برچسب: افغانستان

13 دقیقه قبل - 9 بازدید

سازمان ملل: به توسعه اقتصادی پایدار در سراسر افغانستان متعهد هستیم

دفتر برنامه توسعه سازمان ملل متحد (UNDP) در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که به توانمندسازی شرکت‌های کوچک و متوسط و حمایت از توسعه اقتصادی پایدار و فراگیر در افغانستان متعهد است. این سازمان امروز (شنبه، ۶ سرطان) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که تلاش دارد فرصت‌های کاری را برای رشد اقتصاد مردم در افغانستان گسترش دهد. دفتر برنامه توسعه سازمان ملل متحد تاکید کرد که شرکت‌های کوچک و متوسط نقش مهمی در ایجاد اشتغال دارند و حمایت از این بخش‌ها برای بهبود وضعیت اقتصادی مردم ضروری است. در حالی سازمان ملل متحد بر حمایت از شرکت‌های کوچک و متوسط تاکید دارد که در افغانستان سطح بیکاری در سال‌های اخیر پس از تسلط دوباره‌ی حکومت سرپرست، افزایش یافته و بسیاری از خانواده‌ها با مشکلات جدی اقتصادی مواجه هستند. محدودیت‌های گسترده در بخش کار، فعالیت‌های و آموزش، به‌ویژه محدودیت‌های کاری بر زنان، نیز بر وضعیت اقتصادی خانواده‌ها تاثیر منفی گذاشته است. دفتر برنامه توسعه سازمان ملل متحد تاکید کرده است که به تلاش‌های خود برای ایجاد یک اقتصاد پایدار و فراگیر در افغانستان ادامه خواهد داد. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. بر بنیاد گزارش‌ها، اگر این ممنوعیت ادامه یابد، تا سال ۲۰۳۰ نزدیک به چهار میلیون دختر ممکن است از آموزش محروم شوند.

ادامه مطلب


3 ساعت قبل - 50 بازدید

دانشگاه نوتردام امریکا و دانشگاه زن تفاهم‌نامه همکاری برای آموزش دختران افغانستان امضا کردند

دانشگاه نوتردام امریکا اعلام کرده است که برای گسترش فرصت‌های آموزشی برای زنان افغانستان تفاهم‌نامه همکاری با دانشگاه آنلاین زن امضا کرده است. این دانشگاه با نشر اعلامیه‌ای گفته است که هدف از این همکاری، گسترش فرصت‌های آموزشی از طریق پروژه‌های مشترک، کورس‌های آنلاین، برنامه‌های تحقیقاتی و تبادل منابع علمی گفته شده است. در اعلامیه آمده است که این تفاهم‌نامه همکاری به‌طور مجازی میان دانشکده امور جهانی کیوگ و دانشگاه آنلاین زن امضا شده است. دانشگاه آنلاین زن که در سال ۲۰۲۲ تاسیس شد، تا اکنون به بیش از ۲۰ هزار دانشجو در ۱۶ رشته آموزشی خدمات ارائه کرده و صدها صنف درسی آنلاین را هر هفته برگزار می‌کند. این نهاد آموزشی گفته است که برنامه‌های حمایتی آموزشی و مشاوره‌یی را برای دانشجویان فراهم ساخته است. مری گالاگر، رییس دانشکده کیوگ، گفت: «این همکاری برای تقویت فرصت‌های آموزشی در شرایطی صورت می‌گیرد که دسترسی زنان افغانستان به‌شدت محدود شده است.» وی در ادامه تاکید کرد: «ما می‌بینیم که دانشجویان اهل افغانستان با چه شیوه‌های شگفت‌انگیزی به دنبال آموزش هستند. این مقاومت چیزی است که نمی‌توان نادیده گرفت و باید تشویق شود.» در اعلامیه‌ی رسمی دانشگاه نوتردام آمده است که این همکاری پس از ماه‌ها گفتگو شکل گرفته است و شامل استادان و مسئولان نهادهای مختلف علمی و پژوهشی می‌شود. دانشگاه نوتردام در این اعلامیه تاکید کرده است: «این برنامه بخشی از تلاش‌های گسترده‌تر برای صلح و توسعه در افغانستان است که هدف آن حمایت از حقوق بشر و ایجاد صلح پایدار و فراگیر عنوان شده است.» این همکاری قرار است از فصل پاییز با ارائه کورس‌های جدید، از جمله یک کورس درباره رهبری در بحران آغاز شود.

