برچسب: افغانستان

2 ساعت قبل - 71 بازدید

یونیسف یا صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد می‌گوید که ناامنی غذایی و سوءتغذیه‌ی شدید در افغانستان همچنان رو به وخامت است. این سازمان امروز (یک‌شنبه، ۱ قوس) با نشر اعلامیه‌ای گفته است که ۱۵ میلیون و ۹۰۰ هزار شهروند افغانستان با سطوح بحرانی یا بدتر ناامنی غذایی روبرو بوده‌اند که در این میان، سه میلیون و ۴۰۰ هزار تن در وضعیت اضطراری قرار داشته‌اند. در اعلامیه آمده است که میزان لاغری در کودکان از آگوست تا اکتبر، به بالاترین سطح ثبت‌شده در سال‌های اخیر رسیده است. یونیسف تاکید کرد که در این دوره نزدیک به یک میلیون و ۳۰۰ هزار کودک را زیر آزمایش‌های لاغری قرار داده و به ۱۰۷ هزار و ۳۹۶ کودک مبتلا به لاغری شدید یا متوسط پرخطر، خدمات درمانی ارائه کرده است. در اعلامیه آمده است که به ۱۹۶ هزار و ۶۰۱ مراقبت‌کننده، مشاوره‌های تغذیه‌ای ارائه کرده است. در گزارش آمده است که به ۲۱۲ هزار و ۱۰۳ تن خدمات یک‌پارچه حمایت از کودکان، از جمله حمایت‌های روانی‌-اجتماعی، مدیریت پرونده‌ها، ردیابی و پیوند دوباره اعضای خانواده و پیش‌گیری و رسیدگی به خشونت‌های مبتنی بر جنسیت ارائه کرده است؛ طوری که کودکان و خانواده‌های آسیب‌دیده از وضعیت‌های اضطراری، آوارگی و بازگشت مهاجران در اولویت قرار داشته‌اند. یونیسف گفته است که در بازه‌ی زمانی این گزارش، به ۲۷۴ هزار و ۴۳ تن زمینه‌ی دسترسی به آب آشامیدنی سالم و به ۱۲۱ هزار و ۱۳۸ نفر خدمات ابتدایی بهداشتی و فاضلاب فراهم کرده است. به گفته‌ی یونیسف، ۱۷۵ هزار و ۳۸۹ تن از برنامه‌های ترویج بهداشت و مداخلات تغییر رفتار این نهاد نیز بهره‌مند شده‌اند.

ادامه مطلب


4 ساعت قبل - 82 بازدید

خبیب غفران، سخنگوی وزارت اطلاعات و فرهنگ اعلام کرد که در پنج سال گذشته بیش از ۲۰۰ رسانه جدید در کشور جواز فعالیت دریافت کردند. آقای غفران گفته است که این وزارت برای حمایت از رسانه‌ها، ارتقای ظرفیت خبرنگاران و تأمین دسترسی آزاد به اطلاعات برنامه‌هایی را اجرا کرده است. وی تاکید کرده است که این برنامه‌ها در چارچوب ارزش‌های فرهنگی و اسلامی، پالیسی نشراتی حکومت و حفظ حریم خصوصی شهروندان دنبال می‌شوند. این ادعاها در حالی مطرح می‌شود که در پنج سال گذشته محدودیت‌ها بر رسانه‌ها و خبرنگاران افزایش یافته است. ممنوعیت نشر تصاویر موجودات زنده نیز از محدودیت‌های است که پس از اجرا در قندهار، به بیش از ۲۰ ولایت دیگر گسترش یافته است.

