برچسب: افغانستان

4 ساعت قبل - 70 بازدید

رسانه‌ها اعلام کردند که شماری از فعالان مدنی و حقوق بشر، اسناد و گزارش‌های مستند درباره‌ی «نسل‌کشی هزاره‌ها، کشتارهای هدفمند، کوچ اجباری این جامعه» به خاوی لوپز، معاون پارلمان اروپا ارائه کردند. فعالان مدنی و حقوق بشر در این دیدار در بروکسل، از اتحادیه اروپا خواستند که برای توقف آزارهای قومی و مذهبی و کوچ اجباری اقدامات عملی انجام دهد و از به‌رسمیت‌شناسی نسل‌کشی هزاره‌ها حمایت کند. هیأت «ستاد کارزار جهانی توقف نسل‌کشی هزاره‌ها» در این نشست تاکید کرده است که به‌رسمیت‌شناسی نسل‌کشی هزاره‌ها نباید صرفا به نهادهای بین‌المللی محدود بماند، بلکه باید به یک مطالبه‌ی ملی و فراگیر در افغانستان تبدیل شود. همچنین این هیأت بر ضرورت حقیقت‌یابی، تحقق عدالت انتقالی، پاسخ‌گویی عاملان و آمران جنایات، جبران خسارت قربانیان و تضمین عدم تکرار چنین جنایاتی تاکید کرده است. فعالان مدنی گفته‌اند که هزاره‌ها در افغانستان با تبعیض سیستماتیک قومی، مذهبی و نژادی مواجه‌اند. آنان تصریح کردند که حفاظت از پناه‌جویان افغانستان، به‌ویژه هزاره‌ها و جلوگیری از بازگرداندن اجباری آنان به افغانستان نیز از دیگر موضوعات مطرح‌شده در این دیدار بود. «ستاد کارزار جهانی توقف نسل‌کشی هزاره‌ها» در اعلامیه‌ای گفته است که این دیدار بخشی از تلاش‌ها برای جلب حمایت نهادهای بین‌المللی، به‌رسمیت‌شناسی نسل‌کشی هزاره‌ها، تأمین عدالت برای قربانیان و جلوگیری از تکرار این جنایات است. فعالان هزاره‌ می‌گویند حملاتی که علیه این جامعه در افغانستان انجام شده، مصداق نسل‌کشی است. آنان در خارج از کشور کارزاری را برای به‌رسمیت‌شناساسی نسل‌کشی هزاره‌ها راه‌اندازی کرده‌اند.

ادامه مطلب


4 ساعت قبل - 76 بازدید

لانا نسیبه، نامزد سمت دبیرکلی سازمان ملل متحد می‌گوید که حمایت ۲۵ سازمان زنان در جامعه مدنی افغانستان از کارزار نامزدی او، در برابر انتقادها به وی دلگرمی داده است. خانم نسیبه گفته است که در جریان مذاکرات پیشین درباره قطع‌نامه‌های مربوط به افغانستان با شماری از این زنان دیدار کرده و در صورت انتخاب به‌عنوان دبیرکل سازمان ملل، می‌خواهد به آنان خدمت کند. وی تاکید کرد که به دلیل باورش به سازمان ملل نامزد شده، نه صرفاً به‌دلیل زن عرب بودن. او در صورت انتخاب، نخستین زنی خواهد بود که رهبری سازمان ملل را برعهده می‌گیرد. نُسیبه پیش از این نماینده دایمی امارات در سازمان ملل بود و از سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۲۴ میلادی این سمت را برعهده داشت. لانا نسیبه از برنامه‌هایش برای اصلاح سازمان ملل، تقویت رهبری این نهاد و ایجاد شورای میانجی‌گری سخن گفته است. نامزدی او با انتقاد برخی گروه‌های حقوق بشری روبرو شده است. این گروه‌ها به اتهام حمایت امارات از نیروهای شبه‌نظامی در جنگ سودان اشاره کرده‌اند؛ اتهامی که ابوظبی آن را رد کرده است. خانم نسیبه تاکید کرده است که در صورت انتخاب، کاملاً مستقل عمل خواهد کرد. نسیبه که اصالت فلسطینی دارد و شهروند امارات متحده عربی است، پس از بن‌بست در روند انتخاب دبیرکل جدید، به‌عنوان نامزد این سمت مطرح شده است.

