برچسب: افغانستان

7 ساعت قبل - 41 بازدید

همزمان با روز جهانی مبارزه با کار کودکان، دفتر هیأت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان می‌گوید که کودکان به ویژه دختران محروم از آموزش بیشتر در معرض کارهای زیان‌بار قرار می‌گیرند و استثمار می‌شوند. یوناما با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که کودکان در سراسر افغانستان در جاده‌ها، بازارها، مزارع، معادن و کارگاه‌ها به «کارهای دشوار و خطرناک» مشغول‌اند. امروز (جمعه، ۲۲ جوزا) مصادف با «روز جهانی مبارزه با کار کودکان» که از امسال با شعار «کارت سرخ به کار کودکان: بازی عادلانه برای کودکان، کار شایسته برای بزرگسالان» تجلیل می‌شود. این سازمان در بخشی از پیامش تاکید کرده است که کودکان باید «فرصت آموختن، بازی و رشد در محیط امن و سالم» را داشته باشند. دفتر نمایندگی سازمان ملل گفته است: «هنگامی که کودکان به‌ویژه دختران از آموزش محروم می‌شوند بیشتر در معرض کارهای زودهنگام، زیان‌بار و استثمار قرار می‌گیرند.» در ادامه آمده است که محدودیت‌های حکومت سرپرست علیه کار زنان، اغلب خانواده‌ها را وادار می‌سازد تا برای تأمین نیازهای اقتصادی خود به کار کودکان متکی شوند. یوناما افزوده است که کودکان شایسته‌ی فرصت‌های برابر برای بازی، دسترسی به آموزش و حفاظت در برابر استثمار، سوءاستفاده و آسیب هستند. قابل ذکر است که وضعیت کودکان در افغانستان همواره ناگوار گزارش می‌شود. براساس آمارهای نهادهای مرتبط به سازمان ملل متحد در سال ۲۰۲۵ میلادی میلادی، بیش از ۲.۲ میلیون کودک دختر به دلیل محدودیت‌ها از آموزش محروم شده‌، بیش از یک میلیون کودک به دلیل گسترش فقر به کارهای شاقه روی آورده‌اند و بیش از ۳.۵ میلیون کودک زیر پنج سال به دلیل گرسنگی و ناامنی غذایی دچار سوءتغذیه هستند.

