مروه سلیم، ورزشکار ۲۴ ساله زنان اهل افغانستان، در مسابقات اتلتیک ۱۰۰ متر زنان بازی‌های آسیایی ناگویا به جایگاه هفتم رسید. رسانه‌های بین‌المللی گزارش داده است که سلیم در هیت دوم این ماده در کنار شش ورزشکار دیگر رقابت کرد و مسافت ۱۰۰ متر را در زمان ۱۳ثانیه و ۴۸ صدم ثانیه پیمود. مروه سلیم در این بازی‌ها در میان هفت شرکت‌کننده در جایگاه هفتم قرار گرفت. ورزشکار تایلند با ثبت زمان ۱۱ ثانیه و ۴۵ صدم ثانیه در جایگاه نخست ایستاد و نمایندگان جاپان و فیلیپین به ترتیب دوم و سوم شدند. رکورد جهانی اتلتیک ۱۰۰ متر زنان ۱۰ثانیه و ۴۹ صدم ثانیه و رکورد آسیایی این ماده ۱۰ثانیه و ۷۹ صدم ثانیه است. در حالی مروه سلیم در بازی‌های اتلتیک ۱۰۰ متر زنان به این مقام می‌رسد که ورزش زنان و دختران در افغانستان از پنج سال به طرف ممنوع شده است.

دادگاه عالی پیشاور پاکستان در تازه‌ترین مورد حکم اخراج ۱۷ داکتر اهل افغانستان را به‌صورت موقت متوقف و نهادهای مجری قانون را از بازداشت و اخراج آنان منع کرد. روزنامه دان با نشر گزارشی گفته است که هیأت قضایی این دادگاه امروز (پنج‌شنبه، ۲ میزان) از شورای پزشکی و دندان‌پزشکی پاکستان خواست که توضیحات خود را در رابطه به دادخواست این داکتران اهل افغانستان ارائه کند. در گزارش آمده است که این داکتران اهل افغانستان در شفاخانه‌ عمومی پیشاور و شفاخانه و مرکز تحقیقات «نورث وست» دوره‌های تخصصی کارآموزی و تحصیلات تکمیلی خود را می‌گذرانند. پس از آن‌که شورای پزشکی و دندان‌پزشکی پاکستان دستور اخراج تمام دانشجویان اهل افغانستان را که در رشته‌های پزشکی و دندان‌پزشکی مشغول تحصیل هستند، صادر کرد، کار و تحصیلات تکمیلی این داکتران اهل افغانستان نیز متوقف شده بود. آنان با ارائه‌ی دادخواستی به دادگاه عالی پیشاور، خواستار آن شده بودند که حکم شورای پزشکی و دندان‌پزشکی پاکستان و همچنین نامه‌های دو شفاخانه برای توقف کار و آموزش آنان، «غیرقانونی و خودسرانه» اعلام شود. آنان از دادگاه خواسته بودند که مدیریت این دو شفاخانه را ملزم کند که فورا به آنان اجازه بدهند تا به وظایف و برنامه‌های آموزش تخصصی خود بازگردند و صرفا به‌دلیل دستور مورد اعتراض شورای پزشکی و دندان‌پزشکی پاکستان یا معلق بودن درخواست‌های تمدید ویزای‌شان، مانع ادامه‌ی آموزش آنان نشوند. وکیل این داکتران گفته است که آنان با ویزای معتبر تحصیلی و از طریق برنامه‌ی «فلوشیپ کالج پزشکان و جراحان پاکستان» وارد این کشور شده‌اند و برای تمدید ویزای‌شان نیز مراحل قانونی تشریفات اداری را طی کرده‌اند، اما درخواست آنان برای مدت غیرمعقول، بلاتکلیف مانده است. این در حالی است که شورای پزشکی و دندان‌پزشکی پاکستان در اول سپتامبر دستور اخراج تمام دانشجویان اهل افغانستان را صادر و پذیرش دانشجویان جدید را نیز ممنوع کرد. این دستور واکنش‌های گسترده‌ای را در پی داشت و در آن دادگاه‌های عالی لاهور و سند، اجرای این حکم را به تعلیق درآوردند. همچنین دانشجویان و پزشکان اهل افغانستان در ایالت‌های مختلف از جمله پنجاب، خیبرپختونخوا و بلوچستان به دادگاه‌ها مراجعه کردند تا مانع لغو تحصيلات و اخراج خود شوند.

صندوق امانی ویژه‌ سازمان ملل برای افغانستان در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که به بازگشت‌کنندگان و جوامع میزبان و کسب‌وکارها در قندوز و بغلان کمک‌رسانی کرده است. این نهاد امروز (پنج‌شنبه، ۲ میزان) با نشر اعلامیه‌ای گفته است که از طریق پروژه‌ی پیدار، به بازگشت‌کنندگان و جوامع میزبان در بغلان و قندوز، در بخش ایجاد سرپناه، تقویت معیشت و تقویت انسجام اجتماعی کمک‌رسانی کرده است. صندوق امانی ویژه‌ی سازمان ملل متحد در ادامه تاکید کرده است که بازگشت هزاران مهاجر به بغلان و قندوز، بر منابع محدود این دو ولایت فشار وارد کرده است و برای بازسازی زندگی بازگشت‌کنندگان هم آن‌ها و هم جوامع میزبان به پشتیبانی بیشتری نیاز دارند. همچنین این نهاد افزوده است که از طریق پروژه‌ی پیدار که از سوی کمیساریای عالی سازمان ملل در امور پناهندگان، سازمان بین‌المللی مهاجرت و برنامه توسعه‌ای ملل متحد تطبیق می‌شود، تلاش می‌شود که هیچ نیازمندی از دسترسی به خدمات باز نماند. قابل ذکر است که بازگشت‌کنندگان به افغانستان در شرایطی به این کشور باز می‌گردند که فرصت‌های کاری به شدت محدود است و تغییرات اقلیمی و بحران اقتصادی اغام مجدد آن‌ها را با مشکل روبه‌رو کرده است. براساس گزارش‌ها، بی‌سرپناهی، بی‌کاری و محدودیت دسترسی به خدمات اساسی به شمول خدمات آموزشی و بهداشتی از مهم‌ترین چالش‌های بازگشت‌کنندگان در افغانستان است.

برنامه‌ جهانی غذا، با نگرانی از گسترش سوءتغذیه در میان کودکان و زنان در افغانستان می‌گوید که در هشتادویکمین مجمع عمومی سازمان ملل متحد بحران افغانستان نباید فراموش شود. این نهاد امروز (پنج‌شنبه، ۲ میزان) با نشر اعلامیه‌ای گفته است که گرسنگی و سوءتغذیه‌ی همچنان خانواده‌ها در افغانستان را تهدید می‌کند. در اعلامیه آمده است که مادران در سراسر افغانستان، کودکان مبتلا به سوءتغذیه‌ی خود را برای دریافت حمایت به مرکزهای درمانی ویژه‌ی سوءتغذیه می‌آورند. بر اساس آمار برنامه‌ جهانی غذا، اکنون نزدیک به چهار میلیون کودک زیر پنج سال در افغانستان به سوءتغذیه‌ی شدید مبتلا هستند که نیازمند دریافت خدمات درمانی می‌باشند. همچنین این نهاد پیشتر گفته بود که نزدیک به یک میلیون زن باردار و مادر شیرده نیز در سراسر افغانستان از سوءتغذیه‌ رنج می‌برند. این در حالی است که در افغانستان، گرسنگی به شکل شدیدی روی زندگی شهروندان تاثیر گذاشته است. برنامه‌ جهانی غذا با نشر آمارهای مدعی شده است که بیش از ۱۷ میلیون جمعیت این کشور با ناامنی شدید غذایی روبرو هستند.

کلودیا فوینتس خولیو، معاون دست‌یار دبیرکل سازمان ملل متحد در امور حقوق بشر در تازه‌ترین مورد مدعی شده است که برقراری و تامین صلح پایدار بدون حضور زنان و دختران در افغانستان ممکن نیست. خولیو این اظهارات را در حاشیه‌ی مجمع عمومی سازمان ملل متحد در دیدار با نصیراحمد فایق، سرپرست نمایندگی دایمی افغانستان در سازمان ملل متحد و شماری از فعالان حقوق زنان مطرح کرده است. در این دیدار، بر اهمیت حضور زنان در آموزش، مشارکت اجتماعی و تصمیم‌گیری درباره‌ی آینده‌ی افغانستان تاکید شده است. فوینتس خولیو تاکید کرده است که هیچ جامعه‌ای نمی‌تواند به ثبات، رفاه و عدالت پای‌دار دست یابد، در حالی که نیمی از جمعیت آن از آموزش، مشارکت و تصمیم‌گیری محروم باشند. همچنین در این دیدار تاکید شده است که صدا، رهبری و حقوق زنان در افغانستان باید در محور گفت‌وگوها درباره‌ی آینده‌ی این کشور قرار داشته باشد و مشارکت معنادار زنان برای صلح پایدار، یک‌پارچه‌گی اجتماعی و توسعه‌ی درازمدت ضروری است. همچنین مقدسه احمدزی، فعال حقوق زن اهل افغانستان در این دیدار گفته است: «ما عمیقاً باور داریم که هیچ جامعه‌ای نمی‌تواند به ثبات، رفاه یا عدالت پایدار دست یابد، در حالی که نیمی از جمعیت آن از آموزش، مشارکت و تصمیم‌گیری محروم باشند.» او افزوده است که صدای زنان افغانستان، رهبری آن‌ها و حقوق شان باید همچنان در مرکز همه بحث‌ها در باره‌ی آینده‌ی افغانستان قرار داشته باشد. به گفته‌ی خانم احمدزی، مشارکت معنادار زنان تنها یک موضوع حقوق بشری نیست؛ بلکه برای دست‌یابی به صلح پایدار، انسجام اجتماعی و توسعه‌ی درازمدت، ضروری است. قابل ذکر است که پس از بازگشت به قدرت، محدودیت‌های گسترده‌ای بر آموزش، کار، رفت‌وآمد و مشارکت اجتماعی زنان وضع کرده‌اند.

برنامه توسعه‌ سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که از طریق ایجاد گل‌خانه‌ها به ۲۲۵ تن به شمول ۱۰۵ زن زمینه‌ی کار را فراهم کرده است. این نهاد امروز (پنج‌شنبه، ۲ میزان) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که این گل‌خانه‌ها در برابر تغییرات اقلیمی مقاوم است و باعث ایجاد منع درآمد در همه‌ فصل‌های سال به خانواده‌ها می‌شود. برنامه توسعه سازمان ملل متحد پیش از این نیز با ایجاد گل‌خانه‌ها به کشاورزان به ویژه زنان، تلاش کرده است که در کنار کمک به معیشت کشاورزان به ایجاد منع درآمد پایدار به آن‌ها کمک کند. تغییرات اقلیمی و به دنبال آن خشک‌سالی در سال‌های اخیر، سبب شده که کشاورزان برای تأمین آب مورد نیاز کشاورزی با مشکل روبرو شده و میزان برداشت شان کاهش پیدا کند. بر اساس نگرانی قبلی نهادهای بین‌المللی، کاهش برداشت از زمین‌های کشاورزی به گونه‌ی مستقیم روی امنیت غذایی خانواده‌ها نیز اثر منفی می‌گذارد.

وزارت شهرسازی و مسکن در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که برای ‏تأمین آب شهر جدید کابل، طرح انتقال آب از ‏ صیاد کاپیسا را بررسی می‌کند. این وزارت امروز (چهارشنبه، ۱ میزان) با نشر اعلامیه‌ای گفته است که پروژه‌ی انتقال آب از صیاد کاپیسا ‏به کابل جدید در مرحله‌ی طراحی و ارزیابی قرار ‏دارد. در اعلامیه آمده است که براساس مطالعات انجام‌شده، ‏ذخیره آب زیرزمینی صیاد به‌عنوان یکی از چهار ‏منبع پیشنهادی، برای تأمین آب شهر جدید کابل در ‏نظر گرفته شده است. در اعلامیه آمده است که این منبع آبی در نزدیکی محل تلاقی رودخانه‌های ‏پنجشیر و غوربند، در بخش جنوبی رودخانه غوربند ‏قرار دارد و حدود ۵۵ کیلومتر با شهر جدید کابل ‏فاصله دارد‎.‎ براساس مطالعات و امکان‌سنجی انجام‌شده از سوی ‏اداره‌ی همکاری‌های بین‌المللی جاپان (جایکا) که در ‏سال ۲۰۱۲ میلادی انجام شد، مصرف روزانه‌ی آب ‏برای هر نفر، با توجه به جمعیت و نیازهای شهری ‏شهر جدید کابل، ۱۵۰ لیتر در نظر گرفته شده است‎.‎ بر مبنای این مطالعات، نیاز مجموعی شهر جدید ‏کابل، از جمله نیازهای ناحیه هفدهم شهر کابل و ‏شهرک‌ شیخ، حدود ۷.۳۴ متر مکعب در ثانیه ‏برآورد شده است که حجم سالانه‌ی آن به حدود ۲۳۳.۴ ‏میلیون متر مکعب آب می‌رسد‎.‎ براساس مطالعات جایکا، ذخیره طبیعی آب‌های ‏زیرزمینی در منطقه‌ی صیاد ظرفیت قابل‌توجهی دارد.‏ به‌گفته‌ی وزارت شهرسازی، ظرفیت برداشت آب از ‏لایه‌های طبیعی آب‌دار این منبع، حدود چهار متر مکعب ‏در ثانیه و ظرفیت سالانه‌ی آن حدود ۱۲۶.۱۴۴ میلیون ‏متر مکعب برآورد شده است‎.‎ شهر جدید کابل برنامه‌ی بزرگ شهرسازی است که در ‏ساحه شمال شهر کنونی کابل در ده‌سبز موقعیت ‏دارد. طرح این پروژه حدود ۲۰ سال قبل توسط ‏حکومت پیشین افغانستان تأیید شده بود، اما تا کنون ‏اجرا نشده است.‏ این پروژه در چهار فاز طراحی شده که فاز اول آن ‏در پنج بخش تقسیم شده است. طالبان دو سال قبل از ‏آغاز کار آن خبر دادند.‏

بخش زنان سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که زنان و دختران برای رهبری‌کردن به اجازه نیاز ندارند؛ بلکه آن‌ها به فرصتی عادلانه نیاز دارند. این سازمان امروز (چهارشنبه، ۱ میزان) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که در سطح جهانی از هر ۱۰ نامزد زن در انتخابات، هشت زن با خشونت روبرو می‌شوند. بخش زنان ملل متحد در ادامه تاکید کرده است که هزینه‌های حضور در رقابت‌های انتخاباتی، بسیاری از زنان را از وردو به این عرصه باز می‌دارد. این نهاد خواستار صحبت‌کردن در باره‌ی اهمیت رهبری زنان و دختران و برخورداری از قدرت برابر شده است. زنان در افغانستان، از پنج سال به این سو از عرصه‌های تصمیم‌گیری و سیاست حذف شده و به حاشیه رانده‌ شدند. همچنین حکومت سرپرست پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

فوزیه کوفی، عضو مجلس نمایندگان در حکومت جمهوریت افغانستان می‌گوید که شهروندان افغانستان با این پرسش زندگی می‌کنند که آیا افغانستان در دموکراسی شکست خورد یا دموکراسی در برابر این کشور شکست خورد. خانم کوفی این اظهارات را در نشست گروه بین‌المللی زنان صلح در کوریای جنوبی مطرح کرده و گفت که تنها گذاشته‌شدن زنان در افغانستان آزمونی‌ است برای جامعه‌ی جهانی در برابر عدالت. وی در ادامه تاکید کرده است که زنان و دختران از پنج سال به این طرف از عرصه‌های آموزش و اشتغال کنار زده شدند. او تصریح کرد که زیرا دولت‌ها از زنان قدرت‌مند تحصیل‌کرده هراس دارند. خانم کوفی با انتقاد از جامعه‌ی جهانی، گفته است که متحدان افغانستان درست زمانی که بیش از همه این کشور به آن‌ها نیاز داشت آن را تنها گذاشتند. فوزیه کوفی افزوده است که باید اطمینان حاصل شود، زمانی که اولویت‌های سیاسی در افغانستان تغییر می‌کند، زنان بار دیگر کنار گذاشته نشوند. در حالی این اظهارات مطرح می‌شود که حکومت سرپرست پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. بر بنیاد گزارش‌ها، اگر این ممنوعیت ادامه یابد، تا سال ۲۰۳۰ نزدیک به چهار میلیون دختر ممکن است از آموزش محروم شوند.