فرماندهی پولیس ولایت میدان‌ وردک می‌گوید شش کودک در اثر انفجار ماین در ولسوالی دایمیرداد این ولایت زخمی شدند. این فرماندهی با نشر اعلامیه‌ای گفته است که این انفجار عصر چهارشنبه (۱۶ ثور) در منطقه‌ی اورمل از مربوطات ولسوالی دایمیرداد رخ داده است. در اعلامیه آمده است که انفجار زمانی رخ داده است که کودکان با یک ماین‌ دستی منفجرنشده بازی می‌کردند. فرماندهی پولیس ولایت میدان وردک در مورد این‌که، این چی نسبت باهم داشتند، جزییات نداده است. در اعلامیه آمده است که کودکان زخمی به شفاخانه ولایتی میدان‌ وردک منتقل شده‌اند، اما وضعیت سه نفر آنان «وخیم» توصیف شده است. روز گذشته نیز در دو انفجار مشابه در ولایت‌های ننگرهار و پروان، دو کودک کشته و چهار کودک دیگر زخمی شدند. اداره‌ی ملی آمادگی مبارزه با حوادث چند وقت پیش اعلام کرده بود که در سال پسین ۱۹۳ رویداد انفجار مهمات به‌جامانده از جنگ‌ در افغانستان رخ داده که در اثر آن، ۸۷ تن کشته و ۳۳۳ تن زخمی شده‌اند؛ رقمی که بیش از ۶۷  درصد آن را کودکان تشکیل می‌دهد. قابل ذکر است که انفجار مهمات و ماین‌های به‌جامانده از جنگ، بارها از شهروندان، به ویژه کودکان، در ولایت‌های مختلف افغانستان قربانی گرفته است. بر اساس آمار سازمان ملل متحد، سه میلیون و ۳۰۰ هزار نفر در افغانستان در شعاع یک کیلومتری مناطق آلوده به ماین‌ها و مواد منفجره زندگی می‌کنند.

منابع محلی از ولایت بدخشان می‌گویند که یک دختر ۱۲ ساله در این ولایت توسط افراد ناشناس و به‌گونه مرموز به قتل رسیده است. دست‌کم دو منبع گفته‌اند که این رویداد چند روز پیش در روستای «خلدسک» از مربوطات ولسوالی راغستان رخ داده است. منبع در ادامه تاکید کرده است که این دختر «بی‌بی خدیجه» نام داشته و برای آوردن آب آشامیدنی رفته بود که جسد این دختر پس از حدود نیم ساعت در فاصله حدود ۱۴ متری یک چای آب توسط مادر و خواهرش پیدا شده است. منبع در ادامه افزوده است که تا اکنون انگیزه دقیق قتل روشن نیست. به گفته‌ی منابع، دو تن به اتهام دست داشتن در این قضیه بازداشت شده‌ بودند اما دوباره آزاد شده‌اند. قابل ذکر است که از زمان تسلط دوباره‌ی حکومت سرپرست بر افغانستان، موارد متعددی از قتل زنان به‌دست اعضای خانواده‌های‌شان از ولایت‌های مختلف کشور گزارش شده است. بیماری‌های روانی، خصومت شخصی، ازدواج‌های اجباری، خشونت خانوادگی و فشار‎های روحی ناشی از فقر و بیکاری عوامل اصلی این قتل‌ها بیان شده است. همچنین با تسلط حکومت سرپرست بر افغانستان اکثریت نهادهای حامی حقوق زنان متوقف شده است. زنان در افغانستان چون گذشته با مراجعه به نهادهای عدلی و قضایی، دیگر نمی‌توانند برای خشونت‌های وارده‌ی شان شکایت کنند و این‌گونه خشونت‌‌ها پایدار باقی مانده و افزایش پیدا می‌کند.

