برچسب: افغانستان

4 ساعت قبل - 53 بازدید

سازمان جهانی صحت خواستار حمایت از مادران افغانستان شد

سازمان جهانی بهداشت، به مناسبت هفته‌ی جهانی تغذیه با شیر مادر، خواستار ایستادگی در کنار مادران در افغانستان و حمایت از انتخاب‌های آگاهانه‌ی آن‌ها شد. این نهاد با نشر اعلامیه‌ای گفته است که باید برای ایجاد محیطی تلاش شود که در آن هر خانواده بتواند سالم‌ترین آغاز زندگی برای فرزندش فراهم کند. پیش از این صندوق پشتیبانی از کودکان سازمان ملل متحد، گفته بود که برای پشتیبانی از مادران به زنان باردار و مادران شیرده در کمک می‌کند امنیت غذایی خود و نوزادان شان را تأمین کنند. در راستای حمایت از مادران شیرده، کمیته‌ی بین‌المللی صلیب سرخ نیز از ۱۰ هزار مادر در بلخ و کندهار پشتیبانی کرده است.

ادامه مطلب


10 ساعت قبل - 76 بازدید

نهاد ریچ: سوءتغذیه در ۵۳ درصد مناطق افغانستان افزایش یافته است

یک ارزیابی تازه از سوی نهاد «ریچ» به پشتیبانی سازمان ملل متحد نشان می‌دهد که سوءتغذیه در ۵۳ درصد مناطق افغانستان در حال افزایش است و در ۴۴ درصد از این مناطق، شمار مبتلایان در سه ماه گذشته دو برابر شده است. براساس ارزیابی این بنیاد، بهای مواد غذایی به‌طور چشمگیری افزایش یافته و ناامنی غذایی در سراسر کشور تشدید شده است. در این ارزیابی آمده است که بیشترین افزایش موارد سوءتغذیه در ولایت‌های پنجشیر (۸۹ درصد)، فاریاب (۸۵ درصد) و لغمان (۸۳ درصد) ثبت شده است. این ارزیابی از سوی نهاد ریچ بین ۱۰ می تا ۷ جون انجام شده و بر پایه اطلاعات ۱۲ هزار و ۸۵۴ منبع آگاه محلی در ۴۰۱ ولسوالی افغانستان تهیه شده است. این گزارش تصویری از کشوری ارائه می‌دهد که افزایش هزینه‌های زندگی، شوک‌های پی‌درپی اقلیمی و کاهش کمک‌های بشردوستانه، خانواده‌های بیشتری را به سوی گرسنگی سوق داده است. بر اساس این گزارش، ۲۱.۹ میلیون تن، معادل نزدیک به ۴۵ درصد جمعیت افغانستان، به کمک‌های بشردوستانه نیاز دارند. این گزارش از تشدید ناامنی غذایی در سراسر افغانستان نیز خبر می‌دهد. بر اساس یافته‌ها، ۵۵ درصد مناطق افزایش قابل توجه بهای مواد غذایی را در ۳۰ روز گذشته گزارش کرده‌اند و ۶۳ درصد نیز از افزایش ناگهانی قیمت‌ها در بازارهای محلی خبر داده‌اند. همچنین همزمان، ۸۷ درصد مناطق گفته‌اند که خانواده‌ها به دلیل کمبود درآمد یا مواد غذایی، بیش از گذشته دام‌های خود را می‌فروشند؛ موضوعی که به گفته گزارش، نشان می‌دهد بسیاری از خانواده‌ها برای تأمین نیازهای اولیه، دارایی‌های باقی‌مانده خود را از دست می‌دهند. بر بنیاد این گزارش، در مجموع، ۶۵ درصد مناطق، ناامنی غذایی را یک مشکل جدی یا بسیار جدی توصیف کرده‌اند و ۲۵ درصد گفته‌اند که بیشتر ساکنان در یک ماه گذشته غذای کافی نداشته‌اند. همچنین در ۶۰ درصد مناطق، منابع آگاه گفته‌اند که کودکان برای کمک به تأمین هزینه‌های خانواده، مشغول کار هستند. این ارزیابی نشان می‌دهد که مشکلات اقتصادی همچنان مهم‌ترین عامل بی‌جاشدن مردم است. ۸۰ درصد مناطق، مشکلات مالی را عامل اصلی بی‌جاشدن عنوان کرده‌اند و ۷۹ درصد نیز بیکاری و فقر را از دلایل اصلی ترک محل زندگی دانسته‌اند. کمبود مواد غذایی در ۷۵ درصد، خشکسالی در ۴۰ درصد، دسترسی محدود به خدمات اساسی در ۳۱ درصد، درگیری‌ها در ۱۵ درصد و سیلاب‌ها در ۱۲ درصد مناطق، از دیگر عوامل بی‌جاشدن مردم عنوان شده‌اند. همچنین این گزارش به ادامه بازگشت مهاجران اهل افغانستان از کشورهای همسایه اشاره می‌کند. نیمی از مناطق مورد بررسی گفته‌اند که بازگشت‌کنندگان از ایران و پاکستان را پذیرفته‌اند، اما ۵۷ درصد اعلام کرده‌اند که این بازگشت‌کنندگان پس از ورود، هیچ‌گونه کمک بشردوستانه دریافت نکرده‌اند.

