برچسب: افغانستان

1 ساعت قبل - 58 بازدید

شمار موارد ابتلا به پولیو در افغانستان به ۱۵ مورد رسید

سازمان جهانی صحت در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که از آغاز سال ۲۰۲۶ میلادی تا اکنون ۱۵ ‏مورد مثبت پولیو در افغانستان ثبت شده است. این سازمان دیروز (دوشنبه، ۱۲ اسد) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که موارد محیطی پولیو در افغانستان نیز به ۵۳ نمونه رسیده ‏است.‏ ‏ براساس آمار سازمان جهانی صحت، افغانستان در حال حاضر بالاترین ‏آمار ابتلا به پولیو در جهان را دارد.‏ در ادامه آمده است که در حال حاضر افغانستان و پاکستان تنها کشورهای جهان اند که ‏بیماری پولیو در آن‌ها ریشه‌کن نشده است‎.‎ براساس آمار سازمان جهانی صحت، از آغاز سال ۲۰۲۶ میلادی تا اکنون سه ‏مورد ابتلا و ۱۰۸ نمونه‌ی محیطی پولیو در پاکستان شناسایی شده است‎.‎ در سال گذشته‌ی میلادی ۲۱ مورد انسانی و ۹۴ مورد محیطی پولیو در ‏افغانستان ثبت شده بود‎.‎ در سال گذشته در پاکستان نیز ۳۱ مورد انسانی و ۶۵۱ مورد محیطی ‏شناسایی شده بود.‏

ادامه مطلب


2 ساعت قبل - 72 بازدید

سازمان ملل: سوء‌تغذیه کودکان در افغانستان «به سطح بحرانی» رسیده است

برنامه جهانی غذا نسبت به تشدید سوءتغذیه کودکان در افغانستان هشدار داد و گفت که این بحران با کاهش کمک‌ها عمیق‌تر شده است. این سازمان با نشر گزارشی گفته است که کمبود شدید منابع مالی، برنامه‌های حیاتی غذایی و تغذیه‌ای را در زمان نیاز، با محدودیت مواجه کرده و باعث کاهش خدمات نجات‌بخش شده است. این سازمان افزوده است که بدون حمایت فوری، قادر نخواهد بود از سوءتغذیه شدید کودکان بیشتری جلوگیری کند و این وضعیت در ماه‌های آینده جان آنان را به خطر خواهد انداخت. بر اساس گزارش تازه برنامه جهانی غذا، سطح سوءتغذیه حاد کودکان در یک‌سوم ولایت‌های افغانستان به وضعیت بحرانی رسیده است. براساس ارزیابی این سازمان، میزان سوءتغذیه به طور بی‌سابقه‌ای افزایش یافته و پیش‌بینی می‌شود این روند دست‌کم تا ماه اکتبر ادامه یابد. در حال حاضر ۱۲ ولایت شامل هلمند، دایکندی، زابل، بغلان، ارزگان، پکتیکا، نورستان، سرپل، غور، قندهار، فاریاب و لوگر در این وضعیت قرار دارند که نیاز فوری به مداخلات درمانی نجات‌بخش دارند. همچنین گزارش برنامه جهانی غذا نشان می‌دهد که امسال حتی در زمان وفور نسبی مواد غذایی نیز بسیاری از کودکان از دسترسی به غذای کافی محروم بوده‌اند به طوری که در سه‌ماهه نخست سال، ناامنی غذایی کودکان به ۴۷ درصد جمعیت رسیده است. این سازمان تصریح کرد که سوءتغذیه در میان کودکان افغانستان معمولاً با عوامل دیگری مانند بیماری، فقر و کمبود خدمات درمانی همراه است و همین امر خطر مرگ‌ومیر را به‌طور چشمگیری افزایش می‌دهد. جان آیلیف، مدیر برنامه جهانی غذا در افغانستان، با توصیف وضعیت موجود گفته است: «صدای گریه‌های ضعیف نوزادان دچار سوءتغذیه در کلینیک‌های افغانستان به گوش می‌رسید، جایی که مادران نگران که بسیاری از آن‌ها خود نیز از گرسنگی رنج می‌برند کودکان‌شان را برای درمان می‌آورند». این مقام سازمان ملل گفت «ما شاهد قربانی شدن نسل آینده هستیم، آن هم در حالی که اکنون فصل برداشت محصولات است؛ زمانی که باید وفور نعمت باشد. این وضعیت نه تنها دلخراش، بلکه غیرقابل قبول است.» به گفته برنامه جهانی غذا، مجموعه‌ای از بحران‌ها از جمله درگیری‌ها، بیکاری، افزایش قیمت مواد غذایی و کاهش کمک‌های بشردوستانه، عامل اصلی تشدید این وضعیت است. در سال ۲۰۲۵ میلادی، ۱۴۲ مرکز صحی در سراسر افغانستان بسته شده و بیش از ۱۳ هزار کودک به دلیل کاهش کمک‌ها از برنامه‌های درمان سوءتغذیه حذف شده‌اند.