ادامه مطلب


5 ساعت قبل - 84 بازدید

سازمان «افغانستان عاری از پولیو» بر اهمیت واکسیناسیون تمامی کودکان زیر پنج سال در سراسر کشور تاکید کرده است. این سازمان با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که هر کودک حق دارد از بیماری‌ها محافظت شود و زندگی سالمی را آغاز کند. سازمان «افغانستان عاری از پولیو» از خانواده‌ها، به‌ویژه مادران، خواسته است تا با واکسیناسیون کودکان، در تأمین سلامت و آینده‌ی آنان نقش فعال داشته باشند. در اعلامیه آمده است که آگاهی و همکاری زنان در زمینه‌ی صحت و مراقبت از کودکان، در پیشگیری از بیماری‌های خطرناک اهمیت اساسی دارد. افغانستان یکی از کشورهای جهان است که هنوز با بیماری فلج کودکان (پولیو) مبارزه می‌کند. این بیماری عمدتاً کودکان زیر پنج سال را تهدید می‌کند و واکسیناسیون منظم تنها راه موثرر برای پیش‌گیری از آن است. قابل ذکر است که از آغاز سال روان میلادی تا اکنون، ۵۰ مورد فلج کودکان در افغانستان ثبت شده است؛ رقمی که در‌ سال‌ گذشته ۲۵ مورد بود. همچنین در سال گذشته میلادی در مجموع ۵۲ مورد مثبت پولیو گزارش شده بود که ۲۱ مورد آن مربوط به افغانستان و ۳۱ مورد مربوط به پاکستان بود. سازمان‌های بین‌المللی گزارش دادند که محدودیت‌ها بر اجرای کارزارهای واکسیناسیون یکی از عوامل مهم افزایش خطر شیوع پولیو در افغانستان است. براساس گزارش، جنوب افغانستان همچنان یکی از نگران‌کننده‌ترین مناطق از نظر شیوع این ویروس است. به‌دلیل پایین‌بودن سطح ایمنی جمعیت، انتقال ویروس در این منطقه همچنان به‌طور گسترده ادامه دارد.

ادامه مطلب


6 ساعت قبل - 75 بازدید

سازمان بین‌المللی مهاجرت در تازه‌ترین مورد هشدار داده است که شهروندان بازگشته از پاکستان با چالش‌های جدی، از جمله نبود فرصت‌های کاری، مشکلات تأمین معیشت و کمبود سرپناه در افغانستان مواجه هستند. این سازمان با نشر گزارشی گفته است که ۹۷ درصد بازگشت‌کنندگان نگران نبود فرصت‌های درآمدی و ۹۴ درصد نگران تأمین نیازهای اولیه زندگی خود هستند. در گزارش آمده است که ۶۹ درصد با مشکل تأمین سرپناه و ۶۴ درصد با محدودیت دسترسی به آموزش، دارو و مراکز صحی روبرو خواهند شد. سازمان بین‌المللی مهاجرت افزوده است که دوره ۱۶ تا ۳۱ اکتوبر ۲۰۲۶ میلادی را پوشش می‌دهد، نشان می‌دهد که در این مدت ۱۱ هزار و ۵۹۹ شهروند افغانستان از پاکستان به کشور بازگشته‌اند. بر بنیاد آمار سازمان بین‌المللی مهاجرت، از ۱۵ سپتمبر ۲۰۲۳ میلادی تا پایان اکتوبر ۲۰۲۶، بیش از دو میلیون و ۷۵۴ هزار شهروند افغانستان از پاکستان بازگشته‌اند. این سازمان می‌گوید ترس از بازداشت، با ۹۵ درصد، مهم‌ترین دلیل ترک پاکستان در میان پاسخ‌دهندگان بوده است. پاکستان در سپتمبر ۲۰۲۳ روند اخراج مهاجران فاقد مدارک قانونی را آغاز کرد. این روند در سال ۲۰۲۵ گسترش یافت و دارندگان کارت‌های اقامت افغانستان را نیز شامل شد.