ادامه مطلب


4 ساعت قبل - 62 بازدید

داکتران بدون مرز: سوءتغذیه شدید کودکان در جنوب افغانستان ۳۰ درصد افزایش یافته است

سازمان داکتران بدون مرز در تازه‌ترین مورد اعلام کرده که شمار کودکان مبتلا به سوءتغذیه حاد که برای درمان به مراکز تغذیه درمانی در جنوب افغانستان مراجعه می‌کنند، به‌گونه نگران‌کننده‌ای افزایش یافته است. این سازمان با نشر گزارشی گفته است که کاهش کمک‌های بین‌المللی، خشکسالی‌های پی‌درپی و اختلال در تامین غذاهای درمانی، از عوامل اصلی تشدید بحران سوءتغذیه در افغانستان به شمار می‌روند. سازمان داکتران بدون مرز در بخشی از گزارشش افزوده است که از ماه جنوری تا اپریل ۲۰۲۶ میلادی، شمار کودکان مبتلا به سوءتغذیه شدید که در مراکز درمانی تحت حمایت داکتران بدون مرز در جنوب افغانستان بستری شده‌اند، در مقایسه با میانگین مدت مشابه سه سال گذشته، بیش از ۳۰ درصد افزایش یافته است. در گزارش آمده است که بیشتر این کودکان کمتر از یک سال سن دارند. همچنین آنا لیلیا باندا، هماهنگ‌کننده پزشکی داکتران بدون مرز در افغانستان، گفته است: «کودکان زمانی به ما می‌رسند که وضعیت‌شان بسیار وخیم شده و با مشکلات روبه‌رو هستند که می‌توانست از آن پیشگیری شود.» وی تصریح کرد این وضعیت نشان‌دهنده تشدید ناامنی غذایی و فروپاشی نظام شناسایی و درمان زودهنگام سوءتغذیه در کشور است. براساس این گزارش، کاهش چشم‌گیر کمک‌های بین‌المللی از اوایل سال ۲۰۲۵ میلادی به تعطیلی یا تعلیق ۴۴۵ مرکز صحی، از جمله ۲۰۳ تیم سیار صحی و تغذیه، انجامیده است. او گفت که این مراکز پیشتر نقش مهمی در شناسایی زودهنگام کودکان مبتلا به سوءتغذیه و ارائه خدمات درمانی ایفا می‌کردند. داکتران بدون مرز هشدار داده که خشکسالی‌های مکرر، کاهش تولید محصولات زراعتی و بسته‌شدن مرزها در پی تنش‌های منطقه‌ای، امنیت غذایی را بیش از پیش تضعیف کرده و دسترسی به غذاهای درمانی ویژه کودکان را با مشکل مواجه ساخته است. داکتران بدون مرز از کمک‌کنند‌گان مالی، مقام‌های صحی و نهادهای مسوول خواسته است که بودجه برنامه‌های تغذیه در افغانستان را هرچه سریع‌تر احیا کرده و جریان تامین غذاهای درمانی و تجهیزات پزشکی را تضمین کنند. این سازمان هشدار داده است که در صورت ادامه وضعیت کنونی، کودکان بیش‌تری از دسترسی به خدمات نجات‌بخش محروم خواهند شد.

ادامه مطلب


4 ساعت قبل - 64 بازدید

  سه کودک در پی ریزش تپه‌ی خاکی در سمنگان جان باختند

مسوولان محلی از ولایت سمنگان می‌گویند که بر اثر فروریزی یک تپه‌ی خاکی در ولسوالی خرم سارباغ این ولایت سه کودک جان باخته‌اند. پیرجان مبارز، ولسوال ولسوالی خرم سارباغ این ولایت گفته است که این رویداد در روستای «تاتارچل» از مربوطات ولسوالی خرم سارباغ روی داده است. آقای مبارز در ادامه تاکید کرده است که این رویداد زمانی رخ داده که شماری از کودکان در یک ساحه تفریحی سرگرم بازی بودند که یک‌دفعه‌ی بخشی از تپه خاکی فرو ریخته و سه کودک را زیر توده‌های خاک مدفون کرده است. در ادامه آمده است که پس از این رخداد باشندگان محل با همکاری مسوولان محلی برای نجات کودکان به ساحه رفته و عملیات نجات این کودکان را آغاز کردند؛ اما کودکان قبل از نجات جان باخته بودند. ولسوال ولسوالی خرم سارباغ در ادامه افزوده است که قربانیان این رویداد کودکان ۱۵، ۱۳ و ۱۱ ساله‌ و از باشندگان روستای تاتارچل این ولسوالی بوده‌اند. قابل ذکر است که حوادث طبیعی از این دست هر از گاهی از کودکان و زنان کشور قربانی می‌گیرد.

