منابع محلی از ولایت جوزحان می‌گویند در حمله‌ی افراد مسلح ناشناس بر یک خانه در شهر شبرغان، مرکز این ولایت یک زن، سه دختر و یک پسرش به قتل رسیده و دو پسر دیگر این خانواده زخمی شده‌اند. دست‌کم دو منبع گفته‌اند که این رویداد شب گذشته‌ (پنج‌شنبه، ۲۴ ثور) در منطقه‌ی «پمپ‌خانه» از مربوطات بندر سرپل شهر شبرغان رخ داده است. منبع تاکید کرده است که افراد مسلح شب‌هنگام وارد یک خانه شده و با شلیک گلوله، مادر خانواده، سه دختر و یک پسرش را به قتل رسانده و دو پسر خردسال را زخمی کرده‌اند. بر اساس اطلاعات منابع، وضعیت زخمی‌های این رویداد نیز وخیم است. منابع می‌گویند پدر این خانواده کارگر عادی است و در یک تانک تیل به‌گونه‌ی شبانه‌روزی کار می‌کند. منبع در ادامه افزوده است که در هنگام وقوع این رویداد، پدر خانواده حضور نداشته و در محل کارش در تانک تیل بوده است. در عین حال، فرماندهی پولیس با نشر اعلامیه‌ی این رویداد را تایید کرده و از بازداشت دو تن به اتهام قتل خبر داده است. این فرماندهی با نشر اعلامیه‌ای گفته است که این رویداد حوالی ساعت ۱۲:۰۰ پنج‌شنبه‌شب (۲۴ ثور) در مربوطات حوزه چهارم امنیتی شهر شبرغان رخ داده است. در اعلامیه آمده است که افراد مسلح پس از حمله به یک منزل مسکونی، پنج عضو یک خانواده را با ضرب گلوله‌ی کلاشنکوف به قتل رسانده و دو عضو دیگر این خانواده را زخمی کرده‌اند. قابل ذکر است که قتل‌های مرموز به ویژه قتل زنان در نقاط مختلف کشور افزایش یافته است. دیروز جسدهای دو زن از کابل و جسد یک زن از قندهار پیدا شدند که به گونه‌ی مرموزی به قتل رسیده بودند. در اکثریت موارد، هویت عاملان این رویدادها و انگیزه‌ی قتل‌های مرموز همگانی نمی‌شود.

فرماندهی پولیس در ولایت ننگرهار اعلام کرده است که در انفجار مواد منفجره باقی مانده از جنگ در ولسوالی گوشته این ولایت یک کودک جان باخته و یک کودک دیگر زخمی شده است. طیب حماد، سخنگوی فرماندهی پولیس ننگرهار گفته است که کودکان روز (پنج‌شنبه، ۲۴ ثور) هنگام چراندن مواشی در نزدیکی یک کوه با مواد منفجره برخورد کرده‌اند. وی در ادامه تاکید کرده است که این روداد در روستای دورخیل ولسوالی گوشته رخ داده است. او وضعیت کودک زخمی شده را پایدار توصیف کرد و گفت در حال حاضر در شفاخانه تحت درمان قرار دارد. این در حالی است که کمیته بین‌المللی صلیب سرخ در ۱۵ حمل اعلام کرد که دست‌کم ۶۶ درصد از قربانیان و آسیب‌دیدگان انفجارهای ناشی از مواد مخدر باقی مانده از جنگ در افغانستان را کودکان تشکیل می‌دهند. این سازمان افزود که در سال ۲۰۲۵ دست‌کم ۲۱۷ رویداد انفجار مهمات در سراسر افغانستان را ثبت کرده است. همچنین ریچارد بنت، گزاشگر ویژه حقوق بشر ملل متحد برای افغانستان پیشتر در روز جهانی آگاهی‌دهی درباره ماین‌ها و کمک به عملیات پاکسازی مواد منفجره از جامعه جهانی خواست برای ادامه عملیات پاکسازی ماین‌ها و مهمات منفجر نشده سرمایه‌گذاری کند.

