منیژه باختری، سفیر و نماینده‌ی دایمی افغانستان در سازمان‌های بین‌المللی در ویانا، در شهر استراسبورگ فرانسه، با دیپلمات‌های اتحادیه اروپا و شورای اروپا در باره‌ی وضعیت افغانستان و محدودیت‌ها بر حقوق زنان و دختران گفتگو کرد. این نشست در کنسول‌گری عمومی اتریش برگزار شد و در آن، روی محرومیت زنان و دختران از آموزش، کار و حضور در زندگی عمومی و ضرورت حمایت بین‌المللی از حقوق اساسی آن‌ها بحث شد. خانم باختری در این نشست بر هماهنگی تلاش‌های بین‌المللی، ادامه‌ی تعاملات دیپلماتیک و نقش هیأت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان (یوناما) در رسیدگی به چالش‌های این کشور تاکید کرد. او بر اهمیت تداوم توجه جامعه جهانی به وضعیت مردم افغانستان به‌ ویژه زنان و دخترانی که با محدودیت‌های گسترده روبرو هستند، تاکید کرد. این نشست در حالی برگزار می‌شود که حکومت سرپرست پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. بر بنیاد گزارش‌ها، اگر این ممنوعیت ادامه یابد، تا سال ۲۰۳۰ نزدیک به چهار میلیون دختر ممکن است از آموزش محروم شوند.

شهاب‌الدین دلاور، رییس جمعیت هلال احمر افغانی مدعی است که موضوع زنان و دختران افغانستان در توافق‌نامه دوحه میان حکومت سرپرست و امریکا مطرح نشده بود. دلاور که از مذاکره‌کنند‌گان ارشد حکومت فعلی در دوحه بود، در گفتگو با تلویزیون شمشاد گفته است که در متن این توافق‌نامه، از آغاز تا پایان، واژه «زن» ذکر نشده است. وی در ادامه تاکید کرد: «پشتون‌ها و افغان‌ها در مساله زنان آن‌قدر سخت‌گیر هستند که نام زن را در نشست‌ها نمی‌گیرند؛ ما چگونه می‌توانستیم این موضوع را با امریکایی‌ها مطرح کنیم؟» همچنین شهاب‌الدین دلاور در بخش دیگری از این گفتگو، از ممنوعیت آموزش دختران بالاتر از صنف ششم دفاع کرده است. او در ادامه افزوده است که براساس فرمان هبت‌الله آخوندزاده، رهبر حکومت فعلی، این ممنوعیت تا «امر ثانی» ادامه خواهد داشت. این در حالی است که موضع‌گیری تازه دلاور با اظهارات پیشین او درباره حقوق زنان تفاوت دارد. او در یکی از نشست‌های مذاکرات دوحه گفته بود که زنان حق دارند تا سطح دکترا تحصیل و کار کنند و طالبان به این حقوق متعهد خواهند بود. دلاور حدود سه سال پیش نیز در چندین سخنرانی از احتمال برداشته‌شدن محدودیت‌های آموزشی دختران ابراز امیدواری کرده بود. در حالی دلاور این اظهارات را مطرح می‌کند که حکومت سرپرست پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

ذکیه خدادادی، پاراتکواندوکار اهل افغانستان و عضو تیم ملی فرانسه، در رقابت‌های گرندپری پاراتکواندو پاریس ۲۰۲۶ میلادی موفق به کسب مقام دوم یا مدال نقره شد. خانم خدادادی با کسب این مقام و مدال نقره بار دیگر در یک رویداد بین‌المللی درخشید. خدادادی در وزن منفی ۴۷ کیلوگرام کلاس K44 زنان، مسیر خود را تا دیدار نهایی با پیروزی برابر دو حریف ترکیه‌ای هموار کرد. او در مرحله یک‌چهارم نهایی با نتیجه ۲ بر ۱ بوشرا امیره را شکست داد و در نیمه‌نهایی نیز با نتیجه ۲ بر صفر از سد نورجی‌هان اکینجی‌گل گذشت. این پاراتکواندوکار افغانستانی در دیدار نهایی برابر کلودیا رومرو از مکسیکو با نتیجه ۲ بر صفر شکست خورد و به مدال نقره رسید. لیا چاچی‌بایا از گرجستان و نورجی‌هان اکینجی‌گل از ترکیه نیز مدال‌های برنز این وزن را به دست آوردند. ذکیه خدادادی با نشر پیامی گفت که هر مدال نشان می‌دهد هیچ چیزی نمی‌تواند مانع او شود. او با تاکید بر ادامه تلاش‌هایش افزود که رویاهایش همچنان زنده‌اند و بهترین روزها هنوز در پیش است. این در حالی است که ذکیه خدادادی پیش از این نیز با کسب مدال برنز در بازی‌های پارالمپیک پاریس ۲۰۲۴، به نخستین مدال‌آور تاریخ تیم پناهندگان پارالمپیک در رشته پاراتکواندو تبدیل شده بود. ذکیه خدادادی پس از ترک افغانستان، فعالیت ورزشی خود را در فرانسه ادامه داد و اکنون در رقابت‌های بین‌المللی با پیراهن تیم ملی این کشور حضور می‌یابد. رقابت‌های گرندپری پاراتکواندو پاریس ۲۰۲۶ در شهر لووالوا-پره فرانسه برگزار شد.

یونیسف یا صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که برای تقویت خدمات صحی اولیه و گسترش دسترسی مادران و کودکان به خدمات صحی، تلاش می‌کند. این سازمان با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که با حمایت کوریا، خدمات صحی اولیه را تقویت و دسترسی به خدمات صحی مادران، نوزادان و کودکان را گسترش می‌دهد. یونیسف در ادامه تاکید کرده است که برنامه‌های این سازمان شامل ارایه خدمات واکسیناسیون و تغذیه نیز می‌شود. صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد در ادامه افزوده است که هر کودک حق دارد زنده‌گی خود را با سلامت آغاز کند. این کمک‌ها در حالی صورت می‌گیرد که بسیاری از زنان، کودکان و مادران باردار در مناطق دورافتاده افغانستان، به خدمات صحی با کیفیت دسترسی ندارند. پیش از این نیز، نهادهای ملل متحد اعلام کرده بودند که ۱۴.۴ میلیون تن در افغانستان به خدمات صحی انسان‌دوستانه نیاز دارند؛ در حالی که این نهادها با کم‌بود شدید بودجه روبرو هستند. این در حالی است که نظام صحی افغانستان از دهه‌ها به این‌سو با چالش‌های گسترده، از جمله وابستگی به کمک‌های بین‌المللی، کم‌بود دارو و تجهیزات و کم‌بود پزشکان متخصص، دست‌وپنجه نرم می‌کند. پیشتر سازمان نجات کودکان نیز، اعلام کرده بود که ۶۰۰ مرکز صحی به‌دلیل کم‌بود بودجه در افغانستان بسته شده‌اند.