ادامه مطلب


7 ساعت قبل - 82 بازدید

سازمان ملل: به توسعه‌ کسب‌وکار زنان در افغانستان کمک می‌کنیم

برنامه توسعه‌ای سازمان ملل متحد برای افغانستان در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که به بهبود کسب‌وکار زنان و افزایش درآمد آن‌ها کمک می‌کند. این نهاد امروز (سه‌شنبه، ۱۳ اسد) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود، زندگی زنی به نام زهرا احمدی را شریک کرده که با پشتیبانی این نهاد و آژانس همکاری بین‌المللی جاپان کارش را گسترش داده است. برنامه توسعه‌ای ملل متحد در ادامه تاکید کرده است که زهرا پس از این همسرش بی‌کار شد، برای تأمین هزینه‌های زندگی هفت فرزندش به کلچه‌پزی شروع کرد و در ابتدا پنج هزار در ماه درآمد داشت. این نهاد افزوده است که ارائه‌ی برنامه‌های آموزشی به زهرا اکنون درآمد ماهانه این خانم به ۱۰ تا ۱۵ هزار افغانستان افزایش یافته است. حکومت سرپرست پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. بر بنیاد گزارش‌ها، اگر این ممنوعیت ادامه یابد، تا سال ۲۰۳۰ نزدیک به چهار میلیون دختر ممکن است از آموزش محروم شوند.