کارل اسکاو، مدیر عملیات برنامه جهانی غذا در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که افغانستان با بدترین موج سوءتغذیه در تاریخ خود روبرو است و پنج میلیون کودک و مادر نیازمند درمان هستند. آقای اسکاو امروز (پنج‌شنبه، ۲۴ ثور) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس، از سفر خود به یک کلینیک در نزدیکی شهر جلال‌آباد خبر داده و گفته است که خواستار تامین فوری بودجه و تسریع در ارسال کمک‌های بشردوستانه از طریق پاکستان به افغانستان شده است. وی در ادامه تاکید کرده است که مادران درمانده‌ای را دیده است که به دلیل اتمام مواد غذایی ویژ کودکان و زنانه، دست خالی بازمی‌گشتند. این مقام سازمان ملل متحد در پیامش، بر انجام اقدامات بیشتر برای رسیدگی به چالش‌های بهداشتی مردم تاکید کرد. همچنین او در یک یادداشت دیگر نوشته است که ماه‌های اخیر برای مردم افغانستان به‌ویژه دشوار بوده است. مدیر عملیات برنامه جهانی غذا با اشاره به زلزله‌ها، سیلاب‌ها، درگیری‌ها با پاکستان و پیامدهای بحران خاورمیانه گفت مردم افغانستان سختی‌های زیادی را پشت سر گذاشته‌اند. او افزود تیم برنامه جهانی غذا برای کمک به آسیب‌پذیرترین افراد، دسترسی و توانمندسازی زنان و بهبود زندگی‌ها تلاش می‌کند. قابل ذکر است که این مقام سازمان ملل در حالی از وضعیت سوءتغذیه و چالش‌های بهداشتی مردم افغانستان ابراز نگرانی کرده است که شهروندان همچنان در فقر و ناامنی غذایی به سر می‌برند.

البرت خوریف، سفیر روسیه در پاکستان بر رعایت حقوق اساسی مردم افغانستان تاکید کرده و گفته است که حکومت سرپرست باید به حق آموزش و سایر حقوق بنیادی شهروندان به ویژه دختران و زنان احترام بگذارد. آقای خوریف این اظهارات را در مصاحبه با «تی‌اس‌آر پادکست» مطرح کرده و گفته است: «حقوق اولیه بشر باید از سوی همه در جهان، از جمله حکومت افغانستان، رعایت شود و امیدوارم حکومت فعلی این موضوع را درک کند.» این دیپلومات در ادامه تاکید کرده است که بدون دسترسی جامعه، به‌ویژه دختران، به آموزش، ادامه پیشرفت و توسعه افغانستان ناممکن خواهد بود. همچنین سفیر روسیه در بخشی از سخنانش به وضعیت امنیتی پاکستان اشاره کرد و گفته است که از حضور در پاکستان احساس رضایت دارد و این کشور را دوست دارد. به گفته او، شرایط زندگی در پاکستان را با سال‌هایی که در کابل سپری کرده مقایسه می‌کند و اکنون احساس امنیت و آرامش بیشتری دارد، زیرا می‌تواند در کنار خانواده‌اش زندگی کند؛ امکانی که در کابل برایش فراهم نبود. قابل ذکر است که او سال‌ها به عنوان دیپلومات ارشد روس در افغانستان فعالیت کرده است. این دیپلومات روس به زبان‌های فارسی و پشتو نیز سخن می‌زند. اما او با ابراز نگرانی گفت که وضعیت امنیتی پاکستان نیز به‌تدریج در حال تغییر است و هشدار داد که ناامنی به‌آرامی در حال گسترش به برخی مناطق پاکستان، به‌ویژه مناطق و ولسوالی‌های مرزی با افغانستان است. در حالی این مقام روسی خواستار رعایت حقوق زنان و دختران افغانستان شده است که حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. با وجود فشارهای گسترده جهانی و درخواست‌های مکرر نهادهای بین‌المللی، حکومت فعلی تا اکنون در سیاست‌های خود تغییری ایجاد نکرده‌ است.