ادامه مطلب


10 ساعت قبل - 181 بازدید

سرک هنوز خلوت بود. نه از شلوغی همیشگی خبری بود، نه از صدای بوق موترها. فقط چند دکان نیمه‌باز، یک نانوایی و چند مرد که زودتر از بقیه شهر بیدار شده بودند، دیده می‌شد. در گوشه‌ای از پیاده‌رو، دختری روی یک چهارپایه کوتاه نشسته بود. جلوی پایش جعبه چوبی کوچکی بود که در آن دو بوتل واکس، یک برس سیاه و یک پارچه کهنه دیده می‌شد. دختر سرش پایین بود و بند کفش‌های خودش را مرتب می‌کرد. نامش فاطمه است؛ هفده ساله. نه داستان خاصی دارد و نه زندگی متفاوتی نسبت به هزاران دختر دیگر این شهر. اگر کسی از کنارش رد شود، شاید فقط او را به‌عنوان «دختر کفش‌رنگ‌کن» ببیند. اما پشت این تصویر ساده، زندگی‌ای جریان دارد که با تصمیم‌های سخت و ناخواسته شکل گرفته است. فاطمه در خانواده‌ای شش‌نفره زندگی می‌کند: پدر، مادر، سه خواهر کوچک‌تر و خودش. خانه‌شان در حاشیه شهر است؛ جایی که کرایه کمتر است، اما فاصله تا مرکز زیاد. پدرش پیش از این راننده موتر بود، اما بعد از مدتی موترش را فروخت تا قرض‌هایش را بدهد. حالا کار ثابت ندارد؛ بعضی روزها بارکشی می‌کند و بعضی روزها بیکار می‌ماند. مادرش خانه‌دار است؛ زنی که تمام عمرش را در همین چهار دیواری گذرانده و حالا تنها دل‌خوشی‌اش زنده‌ماندن فرزندانش است. تا قبل از بسته‌شدن مکاتب، فاطمه شاگرد صنف دهم بود. هر روز مسیر طولانی خانه تا مکتب را پیاده می‌رفت. گاهی خسته می‌شد، اما شکایت نمی‌کرد. مکتب برایش فقط درس نبود؛ جایی بود که احساس می‌کرد دیده می‌شود و شنیده می‌شود. معلم ادبیاتش همیشه می‌گفت: «فاطمه، اگر بخواهی، می‌توانی خوب بنویسی.» همین یک جمله برایش کافی بود تا شب‌ها مشقش را با دقت انجام دهد. وقتی مکاتب بسته شد، فاطمه مثل خیلی‌ها اول منتظر ماند. گفتند موقت است و دوباره باز می‌شود. اما روزها گذشت و هیچ تغییری نیامد. اوایل، هنوز برنامه روزانه داشت: صبح بیدار می‌شد، کتاب می‌خواند و تمرین می‌نوشت. اما وقتی دید هیچ‌کس از آینده چیزی نمی‌داند، انگیزه‌اش کم‌کم از بین رفت. در همان روزها، وضعیت خانه هم بدتر شد. قرض‌ها بیشتر شد و مصرف دوا برای مادرش افزایش یافت. خواهرانش مکتب ابتدایی می‌رفتند و هرچند هزینه‌شان کم بود، اما صفر هم نبود. فاطمه احساس می‌کرد فقط مصرف است، نه کمک. این احساس آرام‌آرام سنگین شد. اولین بار فکر کار کردن از جایی آمد که انتظارش را نداشت. یک روز که برای خرید سبزی بیرون رفته بود، دید دختری هم‌سن خودش کنار سرک کفش رنگ می‌کند. دختر نه می‌خندید، نه حرف می‌زد؛ فقط کار می‌کرد. مردم می‌آمدند و می‌رفتند. فاطمه ایستاد و نگاه کرد، نه از روی کنجکاوی، بلکه از روی مقایسه. با خودش گفت: «او هم مثل من است. چرا او می‌تواند و من نه؟» چند روز بعد، موضوع را با پدرش در میان گذاشت. پدر اول مخالفت کرد و گفت: «این کار برای دختر خوب نیست.» اما وقتی فاطمه از وضعیت خانه، از قرض‌ها و از شرمندگی‌ای که هر شب می‌بیند، گفت، پدرش چیزی نگفت. سکوتش یعنی اجازه. روز اول، فاطمه هنوز مطمئن نبود. دلش می‌خواست کسی او را نشناسد. چادرش را محکم‌تر بست و جعبه واکس را از همان دختر قبلی قرض گرفت. کنار سرک نشست. دست‌هایش سرد بود؛ نه از هوا، بلکه از ترس. اولین مشتری چند دقیقه طول کشید تا بیاید؛ مردی میانسال که بدون نگاه‌کردن گفت: «سیاه کن.» فاطمه کفش را گرفت. دست‌هایش لرزید. واکس زیاد زد؛ کفش براق شد، اما نه تمیز. مرد پول داد و رفت؛ نه تشکر، نه اعتراض. آن روز فقط ۸۰ افغانی درآمد داشت. وقتی پول را به مادرش داد، مادر چیزی نگفت؛ فقط پول را گرفت و در گوشه‌ای گذاشت. اما شب، وقتی فکر می‌کرد فاطمه خواب است، آرام گفت: «خدا کند مجبور نبودی.» روزهای بعد بهتر شد. فاطمه یاد گرفت؛ یاد گرفت کجا بنشیند که مشتری بیشتر باشد، چه وقت حرف نزند و چه وقت فقط سرش پایین باشد. کم‌کم درآمدش به ۱۵۰ افغانی رسید و بعضی روزها، اگر شلوغ بود، به ۲۰۰ افغانی هم می‌رسید. این پول سهم بزرگی از مصارف خانه را پوره می‌کرد. فاطمه حالا برنامه مشخصی دارد: صبح‌ها زود می‌رود، قبل از شلوغی؛ ظهر برمی‌گردد و نان می‌خورد، دوباره عصر می‌رود. بعضی وقت‌ها خسته است، کمرش درد می‌کند و انگشتانش خشک می‌شود. اما وقتی می‌بیند خانه بدون قرض می‌چرخد، ادامه می‌دهد. دلتنگی برای مکتب هنوز هست، اما دیگر مثل قبل دردناک نیست. شاید چون عادت کرده یا چون زندگی اجازه نداد بیشتر فکر کند. با این حال، شب‌ها گاهی کتاب‌هایش را ورق می‌زند. بعضی درس‌ها را یادش رفته، بعضی را نه. هنوز می‌گوید: «اگر باز شود، برمی‌گردم.» اما این را آرام می‌گوید، طوری که اگر نشد، خودش هم نشنود. وقتی از فاطمه می‌پرسی چه پیامی برای دختران دیگر دارد، زیاد حرف نمی‌زند. بعد از مکثی طولانی می‌گوید: «امید را کسی به ما نمی‌دهد. خودمان باید نگهش داریم. حتی اگر کوچک باشد. حتی اگر فقط برای زنده‌ماندن باشد.» او کفش رنگ می‌کند؛ نه برای افتخار و نه برای داستان‌شدن، فقط برای این‌که خانه‌شان خاموش نماند. فاطمه قهرمان نیست، فقط دختری است که وقتی راه بسته شد، ایستاد و راه دیگری پیدا کرد؛ راهی که سخت است، اما واقعی است. نویسنده: سارا کریمی