ادامه مطلب


17 ساعت قبل - 40 بازدید

مراسم عاشورا در افغانستان در سایه محدودیت‌ها برگزار شد

مراسم عزاداری روز عاشورا امروز (جمعه، ۵ سرطان) در شماری از ولایت‌های افغانستان به صورت گسترده و با حضور پرشور زنان، مردان و کودکان با وجود محدودیت‌های وضع شده از سوی حکومت سرپرست در مساجد و تکیه‌خانه‌ها برگزار شد. در مناطق شیعه‌نشین هرات از جمله شهرک المهدی جبرئیل، شهرک اندیشه و منطقه بکرآباد، مردم مراسم عزاداری و سینه‌زنی برگزار کردند. در قندهار و کابل نیز شیعیان در مساجد و تکیه‌خانه‌ها مراسم عزاداری برگزار کردند. مراسم عزاداری محرم امسال نیز، مانند سال‌های گذشته، با محدودیت‌های حکومت سرپرست همراه بود. حکومت فعلی از اوایل صبح امروز خدمات مخابراتی را در پایتخت قطع کردند. شورای علمای شیعه افغانستان دیروز در بیانیه‌ای اعلام کرد که حکومت فعلی در روزهای اخیر برخی از مسوولان مساجد و تکایا را «به‌دلیل برافراشتن نمادهای عزاداری» بازداشت کرده‌اند. در بیانیه این شورا آمده است که حکومت سرپرست «برخلاف تفاهمات و فیصله‌های کمیته موظف امارتی محرم»، پرچم‌ها و نمادهای عزاداری را از برخی مساجد و حسینیه‌ها جمع‌آوری کرده‌اند. همچنین مردم از محدودیت‌های دولت انتقاد کرده و خواستار آزادی و احترام به مراسم‌هاس مذهبی شدند. پیام‌های عاشورایی سیاسیون در کنار آن، برخی از چهره‌های سیاسی نیز به مناسبت عاشورا پیام‌های تسلیت منتشر کردند. حامد کرزی، رییس‌جمهور پیشین، با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است: «امام حسین، طی یک حرکت اصلاحی معنادار، با انگشت نهادن بر انحرافات اجتماعی، بر آن شد تا جامعه را به اصلاح امور و تصحیح اعمال دعوت نماید و برای بیداری و برانگیختن احساس مسوولیت مردم در برابر کج‌روی‌ها تا پای جان ایستاد و حماسه تاریخی کربلا را به یادگار نهاد.» وی در ادامه تاکید کرد: «مردم افغانستان، همانند دیگر مسلمانان، از عاشورا و نهضت حسینی تجلیل به عمل آورده، دوستی اهل بیت رسول مکرم اسلام را عامل وحدت و برادری میان خود می‌دانند و از این فرصت برای اصلاح، روشنگری و تحکیم اتحاد و همدلی بهره می‌گیرند.» همچنین عبدالله عبدالله، رییس شورای عالی مصالحه حکومت پیشین نیز در پیام خود گفته است: «عاشورا یکی از روزهای بزرگ و پرمعنای تاریخ اسلام است که در آن ارزش‌های والای ایمان، تقوا، صبر، فداکاری و استقامت در برابر دشواری‌ها جلوه‌ای ماندگار یافته است.» او تصریح کرد: «این روز، مسلمانان را به تأمل در آموزه‌های دینی، تقویت روحیه همبستگی، رعایت عدالت و پایبندی به اصول انسانی و اسلامی فرا می‌خواند.» احمد مسعود، رهبر جبهه مقاومت ملی افغانستان، در پیامی گفته است: «عاشورا به ما آموخت که ایستادن در برابر ظلم، نه تنها یک انتخاب، بلکه مسوولیت ایمانی، انسانی و تاریخی است.» قابل ذکر است که تا لحظه نشر این خبر، هیچ پیامی از سوی مقام‌ها و سخنگویان حکومت فعلی درباره عاشورا منتشر نشده بود.