ادامه مطلب


19 ساعت قبل - 60 بازدید

میان محدودیت‌ها و امید؛ روایت یک پرستار جوان

هر بار که از کنار شفاخانه ولایتی بلخ می‌گذرم، ناخودآگاه قدم‌هایم آهسته می‌شود. چند دقیقه به ساختمان نگاه می‌کنم و بعد، بی‌آن‌که چیزی بگویم، راه خودم را ادامه می‌دهم. هنوز هم احساس می‌کنم بخشی از وجودم پشت همان دیوارها جا مانده است. مریم این جمله را با صدایی آرام بر زبان می‌آورد و نگاهش را از پنجره دواخانه به خیابان شلوغ مزارشریف می‌دوزد. بیرون، مردم برای خرید دوا در رفت‌وآمدند، اما او در ذهنش به چند سال پیش بازگشته است؛ روزهایی که آینده را به گونه‌ای دیگر تصور می‌کرد. مریم ۲۴ سال دارد و در یکی از محله‌های قدیمی شهر مزارشریف، مرکز ولایت بلخ، زندگی می‌کند. او فرزند دوم خانواده‌ای شش‌نفره است. پدرش سال‌ها راننده موتر باربری بود و با درآمد اندکش هزینه‌های زندگی خانواده را تأمین می‌کرد. مادرش نیز در خانه برای همسایه‌ها لباس می‌دوخت تا بخشی از مخارج تحصیل فرزندانش را فراهم کند. در خانه آن‌ها پول همیشه کم بود، اما امید هیچ‌گاه کم‌رنگ نمی‌شد. پدرش همیشه می‌گفت: «ثروت واقعی، علم است؛ چیزی که هیچ‌کس نمی‌تواند آن را از شما بگیرد.» همین سخنان، مریم را به ادامه درس خواندن دلگرم می‌کرد. از همان کودکی، هرگاه یکی از اعضای خانواده بیمار می‌شد، با دقت کنار داکتر یا پرستار می‌ایستاد و به کارشان نگاه می‌کرد. برایش شگفت‌انگیز بود که چگونه یک پرستار می‌تواند تنها با چند دقیقه رسیدگی، درد بیماری را کاهش دهد یا با چند جمله آرام‌بخش، ترس را از دل همراهان بیمار بیرون ببرد. وقتی رشته پرستاری را انتخاب کرد، بسیاری از نزدیکان خانواده می‌گفتند این حرفه برای یک دختر دشوار است، اما پدرش از تصمیم او حمایت کرد. مریم با علاقه درس خواند، ساعت‌های طولانی آموزش عملی دید و روزهای بسیاری را در بخش‌های مختلف شفاخانه سپری کرد. او تزریق، پانسمان، مراقبت از بیماران، کمک در بخش عاجل و ده‌ها مهارت دیگر را آموخت. هر بار که بیماری پس از بهبودی از او تشکر می‌کرد، احساس می‌کرد تمام خستگی‌هایش ارزش داشته است. روز فراغتش، مادرش لباس سفید پرستاری او را با افتخار اتو کرد و گفت: «امیدوارم همیشه با همین لباس، برای مردم خیر برسانی.» اما زندگی مسیر دیگری برایش رقم زد. پس از فراغت، مریم با پوشه‌ای پر از اسناد آموزشی، از این شفاخانه به آن شفاخانه رفت. هر جا که درخواست کار می‌داد، با مانعی تازه روبه‌رو می‌شد؛ گاهی می‌گفتند ظرفیت تکمیل است، گاهی استخدام زنان محدود شده و گاهی شرایطی را مطرح می‌کردند که پذیرفتن آن برایش دشوار بود. سرانجام در یکی از مراکز درمانی خصوصی استخدام شد، اما حقوقش آن‌قدر اندک بود که بخش بزرگی از آن صرف کرایه رفت‌وآمد می‌شد. با این همه، برایش مهم نبود؛ او فقط می‌خواست در حرفه‌ای کار کند که سال‌ها برای آن زحمت کشیده بود. کار در شفاخانه، برخلاف تصورش، تنها مراقبت از بیماران نبود. کمبود امکانات، شیفت‌های طولانی، خستگی مداوم و فشار روحی، بخشی از واقعیت روزانه زندگی او شده بود. در کنار این دشواری‌ها، گاهی با رفتارهای آزاردهنده برخی مراجعه‌کنندگان نیز روبه‌رو می‌شد؛ رفتارهایی که احساس امنیت را از او می‌گرفت. چند بار این موضوع را با مسئولان در میان گذاشت، اما پاسخ روشنی دریافت نکرد. تنها به او گفته شد که اگر از شرایط ناراضی است، می‌تواند محل کارش را ترک کند. او سکوت کرد؛ نه به این دلیل که مشکلی وجود نداشت، بلکه چون می‌ترسید تنها منبع درآمدش را از دست بدهد. چند ماه بعد، با افزایش محدودیت‌ها برای حضور زنان در برخی بخش‌های درمانی، شرایط کاری دشوارتر شد. فرصت‌های شغلی کمتر و آینده حرفه‌ای مبهم‌تر شد. بسیاری از هم‌دوره‌ای‌هایش یا خانه‌نشین شدند یا برای یافتن کار، ناچار حرفه‌ای غیر از رشته تحصیلی خود را برگزیدند. مریم نیز ناچار شد در یک دواخانه خصوصی مشغول به کار شود. اکنون بیشتر ساعت‌های روزش میان قفسه‌های پر از دارو می‌گذرد. نسخه بیماران را می‌خواند، داروها را آماده می‌کند و درباره شیوه مصرف آن‌ها توضیح می‌دهد. این کار را با دقت انجام می‌دهد، اما در دل همیشه احساس می‌کند تنها بخش کوچکی از توانایی‌هایش را به کار می‌گیرد. گاهی مادری با کودکی تب‌دار وارد دواخانه می‌شود و مریم ناخودآگاه به علائم کودک توجه می‌کند. گاهی سالمندی با تنگی نفس مراجعه می‌کند و ذهن او بی‌درنگ مراحل کمک‌های اولیه را مرور می‌کند. او هنوز همه آن آموزش‌ها را به خاطر دارد، اما دیگر فرصت ندارد همان نقشی را ایفا کند که سال‌ها برای آن آموزش دیده است. بزرگ‌ترین نگرانی او این است که با گذشت زمان، مهارت‌های عملی‌اش به فراموشی سپرده شوند. کتاب‌های پرستاری هنوز روی طاقچه اتاقش قرار دارند. بعضی شب‌ها آن‌ها را ورق می‌زند تا دانشی که با سختی به دست آورده، از ذهنش پاک نشود. حقوق ماهانه دواخانه نیز پاسخگوی هزینه‌های زندگی نیست. با افزایش بهای مواد غذایی، کرایه خانه و هزینه درمان پدرش، درآمد او هر ماه پیش از پایان ماه به پایان می‌رسد. با این حال، هیچ‌گاه از کارش شکایت نمی‌کند، زیرا می‌داند اگر همین شغل را هم از دست بدهد، یافتن کار دیگری برایش بسیار دشوار خواهد بود. گاهی هنگام بستن درِ دواخانه، نگاهش به جوانانی می‌افتد که با لباس‌های طبی از شفاخانه بیرون می‌آیند. در دل با خود می‌گوید: «من هم باید میان آن‌ها می‌بودم.» وقتی به خانه می‌رسد، مادرش همیشه می‌پرسد: «روزت چطور بود؟» و او، برای آن‌که مادرش غصه نخورد، فقط لبخند می‌زند و می‌گوید: «خوب بود.» اما حقیقت این است که هر شب، پیش از خواب، به همان لباس سفید پرستاری فکر می‌کند؛ لباسی که هنوز در کمدش آویزان است و هر بار که آن را می‌بیند، خاطرات روزهای آموزش و امیدهای گذشته در ذهنش زنده می‌شود. مریم می‌گوید: «من هیچ‌وقت انتظار زندگی تجملی نداشتم. فقط می‌خواستم از دانشی که آموخته‌ام استفاده کنم و کنار بیمارانی باشم که به مراقبت نیاز دارند. وقتی نتوانی در حرفه‌ای که دوستش داری کار کنی، انگار بخشی از هویتت را از تو گرفته‌اند.» او باور دارد که هزاران دختر دیگر در افغانستان نیز احساسی شبیه او دارند؛ دخترانی که سال‌ها درس خوانده‌اند، مهارت آموخته‌اند و با امید وارد رشته‌های درمانی شده‌اند، اما امروز در میان محدودیت‌های کاری، دستمزدهای اندک، نبود امنیت شغلی و فرصت‌های محدود، آینده خود را مبهم می‌بینند. با وجود همه این دشواری‌ها، مریم هنوز امیدش را از دست نداده است. او هر روز با همان دقتی که یک پرستار باید داشته باشد، داروها را مرتب می‌کند و به بیماران کمک می‌کند، زیرا باور دارد شاید روزی دوباره فرصت پیدا کند لباس سفیدش را بر تن کند؛ این بار نه پشت پیشخوان یک دواخانه، بلکه در کنار تخت بیماری بایستد که به مراقبت او نیاز دارد. نویسنده: سارا کریمی

ادامه مطلب


1 روز قبل - 96 بازدید

نمایشگاه فرهنگی در آسترالیا؛ غرفه‌ای به نمایش فرهنگ افغانستان اختصاص یافت

شماری از شهروندان افغانستان مقیم کوینزلند آسترالیا، در نمایشگاه «توان‌مندسازی مردم، تقویت کوینزلند» که در تالار شهر بریزبین برگزار شده بود، غرفه‌ای را برای نمایش بخشی از فرهنگ افغانستان اختصاص دادند. در غرفه ویژه‌ی افغانستان، پرچم ملی، پوشاک‌های سنتی، نمادهای فرهنگی و معرفی بخش‌هایی از تاریخ و میران فرهنگی افغانستان به دید گذاشته شده بود. مسوولان برگزاری نمایشگاه، بخشی از سنت‌ها و میراث‌های فرهنگی افغانستان را در کنار ده‌ها نهاد، سازمان و گروه‌های فرهنگی از سراسر کوینزلند به نمایش گذاشتند. در اعلامیه‌ آمده است که این نمایشگاه به هدف تقویت همبستگی اجتماعی، ترویج چندفرهنگ‌گرایی و معرفی تنوع فرهنگی ایالت کوینزلند برگزار شده بود. در این رویداد، جوامع مختلف با نمایش لباس‌های سنتی، خوراک‌های محلی، صنایع دستی، موسیقی، رقص‌های محلی و نمایش‌های فرهنگی، بخشی از هویت و پیشینه‌ی خود را با بازدیدکنندگان شریک کردند.