برنامه توسعه‌ای سازمان ملل متحد اعلام کرده است که محدودیت‌ها بر حقوق زنان و دختران همچنان نیروی کار افغانستان را کاهش می‌دهد و ظرفیت اقتصادی کشور را تضعیف می‌کند. این نهاد با نشر گزارشی گفته است که نزدیک به ۱۰۰ فرمان صادر شده در این زمینه از سال ۲۰۲۱ میلادی در سال ۲۰۲۵ میلادی همچنان پابرجاست و اشتغال، آموزش و آزادی حرکت زنان را محدود می‌کند. در ادامه آمده است که حضور دختران در مکتب‌ها ۴۲ درصد باقی مانده است، در حالی که این رقم برای پسران ۷۳ درصد است. به گفته‌ی برنامه توسعه‌ای ملل متحد، کل کمک‌های بین‌المللی به افغانستان در سال ۲۰۲۵ میلادی، با وجود افزایش نیازها، ۱۶.۵ درصد کاهش یافت. در گزارش آمده است که بیش از ۴۴۰ کلینیک به دلیل کاهش بودجه مجبور به تعطیلی یا کاهش خدمات شدند و سهم افرادی که قادر به دسترسی به مراقبت‌های بهداشتی نیستند را از ۱۶ درصد در سال ۲۰۲۴ به ۲۳ درصد در سال ۲۰۲۵ میلادی افزایش دادند. با این حال استفن رودریگز، نماینده مقیم برنامه توسعه‌ای ملل متحد در افغانستان، گفته است: «در سراسر افغانستان، جوامع به چیزی بیش از کمک‌های کوتاه‌مدت نیاز دارند. آنان به مسیری برای پیشرفت نیاز دارند.» او افزوده است که سرمایه‌گذاری در مشاغل، خدمات و بازارهای محلی به تقویت اقتصاد خانواده‌ها در افغانستان کمک می‌کند و برای دادن فرصتی واقعی به مردم برای بازسازی زندگی‌شان و بازیابی کنترول آینده‌شان ضروری خواهد بود. در حالی این نهاد از محدودیت بر زنان و دختران انتقاد می‌کند که حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

مرکز نظارت بر جابجایی داخلی اعلام کرده است که حدود ۷ میلیون نفر در افغانستان در سال گذشته میلادی در نتیجه درگیری‌های طولانی‌مدت و حوادث طبیعی در داخل کشور آواره شدند. این مرکز با نشر گزارشی گفته است که این رقم، نیمی از جمعیت بی‌جاشدگان داخلی در جنوب آسیا در سال ۲۰۲۵ میلادی را تشکیل می‌دهد. مرکز نظارت بر جابجایی گزارشی را تحت عنوان «گزارش سالانه جابجایی داخلی ۲۰۲۶» منتشر کرد و در آن آمده است که در سال گذشته میلادی بیش از ۸۲ میلیون نفر در سراسر جهان در کشورهای خود بیجا شدند. در گزارش آمده است که درگیری‌ها و خشونت به عامل اصلی آوارگی‌های داخلی تبدیل شده‌اند. حوادث طبیعی نیز از دیگر دلایل این پدیده عنوان شده است. این گزارش تاکید می‌کند که آوارگی داخلی نشان‌دهنده یک بحران ساختاری در سطح جهانی است. بر اساس این گزارش، درگیری و خشونت در سال ۲۰۲۵ میلادی منجر به ثبت رکورد ۳۲.۳ میلیون آوارگی داخلی شد. همچنین در این گزارش به وضعیت آوارگان داخلی در افغانستان اشاره شده است. طبق این گزارش حدود ۴.۴ میلیون نفر از کل آوارگان داخلی در افغانستان به‌طور مشخص به دلیل درگیری و خشونت بی‌جا شده‌اند. در این گزارش به رویدادهایی چون زلزله‌های مرگبار ماه آگوست و نوامبر ۲۰۲۵ در ولایت‌های شرقی و مزارشریف که منجر به هشت هزار جابجایی جدید شد و بازگشت آوارگان به مناطق اصلی با وجود زیرساخت‌های تخریب‌شده اشاره شده است. مرکز نظارت بر جابجایی تاکید کرده است که دهه‌ها درگیری، خشکسالی‌های مکرر و بحران اقتصادی عمیق، منابع اندکی را برای بازسازی و معیشت مردم افغانستان باقی گذاشته است.

