برچسب: افغانستان

5 ساعت قبل - 63 بازدید

بازگشت به افغانستان برای این دختر به معنای آغاز دوباره زندگی در کشوری بود که سال‌ها از آن دور مانده بود. او همراه با خانواده‌اش از ایران اخراج شد و پس از ورود به افغانستان، با شرایطی روبه‌رو گردید که پیش از آن تصورش را نمی‌کرد. در حالی که انتظار داشت پس از بازگشت بتواند به آموزش خود ادامه دهد و مانند دیگر دختران به مکتب برود، محدودیت‌های آموزشی مسیر زندگی‌اش را تغییر داد. اکنون روزهایش میان کار در یک کارگاه خیاطی و دنبال کردن درس‌ها از طریق اینترنت تقسیم شده است؛ نیم روز کار می‌کند و نیم دیگر را به آموزش اختصاص می‌دهد. او پیش از بازگشت به افغانستان در ایران زندگی می‌کرد و بخشی از دوران تحصیلش را در آن کشور سپری کرده بود. زندگی در ایران، با وجود مشکلاتی که خانواده‌اش به‌عنوان مهاجر با آن روبه‌رو بودند، این فرصت را برایش فراهم کرده بود تا به مکتب برود و آموزش خود را ادامه دهد. اما اخراج خانواده از ایران، تمام برنامه‌های زندگی‌شان را تغییر داد. آنان ناچار شدند محیطی را که سال‌ها در آن زندگی کرده بودند، ترک کنند و به افغانستان بازگردند؛ کشوری که با وجود تعلق خانوادگی و فرهنگی، شرایط متفاوتی برای ادامه تحصیل این دختر داشت. پس از بازگشت، او نیز مانند بسیاری از دختران دیگر با محدودیت دسترسی به آموزش روبه‌رو شد. بسته بودن دروازه‌های مکاتب بالاتر از صنف ششم و دانشگاه‌ها به روی دختران، سبب شد نتواند به شکل حضوری به درس‌هایش ادامه دهد. این وضعیت برای دختری که به آموزش علاقه‌مند بود و نمی‌خواست از درس و مکتب فاصله بگیرد، دشوار و ناامیدکننده بود. او می‌دانست که اگر این شرایط ادامه پیدا کند، ممکن است سال‌های زیادی از عمرش بدون فرصت مناسب برای یادگیری سپری شود. با این حال، تصمیم گرفت آموزش را به‌طور کامل کنار نگذارد. او به دنبال راهی بود تا در شرایط موجود نیز بتواند درس بخواند و ارتباط خود را با دنیای آموزش حفظ کند. سرانجام، آموزش آنلاین را برگزید و تلاش کرد از طریق اینترنت و امکاناتی که در اختیار دارد، درس‌هایش را دنبال کند. هرچند آموزش از راه دور نمی‌تواند تمام نیازهای یک دانش‌آموز را برآورده سازد، اما برای او در شرایطی که امکان حضور در مکتب و دانشگاه وجود ندارد، یکی از معدود راه‌های ادامه تحصیل به شمار می‌رود. زندگی روزانه این دختر اکنون برنامه مشخصی دارد. او نیم روز را در یک کارگاه خیاطی سپری می‌کند. ساعت‌هایی را که می‌توانست در صنف درس باشد، اکنون پشت چرخ خیاطی می‌نشیند و با دوختن لباس، مهارت‌های کاری خود را تقویت می‌کند. خیاطی برای او تنها راهی برای گذراندن وقت نیست، بلکه فرصتی است تا در کنار یادگیری یک حرفه، بخشی از نیازهای زندگی خود را نیز تأمین کند. پس از پایان کار، بخش دیگری از روزش آغاز می‌شود. او وسایل درسی‌اش را آماده می‌کند و به درس‌های آنلاین می‌پردازد. در این زمان باید خستگی ناشی از کار روزانه را کنار بگذارد و تمرکز خود را بر آموزش حفظ کند. برخلاف دانش‌آموزانی که در مکتب با حضور آموزگار و هم‌صنفی‌های خود درس می‌خوانند، او ناگزیر است بسیاری از مطالب را به‌تنهایی دنبال کند و برای درک بهتر موضوعات درسی، وقت و تلاش بیشتری به خرج دهد. آموزش آنلاین نیز برای او بدون دشواری نیست. نبود فضای مناسب آموزشی، مشکلات احتمالی اینترنت و محدودیت امکانات، از جمله مسائلی هستند که می‌توانند روند یادگیری را با مشکل روبه‌رو سازند. افزون بر این، تقسیم وقت میان کار خیاطی و درس خواندن، به برنامه‌ریزی و تلاش بیشتری نیاز دارد. او پس از ساعت‌ها کار باید بار دیگر آمادگی ذهنی پیدا کند تا بتواند درس‌هایش را با دقت دنبال کند؛ مسئولیتی که همیشه آسان نیست. با وجود تمام این مشکلات، او تلاش می‌کند برنامه روزانه‌اش را حفظ کند. نمی‌خواهد