ادامه مطلب


21 ساعت قبل - 46 بازدید

عفو بین‌الملل: جهان نباید زنان افغانستان را فراموش کند

سازمان عفو بین‌الملل به وضع محدودیت و سرکوب گسترده‌ی زنان و دختران در افغانستان واکنش نشان داده و می‌گوید که جهان نباید زنان افغانستان را فراموش کند. این نهاد با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که حقوق، کرامت و فرصت‌های زنان افغانستان باید همچنان در مرکز توجه جامعه‌ی جهانی قرار داشته باشد. سازمان عفو بین‌الملل در ادامه تاکید کرده است که حقوق دختران و زنان، حقوق بشر است؛ فرقی نمی‌کند که آن‌ها در کجای جهان باشند. این نهاد گفته است که زنان و دختران در افغانستان، از آموزش بیش از صنف ششم در مکتب و از تحصیل در دانشگاه، حضور در برنامه‌های تفریحی و سرگرمی تلویزیون، سخنرانی در محفل‌های عمومی، رفتن به پارک و ورزش‌کردن منع شده‌اند. در ادامه آمده است که زنان در افغانستان حق کارکردن در سازمان‌های غیردولتی را ندارند و همین گونه بدون همراه محرم مرد، نمی‌تواند بیش از ۷۲ کیلومتر سفر کنند. در حالی این نهاد از حقوق زنان دفاع می‌کند که حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. بر بنیاد گزارش‌ها، اگر این ممنوعیت ادامه یابد، تا سال ۲۰۳۰ نزدیک به چهار میلیون دختر ممکن است از آموزش محروم شوند.

