سازمان جهانی صحت اعلام کرد که در ماه آگست سال جاری میلادی، دست‌کم ۱۷۰ نفر بر اثر عفونت حاد تنفسی (پنومونی) در سراسر افغانستان جان باختند. این سازمان با نشر گزارشی گفته است که در این ماه در مجموع ۶۴ هزار و ۵۰۶ نفر در افغانستان به بیماری‌های تنفسی مبتلا شدند. سازمان جهانی صحت در گزارش ماهانه خود از وضعیت صحی در افغانستان نوشت که در این مدت از طریق ۴۱ مرکز در ۹ ولایت برای بیماران مراقبت‌های اولیه بهداشتی ارائه کرده است. بربنیاد گزارش، در این ماه دست‌کم چهار نفر به اثر اسهال حاد، و هفت نفر به اثر سرخکان در افغانستان جان باخته‌اند. در ادامه آمده است که در ماه آگست در مجموع بیش از ۱۸ هزار نفر به اسهال حاد، هزار و ۴۲۳ نفر به سرخکان و ۱۶۸ تن مبتلا به کرونا در افغانستان شناسایی شدند. در این بازه زمانی ۲۷۹ نفر مشکوک به تب دنگی تشخیص شده‌اند. سازمان جهانی صحت تاکید کرد که به منظور تداوم تلاش‌ها و تقویت تاب‌آوری نظام صحی افغانستان، دست‌کم ۲۱۲ بسته تجهیزات پزشکی را در این ماه به مراکز صحی توزیع کرده است. همچنین این سازمان در ادامه افزوده است که در این بازه زمانی همچنین برای ۷۵۰ کارمند صحی در سراسر افغانستان در بخش‌های مختلف آموزش‌های تخصصی ارائه کرده است.

اداره ملی احصائیه و معلومات در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که از آغاز روند توزیع شناسنامه الکترونیکی، تا اکنون برای حدود ۱۸ میلیون و ۳۰۰ هزار نفر این شناسنامه توزیع شده است. این اداره امروز (یک‌شنبه، ۵ میزان) با نشر اعلامیه‌ای گفته است که تنها در شش ماه نخست سال جاری در سراسر کشور ۸۲۷ هزار و ۶۰ نفر شناسنامه‌های الکترونیکی دریافت کرده‌اند. در اعلامیه آمده است که از این جمع ۶۰۰ هزار و ۵۴۶ شناسنامه برای مردان و ۲۲۶ هزار و ۵۲۴ شناسنامه برای زنان توزیع شده است. اداره ملی احصائیه و معلومات افزوده است که در شش ماه گذشته بیشترین تذکره‌های الکترونیکی، به تعداد ۲۳۲ هزار و ۶۹۶، در ولایت کابل توزیع شده است. در ادامه آمده است که پس از کابل، هرات با ۷۴ هزار و ۱۸۰، ننگرهار با ۷۱ هزار و ۸۲۵، قندهار با ۴۷ هزار و ۲۶۰ و بلخ با ۳۶ هزار و ۲۷۵ تذکره، از جمله ولایت‌هایی هستند که بیشترین شناسنامه‌های الکترونیکی را برای شهروندان توزیع کرده‌اند. اداره احصائیه گفته است که ۸۷ مرکز توزیع آسان‌خدمت و تذکره‌های الکترونیکی در سراسر کشور و یک مرکز آسان‌خدمت در شهر ابوظبی، پایتخت امارات متحده عربی، فعال است.

نشست سطح عالی در مجمع عمومی سازمان ملل متحد برای بررسی وضعیت حقوق بشری زنان و دختران در افغانستان و رویکرد جامعه‌ی جهانی در برابر آن برگزار شد. نصیراحمد فایق، سرپرست نمایندگی دایمی افغانستان در سازمان ملل متحد گفت که زنان و دختران افغانستان باید در جایی حضور داشته باشند که در باره افغانستان گفتگو، مذاکره و تصمیم‌گیری می‌شود. او تاکید کرد: «وضعیت زنان در افغانستان دیگر مجموعه‌ای از محدودیت‌های موقتی یا فرمان‌های پراکنده نیست؛ بلکه آن چه شاهد هستیم، نهادینه‌شدن تدریجی تبعیض ساختارمند علیه زنان و دختران است.» فایق افزوده است که محدودیت‌ها، از آموزش و اشتغال گرفته تا آزادی رفت‌وآمد، دسترسی به زندگی عمومی، آزادی بیان و مشارکت در تصمیم‌گیری همه جنبه‌های زندگی دختران و زنان را متأثر کرده است. وی تصریح کرد که پاسخ‌گویی برای افغانستان، باید به این معنا باشد که تبعیض ساختارمند پیامد داشته باشد. نصیراحمد فایق می‌گوید که تعامل سیاسی به عادی‌سازی سیاسی تبدیل نشود و حقوق اساسی زنان و دختران افغانستان در ازای دسترسی، ثبات یا مصلحت‌های کوتاه‌مدت سیاسی، قابل معامله تلقی نشود. همچنین در این نشست ریچارد بنت، اعضای جامعه‌ی مدنی و نمایندگان برخی از کشورها نیز حضور داشتند.