ادامه مطلب


11 ساعت قبل - 61 بازدید

بنت خواهان آزادی فوری کارمندان نهاد «تحقیقاتی حقوق زنان و کودکان» در کابل شد

ریچارد بنت، گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد در امور حقوق بشر افغانستان، با ابراز نگرانی از ادامه بازداشت شش کارمند «بنیاد تحقیقاتی حقوق زنان و کودکان» در کابل، خواستار آزادی فوری آنان شده است. آقای بنت با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که ۲۱ روز از بازداشت این افراد گذشته، اما هنوز هیچ اتهامی علیه آنان در دادگاه مطرح نشده است. وی در ادامه تاکید کرده است که این شش کارمند به‌گونه «خودسرانه» بازداشت شدند و از وضعیت آنان به‌شدت ابراز نگرانی کرده است. گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد در امور حقوق بشر افغانستان درباره افراد بازداشت شده جزییات بیشتری ارائه نکرده است. براساس گزارش‌های منتشر شده، نیروهای حکومت سرپرست چندی به دفتر «نهاد تحقیقاتی حقوق زنان و کودکان» در کابل رفته و شش کارمند آن را بازداشت و وسایل و تجهیزات آن را ضبط کردند.

ادامه مطلب


12 ساعت قبل - 66 بازدید

یک دختر جوان در قندهار خودکشی کرد

منابع محلی از ولایت قندهار می‌‌گویند که یک دختر جوان در ولسوالی عینومینه این ولایت در پی نامزدی با یک مرد میانسال، خودکشی کرده است. دست‌کم دو منبع گفته‌اند که این دختر ۲۵ ساله صبح روز (جمعه، ۱۶ اسد) با خوردن مرگ موش به زندگی‌اش پایان داده است. مسوولان محلی در قندهار نیز این رویداد را تأیید کرده و گفته‌اند که در حال بررسی آن هستند. همچنین مسوولان محلی مدعی شده‌اند که از خودکشی یک دختر جوان دیگر در قندهار در ولسوالی ژری قندهار جلوگیری کرده است. طبق اطلاعات، برادر این دختر می‌خواست او را به ازدواج یک مرد مسن درآورد. باید گفت که میزان خودکشی زنان و دختران در سراسر افغانستان پس از تسلط حکومت فعلی به‌طور چشم‌گیری افزایش یافته است. بیماری‌های روانی، عدم دسترسی به خدمات صحی، ازدواج‌های اجباری، خشونت خانوادگی و فشار‎های روحی ناشی از فقر و بیکاری عوامل اصلی خودکشی‌ها در بین زنان و جوانان بیان شده است. همچنین با تسلط حکومت سرپرست بر افغانستان اکثریت نهادهای حامی حقوق زنان متوقف شده است. زنان در افغانستان چون گذشته با مراجعه به نهادهای عدلی و قضایی، دیگر نمی‌توانند برای خشونت‌های وارده‌ی شان شکایت کنند و این‌گونه خشونت‌‌ها پایدار باقی مانده و افزایش پیدا می‌کند. همچنین نهادهای حقوق بشری هشدار می‌دهند که وضع محدودیت‌های گسترده علیه زنان، آنان را در معرض خطر خودکشی و خشونت‌های خانوادگی قرار داده‌اند.