ادامه مطلب


21 ساعت قبل - 84 بازدید

زیر آفتاب سوزان هرات؛ دختری که میان فقر و آرزو ایستاده است

تابستان هرات همیشه بوی خاک داغ و بادهای سوزانی را دارد که از دشت‌های خشک اطراف شهر می‌وزند و بر دیوارهای گلی خانه‌ها می‌نشینند. در یکی از همین صبح‌های گرم، زمانی که بیشتر مردم هنوز در خواب بودند، نرگس آرام از روی فرش کهنه‌ای که همراه چهار خواهر و برادرش بر آن خوابیده بود، برخاست. هوا هنوز کاملاً روشن نشده بود، اما او می‌دانست که باید عجله کند. مادرش در گوشه حویلی کوچک خانه آتش تنور را روشن می‌کرد و پدرش آماده می‌شد تا راهی کوره خشت‌پزی شود. نرگس تنها سیزده سال داشت، اما زندگی او را بسیار زودتر از سنش بزرگ کرده بود. روزگاری شاگرد صنف هفتم مکتب بود؛ دختری که هر روز با شوق کتاب‌هایش را در آغوش می‌گرفت و از کوچه‌های خاکی هرات به سوی مکتب می‌رفت. اما اکنون به جای کتاب و قلم، بیل و قالب خشت در دست داشت و روزهایش را در میان گردوغبار و گرمای سوزان کوره سپری می‌کرد. او بزرگ‌ترین فرزند خانواده بود. پس از او چهار خواهر کوچک‌تر و یک برادر خردسال قرار داشتند؛ کودکی که نور چشم خانواده به شمار می‌رفت. خانه‌شان تنها دو اتاق کوچک داشت؛ اتاق‌هایی که زمستان‌ها سرد و تابستان‌ها طاقت‌فرسا می‌شدند. پدرش سال‌ها به عنوان کارگر روزمزد کار کرده بود و هر صبح برای یافتن کار از خانه بیرون می‌رفت. هرچند زندگی‌شان ساده بود، اما نرگس می‌توانست درس بخواند و به آینده‌ای بهتر بیندیشد. او همیشه از شاگردان ممتاز صنف بود و معلمانش از استعداد و علاقه‌اش به درس سخن می‌گفتند. به‌ویژه به مضمون زبان دری علاقه فراوان داشت. هرگاه انشایی می‌نوشت، معلمش با افتخار نوشته‌های او را برای دیگر شاگردان می‌خواند. نرگس در رؤیاهایش خود را معلمی می‌دید که به دختران دیگر درس می‌دهد؛ دخترانی که مانند خودش عاشق کتاب و آموختن هستند. اما زندگی همیشه مطابق آرزوهای انسان پیش نمی‌رود. با بسته شدن درهای مکتب به روی دختران، نرگس ابتدا باور نداشت که این وضعیت طولانی شود. هر روز لباس مکتبش را نگاه می‌کرد، کتاب‌هایش را مرتب می‌چید و منتظر خبری می‌ماند که اجازه بازگشت به صنف را بدهد. هفته‌ها و ماه‌ها گذشت، اما آن خبر هرگز نرسید. هم‌زمان، وضعیت اقتصادی خانواده نیز روزبه‌روز دشوارتر شد. قیمت مواد غذایی افزایش یافت، فرصت‌های کاری کمتر شد و درآمد اندک پدر دیگر پاسخگوی نیازهای خانواده نبود. شب‌هایی فرا می‌رسید که مادر با نگرانی سفره‌ای کوچک پهن می‌کرد و تلاش داشت غذای اندک را میان اعضای خانواده تقسیم کند. نرگس بارها دیده بود که مادرش سهم غذای خود را به کودکان می‌دهد و وانمود می‌کند که سیر است. همین صحنه‌ها قلب او را می‌فشرد و وادارش می‌کرد بیش از سنش به دشواری‌های زندگی بیندیشد. روزی که پدر از او خواست همراهش به کوره برود، یکی از تلخ‌ترین روزهای زندگی نرگس بود. آن شب سکوت سنگینی بر خانه حاکم بود. نور کم‌رنگ چراغ، سایه‌های لرزانی بر دیوارها انداخته بود و صدای نفس‌های کودکان در فضا می‌پیچید. پدر مدت زیادی سکوت کرد و سپس با آهی سنگین گفت: «دخترم، دیگر به تنهایی از پس این زندگی برنمی‌آیم.» نرگس چیزی نگفت. او از مدت‌ها پیش دشواری‌های پدر را درک کرده بود. مادر نیز اشک‌هایش را پنهان کرد و گفت: «اگر راه دیگری داشتیم، هرگز از تو چنین چیزی نمی‌خواستیم.» همان شب نرگس تصمیمش را گرفت. نمی‌خواست بار بیشتری بر دوش خانواده باشد. صبح روز بعد، پیش از طلوع آفتاب، همراه پدر راهی کوره شد. کوره خشت‌پزی در حاشیه شهر قرار داشت؛ جایی که زمین‌های وسیع خاکی و ردیف‌های بی‌پایان خشت‌های خام در کنار هم دیده می‌شدند. از همان لحظه ورود، نرگس احساس کرد پا به دنیایی متفاوت گذاشته است. کارگران با لباس‌های خاک‌آلود زیر آفتاب سوزان کار می‌کردند؛ برخی خاک را با آب مخلوط می‌کردند، برخی قالب‌ها را پر می‌کردند و گروهی دیگر خشت‌های خشک‌شده را جابه‌جا می‌کردند. بوی خاک خیس و دود کوره در هوا پیچیده بود. در نخستین روز، دستان ظریف نرگس پر از تاول شد. پاهایش درد می‌کرد و شانه‌هایش زیر وزن خشت‌ها می‌سوخت. اما او شکایتی نکرد. تنها به خواهران کوچک‌ترش فکر می‌کرد که در خانه منتظر بازگشت او بودند. روزها یکی پس از دیگری سپری شدند. نرگس پیش از طلوع خورشید بیدار می‌شد، همراه پدر راه طولانی کوره را طی می‌کرد و تا غروب زیر آفتاب کار می‌کرد. عصرها با بدنی خسته و لباس‌هایی پوشیده از خاک به خانه بازمی‌گشت. بسیاری از شب‌ها آن‌قدر خسته بود که هنگام غذا خوردن چشمانش بسته می‌شد. با این حال، چیزی که بیش از خستگی جسمی او را آزار می‌داد، دوری از مکتب بود. هر بار که از کنار ساختمان مکتب سابقش عبور می‌کرد، قلبش به درد می‌آمد. به پنجره‌های صنف‌ها نگاه می‌کرد و روزهایی را به یاد می‌آورد که پشت میز چوبی خود می‌نشست و با اشتیاق به سخنان معلم گوش می‌داد. گاهی صدای خنده شاگردان را می‌شنید و احساس می‌کرد بخشی از زندگی‌اش از او گرفته شده است. با وجود همه دشواری‌ها، نرگس اجازه نداد علاقه‌اش به آموختن خاموش شود. او هنوز کتاب‌های صنف هفتمش را نگه داشته بود. شب‌ها، زمانی که همه اعضای خانواده خواب بودند، چراغ کوچک خانه را روشن می‌کرد و کتاب‌هایش را ورق می‌زد. درس‌ها را دوباره می‌خواند و نکته‌هایی را که فراموش کرده بود، یادداشت می‌کرد. خواهران کوچک‌ترش اغلب دور او جمع می‌شدند و با کنجکاوی به کتاب‌ها نگاه می‌کردند. نرگس خواندن و نوشتن را به آنان می‌آموخت و گاهی داستان‌های کتاب‌های درسی را برایشان می‌خواند. در آن لحظه‌ها احساس می‌کرد بخشی از رؤیای معلم شدن هنوز در وجودش زنده است. روزی گرم از روزهای تابستان، هنگامی که خورشید بی‌رحمانه بر زمین می‌تابید، نرگس و پدرش در گوشه‌ای از کوره مشغول استراحت بودند. باد داغی می‌وزید و ذرات خاک را در هوا پراکنده می‌کرد. نگاه نرگس به دوردست دوخته شد؛ به شهری که در افق دیده می‌شد. ناگهان انشایی را به یاد آورد که سال‌ها پیش درباره آرزوهای آینده نوشته بود؛ انشایی که در آن از معلم شدن و خدمت به دختران سرزمینش سخن گفته بود. اشک در چشمانش حلقه زد. پدر که متوجه حال او شده بود، آرام پرسید: «باز هم به مکتب فکر می‌کنی؟» نرگس سر تکان داد. پدر لحظه‌ای سکوت کرد و سپس گفت: «شاید نتوانسته باشم زندگی‌ای را که آرزو داشتم برایت فراهم کنم، اما هنوز امیدم را از دست نداده‌ام. هیچ‌کس نمی‌داند فردا چه خواهد شد.» همین جمله کوتاه برای نرگس ارزش بزرگی داشت. در میان تمام دشواری‌ها، همین امیدهای کوچک بود که او را سرپا نگه می‌داشت. ماه‌ها گذشت و نرگس همچنان در کوره کار کرد. دست‌هایش دیگر نرمی گذشته را نداشت و بر انگشتانش رد زخم و ترک دیده می‌شد. چهره‌اش زیر آفتاب تیره‌تر شده بود و نگاهش از سنش پخته‌تر به نظر می‌رسید. اما در درون او هنوز همان دختر صنف هفتم زندگی می‌کرد؛ دختری که عاشق کتاب بود و رؤیای آینده‌ای متفاوت را در سر داشت. شب‌ها روی پشت‌بام خانه می‌نشست و به آسمان پرستاره هرات نگاه می‌کرد. با خود می‌اندیشید شاید روزی دوباره فرصت درس خواندن پیدا کند؛ شاید روزی بتواند به صنف بازگردد، کتابی تازه در دست بگیرد و راه ناتمامش را ادامه دهد. او نمی‌دانست آن روز چه زمانی فرا خواهد رسید، اما یک چیز را به‌خوبی می‌دانست؛ اگر امیدش را از دست بدهد، همه چیز را باخته است. به همین دلیل هر صبح با وجود خستگی از خواب برمی‌خاست، به کوره می‌رفت و در دل، رؤیایی را زنده نگه می‌داشت که نه فقر، نه گرمای سوزان و نه هیچ دشواری دیگری نتوانسته بود آن را خاموش کند. نرگس در میان خاک و دود کوره زندگی می‌کرد، اما ذهنش همچنان در میان کتاب‌ها و صنف‌های مکتب پرواز داشت؛ و همین رؤیا به او توان می‌داد تا روزهای سخت را پشت سر بگذارد. نویسنده: سارا کریمی