ادامه مطلب


12 ساعت قبل - 72 بازدید

رسانه‌ها گزارش دادند که سومین مجمع جهانی تجارت زنان افغانستان با حضور فعالان اقتصادی و کارآفرینان افغانستانی در ایالات متحده برگزار شد. این نشست به ابتکار کاروان تجارت جهانی زنان و با پشتیبانی مرکز بین‌المللی تجارت خصوصی برگزار شده و بر توانمندی‌های اقتصادی زنان افغانستان و نقش آنان در توسعه تجارت تمرکز داشت. در جریان این برنامه، محصولات ۱۰ کسب‌وکار متعلق به زنان افغانستان در یک نمایشگاه به معرفی گذاشته شد. در اعلامیه آمده است که این نمایشگاه زمینه آشنایی با تولیدات زنان، تبادل تجربیات و ایجاد فرصت‌های تازه برای همکاری‌های تجاری را فراهم کرد. همچنین در این مجمع، از برندگان جایزه «بی‌بی خدیجه» در افغانستان از طریق پیام‌های ویدیویی قدردانی شد. در گزارش آمده است که یلدا رویان، نیلوفر ایوبی و مریم غیاثی، از کارآفرینان اهل افغانستان در آمریکا و اروپا، نیز مورد تجلیل قرار گرفتند. در اعلامیه تاکید شده است که زهرا یگانه، هما سروری، ملیکه قاسمی، نجلا فرزام و سمانه عطارپور نیز گواهی‌نامه‌های تقدیر دریافت کردند. این گواهی‌ها از سوی بکی جانسون، رئیس دفتر، و پال پلووا، رییس برنامه‌های مرکز بین‌المللی تجارت خصوصی به آنان اهدا شد. برگزارکنندگان این مجمع می‌گویند که پشتیبانی از زنان کارآفرین افغانستان می‌تواند زمینه رشد فعالیت‌های اقتصادی، تقویت بخش خصوصی و فراهم‌سازی فرصت‌های پایدار برای زنان را گسترش دهد.

ادامه مطلب


15 ساعت قبل - 85 بازدید

نهاد افغانستان عاری از پولیو در تازه‌ترین مورد بر واکسن همه کودکان زیر پنج سال در سراسر کشور تاکید کرده است. این نهاد امروز (شنبه، ۳۰ عقرب) با نشر اعلامیه‌ای خواستار تعهد همگانی برای واکسن کودکان شد نهاد افغانستان عاری از پولیو در ادامه تاکید کرد که همه کودکان مستحق محافظت و برخورداری از آغاز سالم در زند‌گی هستند. در اعلامیه آمدمه است که با همکاری همگانی می‌توان تغییر مثبتی در زمینه حفاظت از سلامت کودکان ایجاد کرد. افغانستان یکی از کشورهای جهان است که هنوز با بیماری فلج کودکان (پولیو) مبارزه می‌کند. این بیماری عمدتاً کودکان زیر پنج سال را تهدید می‌کند و واکسیناسیون منظم تنها راه موثرر برای پیش‌گیری از آن است. قابل ذکر است که از آغاز سال روان میلادی تا اکنون، ۵۰ مورد فلج کودکان در افغانستان ثبت شده است؛ رقمی که در‌ سال‌ گذشته ۲۵ مورد بود. همچنین در سال گذشته میلادی در مجموع ۵۲ مورد مثبت پولیو گزارش شده بود که ۲۱ مورد آن مربوط به افغانستان و ۳۱ مورد مربوط به پاکستان بود. سازمان‌های بین‌المللی گزارش دادند که محدودیت‌ها بر اجرای کارزارهای واکسیناسیون یکی از عوامل مهم افزایش خطر شیوع پولیو در افغانستان است. براساس گزارش، جنوب افغانستان همچنان یکی از نگران‌کننده‌ترین مناطق از نظر شیوع این ویروس است. به‌دلیل پایین‌بودن سطح ایمنی جمعیت، انتقال ویروس در این منطقه همچنان به‌طور گسترده ادامه دارد.

ادامه مطلب


17 ساعت قبل - 89 بازدید

سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرد که کاهش شدید بودجه فعالیت‌های امدادرسانی در سراسر افغانستان را با مشکل جدی روبرو کرده است. این سازمان در گزارشی به نقل از سوفیا کال‌تورپ، رییس بخش اقدام‌های انسان‌دوستانه‌ی بخش زنان سازمان ملل گفت که خطر محروم‌شدن ۲۲ میلیون زن و دختر در افغانستان از دسترسی به خدمات درمانی در درازمدت رو به افزایش است. وی در ادامه تاکید کرد که نزدیک به ۳۰۰ مرکز صحی انسان‌دوستانه در افغانستان تعطیل شده یا فعالیت‌های شان را متوقف کرده‌اند که بیش از یک میلیون زن و دختر را مـتأثر کرده است. بر اساس گزارش بیش از ۱۹۳ مرکز ارائه خدمات حمایتی به بازماندگان خشونت‌های مبتنی بر جنسیت نیز تعطیل شده‌اند که بیش از یک میلیون زن و دختر را تحت تأثیر قرار داده است. در اعلامیه آمده است که حدود سه میلیون و ۴۰۰ هزار زن و دختر نیازمند، اکنون احتمالاً به خدمات آب‌رسانی، فاضلاب و بهداشت دسترسی نخواهند داشت. این در حالی است که نظام صحی افغانستان از دهه‌ها به این‌سو با چالش‌های گسترده، از جمله وابستگی به کمک‌های بین‌المللی، کم‌بود دارو و تجهیزات و کم‌بود پزشکان متخصص، دست‌وپنجه نرم می‌کند.

