برچسب: رسانه گوهرشاد

2 ماه قبل - 84 بازدید

یونیسف یا صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد اعلام کرده است که شمار کودکان مبتلا به سوءتغذیه حاد در افغانستان به ۳.۷ میلیون نفر افزایش یافته است. این سازمان امروز (سه‌شنبه، ۲۵ قوس) با نشر گزارشی گفته است که سوءتغذیه کودکان در بالاترین سطح خود در چند دهه اخیر قرار داشته است. پیش از این، یونیسف شمار کودکان مبتلا به سوءتغذیه حاد در افغانستان را ۳.۵ میلیون نفر گزارش داده بود. صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل در ادامه تاکید کرده است که می‌خواهد به ۱.۳ میلیون کودک مبتلا به لاغری شدید و سوءتغذیه متوسط پرخطر، خدمات درمانی ارائه کند، اما با کمبود بودجه مواجه است. براساس گزارش، کاهش بی‌سابقه بودجه نهادهای امدادرسان، سبب شده که دسترسی به درمان به شدت محدود شود و عدم درمان سوءتغذیه کودکان، تهدیدی جدی برای زند‌گی آنان باشد. سازمان ملل افزوده است با آمدن فصل زمستان که غذا کمیاب می‌شود، احتمال مرگ کودکان افزایش یافته و شاخص‌های کلیدی نشان می‌دهند که خانواده‌های آسیب‌پذیر در افغانستان زمستان سختی را در پیش خواهند داشت. همچنین یونیسف در یک اعلامیه‌ی دیگر نیز گفته است که بحران حمایت از کودکان در افغانستان در حال عمیق‌تر شدن است. این نهاد گفته است که از میان ۲۱.۹ میلیون نفر نیازمند به کمک‌های بشردوستانه در افغانستان در سال ۲۰۲۶ میلادی، ۱۱.۶ میلیون آن کودک هستند. یونیسف در اعلامیه‌ی خود همچنین به تشدید گرسنگی در افغانستان اشاره کرده است. در تازه‌ترین گزارش طبقه‌بندی یکپارچه فاز امنیت غذایی (آی‌پی‌سی) نیز پیش‌بینی شده است که گرسنگی در زمستان پیش‌رو در افغانستان تشدید خواهد شد. در این گزارش آمده است که در این زمستان، ۱۷.۴ میلیون نفر در افغانستان با ناامنی غذایی شدید مواجه خواهند شد.

ادامه مطلب


2 ماه قبل - 133 بازدید

یونیسف اعلام کرد که افغانستان با مجموعه‌ای از بحران‌های به هم پیوسته، بلایای طبیعی، اقتصاد شکننده و دسترسی محدود به خدمات اولیه مواجه هستند و در سال ۲۰۲۶، تخمین زده می‌شود که ۲۱.۹ میلیون نفر، از جمله ۱۱.۶ میلیون کودک به کمک‌های بشردوستانه نیاز خواهند داشت. این نهاد امروز (سه‌شنبه، ۲۵ قوس) با نشر گزارشی گفته است که بحران حمایت در حال عمیق‌تر شدن است، زنان در سن باروری، کودکان، جوانان و گروه‌های حاشیه‌نشین با خطرات فزاینده‌ای روبرو هستند و با بدتر شدن شرایط، حضور مداوم یونیسف برای ارائه خدمات ضروری و محافظت از آسیب‌پذیرترین افراد حیاتی است. صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد می‌گوید در سال ۲۰۲۶ میلادی برای رسیدگی به ۱۲ میلیون نفر، از جمله ۶.۵ میلیون کودک در افغانستان، به ۹۴۹.۱ میلیون دالر بودجه نیاز دارد. در گزارش آمده است که این بودجه برای اطمینان از این‌که هر کودک در افغانستان فرصت زنده ماندن و رشد دارد، بسیار مهم است و با این بودجه، کمک‌های نجات‌بخش و خدمات اولیه به کودکان و افراد آسیب‌پذیر ارائه، نیازهای فوری بشردوستانه برطرف و تاب‌آوری جامعه تقویت خواهد شد. یونیسف در ادامه تاکید کرده است که بحران حمایت از کودکان در افغانستان در حال عمیق‌تر شدن است و زنان در سن باروری، کودکان، جوانان و گروه‌های به حاشیه رانده‌شده با خطرات فزاینده‌ای روبرو هستند. همچنین یونیسف در بخشی از گزارشش افزوده است که زنان و دختران در افغانستان با بحران سیستماتیک حقوق خود روبرو هستند و ممنوعیت آموزش و کار آنان، همراه با محدودیت‌های گسترده در زندگی روزمره، خطرات حفاظتی را افزایش داده و تاب‌آوری بلندمدت را تهدید می‌کند. صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل تصریح کرد که کمبود مزمن سرمایه‌گذاری در بخش آب، فاضلاب و بهداشت که با شوک‌های اقلیمی بی‌وقفه تشدید شده است، نیازهای بشردوستانه را تشدید و تاب‌آوری جوامع را تضعیف کرده است. یونیسف گفته است که در چنین شرایطی، حضور مداومش برای ارائه‌ی خدمات ضروری و محافظت از آسیب‌پذیرترین افراد حیاتی است. باید گفت که پیش از این اوچا دفتر هماهنگ‌کننده‌ی کمک‌های بشردوستانه‌ی سازمان ملل متحد نیز گفته بود که ۲۱.۹ میلیون نفر در سال آینده‌ی میلادی در افغانستان نیاز به کمک‌های بشردوستانه خواهند داشت. اوچا گفته بود که نهادهای بشردوستانه رسیدگی به ۱۷.۵ میلیون نفر را در اولویت قرار داده‌اند و برای رسیدگی به آنان ۱.۷۲ میلیارد دالر بودجه درخواست کرده‌اند.

ادامه مطلب


2 ماه قبل - 162 بازدید

در ادامه‌ی اجرای جزای تعزیری، دادگاه عالی حکومت سرپرست درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که چهار نفر به شمول دو زن در ولسوالی «گرزیوان» فاریاب در برابر دید مردم شلاق شده‌اند. این دادگاه امروز (سه‌شنبه، ۲۵ قوس) با نشر اعلامیه‌ای گفته است که این افراد به اتهام‌های «روابط خارج از ازدواج و زنا»، شلاق زده شدند. در بخشی از اعلامیه آمده است که این افراد به یک ـ یک سال زندان و هرکدام به ۲۵ ضربه‌ی شلاق محکوم به مجازات شده‌اند. چندی پیش نیز دادگاه عالی اعلام کرد که یک زن و یک مرد را به اتهام «رابطه‌ی نامشروع» در ننگرهار در برابر دید مردم شلاق زده است. حکومت سرپرست از زمان تسلط دوباره بر افغانستان، بارها افراد متهم را در ملاءعام شلاق زده است. همچنین حکومت فعلی بیش از ده نفر را در حضور صدها تماشاگر اعدام کرده‌ است. نهادهای بین‌المللی حقوق‌‌ بشری اعدام و مجازات بدنی علنی افراد متهم را خلاف قوانین بین‌المللی و کرامت انسانی می‌دانند و خواستار توقف آن هستند. پیشتر ریچارد بنت، گزارشگر ویژه سازمان‌ ملل برای افغانستان، اجرای حکم شلاق را ناقض قوانین بین‌المللی دانست و افزوده است: «این مجازات‌های شدید در سال ۲۰۲۵ میلادی به‌طور چشم‌گیری افزایش یافته‌اند و باید فورا متوقف شوند.»