بسته بودن دروازه‌های مکاتب و دانشگاه‌ها سبب شود که از آموزش فاصله بگیرد. به باور او، دختران نباید تنها به این دلیل که امکان رفتن به مکتب را ندارند، درس خواندن را کنار بگذارند. او معتقد است تا زمانی که راهی برای یادگیری وجود دارد، باید از آن استفاده کرد و برای حفظ دانش و مهارت‌های فردی تلاش ورزید. این دختر تنها به ادامه آموزش خودش فکر نمی‌کند، بلکه از دیگر دختران افغانستان نیز می‌خواهد که در شرایط کنونی، تا حد امکان درس‌های‌شان را به‌صورت آنلاین دنبال کنند و از فرصت‌های آموزشی موجود بهره ببرند. به باور او، بسیاری از دخترانی که از رفتن به مکتب بازمانده‌اند، همچنان علاقه و توانایی یادگیری دارند، اما محدودیت‌های موجود آنان را از مسیر آموزش دور ساخته است. او می‌خواهد دختران بدانند که متوقف شدن آموزش حضوری نباید به معنای پایان یادگیری باشد. به همین دلیل، تلاش می‌کند با ادامه درس‌های آنلاین، نمونه‌ای از پایداری و کوشش برای حفظ آموزش در شرایط دشوار باشد. از نگاه او، یادگیری تنها به نشستن در صنف مکتب محدود نمی‌شود و دختران می‌توانند با استفاده از کتاب‌ها، اینترنت و برنامه‌های آموزشی، دانش خود را افزایش دهند؛ هرچند این شیوه‌ها هرگز جایگزین کامل آموزش رسمی و حضوری نخواهند شد. بازگشت اجباری از ایران نیز بخش مهمی از تجربه زندگی او را تشکیل می‌دهد. خانواده‌اش پس از سال‌ها زندگی در آن کشور، مجبور شدند بار دیگر در افغانستان برای خود محیطی تازه فراهم کنند. چنین بازگشتی معمولاً با تغییرات گسترده‌ای در زندگی خانواده‌ها همراه است؛ از دست دادن محیط آشنا و روبه‌رو شدن با شرایط تازه گرفته تا تلاش برای یافتن کار و تأمین نیازهای روزمره. این دختر نیز در کنار خانواده‌اش با چنین تغییراتی روبه‌رو شده و اکنون تلاش می‌کند با کار و آموزش، بخشی از مسئولیت‌های زندگی را بر دوش بکشد. او می‌داند که خیاطی به‌تنهایی نمی‌تواند جای آموزش را بگیرد و درس خواندن از طریق اینترنت نیز تمام آن چیزی نیست که یک دانش‌آموز برای پیشرفت به آن نیاز دارد. با این حال، نمی‌خواهد یکی را به بهای از دست دادن دیگری کنار بگذارد. به همین دلیل، نیم روز کار می‌کند تا مهارتی عملی بیاموزد و نیم دیگر را به آموزش اختصاص می‌دهد تا از درس و یادگیری دور نماند. داستان زندگی این دختر، تصویری از وضعیت شماری از دختران بازگشته از کشورهای همسایه است که پس از بازگشت به افغانستان، افزون بر مشکلات اقتصادی و دشواری‌های سازگاری با محیط تازه، با محدودیت‌های آموزشی نیز روبه‌رو شده‌اند. دخترانی که پیش از بازگشت، امکان رفتن به مکتب و ادامه تحصیل داشتند، اکنون برای حفظ ارتباط خود با آموزش، ناگزیر به استفاده از راه‌های جایگزین شده‌اند. او همچنان امیدوار است شرایط آموزشی در افغانستان تغییر کند و روزی بتواند بدون نیاز به دنبال کردن درس‌ها از طریق تلفن همراه یا کمپیوتر، دوباره در یک محیط آموزشی رسمی به تحصیل بپردازد. او می‌خواهد مانند دیگر دختران، فرصت حضور در صنف، استفاده از امکانات آموزشی و ادامه تحصیل در دانشگاه را داشته باشد. تا آن زمان، زندگی او با همین برنامه ادامه خواهد یافت؛ نیم روز در کارگاه خیاطی و نیم روز در کنار درس‌های آنلاین. او در کنار تلاش برای یادگیری یک حرفه، آموزش را نیز بخشی جدایی‌ناپذیر از زندگی خود می‌داند و از دختران دیگر می‌خواهد که فرصت یادگیری را، هرچند محدود، از دست ندهند. برای او، اخراج از ایران به معنای تغییر محل زندگی بود، اما محدودیت‌های آموزشی نباید به معنای پایان مسیر تحصیلش باشد. او اکنون با امکانات محدود و در میان مسئولیت‌های روزانه، برای ادامه درس‌هایش تلاش می‌کند؛ تلاشی که نشان می‌دهد علاقه به آموزش، حتی در دشوارترین شرایط نیز می‌تواند زنده بماند و امید به آینده را حفظ کند. نویسنده: سارا کریمی