برنامه توسعه‌ای ملل متحد اعلام کرد که فقر در افغانستان همچنان رو به افزایش است و از هر چهار شهروند کشور، سه تن که حدود ۲۸ میلیون جمعیت در افغانستان می‌شود، قادر به برآورده کردن اساسی‌ترین نیازهای خود نیستند. در گزارش آمده است که همزمان با رشد سریع جمعیت، کاهش کمک‌های بین‌المللی، تشدید شوک‌های اقلیمی و محدودیت‌های مداوم بر حقوق زنان، رشد اقتصادی اندک نتوانسته زندگی مردم در افغانستان را بهبود بخشد. همچنین برنامه توسعه‌ای ملل متحد در بخشی از گزارشش تاکید کرده است که بازگشت ۲.۹ میلیون مهاجر تنها در سال ۲۰۲۵ میلادی، خدمات و معیشت از پیش فرسوده شهروندان را بیش از پیش تحت فشار قرار داده است. این نهاد تاکید کرد که میلیون‌ها خانواده در کشور با مشکلات فزاینده‌ای روبرو هستند و به نیازهای اولیه مانند آب، غذا، مراقبت‌های بهداشتی، مسکن، گرمایش و پوشاک دسترسی ندارند. در گزارش آمده است که بیش از ۸۰ درصد از خانواده‌ها بدهکار هستند و تقریباً سه-چهارم آنان برای گذراندن روز به راهبردهای مقابله منفی متکی هستند. کانی ویگناراجا، معاون دبیرکل سازمان ملل متحد و مدیر منطقه‌ای برنامه توسعه‌ای این سازمان برای آسیا و اقیانوسیه، گفته است: «با در نظر گرفتن واقعیت‌های اجتماعی-اقتصادی افغانستان، گزارش امسال نشان می‌دهد که این کشور تحت فشار فزاینده‌ای قرار دارد، با تعداد بالای بازگشت‌کنندگان و تشدید مشکلات اقتصادی و اقلیمی در سال ۲۰۲۵، چون فشارها یکی پس از دیگری افزایش می‌یابند. این امر تأکید می‌کند که چرا پیشرفت در توسعه انسانی اساسی همچنان برای ثبات در افغانستان و در سراسر مرزهای آن، به ویژه برای آسیب‌پذیرترین جوامع ساکن در مناطق اکولوژیکی بسیار شکننده، محوری است.» در این گزارش آمده است که میزان بازگشت‌های مهاجران همچنین کم‌پیشینه است که این موضوع نیازها را تغییر می‌دهد و خطرات را افزایش می‌دهد. نزدیک به ۵ میلیون تن بین سال‌های ۲۰۲۳ تا ۲۰۲۵ میلادی بازگشته‌اند، و بازگشت‌کنندگان اخیر با آسیب‌پذیری شدید مواجه هستند. برنامه توسعه‌ای ملل متحد می‌گوید که ۹۲درصد ناامنی معیشتی در مقایسه با ۷۴ درصد در سطح ملی در افغانستان وجود دارد که در ولایت‌های با بازگشت بالا، خانواده‌ها تنها ۳ درصد شغل رسمی دارند و ۷۸ درصد به کار روزانه موقت متکی هستند.