جنبش زنان مقتدر افغانستان به ناپدیدبودن سیدقاسم هاشمی، خبرنگار و حامد احساس، سینماگر و فعال فرهنگی افغانستان در اسلام‌آباد واکنش نشان داده و از پاکستان و نهادهای امنیتی و قضایی این کشور خواستار تحقیقات فوری، شفاف و مستقل شده است. شاخه‌ کویته‌ی جنبش زنان مقتدر افغانستان با نشر اعلامیه‌ای گفته است که اگر این دو خبرنگار و سینماگر افغانستان بازداشت شده باشند نیز، محل نگه‌داری، وضعیت صحی و وضعیت حقوقی آن‌ها به صورت فوری مشخص شده و خانواده‌های شان در جریان قرار بگیرند. این جنبش از  سازمان ملل متحد و نهادهای حقوق‌بشری و نهادهای مدافع خبرنگاران خواسته است که مسئله‌ی ناپدیدشدن احساس و هاشمی را به گونه‌ی جدی دنبال کرده و برای روشن‌شدن سرنوشت آن‌ها اقدام کنند. در اعلامیه آمده است که حق حیات، امنیت شخصی و آزادی از ناپدیدشدن اجباری، از حقوق بنیادین هر انسان است و هیچ فردی نباید بدون روند قانونی و اطلاع خانواده‌اش از دست‌رس خارج شود. این در حالی است که سید قاسم هاشمی و حامد احساس حوالی ساعت هشت شب ۱۳ سرطان سال جاری خورشیدی از شهر اسلام‌آباد پاکستان ناپدید شده‌اند. ناپدید شدن این دو شهروند واکنش خبرنگاران و فعالان رسانه‌ای نهادهای حقوق بشری از جمله سازمان‌ عفو بین‌الملل را به همراه داشته است. فعالان رسانه‌ای و خبرنگاران و نهادهای حقوق بشری خواستار روشن شدن سرنوشت این دو شهروند اهل افغانستان شده‌اند. با گذشت حدود سه ماه از ناپدید شدن این دو شهروند اهل افغانستان، تاکنون دولت پاکستان هیچ واکنشی نسبت به این رویداد نشان نداده است.

سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که پیش‌بینی می‌شود ۱۳.۸ میلیون نفر در افغانستان با ناامنی غذایی مواجه شوند. آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل متحد گفته است که وضعیت بشری در افغانستان همچنان رو به وخامت است. در ادامه آمده است که بازگشت گسترده مهاجران، کمبود بودجه، اختلال در تجارت و پیامدهای تغییرات اقلیمی از عوامل تشدیدکننده این وضعیت هستند. آقای گوترش افزوده است که طرح پاسخ بشری سازمان ملل برای افغانستان در سال ۲۰۲۶ میلادی به ۱.۷۱ میلیارد دالر نیاز دارد؛ اما تاکنون تنها ۳۱.۲ درصد آن تامین شده است. براساس این گزارش، بارند‌گی شدید و سیلاب‌های ناگهانی نیز در بخش‌های شرقی، جنوب‌شرقی و مرکزی افغانستان پیامد‌های بشری قابل‌توجهی برجا گذاشته‌اند. همچنین سازمان ملل متحد، از افزایش محدودیت‌ها بر فعالیت‌های بشردوستانه در پی بی‌ثباتی منطقه‌ای و اختلال در زنجیره تامین خبر داده است. بر اساس گزارش، سازمان‌های امدادرسان برای انتقال مواد ضروری به مسیرهای جایگزین، از جمله کریدور لاجورد از طریق ترکیه و اروپا، روی آورده‌اند. در همین حال، سازمان ملل وضعیت زنان و دختران در افغانستان را همچنان وخیم توصیف کرده است. این سازمان گفته است که زنان و دختران با محدودیت‌های شدید در زمینه آموزش، اشتغال، آزادی رفت‌وآمد و مشارکت در زنده‌گی عمومی روبرو هستند.