ادامه مطلب


1 روز قبل - 87 بازدید

سومین مجمع «شبکه دیاسپورای هزاره» در سویدن برگزار شد

سومین مجمع «شبکه دیاسپورای هزاره» با تمرکز بر وضعیت و نیازهای جامعه‌‌ی دیاسپورای هزاره و ادغام مهاجران تازه‌وارد در جوامع میزبان، در شهر مالمو سویدن برگزار شد. مسوولان برگزاری این نشست گفته‌اند که این نشست دو روزه تحت عنوان «مسیری برای ادغام و مشارکت در جوامع میزبان» روز شنبه آغاز شده بود. «شبکه دیاسپورای هزاره» در جریان این نشست از داوود سرخوش، آوازخوان سرشناس افغانستان به پاس «چندین دهه فعالیت ارزشمند و مستمر هنری و فرهنگی» تقدیر و به او لوح سپاس اهدا کرد. اشتراک‌کنندگان این نشست در قطعنامه‌ی پایانی خود همه‌ی اشکال خشونت و افراطگرایی، اعم از  خشونت مذهبی و قومی، را به‌شدت محکوم کردند و بر ضرورت مقابله با نفرت‌پراکنی، تبعیض، خشونت و قطبی‌شدن جامعه تاکید کردند. شرکت‌کنندگان یادآور شدند که جامعه‌ی هزاره طی چندین دهه در افغانستان خود از قربانیان جدی افراط‌گرایی مذهبی و قومی بوده است و به همین دلیل، نباید به قربانی، ابزار یا وسیله‌ای برای ترویج افراط‌گرایی و خشونت تبدیل شود. اشتراک‌کنندگان افزوده‌اند که هزاره‌ها باید با تکیه بر همزیستی مسالمت‌آمیز، مدارا، حقوق بشر، برابری و مشارکت مدنی، درتقویت جوامع امن، دموکراتیک و فراگیر در کشورهای میزبان نقش فعال و سازنده داشته باشد. همچنین اشتراک‌کنندگان این نشست، بر ادغام مهاجران هزاره در جوامع میزبان و همزمان بر حفظ هویت و فرهنگ آنان تاکید کردند. شرکت‌کنندگان این نشست بر این باور بودند که «هزاره‌ها می‌توانند ضمن حفظ زبان، فرهنگ و هویت خود، به‌عنوان شهروندانی فعال، مسئول و سازنده در جوامع میزبان حضور داشته باشند و در عرصه‌های اجتماعی، آموزشی، اقتصادی، فرهنگی و مدنی مشارکت کنند.» آنان به‌ِویژه بر وضعیت جوانان، نسل دوم و مهاجران تازه وارد تمرکز کردند و بر دسترسی آنان به آموزش، زبان، اشتغال، خدمات اجتماعی و فرصت‌های مشارکت مدنی تأکید کردند. همچنین «شبکه دیاسپواری هزاره» در پایان این نشست از سایر نهادها، شخصیت‌ها و فعالان در راستای حمایت از مهاجران و پیش‌برد اهداف مشترک درخواست همکاری کرد. هزاره‌ها بخش عمده‌ی از مهاجران افغانستان در کشورهای اروپایی و سایر کشورهای جهان را تشکیل می‌دهند. هزاره‌ها به دلیل محرومیت تاریخی، کوچ‌های اجباری و حملات هدفمند از سال‌های طولانی این طرف مجبور به مهاجرت از افغانستان شده‌اند و بخشی از آنان توانسته‌اند که خود را به کشورهای اروپایی و سایر کشورهای جهان برسانند.