ادامه مطلب


17 ساعت قبل - 97 بازدید

رسانه‌ها اعلام کردند که شماری از فعالان مدنی و حقوق بشر، اسناد و گزارش‌های مستند درباره‌ی «نسل‌کشی هزاره‌ها، کشتارهای هدفمند، کوچ اجباری این جامعه» به خاوی لوپز، معاون پارلمان اروپا ارائه کردند. فعالان مدنی و حقوق بشر در این دیدار در بروکسل، از اتحادیه اروپا خواستند که برای توقف آزارهای قومی و مذهبی و کوچ اجباری اقدامات عملی انجام دهد و از به‌رسمیت‌شناسی نسل‌کشی هزاره‌ها حمایت کند. هیأت «ستاد کارزار جهانی توقف نسل‌کشی هزاره‌ها» در این نشست تاکید کرده است که به‌رسمیت‌شناسی نسل‌کشی هزاره‌ها نباید صرفا به نهادهای بین‌المللی محدود بماند، بلکه باید به یک مطالبه‌ی ملی و فراگیر در افغانستان تبدیل شود. همچنین این هیأت بر ضرورت حقیقت‌یابی، تحقق عدالت انتقالی، پاسخ‌گویی عاملان و آمران جنایات، جبران خسارت قربانیان و تضمین عدم تکرار چنین جنایاتی تاکید کرده است. فعالان مدنی گفته‌اند که هزاره‌ها در افغانستان با تبعیض سیستماتیک قومی، مذهبی و نژادی مواجه‌اند. آنان تصریح کردند که حفاظت از پناه‌جویان افغانستان، به‌ویژه هزاره‌ها و جلوگیری از بازگرداندن اجباری آنان به افغانستان نیز از دیگر موضوعات مطرح‌شده در این دیدار بود. «ستاد کارزار جهانی توقف نسل‌کشی هزاره‌ها» در اعلامیه‌ای گفته است که این دیدار بخشی از تلاش‌ها برای جلب حمایت نهادهای بین‌المللی، به‌رسمیت‌شناسی نسل‌کشی هزاره‌ها، تأمین عدالت برای قربانیان و جلوگیری از تکرار این جنایات است. فعالان هزاره‌ می‌گویند حملاتی که علیه این جامعه در افغانستان انجام شده، مصداق نسل‌کشی است. آنان در خارج از کشور کارزاری را برای به‌رسمیت‌شناساسی نسل‌کشی هزاره‌ها راه‌اندازی کرده‌اند.

ادامه مطلب


17 ساعت قبل - 88 بازدید

لانا نسیبه، نامزد سمت دبیرکلی سازمان ملل متحد می‌گوید که حمایت ۲۵ سازمان زنان در جامعه مدنی افغانستان از کارزار نامزدی او، در برابر انتقادها به وی دلگرمی داده است. خانم نسیبه گفته است که در جریان مذاکرات پیشین درباره قطع‌نامه‌های مربوط به افغانستان با شماری از این زنان دیدار کرده و در صورت انتخاب به‌عنوان دبیرکل سازمان ملل، می‌خواهد به آنان خدمت کند. وی تاکید کرد که به دلیل باورش به سازمان ملل نامزد شده، نه صرفاً به‌دلیل زن عرب بودن. او در صورت انتخاب، نخستین زنی خواهد بود که رهبری سازمان ملل را برعهده می‌گیرد. نُسیبه پیش از این نماینده دایمی امارات در سازمان ملل بود و از سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۲۴ میلادی این سمت را برعهده داشت. لانا نسیبه از برنامه‌هایش برای اصلاح سازمان ملل، تقویت رهبری این نهاد و ایجاد شورای میانجی‌گری سخن گفته است. نامزدی او با انتقاد برخی گروه‌های حقوق بشری روبرو شده است. این گروه‌ها به اتهام حمایت امارات از نیروهای شبه‌نظامی در جنگ سودان اشاره کرده‌اند؛ اتهامی که ابوظبی آن را رد کرده است. خانم نسیبه تاکید کرده است که در صورت انتخاب، کاملاً مستقل عمل خواهد کرد. نسیبه که اصالت فلسطینی دارد و شهروند امارات متحده عربی است، پس از بن‌بست در روند انتخاب دبیرکل جدید، به‌عنوان نامزد این سمت مطرح شده است.