ادامه مطلب


21 ساعت قبل - 112 بازدید

رؤیای دانشگاه ناتمام ماند؛ دختری که هنوز با کتاب‌هایش زندگی می‌کند

صدای ورق خوردن کتاب، تنها صدایی بود که سکوت اتاق را می‌شکست. بیرون، چند کودک در کوچه خاکی روستا با هیاهو بازی می‌کردند، اما زهره انگار هیچ‌یک از آن صداها را نمی‌شنید. کتاب زبان انگلیسی را که سال‌ها پیش یکی از دوستانش به او هدیه داده بود، آرام بست، دستش را بر جلد رنگ‌ورورفته آن کشید و لحظه‌ای چشم‌هایش را بست. روی نخستین صفحه کتاب، با خطی کودکانه نوشته شده بود: «زهره؛ صنف نهم». هر بار که نگاهش به این نوشته می‌افتاد، احساس می‌کرد زمان همان‌جا متوقف شده است؛ در روزهایی که هنوز با کیف مکتب از خانه بیرون می‌رفت، برای امتحان‌ها درس می‌خواند و آینده را روشن‌تر از امروز می‌دید. اکنون اما همان کتاب، سال‌هاست که تنها همدم شب‌های اوست؛ نه برای آماده شدن به امتحان و نه برای رسیدن به دانشگاه، بلکه برای زنده نگه داشتن خاطره روزهایی که هنوز حق آموزش از او گرفته نشده بود. زهره دختری از یکی از روستاهای ولایت بلخ است؛ جایی که بیشتر خانه‌ها از خشت و گل ساخته شده‌اند، کوچه‌ها در تابستان زیر گرد و غبار و در زمستان در گل‌ولای فرو می‌روند و بیشتر خانواده‌ها از راه کشاورزی، دامداری یا کارگری روزمزد امرار معاش می‌کنند. پدر او نیز سال‌ها با کار روی زمین‌های مردم و کارگری فصلی، هزینه زندگی خانواده را فراهم می‌کرد. درآمدشان اندک بود، اما آرزویی بزرگ در خانه‌شان نفس می‌کشید؛ اینکه دخترشان درس بخواند و آینده‌ای بهتر از پدر و مادرش بسازد. از همان سال‌های نخست مکتب، زهره به درس علاقه فراوانی داشت. هر روز پس از بازگشت از مکتب، لباسش را عوض می‌کرد، به مادرش در کارهای خانه کمک می‌کرد و سپس گوشه‌ای می‌نشست و درس‌هایش را مرور می‌کرد. معلمانش بارها به پدرش گفته بودند که دخترش استعداد کم‌نظیری دارد و اگر فرصت ادامه تحصیل برایش فراهم باشد، می‌تواند تا دانشگاه پیش برود. اما همه آن امیدها، ناگهان در یک روز متوقف شد. روزی که دروازه‌های مکتب به روی دختران بسته شد، زهره تا ساعت‌ها باور نمی‌کرد که دیگر اجازه رفتن به صنف را ندارد. همان روز کیفش را کنار اتاق گذاشت و هفته‌ها به آن دست نزد. هر صبح، بی‌اختیار زود از خواب بیدار می‌شد، نگاهش را به لباس مکتبش می‌دوخت و دوباره در سکوت می‌نشست؛ گویی هنوز منتظر بود کسی بیاید و بگوید همه این اتفاق‌ها تنها یک سوءتفاهم بوده است. اما هفته‌ها به ماه و ماه‌ها به سال تبدیل شد. در آن روزهای دشوار، زهره تصمیم گرفت درس را رها نکند. یکی از دوستانش به او خبر داد که برخی آموزگاران و نهادهای آموزشی، صنف‌های آنلاین برگزار می‌کنند. خانواده تنها یک تلفن همراه ساده داشتند که بیشتر اوقات در اختیار پدر بود. شب‌ها، وقتی پدر از کار بازمی‌گشت، زهره گوشی را برمی‌داشت و تا نیمه‌های شب، با اینترنت ضعیف و قطع‌ووصلی‌های مداوم، درس‌های زبان انگلیسی، کمپیوتر و برنامه‌های آموزشی دیگر را دنبال می‌کرد. گاهی برای پیدا کردن آنتن بهتر، ناچار می‌شد به پشت‌بام خانه برود. زمستان، سرمای سوزناک استخوان‌هایش را می‌لرزاند و تابستان، گرمای طاقت‌فرسا نفس کشیدن را دشوار می‌کرد، اما او همچنان هدفون را در گوش می‌گذاشت و تلاش می‌کرد حتی یک جمله از درس را از دست ندهد. در طول دو سال، ده‌ها کتاب الکترونیکی دانلود کرد، واژه‌های تازه انگلیسی را در دفترچه‌ای کوچک نوشت و هر روز ساعت‌ها تمرین کرد. تنها آرزویش این بود که اگر روزی درهای مکتب دوباره گشوده شد، از هم‌صنفی‌هایش عقب نمانده باشد. اما در همان روزها، زندگی خانواده نیز هر روز دشوارتر می‌شد. خشکسالی، کاهش درآمد، گرانی و بیکاری، فشار سنگینی