اوچا یا دفتر هماهنگ کننده امور بشردوستانه سازمان ملل در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که در سال روان میلادی حدود ۲۱.۹ میلیون تن در افغانستان به کمک‌های بشردوستانه نیاز دارند. این سازمان امروز (سه‌شنبه، ۱۷سنبله) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که بدون تامین مالی به موقع، روند کمک‌ها با چالش جدی مواجه می‌شود. اوچا در ادامه تاکید کرده است که با وجود نیاز جدی به کمک‌های بشردوستانه، تا آخر ماه گذشته میلادی، تنها حدود ۳۰ درصد بودجه مورد نیاز تامین شده است. دفتر هماهنگ‌کننده امور بشردوستانه سازمان ملل در ادامه افزوده است: «تا پایان آگوست، تنها ۲۹.۷٪ از ۱.۷۱ میلیارد دالر مورد نیاز تامین شده است و تاثیر آن در حال حاضر در بخش‌های مختلف احساس می‌شود.» این در حالی است که چند روز قبل نیز این نهاد از کمبود بیش از ۱۵۰ میلیون دالری بودجه کمک به بازگشت‌کنندگان، جمعیت‌های آسیب‌پذیر از رویدادهای طبیعی و بیجا‌شد‌گان داخلی خبر داده بود. این در حالی است که مطابق گزارش‌های ارایه شده از سوی نهادهای بین‌المللی و سازمان ملل متحد، افغانستان با یکی از گسترده‌ترین بحران‌های بشردوستانه در جهان مواجه است. بی‌کاری گسترده، محدویت‌ها علیه زنان، انزوای کشور و بازگشت اجباری هزاران خانواده مهاجر به کشور، سبب تشدید بحران کنونی بشردوستانه شده است.

حمیرا رضایی، فعال حقوق بشر اهل افغانستان گفته است که هزاره‌ها در افغانستان همچنان با حملات هدفمند، آزار و اذیت مذهبی، تبعیض، کوچ اجباری و تصاحب زمین‌های اجدادی‌شان روبرو هستند. خانم رضایی این اظهارات در نشست شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد در جینوا مطرح کرده و گفته است که جامعه جهانی باید آزار و اذیت تاریخی و ادامه‌دار هزاره‌ها در افغانستان را به‌عنوان نسل‌کشی به رسمیت بشناسد. این فعال حقوق بشر در بخشی از صحبت‌هایش «نقض‌های فاحش و نظام‌مند حقوق بشر علیه زنان و دختران و جامعه هزاره» را به‌شدت محکوم کرده است. وی تاکید کرد که این سوءاستفاده‌ها بسیاری را وادار کرده است تا از طریق مسیرهای خطرناک، در کشورهای همسایه و اروپا در جستجوی حمایت و پناه باشند. او افزوده است که در جریان ماه گذشته خورشیدی، انفجاری در مکتب «شمع هدایت» در غرب کابل که منطقه‌ای عمدتاً هزاره‌نشین است، دست‌کم ۴۲ کودک را زخمی کرد. این فعال حقوق بشر گفته است به گزارشگر ویژه‌ی سازمان ملل متحد در امور حقوق بشر افغانستان مأموریت داده شود تا یک گزارش موضوعی اختصاصی درباره هزاره‌ها تهیه کند. این فعال حقوق بشر تصریح کرد: «اطمینان حاصل شود که سازوکار مستقل تحقیقاتی تازه‌تأسیس برای افغانستان، نسل‌کشی و دیگر جنایات فجیع ارتکاب‌یافته علیه هزاره‌ها را در اولویت قرار داده و مسوولیت تمامی عاملان این جنایات را بررسی کند.» حمیرا رضایی گفت: «با استفاده از همه ابزارهای موجود، به کوچ اجباری، تصاحب زمین‌ها، بازداشت‌های خودسرانه و قتل‌های هدفمند هزاره‌ها در افغانستان پایان داده شود و آزادی دین یا باور آن‌ها نیز تضمین گردد.» او از کشورهای اروپایی خواسته است مسیرهای امن حمایت و پناه‌جویی را حفظ کرده و اصل عدم بازگرداندن اجباری پناه‌جویان را رعایت کنند. او تاکید کرده است که جامعه جهانی باید عاملان نسل‌کشی هزاره‌ها در افغانستان را پاسخ‌گو ساخته و عدالت و جبران خسارت را برای قربانیان و بازماندگان فراهم سازد. رضایی گفته است که جامعه جهانی باید پیش از آن‌که جان‌های بیشتر و جوامع بیشتری از هزاره‌ها از دست بروند، اقدام عملی و جدی کند.