ادامه مطلب


1 روز قبل - 60 بازدید

نهاد «افغانستان عاری از پولیو» در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که کارزار تطبیق واکسن پولیو در ولایت ننگرهار به‌منظور ریشه‌کن کردن این بیماری در افغانستان، آغاز می‌شود. این نهاد امروز (پنج‌شنبه، ۲۱ جوزا) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که کارزار واکسن پولیو روز شنبه هفته‌ی آینده در ولسوالی‌های ولایت ننگرهار برگزار خواهد شد. براساس اعلام این نهاد، در این کارزار واکسن تزریقی (fIPV) و واکسین قطره‌ای پولیو (OPV) برای کودکان تطبیق می‌شود. همچنین نهاد «افغانستان عاری از پولیو» در ادامه تاکید کرده است که تطبیق هم‌زمان این دو نوع واکسن، سیستم معافیتی کودکان را تقویت کرده و در جلوگیری از شیوع ویروس پولیو نقش مهمی دارد. این نهاد از خانواده‌ها خواسته است تا برای محافظت از کودکان خود در برابر بیماری فلج اطفال، آنان را واکسن کنند. همچنین صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد (یونیسف) نیز اعلام کرده بود که فلج اطفال (پولیو) درمان ندارد، اما قابل پیش‌گیری است و هر کودک باید در برابر این بیماری محافظت شود. افغانستان و پاکستان کشورهای هستند که بیماری پولیو به‌گونه کامل در آن‌ها محو نشده است. قابل ذکر است که در سال ۲۰۲۵ میلادی نُه مورد مثبت بیماری فلج اطفال در افغانستان ثبت شده بود، اما در سال جاری میلادی تا کنون از ثبت موارد جدید، گزارش نشده است. همچنین سازمان جهانی صحت هشدار داده است که تا زمان ریشه‌کنی کامل پولیو در سطح جهان، افغانستان همچنان در معرض خطر انتقال بین‌المللی ویروس است و همکاری با برنامه‌های جهانی و هماهنگی با پاکستان برای واکسینه کردن جمعیت در مناطق مرزی ضروری است. این نهاد نسبت به افزایش خطر ویروس‌های مشتق از واکسن (cVDPV) در برخی مناطق جهان هشدار داده و تاکید کرده است که واکسیناسیون گسترده و نظارت مستمر، تنها راه جلوگیری از شیوع بیش‌تر بیماری است.