بر دوش خانواده گذاشته بود. پدر دیگر مانند گذشته توان کار کردن نداشت و مادر با خیاطی ساده برای همسایه‌ها، تنها درآمد اندکی به دست می‌آورد. برادر کوچک‌تر زهره نیز برای کمک به تأمین هزینه‌های خانه، درس را رها کرد و در بازار شاگردی پیشه گرفت. زهره بارها از پدرش خواست اجازه دهد کاری پیدا کند؛ حتی اگر خیاطی، آموزش کودکان یا هر کار ساده دیگری باشد. او می‌خواست سهمی در تأمین مخارج خانواده داشته باشد، اما فرصت‌های شغلی برای دختران بسیار محدود بود و هر دری که کوبید، بسته ماند. روزها یکی پس از دیگری سپری می‌شد و نگرانی خانواده بیشتر از گذشته سایه می‌انداخت. هزینه خوراک، دوا و دیگر نیازهای اولیه زندگی هر روز افزایش می‌یافت و درآمد اندک خانواده دیگر پاسخگوی مخارج روزمره نبود. در همین روزها، یکی از بستگان نزدیک برای خواستگاری زهره آمد. خانواده داماد نیز زندگی مرفهی نداشتند، اما دست‌کم پسرشان شغلی داشت و می‌توانست زندگی ساده‌ای را اداره کند. پدر زهره شب‌های زیادی را تا دیروقت بیدار می‌ماند. او بارها با همسرش درباره آینده دخترشان گفت‌وگو کرد. هیچ‌کدام نمی‌خواستند زهره در آن شرایط ازدواج کند، اما هر بار که سفره شام کوچک‌تر می‌شد و نگرانی از فردا بیشتر، احساس می‌کردند انتخاب دیگری پیش رویشان باقی نمانده است. شبی که پدر موضوع خواستگاری را با زهره در میان گذاشت، دختر تنها سکوت کرد. نه مخالفتی کرد و نه اشکی ریخت. فقط نگاهش را به قفسه کتاب‌هایش دوخت؛ همان کتاب‌هایی که دو سال تمام با امید بازگشایی مکتب‌ها کنارشان مانده بود. چند هفته بعد، مراسمی ساده برگزار شد و زهره خانه پدر را ترک کرد. هنگام جمع کردن وسایلش، پیش از هر چیز کتاب‌هایش را در صندوقچه گذاشت. مادرش با تعجب پرسید: «این‌ها را هم می‌بری؟» زهره لبخند تلخی زد و گفت: «اگر همه‌چیز را از آدم بگیرند، نباید دانش را از خودش بگیرند.» امروز، هرچند مسئولیت‌های زندگی مشترک بخش بزرگی از وقت او را گرفته است، اما هنوز هر شب، پس از پایان کارهای خانه، کتابی را باز می‌کند. گاهی زبان انگلیسی تمرین می‌کند، گاهی کتاب‌های ادبی می‌خواند و گاهی دفترچه یادداشت‌های قدیمی‌اش را ورق می‌زند. او می‌گوید مطالعه برایش تنها درس خواندن نیست، بلکه راهی برای زنده نگه داشتن امید است؛ امیدی که اگر خاموش شود، احساس می‌کند بخشی از وجودش را از دست داده است. گاهی دختران کوچک همسایه نزد او می‌آیند تا خواندن و نوشتن بیاموزند. زهره با حوصله هر آنچه را آموخته است به آنان یاد می‌دهد. او باور دارد اگر حتی یک دختر فرصت سوادآموزی پیدا کند، آینده یک خانواده نیز می‌تواند دگرگون شود. با وجود همه آنچه بر او گذشته، هنوز آرزوهایش را کنار نگذاشته است. می‌گوید اگر امروز درهای مکتب‌ها و دانشگاه‌ها دوباره باز شوند، بی‌درنگ کتاب و قلمش را برمی‌دارد و از همان جایی که ناچار به توقف شد، ادامه می‌دهد. او از مسئولان می‌خواهد دختران افغانستان را از حق آموزش محروم نکنند. به باور او، آموزش تنها آینده یک دختر را نمی‌سازد، بلکه آینده یک خانواده، یک جامعه و حتی یک کشور را دگرگون می‌کند. او همچنین خواهان فراهم شدن فرصت‌های آموزشی و شغلی برای زنان است تا هیچ دختری تنها به دلیل فقر، ناچار نشود میان ادامه تحصیل و ازدواج یکی را انتخاب کند. زهره در پایان می‌گوید: «من هنوز هر شب کتاب می‌خوانم، چون باور دارم روزی دوباره درهای مکتب و دانشگاه باز می‌شود. آرزو دارم آن روز، هیچ دختری مجبور نباشد مانند من رؤیاهایش را میان صفحه‌های کتاب پنهان کند. ما چیز زیادی نمی‌خواهیم؛ فقط فرصت می‌خواهیم؛ فرصت درس خواندن، کار کردن و ساختن آینده‌ای که سال‌ها برایش تلاش کرده‌ایم.» نویسنده: سارا کریمی