داکتر تاج‌الدین اویوالی، نماینده‌ی یونیسف یا صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد در افغانستان  گفته است که ۹۰ درصد کودکان ده ساله در افغانستان در تلاش اند به مهارت‌های ابتدایی خواندن دست یابند. آقای اویوالی امروز (سه‌شنبه، ۱۷ سنبله) به مناسبت روز جهانی سوادآموزی با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود این موضوع را «واقعیت تلخ» توصیف کرده است و خواستار سرمایه‌گذاری در سوادآموزی اولیه در افغانستان شده است. وی در ادامه تاکید کرده است برای هر کودک باید فرصتی برای خواندن، آموختن و شکوفا شدن مهیا باشد. همچنین اوچا یا دفتر هماهنگ‌کننده‌‌ی کمک‌های بشردوستانه سازمان ملل متحد در افغانستان گفته است که کودکان افغانستان با موانع بسیار زیادی برای آموزش و یادگیری مواجه هستند. این در حالی است که حکومت فعلی طی پنج سال گذشته علاوه بر محدودیت‌ها بر زنان و دختران، آن‌ها را از آموزش نیز محروم کرده‌اند. در حال حاضر دختران بالاتر از صنف ششم از آموزش محروم هستند؛ دختران جوان نیز حق رفتن به دانشگاه‌ ندارند. براساس گزارش یونسکو یا سازمان علمی، فرهنگی و آموزشی سازمان ملل طی پنج سال گذشته حدود ۲.۴ میلیون دختر در افغانستان از آموزش محروم شده‌اند. در گزارش یونسکو آمده است که محدودیت‌ها بر آموزش دختران در کشور، روند سال‌ها پیشرفت در گسترش فرصت‌های آموزشی را متوقف کرده است.

زهرا حیدری ، ورزشکار اهل افغانستان در ۲۴مین دوره مسابقات سراسری و بین‌المللی تکواندو در کره جنوبی، به مقام سوم دست یافته و مدال برنز این رقابت‌ها را به دست آورد. در گزارش‌ها آمده است که این مسابقات با حضور ورزشکاران و نمایندگان ۱۲ کشور جهان برگزار شد. زهرا حیدری در بخش پومسه انفرادی زنان در رده بزرگسالان در مسابقات سراسری تکواندو جام رییس دانشگاه کیونگ مین با عملکرد خود در جایگاه سوم قرار گرفت . قابل ذکر است که حیدری پس از ۱۰ سال فعالیت ورزشی در ایران ، سه سال پیش به کره جنوبی مهاجرت کرد. زهرا حیدری در کنار کار، فراگیری زبان کوریایی و انگلیسی و ادامه فعالیت‌های ورزشی ، توانسته است مدرک دان ۳ تکواندو را از فدراسیون تکواندوی کره جنوبی دریافت کند. این ورزشکار پس از کسب مدال برنز، با نشر پیامی در حساب کاربری فیس‌بوک خود این موفقیت را به دختران افغانستان تقدیم کرد و نوشت که پشت این مدال، روزها و شب‌های خستگی و اشک قرار دارد. این ورزشکار اهل افغانستان ابراز امیدواری کرده است که روزی فرا برسد که هیچ دختری برای دنبال کردن رویاهایش مجبور به جنگیدن نباشد . در حالی زهرا حیدری از کسب این مدال خبر می‌دهد که زنان و دختران در افغانستان از هر نوع ورزش محروم هستند.

ریچارد بنت، گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد در امور حقوق بشر افغانستان در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که در پنج‌سال گذشته زنان و دختران از شرکت در فعالیت‌های ورزشی در سراسر کشور منع شدند. آقای بنت با نشر گزارشی تازه خود گفته است که زنان و دختران افغانستان سابقه طولانی در فعالیت‌های ورزشی دارند، اما پس از تسلط حکومت سرپرست، مشارکت آنان در ورزش ممنوع شده است. وی در ادامه تاکید کرده است که بسیاری از ورزشکاران زن و دختر برای ادامه فعالیت حرفه‌ای خود مجبور به مهاجرت شدند. گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد در امور حقوق بشر افغانستان افزوده است که این ورزشکاران همزمان تلاش می‌کنند تا بتوانند در رقابت‌های بین‌المللی به عنوان نمایند‌گان افغانستان حضور پیدا کنند و به رسمیت شناخته شوند. وی تصریح کرد که محدودیت‌ها علیه زنان و دختران، علاوه بر ورزش بخش‌های مختلف زندگی آنان را نیز تحت تاثیر قرار داده است. در حالی ریچارد بنت از محدودیت‌های ورزشی علیه دختران و زنان افغانستان انتقاد می‌کند که حکومت سرپرست پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. بر بنیاد گزارش‌ها، اگر این ممنوعیت ادامه یابد، تا سال ۲۰۳۰ نزدیک به چهار میلیون دختر ممکن است از آموزش محروم شوند.

