برنامه جهانی غذا (WFP) در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که کودکان افغانستان از بیسکویت‌های غنی‌شده‌ای که به‌تازگی از سوی اندونزیا کمک شده، از طریق برنامه‌های این سازمان بهره‌مند خواهند شد. این سازمان با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که اندونزیا، محموله‌ای از بیسکویت‌های غنی‌شده را به برنامه جهانی غذا تحویل داده است. برنامه جهانی غذا در ادامه تاکید کرده است که وعده‌های غذایی در مکتب‌ها نقش مهمی در جذب کودکان به آموزش و بهبود سلامت و وضعیت آموزشی آنان دارد. در ادامه آمده است که بیسکویت‌های غنی‌شده در چارچوب برنامه تغذیه مکاتب در اختیار کودکان قرار خواهد گرفت تا از وضعیت تغذیه‌ای آنان حمایت شود. همچنین برنامه جهانی غذا از حمایت سفارت و وزارت امور خارجه اندونزیا قدردانی کرده و آن را گامی مهم در حمایت از کودکان افغانستان دانسته است. قابل ذکر است که پس از حاکمیت حکومت فعلی در افغانستان، دختران بالاتر از صنف ششم از رفتن به مکتب منع شده‌اند و اجازه‌ی رفتن به دانشگاه‌ها نیز از آنان گرفته شده است. وضعیت اقتصادی مردم این کشور به‌ویژه زنان و کودکان رو به وخامت رفت. همچنان افغانستان در لیست تحریم‌های وزارت خزانه‌داری آمریکا در سه سال متواتر قرار گرفت.

کمیته حفاظت از خبرنگاران به قطع نشرات تلویزیون تمدن از سوی حکومت سرپرست، واکنش نشان داده و از دولت خواسته است که فوراً به این رسانه اجازه بدهند پخش خود را از سر بگیرد. این کمیته با نشر اعلامیه‌ای گفته است که حکومت فعلی سرکوب فزاینده خود را علیه رسانه‌های افغانستان متوقف کنند. کمیته حفاظت از خبرنگاران، یورش و قطع نشرات این تلویزیون را نشان‌دهنده تشدید نگران‌کننده حمله به رسانه‌ها در افغانستان دانسته است. این در حالی است که سه روز پیش در پی یورش نیروهای دولتی به دفتر تلویزیون تمدن، نشرات آن قطع شد و روز گذشته محمد جواد محسنی، صاحب امتیاز این تلویزیون، در فیسبوک نوشت که افراد ناشناس در حال خارج‌سازی تجهیزات و دارایی‌های این رسانه از دفتر مرکزی آن هستند. مسوولان دولتی تا اکنون در این مورد چیزی به رسانه‌ها نگفته‌اند.

بنیاد هالندی «حقوق کودکان» در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که افغانستان در میان ۱۹۴ کشور جهان بدترین وضعیت را از نظر رعایت حقوق کودکان دارد و افغانستان با امتیاز ۰.۲۱۴ در آخرین جایگاه قرار دارد. بنیاد حقوق کودکان با نشر اعلامیه‌ای گفته است که این گزارش که با همکاری دانشگاه اراسموس روتردام تهیه شده و این دومین سال پی‌هم است که افغانستان در پایین‌ترین جایگاه این شاخص قرار می‌گیرد. دانشگاه اراسموس روترردام نیز در گزارش سال ۲۰۲۵ میلادی نوشته بود که افغانستان در آن سال در پایین‌ترین رتبه شاخص جهانی حقوق کودکان قرار گرفته بود. بنیاد حقوق کودکان در بخشی از گزارشش تاکید کرده است که این شاخص هر سال میزان رعایت حقوق کودکان را در کشورهای عضو پیمان حقوق کودک سازمان ملل متحد بررسی می‌کند. این ارزیابی بر بنیاد بخش‌هایی مانند حق زندگی، صحت، آموزش، حفاظت و محیط مساعد برای حقوق کودکان انجام می‌شود. گزارش سال ۲۰۲۶ میلادی چهاردهمین گزارش سالانه این نهاد است و ۱۹۴ کشور را پوشش می‌دهد. بر اساس جدول شاخص سال ۲۰۲۶ میلادی، پس از افغانستان، چاد و گینه در پایین‌ترین رتبه‌ها قرار دارند. در سوی دیگر، لوکزامبورگ، ایسلند و موناکو در صدر کشورهایی قرار گرفته‌اند که از نظر این شاخص، بهترین وضعیت را در زمینه حمایت از حقوق کودکان دارند. بنیاد حقوق کودکان در گزارش خود هشدار داده است که کودکان در سراسر جهان با تهدیدهای فزاینده روبرو هستند و جنگ، سوءاستفاده و محیط‌های ناامن، حقوق، سلامت، رفاه و آینده میلیون‌ها کودک را در معرض خطر قرار داده است. همچنین یونیسف نیز در برنامه کمک‌های بشردوستانه افغانستان برای سال ۲۰۲۶ هشدار داده است که ۲۱.۹ میلیون نفر، از جمله ۱۱.۶ میلیون کودک، به کمک‌های بشردوستانه نیاز دارند. این نهاد می‌گوید بحران حفاظت از کودکان و دیگر گروه‌های آسیب‌پذیر در افغانستان عمیق‌تر شده و زنان، کودکان و جوانان با خطرهای فزاینده روبه‌رو هستند. بر اساس گزارش وضعیت بشردوستانه یونیسف که در جنوری امسال منتشر شد، حدود ