید را بشنوی که در دل برف، آرام و محکم قدم برمی‌دارد، گویی زمین زیر پایش از ایمان او گرم می‌شود. او نه قهرمان بود، نه ثروتمند، اما در میان هزاران مرد خسته‌ی این شهر، یکی بود که معنای واقعی مردانگی را می‌دانست؛ نان‌آور خانه‌ای در کابل، که با دستان پینه‌بسته و قلبی سرشار از عشق، زندگی را بر دوش کشید و هرگز خم نشد. نویسنده: سارا کریمی

ادامه مطلب


4 ماه قبل - 202 بازدید

اخراج مهاجران افغانستانی؛ زنان میان فقر و بی‌توجهی قرار دارند

همزمان با بازگشت مهاجران افغانستانی از ایران و پاکستان، «جنبش زنان معترض شمال» نسبت به بی‌توجهی جامعه‌ی جهانی نسبت به اخراج آنان به‌ویژه افراد آسیب‌پذیر و زنان انتقاد کرده است. این جنبش با نشر اعلامیه‌ای گفته است که زنان و دختران در افغانستان با چالش‌ها و محدودیت‌های فزاینده روبرو هستند و این وضعیت سبب شده است که بسیاری آنان راه مهاجرت را در پیش گیرند؛ اما در کشورهای همسایه نیز، وضعیت مناسبی ندارند. در ادامه آمده است که زنان مهاجر افغانستانی در کشورهای همسایه، به‌ویژه در پاکستان و ایران، با شرایط دشوار و رفتارهای تحقیرآمیز روبرو اند. در اعلامیه آمده است که این زنان و دختران در میان تهدید اخراج، فقر و نبود حمایت انسانی، روزهای پرهراسی را سپری می‌کنند. جنبش زنان معترض شمال تاکید کرد که مهاجرت برای بسیاری از زنان افغانستانی به معنای نجات از جنگ و حاکمیت محدودکننده در داخل کشور بوده است؛ اما اکنون، در کشورهای میزبان نیز از ابتدایی‌ترین حقوق انسانی محروم شده‌اند. در بخشی از اعلامیه آمده است: «مهاجر بودن جرم نیست؛ زنان افغانستانی تنها پناه‌جو نیستند، آنان مادران و سرپرستان خانواده پ‌اند که برای حفظ جان و آینده‌ی فرزندان‌شان از همه‌چیز گذشته‌اند.» این جنبش هشدار می‌دهد که اخراج اجباری مهاجران افغانستانی بدون درنظرگرفتن وضعیت انسانی آنان، نقض آشکار حقوق بشر است. این جنبش از جامعه‌ی جهانی، نهادهای بین‌المللی و سازمان ملل می‌خواهد که برای جلوگیری از یک فاجعه‌ی انسانی دیگر در میان زنان و کودکان افغانستانی، اقدام فوری انجام دهند. در پی تشدید محدودیت‌های حکومت فعلی، بسیاری از زنان و دختران، فعالان حقوق بشر، روزنامه‌نگاران، نظامیان پیشین و دیگر قشرهای آسیب‌پذیر مجبور به ترک افغانستان شدند.

ادامه مطلب


4 ماه قبل - 233 بازدید

ندامحمد ندیم: نظام آموزشی مطابق به فرهنگ ‏اسلامی و افغانی تنظیم شده است

ندامحمد ندیم، وزیر تحصیلات عالی حکومت سرپرست درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که این وزارت ‏با حمایت علما و استادان، مواد درسی و نظام آموزشی کشور را مطابق به ‌‏«فرهنگ اسلامی و افغانی و خواسته‌های بازار» تنظیم کرده است.‏ تلویزیون ملی که تحت کنترول حکومت فعلی قرار دارد، با نشر گزارشی گفته است که ندامحمد ندیم این اظهارات را در سخنرانی خود در ‏دانشگاه هلمند مطرح کرده و افزوده است که به‌زودی، علاوه بر برنامه‌های موجود تحصیلات عالی، ‏برنامه‌های جدید دیگری نیز در بخش‌های مختلف ایجاد خواهد شد که ‏کشور را در بخش ارتقای علمی خودکفا می‌کند.‏ در گزارش‌ها آمده است که مسوولان حکومت فعلی با بازنگری نصاب تحصیلی، آموزش‌های دینی را بیشتر ‏کرده‌اند.‏ باید گفت که هبت‌الله آخوندزاده، رهبر حکومت فعلی، به وزارت تحصیلات عالی ‏دستور داده است که در امور خود با علمای دینی مشورت کرده و به ‏آموزش‌های عقیدتی، فکری و مذهبی دانشجویان توجه کند.‏ در حال حاضر، دانشگاه‌های افغانستان تنها به‌روی پسران و مردان باز ‏است.‏ در گزارش تازه‌ی سازمان‌های یونیسف و یونسکو آمده است که آموزش ‏عالی در ‏افغانستان دستخوش تغییر شکل عمیقی شده است.‏ براساس این گزارش، ثبت‌نام زنان از ۲۷ درصد در سال ۲۰۱۹ میلادی به ‏صفر ‏درصد در سال ۲۰۲۴ میلادی رسیده است، در حالی‌ که ثبت‌نام مردان ۴۰ ‏درصد کاهش ‏یافته است.‏ در گزارش نهادهای سازمان ملل متحد آمده است که تعداد اعضای ‏هیأت علمی نیز به‌شدت کاهش یافته است و شمار استادان زن ۷۰ ‏درصد کاهش یافته است.‏ اخیراً وزارت تحصیلات عالی حکومت فعلی، ۶۷۹ عنوان کتاب علمی و مواد آموزشی را در دانشگاه‌های دولتی و خصوصی افغانستان ممنوع اعلام کرد.

ادامه مطلب


4 ماه قبل - 170 بازدید

ملل متحد: از هر ده زن در افغانستان هشت تن از کار و آموزش محروم هستند

بخش زنان سازمان ملل متحد (UN Women) اعلام کرده که پس از تسلط دوباره‌ی حکومت سرپرست بر افغانستان، از هر ده زن هشت تن از آموزش و اشتغال محروم شده‌اند. این سازمان با نشر گزارش شاخص جنسیتی افغانستان ۲۰۲۴ میلادی گفته است که حکومت فعلی با اعمال فرامین و محدودیت‌های پی‌درپی، ساختارهاى حمايتى از حقوق زنان و دختران را از هم پاشانده و آزادی‌های اساسى آنان را مورد هدف قرار داده‌اند. بخش زنان سازمان ملل متحد در بخشی از گزارشش بخش‌های «زندگی و سلامت، آموزش و مهارت‌آموزی، اشتغال و مشارکت مالی، مشارکت در تصمیم‌گیری و آزادی از خشونت» را بررسی کرده است. این نهاد در ادامه تاکید کرده است که علاوه بر محدودیت‌های دیگر علیه زنان و دختران در افغانستان، نشر قانون امر به معروف و منع شموليت آن‌ها در انستیتوت‌های طبى، «تاثيرات چشم‌گيرى بر وضعيت زنان و در کل روى برابرى جنسيتى در كشور به‌جا گذاشته است.» بخش زنان سازمان ملل در ادامه افزوده است که طبق داده‌هاى سازمان جهانى صحت در سال ۲۰۲۴ میلادی، ميزان اميد به زندگی در افغانستان ۸۴.۱ درصد برای زنان و ۸۶.۴ درصد براى مردان بوده است. این نهاد در ادامه با اشاره به وضع محدوديت‌ها علیه آموزش دختران بالاتر از صنف ششم در مکاتب، گفته که این محدودیت سبب شده تا ميزان شموليت دختران بالاتر از ١٨ سال در تعليمات ثانوى به صفر برسد. همچنین بخش زنان سازمان ملل در بخشی از گزارشش پیش‌بینی کرده که اگر به بحران حقوق زنان در افغانستان رسيدگى نگردد و نياز به برابرى بين زنان و مردان به‌عنوان يک عنصر حياتى براى توسعه يک ملت درک نگردد، امتياز افغانستان در عرصه توسعه شاخص‌هاى توسعه، سير نزولى را طى خواهد كرد.

ادامه مطلب


4 ماه قبل - 161 بازدید

سازمان ملل: رشد بی‌برنامه شهرنشینی در افغانستان می‌تواند فقر را افزایش دهد

اداره اسکان بشر سازمان ملل متحد در افغانستان (UN-Habitat)، درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که روند شهرنشینی در افغانستان با سرعت چشم‌گیری در حال افزایش است، اما شهرهای کشور برای این رشد آمادگی لازم را ندارند. این نهاد با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که در سال ۱۹۵۰ میلادی تنها پنج درصد جمعیت افغانستان در شهرها زند‌گی می‌کردند. اداره اسکان بشر سازمان ملل متحد در افغانستان در ادامه تاکید کرده است که این رقم در سال ۲۰۲۲ میلادی به ۲۵ درصد رسیده و پیش‌بینی می‌شود تا سال ۲۰۶۰ میلادی نیمی از جمعیت کشور در مناطق شهری ساکن شوند. این نهاد در اعلامیه‌اش هشدار داده است که اگر از اکنون برای مدیریت این روند اقدام نشود، رشد بی‌برنامه‌ شهرنشینی می‌تواند به افزایش فقر، کم‌بود مسکن، و فشار بر خدمات شهری منجر شود. این نهاد تصریح کرد که شهرنشینی، در صورت برنامه‌ریزی درست، می‌تواند به یک نیروی مثبت برای توسعه و تغییر اجتماعی در افغانستان تبدیل شود. این در حالی است بیشتر مهاجرین افغانستان که در سال‌های اخیر از ایران و پاکستان اخراج شدند، ترجیح می‌دهند در شهرها ساکن شوند تا بتوانند به فرصت‌های شغلی، آموزشی، خدمات بهداشتی و امکانات رفاهی دسترسی داشته باشند. همچنین چندی پیش، برنامه‌ی اسکان بشر سازمان ملل متحد رشد شهرنشینی در ‏افغانستان را سریع خوانده بود، اما شهرهای ‏افغانستان برای چنین سرعتی آماده نیست. این سازمان گفته بود که بیش از ۴۰ ‏درصد از جمعیت شهری افغا‌نستان در کابل زندگی می‌کنند؛ ‏شهری که اکنون با جدی‌ترین بحران زیست‌محیطی و کم‌آبی ‏مواجه است.

ادامه مطلب


4 ماه قبل - 211 بازدید

تیم فوتبال زنان افغانستان در تبعید مغلوب تیم ملی زنان چاد شد

رسانه‌های بین‌المللی گزارش داده‌اند که تیم ملی فوتبال زنان افغانستان در تبعید در اولین حضور خود در رقابت‌های بین‌المللی، در چارچوب رقابت‌‌های تورنمنت «فیفا زنان را متحد می‌سازد» مقابل تیم فوتبال زنان چاد قرار گرفت و مغلوب آن تیم شد. این دیدار که ساعت ۹:۳۰ دقیقه‌ی شب گذشته (یک‌شنبه، ۴ عقرب) به وقت کابل در مراکش برگزار شده بود، تیم ملی فوتبال زنان افغانستان با نتیجه‌ی ۱-۶ مغلوب تیم ملی فوتبال زنان چاد شد. منیژه نوری، تک گول افغانستان را در نیمه‌ی اول این دیدار از روی پنالتی وارد دروازه‌ی تیم ملی زنان چاد کرد. این دیدار در نیمه‌ی اول ۱ – ۱ مساوی بود، اما در نیمه‌ی دوم با نتیجه‌ی سنگین ۶ – ۱ به نفع چاد به پایان رسید. این نخستین حضور تیم ملی فوتبال زنان افغانستان در یک رقابت بین‌المللی پس از تسلط دوباره‌ی حکومت سرپرست بر کشور است. تورنمنت «فیفا زنان را متحد می‌سازد» در ابتدا قرار بود در امارات متحده عربی برگزار شود، اما این کشور برای بازیکنان تیم ملی فوتبال زنان افغانستان ویزا صادر نکرد. این نخستین حضور این تیم در تبعید در یک رقابت بین‌المللی پس از تسلط دوباره‌ی حکومت فعلی بر کشور است. تیم فوتبال زنان افغانستان در تبعید در ادامه‌ی این رقابت‌ها در روزهای آینده به مصاف تیم‌های تونس و لیبیا نیز خواهد رفت. حکومت سرپرست پس از بازگشت دوباره به قدرت در آگوست ۲۰۲۱ میلادی، با وضع محدودیت‌های شدید، ورزش زنان را ممنوع اعلام کرده و هیچ کدام از تیم‌های ملی‌ ورزشی زنان کشور را به رسمیت نمی‌شناسد. اعضای این تیم پس از بازگشت حکومت فعلی به قدرت، از کشور خارج شده‌ و اکنون در کشورهای استرالیا، بریتانیا، آلبانی، پرتغال و امریکا پناهنده شده‌اند.

ادامه مطلب


4 ماه قبل - 369 بازدید

سرطان تخمدان

تخمدان یک جفت غدد زنانه است که در آن تخمک‌ها تشکیل شده و هورمون‌های زنانه استروژن و پروژسترون نیز در آن ساخته می‌شوند. این هورمون‌ها در ویژگی‌های زنانه مانند رشد سینه، فرم بدن و موهای بدن نقش مهمی دارند. آن‌ها همچنین در چرخه قاعدگی، باروری و بارداری نقش دارند. سرطان تخمدان یا ‏(Ovarian cancer)، زمانی ایجاد می‌شود که سلول‌های غیرطبیعی در تخمدان شروع به رشد و تقسیم به روشی کنترل نشده، می‌کنند. آن‌ها در نهایت (تومور) را تشکیل می‌دهند. اگر زود تشخیص داده نشود، سلول‌های سرطانی به تدریج در بافت‌های اطراف رشد می‌کنند و ممکن است به نواحی دیگر بدن سرایت کند. سرطان تخمدان چیست؟ سرطان تخمدان نوعی سرطان است که از اندام‌های تناسلی زنانه شروع می‌شود، زمانی رخ می‌دهد که سلول‌های تخمدان غیرطبیعی تقسیم و دچار تکثیر غیرقابل کنترلی می‌شوند. «سرطان تخمدان» یک اصطلاح عمومی برای هر تومور بدخیم اولیه تخمدان است. با این حال، انواع مختلفی از سرطان تخمدان وجود دارد؛ از جمله برخی از آن‌ها که بسیار نادر هستند و نیاز به درمان تخصصی دارند. بنابراین، تشخیص صحیح از قبل بسیار مهم است. انواع اصلی سرطان تخمدان به خاطر سلول‌هایی که این بیماری برای اولین بار در آنجا شکل می‌گیرد، نامگذاری شده اند. قبلاً اعتقاد بر این بود که سرطان تخمدان فقط از تخمدان‌ها شروع می‌شود، اما شواهد اخیر نشان می‌دهد که بسیاری از سرطان‌های تخمدان ممکن است در سلول‌های انتهای دور (دیستال) لوله‌های فالوپ شروع شوند انواع سرطان تخمدان سرطان اپیتلیال تخمدان شایع‌ترین نوع سرطان تخمدان است. سرطان صفاق اولیه و سرطان لوله فالوپ مشابه سرطان تخمدان اپیتلیال هستند و به همان روش درمان می‌شوند. انواع نادر سرطان تخمدان شامل تومورهای سلول زایا، تومورهای استرومایی و سارکوم است. علائم سرطان تخمدان سرطان تخمدان معمولاً در مراحل اولیه علائمی ایجاد نمی‌کند. هنگامی که علائم ایجاد می‌کند، می‌توانند مشابه سایر شرایط باشد. اگر هر یک از علائم را دارید و جدید هستند یا بیش از چند هفته ادامه دارند، باید با پزشک خود صحبت کنید. شایع‌ترین علائم سرطان تخمدان عبارتند از: احساس نفخ درد پشت، شکم یا لگن احساس سیری بعد از خوردن مقادیر کم تغییرات ادراری، مانند مشکل در ادرار کردن یا نیاز به ادرار فوری علائم دیگر ممکن است شامل موارد زیر باشد: تغییر در عادات روده کاهش یا افزایش وزن غیر قابل توضیح خستگی حالت تهوع یا سوء‌هاضمه درد هنگام رابطه جنسی خونریزی واژینال بین پریودها، بعد از یائسگی یا بعد از رابطه جنسی چه چیزی باعث سرطان تخمدان می‌شود؟ علت سرطان تخمدان ناشناخته است. با این حال، عواملی وجود دارد که نشان داده شده است بر شانس ابتلا به سرطان تخمدان تأثیر می‌گذارد. عوامل خطری که ممکن است خطر ابتلا به سرطان را افزایش دهند عبارتند از: سن بالا: اگر بالای ۵۰ سال هستید سرطان تخمدان شایع‌تر است. سابقه خانوادگی سرطان‌های خاص در بستگان نزدیک، از جمله تخمدان، پستان، کولورکتال و آندومتر یا یک جهش ژنی، یا سندروم لینچ را به ارث برده باشند داشتن اضافه وزن کشیدن سیگار اندومتریوز اگر هرگز باردار نشده اید (ناباروری) اگر در مورد خطر ابتلا به سرطان تخمدان نگران هستید، برای اطلاعات بیشتر و مشاوره به پزشک خود مراجعه کنید. همچنین با افزایش سن، خطر ابتلا به سرطان تخمدان افزایش می‌یابد. سرطان تخمدان چگونه گسترش می‌یابد؟ اگر سرطان تخمدان گسترش یابد، معمولاً این کار را از لگن به غدد لنفاوی، شکم، روده، معده، سینه یا کبد انجام می‌دهد. کاهش خطر ابتلا به سرطان تخمدان مطالعات نشان می‌دهد که می‌توانید کارهایی برای کاهش خطر ابتلا به سرطان تخمدان انجام دهید. که شامل: داشتن یک رژیم غذایی سالم و حفظ وزن مناسب مصرف قرص‌های ضد بارداری را در نظر بگیرید. با پزشک خود در مورد اینکه آیا آن‌ها ممکن است گزینه خوبی برای شما باشند، صحبت کنید. سابقه خانوادگی خود را بدانید و آزمایش ژنتیک را در نظر بگیرید. باز هم با پزشک خود صحبت کنید. برداشتن لوله‌های فالوپ درصورتی که تمایلی به بچه دارشدن ندارید. مطالعات نشان می‌دهد که این روش‌ها می‌تواند خطر ابتلا به سرطان تخمدان را کاهش دهد.   سرطان تخمدان و بارداری انواع مختلفی از سرطان تخمدان وجود دارد و برخی از افراد با تشخیص آن می‌توانند باردار شوند. با استفاده از ترکیبی از جراحی و درمان‌های حفظ باروری، برخی از بیماران می‌توانند پس از درمان به بچه دار شدن ادامه دهند. اگر سرطان گسترش نیافته باشد، جراح ممکن است بتواند تخمدان و‌ یا رحم را دست نخورده باقی بگذارد. علاوه بر این، ممکن است گزینه‌های دیگری برای حفظ باروری، از جمله انجماد تخمک‌ها و‌‌ یا بافت تخمدان وجود داشته باشد. پزشک زنان و متخصص غدد تولید مثل شما می‌تواند در تعیین اینکه آیا این درمان‌ها و روش‌ها ممکن است گزینه‌ای باشند کمک کند. مهم است که اهداف باروری خود را با پزشک خود در میان بگذارید. چه زمانی باید به پزشکم مراجعه کنیم؟ علائم سرطان تخمدان در سایر بیماری‌ها مشترک است، بنابراین داشتن علائم همیشه به معنای ابتلا به سرطان نیست. اگر متوجه علائم جدید شدید یا بیش از چند هفته ادامه یافته‌اند، باید به پزشک مراجعه کنید. تشخیص سرطان تخمدان در صورت داشتن علائم معمولاً با مراجعه به پزشک خود شروع می‌کنید. آن‌ها شما را معاینه می‌کنند و ممکن است شما را برای آزمایش یا مراجعه به متخصص ارجاع دهند. در صورت ابتلا به سرطان، آزمایشات بیشتری انجام دهید. این آزمایش‌ها برای پی بردن به اندازه و گسترش آن است. آزمایشات تشخیص سرطان تخمدان: سنوگرافی لگن ام آر آی و‌ سی تی اسکن آزمایش خون نمونه برداری درمان روند درمان سرطان تخمدان معمولاً شامل ترکیبی از جراحی و شیمی‌درمانی است. درمان‌های دیگر آن ممکن است در شرایط خاص استفاده شوند. مانند درمان هورمونی و ایمونوتراپی  نویسنده: داکتر معصومه پارسا