نهاد «افغانستان عاری از پولیو» در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که حتا یک کودک نیز نباید در اثر ابتلا به ویروس فلج کودکان (پولیو) دچار معلولیت شود. این نهاد امروز (یک‌شنبه، ۵ میزان) با شریک‌سازی فعالیت یکی از رضاکاران این نهاد در پکتیکا، گفته است که تلاش می‌شود واکسن ضدپولیو برای حفاظت از آینده‌ی کودکان به آن‌ها برسد. افغانستان و پاکستان، تنها کشورهایی هستند که بیماری فلج کودکان هنوز به گونه‌ی کامل در آن‌ها ریشه‌کن نشده است. نهاد افغانستان عاری از پولیو، برای پیش‌گیری از گسترش این بیماری از شهروندان خواسته است که هنگام رفت‌وآمد به پاکستان و ایران واکسن دریافت کنند. همچنین سازمان جهانی صحت در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که از آغاز سال جاری میلادی تا اکنون ۳۲ مورد فلج کودکان یا پولیو در افغانستان شناسایی و ثبت شده است. بر اساس این گزارش، از آغاز سال ۲۰۲۶ میلادی تا اکنون، در پاکستان چهار مورد مثبت پولیو ثبت شده است. از آغاز سال جاری میلادی تا اکنون، ۷۶ نمونه محیطی مثبت ویروس پولیو در افغانستان و ۱۲۹ نمونه محیطی مثبت در پاکستان شناسایی شده است. نمونه‌های محیطی مثبت نشان‌دهنده گردش ویروس در جامعه هستند، حتی اگر همه افراد آلوده دچار بیماری نشوند. همچنین در سال گذشته میلادی در مجموع ۵۲ مورد مثبت پولیو گزارش شده بود که ۲۱ مورد آن مربوط به افغانستان و ۳۱ مورد مربوط به پاکستان بود. سازمان‌های بین‌المللی گزارش دادند که محدودیت‌ها بر اجرای کارزارهای واکسیناسیون یکی از عوامل مهم افزایش خطر شیوع پولیو در افغانستان است.

برنامه توسعه سازمان ملل متحد (UNDP) و بخش زنان سازمان ملل متحد (UN Women) در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که برای حمایت از زنان کارآفرین در افغانستان، ۱.۷ میلیون دالر سرمایه‌گذاری مشترک می‌کنند. این سازمان امروز (یک‌شنبه، ۵ میزان) با نشر اعلامیه‌ای گفته است که این طرح با عنوان «صندوق زنان افغانستان برای شرکت‌های تاب‌آور» (AWFRE) در یک سال آینده از حدود یک‌هزار و ۵۰۰ زن کارآفرین حمایت خواهد کرد. در اعلامیه آمده است که انتظار می‌رود اجرای این طرح از طریق تقویت کسب‌وکارها و افزایش درآمد خانواده‌ها، بیش از ۱۴ هزار نفر را به‌گونه غیرمستقیم تحت پوشش قرار دهد. برنامه توسعه سازمان ملل متحد تصریح کرد که این صندوق منابع مالی مطابق با شریعت اسلامی و بدون نیاز به وثیقه، در کنار آموزش سواد مالی و دیجیتال، مشاوره، برنامه‌ریزی تجاری و حمایت برای دسترسی به بازارها فراهم می‌کند. براساس این طرح، بیش از ۱۰ هزار زن در افغانستان اکنون جواز فعالیت تجاری دارند؛ رقمی که در پنج سال گذشته ۱۰ برابر افزایش یافته است. همچنین این دو نهاد در تلاش‌اند ۱۰ میلیون دالر دیگر برای گسترش این برنامه جذب کنند. در صورت تامین این بودجه، حدود ۱۰ هزار زن کارآفرین دیگر از منابع مالی و حمایت‌های تجاری بهره‌مند خواهند شد. حکومت سرپرست پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