ادامه مطلب


7 ساعت قبل - 93 بازدید

فرماندهی پولیس ولایت فراه می‌گوید که در پی انفجار یک گلوله‌ی هاوان در یک مدرسه‌ی دینی در ولسوالی بکوا این ولایت، چهار دانش‌آموز کشته و دو دانش‌آموز دیگر زخمی شدند. کلیم‌الله ننگیال، سخنگوی فرماندهی پولیس فراه گفت که این انفجار حوالی ساعت ۱۲:۰۰ چاشت امروز (جمعه، ۲۹ عقرب) در روستای «شالگی» از مربوطات ولسوالی بکوا رخ داده است. وی در ادامه تاکید کرد که دانش‌آموزان «مدرسه دینی فهیم آغا» هنگام آوردن مواد غذایی از بیرون این گلوله را پیدا و به داخل مدرسه منتقل کردند، اما زمانی که آن را به زمین پرتاب کردند، منفجر شد. او افزوده است که قربانیان این انفجار بین ۱۰ تا ۱۶ سال سن دارند. سخنگوی فرماندهی پولیس فراه وضعیت زخمیان را خوب توصیف کرده است. قابل ذکر است که انفجار مهمات و ماین‌های به‌جا‌مانده از جنگ بارها جان کودکان را در ولایت‌های مختلف افغانستان گرفته است. چندین دهه جنگ باعث شده است که بخشی از اراضی افغانستان با ماین و مواد انفجاری آلوده باشد. براساس آمار سازمان ملل متحد، سه‌ میلیون‌ و ۳۰۰ هزار نفر در افغانستان در شعاع یک کیلومتری مناطق آلوده به ماین و مواد منفجره زندگی می‌کنند.