یونیسف یا صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که برای کودکان در افغانستان، موانع زیادی بر سر راه یادگیری وجود دارد. این نهاد امروز (سه‌شنبه، ۱۷ سنبله) به مناسبت روز جهانی سوادآموزی با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که سوادآموزی درهایی را به سوی دانش، فرصت و آینده‌ای امن می‌گشاید. یونیسف در ادامه تاکید کرده است که سرمایه‌گذاری پایدار در بخش آموزش برای باز نگه‌داشتن این درها ضروری است تا هر کودکی بتواند شکوفا شود. در حالی یونیسف آموزش یا یادگیری تاکید می‌کند که حکومت سرپرست پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. بر بنیاد گزارش‌ها، اگر این ممنوعیت ادامه یابد، تا سال ۲۰۳۰ نزدیک به چهار میلیون دختر ممکن است از آموزش محروم شوند.

یونیسف یا صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است، بسیاری از کودکانی که مورد آزار و اذیت قرار می‌گیرند، به‌دلیل ترس از سرزنش، شرم یا مجازات سکوت می‌کنند. این سازمان امروز (دوشنبه، ۱۶ سنبله/۷ سپتامبر) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که کودکان هرگز نباید مجبور باشند بین درخواست کمک و روبرو شدن با عواقبی که از آن می‌ترسند، یکی را انتخاب کنند. در اعلامیه آمده است که پاسخ‌های حمایتی و بدون قضاوت می‌تواند صحبت کردن و دریافت کمک مورد نیاز را برای کودکان و نوجوانان بسیار امن‌تر کند. این در حالی است که در افغانستان، بسیاری از کودکان و‌ نوجوانان در شرایط اجتماعی نامناسبی زندگی می‌کنند و از حمایت‌های روحی و روانی کافی برخوردار نیستند. برخی کودکان در سنین پایین در خیابان‌ها کار می‌کنند و در مواردی نیز مورد آزار و اذیت قرار می‌گیرند. همچنین نهادهای حامی کودکان نیز در افغانستان وجود ندارند یا به دلیل کم بودجه متوقف شده تا به مشکلات آنان توجه و رسید‌گی کنند.

صندوق جمعیت سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که دسترسی بدون مانع همه کارکنان سازمان ملل متحد به شمول زنان و دختران به دفترهای کاری‎‌شان برا انجام مأموریت‌ها حیاتی است. این نهاد امروز (دوشنبه، ۱۶ سنبله) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که حضور همه کارکنان در محل کار برای دسترسی به افراد آسیب‌پذیر و ارائه‌ی پشتیبانی از آن‌ها به ویژه برای زنان و دختران در سراسر افغانستان بسیار حیاتی است. قابل ذکر است که سال گذشته در هفت سپتامبر حکومت سرپرست حضور کارکنان زن سازمان ملل متحد و نهادهای وابسته به آن در محل کار شان را ممنوع کردند و عملاً مانع آن شدند. آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل متحد نیز روز گذشته گفته بود که سیاست‌های تبعیض‌آمیز در برابر زنان و دختران، بر همه جنبه‌های زندگی آن‌ها اثر گذاشته است. گوترش در ادامه تاکید کرده است که محدودیت بر مشارکت کامل زنان در زندگی عمومی، آموزش و بسیاری از عرصه‌های کاری، نقض حقوق اساسی آن‌ها است و همچنان مانعی جدی در برابر توسعه‌ی اقتصادی، ثبات و ادغام مجدد افغانستان در جامعه‌ی جهانی به شمار می‌رود. همچنین او تصریح کرد که ممنوعیت کار زنان در سازمان ملل متحد، با قوانین بین‌المللی از جمله منشور سازمان ملل متحد، در تضاد است و توانایی این سازمان را برای انجام مأموریت و ارائه کمک‌های نجات‌بخش به شهروندان افغانستان را تضعیف می‌کند.