ادامه مطلب


1 روز قبل - 78 بازدید

رسانه‌ها گزارش دادند که سومین مجمع جهانی تجارت زنان افغانستان با حضور فعالان اقتصادی و کارآفرینان افغانستانی در ایالات متحده برگزار شد. این نشست به ابتکار کاروان تجارت جهانی زنان و با پشتیبانی مرکز بین‌المللی تجارت خصوصی برگزار شده و بر توانمندی‌های اقتصادی زنان افغانستان و نقش آنان در توسعه تجارت تمرکز داشت. در جریان این برنامه، محصولات ۱۰ کسب‌وکار متعلق به زنان افغانستان در یک نمایشگاه به معرفی گذاشته شد. در اعلامیه آمده است که این نمایشگاه زمینه آشنایی با تولیدات زنان، تبادل تجربیات و ایجاد فرصت‌های تازه برای همکاری‌های تجاری را فراهم کرد. همچنین در این مجمع، از برندگان جایزه «بی‌بی خدیجه» در افغانستان از طریق پیام‌های ویدیویی قدردانی شد. در گزارش آمده است که یلدا رویان، نیلوفر ایوبی و مریم غیاثی، از کارآفرینان اهل افغانستان در آمریکا و اروپا، نیز مورد تجلیل قرار گرفتند. در اعلامیه تاکید شده است که زهرا یگانه، هما سروری، ملیکه قاسمی، نجلا فرزام و سمانه عطارپور نیز گواهی‌نامه‌های تقدیر دریافت کردند. این گواهی‌ها از سوی بکی جانسون، رئیس دفتر، و پال پلووا، رییس برنامه‌های مرکز بین‌المللی تجارت خصوصی به آنان اهدا شد. برگزارکنندگان این مجمع می‌گویند که پشتیبانی از زنان کارآفرین افغانستان می‌تواند زمینه رشد فعالیت‌های اقتصادی، تقویت بخش خصوصی و فراهم‌سازی فرصت‌های پایدار برای زنان را گسترش دهد.

ادامه مطلب


1 روز قبل - 92 بازدید

سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرد که کاهش شدید بودجه فعالیت‌های امدادرسانی در سراسر افغانستان را با مشکل جدی روبرو کرده است. این سازمان در گزارشی به نقل از سوفیا کال‌تورپ، رییس بخش اقدام‌های انسان‌دوستانه‌ی بخش زنان سازمان ملل گفت که خطر محروم‌شدن ۲۲ میلیون زن و دختر در افغانستان از دسترسی به خدمات درمانی در درازمدت رو به افزایش است. وی در ادامه تاکید کرد که نزدیک به ۳۰۰ مرکز صحی انسان‌دوستانه در افغانستان تعطیل شده یا فعالیت‌های شان را متوقف کرده‌اند که بیش از یک میلیون زن و دختر را مـتأثر کرده است. بر اساس گزارش بیش از ۱۹۳ مرکز ارائه خدمات حمایتی به بازماندگان خشونت‌های مبتنی بر جنسیت نیز تعطیل شده‌اند که بیش از یک میلیون زن و دختر را تحت تأثیر قرار داده است. در اعلامیه آمده است که حدود سه میلیون و ۴۰۰ هزار زن و دختر نیازمند، اکنون احتمالاً به خدمات آب‌رسانی، فاضلاب و بهداشت دسترسی نخواهند داشت. این در حالی است که نظام صحی افغانستان از دهه‌ها به این‌سو با چالش‌های گسترده، از جمله وابستگی به کمک‌های بین‌المللی، کم‌بود دارو و تجهیزات و کم‌بود پزشکان متخصص، دست‌وپنجه نرم می‌کند.

ادامه مطلب


1 روز قبل - 93 بازدید

نهاد افغانستان عاری از پولیو در تازه‌ترین مورد بر واکسن همه کودکان زیر پنج سال در سراسر کشور تاکید کرده است. این نهاد امروز (شنبه، ۳۰ عقرب) با نشر اعلامیه‌ای خواستار تعهد همگانی برای واکسن کودکان شد نهاد افغانستان عاری از پولیو در ادامه تاکید کرد که همه کودکان مستحق محافظت و برخورداری از آغاز سالم در زند‌گی هستند. در اعلامیه آمدمه است که با همکاری همگانی می‌توان تغییر مثبتی در زمینه حفاظت از سلامت کودکان ایجاد کرد. افغانستان یکی از کشورهای جهان است که هنوز با بیماری فلج کودکان (پولیو) مبارزه می‌کند. این بیماری عمدتاً کودکان زیر پنج سال را تهدید می‌کند و واکسیناسیون منظم تنها راه موثرر برای پیش‌گیری از آن است. قابل ذکر است که از آغاز سال روان میلادی تا اکنون، ۵۰ مورد فلج کودکان در افغانستان ثبت شده است؛ رقمی که در‌ سال‌ گذشته ۲۵ مورد بود. همچنین در سال گذشته میلادی در مجموع ۵۲ مورد مثبت پولیو گزارش شده بود که ۲۱ مورد آن مربوط به افغانستان و ۳۱ مورد مربوط به پاکستان بود. سازمان‌های بین‌المللی گزارش دادند که محدودیت‌ها بر اجرای کارزارهای واکسیناسیون یکی از عوامل مهم افزایش خطر شیوع پولیو در افغانستان است. براساس گزارش، جنوب افغانستان همچنان یکی از نگران‌کننده‌ترین مناطق از نظر شیوع این ویروس است. به‌دلیل پایین‌بودن سطح ایمنی جمعیت، انتقال ویروس در این منطقه همچنان به‌طور گسترده ادامه دارد.