محمدخان هدایت، مسوولان بخش اچ‌آی‌وی-ایدز شفاخانه‌ افغان-جاپان ‏می‌گوید که از ماه مارچ ۲۰۲۵ میلادی تا کنون دست‌کم ۲۸۶ ‏مورد ابتلا به بیماری ایدز یا اچ‌آی‌وی در افغانستان شده است.‏ مسوولان شفاخانه افغان‌-جاپان می‌گوید که براساس آمار منتشرشده، ۸۶ مورد مثبت تنها در پنج ماه گذشته ثبت ‏شده است و آمار ایدز در ‏مقایسه با سال‌های قبل دو برابر شده است. آقای هدایت تاکید کرده است: «ما در سال ۱۴۰۱، در تمام سال ۸۱ مریض ثبت کرده ‏بودیم و در سال گذشته ۲۰۰ نفر در یک سال ثبت کردیم. در پنج ماه ‏گذشته ۸۶ مریض را ثبت کردیم‎.‌‏»‏ آماری که سال گذشته منتشر شده بود، نشان می‌داد که از آغاز سال ‌‏۲۰۲۵ میلادی تا پایان اکتبر، بیش از ۸۲ هزار نفر آزمایش ایدز انجام شده و ‏از این میان ۳۰۰ مورد مثبت بوده است.‏ همچنین دینا پاتل، مدیر پروژه‌ی اچ‌آی‌وی در برنامه‌ی توسعه‌ای سازمان ‏ملل نیز سال گذشته گفته بود که طبق تخمین‌های جهانی، حدود ۱۳ هزار نفر در ‏افغانستان با این ویروس زندگی می‌کنند، اما تنها بخشی از این افراد ‏شناسایی شده‌اند و بسیاری از مبتلایان از وضعیت خود بی‌خبرند.‏ وی افزوده است که بیشتر موارد مثبت در میان افراد معتاد به مواد مخدر که ‏از سرنگ مشترک استفاده می‌کنند و زندانیان ثبت شده است‎.‎ به‌گفته‌ی این مقام سازمان ملل، از سال ۱۹۸۹ میلادی، زمانی که نخستین مورد ‏اچ‌آی‌وی در افغانستان ثبت شد، تا کنون چهارصد نفر جان خود را از ‏دست داده‌اند.‏ به‌گفته‌ی داکتران، ایدز بیماری ویروسی است که از طریق خون، مقاربت ‏جنسی و از طریق مادر به طفل انتقال می‌کنند.‏ این بیماری در حال حاضر در حال درمان قطعی ندارد، با مراقبت‌های ‏پزشکی مناسب قابل کنترل است.‏

منابع محلی از ولایت خوست می‌گویند که در پی انفجار یک گلوله منفجرنشده در این ولایت، یک دختر و پسر کشته و یک دختر دیگر به شدت زخمی شده است. دست‌کم دو منبع گفت که این رویداد روز گذشته (سه‌شنبه، ۲۴ سنبله) در منطقه «نمرو» از مربوطات مرکز شهر خوست رخ داده است. منبع تاکید کرد که قربانیان این رویداد یک پسر ۱۰ ساله و دو دختر بین ۱۰ تا ۱۲ ساله هستند. به گفته‌ی منبع، این گلوله زمانی منفجر شده که کودکان آن را پیدا کرده و با آن بازی می‌کردند. انفجار مهمات باقی‌مانده از دهه‌ها جنگ در افغانستان همچنان از عوامل اصلی تلفات غیرنظامیان، به‌ویژه کودکان، به شمار می‌رود. سازمان حقوق بشری «رواداری» گزارش داده است که در سال ۲۰۲۵ میلادی دست‌کم ۷۹ نفر در اثر انفجار ماین‌های زمینی و مهمات منفجرنشده کشته و ۸۵ نفر دیگر زخمی شده‌اند. این نهاد تاکید کرده است که قربانیان شامل ۳۰ مرد، ۶ زن و ۴۳ کودک بوده‌اند که نشان‌دهنده آسیب‌پذیری بالای کودکان در برابر این تهدید است. همزمان اداره مبارزه با حوادث طبیعی اعلام کرده است که از اپریل ۲۰۲۵ تا مارچ ۲۰۲۶ در سراسر افغانستان ۲۲۵ رویداد مرتبط با ماین‌ها و مواد منفجرنشده ثبت شده است. در اعلامیه آمده است که این رویدادها ۹۶ کشته و ۳۷۸ زخمی برجا گذاشته و خطر گسترده مواد انفجاری باقی‌مانده از جنگ را بار دیگر برجسته کرده است.