ادامه مطلب


1 روز قبل - 139 بازدید

سه دختر اهل افغانستان در پولند ناپدید شدند

پولیس پولند اعلام کرد که در جستجوی سه خواهر اهل افغانستان به نام‌های سانا ۱۸ ساله، لیما ۱۶ ساله و مروه ۱۴ ساله است که چند رو روز پیش در شهر وارسا ناپدید شده‌اند و تاکنون با خانواده خود تماس نگرفته‌اند. پولیس ناحیه‌ی پنجم وارسا با نشر اعلامیه‌ای گفته است که این سه خواهر در ۱۰ اسد حدود ساعت شش عصر از محل سکونت خود خارج شدند. به گفته‌ی پولیس، آخرین بار حدود ساعت ۸:۵۰ شب در یک ایستگاه تراموا در وارشو دیده شدند. آنان پیش از آن از یک فروشگاه خرید کرده بودند. پولیس گفته است که از زمان مشاهده آخر این سه دختر، هیچ اطلاعی از محل حضور آنان به دست نیامده و آن‌ها نه به خانه بازگشته‌اند و نه با اعضای خانواده خود تماس برقرار کرده‌اند. به گفته‌ی مقام‌های پولیس، این سه خواهر هنگام ناپدید شدن تلفن همراه و مدارک هویتی نیز همراه نداشتند. پولیس پولند از شهروندان خواسته است در صورت داشتن هرگونه اطلاعات درباره محل حضور این سه خواهر افغانستانی، موضوع را به مقام‌های مسوول گزارش دهند. قابل ذکر است که پولند در سال‌های اخیر یکی از مسیرهای اصلی عبور مهاجران و پناهجویان افغانستانی به کشورهای اروپای مرکزی و غربی، از جمله آلمان، بوده است. بخشی از مهاجران افغانستان پس از ورود به پولند درخواست پناهندگی می‌دهند، اما شماری دیگر تلاش می‌کنند از این کشور به مقصد کشورهای اروپای غربی سفر کنند. همچنین در مواردی، مقام‌های پولندی مهاجرانی را که واجد شرایط اقامت تشخیص داده نمی‌شوند، به کشورهای محل ورود یا کشورهای همسایه بازمی‌گردانند.