ادامه مطلب


2 روز قبل - 86 بازدید

بازگشت به افغانستان برای این دختر به معنای آغاز دوباره زندگی در کشوری بود که سال‌ها از آن دور مانده بود. او همراه با خانواده‌اش از ایران اخراج شد و پس از ورود به افغانستان، با شرایطی روبه‌رو گردید که پیش از آن تصورش را نمی‌کرد. در حالی که انتظار داشت پس از بازگشت بتواند به آموزش خود ادامه دهد و مانند دیگر دختران به مکتب برود، محدودیت‌های آموزشی مسیر زندگی‌اش را تغییر داد. اکنون روزهایش میان کار در یک کارگاه خیاطی و دنبال کردن درس‌ها از طریق اینترنت تقسیم شده است؛ نیم روز کار می‌کند و نیم دیگر را به آموزش اختصاص می‌دهد. او پیش از بازگشت به افغانستان در ایران زندگی می‌کرد و بخشی از دوران تحصیلش را در آن کشور سپری کرده بود. زندگی در ایران، با وجود مشکلاتی که خانواده‌اش به‌عنوان مهاجر با آن روبه‌رو بودند، این فرصت را برایش فراهم کرده بود تا به مکتب برود و آموزش خود را ادامه دهد. اما اخراج خانواده از ایران، تمام برنامه‌های زندگی‌شان را تغییر داد. آنان ناچار شدند محیطی را که سال‌ها در آن زندگی کرده بودند، ترک کنند و به افغانستان بازگردند؛ کشوری که با وجود تعلق خانوادگی و فرهنگی، شرایط متفاوتی برای ادامه تحصیل این دختر داشت. پس از بازگشت، او نیز مانند بسیاری از دختران دیگر با محدودیت دسترسی به آموزش روبه‌رو شد. بسته بودن دروازه‌های مکاتب بالاتر از صنف ششم و دانشگاه‌ها به روی دختران، سبب شد نتواند به شکل حضوری به درس‌هایش ادامه دهد. این وضعیت برای دختری که به آموزش علاقه‌مند بود و نمی‌خواست از درس و مکتب فاصله بگیرد، دشوار و ناامیدکننده بود. او می‌دانست که اگر این شرایط ادامه پیدا کند، ممکن است سال‌های زیادی از عمرش بدون فرصت مناسب برای یادگیری سپری شود. با این حال، تصمیم گرفت آموزش را به‌طور کامل کنار نگذارد. او به دنبال راهی بود تا در شرایط موجود نیز بتواند درس بخواند و ارتباط خود را با دنیای آموزش حفظ کند. سرانجام، آموزش آنلاین را برگزید و تلاش کرد از طریق اینترنت و امکاناتی که در اختیار دارد، درس‌هایش را دنبال کند. هرچند آموزش از راه دور نمی‌تواند تمام نیازهای یک دانش‌آموز را برآورده سازد، اما برای او در شرایطی که امکان حضور در مکتب و دانشگاه وجود ندارد، یکی از معدود راه‌های ادامه تحصیل به شمار می‌رود. زندگی روزانه این دختر اکنون برنامه مشخصی دارد. او نیم روز را در یک کارگاه خیاطی سپری می‌کند. ساعت‌هایی را که می‌توانست در صنف درس باشد، اکنون پشت چرخ خیاطی می‌نشیند و با دوختن لباس، مهارت‌های کاری خود را تقویت می‌کند. خیاطی برای او تنها راهی برای گذراندن وقت نیست، بلکه فرصتی است تا در کنار یادگیری یک حرفه، بخشی از نیازهای زندگی خود را نیز تأمین کند. پس از پایان کار، بخش دیگری از روزش آغاز می‌شود. او وسایل درسی‌اش را آماده می‌کند و به درس‌های آنلاین می‌پردازد. در این زمان باید خستگی ناشی از کار روزانه را کنار بگذارد و تمرکز خود را بر آموزش حفظ کند. برخلاف دانش‌آموزانی که در مکتب با حضور آموزگار و هم‌صنفی‌های خود درس می‌خوانند، او ناگزیر است بسیاری از مطالب را به‌تنهایی دنبال کند و برای درک بهتر موضوعات درسی، وقت و تلاش بیشتری به خرج دهد. آموزش آنلاین نیز برای او بدون دشواری نیست. نبود فضای مناسب آموزشی، مشکلات احتمالی اینترنت و محدودیت امکانات، از جمله مسائلی هستند که می‌توانند روند یادگیری را با مشکل روبه‌رو سازند. افزون بر این، تقسیم وقت میان کار خیاطی و درس خواندن، به برنامه‌ریزی و تلاش بیشتری نیاز دارد. او پس از ساعت‌ها کار باید بار دیگر آمادگی ذهنی پیدا کند تا بتواند درس‌هایش را با دقت دنبال کند؛ مسئولیتی که همیشه آسان نیست. با وجود تمام این مشکلات، او تلاش می‌کند برنامه روزانه‌اش را حفظ کند. نمی‌خواهد بسته