ادامه مطلب


2 روز قبل - 61 بازدید

سه شهروند افغانستان در شمال ایران غرق شده و جان باختند

مسوولان ایرانی در تازه‌ترین مورد اعلام کردند که روز گذشته (چهارشنبه، ۳ سرطان) 15 شهروند افغانستان در حال آب‌بازی در یکی از محدوده‌های ممنوعه‌ی ساحلی نوشهر در شمال ایران بودند که در نتیجه سه تن آن‌ها غرق شده و جان باختند. خبرگزاری ایرنا گزارش داده است که این افراد در حالی که شرایط دریا نامساعد بود و مسوولان پیش از این بارها نسبت به خطر آب‌بازی در این محدوده هشدار دادند، اقدام به شنا کرده بودند. رییس هیات نجات غریق نوشهر گفته است که این رویداد حوالی ساعت 11:50 دقیقه‌ی چاشت روز گذشته در محدوده‌ی ساحلی «فراشکلا و بنجکول در منطقه‌ی ممنوعه‌ی شنا» رخ داده است. او افزود که یک تن از شهروندان افغانستان همچنان ناپدید است و تلاش‌ها برای یافتن او همچنان ادامه دارند. وی در ادامه تاکید کرده است که افراد جان‌باخته ۱۲ُ ۱۴ و ۲۵ ساله بودند. ایران از جمله کشورهایی است که میزبان جمعیت بزرگی از مهاجران افغانستان است. مقام‌های ایرانی اعلام کرده‌اند که حدود پنج میلیون شهروند افغانستان در این کشور زندگی می‌کنند.

ادامه مطلب


2 روز قبل - 90 بازدید

سفیر افغانستان در کانادا: زنان باید محور تصمیم‌گیری‌های جهان در باره افغانستان باشند

حسن سروش، سفیر حکومت پیشین در کانادا، با حضور در گروهی از معترضان در برابر پارلمان این کشور، گفته است که زنان و دختران باید محور تصمیم‌گیری‌های جهان در باره افغانستان باشند. آقای سروش گفته است: «رویدادهای هرات، حوادث جداگانه‌ای نیستند، بلکه بخشی از یک الگوی گسترده‌تر از محدودیت‌هایی هستند که به طور نظام‌مند زنان و دختران را از تحصیل، اشتغال، زندگی عمومی و آزادی رفت و آمد محروم کرده‌اند.» او بر اهمیت استفاده مؤثر از سازوکارهای پاسخگویی بین‌المللی و اطمینان از این‌که حقوق همه شهروندان افغانستان، به‌ویژه زنان و دختران، در مرکز تعاملات و تصمیم‌گیری‌های بین‌المللی در مورد افغانستان باقی بماند، تاکید کرد. این تجمع اعتراضی در واکنش رویدادهای هرات از سوی «شبکه همکاری و توانمندسازی افغان‌ها» در کانادا برگزار شد. در حالی سفیر حکومت پیشین در کانادا بر رعایت حقوق زنان و دختران تاکید می‌کند که حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. بر بنیاد گزارش‌ها، اگر این ممنوعیت ادامه یابد، تا سال ۲۰۳۰ نزدیک به چهار میلیون دختر ممکن است از آموزش محروم شوند.

ادامه مطلب


2 روز قبل - 74 بازدید

برنامه جهانی غذا از توزیع بیسکویت‌های غنی‌شده برای کودکان افغانستان خبر داد

برنامه جهانی غذا (WFP) در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که کودکان افغانستان از بیسکویت‌های غنی‌شده‌ای که به‌تازگی از سوی اندونزیا کمک شده، از طریق برنامه‌های این سازمان بهره‌مند خواهند شد. این سازمان با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که اندونزیا، محموله‌ای از بیسکویت‌های غنی‌شده را به برنامه جهانی غذا تحویل داده است. برنامه جهانی غذا در ادامه تاکید کرده است که وعده‌های غذایی در مکتب‌ها نقش مهمی در جذب کودکان به آموزش و بهبود سلامت و وضعیت آموزشی آنان دارد. در ادامه آمده است که بیسکویت‌های غنی‌شده در چارچوب برنامه تغذیه مکاتب در اختیار کودکان قرار خواهد گرفت تا از وضعیت تغذیه‌ای آنان حمایت شود. همچنین برنامه جهانی غذا از حمایت سفارت و وزارت امور خارجه اندونزیا قدردانی کرده و آن را گامی مهم در حمایت از کودکان افغانستان دانسته است. قابل ذکر است که پس از حاکمیت حکومت فعلی در افغانستان، دختران بالاتر از صنف ششم از رفتن به مکتب منع شده‌اند و اجازه‌ی رفتن به دانشگاه‌ها نیز از آنان گرفته شده است. وضعیت اقتصادی مردم این کشور به‌ویژه زنان و کودکان رو به وخامت رفت. همچنان افغانستان در لیست تحریم‌های وزارت خزانه‌داری آمریکا در سه سال متواتر قرار گرفت.

ادامه مطلب