ادامه مطلب


1 روز قبل - 83 بازدید

بازگشت به افغانستان برای این دختر به معنای آغاز دوباره زندگی در کشوری بود که سال‌ها از آن دور مانده بود. او همراه با خانواده‌اش از ایران اخراج شد و پس از ورود به افغانستان، با شرایطی روبه‌رو گردید که پیش از آن تصورش را نمی‌کرد. در حالی که انتظار داشت پس از بازگشت بتواند به آموزش خود ادامه دهد و مانند دیگر دختران به مکتب برود، محدودیت‌های آموزشی مسیر زندگی‌اش را تغییر داد. اکنون روزهایش میان کار در یک کارگاه خیاطی و دنبال کردن درس‌ها از طریق اینترنت تقسیم شده است؛ نیم روز کار می‌کند و نیم دیگر را به آموزش اختصاص می‌دهد. او پیش از بازگشت به افغانستان در ایران زندگی می‌کرد و بخشی از دوران تحصیلش را در آن کشور سپری کرده بود. زندگی در ایران، با وجود مشکلاتی که خانواده‌اش به‌عنوان مهاجر با آن روبه‌رو بودند، این فرصت را برایش فراهم کرده بود تا به مکتب برود و آموزش خود را ادامه دهد. اما اخراج خانواده از ایران، تمام برنامه‌های زندگی‌شان را تغییر داد. آنان ناچار شدند محیطی را که سال‌ها در آن زندگی کرده بودند، ترک کنند و به افغانستان بازگردند؛ کشوری که با وجود تعلق خانوادگی و فرهنگی، شرایط متفاوتی برای ادامه تحصیل این دختر داشت. پس از بازگشت، او نیز مانند بسیاری از دختران دیگر با محدودیت دسترسی به آموزش روبه‌رو شد. بسته بودن دروازه‌های مکاتب بالاتر از صنف ششم و دانشگاه‌ها به روی دختران، سبب شد نتواند به شکل حضوری به درس‌هایش ادامه دهد. این وضعیت برای دختری که به آموزش علاقه‌مند بود و نمی‌خواست از درس و مکتب فاصله بگیرد، دشوار و ناامیدکننده بود. او می‌دانست که اگر این شرایط ادامه پیدا کند، ممکن است سال‌های زیادی از عمرش بدون فرصت مناسب برای یادگیری سپری شود. با این حال، تصمیم گرفت آموزش را به‌طور کامل کنار نگذارد. او به دنبال راهی بود تا در شرایط موجود نیز بتواند درس بخواند و ارتباط خود را با دنیای آموزش حفظ کند. سرانجام، آموزش آنلاین را برگزید و تلاش کرد از طریق اینترنت و امکاناتی که در اختیار دارد، درس‌هایش را دنبال کند. هرچند آموزش از راه دور نمی‌تواند تمام نیازهای یک دانش‌آموز را برآورده سازد، اما برای او در شرایطی که امکان حضور در مکتب و دانشگاه وجود ندارد، یکی از معدود راه‌های ادامه تحصیل به شمار می‌رود. زندگی روزانه این دختر اکنون برنامه مشخصی دارد. او نیم روز را در یک کارگاه خیاطی سپری می‌کند. ساعت‌هایی را که می‌توانست در صنف درس باشد، اکنون پشت چرخ خیاطی می‌نشیند و با دوختن لباس، مهارت‌های کاری خود را تقویت می‌کند. خیاطی برای او تنها راهی برای گذراندن وقت نیست، بلکه فرصتی است تا در کنار یادگیری یک حرفه، بخشی از نیازهای زندگی خود را نیز تأمین کند. پس از پایان کار، بخش دیگری از روزش آغاز می‌شود. او وسایل درسی‌اش را آماده می‌کند و به درس‌های آنلاین می‌پردازد. در این زمان باید خستگی ناشی از کار روزانه را کنار بگذارد و تمرکز خود را بر آموزش حفظ کند. برخلاف دانش‌آموزانی که در مکتب با حضور آموزگار و هم‌صنفی‌های خود درس می‌خوانند، او ناگزیر است بسیاری از مطالب را به‌تنهایی دنبال کند و برای درک بهتر موضوعات درسی، وقت و تلاش بیشتری به خرج دهد. آموزش آنلاین نیز برای او بدون دشواری نیست. نبود فضای مناسب آموزشی، مشکلات احتمالی اینترنت و محدودیت امکانات، از جمله مسائلی هستند که می‌توانند روند یادگیری را با مشکل روبه‌رو سازند. افزون بر این، تقسیم وقت میان کار خیاطی و درس خواندن، به برنامه‌ریزی و تلاش بیشتری نیاز دارد. او پس از ساعت‌ها کار باید بار دیگر آمادگی ذهنی پیدا کند تا بتواند درس‌هایش را با دقت دنبال کند؛ مسئولیتی که همیشه آسان نیست. با وجود تمام این مشکلات، او تلاش می‌کند برنامه روزانه‌اش را حفظ کند. نمی‌خواهد