صندوق فیلم هالند اعلام کرد که فیلم «پیکار» ساخته داوود هلمندی، فیلم‌ساز اهل افغانستان، به‌عنوان نماینده رسمی هالند برای اسکار انتخاب شده است. داوود هلمندی با تایید این خبر گفت که فیلم به زبان فارسی است، در افغانستان ساخته شده و کارگردان آن هم از افغانستان است. آقای هلمندی می‌گوید که این فیلم بعد از یک رقابت و تحقیق جدی از میان فیلم‌های هالندی، به عنوان نماینده رسمی این کشور در اسکار انتخاب شد. فیلم پیکار پیش از این از جشنواره ایدفا ۲۰۲۵ سه جایزه برده بود و از Hot Docs نیز جایزه گرفته بود. قرار است برگزیدگان جوایزه اسکار در ۱۵ دسامبر سال جاری میلادی و نامزدی‌ها در ۲۱ جنوری سال‌پیش رو اعلام شود. مراسم اسکار در چهاردهم مارچ ۲۰۲۷ برگزار و برگزیدگان اعلام خواهند شد. فیلم پیکار یک مستند ۹۷ دقیقه‌ای است که داوود هلمندی آن را درباره تاریخچه خانواده خودش، مهاجرت، دوری از وطن و به‌ویژه رابطه‌اش با پدر سالخورده و سخت‌گیرش ساخته است. او پس از سال‌ها دوری، به ایران و افغانستان برمی‌گردد و تلاش می‌کند رابطه‌اش با پدرش را دوباره برقرار کند. فیلم به فارسی و هالندی ساخته شده است. این فیلم موفقیت بسیار چشمگیر در جشنواره بین‌المللی مستند آمستردام (IDFA) در سال ۲۰۲۵ به دست آورد. «پیکار» در این جشنواره سه جایزه گرفت: بهترین فیلم اول (Best First Feature)، جایزه فیپرشی (FIPRESCI) و تقدیر ویژه در بخش بهترین فیلم هالندی. داوران ایدفا فیلم را اثری شجاعانه توصیف کردند که به پیچیدگی خانواده‌ای می‌پردازد که نسل‌ها تحت تأثیر جنگ و آوارگی بوده است. آنها همچنین رابطه پدر و پسر در فیلم را روایتی شاعرانه و فراتر از مرزها و سنت‌ها دانسته‌اند. در ادامه آمده است که جذاب‌ترین وجه «پیکار» این است که صرفاً یک فیلم درباره افغانستان یا مهاجرت نیست؛ یک روایت خانوادگی است که از طریق رابطه پدر و پسر، موضوعات بزرگ‌تری مثل جنگ، تبعید، هویت، تعلق، خانه و آزادی را بررسی می‌کند.

اوچا یا دفتر هماهنگ‌کننده کمک‌های بشردوستانه سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که برای خانواده‌های بازگشته از پاکستان آغازکردن زندگی تازه بسیار دشوار است؛ زیرا این خانواده‌ها با دستان خالی به کشور بازمی‌گردند. این سازمان امروز (سه‌شنبه، ۲۴ سنبله) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که بازگشت‌کنندگان به افغانستان با آینده‌ای نامعلوم روبرو هستند. اوچا در ادامه تاکید کرده است که افراد بازگشته به سرپناه مناسب و کمک‌های کافی دسترسی ندارند و با نزدیک‌شدن به زمستان نیازهای آن‌ها نیز بیشتر می‌شود. امی مارتین، رییس اوچا در افغانستان، که از نزدیک از شماری از خانواده‌های بازگشته از پاکستان در ننگرهار دیدن کرده، گفته است که آن‌ها به زمین دسترسی ندارند، به مدارکی دسترسی ندارند که بتوانند کودکان شان را به مکتب شامل کنند. خانم مارتین از نهادهای تمویل‌کننده و کشورها، خواستار پشتیبانی از برنامه‌های متمرکز بر ارائه‌ی کمک به بازگشت‌کنندگان شده است. خانم مارتین در ادامه افزوده است که بازگشت‌کنندگان می‌خواهند که به آن‌ها زمین، سرپناه و کار فراهم شود تا بتوانند درآمد داشته باشند و نیازهای خوراکی اعضای خانواده‌ی خود را تأمین کنند و کودکان شان را به مکتب بفرستند.

اداره احصائیه و معلومات در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که ۹۲.۶ درصد جاده‌های افغانستان خامه است و دایکندی و غور ولایت‌هایی هستند که کم‌ترین میزان جاده‌های پخته را دارند. این اداره امروز (سه‌شنبه، ۲۴ سنبله) با نشر اعلامیه‌ای گفته است که برای نخستین‌بار شبکه سرک‌های افغانستان را تثبیت کرده و براساس آن، طول مجموع سرک‌ها به بیش از ۲۴۵ هزار و ۷۲ کیلومتر می‌‌رسد. در اعلامیه آمده است که از مجموع شبکه سرک‌های کشور ۱۸ هزار و ۲۴۱ کیلومتر (۷٫۴ درصد) پخته و ۲۲۶ هزار و ۸۳۱ کیلومتر (۹۲٫۶ درصد) دیگر سرک خامه است. اداره احصائیه و معلومات در ادامه تاکید کرده است که این بررسی با هدف فراهم‌سازی تصویر جامع و واحد از وضعیت شبکه سرک‌های کشور انجام شده و در آن معلومات شبکه سرک‌ها از منابع مختلف چون وزارت فواید عامه، وزارت احیا و انکشاف دهات، داده‌های جهانی OpenStreetMap (OSM) و سروی فضایی از طریق تصاویر ماهواره‌ای گردآوری و تحلیل شده است. همچنین در بخشی از اعلامیه آمده است که کابل با چهار هزار و ۸۴ کیلومتر بیشترین طول سرک پخته را در میان ولایت‌ها دارد، در حالی که نورستان با ۱۲ کیلومتر کم‌ترین طول سرک پخته را دارا است. در ادامه آمده است که از نظر سهم سرک پخته از مجموع شبکه سرک‌ها، کاپیسا با ۲۵٫۱ درصد در بالاترین سطح و دایکندی و غور با ۰٫۵ درصد در پایین‌ترین سطح قرار دارند. براساس بررسی‌های انجام شده، چهار هزار و ۷۴۷ پل کوچک و بزرگ، هشت هزار و ۶۸۱ پلچک و ۸۵۴ سیل‌بر شناسایی و ثبت شده و افزون بر این، ۱۶ پل تخریب‌شده و ۲۴۹ نقطه نیازمند احداث پل نیز در مسیر شبکه سرک‌های کشور تثبیت شده است. میزان دسترسی نفوس دهاتی به شبکه سرک‌ها نیز در این بررسی ارزیابی شده است. براساس معیار فاصله دو کیلومتری، حدود ۴۱ درصد نفوس دهاتی به سرک‌های پخته، ۶۳ درصد به سرک‌های عمومی و ۹۶ درصد به مجموع شبکه سرک‌ها دسترسی دارند. نتایج این بررسی تفاوت‌های قابل ملاحظه‌ای را در سطح دسترسی میان ولایت‌ها نشان می‌دهد که می‌تواند در شناسایی مناطق نیازمند توسعه و بهبود زیربناهای ترانسپورتی مورد توجه قرار گیرد.

داکتران در شفاخانه ۴۰۰ بستر سردار محمد داوود خان در کابل در تازه‌ترین مورد اعلام کردند که ۳۰ میخ را از معده یک بیمار موفقانه خارج کرده‌اند. مسوولان سردار محمد داوود خان گفته‌اند که مردی به نام عصمت‌الله ۳۰ دانه میخ را بلعیده بود. این شفاخانه با نشر اعلامیه‌ای گفته است که وضعیت او نیازمند مداخله فوری پزشکی بود تا از بروز عوارض جدی و تهدیدکننده جلوگیری شود. در اعلامیه آمده است که گروه متخصص اندوسکوپی با استفاده از روش‌های تخصصی و بدون نیاز به جراحی باز، تمامی میخ‌ها را با موفقیت از معده این بیمار خارج کرده است. مسوولان شفاخانه اعلام کرده‌اند که این عملیات با دقت و مهارت حرفه‌ای انجام شده و جان بیمار نجات یافته است. در این اعلامیه درباره علت بلعیدن میخ‌ها توسط بیمار و وضعیت نهایی او پس از انجام این اقدام درمانی جزئیات بیشتری ارائه نشده است. این در حالی است که جراحان این شفاخانه چند ماه قبل، در یک عملیات نادر حدود یک کیلوگرام موی انسان را از معده یک زن بیرون کشیدند.

تاج‌الدین اویوالی، نماینده یونیسف یا صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که تشخیص و درمان زودهنگام سوءتغذیه می‌تواند جان کودکان افغانستان را نجات دهد. آقای اویوالی با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که در یک مرکز صحی در مزارشریف، کودکی که دچار سوءتغذیه شدید شده بود، پس از دریافت درمان زودهنگام اکنون وضعیت جسمی‌اش بهبود یافته و قوی‌تر شده است. وی در ادامه تاکید کرده است که این سازمان و شرکای آن می‌توانند با تشخیص به‌موقع و درمان سوءتغذیه، از مرگ کودکان جلوگیری کنند. سوءتغذیه از مشکلات جدی صحی در میان کودکان افغانستان به شمار می‌رود که سالانه تعداد زیادی از کودکان به‌دلیل دسترسی نداشتن به خدمات درمانی جان خود را از دست می‌هند. همچنین یونیسف پیشتر نیز اعلام کرده بود که ۳.۷ میلیون کودک در افغانستان از سوءتغذیه رنج می‌برند که از این میان، حدود یک میلیون کودک به سوءتغذیه شدید و تهدیدکننده مبتلا هستند.