ادامه مطلب


2 ماه قبل - 148 بازدید

سازمان غذا و کشاورزی ملل متحد درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که تخمین زده می‌شود، ۱۷.۴ میلیون تن در افغانستان در فصل زمستان با گرسنگی حاد مواجه شوند. این سازمان امروز (سه‌شنبه، ۲۵ قوس) با نشر گزارشی گفته است که کمک‌های غذایی در افغانستان محدود است و تنها به ۲.۷ درصد جمعیت این کشور می‌رسد. سازمان غذا و کشاورزی ملل متحد در ادامه تاکید کرده است که وضعیت امنیت غذایی در افغانستان همزمان با فصل زمستان در حال بدتر شدن است. سازمان غذا و کشاورزی افزوده است که مشکلات اقتصادی همزمان با بازگشت مهاجران، خشکسالی و زمین‌لرزه‌های اخیر وخیم‌تر شده است. سازمان ملل متحد تصریح کرد که براساس این گزارش، تخمین زده می‌شود، ۱۷.۴ میلیون تن از جمله زنان، کودکان و مردان در فصل زمستان با گرسنگی حاد مواجه شوند. در این گزارش آمده است: «تضعیف طولانی‌مدت اقتصاد، خشکسالی‌های مکرر و کاهش چشمگیر کمک‌های بشردوستانه سبب شده است که بخش‌های بزرگی از جمعیت قادر به تأمین حداقل نیازهای غذایی خود نباشند.» همچنین پیش از این، برنامه جهانی غذا گفته بود که این سازمان به دلیل کاهش بودجه، مجبور شده است حمایت خود را از ۱۰ میلیون نیازمند به دو میلیون تن در افغانستان کاهش دهد. باید گفت که زمین‌لرزه‌ها، خشک‌سالی گسترده، کاهش تولید مواد غذایی و بازگشت اجباری مهاجران از کشورهای همسایه، وضعیت زند‌گی مردم را بیش از پیش وخیم‌تر کرده است. براساس آمار سازمان ملل، سه‌ونیم میلیون کودک در افغانستان دچار سوءتغذیه هستند. کودکان و زنان آسیب‌پذیرترین افراد در بحران بشری افغانستان‌ اند و با کاهش کمک‌های بشری، وضعیت برای آنان بدتر خواهد شد. همچنین چندی پیش نهاد کمک‌رسانی ورلد ویژن (World Vision) اعلام کرد که افغانستان از نظر سوءتغذیه حاد کودکان، در رتبه چهارم در سراسر جهان قرار دارد. این نهاد گفته بود که حدود ۳.۷ میلیون کودک زیر پنج سال در افغانستان مبتلا به سوءتغذیه حاد هستند که حدود یک میلیون تن‌شان به‌شدت وزن از دست داده‌اند و حدود ۱.۲ میلیون زن باردار و شیرده نیز در افغانستان از سوءتغذیه حاد رنج می‌برند. بر اساس گزارش اوچا یا دفتر هماهنگ‌کننده‌‌ی کمک‌های بشردوستانه در افغانستان زنان و کودکان بیشترین آسیب را از بحران گرسنگی دیده‌اند.