بسته بودن دروازه‌های مکاتب و دانشگاه‌ها سبب شود که از آموزش فاصله بگیرد. به باور او، دختران نباید تنها به این دلیل که امکان رفتن به مکتب را ندارند، درس خواندن را کنار بگذارند. او معتقد است تا زمانی که راهی برای یادگیری وجود دارد، باید از آن استفاده کرد و برای حفظ دانش و مهارت‌های فردی تلاش ورزید. این دختر تنها به ادامه آموزش خودش فکر نمی‌کند، بلکه از دیگر دختران افغانستان نیز می‌خواهد که در شرایط کنونی، تا حد امکان درس‌های‌شان را به‌صورت آنلاین دنبال کنند و از فرصت‌های آموزشی موجود بهره ببرند. به باور او، بسیاری از دخترانی که از رفتن به مکتب بازمانده‌اند، همچنان علاقه و توانایی یادگیری دارند، اما محدودیت‌های موجود آنان را از مسیر آموزش دور ساخته است. او می‌خواهد دختران بدانند که متوقف شدن آموزش حضوری نباید به معنای پایان یادگیری باشد. به همین دلیل، تلاش می‌کند با ادامه درس‌های آنلاین، نمونه‌ای از پایداری و کوشش برای حفظ آموزش در شرایط دشوار باشد. از نگاه او، یادگیری تنها به نشستن در صنف مکتب محدود نمی‌شود و دختران می‌توانند با استفاده از کتاب‌ها، اینترنت و برنامه‌های آموزشی، دانش خود را افزایش دهند؛ هرچند این شیوه‌ها هرگز جایگزین کامل آموزش رسمی و حضوری نخواهند شد. بازگشت اجباری از ایران نیز بخش مهمی از تجربه زندگی او را تشکیل می‌دهد. خانواده‌اش پس از سال‌ها زندگی در آن کشور، مجبور شدند بار دیگر در افغانستان برای خود محیطی تازه فراهم کنند. چنین بازگشتی معمولاً با تغییرات گسترده‌ای در زندگی خانواده‌ها همراه است؛ از دست دادن محیط آشنا و روبه‌رو شدن با شرایط تازه گرفته تا تلاش برای یافتن کار و تأمین نیازهای روزمره. این دختر نیز در کنار خانواده‌اش با چنین تغییراتی روبه‌رو شده و اکنون تلاش می‌کند با کار و آموزش، بخشی از مسئولیت‌های زندگی را بر دوش بکشد. او می‌داند که خیاطی به‌تنهایی نمی‌تواند جای آموزش را بگیرد و درس خواندن از طریق اینترنت نیز تمام آن چیزی نیست که یک دانش‌آموز برای پیشرفت به آن نیاز دارد. با این حال، نمی‌خواهد یکی را به بهای از دست دادن دیگری کنار بگذارد. به همین دلیل، نیم روز کار می‌کند تا مهارتی عملی بیاموزد و نیم دیگر را به آموزش اختصاص می‌دهد تا از درس و یادگیری دور نماند. داستان زندگی این دختر، تصویری از وضعیت شماری از دختران بازگشته از کشورهای همسایه است که پس از بازگشت به افغانستان، افزون بر مشکلات اقتصادی و دشواری‌های سازگاری با محیط تازه، با محدودیت‌های آموزشی نیز روبه‌رو شده‌اند. دخترانی که پیش از بازگشت، امکان رفتن به مکتب و ادامه تحصیل داشتند، اکنون برای حفظ ارتباط خود با آموزش، ناگزیر به استفاده از راه‌های جایگزین شده‌اند. او همچنان امیدوار است شرایط آموزشی در افغانستان تغییر کند و روزی بتواند بدون نیاز به دنبال کردن درس‌ها از طریق تلفن همراه یا کمپیوتر، دوباره در یک محیط آموزشی رسمی به تحصیل بپردازد. او می‌خواهد مانند دیگر دختران، فرصت حضور در صنف، استفاده از امکانات آموزشی و ادامه تحصیل در دانشگاه را داشته باشد. تا آن زمان، زندگی او با همین برنامه ادامه خواهد یافت؛ نیم روز در کارگاه خیاطی و نیم روز در کنار درس‌های آنلاین. او در کنار تلاش برای یادگیری یک حرفه، آموزش را نیز بخشی جدایی‌ناپذیر از زندگی خود می‌داند و از دختران دیگر می‌خواهد که فرصت یادگیری را، هرچند محدود، از دست ندهند. برای او، اخراج از ایران به معنای تغییر محل زندگی بود، اما محدودیت‌های آموزشی نباید به معنای پایان مسیر تحصیلش باشد. او اکنون با امکانات محدود و در میان مسئولیت‌های روزانه، برای ادامه درس‌هایش تلاش می‌کند؛ تلاشی که نشان می‌دهد علاقه به آموزش، حتی در دشوارترین شرایط نیز می‌تواند زنده بماند و امید به آینده را حفظ کند. نویسنده: سارا کریمی

ادامه مطلب


1 روز قبل - 114 بازدید

فرماندهی پولیس ولایت فراه می‌گوید که در پی انفجار یک گلوله‌ی هاوان در یک مدرسه‌ی دینی در ولسوالی بکوا این ولایت، چهار دانش‌آموز کشته و دو دانش‌آموز دیگر زخمی شدند. کلیم‌الله ننگیال، سخنگوی فرماندهی پولیس فراه گفت که این انفجار حوالی ساعت ۱۲:۰۰ چاشت امروز (جمعه، ۲۹ عقرب) در روستای «شالگی» از مربوطات ولسوالی بکوا رخ داده است. وی در ادامه تاکید کرد که دانش‌آموزان «مدرسه دینی فهیم آغا» هنگام آوردن مواد غذایی از بیرون این گلوله را پیدا و به داخل مدرسه منتقل کردند، اما زمانی که آن را به زمین پرتاب کردند، منفجر شد. او افزوده است که قربانیان این انفجار بین ۱۰ تا ۱۶ سال سن دارند. سخنگوی فرماندهی پولیس فراه وضعیت زخمیان را خوب توصیف کرده است. قابل ذکر است که انفجار مهمات و ماین‌های به‌جا‌مانده از جنگ بارها جان کودکان را در ولایت‌های مختلف افغانستان گرفته است. چندین دهه جنگ باعث شده است که بخشی از اراضی افغانستان با ماین و مواد انفجاری آلوده باشد. براساس آمار سازمان ملل متحد، سه‌ میلیون‌ و ۳۰۰ هزار نفر در افغانستان در شعاع یک کیلومتری مناطق آلوده به ماین و مواد منفجره زندگی می‌کنند.

ادامه مطلب


2 روز قبل - 127 بازدید

شهرداری پاریس اعلام کرده است که درباره اعطای عنوان «شهروندی افتخاری پاریس» به زنان و دختران افغانستان به‌منظور حمایت از آنان رای‌گیری کرده است. امانوئل گرگوار، شهردار پاریس گفت که این تصمیم یک دستاورد مهم سیاسی و نمادین برای زنان افغانستان است و «مبارزه آنان، مبارزه ماست.» در اعلامیه آمده است که این اقدام در پیوند به محرومیت پنج‌ساله زنان و دختران از آموزش، کار و حضور آزادانه در زندگی عمومی مطرح شده است. این تصمیم در قالب پیش‌نویس مصوبه شماره ۵۰ سال ۲۰۲۶ اداره کل روابط بین‌الملل شهرداری پاریس مطرح شده و برای بررسی و رأی‌گیری به شورای شهر ارائه شده است. در این پیش‌نویس، اعطای شهروندی افتخاری به زنان افغانستان نمادی از همبستگی پاریس با آنان و حمایت از مبارزه‌شان برای آزادی و حقوق اساسی عنوان شده است. در متن پیش‌نویس آمده است که از پنج سال به این طرف، زنان و دختران در افغانستان به‌تدریج از آموزش، اشتغال، مشارکت سیاسی و حضور در بسیاری از فضاهای عمومی محروم شدند. بر بنیاد این سند، بیش از ۲.۲ میلیون دختر در افغانستان از دسترسی به آموزش متوسطه محروم مانده‌اند و محدودیت‌ها، افزون بر آینده آموزشی آنان، سلامت روان و فرصت‌های مشارکت اجتماعی‌شان را نیز تحت تأثیر قرار داده است. این دومین اقدام شهرداری پاریس در حمایت از زنان افغانستان است که پیش از این نیز با نام‌گذاری یکی از جاده‌های این شهر به نام «زنان افغانستان» همراه بوده است.