ادامه مطلب


2 روز قبل - 106 بازدید

یونیسف: کارکنان صحی زن در حمایت از مادران شیرده نقش اساسی دارند

یونیسف یا صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که کارکنان صحی زن نقش مهمی در حمایت از مادران هنگام شیردهی دارند. این نهاد امروز (پنج‌شنبه، ۱۵ اسد) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که یونیسف از برنامه‌های آموزش شیردهی، حمایت از مادران شیرده و اولویت‌دادن به تغذیه زنان و مراقبت‌های اساسی پیش از زایمان پشتیبانی می‌کند. صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد در ادامه تاکید کرده است که سلامت مادران، زمینه‌ساز سلامت کودکان است و حمایت از خدمات صحی برای زنان و مادران می‌تواند به بهبود وضعیت کودکان کمک کند. این در حالی است که افغانستان با کمبود کارکنان صحی زن روبرو است. همزمان نهادهای صحی و امدادرسان هشدار داده‌اند که این وضعیت می‌تواند دسترسی زنان و کودکان به خدمات اساسی صحی، به‌ویژه مراقبت‌های مربوط به مادران و نوزادان، را با چالش مواجه کند. قابل ذکر است که نزدیک به پنج سال است که دختران دانش‌آموخته رشته‌های پزشکی از شرکت در امتحان تثیبت سویه فارغان رشته‌های طبی (Exit Exam) و تخصص محروم مانده‌اند. همچنین انستیتوت‌های طبی به روی دختران بسته‌اند؛ اقدامی که نگرانی‌ها درباره کمبود پزشکان زن و افزایش خطرات صحی برای مادران و نوزادان را افزایش داده است.

ادامه مطلب


2 روز قبل - 72 بازدید

سازمان بین‌المللی مهاجرت درباره پیامدهای بحران اقلیمی در افغانستان هشدار داد

سازمان بین‌المللی مهاجرت درباره پیامدهای ناشی از بحران اقلیمی در افغانستان هشدار داد و اعلام کرد بلایای طبیعی مرتبط با این پدیده، موجب افزایش بی‌سابقه نیازهای بشردوستانه شده است. این سازمان امروز (پنج‌شنبه، ۱۵ اسد) با نشر اعلامیه‌ای گفته است که همزمان با تشدید نیازهای بشری، منابع و ظرفیت نهادهای امدادرسان برای پاسخگویی به آسیب‌دیدگان با چالش‌های جدی و محدودیتهای شدید مواجه است. سازمان بین‌المللی مهاجرت در ادامه تاکید کرده است که با تکرار و شدت گرفتن حوادث ناشی از تغییرات اقلیمی، شمار افراد نیازمند کمک‌های فوری انسانی به‌طور قابل توجهی افزایش یافته است اما توان و منابع نهادهای امدادرسان برای پاسخ‌گویی با چالش‌های جدی مواجه است. این سازمان نوشته است که با حمایت مالی کمک‌کنندگان و در هماهنگی با شرکای خود، تلاش‌ها برای رساندن کمک به جوامع آسیب‌دیده ادامه دارد. به گفته‌ی این نهاد، اولویت اصلی، دسترسی به افرادی است که بیشترین آسیب را از این بحران‌ها متحمل شده‌اند. همچنین سازمان بین‌المللی مهاجرت بر ضرورت افزایش حمایت‌های بین‌المللی و تقویت ظرفیت‌های پاسخ‌گویی برای مقابله با پیامدهای رو به گسترش تغییرات اقلیمی در افغانستان تاکید کرده است. نهادهای مختلف سازمان ملل در سال ۲۰۲۵ میلادی هشدار داده بودند که افغانستان شدیدترین خشک‌سالی را تجربه خواهد کرد. این در حالی است که افغانستان چند سال است که خشک‌سالی دوام‌دار را تجربه می‌کند.