سفارت بریتانیا برای افغانستان در تازه‌ترین مورد از حکومت سرپرست خواسته است که ممنوعیت تحصیل زنان در رشته‌های طبی را لغو کنند. این سفارت با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود به مناسبت روز جهانی قابله‌ها نوشته است که از تلاش و فعالیت قابله‌ها در افغانستان حمایت می‌کند. همچنین سفارت بریتانیا ضمن تاکید بر اهمیت شغل قابلگی، تاکید کرده است که کار این قشر برای همه مردم افغانستان حیاتی است. یونیسف یا صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل در گزارشی گفته است که تا سال ۲۰۳۰ میلادی ممکن است حدود ۲۰ هزار معلم زن و پنج هزار و ۴۰۰ کارمند زن بخش صحت از دست بروند. در این گزارش آمده است که کاهش شمار کارمندان زن در بخش صحی می‌تواند دسترسی زنان به خدمات درمانی، به‌ویژه در بخش صحت مادر و کودک را محدود کند. باید گفت که حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

سازمان جهانی صحت (WHO) در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که هر ساعت یک مادر در افغانستان به‌دلیل عوارض قابل پیشگیری در زمان بارداری و زایمان جان خود را از دست می‌دهد. این سازمان با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود، نوشته است که با حمایت بانک توسعه اسلامی (IsDB) برنامه‌ای برای گسترش خدمات صحی زنان و کودکان در سراسر افغانستان آغاز کرده است. در ادامه آمده است که این خدمات شامل آموزش صدها کارمند صحی، بهبود دسترسی زنان به مراقبت‌های باکیفیت صحی و ایجاد خدمات تخصصی برای درمان عوارض زایمان است. سازمان جهانی صحت در ادامه تاکید کرده است که فشار خون بالا، عفونت‌های شدید و مشکلات هنگام زایمان از مهم‌ترین دلایل مرگ مادران در افغانستان است. این سازمان افزوده است که بیشتر این موارد با مراقبت‌های صحی مناسب و به‌موقع قابل پیشگیری هستند. قابل ذکر است که افغانستان از جمله کشورهایی است که با میزان بالای مرگ‌ومیر مادران و نوزادان روبرو است. کم‌بود امکانات صحی، دسترسی محدود به آموزش‌های تخصصی و فاصله‌ی زیاد روستاها تا مرکزهای درمانی، چالش‌های جدی در ارایه‌ی خدمات به مادران باردار ایجاد کرده است. در بسیاری از مناطق، زنان در خانه یا درمانگاه‌های کوچک زایمان می‌کنند و قابله‌ها اغلب با امکانات اندک و بدون دسترسی فوری به راهنمایی‌های تخصصی کار می‌کنند.

کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد می‌گوید که کودکان پناه‌جوی اهل افغانستان در پاکستان به دلیل نداشتن مدرک هویت و ترس از اخراج، در محرومیت زندگی می‌کنند. این سازمان با نشر گزارشی گفته است که ۷۷ درصد از کودکان شامل نظرسنجی از دسترسی به آموزش محروم مانده‌اند. کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد و مرکز مهاجرت مختلط در گزارش جدید خود تحت عنوان «زندگی در سایه‌ها» منتشر شد نیازهای حمایتی کودکان و نوجوانان افغان در پاکستان را بررسی کردند. در این گزارش آمده است که پناه‌جویان افغانستان به‌ویژه کودکان و جوانان در پاکستان، با بحران‌های جدی حفاظتی و محرومیت از خدمات اولیه روبرو هستند. این گزارش نشان می‌دهد که فقدان مدارک قانونی و ترس مداوم از بازداشت و اخراج، این قشر آسیب‌پذیر را مجبور به زندگی مخفیانه در سایه‌ها کرده است. بر اساس داده‌های این گزارش، محرومیت از آموزش یکی از بزرگ‌ترین چالش‌های کودکان افغانستانی در پاکستان است که حدود ۷۷ درصد از کودکان شامل نظرسنجی‌ هیچ‌گونه دسترسی به آموزش یا آموزش‌های حرفه‌ای ندارند. در گزارش مهم‌ترین دلایل این محرومیت، مشکلات مالی، نداشتن مدارک هویت و نیاز به کار، عنوان شده است. نزدیک به نیمی از این کودکان از دسترسی به خدمات درمانی و بهداشتی نیز محروم مانده‌اند که این موضوع آسیب‌پذیری آن‌ها را تشدید می‌کند. همچنین وضعیت برای کودکان بدون همراه بسیار وخیم‌تر گزارش شده است. آمارها نشان می‌دهد که ۷۳ درصد از کودکان بدون همراه برای تامین هزینه‌های زندگی مجبور به کار هستند، در حالی که این رقم برای کودکان دارای سرپرست ۳۳ درصد است. دختران بدون همراه نیز به شدت تحت تاثیر قرار دارند و ۸۲ درصد از آن‌ها به کار روی آورده‌اند. علاوه بر این، بخش قابل‌توجهی از این کودکان در شرایط اسکان نامناسب زندگی می‌کنند. سازمان ملل متحد تاکید کرده است که فشارهای ناشی از مهاجرت، فقر و ترس از اخراج تاثیرات مخربی بر سلامت روان کودکان افغانستان گذاشته است. طبق این نظرسنجی، ۷۰ درصد از کودکان اعلام کرده‌اند که احساس افسردگی می‌کنند و ۴۴ درصد از آن‌ها دچار اضطراب هستند.