بودن دروازه‌های مکاتب و دانشگاه‌ها سبب شود که از آموزش فاصله بگیرد. به باور او، دختران نباید تنها به این دلیل که امکان رفتن به مکتب را ندارند، درس خواندن را کنار بگذارند. او معتقد است تا زمانی که راهی برای یادگیری وجود دارد، باید از آن استفاده کرد و برای حفظ دانش و مهارت‌های فردی تلاش ورزید. این دختر تنها به ادامه آموزش خودش فکر نمی‌کند، بلکه از دیگر دختران افغانستان نیز می‌خواهد که در شرایط کنونی، تا حد امکان درس‌های‌شان را به‌صورت آنلاین دنبال کنند و از فرصت‌های آموزشی موجود بهره ببرند. به باور او، بسیاری از دخترانی که از رفتن به مکتب بازمانده‌اند، همچنان علاقه و توانایی یادگیری دارند، اما محدودیت‌های موجود آنان را از مسیر آموزش دور ساخته است. او می‌خواهد دختران بدانند که متوقف شدن آموزش حضوری نباید به معنای پایان یادگیری باشد. به همین دلیل، تلاش می‌کند با ادامه درس‌های آنلاین، نمونه‌ای از پایداری و کوشش برای حفظ آموزش در شرایط دشوار باشد. از نگاه او، یادگیری تنها به نشستن در صنف مکتب محدود نمی‌شود و دختران می‌توانند با استفاده از کتاب‌ها، اینترنت و برنامه‌های آموزشی، دانش خود را افزایش دهند؛ هرچند این شیوه‌ها هرگز جایگزین کامل آموزش رسمی و حضوری نخواهند شد. بازگشت اجباری از ایران نیز بخش مهمی از تجربه زندگی او را تشکیل می‌دهد. خانواده‌اش پس از سال‌ها زندگی در آن کشور، مجبور شدند بار دیگر در افغانستان برای خود محیطی تازه فراهم کنند. چنین بازگشتی معمولاً با تغییرات گسترده‌ای در زندگی خانواده‌ها همراه است؛ از دست دادن محیط آشنا و روبه‌رو شدن با شرایط تازه گرفته تا تلاش برای یافتن کار و تأمین نیازهای روزمره. این دختر نیز در کنار خانواده‌اش با چنین تغییراتی روبه‌رو شده و اکنون تلاش می‌کند با کار و آموزش، بخشی از مسئولیت‌های زندگی را بر دوش بکشد. او می‌داند که خیاطی به‌تنهایی نمی‌تواند جای آموزش را بگیرد و درس خواندن از طریق اینترنت نیز تمام آن چیزی نیست که یک دانش‌آموز برای پیشرفت به آن نیاز دارد. با این حال، نمی‌خواهد یکی را به بهای از دست دادن دیگری کنار بگذارد. به همین دلیل، نیم روز کار می‌کند تا مهارتی عملی بیاموزد و نیم دیگر را به آموزش اختصاص می‌دهد تا از درس و یادگیری دور نماند. داستان زندگی این دختر، تصویری از وضعیت شماری از دختران بازگشته از کشورهای همسایه است که پس از بازگشت به افغانستان، افزون بر مشکلات اقتصادی و دشواری‌های سازگاری با محیط تازه، با محدودیت‌های آموزشی نیز روبه‌رو شده‌اند. دخترانی که پیش از بازگشت، امکان رفتن به مکتب و ادامه تحصیل داشتند، اکنون برای حفظ ارتباط خود با آموزش، ناگزیر به استفاده از راه‌های جایگزین شده‌اند. او همچنان امیدوار است شرایط آموزشی در افغانستان تغییر کند و روزی بتواند بدون نیاز به دنبال کردن درس‌ها از طریق تلفن همراه یا کمپیوتر، دوباره در یک محیط آموزشی رسمی به تحصیل بپردازد. او می‌خواهد مانند دیگر دختران، فرصت حضور در صنف، استفاده از امکانات آموزشی و ادامه تحصیل در دانشگاه را داشته باشد. تا آن زمان، زندگی او با همین برنامه ادامه خواهد یافت؛ نیم روز در کارگاه خیاطی و نیم روز در کنار درس‌های آنلاین. او در کنار تلاش برای یادگیری یک حرفه، آموزش را نیز بخشی جدایی‌ناپذیر از زندگی خود می‌داند و از دختران دیگر می‌خواهد که فرصت یادگیری را، هرچند محدود، از دست ندهند. برای او، اخراج از ایران به معنای تغییر محل زندگی بود، اما محدودیت‌های آموزشی نباید به معنای پایان مسیر تحصیلش باشد. او اکنون با امکانات محدود و در میان مسئولیت‌های روزانه، برای ادامه درس‌هایش تلاش می‌کند؛ تلاشی که نشان می‌دهد علاقه به آموزش، حتی در دشوارترین شرایط نیز می‌تواند زنده بماند و امید به آینده را حفظ کند. نویسنده: سارا کریمی

ادامه مطلب