ادامه مطلب


2 ماه قبل - 144 بازدید

نادر یاراحمدی، ریيس مرکز امور اتباع و مهاجران خارجی وزارت داخله ایران درتازه‌ترین مورد مدعی شده است که حدود ۵ میلیون مهاجر افغانستانی در این کشور حضور دارند. آقای احمدی این اظهارات را در مصاحبه با خبرگزاری ایسنا مطرح کرده و گفته است که ۱.۶ میلیون مهاجر بدون مدرک افغانستان از ابتدای اجرای «طرح بازگشت اتباع غیر مجاز» از این کشور اخراج شده است. وی در ادامه تاکید کرده است: «این تعداد از اتباع که از کشور طرد شده‌اند از آمار تعداد کل اتباع افغانستان در کشور کسر می‌شود و در مجموع اگر یک میلیون و ۶۰۰ هزار تن اتباع طرد شده را از شش میلیون و ۱۰۰ هزار اتباع افغانستانی در کشور کم کنیم چهار میلیون و ۵۰۰ هزار نفر از اتباع در کشور ما مانده‌اند که البته با توجه به اینکه از همه مرزها عبور غیرمجاز وجود دارد بین ۴۰۰ تا ۵۰۰ هزار نفر جمعیت اتباع افغانستانی به صورت شناور هستند.» او در بخشی از صحبت‌هایش افزوده است که ورود دوباره مهاجران بدون مدرک افغانستانی به این کشور در این اواخر افزایش یافته است. این در حالی است که ایران پس از جنگ دوازده روزه با اسرائيل، روند اخراج اجباری مهاجران افغانستان را تشدید کرده است. این کشور در هفته‌های اخیر، به طور میانگین روزانه تا حدود ۴۰۰ مهاجر افغانستان را به گونه اجباری و اختیاری اخراج کرده است. هرچند این اقدام ایران با واکنش‌های گسترده سازمان‌های حقوق بشری و مدافعان حقوق مهاجران مواجه شده است؛ اما این کشور همچنان به این روند ادامه داده است. قابل ذکر است که در کنار ایران، پاکستان نیز صدها هزار مهاجر افغانستانی را اخراج کرده و این روند تا اکنون نیز ادامه دارد.