ادامه مطلب


1 روز قبل - 108 بازدید

شهرداری پاریس اعلام کرده است که درباره اعطای عنوان «شهروندی افتخاری پاریس» به زنان و دختران افغانستان به‌منظور حمایت از آنان رای‌گیری کرده است. امانوئل گرگوار، شهردار پاریس گفت که این تصمیم یک دستاورد مهم سیاسی و نمادین برای زنان افغانستان است و «مبارزه آنان، مبارزه ماست.» در اعلامیه آمده است که این اقدام در پیوند به محرومیت پنج‌ساله زنان و دختران از آموزش، کار و حضور آزادانه در زندگی عمومی مطرح شده است. این تصمیم در قالب پیش‌نویس مصوبه شماره ۵۰ سال ۲۰۲۶ اداره کل روابط بین‌الملل شهرداری پاریس مطرح شده و برای بررسی و رأی‌گیری به شورای شهر ارائه شده است. در این پیش‌نویس، اعطای شهروندی افتخاری به زنان افغانستان نمادی از همبستگی پاریس با آنان و حمایت از مبارزه‌شان برای آزادی و حقوق اساسی عنوان شده است. در متن پیش‌نویس آمده است که از پنج سال به این طرف، زنان و دختران در افغانستان به‌تدریج از آموزش، اشتغال، مشارکت سیاسی و حضور در بسیاری از فضاهای عمومی محروم شدند. بر بنیاد این سند، بیش از ۲.۲ میلیون دختر در افغانستان از دسترسی به آموزش متوسطه محروم مانده‌اند و محدودیت‌ها، افزون بر آینده آموزشی آنان، سلامت روان و فرصت‌های مشارکت اجتماعی‌شان را نیز تحت تأثیر قرار داده است. این دومین اقدام شهرداری پاریس در حمایت از زنان افغانستان است که پیش از این نیز با نام‌گذاری یکی از جاده‌های این شهر به نام «زنان افغانستان» همراه بوده است.

ادامه مطلب


2 روز قبل - 132 بازدید

سازمان پزشکان بدون مرز از افزایش ۲۸ درصدی کودکان مبتلا به سوءتغذیه حاد شدید در سه ولایت افغانستان خبر داده است. این سازمان با نشر گزارشی گفته است که از جنوری تا آگوست سال جاری میلادی، بیش از هشت‌هزار کودک در مراکز تحت حمایت آن بستری شده‌اند. در گزارش آمده است که این رقم در مقایسه با مدت مشابه در سال گذشته ۲۸ درصد افزایش را نشان می‌دهد. سازمان پزشکان بدون مرز تاکید کرد که این مراکز در ولایت‌های هرات، هلمند و قندهار فعالیت دارند. این سازمان، فقر و کمبود غذای کافی را از عوامل خطر سوءتغذیه در میان کودکان و زنان باردار دانسته است. همچنین پزشکان بدون مرز هشدار داده‌اند که سوءتغذیه مادران در دوران بارداری، خطر تولد نوزادان با وزن پایین را افزایش می‌دهد. به گفته این سازمان، این نوزادان از آغاز زند‌گی در معرض خطر بیشتر سوءتغذیه و بیماری قرار دارند. پزشکان بدون مرز گفته است که موارد بستری سوءتغذیه معمولاً پس از تابستان کاهش می‌یابد. با این حال، شمار بیماران در مراکز تحت حمایت این سازمان در هلمند و هرات همچنان بالا است. همچنین چند روز پیش، اتحادیه‌ اروپا، با نگرانی از کم‌بود بودجه‌ انسان‌دوستانه برای افغانستان گفته بود که سوءتغذیه در میان کودکان در افغانستان به سطح بحرانی رسیده است.

ادامه مطلب


2 روز قبل - 123 بازدید

سازمان نجات کودکان اعلام کرد که افغانستان در کنار فلسطین، سومالیا، سوریه و یمن، از جمله پنج کشور ناامن برای کودکان است. این سازمان امروز (پنج‌شنبه، ۲۸ عقرب) با نشر گزارشی تحت عنوان «توقف جنگ علیه کودکان؛ تغییر دادن احتمالات» اعلام کرد که از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۲۵ میلادی، سازمان ملل متحد ۱۷۱ هزار و ۷۱۲ مورد کشتار و معلول‌شدن کودکان را در سراسر جهان تایید کرده است. در گزارش آمده است که بیش از ۷۰ درصد این موارد در پنج کشور و منطقه‌ی افغانستان، فلسطین، سومالیا، سوریه و یمن، ثبت شده‌ است. سازمان نجات کودکان تصریح کرد که در سال ۲۰۲۵ میلادی نزدیک به ۵۸۹ میلیون کودک، معادل ۲۳.۴ درصد کل کودکان جهان، در مناطق درگیری مسلحانه زندگی می‌کردند. در گزارش آمده است که این رقم در مقایسه با ۳۷۸ میلیون کودک در سال ۲۰۱۵ میلادی، بیش از ۵۰ درصد افزایش را نشان می‌دهد و بالاترین میزان از سال ۱۹۹۰ تا کنون است. سازمان نجات کودکان می‌گوید قاره‌ افریقا با حدود ۲۶۰ میلیون کودک، بیشترین شمار کودکان ساکن مناطق درگیری را دارد که ۴۴ درصد مجموع جهانی را تشکیل می‌دهد. این رقم در مقایسه با سال ۲۰۲۴ نزدیک به ۲۰ درصد افزایش یافته است. بررسی‌های سازمان نجات کودکان نشان می‌دهد که در افریقا و خاور میانه، حدود دو کودک از هر پنج کودک در «مناطق جنگی» زندگی می‌کنند. سازمان نجات کودکان در این گزارش نوشته است که از سال ۲۰۰۵ میلادی که ثبت موارد خشونت جنسی علیه کودکان در درگیری‌های مسلحانه آغاز شد، طی ۲۰ سال گذشته، ۲۸ هزار و ۹۰۹ مورد تجاوز و سایر اشکال خشونت جنسی تایید شده است. این سازمان خواستار حفاظت از کودکان، دسترسی بدون مانع کمک‌های بشردوستانه و پاسخ‌گویی عاملان نقض حقوق آنان شده است.