ادامه مطلب


4 ماه قبل - 292 بازدید

شورای پناهند‌گان ناروی: بازگشت مهاجران بحران را در افغانستان تشدید کرده است

شورای پناهند‌گان ناروی درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که سال‌ها خشک‌سالی در افغانستان، سبب افزایش بیکاری و فقر در این کشور شده است. این نهاد با نشر اعلامیه‌ای در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که سال‌ها خشک‌سالی زمین‌های کشاورزی را در ولایت بادغیس از بین برده و از جانب دیگر افزایش شمار بازگشت‌کنندگان به این ولایت، وضعیت را وخیم‌تر کرده است. شورای پناهندگان ناروی در ادامه تاکید کرده است که مرکز خدمات این شورا در غرب بادغیس روزانه شاهد افزایش مراجعه‌کنندگان است، اما کاهش کمک‌های بشردوستانه توان پاسخ‌گویی را محدود کرده است. این شورا از نهادهای ارائه‌کننده کمک‌های بشردوستانه خواسته است تا برای جلوگیری از گسترش بحران انسانی در افغانستان اقدام فوری انجام دهند. این در حالی است که برنامه جهانی غذا (WFP) از بحران گرسنگی در افغانستان هشدار داده و گفته که حدود یک تن از هر پنج تن در افغانستان با کم‌بود غذا مواجه است. این نهاد سازمان ملل از جامعه‌ی جهانی خواسته است تا با ادامه حمایت‌های خود، این خط حیاتی زند‌گی را برای مردم افغانستان حفظ کنند. در حالی شورای پناهندگان ناروی از گسترش فقر در افغانستان هشدار می‌دهد که اوچا یا دفتر هماهنگ‌کننده‌ کمک‌های بشردوستانه‌ سازمان ملل متحد نیز اعلام کرده که افغانستان با یکی از بدترین بحران‌های گرسنگی در جهان روبرو است. این نهاد سازمان ملل در ادامه افزوده است که ۹.۵ میلیون تن در افغانستان با ناامنی شدید غذایی مواجه هستند و از هر پنج تن، یک تن نمی‌داند وعده بعدی غذایش از کجا تأمین خواهد شد. پس از قطع کمک‌های مالی آمریکا و کاهش کمک‌های بشردوستانه‌ی سایر کشورها، نهادهای سازمان ملل متحد بارها از افزایش سوءتغذیه در افغانستان هشدار داده‌اند.