ادامه مطلب


2 روز قبل - 79 بازدید

یونیسف یا صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد بر اهمیت فعالیت کودکان در مراکز تغذیه و رشد کودک تاکید کرده است. این نهاد در حساب کاربری ایکس خود با نشر تصاویری از یک دختر خردسال در یک مرکز تغذیه و رشد کودکان در کابل، نوشته است که وی در این‌جا نقاشی می‌کند. در ادامه آمده است که مادر این کودک، فعالیت‌های نقاشی، قصه‌گویی و بازی‌های گروهی کودکان را در این مرکز، برای رشد کودکان بسیار موثر یافته است. صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد در ادامه تاکید کرده است که ۵۰ مرکز از این نوع به کودکان و خانواده‌های‌شان کمک می‌کند تا به خدمات تغذیه و رشد و تکامل دوران کودکی(ECD) در نزدیکی محل زند‌گی خود دسترسی داشته باشند. در ادامه آمده است که رشد و تکامل دوران کودکی(ECD) شامل رشد جسمی و سلامت، تغذیه مناسب، رشد ذهنی و شناختی، یادگیری و مهارت‌های‌ زبانی، رشد عاطفی و اجتماعی و همچنین تعامل با دیگران است. جنگ‌ها، بحران‌های مزمن و فقر در افغانستان سبب شده است که کودکان از تغذیه، رشد و آموزش مناسب محروم شوند. همچنین رییس برنامه جهانی غذا در افغانستان در نشستی در ژنو هشدار داد که سوءتغذیه حاد در میان کودکان به‌سرعت در حال افزایش است و کاهش بودجه باعث شده است که این نهاد، تنها توانایی درمان یک کودک از هر چهار کودکی را که به درمان نیاز دارند، داشته باشد.

ادامه مطلب


2 روز قبل - 101 بازدید

یان اگلند، رییس شورای پناهندگان ناروی اعلام کرده است که بیش از چهار میلیون پناه‌جوی اهل افغانستان در ایران همزمان با پیامدهای جنگ در منطقه و تحریم‌های اقتصادی، با بحران شدید معیشتی و کمبود منابع مالی روبرو شده‌اند. آقای اگلند با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود هشدار داد که بسیاری از خانواده‌های پناه‌جویان توان تأمین هزینه‌های اساسی زندگی را ندارند. او تاکید کرده است که با شماری از خانواده‌های پناه‌جوی اهل افغانستان در ایران دیدار کرده است. وی در ادامه تصریح کرد که در حاشیه تهران با خانواده محمود دیدار کرده که بر اثر یک بیماری عصبی دچار معلولیت شده است. محمود پیش از این بیماری، دکمه‌ساز بود و اکنون همسر و فرزندانش تلاش می‌کنند کسب‌وکار او را ادامه دهند. رییس شورای پناهندگان ناروی افزوده است که این خانواده بدون کمک‌های نقدی این شورای قادر به پرداخت کرایه خانه نیست و با خطر بی‌خانمانی روبرو است. او ابراز نگرانی کرد که وضعیت چهار میلیون پناه‌جوی افغانستانی در ایران در سایه پوشش گسترده جنگ خاورمیانه کمتر مورد توجه رسانه‌ها و جامعه جهانی قرار گرفته است. همچنین آقای اگلند از دیدار با یک خانواده ۹ نفره افغانستانی در شهر ری، در جنوب تهران، خبر داد و گفت سه عضو این خانواده دارای معلولیت هستند. او می‌گوید که ابراهیم، پدر خانواده به‌عنوان کفاش تنها نان‌آور خانواده است و این خانواده برای تأمین هزینه‌های اجاره خانه، مواد غذایی و دارو با مشکلات جدی مواجه است. او خواستار افزایش کمک‌های بین‌المللی به پناه‌جویان اهل افغانستان در ایران شد و هشدار داد که این جمعیت بزرگ پناه‌جویی با کمبود بودجه و توجه جهانی روبرو است. شورای پناهندگان ناروی پس از جنگ ایران بارها تاکید کرد که این جنگ زندگی مهاجران اهل افغانستان را فروپاشیده است.

ادامه مطلب


2 روز قبل - 73 بازدید

اوچا یا دفتر هماهنگ‌کننده امور بشردوستانه سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد، بر سرمایه‌گذاری برای کمک به جوامع جهت خودکفایی و تاب‌آوری تاکید کرده است. این نهاد امروز (پنج‌شنبه، ۲۱ جوزا) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود، تصاویری از خانواده‌هایی که خواستار شغل و فرصت‌های کاری هستند منتشر کرده است. اوچا در ادامه تاکید کرده است که این خانواده‌ها یک درخواست ساده دارند و آن هم شغل است. همچنین دفتر هماهنگ‌کننده امور بشردوستانه سازمان ملل در ادامه افزوده است: «از درگاه خانه‌ای در بامیان، خانواده‌ها درخواستی ساده را به اشتراک می‌گذارند: شغل. ما آماده کار هستیم، فقط به فرصت‌ها نیاز داریم.» این نهاد تصریح کرد، در حالی که نیازهای بشردوستانه در افغانستان ادامه دارد، سرمایه‌گذاری در امور معیشتی‌ برای کمک به جوامع جهت بازیافتن خوداتکایی و تاب‌آوری ضروری است. این در حالی است که به تازگی، جورجیت گانیون، سرپرست یوناما، در گزارشی به شورای امنیت سازمان ملل گفته است افغانستان همچنان یکی از بزرگ‌ترین بحران‌های بشردوستانه جهان است و در سال ۲۰۲۶ حدود ۲۱٫۹ میلیون تن، به کمک‌های بشردوستانه نیاز دارند. همچنین چند وقت پیش برنامه جهانی غذا با نشر گزارشی گفته بود که سال گذشته بیش از ۱۲.۴ میلیون تن در افغانستان، کمک‌های تغذیه‌ای دریافت کردند، اما کاهش منابع مالی سبب شده شمار زیادی از خانواده‌های نیازمند از فهرست کمک‌ها کنار گذاشته شوند. برنامه جهانی غذا در ادامه هشدار داده است که توقف یا کاهش بیشتر کمک‌ها می‌تواند کودکان و مادران بیشتری را به مرحله سوءتغذیه حاد بکشاند و خانواده‌ها را در برابر شوک‌های اقتصادی و اقلیمی آسیب‌پذیر بسازد. در گزارش آمده است که در بسیاری از مناطق افغانستان، خانواده‌ها برای تامین غذای روزانه با دشواری شدید روبرو هستند و بسیاری از آنان منبع درآمدی ندارند.