مراسم یادبود از ۲۵ سپتامبر به مناسبت سالروز نسل‌کشی هزاره‌ها توسط عبدالرحمان‌خان، پادشاه سابق افغانستان، با حضور شماری از نمایندگان پارلمان و مقام‌های ایالت کاتالونیا اسپانیا، برگزار شد. این مراسم از سوی نمایندگان و فعالان جامعه‌ی هزاره در مرکز فرهنگی «آلباردا» در کاتالونیا برگزار شد. سارا ژاوریتا گوئنر، نائت‌رییس گروه پارلمانی «سوسیالست‌ها و متحدان برای پیشرفت» گفت که حزب سوسیالیست موضوع به‌رسمیت‌شناختن نسل‌کشی هزاره‌ها را از طریق نمایندگان در پارلمان کاتالونیا، پارلمان اتحادیه اروپا و «کنگره مادرید» پی‌گیری خواهد کرد. نمایندگان جامعه‌ی هزاره از اسپانیا و شماری از کشورهای اروپایی با راکل سانس گوئرا، نایب اول پارلمان کاتالونیا و جولی فرناندس اولیوارس، نماینده‌ی گروه چپ جمهوری‌خواه کاتالونیا به‌صورت جداگانه دیدار و در مورد «وضعیت تاریخی و کنونی جامعه‌ی هزاره، تبعیض قومی و مذهبی، وضعیت زنان و دختران، حملات علیه غیرنظامیان، آموزش، مصادره زمین و جابه‌جایی اجباری هزاره‌ها» گفتگو کردند. آنان خواسته‌اند که وضعیت هزاره‌ها در افغانستان باید در چارچوب یک روند تاریخی طولانی از خشونت، تبعیض و محرومیت بررسی شود، نسل‌کشی هزاره‌ها به‌رسمیت شناخته شود و اقداماتی برای جلوگیری از حملات علیه هزاره‌ها توسط جامعه‌ی جهانی، روی دست گرفته شود. نائب اول پارلمان کاتالونیا از وضعیت حقوق‌ بشر و هزاره‌ها در افغانستان ابراز نگرانی کرده و گفته است که مطالبات اعضای جامعه‌ی هزاره را در چارچوب صلاحیت‌های پارلمان، بررسی و پی‌گیری می‌کند. او درباره‌ی تلاش برای مطرح‌شدن مسأله‌ی هزاره‌ها در سطح اروپا و پرداختن به موضوع نسل‌کشی هزاره‌ها در این سطح، صحبت کرده و گفته است که جزئیات این اقدامات در روند پی‌گیری‌های بعدی مشخص خواهد شد. فعالان هزاره همه‌ساله از روز ۲۵ سپتامبر به‌عنوان سالروز نسل‌کشی هزاره‌ها توسط عبدالرحمان، پادشاه سابق افغانستان یادبود می‌کنند.

«شبکه دیاسپورای هزاره» خواستار توجه جامعه جهانی به وضعیت هزاره‌ها در افغانستان و اقدام مؤثر برای حفاظت از حقوق، امنیت و کرامت آن‌ها شده است. این شبکه در نامه‌ای به‌مناسبت ۲۵ سپتامبر، «سال‌روز نسل‌کشی هزاره‌ها در افغانستان» از دولت‌ها، سازمان ملل، نهادهای حقوق بشری و سازمان‌های مدنی خواستار توجه به وضعیت هزاره‌ها در افغانستان شده است. در ادامه آمده است که هزاره‌ها در اواخر قرن نوزدهم با کشتارهای گسترده، سلب مالکیت، بردگی و جابه‌جایی اجباری مواجه شدند. بر اساس شواهد و اسناد تاریخی موجود، وقایع سال‌های ۱۸۹۱ تا ۱۸۹۳ را نسل‌کشی تاریخی هزاره‌ها به رسمیت می‌شناسد. در ادامه آمده است که به رسمیت شناختن نسل‌کشی هزاره‌ها در افغانستان، بخشی از تلاش برای شناخت ریشه‌های تاریخی تبعیض و آسیب‌پذیری هزاره‌ها و گامی در جهت جلوگیری از تکرار چنین فجایعی است. شبکه دیاسپورای هزاره تاکید کرد که با گذشت بیش از ۱۳۴ سال از آن وقایع، هزاره‌ها همچنان با تبعیض، تهدیدهای امنیتی، محدودیت‌های مذهبی و اجتماعی، دشواری دسترسی به عدالت، سلب مالکیت و اخراج و جابه‌جایی اجباری مواجه‌اند. در ادامه آمده است که تداوم برخی از این الگوها، نه‌تنها یادآور اتفاقات ناگوار تاریخی می‌باشد، بلکه نیازمند توجه جدی و اقدام مسوولانه جامعه جهانی نیز است. این شبکه تصریح کرد که هزاره‌ها در افغانستان با محدودیت‌ها و آسیب‌های جدی «امنیت جانی، مالکیت و مسکن، دسترسی به عدالت، آموزش، آزادی مذهب و عقیده، آزادی بیان و مشارکت برابر در زندگی اجتماعی و فرهنگی، اخراج و جابه‌جایی اجباری» مواجه هستند. آن‌ها خواستار مستندسازی و بررسی مستقل نقض‌های جاری حقوق بشری علیه هزاره‌ها، حمایت از قربانیان و خانواده‌های آنان، حفظ شواهد برای پاسخگویی آینده و استفاده از ابزارهای دیپلماتیک و حقوق بشری برای اعمال فشار بر طالبان شده‌اند. شبکه دیاسپورای هزاره از سازمان ملل متحد، نهادهای بین‌المللی حقوق بشر و دولت‌ها خواسته‌اند موارد کشتار هدفمند هزاره‌ها، آزار و اذیت بر اساس قومیت را به‌صورت مستقل و مستمر مستند و بررسی کنند. اعضای «شبکه دیاسپورای هزاره» بر حمایت از قربانیان، خانواده‌ها و جامعه مدنی هزاره در افغانستان تاکید کرده و گفته جامعه جهانی نباید در برابر وضعیت هزاره‌ها سکوت کند.