ادامه مطلب


2 روز قبل - 148 بازدید

سازمان پزشکان بدون مرز از افزایش ۲۸ درصدی کودکان مبتلا به سوءتغذیه حاد شدید در سه ولایت افغانستان خبر داده است. این سازمان با نشر گزارشی گفته است که از جنوری تا آگوست سال جاری میلادی، بیش از هشت‌هزار کودک در مراکز تحت حمایت آن بستری شده‌اند. در گزارش آمده است که این رقم در مقایسه با مدت مشابه در سال گذشته ۲۸ درصد افزایش را نشان می‌دهد. سازمان پزشکان بدون مرز تاکید کرد که این مراکز در ولایت‌های هرات، هلمند و قندهار فعالیت دارند. این سازمان، فقر و کمبود غذای کافی را از عوامل خطر سوءتغذیه در میان کودکان و زنان باردار دانسته است. همچنین پزشکان بدون مرز هشدار داده‌اند که سوءتغذیه مادران در دوران بارداری، خطر تولد نوزادان با وزن پایین را افزایش می‌دهد. به گفته این سازمان، این نوزادان از آغاز زند‌گی در معرض خطر بیشتر سوءتغذیه و بیماری قرار دارند. پزشکان بدون مرز گفته است که موارد بستری سوءتغذیه معمولاً پس از تابستان کاهش می‌یابد. با این حال، شمار بیماران در مراکز تحت حمایت این سازمان در هلمند و هرات همچنان بالا است. همچنین چند روز پیش، اتحادیه‌ اروپا، با نگرانی از کم‌بود بودجه‌ انسان‌دوستانه برای افغانستان گفته بود که سوءتغذیه در میان کودکان در افغانستان به سطح بحرانی رسیده است.

ادامه مطلب


3 روز قبل - 138 بازدید

سازمان نجات کودکان اعلام کرد که افغانستان در کنار فلسطین، سومالیا، سوریه و یمن، از جمله پنج کشور ناامن برای کودکان است. این سازمان امروز (پنج‌شنبه، ۲۸ عقرب) با نشر گزارشی تحت عنوان «توقف جنگ علیه کودکان؛ تغییر دادن احتمالات» اعلام کرد که از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۲۵ میلادی، سازمان ملل متحد ۱۷۱ هزار و ۷۱۲ مورد کشتار و معلول‌شدن کودکان را در سراسر جهان تایید کرده است. در گزارش آمده است که بیش از ۷۰ درصد این موارد در پنج کشور و منطقه‌ی افغانستان، فلسطین، سومالیا، سوریه و یمن، ثبت شده‌ است. سازمان نجات کودکان تصریح کرد که در سال ۲۰۲۵ میلادی نزدیک به ۵۸۹ میلیون کودک، معادل ۲۳.۴ درصد کل کودکان جهان، در مناطق درگیری مسلحانه زندگی می‌کردند. در گزارش آمده است که این رقم در مقایسه با ۳۷۸ میلیون کودک در سال ۲۰۱۵ میلادی، بیش از ۵۰ درصد افزایش را نشان می‌دهد و بالاترین میزان از سال ۱۹۹۰ تا کنون است. سازمان نجات کودکان می‌گوید قاره‌ افریقا با حدود ۲۶۰ میلیون کودک، بیشترین شمار کودکان ساکن مناطق درگیری را دارد که ۴۴ درصد مجموع جهانی را تشکیل می‌دهد. این رقم در مقایسه با سال ۲۰۲۴ نزدیک به ۲۰ درصد افزایش یافته است. بررسی‌های سازمان نجات کودکان نشان می‌دهد که در افریقا و خاور میانه، حدود دو کودک از هر پنج کودک در «مناطق جنگی» زندگی می‌کنند. سازمان نجات کودکان در این گزارش نوشته است که از سال ۲۰۰۵ میلادی که ثبت موارد خشونت جنسی علیه کودکان در درگیری‌های مسلحانه آغاز شد، طی ۲۰ سال گذشته، ۲۸ هزار و ۹۰۹ مورد تجاوز و سایر اشکال خشونت جنسی تایید شده است. این سازمان خواستار حفاظت از کودکان، دسترسی بدون مانع کمک‌های بشردوستانه و پاسخ‌گویی عاملان نقض حقوق آنان شده است.

ادامه مطلب