ادامه مطلب


3 روز قبل - 57 بازدید

خالده پوپل، کاپیتان پیشین تیم ملی فوتبال زنان افغانستان، از سوی مجله تایم در فهرست ۱۰۰ چهره تاثیرگذار ورزش جهان در سال ۲۰۲۶ میلادی قرار گرفته است. مجله تایم در این فهرست، برای نخستین‌بار تاثیرگذارترین شخصیت‌های دنیای ورزش را معرفی و ستایش می‌کند. در گزارش آمده است که نام خالده پوپل در این فهرست، به دلیل نقش برجسته او در توسعه ورزش زنان و حمایت از حقوق ورزشکاران زن افغانستان صورت گرفته است. خانم پوپل پس از سال‌ها فعالیت در عرصه فوتبال و دفاع از حقوق زنان، به یکی از شناخته‌شده‌ترین چهره‌های ورزش افغانستان در سطح بین‌المللی تبدیل شده است. مجله تایم در معرفی خالده پوپل نوشته است که او در سال ۲۰۰۷ میلادی از بنیان‌گذاران نخستین تیم ملی فوتبال زنان افغانستان بوده و علاوه بر حضور در میدان، برای گسترش فوتبال زنان و افزایش مشارکت دختران در این ورزش نیز تلاش کرده است. در ادامه آمده است که با قدرت‌گیری دوباره حکومت سرپرست، ورزش زنان در افغانستان عملاً متوقف شد و فدراسیون فوتبال افغانستان در سال ۲۰۲۱ میلادی تیم ملی زنان را منحل کرد و در پی این تحولات، بسیاری از فوتبالیست‌های زن، از جمله خالده پوپل، ناچار به ترک کشور شدند. تایم می‌افزاید که پوپل پس از مهاجرت به دنمارک به فعالیت‌های خود ادامه داد و در ایجاد و سازمان‌دهی تیم «افغان وومن یونایتد» نقش محوری داشت؛ تیمی متشکل از فوتبالیست‌های زن افغانستان که در کشورهای مختلف زندگی می‌کنند. بر اساس این گزارش، خالده پوپل رهبری کارزارهایی را برای به‌رسمیت شناخته شدن این تیم از سوی فدراسیون جهانی فوتبال (فیفا) بر عهده داشت. این کارزارها سرانجام در اپریل امسال به نتیجه رسید و فیفا این تیم را به رسمیت شناخت. با این تصمیم، بازیکنان افغانستانی عضو «افغان وومن یونایتد» می‌توانند در رقابت‌های بین‌المللی، از جمله مسابقات انتخابی المپیک تابستانی ۲۰۲۸ شرکت کنند. فهرست «۱۰۰ چهره اثرگذار ورزش جهان» هر سال از سوی مجله تایم منتشر می‌شود و از ورزشکاران، مربیان و شخصیت‌هایی که تأثیر چشمگیری بر دنیای ورزش گذاشته‌اند، تقدیر می‌کند.

ادامه مطلب


3 روز قبل - 87 بازدید

در پی بازداشت زنان و دختران به دلیل عدم رعایت حجاب اسلامی در هرات، ریاست اطلاعات و فرهنگ این ولایت اعلام کرده است که صدای زنان عورت است، پوشاندن تمام بدن زن لازم است، و پنهان کردن روی زن به سبب ترس از فتنه ضروری است. آژانس خبری باختر که تحت کنترول حکومت سرپرست قرار دارد،  امروز (چهارشنبه، ۲۰ جوزا) اطلاعیه‌ای درباره پوشش زنان منتشر کرده و در آن آمده است که زنان مسلمان مکلف هستند بدن و روی خویش را از نامحرمان پنهان کنند و ستر زنان مسلمان و صالح از زنان کافر و فاسق از ترس فتته واجب است. در ادامه آمده است که نگاه کردن مردان بالغ بیگانه به بدن و روی زنان و نگاه کردن زنان بالغ به مردان بیگانه حرام است. در این اطلاعیه آمده است که هرگاه زن بالغ برای حاجت ضروری از خانه بیرون شود مکلف است صدا، روی و بدن خود را ستر نماید. این دستورات ماده سیزدهم «قانون امر به معروف» حکومت فعلی است. ریاست اطلاعات و فرهنگ هرات در این اطلاعیه پوشش تمام بدن زن، پنهان کردن صورت، نازک و چسبان نبودن لباس، ممنوعیت بلند کردن صدا و همچنین ممنوعیت نگاه مردان بیگانه به زنان را الزامی عنوان کرده و خروج بدون ضرورت زنان از خانه را محدود ساخته است. براساس معلومات منابع نیروهای حکومتی پس از سرکوب اعتراضات مردمی در جبرئیل هرات، وضعیت امنیتی را در این شهر تشدید کرده است.