ادامه مطلب


2 ماه قبل - 123 بازدید

آن روز، معاینه‌خانه برایم مثل همیشه نبود. دیوارها همان دیوارها بودند، بوی دوا همان بوی همیشگی، میز، چوکی، نسخه‌ها، همه سر جای‌شان؛ اما هوا انگار سنگین‌تر از هر روز بود، طوری که نفس کشیدن هم آدم را خسته می‌کرد. مریضان می‌آمدند و می‌رفتند، هر کدام با دردی در دل، با قصه‌ای که شاید هیچ‌کس حوصله شنیدنش را نداشت. من هم، مثل هر روز، میان نسخه‌ها و تشخیص‌ها گم بودم، بی‌آن‌که بدانم چند دقیقه بعد، قصه‌ای وارد این اتاق خواهد شد که تا آخر عمر از ذهنم پاک نمی‌شود. مادری با کودکش وارد شد. از همان لحظه‌ی اول، خستگی در قدم‌هایش پیدا بود؛ خستگی‌ای که نه از راه، بلکه از سال‌ها زندگی زیر بار فقر و ناچاری آمده بود. لباس‌هایش پاک بود، اما کهنه؛ از آن پاکی‌هایی که با هزار زحمت حفظ می‌شود تا مردم نگویند «بی‌غمه». کودک کنارش آرام قدم برمی‌داشت، اما نگاهش مدام به زمین بود، انگار سال‌ها تمرین کرده بود که چشم در چشم کسی نیندازد. هنوز درست ننشسته بودند که پسرک آهسته چیزی در گوش مادرش گفت. مادر بی‌درنگ جواب داد: «چپ باش بچیم، چپ باش…» دوباره گفت. و باز هم. آن‌قدر که جمله در گوشم زنگ زد. در دل گفتم: شاید کودک درد دارد، شاید تبش بالا رفته، شاید نیاز به تشناب دارد و شرم می‌کند بگوید. چند دقیقه صبر کردم، اما هر بار که کودک لب باز می‌کرد، مادر با همان جمله‌ی تکراری، آرام اما پر از اضطراب، جوابش را می‌داد: «چپ باش بچیم…» بالاخره طاقت نیاوردم. به مادر نگاه کردم و پرسیدم: «مشکلی پیش آمده؟ چرا بچه این‌قدر بی‌قرار است؟» زن، سرش را پایین انداخت. انگار پرسشم باری بود که سال‌ها روی شانه‌هایش سنگینی کرده بود. دست‌هایش را در هم فشرد. ناخن‌هایش را در پوست دست فرو برد. مدتی خاموش ماند؛ خاموشی‌ای که از هزار پاسخ، دردناک‌تر بود. سپس، با صدایی که به زحمت شنیده می‌شد، گفت: «هیچ نیست، داکتر صاحب…» اما من می‌دانستم که «هیچ» در دهان آدم‌های فقیر، اغلب یعنی «همه‌چیز». دوباره پرسیدم. این بار، اشک در چشم‌هایش جمع شد، اما نگذاشت فرو بریزد. با همان صدای شکسته ادامه داد: «برای بچیم وعده کرده بودم… اگر بعد از دوا، پیسه‌ای بمانه، بوت نو براش بخرم. حالا پیوسته می‌پرسه که پول مانده یا نی…» همان لحظه، نگاهم ناخودآگاه به پای کودک افتاد. بوت‌هایش… نه، این دیگر «بوت» نبود. یادگار فقر بود؛ شاهد تمام راه‌های خاکی، زمستان‌های سرد، و خجالت‌های پنهان. انگشت کوچکش، لاغر و بی‌پناه، از سوراخ کفش بیرون زده بود؛ انگشتی که سرما را بی‌واسطه لمس کرده بود، انگشتی که هیچ‌گاه گرمای کفِ بوت نو را نچشیده بود. احساس کردم گلویی که سال‌ها نسخه نوشته، حالا قفل شده است. نزدیک‌تر رفتم. زانو زدم تا هم‌قدش شوم، تا احساس نکند کسی از بالا به او نگاه می‌کند. با لبخندی ساختگی و دلی شکسته گفتم: «نازنین کاکا، کف بوت خوده نشان بتی، ببینم نمره‌اش چند است؟» کودک با تردید پاهایش را جلو آورد. کفِ بوت، آن‌قدر ساییده شده بود که دیگر نشانی از نمره نداشت؛ فقط سطحی صاف، خسته و تسلیم. با دستانم اندازه‌ی پایش را گرفتم. دستم لرزید — نه از سرمای اتاق، بلکه از دنیایی که همین اندازه‌گیری را به یک «اتفاق بزرگ» بدل کرده بود. به مادر گفتم: «فردا بیایید… این‌بار کاکا داکتر، برایش بوت‌های قشنگ می‌خرد.» چشم‌های کودک برق زد؛ برقی کوتاه، اما لبریز از شوقی که دل آدم را می‌سوزاند. اما مادر… انگار یک‌باره کوچک شد. شانه‌هایش لرزید، سرش پایین افتاد، و با صدایی پر از شرم و غرور شکسته گفت: «نخیر داکتر صاحب… زحمت نکشید…» آن شب، بوت‌ها را خریدم. ساده بودند، اما نو. تمیز. بی‌سوراخ. وقتی به آن‌ها نگاه می‌کردم، با خود گفتم: چه دنیای بی‌رحمی…  که یک جفت بوت نو می‌تواند سرنوشت یک روز از زندگی کودک را تغییر دهد. فردا که آمدند، کودک از همان دمِ در، چشم‌هایش به دنبال چیزی می‌گشت. وقتی بوت‌ها را دید، نفسش بند آمد. آرام نشستم. بوت‌ها را با دقت به پایش پوشاندم. انگار می‌ترسید زیاد تکان بخورد؛ انگار باور کرده بود اگر خوشحال شود، شاید کسی شادی‌اش را پس بگیرد… بعد، سرش را بالا آورد و با صدایی که می‌خواست محکم باشد، اما می‌لرزید، گفت: «کاکا داکتر… دیگه دَ بوت قصه‌اش نبودم… اما د مکتب، بچه‌ها مسخره‌ام می‌کردند. نامم را 'بوت‌کهنه' گذاشته بودند…» آن لحظه دیگر نتوانستم سرم را بالا بگیرم. اشک‌ها بی‌اجازه آمدند — نه فقط برای بوت، نه فقط برای کدک، برای دنیایی که کودکانش را با لقب، با تمسخر، با بی‌مهری، می‌شکند. برای مادری که وعده‌ی یک جفت بوت، بزرگ‌ترین امیدش شده بود. از آن روز فهمیدم: مریضی همیشه در بدن نیست. مریضی گاهی در بوت سوراخ است... در اشک فروخورده‌ی مادر است… در کودکی‌ست که یاد گرفته خواسته‌هایش را با یک «چپ باش» در گلو خفه کند. و از آن روز، هر نسخه‌ای که می‌نویسم، فقط به دوا فکر نمی‌کنم؛ به نانی فکر می‌کنم که شاید با آن پول خریده شود، به لباسی که شاید نو باشد، به بوتی که شاید دیگر، انگشت‌های کوچک کودکی را شرم‌زده نکند. نویسنده: سارا کریمی