ادامه مطلب


1 روز قبل - 112 بازدید

سازمان ملل: درگیری‌ها و بحران‌ها آینده کودکان را تهدید می‌کند

سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد هشدار داده است که درگیری‌ها، تغییرات اقلیمی و بحران‌ها آینده کودکان را با خطر روبرو کرده است. این سازمان امروز (دوشنبه، ۱۲ اسد) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که حقوق کودکان، حقوق بشر است و از دولت‌ها و جامعه جهانی خواسته است تا از حقوق همه کودکان حفاظت کنند. سازمان ملل در ادامه تاکید کرده است: «هر کودک حق دارد در سیاره‌ای آرام، امن و سالم زندگی کند.» در بخشی از اعلامیه آمده است که درگیری‌ها، تغییرات اقلیمی و بحران‌های بشردوستانه آینده کودکان را تهدید می‌کند. همچنین این نهاد با اشاره به موضع یونیسف یا صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل گفته که یونیسف خواستار حفاظت از حقوق همه کودکان است.

ادامه مطلب


1 روز قبل - 79 بازدید

پولیس یونان یک افغانستانی را در ارتباط با مرگ زن اسکاتلندی بازداشت کرد

پولیس یونان اعلام کرد که یک مرد ۲۶ ساله اهل افغانستان را در ارتباط با مرگ الیزابت جین راس، زن ۳۸ ساله اسکاتلندی که جسدش در داخل یک بکس در ساختمانی متروکه در شهر آتن پیدا شد، بازداشت کرده است. در گزارش آمده است که این فرد به ظن قتل غیرعمد، سرقت و نقض قوانین حمل سلاح تحت بازجویی قرار دارد. به گزارش دیلی تلگراف، پولیس می‌گوید بررسی تصاویر دوربین‌های مداربسته نشان می‌دهد که مظنون روز ۲۷ سرطان جسد راس را در داخل یک بکس سفری به محل کشف جسد منتقل کرده و سپس از کارت‌های بانکی او برای برداشت پول استفاده کرده است. پولیس افزود که مظنون اعتراف کرده است که جسد الیزابت راس را در یک بکس سفری قرار داده و به محل کشف جسد منتقل کرده است. با این حال، او هرگونه دست داشتن در قتل را رد کرده و گفته است که راس را در حالی پیدا کرده که پیش از آن جان باخته بود. پولیس می‌گوید این ادعا همچنان در دست بررسی است. به گفته‌ی مقام‌های یونانی، در بازرسی از محل اقامت این مرد یک تفنگ جعلی و یک چاقو نیز کشف شده و به همین دلیل اتهام نقض قوانین حمل سلاح نیز به پرونده او افزوده شده است. پولیس پیشتر اعلام کرده بود که احتمال می‌دهد راس به دست فردی کشته شده باشد که تلاش می‌کرد به او کمک کند. با این حال، بازرسان هنوز درباره رابطه میان قربانی و مظنون یا انگیزه احتمالی این رویداد به نتیجه نهایی نرسیده‌اند. رسانه‌های یونانی گزارش داده‌اند که پولیس همچنان در جستجوی مرد بی‌خانمانی به نام مارکوس است که به حمل چاقو شهرت دارد و در منطقه کیپ‌سِلی شناخته شده است. پولیس مشخص نکرده که آیا این فرد در ارتباط با این پرونده تحت تعقیب است یا خیر.