ادامه مطلب


2 روز قبل - 79 بازدید

برنامه جهانی غذا: برای زنان گرسنگی بخشی از واقعیت روزمره است

برنامه‌ جهانی غذا با نگرانی از پیامد ناامنی غذایی در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که گرسنگی و سوءتغذیه همچنان خانواده‌ها را در سراسر افغانستان تهدید می‌کند. این نهاد داستان مادری به نام فریده از قندهار را شریک کرده است که خود و فرزندانش با گرسنگی شدید مواجه هستند. فریده که مادر دو کودک است به برنامه‌ی جهانی غذا، گفته است که کودکانش وقتی از خواب بیدار می‌شوند، از گرسنگی گریه می‌کنند. برنامه‌ی جهانی غذا افزوده است که برای فریده گرسنگی بخشی از واقعیت زندگی روزمره است. این نهاد تاکید کرده است که وقتی غذا در خانه تمام می‌شود، مادران افغانستان با انتخاب‌های غیرممکن و دردناک روبه‌رو می‌شوند. برنامه‌ جهانی غذا تصریح کرد که فریده به دلیل ناداری همه روزش را با نان خشک سر می‌کند و هنگام مصاحبه با این نهاد چندین روز پشت‌سرهم هیچ چیزی نپخته است؛ زیرا چیزی برای پختن در خانه نداشته است. هر دو کودک فریده دچار کم‌خونی هستند و به دلیل ناداری، او توانایی فراهم‌سازی خدمات درمانی برای آن‌ها را نیز ندارد. این مادر می‌گوید که کودک بزرگ‌ترش شش سال دارد و به دلیل کم‌خونی نمی‌تواند به مکتب برود و همه روز را با بیماری‌اش در خانه سپری می‌کند. اخیراً نگرانی نهادهای بین‌المللی از گسترش گرسنگی همزمان با کاهش بودجه‌ی انسان‌دوستانه در افغانستان ابراز نگرانی دارند. برنامه جهانی غذا پیشتر برای تأمین نیازهای افراد دچار گرسنگی در افغانستان خواستار تأمین فوری ۵۰۰ میلیون دالر تا پیش از زمستان شده است.

ادامه مطلب


3 روز قبل - 65 بازدید

برنامه جهانی غذا خواستار ۵۰۰ میلیون دالر بودجه فوری برای افغانستان شد

سازمان ملل متحد، با نگرانی از بحران انسانی در افغانستان در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که از هر سه شهروند این کشور یک تن با گرسنگی شدید روبرو است. این نهاد با نشر اعلامیه‌ای گفته است که کاهش بودجه سبب شده که برنامه‌ی جهانی غذا تنها بتواند به بخش محدودی از نیازمندان کمک‌رسانی کند. سازمان ملل در ادامه تاکید کرده است که برنامه‌ی جهانی غذا برای جلوگیری از عمیق‌ترشدن بحران گرسنگی در افغانستان به ۵۰۰ میلیون دالر بودجه فوری پیش از فرارسیدن زمستان نیاز دارد. پیش از این نیز برنامه‌ی جهانی غذا از گستردگی بحران انسانی در افغانستان هشدار داده بود و آن را یکی از شدیدترین بحران‌ها در سطح جهان خوانده بود. بر اساس آمار قبلی برنامه‌ی جهانی غذا، بیش از ۱۷ میلیون شهروند افغانستان با ناامنی شدید غذایی روبرو هستند و نزدیک به پنج میلیون کودک زیر پنج سال و مادر شیرده و زن باردار با سوءتغذیه‌ی شدید مواجه هستند. قبلا این سازمان گفته بود که در حال حاضر هیچ بودجه‌ای برای برنامه‌های پیش‌گیری از سوءتغذیه در اختیار ندارد و برای ادامه فعالیت‌های خود در شش ماه آینده، به ۵۴۰ میلیون دالر بودجه فوری نیاز دارد.

ادامه مطلب