لوری بریستو، سفیر پیشین بریتانیا در افغانستان هشدار داده است که محرومیت زنان و دختران از آموزش پیامدهای بنیادی برای افغانستان خواهد داشت. آقای بریستو گفته است که لندن نباید حکومت سرپرست در افغانستان را به رسمیت بشناسد، اما در عین حال برای درک بهتر دیدگاه‌ها و رویکردهای باید با دولت افغانستان در ارتباط باشد. وی در ادامه تاکید کرده است که تعامل به معنای موافقت با سیاست‌های حکومت فعلی نیست. سفیر سابق بریتانیا در افغانستان گفت: «حکومت بریتانیا با بسیاری از کسانی که موافق آن‌ها نبود کار کرده است. برخی از آن‌ها دولت‌ها بوده‌اند و برخی دولت‌ها نبوده‌اند. ما با تمام کارهایی که حکومت فعلی به‌ویژه علیه زنان و دختران انجام می‌دهد، موافق نیستیم و باید توضیح بدهیم که این اقدامات چه پیامدهایی دارد.» همچنین این مقام سابق بریتانیایی با ابراز نگرانی نسبت به ممنوعیت آموزش زنان و دختران در افغانستان گفت حکومت فعلی با این اقدام نیمی از نیروی کار جامعه را از دسترسی به آموزش محروم کرده است. او با تاکید بر لغو محدودیت‌های جنسیتی و توانمندسازی زنان افغانستان افزوده است: «باید حکومت فعلی در افغانستان را متقاعد کنیم که اگر می‌خواهند کشور را اداره کنند، نمی‌توانند نیمی از جامعه را کنار بگذارند.» لوری بریستو در ماه می سال ۲۰۲۱ به جای آلیسون بلیک به‌عنوان سفیر بریتانیا در افغانستان منصوب شد و در ۲۹ آگوست همان سال، به بریتانیا بازگشت. در حالی سفیر پیشین بریتانیا این اظهارات را مطرح می‌کند که حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. بر بنیاد گزارش‌ها، اگر این ممنوعیت ادامه یابد، تا سال ۲۰۳۰ نزدیک به چهار میلیون دختر ممکن است از آموزش محروم شوند.

برنامه‌ توسعه‌ سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که محدودیت‌های حکومت سرپرست بر کار زنان و دختران، حدود دو میلیارد دالر از تولید ناخالص داخلی افغانستان کاسته و درآمد سرانه خانوارها را نزدیک به ۵۰ درصد کاهش داده است. این نهاد با نشر گزارشی گفته است که با وجود محدودیت‌های گسترده، بیشتر زنان کارآفرین همچنان به ادامه فعالیت اقتصادی خود متعهد هستند. در گزارش آمده است که نرخ اشتغال زنان در افغانستان در ۲۰۲۳ میلادی تنها هفت درصد بوده است، اما محدودیت‌های فزاینده بر اشتغال و رفت‌وآمد زنان، کسب‌وکارهای کوچک را به یکی از معدود منابع تأمین معیشت برای حدود ۸۰ درصد خانواده‌های زن‌سرپرست تبدیل کرده است. در ادامه آمده است که از ۲۰۲۲ میلادی تا اکنون، حدود ۸۰ هزار کسب‌وکار متعلق به زنان از آموزش، کمک‌های مالی، دسترسی به بازارهای جدید، انرژی و خدمات دیجیتال بهره‌مند شده‌اند؛ حمایتی که به ایجاد بیش از ۴۰۰ هزار فرصت شغلی انجامیده است. برنامه‌ توسعه‌ سازمان ملل در ادامه تاکید کرده است که کسب‌وکارهای زنان و دختران در افغانستان، افزون بر ایجاد