ادامه مطلب


1 روز قبل - 81 بازدید

تعداد زنان کارآفرین در تاجیکستان ۲۷.۸ درصد افزایش یافته است

سلطان رحیم‌زاده، رییس کمیته دولتی سرمایه‌گذاری و مدیریت اموال دولتی تاجیکستان از رشد حضور زنان در عرصه اقتصادی خبر داد. آقای رحیم‌زاده گفته است که زنان کارآفرین ۲۷.۸ درصد از کل فعالان اقتصادی این کشور را تشکیل می‌دهند و شمار آنان به بیش از ۱۰۸ هزار نفر رسیده است. سلطان رحیم‌زاده در یک نشست خبری با حضور خبرنگاران داخلی و خارجی گفت که اکثر این زنان در بخش‌های تولید، صنایع سبک، کشاورزی، صنایع دستی و کسب‌وکارهای کوچک و متوسط فعالیت دارند و نقش مهمی در توسعه و رشد اقتصادی تاجیکستان ایفا می‌کنند. همچنین او تاکید کرد که در این مدت، مؤسسات مالی و اعتباری کشور حدود ۴۰۲ میلیون دالر تسهیلات به زنان کارآفرین پرداخت کرده‌اند که این رقم نسبت به مدت مشابه سال گذشته ۲۶.۴ درصد افزایش داشته است. رشد چشم‌گیر کارآفرینی زنان در پایتخت همزمان، مسوولان اجرایی شهر دوشنبه نیز در نشست خبری بررسی توسعه اقتصادی و اجتماعی پایتخت در شش‌ماهه نخست سال جاری، اعلام کردند که بیش از ۱۵.۵ هزار زن کارآفرین در دوشنبه به فعالیت مشغول هستند. مقامات پایتخت تاجیکستان تاکید کردند که حمایت از زنان کارآفرین از اولویت‌های اصلی سیاست‌های دولتی است و برنامه‌های آموزش، مشاوره، ارایه تسهیلات ترجیحی و حمایت از مشاغل خانگی در دست اجراست؛ روندی که به ایجاد فرصت‌های شغلی جدید و پایداری اقتصادی پایتخت کمک شایانی کرده است. در حالی مسوولان تاجیکستانی از رشد حضور زنان و دختران در اشتغال خبر می‌دهند که زنان و دختران در افغانستان با محدودیت‌های شدیدی مواجه است و از فعالیت‌های سیاسی و اجتماعی منع شدند.

ادامه مطلب


2 روز قبل - 87 بازدید

تاب‌آوری اقلیمی در افغانستان؛ ملل متحد از دو میلیون زن حمایت کرده است

برنامه‌ی توسعه‌ای سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که در چارچوب پروژه‌های مقابله با تغییرهای آب‌وهوایی در افغانستان، بیش از دو میلیون زن به انرژی پاک و پایدار دسترسی پیدا کرده‌اند. این سازمان با نشر گزارشی گفته است، اقدامی که فرصت‌های اقتصادی و خدمات صحی را بهبود بخشیده و بخشی از آسیب‌پذیری زنان در برابر تغییرهای آب‌وهوایی را کاهش داده است. این سازمان با بازنشر گزارشی درباره‌ی اقدام‌های سازگاری با تغییرهای آب‌وهوایی در افغانستان گفته است که دسترسی زنان به انرژی پاک، ایمن و پایدار، زمینه‌ی ایجاد فرصت‌های تازه اقتصادی و بهبود وضعیت سلامت آنان را فراهم کرده است. بر اساس گزارش، از سال ۲۰۲۱ میلادی تا اکنون، این نهاد با نصب سامانه‌های برق خورشیدی در بیش از شش هزار مرکز، از جمله مرکزهای صحی، مکتب‌ها و واحدهای تجاری، برق پایدار را به منطقه‌های محروم و روستایی رسانده است. برنامه‌ی توسعه‌ای ملل متحد تاکید کرد که در بسیاری از منطقه‌های روستایی، زنان پیش از این ناچار بودند برای جمع‌آوری هیزم مسیرهای طولانی را طی کنند و استفاده از انرژی‌های تجدیدپذیر، این وابستگی را کاهش داده است. به گفته‌ی برنامه توسعه سازمان ملل، برق خورشیدی همچنان کیفیت خدمات صحی را بهبود بخشیده و در شفاخانه‌هایی که به شبکه‌ی برق سراسری دسترسی ندارند، امکان ارایه‌ی خدمات شبانه‌روزی، از جمله در بخش‌های ولادی، اتاق‌های عاجل و نگه‌داری واکسین‌ها را فراهم کرده است. در بخشی از گزارش آمده که با اجرای‌شدن پروژه‌ای در افغانستان در بخش مبارزه با تغییرهای آب‌وهوایی بیش از ۱.۸۷ میلیون نفر از خدمات انرژی خورشیدی بهره‌مند شده‌ که ۶۱ درصد آنان را زنان تشکیل می‌دهند. افغانستان از آسیب‌پذیرترین کشورهای جهان در برابر تغییرهای اقلیمی به شمار می‌رود. به گفته‌ی برنامه‌ی توسعه‌ای سازمان ملل، افزایش دما، خشک‌سالی‌های پی‌درپی و سیلاب‌های ویران‌گر، معیشت میلیون‌ها نفر را تهدید کرده است.

ادامه مطلب