منابع محلی از ولایت ننگرهار می‌گویند که یک مرد در ولسوالی «دره‌نور» این ولایت، دختر ۱۲ ساله‌اش را در بدل پول و قرضداری‌اش به عقد یک مرد ۷۰ ساله درآورده است. رسانه‌های محلی گزارش داده‌اند که این دختر باشنده «دره شیمول» و مرد ۷۰ ساله باشنده روستای «اتران» ولسوالی دره‌نور ولایت ننگرهار است. در ادامه آمده است که این کودک دختر در بدل ۳۵۰ هزار افغانی به عقد پیرمرد درآمده است. منبع تاکید کرد که این دختر نوجوان حدود یک هفته پیش به عقد این مرد ۷۰ ساله درآمده است. تاکنون مسوولان محلی در ولایت ننگرهار در این مورد چیزی نگفته‌اند. قابل ذکر است که طی پنج سال گذشته پدیده کودک‌همسری در کشور به‌صورت بی‌پیشینه‌ای افزایش یافته است. این رویدادها در حالی رخ می‌دهد که ازدواج‌های زیر سن در افغانستان افزایش یافته و کودکان، به‌ویژه دختران، در معرض ازدواج‌های اجباری قرار دارند. سازمان‌های بین‌المللی نیز گزارش داده‌اند که فقر و مشکلات اقتصادی نیز از عوامل اصلی این وضعیت عنوان شده است. همچنین سازمان‌های بین‌المللی تاکید کردند که برخی خانواده‌ها برای تامین نیازهای مالی، دختران خود را در بدل پول به ازدواج می‌دهند یا به فروش می‌رسانند.

پژوهشی درباره تلاش و انگیزه یادگیری زنان و دختران افغانستان در نبود مسیرهای آموزشی، از سوی چندین نویسنده به شمول حسینه جلال جایزه‌ی «کارولین بی‌دکستر» برای بهترین مقاله بین‌المللی در ۲۰۲۶ میلادی را از آکادمی مدیریت دریافت کرد. این پژوهش با عنوان «وقتی همه امیدها از میان می‌رود: حفظ انگیزه‌ی یادگیری در نبود مسیرهای آموزشی»، به بررسی چگونگی حفظ انگیزه یادگیری در شرایطی می‌پردازد که مسیرهای رسمی آموزش در دسترس نیستند. حسینه جلال با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که این مقاله از سوی دیوید ناورات از دانشگاه فنی مونیخ، فروزان دانش از دانشگاه تورنتو و حسینه جلال از دانشگاه پیتسبورگ تهیه شده و در بخش آموزش و توسعه مدیریت آکادمی مدیریت نامزد شده بود. حسینه جلال، یکی از پژوهش‌گران این مقاله تاکید کرد که دریافت این جایزه برایش فراتر از یک افتخار علمی است. او تاکید کرد در شرایطی که دختران و زنان در افغانستان با محدودیت در دسترسی به آموزش روبرو هستند، به‌رسمیت‌شناخته‌شدن پژوهشی درباره تلاش و پایداری آنان در سطح بین‌المللی اهمیت ویژه‌ای دارد. خانم جلال، ابراز امیدواری کرده که این مقاله، صدای زنان و دختران افغانستانی را بلندتر کرده و نشان دهد که محرومیت از آموزش، آرزو و توانایی یادگیری آنان را از میان نمی‌برد. این پژوهشگر، این افتخار را به زنان و دختران در افغانستان، به‌ویژه کسانی که تجربه‌ها و روایت‌های‌شان بخشی از این پژوهش بوده است، تقدیم کرده است.