ادامه مطلب


2 ماه قبل - 136 بازدید

بخش زنان سازمان ملل متحد درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که در شرایط محدودیت‌های شدید و تهدیدهای روزافزون، همبستگی بین‌المللی با زنان و دختران افغانستان اهمیت فراوان دارد. این نهاد با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که حمایت از زنان و دختران افغانستان در برابر محدودیت‌ها، کاهش خدمات و نقض حقوق بشر آن‌ها ضروری است. همچنین آنالنا بربوک، رییس هشتادمین نشست مجمع عمومی سازمان ملل متحد، پیشتر گفته بود: «قدرت زنان و دختران افغانستان در مواجهه با محدودیت‌ها و نقض حقوق‌شان فوق‌العاده است، اما هیچ‌کس نباید تنها بماند.» بخش زنان سازمان ملل در افغانستان ضمن تاکید بر اهمیت همبستگی جهانی، از تلاش‌های جامعه بین‌المللی برای ایستادن در کنار زنان افغان قدردانی کرده است. این نهاد در ادامه تاکید کرده است که همچنان برای حمایت از حقوق زنان و گسترش فرصت‌های آن‌ها در بخش‌های مختلف تلاش خواهد کرد. قابل ذکر است که حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

ادامه مطلب


2 ماه قبل - 179 بازدید

فرماندهی پولیس ولایت سمنگان درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که براثر وقوع یک حادثه‌ی ترافیکی در ولسوالی حضرت سلطان این ولایت، سه نفر به شمول دو زن جان باخته و پنج نفر دیگر، به شمول یک زن دیگر زخمی شده‌اند. حشمت‌الله رحمانی، سخنگوی فرماندهی پولیس سمنگان گفته است که این حادثه پیش از چاشت امروز (دوشنبه، ۲۴ قوس) در روستای «غزنی‌گک» از مربوطات ولسوالی حضرت سلطان رخ داده است. وی در ادامه تاکید کرده است که در این حادثه یک موتر نوع «سراچه» با یک «تیلر» برخورد کرده است. سخنگوی فرماندهی پولیس سمنگان در ادامه افزوده است که زخمی‌ها جهت درمان به شفاخانه‌ی ولایتی سمنگان منتقل شده‌اند. حشمت‌الله رحمانی در مورد وضعیت زخمی‌ها و علت وقوع حادثه معلوماتی ارائه نکرده است. رویدادهای ترافیکی در روزهای اخیر در ولایت‌های مختلف کشور افزایش یافته است. حوادث ترافیکی در افغانستان سالانه جان صدها نفر را می‌گیرد و صدها زخمی برجای می‌گذارد. نبود علایم ترافیکی، خرابی جاده‌ها و بی‌احتیاطی رانندگان از عوامل اصلی وقوع این حوادث گفته می‌شود.