درآمد، به فضایی برای توان‌مندسازی، همبستگی، حمایت روانی و گسترش شبکه‌های حرفه‌ای زنان تبدیل شدند. این نهاد در نظرسنجی از بیش از ۶۰۰ شرکت متعلق به زنان دریافته است که اجرای قانون «امر‌یه‌معروف و نهی‌ازمنکر» در ۲۰۲۴ میلادی، فعالیت اقتصادی زنان را دشوارتر کرده است. بر اساس این نظرسنجی، نزدیک به نیمی از زنان گفته‌‌اند که این قانون هزینه‌های کسب‌وکار و محدودیت‌های رفت‌وآمد آنان را افزایش داده است، در حالی که بیش از یک‌چهارم پاسخ‌دهندگان از محدودیت‌های سخت‌گیرانه در زمینه پوشش و تفکیک جنسیتی خبر داده‌اند. با وجود این چالش‌ها، ۷۶ درصد زنان کارآفرین گفته‌اند که‌ قصد دارند به فعالیت خود ادامه دهند و تنها شش درصد احتمال تعطیلی کسب‌وکارشان را مطرح کرده‌اند. همچنین در گزارش آمده است که دشواری دسترسی به وام‌های بانکی، نبود وثیقه، ثبت‌نبودن دارایی‌ها به نام زنان و کم‌بود مهارت‌های مالی، بازاریابی و مدیریتی از مهم‌ترین موانع رشد کسب‌وکارهای زنان در افغانستان به شمار می‌رود. این در حالی است که حکومت فعلی پس از بازگشت به قدرت در آگوست ۲۰۲۱ میلادی، محدودیت‌های گسترده‌ای بر آموزش، اشتغال و حضور اجتماعی زنان اعمال کرده‌اند. نهادهای بین‌المللی بارها هشدار داده‌‌اند که این سیاست‌ها، افزون بر نقض حقوق زنان، پیامدهای سنگینی بر اقتصاد افغانستان بر جای گذاشته و مشارکت زنان در بازار کار را به پایین‌ترین سطح در سال‌های اخیر رسانده است.

منابع محلی از ولایت ننگرهار می‌گویند که یک پدر و دختر در ولسوالی «گوشته» این ولایت در رودخانه‌ی کنر در آب غرق شده و جان باختند. دست‌کم دو منبع به رسانه گوهرشاد گفته‌اند که این رویداد صبح روز (شنبه، ۶ سرطان) در منطقه‌‎ی «بیله» از مربوطات ولسوالی گوشته رخ داده است. منبع در ادامه تاکید کرد که مردی به‌نام «ولی‌خان» از باشندگان بیله، به همراه دختر ۱۰ ساله‌اش هنگام شنا در رودخانه کنر غرق شدند. جسد پدر پیدا شده، اما جسد دختر هنوز مفقود است. براساس گفته‌های منابع، تلاش‌ها برای جستجوی جسد کودک دختر همچنان ادامه دارد. مسوولان محلی حکومت فعلی در ولایت ننگرهار تا اکنون در این مورد چیزی نگفته‌اند. شنا در آب‌های روان در ننگرهار بیش از دیگر ولایت‌های افغانستان قربانی می‌گیرد. اداره‌ی اطلاعات و فرهنگ ننگرهار می‌گوید تنها در یک ماه گذشته ۲۰ جوان هنگام شنا در مناطق مختلف این ولایت غرق شده‌ و جان باخته‌اند. همزمان با گرم شدن هوا، در نبود حوض‌های معیاری، شهروندان برای سرد شدن و تفریح بیشتر به رودخانه‌های خروشان و بندهای آب پناه می‌برند که ناامن تلقی می‌شود. شماری از جوانان در ولایت ننگرهار برای جلوگیری از غرق‌شدن در رودخانه‌ها، یک کارزار آگاهی‌دهی را آغاز کرده‌اند. این کارزار که با شعار «گرما شما را نمی‌کشد، اما دریا می‌کشد» راه‌اندازی شده است و از شهروندان می‌خواهد در رودخانه‌ها شنا نکنند.

تیم کریکت زنان پناهجوی افغانستان پس از دیدار با شاه چارلز سوم، در یک دیدار دوستانه مقابل تیم کریکت زنان نیروهای مسلح بریتانیا بازی کرد و این دیدار دوستانه‌ با پیروزی تیم نیروهای مسلح بریتانیا به پایان رسید. تیم کریکت زنان پناهنده افغانستان در یکی از دیدارهای تور تدارکاتی خود در انگلستان، مقابل تیم زنان نیروهای مسلح بریتانیا با اختلاف ۵۲ دوش شکست خورد. در این مسابقه تیم بریتانیا در ۲۰ آور با از دست دادن ۷ ویکت ۱۴۹ دوش به‌دست آورد. تیم افغانستان در تعقیب هدف ۱۵۰ دوشی، در نهایت نتوانست به هدف برسد و در ۲۰ آور با از دست دادن ۹ ویکت، ۹۷ دوش کسب کرد. این رقابت بخشی از نخستین تور بین‌المللی تیم کریکت زنان پناهنده افغانستان است که به میزبانی کریکت‌بورد انگلستان و ولز در حال برگزاری است. در بین تماشاچیان این دیدار شماری از فعالان حقوق بشر، از جمله ریچارد بنت، گزارشگر ویژه‌ی سازمان ملل در امور حقوق بشر افغانستان، فرشته عباسی، پژوهشگر بخش افغانستان در دیده‌بان حقوق بشر و فوزیه کوفی، فعال حقوق زنان حضور داشته است. فوزیه کوفی با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که تیم کریکت زنان پناهجوی افغانستان در شهر کمبریج در برابر تیم بانوان نیروهای مسلح بریتانیا به میدان رفته است. خانم کوفی نوشته است: «این دستاوردی است که با تلاش و پشتکار فراوان برای بازیکنان ما و همه کسانی که تحقق آن را ممکن ساختند، به دست آمده است.» این فعال حقوق زنان افزوده است: «این فقط درباره‌ی کریکت نیست؛ بلکه درباره‌ی شکستن موانع و ایجاد فرصت‌های تازه است.» همچنین فرشته عباسی، فعال حقوق بشر و پژوهشگر بخش افغانستان در دیده‌بان حقوق بشر نیز با نشر پیام حساب کاربری ایکس خود نوشته است: «مفتخرم که از تیم کریکت زنان افغانستان حمایت می‌کنم.» او نوشته است: «آنها به عنوان چراغ امید عمل می‌کنند و برای هر دختر افغان که حق شرکت در این ورزش را در داخل کشور ندارد، بازی می‌کنند.» تیم کریکت زنان پناهجوی افغانستان که پس از بازگشت دوباره‌ی حکومت سرپرست به قدرت در آگست ۲۰۲۱ میلادی به استرالیا پناهنده شده بود، نخستین مسابقه رقابتی خود را در شهر ملبورن این کشور در جنوری ۲۰۲۵ برگزار کرد. شورای بین‌المللی کریکت در اپریل سال گذشته‌ی میلادی گروه کاری ویژه‌ای برای حمایت از بازیکنان زن آواره افغانستان ایجاد کرد.

نصیراحمد فایق، سرپرست نمایندگی دایمی افغانستان در سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که میلیون‌ها شهروند افغانستان به شمول زنان و دختران از حقوق اساسی خود محروم شده و از زندگی عمومی حذف شدند. آقای فایق این اظهارات را به مناسبت هشتادمین سالگرد تصویب منشور ملل متحد مطرح کرده و گفته است که میلیون‌ها شهروند افغانستان از همان حقوقی محروم هستند که منشور برای حفاظت‌ از آن‌ها ایجاد شده است. وی در ادامه تاکید کرده است که دختران در افغانستان از دسترسی به حق آموزش محروم هستند و زنان از عرصه‌های عمومی حذف شده‌اند. سرپرست نمایندگی دایمی افغانستان در سازمان ملل متحد تصریح کرد که جوانان در افغانستان از داشتن امید و فرصت برای آینده‌ی‌شان محروم هستند و ملتی در در افغانستان به سکوت واداشته شده است. همچنین او افزوده است که حقوق اساسی شهروندان افغانستان به‌ گونه‌ی ساختارمند نقض می‌شود و مردم افغانستان هم‌چنان در انتظار عملی‌شدن وعده منشور ملل متحد در زمینه حقوق بشر، کرامت و عدالت هستند. نصیراحمد فایق می‌گوید که اعتبار منشور ملل متحد در گرو دفاع از کسانی است که برای پشتیبانی از آن‌ها شده است. او در حالی از وضعیت زنان در افغانستان انتقاد می‌کند که حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. بر بنیاد گزارش‌ها، اگر این ممنوعیت ادامه یابد، تا سال ۲۰۳۰ نزدیک به چهار میلیون دختر ممکن است از آموزش محروم شوند.

رزا اوتونبایوا، رییس پیشین یوناما از کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای خواسته است که همبستگی خود را با زنان و دختران افغانستان حفظ کنند و نسبت به وضعیت آنان بی‌تفاوت نباشند. خانم اوتونبایوا این اظهارات را در مجمع زنان سازمان همکاری شانگهای مطرح کرده و گفته است که زنان و دختران در افغانستان از آموزش، اشتغال و آزادی رفت‌و‌آمد آزادانه محروم شدند. مجمع زنان سازمان همکاری شانگهای نشستی را با حضور نمایندگان کشورهای عضو، مقام‌های بین‌المللی و شماری از کارشناسان امور زنان برگزار کرد و در این نشست، بر گسترش همکاری‌های زنان در حوزه‌های سیاست، اقتصاد، امنیت و توسعه اجتماعی تاکید شد. رزا اوتونبایوا نیز در این نشست شرکت کرده و درباره موضوعاتی چون نقش زنان در حل منازعات، امنیت انسانی، توسعه اقتصادی و وضعیت زنان افغانستان سخنرانی کرد. خانم اوتونبایوا در این نشست با اشاره به ماموریت خود در افغانستان در سال ۲۰۲۲ میلادی گفت که از نزدیک پیامدهای محدودیت‌های وضع‌شده علیه زنان و دختران را مشاهده کرده است. وی در ادامه تاکید کرد: «امروز در افغانستان، دختران پس از صنف ششم نمی‌توانند آموزش خود را ادامه دهند. زنان از اشتغال، رفتن به پارک‌ها و سالن‌های ورزشی و سفر بدون همراه محروم‌اند. این نشان می‌دهد که بازگشت به شیوه‌های محافظه‌کارانه بسیار سریع رخ می‌دهد.» سازمان همکاری شانگهای یک نهاد بین‌المللی و منطقه‌ای است که در سال ۲۰۰۱ پایه‌گذاری شد. این بلوک از ۱۰ عضو اصلی شامل بلاروس، هند، ایران، قزاقستان، قرغیزستان، چین، پاکستان، روسیه، تاجیکستان و اوزبیکستان تشکیل شده است.

برنامه‌ توسعه سازمان ملل متحد همزمان با روز جهانی کسب‌وکارهای خرد، کوچک و متوسط، در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که کارآفرینان زن افغانستان، الگوی تاب‌آوری هستند. این سازمان امروز (شنبه، ۶ سرطان) با شریک‌سازی روایت برخی کارآفرینان زن افغانستان در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که آن‌ها با وجود همه‌ دشواری‌ها همچنان الگوی تاب‌آوری و استقامت هستند. مژگان محمدی، مادر پنج فرزند که مدیریت یک شرکت خیاطی در هرات را بر عهده دارد، به برنامه‌ توسعه‌ ملل متحد گفته است: «افتخار می‌کنم که این شرکت را ساختم.» برنامه توسعه‌ی ملل متحد، افزوده است که خانم محمدی همچنان مدیریت یک مرکز اجتماعی بازسازی‌شده توسط اتحادیه‌ی اروپا و این نهاد را در روستای «ده‌میرصاد» ولسوالی پشتون‌زرغون هرات به عهده دارد. پیشتر برنامه توسعه‌ای ملل متحد، گفته بود که به پشتیبانی از کسب‌وکارهای خرد، کوچک و متوسط در افغانستان ادامه می‌دهد. در حالی این نهاد بر حمایت از کارآفرینان زن در افغانستان تاکید دارد که حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. بر بنیاد گزارش‌ها، اگر این ممنوعیت ادامه یابد، تا سال ۲۰۳۰ نزدیک به چهار میلیون دختر ممکن است از آموزش محروم شوند.

دفتر برنامه توسعه سازمان ملل متحد (UNDP) در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که به توانمندسازی شرکت‌های کوچک و متوسط و حمایت از توسعه اقتصادی پایدار و فراگیر در افغانستان متعهد است. این سازمان امروز (شنبه، ۶ سرطان) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که تلاش دارد فرصت‌های کاری را برای رشد اقتصاد مردم در افغانستان گسترش دهد. دفتر برنامه توسعه سازمان ملل متحد تاکید کرد که شرکت‌های کوچک و متوسط نقش مهمی در ایجاد اشتغال دارند و حمایت از این بخش‌ها برای بهبود وضعیت اقتصادی مردم ضروری است. در حالی سازمان ملل متحد بر حمایت از شرکت‌های کوچک و متوسط تاکید دارد که در افغانستان سطح بیکاری در سال‌های اخیر پس از تسلط دوباره‌ی حکومت سرپرست، افزایش یافته و بسیاری از خانواده‌ها با مشکلات جدی اقتصادی مواجه هستند. محدودیت‌های گسترده در بخش کار، فعالیت‌های و آموزش، به‌ویژه محدودیت‌های کاری بر زنان، نیز بر وضعیت اقتصادی خانواده‌ها تاثیر منفی گذاشته است. دفتر برنامه توسعه سازمان ملل متحد تاکید کرده است که به تلاش‌های خود برای ایجاد یک اقتصاد پایدار و فراگیر در افغانستان ادامه خواهد داد. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. بر بنیاد گزارش‌ها، اگر این ممنوعیت ادامه یابد، تا سال ۲۰۳۰ نزدیک به چهار میلیون دختر ممکن است از آموزش محروم شوند.

سازمان داکتران بدون مرز در تازه‌ترین مورد اعلام کرده که شمار کودکان مبتلا به سوءتغذیه حاد که برای درمان به مراکز تغذیه درمانی در جنوب افغانستان مراجعه می‌کنند، به‌گونه نگران‌کننده‌ای افزایش یافته است. این سازمان با نشر گزارشی گفته است که کاهش کمک‌های بین‌المللی، خشکسالی‌های پی‌درپی و اختلال در تامین غذاهای درمانی، از عوامل اصلی تشدید بحران سوءتغذیه در افغانستان به شمار می‌روند. سازمان داکتران بدون مرز در بخشی از گزارشش افزوده است که از ماه جنوری تا اپریل ۲۰۲۶ میلادی، شمار کودکان مبتلا به سوءتغذیه شدید که در مراکز درمانی تحت حمایت داکتران بدون مرز در جنوب افغانستان بستری شده‌اند، در مقایسه با میانگین مدت مشابه سه سال گذشته، بیش از ۳۰ درصد افزایش یافته است. در گزارش آمده است که بیشتر این کودکان کمتر از یک سال سن دارند. همچنین آنا لیلیا باندا، هماهنگ‌کننده پزشکی داکتران بدون مرز در افغانستان، گفته است: «کودکان زمانی به ما می‌رسند که وضعیت‌شان بسیار وخیم شده و با مشکلات روبه‌رو هستند که می‌توانست از آن پیشگیری شود.» وی تصریح کرد این وضعیت نشان‌دهنده تشدید ناامنی غذایی و فروپاشی نظام شناسایی و درمان زودهنگام سوءتغذیه در کشور است. براساس این گزارش، کاهش چشم‌گیر کمک‌های بین‌المللی از اوایل سال ۲۰۲۵ میلادی به تعطیلی یا تعلیق ۴۴۵ مرکز صحی، از جمله ۲۰۳ تیم سیار صحی و تغذیه، انجامیده است. او گفت که این مراکز پیشتر نقش مهمی در شناسایی زودهنگام کودکان مبتلا به سوءتغذیه و ارائه خدمات درمانی ایفا می‌کردند. داکتران بدون مرز هشدار داده که خشکسالی‌های مکرر، کاهش تولید محصولات زراعتی و بسته‌شدن مرزها در پی تنش‌های منطقه‌ای، امنیت غذایی را بیش از پیش تضعیف کرده و دسترسی به غذاهای درمانی ویژه کودکان را با مشکل مواجه ساخته است. داکتران بدون مرز از کمک‌کنند‌گان مالی، مقام‌های صحی و نهادهای مسوول خواسته است که بودجه برنامه‌های تغذیه در افغانستان را هرچه سریع‌تر احیا کرده و جریان تامین غذاهای درمانی و تجهیزات پزشکی را تضمین کنند. این سازمان هشدار داده است که در صورت ادامه وضعیت کنونی، کودکان بیش‌تری از دسترسی به خدمات نجات‌بخش محروم خواهند شد.