ادامه مطلب


4 ماه قبل - 216 بازدید

برنامه توسعه ملل متحد: ۱۶ هزار شغل در افغانستان ایجاد کردیم

برنامه توسعه سازمان ملل  درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که طرح تازه تضمین اعتباری این نهاد، با وجود بحران اقتصادی در افغانستان، زمینه حمایت از هزاران کسب‌وکار و ایجاد ۱۶ هزار شغل را فراهم کرده است. این نهاد با نشر گزارشی گفته است که یک‌ میلیون ‌دالری برنامه توسعه سازمان ملل و صندوق سرمایه‌گذاری توسعه سرمایه سازمان ملل، حدود ۲۰ میلیون دالر وام برای حمایت از هفت هزار و ۵۰۰ کسب‌وکار کوچک و متوسط فراهم کرده است. در ادامه آمده است که در نتیجه آن، ۱۶ هزار شغل در سراسر افغانستان ایجاد شده است. در بخشی از گزارش آمده است که از مجموع این کسب‌وکارها، بیش از دو هزار و ۲۵۰ شرکت متعلق به زنان بوده و نزدیک به پنج هزار زن در میان افراد تازه‌استخدام‌شده قرار دارند. در ادامه آمده است که برنامه تضمین اعتباری از طریق بنیاد تضمین اعتبارات افغانستان (ACGF) اجرا می‌شود و هدف آن کاهش خطر برای بانک‌ها و تشویق آنان به اعطای وام به شرکت‌های کوچک است. برنامه توسعه سازمان ملل متحد در ادامه تاکید کرده است که در این طرح، سازمان ملل بخشی از زیان بانک‌ها را در صورت بازپرداخت‌نکردن وام‌ها جبران می‌کند تا موسسات مالی با اطمینان بیش‌تری در سکتور خصوصی سرمایه‌گذاری کنند. سازمان ملل در ادامه افزوده است که این برنامه بخشی از تلاش‌های گسترده‌تر برای بازسازی و تقویت تاب‌آوری اقتصادی افغانستان است و شامل آموزش تخنیکی، توسعه محصولات مالی و گسترش خدمات قرضه‌دهی دیجیتال نیز می‌شود. در بخشی از گزارش آمده است که تجربه افغانستان نشان می‌دهد ابزارهای تضمین اعتباری، در صورت طراحی درست و همکاری نهادهای محلی، می‌توانند به‌طور چشم‌گیری سرمایه‌گذاری خصوصی را فعال و رشد اقتصادی را در شرایط بحران‌زده تسریع کنند. این در حالی است که در پی فروپاشی نظام اقتصادی و کاهش شدید فعالیت‌های تجاری پس از تسلط دوباره طالبان بر افغانستان، بیش‌تر از کسب‌وکارهای کوچک و متوسط با کم‌بود نقدینه‌گی، کاهش تقاضا و دشواری در دسترسی به منابع مالی مواجه شده‌اند. اقتصاد افغانستان یکی از شکننده‌ترین اقتصادهای جهان است و طبق آمار بانک جهانی، تولید ناخالص داخلی سرانه در سال ۲۰۲۴ میلادی تنها ۴۱۴ دالر بوده است. قطع کمک‌های بین‌المللی، محدودیت‌های آموزشی و شغلی زنان، و بی‌ثباتی سیاسی سبب شده فرصت‌های کاری برای زنان به‌شدت محدود شود. از زمان تحول سیاسی سال ۲۰۲۱ و قدرت‌گیری دوباره‌ی حکومت فعلی، دسترسی زنان به بازار کار، آموزش و فعالیت اقتصادی با محدودیت‌های گسترده روبرو است. بسیاری از کسب‌وکارهای زنان بسته شده و نرخ مشارکت اقتصادی آنان به کم‌تر از ۱۵ درصد کاهش یافته است. ممنوعیت کار زنان، اقتصاد افغانستان را بیش‌ از هر زمان دیگر متاثر کرده است.

ادامه مطلب