شبکه‌ تحلیل‌گران افغانستان اعلام کرده است که محدودیت‌های رفت‌وآمد زنان، مشکلات اقتصادی و کم‌بود خدمات صحی، دسترسی زنان باردار در افغانستان به مراقبت‌های دوران بارداری را دشوار کرده است. این شبکه امروز (پنج شنبه؛ ۱۶ میزان) با نشر گزارشی گفته است که بسیاری از زنان برای مراجعه به پزشک یا شفاخانه به همراهی محرم نیاز دارند و در مناطق دور از مرکزهای صحی نیز کم‌بود قابله و خدمات تخصصی، مشکلات بیشتری ایجاد کرده است. در بخشی از گزارش آمده است که هزینه‌ی رفت‌وآمد و درمان و محدودیت‌های اقتصادی نیز باعث می‌شود برخی زنان نتوانند به‌ صورت منظم برای معاینات دوران بارداری به پزشک مراجعه کنند؛ موضوعی که می‌تواند سلامت مادر و جنین را با خطر روبرو کند. شبکه‌‌ تحلیل‌گران افغانستان تاکید کرده است که محدودیت دسترسی زنان به خدمات صحی به‌ ویژه در دوران بارداری، یکی از چالش‌های جدی نظام صحی افغانستان است. پیش از این نیز، نهادهای ملل متحد اعلام کرده بودند که ۱۴.۴ میلیون تن در افغانستان به خدمات صحی انسان‌دوستانه نیاز دارند؛ در حالی که این نهادها با کم‌بود شدید بودجه روبرو هستند. این در حالی است که نظام صحی افغانستان از دهه‌ها به این‌سو با چالش‌های گسترده، از جمله وابستگی به کمک‌های بین‌المللی، کم‌بود دارو و تجهیزات و کم‌بود پزشکان متخصص، دست‌وپنجه نرم می‌کند. پیشتر سازمان نجات کودکان نیز، اعلام کرده بود که ۶۰۰ مرکز صحی به‌دلیل کم‌بود بودجه در افغانستان بسته شده‌اند.

اوچا یا دفتر هماهنگ‌کننده کمک‌های بشردوستانه سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که برای تامین نیازهای آموزشی در افغانستان در سال ۲۰۲۶ میلادی، به ۱۶۰ میلیون دالر نیاز است. این نهاد امروز (پنج‌شنبه، ۱۶ میزان) با نشر اعلامیه‌ای گفته است که تاکنون تنها ۲۲ میلیون دالر از بودجه مورد نیاز تامین شده که کمتر از ۱۴ درصد از نیازمندی‌ها می‌باشد. اوچا در ادامه تاکید کرده است که نظام آموزشی افغانستان با کمبود معلم، صنف‌های درسی و منابع آموزشی مواجه است. دفتر هماهنگ‌کننده کمک‌های بشردوستانه سازمان ملل متحد افزوده است که وضعیت دختران وخیم‌تر است؛ زیرا آنان همچنان از ادامه آموزش در دوره متوسطه محروم‌ هستند. همچنین این نهاد افزوده است که تأمین فوری بودجه و لغو ممنوعیت آموزش دختران، امری است که نمی‌توان آن را به تعویق انداخت. اولگا چرفکو، عضو دفتر اوچا در جریان بازدید از مکتبی در شهر لشکرگاه، مرکز ولایت هلمند گفته است که دختران افغانستان از بحران وخیم‌تری در عرصه آموزش رنج می‌برند. او می‌گوید: «در هر جای جهان مکاتبی وجود دارد که دانش‌آموزان درس می‌خوانند، معلمان تدریس کنند و والدین روی آینده‌ی فرزندان خود سرمایه‌گذاری کنند. اما در افغانستان به دلیل کمبود منابع، کمبود مکتب و از همه مهم‌تر کمبود معلم، آموزش به شدت محدود شده است. علاوه بر این دروازه‌های مکاتب به روی دختران در مقاطع بالاتر از دوره‌ی ابتدایی همچنان بسته است.» خانم چرفکو می‌گوید همه‌ی این محدودیت‌ها فراتر از کلاس‌های درسی گسترش می‌یابد؛ زیرا فرصت‌های کمتر برای یادگیری به معنای فرصت‌های کمتر برای ورود نیروی کار جدید است. این در حالی است که طی پنج سال اخیر که حکومت سرپرست آموزش زنان و دختران در مقاطع بالاتر از صنف ششم مکتب را ممنوع کردند. سازمان‌های بین‌المللی گزارش دادند که حدود ۲.۶ میلیون دختر از آموزش بازماندند.

ناصرخان شیرزی، سخنگوی اداره ملی امتحانات در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که امتحان جواز فعالیت طبی یا «اگزیت» فردا (جمعه، ۱۷ میزان) بدون حضور دختران برگزار می‌شود. آقای شیرزی امروز (پنج‌شنبه، ۱۶ میزان) گفته است که این امتحان فردا از فارغان بخش طب معالجوی گرفته می‌شود. وی در ادامه تاکید کرده است که امتحان اگزیت فارغان بخش طب دندان نیز در ۲۴ میزان برگزار خواهد شد. در ادامه آمده است که در صورت موفقیت در آزمون ایگزیت، زمینه‌ی آموزش‌های تخصصی، کار عملی و خدمت برای آنان فراهم خواهد شد. در حالی این امتحان برگزار می‌شود که دختران فارغ‌شده از بخش‌های پزشکی از حضور در این آزمون محروم می‌ماند و نظام بهداشت افغانستان با کم‌بود جدی پزشکان زن روبرو است. بر بنیاد، آمارهای سازمان‌های بین‌المللی، افغانستان یکی از بالاترین نرخ مرگ‌ومیر زنان در هنگام زایمان را دارد. پس از قدرت‌گیری حکومت سرپرست، دختران از اشتراک در این آزمون محروم شده است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. قابل ذکر است که آزمون «اگزیت اگزم» سالانه دوبار برای تثبیت سویه‌ی علمی و مسلکی پزشکان تازه‌فارغ‌شده برگزار می‌شود و برای پزشکان اجازه‌ی کار در بخش پزشکی داده می‌شود.

اوچا یا دفتر هماهنگ‌کننده کمک‌های بشردوستانه سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که کم‌بود مکتب، آموزگار و منابع، دسترسی کودکان به آموزش در افغانستان را با محدودیت‌های جدی روبرو کرده است. این نهاد با نشر اعلامیه‌ای گفته است که ممنوعیت آموزش بالاتر از صنف شمم برای دختران، فرصت‌های آن‌ها برای ورود به بازار کار، به‌ ویژه در بخش‌هایی مانند خدمات صحی و آموزش و پرورش را نیز کاهش می‌دهد. دفتر هماهنگ‌کننده کمک‌های بشردوستانه سازمان ملل متحد در ادامه تاکید کرده است که آموزش تنها به معنای یادگیری نیست، بلکه سرمایه‌گذاری برای آینده و رفاه جوامع است. این در حالی است که حکومت سرپرست پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. بر بنیاد گزارش‌ها، اگر این ممنوعیت ادامه یابد، تا سال ۲۰۳۰ نزدیک به چهار میلیون دختر ممکن است از آموزش محروم شوند. هنوز مشخص نیست که دختران چه زمانی می‌توانند به صنف‌های درسی رسمی بازگردند.

فیلم مستند در باره‌ی فعالیت‌های زرقا یفتلی، فعال حقوق زن و آموزش دختران، در رقابت «جوایز رسانه و تلویزیون کن» در فرانسه، جایزه‌ی «دلفین نقره‌ای» را به‌ دست آورد. فیلم مستند «آموزش امید در افغانستان: داستان زرقا» یکی از برندگان سال ۲۰۲۶ میلادی این رقابت است که فیلم‌های سازمانی، مستند و تولیدات تلویزیونی و رسانه‌های آنلاین را ارزیابی می‌کند. این فیلم درباره فعالیت‌های یفتلی در زمینه حقوق زنان و کودکان و حمایت از آموزش دختران در افغانستان است و تلاش‌های او را برای ادامه این فعالیت‌ها زیر سایه محدودیت‌ها را روایت می‌کند. این فیلم با همکاری یک شرکت تولیدی و با حمایت «جایزه زاید برای برادری انسان‌ها» ساخته شده است. خانم یفتلی نیز در ۲۰۲۶ از برندگان این جایزه بوده و به‌ دلیل فعالیت‌هایش در حمایت از حقوق زنان و کودکان و آموزش دختران مورد تقدیر قرار گرفته است. خانم یفتلی متولد بدخشان است و سال‌ها در زمینه حقوق زنان و کودکان و دسترسی دختران افغان به آموزش فعالیت کرده است. او فعلا در کانادا به‌سر می‌برد.