برنامه توسعه سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که از کسب‌وکارهای زنان و دختران در افغانستان حمایت می‌کند و این حمایت به شماری از آنان کمک کرده تا فعالیت‌های اقتصادی خود را توسعه دهند و به درآمد پایدار برسند. این سازمان امروز (دوشنبه، ۱۶ سنبله) با نشر گزارش تصویری گفته است که زنان و دختران، به‌عنوان نیمی از جمعیت افغانستان، ظرفیت قابل توجهی برای مشارکت در پیشرفت و شکوفایی اقتصادی کشور دارند. در گزارش آمده است که شماری از زنان و دختران با استفاده از حمایت‌های ارایه‌شده از سوی نهادهای بین‌المللی، توانسته‌ کسب‌وکارهای خود را گسترش دهند و زمینه‌ی دستیابی به درآمد پایدار را فراهم کنند. برنامه توسعه سازمان ملل متحد تاکید کرده است، زنان و دخترانی که در کنار یک‌دیگر در بخش خصوصی فعالیت می‌کنند، ضمن تبادل تجربه و مهارت، محصولاتی باکیفیت در زمینه صنایع‌دستی و جوهرسازی تولید می‌کنند. این در حالی است که پس از بازگشت حکومت سرپرست به قدرت در افغانستان، محدودیت‌های گسترده‌ای بر اشتغال و فعالیت‌های اجتماعی و اقتصادی زنان وضع شده است. زنان از کار در بسیاری از اداره‌های دولتی و شماری از نهادهای داخلی و بین‌المللی منع شده‌اند. قابل ذکر است که در چنین شرایطی، بخش خصوصی و کسب‌وکارهای کوچک از معدود حوزه‌هایی به شمار می‌روند که همچنان امکان فعالیت اقتصادی شماری از زنان در آن وجود دارد. همچنین شماری از نهادهای بین‌المللی نیز با ارایه آموزش، حمایت مالی و فراهم‌کردن امکانات لازم، تلاش کرده‌اند فرصت‌های اقتصادی برای زنان و دختران افغانستان را حفظ و تقویت کنند.

آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد از حکومت سرپرست خواسته است که فوراً ممنوعیت وضع‌شده بر کار زنان افغانستان در دفاتر این سازمان را لغو و دسترسی ایمن و بدون مانع کارکنان زن به دفاتر سازمان ملل را تضمین کنند. استیفان دوجاریک، سخنگوی دبیرکل سازمان ملل متحد با نشر اعلامیه گفته است که آقای گوترش از سران دولت خواسته است که تمام محدودیت‌های اعمال‌شده بر زنان و دختران را لغو کنند. گوترش تاکید کرده است که باید از حقوق زنان و دختران برای مشارکت کامل، برابر و معنادار در همه جنبه‌های جامعه افغانستان حمایت شود. همچنین دبیرکل سازمان ملل متحد افزوده است که محدودیت‌های اعمال‌شده بر مشارکت کامل زنان در زندگی عمومی، آموزش و بسیاری از زمینه‌های کاری، حقوق اساسی آنها را نقض می‌کند و مانعی اساسی برای توسعه اقتصادی، ثبات و ادغام مجدد افغانستان در جامعه بین‌المللی است. قابل ذکر است که از ممنوعیت کار زنان اهل افغانستان برای سازمان ملل، یک سال می‌گذرد. سال گذشته در چنین روزی حکومت فعلی ورود تمام کارمندان زن اهل افغانستان را به دفاتر سازمان ملل متحد در سراسر کشور ممنوع کردند. آنتونیو گوترش افزوده است که این محدودیت‌ مغایر با قوانین بین‌المللی، از جمله منشور سازمان ملل متحد است و ظرفیت این سازمان را برای انجام مأموریت خود و ارائه کمک‌های نجات‌بخش و سایر کمک‌ها به مردم افغانستان در زمانی که نیازها همچنان بالاست، تضعیف می‌کند. وی می‌گوید که دسترسی بدون مانع همه پرسنل سازمان ملل متحد به محل کارشان برای انجام مأموریت آن و دسترسی و حمایت از افراد آسیب‌پذیر، به ویژه زنان و دختران، مطابق با آداب و رسوم فرهنگی، بسیار مهم است. آنتونیو گوترش گفته است که اطمینان از اینکه زنان می‌توانند کمک‌های بشردوستانه و خدمات ضروری را به زنان و دختران ارائه دهند، برای یک واکنش مؤثر و اصولی بسیار مهم است. سازمان ملل متحد پیش از این نیز بارها خواستار لغو ممنوعیت کار زنان اهل افغانستان در دفاتر این سازمان شده بود، اما حکومت فعلی تا اکنون به این درخواست‌ها توجه نکرده‌اند.