ادامه مطلب


3 روز قبل - 68 بازدید

وزارت امور خارجه بریتانیا در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که حدود ۲۲ میلیون تن در افغانستان به کمک‌های بشردوستانه نیاز دارند و این کشور همچنان به حمایت از مردم افغانستان، به‌ویژه زنان و دختران، ادامه خواهد داد. این وزارت با نشر گزارشی گفته است که میلیون‌ها تن در افغانستان با مشکلات متعدد انسانی روبرو هستند و تغییرات اقلیمی نیز بر وضعیت آسیب‌پذیر آنان افزوده است. وزارت امور خارجه بریتانیا در ادامه آمده است که این کشور در سال مالی گذشته بیش از ۲۰۰ میلیون دالر کمک بشردوستانه و ضروری برای افغانستان اختصاص داده است. در ادامه آمده است که کمک‌های بریتانیا در سال گذشته دست‌کم برای ۲.۷ میلیون تن در افغانستان ارائه شده است که از این میان ۱.۷ میلیون تن را زنان و دختران تشکیل می‌دادند. همچنین بریتانیا در ادامه تاکید کرده است که متعهد است نیمی از دریافت‌کنند‌‌گان کمک‌های این کشور را زنان و دختران تشکیل دهند. وزارت خارجه بریتانیا گفته است که این کشور با همکاری نهادهای همکار تلاش می‌کند مشارکت زنان در روند ارایه کمک‌های بشردوستانه حفظ شود و دسترسی آنان به خدمات و کمک‌ها، با وجود محدودیت‌های موجود، تضمین گردد. بر اساس آمار برنامه‌ جهانی غذا، در حال حاضر بیش از ۱۷ میلیون شهروند افغانستان با ناامنی شدید غذایی روبرو هستند و نزدیک به پنج میلیون زن و کودک زیر پنج سال دچار سوءتغذیه‌ی شدید هستند.

ادامه مطلب


3 روز قبل - 47 بازدید

سازمان جهانی مهاجرت (IOM) از برگزاری نمایشگاه آثار هنری در بزرگ‌داشت از هفته پناهند‌گان ۲۰۲۶ و حمایت از زنان و دختران افغانستان، در لندن خبر داده است. این سازمان نشر اعلامیه‌ای در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که این نمایشگاه به صورت رایگان از ۱۲ تا ۲۳ جون در کلیسای جامع ساوت وارک در لندن برگزار می‌شود. سازمان جهانی مهاجرت در بریتانیا تاکید کرده است که با برگزاری این نمایشگاه، داستان‌هایی از مبارزه و مقاومت زنان افغانستان در مرکز توجه جهان قرار می‌گیرد. اعلامیه آمده است که زنان و دختران افغانستان سنگین‌ترین بار را به دوش کشیده‌اند و حقوق و آزادی‌های آنها در سال‌های اخیر به طور فزاینده‌ای محدود شده است. در ادامه آمده است که این نمایشگاه واقعیت‌های آوارگی و همچنین تاب‌آوری زنان اهل افغانستان را، از کسانی که هنوز در محدودیت زند‌گی می‌کنند تا کسانی که زند‌گی خود را در بریتانیا بازسازی کرده‌اند، برجسته می‌کند. طبق گزارش، این نمایشگاه از طریق عکاسی، روایت‌های شخصی و هنر، نگاهی اجمالی به زندگی زنان افغانستان ارائه می‌دهد. سازمان جهانی مهاجرت در ادامه تاکید کرده است که در این نمایشگاه، آثار هنری شمسیه حسنی، هنرمند گرافیتی زن افغانستان، مجموعه‌ای از پرتره‌های «کلودیا جانکه»، عکاس و هنرمند تجسمی، از زنانی که پس از فرار با خطرات زیاد، در بریتانیا زند‌گی خود را بازسازی کرده‌اند و شماری از هنرمندان و عکاسان دیگر به نمایش گذاشته می‌شود. در حالی این نمایشگاه آثار هنری برگزار می‌شود که از نزدیک به پنج سال به این طرف، زنان افغانستان با ممنوعیت آموزش، تحصیل، اشتغال و همچنین مجموعه‌ای از محدودیت‌های اجتماعی و تبعیض جنسیتی مواجه شده‌اند.

ادامه مطلب