ادامه مطلب


2 ماه قبل - 144 بازدید

سانجی ویجسکرا، مدیر منطقه‌ای یونیسف یا صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد برای جنوب آسیا، بر اهمیت سرمایه‌گذاری بر کارکنان بهداشتی زن در افغانستان تاکید کرده است. سانجی ویجسکرا این اظهارات را در بازدید از یک مرکز درمانی در کابل مطرح کرده و گفته است که حضور پرستاران زن در رسیدگی به کودکان سوءتغذیه حیاتی است. افغانستان با چالش‌های عمیق انسانی روبرو است. ممنوعیت آموزش پزشکی برای زنان، فقر گسترده و محدودیت‌های شدید بر مشارکت زنان در بخش سلامت، دسترسی میلیون‌ها نفر به خدمات بهداشتی را تهدید می‌کند. بر اساس گزارش‌های نهادهای بین‌المللی، نرخ سوءتغذیه در میان زنان و کودکان در افغانستان هم‌چنان در سطحی نگران‌کننده قرار دارد و میلیون‌ها کودک و زن به کمک‌های فوری تغذیه‌ای نیازمند هستند. یونیسف هشدار داده است که بدون سرمایه‌گذاری پایدار بر نیروی انسانی، به‌ویژه زنان، و بدون رفع موانع آموزش و اشتغال آنان در بخش سلامت، بحران سوءتغذیه و فقر در افغانستان عمیق‌تر خواهد شد. همچنین تاج‌الدین ایوالی، نماینده یونیسف در افغانستان، پیشتر هشدار داده بود که این کشور با یکی از شدیدترین بحران‌های تغذیه‌ای در جهان روبرو است. آقای ایوالی در ادامه تاکید کرده است که حدود ۳.۵ میلیون کودک دچار سوءتغذیه حاد هستند و نزدیک به یک میلیون کودک دیگر نیز به‌شدت لاغر و در معرض خطر جدی قرار دارند. یونیسف بار دیگر خواستار توجه و سرمایه‌گذاری ویژه بر کارکنان بهداشتی زن برای کاهش بحران سوءتغذیه در افغانستان شده است.

ادامه مطلب


2 ماه قبل - 115 بازدید

نهاد «افغانستان عاری از پولیو» درتازه‌ترین مورد از آغاز کارزار تطبیق واکسن فلج اطفال در برخی مناطق کشور خبر داده است. این نهاد با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که کارزار تطبیق واکسن پولیو امروز (دوشنبه، ۲۴ قوس) در مناطق مختلف کشور آغاز شده است. نهاد «افغانستان عاری از پولیو» درباره این کارزار جزییات بیشتری ارائه نکرده است. براساس گزارش سازمان صحی جهان، دو مورد مثبت بیماری پولیو (فلج اطفال) در سال جاری در افغانستان ثبت شده است. این موارد در ولایت‌های بادغیس و هلمند ثبت شده‌اند. افغانستان و پاکستان همچنان تنها دو کشوری در جهان‌اند که هنوز موارد ابتلا به بیماری فلج کودکان در آن‌ها گزارش می‌شود. قابل ذکر است که ریشه‌کنی پولیو دهه‌هاست که یکی از اهداف جهانی سلامت است. واکسیناسیون گسترده از سال ۱۹۸۸ میلادی میلادی به‌طور چشمگیری موارد ابتلا به فلج اطفال را کاهش داده است، اما ویروس همچنان باقی مانده است. در سال ۲۰۲۵ میلادی، حدود ۳۶ مورد ابتلای تأییدشده به ویروس پولیو در افغانستان و پاکستان ثبت شده است؛ دو کشوری که این بیماری هنوز در آن بومی است. در همین حال، ۱۴۹ مورد از «پولیو ناشی از واکسن» در کشورهایی از جمله نایجریا گزارش شده است. این نوع زمانی رخ می‌دهد که کودکان واکسن‌شده، ویروس را دفع می‌کنند و این ویروس پس از جهش می‌تواند در میان جمعیت واکسینه‌نشده گسترش یابد. با وجود این خطر، مقام‌های بهداشتی جهانی تاکید می‌کنند که ادامه واکسیناسیون و نظارت دقیق، کلید پایان دادن قطعی به این بیماری است.

ادامه مطلب