ادامه مطلب


2 روز قبل - 98 بازدید

یونیسف یا صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد خواستار حفاظت از حق کودکان برای دسترسی به آب پاک و داشتن آینده‌ای سالم شده است. این نهاد به مناسبت روز جهانی کودک گفته است که دسترسی به آب پاک و رعایت بهداشت، از جمله شستن دست‌ها، برای پیش‌گیری از بیماری‌ها و حفظ سلامت کودکان اهمیت دارد. یونیسف از رهبران جهان خواسته است برای حفاظت از حق همه کودکان به زندگی سالم و آینده‌ای بهتر اقدام کنند. کمبود آب آشامیدنی سالم و خدمات بهداشتی، زندگی و سلامت شمار زیادی از کودکان در مناطق آسیب‌پذیر افغانستان را با چالش روبرو کرده است. بحران آب در سال‌های اخیر به یکی از چالش‌های جدی در افغانستان تبدیل شده و دسترسی مردم به منابع آب را دشوارتر کرده است.

ادامه مطلب


2 روز قبل - 94 بازدید

اوچا یا دفتر هماهنگ‌کننده‌ی کمک‌های بشردوستانه‌ سازمان ملل متحد هشدار داده است که ادامه‌ی محدودیت‌ها، فعالیت کارکنان زن در بخش کمک‌رسانی را با مشکل روبرو ساخته است. این نهاد با نشر اعلامیه‌ای گفته است که محدودیت‌ها دسترسی زنان و دختران به خدمات اساسی و نیازمندی‌های ضروری، به‌ویژه اقلام بهداشتی، را کاهش داده است. اوچا در ادامه تاکید کرده است که وضع چنین محدودیت‌هایی، روند رسیدگی به بحران بشردوستانه در افغانستان را دشوارتر ساخته و مانع ارائه‌ی مؤثر کمک‌ها به نیازمندان شده است. بر بنیاد این گزارش، اوچا تنها در ماه اکتوبر سال جاری میلادی ۲۹ مورد رویداد مرتبط با موانع دسترسی بشردوستانه را به ثبت رسانده است که از میان آن‌ها، ۲۱ مورد شامل دخالت در روند اجرای برنامه‌ها و فعالیت‌های امدادرسانی بوده است. همچنین اوچا قبلا گفته بود که دسترسی برابر و کامل زنان و دختران به کمک‌های بشردوستانه باید تضمین شود و زنان امدادگر نیز بتوانند با امنیت و به‌گونه معنادار در روند کمک‌رسانی مشارکت کنند.

ادامه مطلب


2 روز قبل - 95 بازدید

بانک جهانی در تازه‌ترین مورد هشدار داده است که با وجود پیشبینی رشد سه‌درصدی اقتصاد افغانستان در سال جاری، وضعیت معیشتی خانواده‌ها همچنان دشوار است و میلیون‌ها نفر با کمبود غذا، بیکاری و دسترسی محدود به آب مواجه هستند. این نهاد امروز (چهارشنبه، ۲۷ عقرب) با نشر گزارشی گفته است که حدود ۱۵.۹ میلیون نفر در ماه‌های سپتامبر و اکتبر با کمبود شدید غذا مواجه بوده‌اند. در گزارش آمده است که همزمان با این، کارگران روزمزد در ماه سپتامبر نسبت به سال گذشته ۱۴ درصد روزهای کاری کمتری داشته‌اند و با درآمد هفتگی خود نیز می‌توانستند ۲۷ درصد آرد گندم کم‌تری بخرند. بانک جهانی در ادامه تاکید کرد که افزایش محصولات زراعتی باعث رشد اقتصاد شده، اما افزایش ۶.۶ درصدی جمعیت سبب می‌شود سهم هر نفر از تولید اقتصادی کاهش یابد. بر بنیاد این گزارش، تولید ناخالص داخلی سرانه در سال جاری میلادی ۳.۳ درصد کاهش خواهد یافت؛ روندی که برای سومین سال پیاپی ادامه می‌یابد. در ادامه آمده است کمبود آب نیز از مشکلاتی است که زندگی خانواده‌ها، به‌ویژه در روستاها، را تهدید می‌کند. به گفته‌ی بانک جهانی، افغانستان در حدود ۲۳ سال گذشته، سالانه نزدیک به ۴.۹ میلیارد متر مکعب از ذخایر آب شیرین خود را از دست داده است. این نهاد تاکید کرده است که از آن‌جا که زراعت ۴۶ درصد فرصت‌های شغلی کشور را تشکیل می‌دهد و ۹۵ درصد آب مصرفی نیز در این بخش استفاده می‌شود، کمبود آب می‌تواند بر کار و درآمد شمار زیادی از خانواده‌ها اثر بگذارد. بانک جهانی برای بهبود وضعیت مردم، بر ایجاد فرصت‌های کاری، بهبود دسترسی به آب آشامیدنی و خدمات فاضلاب و ترمیم شبکه‌های آبیاری تاکید کرده است.

ادامه مطلب


3 روز قبل - 126 بازدید

فرماندهی پولیس در ولایت غزنی می‌گوید که جسد یک کودک پسر در ولسوالی «گیرو» این ولایت پیدا شده است. فرماندهی پولیس با نشر اعلامیه‌ای گفته است که جسد این کودک، دیروز (سه‌شنبه، ۲۶ عقرب) در یک منطقه‌ی کوهستانی از مربوطات ولسوالی گیرو پیدا شده است. در اعلامیه آمده است که این کودک پسر، چهار روز پیش از خانه‌اش در روستای «علی‌خیل» ولسوالی گیرو ناپدید شده بود. در اعلامیه سن این کودک حدودا ۱۲ سال گفته شده و در مورد هویت او جزئیاتی در دست نیست. فرماندهی پولیس در ولایت غزنی مشخص نکرده که این کودک چگونه و توسط چه وسیله‌ای به قتل رسیده است. در تصویری که از محل پیدا شدن جسد کودک منتشر شده، چندین سنگ بالای جسد او دیده می‌شود. این فرماندهی گفته است احتمال می‌رود این کودک در پی «اختلافات شخصی» به قتل رسیده باشد. تحقیقات برای شناسایی عامل اصلی قتل ادامه دارد. قابل ذکر است که از زمان تسلط دوباره‌ی حکومت سرپرست بر افغانستان، موارد متعددی از قتل کودکان از ولایت‌های مختلف کشور گزارش شده است.

ادامه مطلب


3 روز قبل - 95 بازدید

سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرد که تحقق برابری زنان و دختران در سراسر جهان، مستلزم فراهم‌کردن زمینه دسترسی آنان به آموزش، منابع اقتصادی، مشارکت سیاسی و فرصت‌های برابر است. این سازمان با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که برابری زمانی به واقعیت تبدیل می‌شود که زنان و دختران بتوانند در بخش‌های مختلف زندگی، از حقوق و فرصت‌های یکسان برخوردار باشند. سازمان ملل در ادامه بر دسترسی زنان و دختران به آموزش و اشتغال تاکید کرد. این در حالی است که حکومت سرپرست پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. بر بنیاد گزارش‌ها، اگر این ممنوعیت ادامه یابد، تا سال ۲۰۳۰ نزدیک به چهار میلیون دختر ممکن است از آموزش محروم شوند.

ادامه مطلب