منابع محلی از ولایت هرات می‌گویند که جسد سر‌بُریده‌ی یک زن در مسیر جاده‌ی ابریشم، از مربوطات مرکز این شهر پیدا شده است. دست‌کم دو منبع گفته‌اند که این جسد صبح امروز (سه‌شنبه، ۱۵ ثور) در جاده‌ی ابریشم پیدا شده و باعث نگرانی گسترده در میان باشندگان منطقه شده است. منبع در ادامه تاکید کرده است که جسد توسط شماری از باشندگان این ساحه در کنار جاده مشاهده و آنان موضوع را به نیروهای امنیتی مربوطه اطلاع داده‌اند. منبع در مورد هویت و انیگزه‌ی قتل این زن جزییات ارائه نکرده است. مسوولان محلی در ولایت هرات تا اکنون در این مورد چیزی به رسانه‌ها نگفته‌اند. پیشتر نیز یک زن جوان به شکل فجیع در ولسوالی پسابند غور به قتل رسید که نگرانی‌ها را نسبت به وضعیت زنان افزایش داده است. قابل ذکر است که از زمان تسلط دوباره‌ی حکومت سرپرست بر افغانستان، موارد متعددی از قتل زنان به‌دست اعضای خانواده‌های‌شان از ولایت‌های مختلف کشور گزارش شده است. بیماری‌های روانی، خصومت شخصی، ازدواج‌های اجباری، خشونت خانوادگی و فشار‎های روحی ناشی از فقر و بیکاری عوامل اصلی این قتل‌ها بیان شده است. همچنین با تسلط حکومت سرپرست بر افغانستان اکثریت نهادهای حامی حقوق زنان متوقف شده است. زنان در افغانستان چون گذشته با مراجعه به نهادهای عدلی و قضایی، دیگر نمی‌توانند برای خشونت‌های وارده‌ی شان شکایت کنند و این‌گونه خشونت‌‌ها پایدار باقی مانده و افزایش پیدا می‌کند.

برنامه‌ی توسعه‌ سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که به یک مکتب دخترانه در کنر انرژی خورشیدی فراهم کرده است. این نهاد امروز (سه‌شنبه، ۱۵ ثور) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که نصب سیستم انرژی خورشیدی در این مکتب به ۵۰۰ دانش‌آموز دختر کمک کرده صنف‌های روشن‌تری داشته باشند. برنامه‌ی توسعه‌ ملل متحد در ادامه تاکید کرده است که دانش‌آموزان این مکتب اکنون به پنکه، آب و یک لابراتوار علوم دسترسی دارند. محدودیت دسترسی به سهولت‌های آموزشی و نبود مکان‌های معیاری، یکی از چالش‌های جدی سر راه آموزش در افغانستان به ویژه برای دختران است. بیشتر مکتب‌ها در افغانستان، فاقد سیستم گرمایشی و سرمایشی است و در ماه‌های گرم و سرد سال دانش‌آموزان با مشکلات زیادی روبرو می‌شوند. در حالی انرژی خورشیدی برای یک مکتب دخترانه فراهم می‌شود که حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند.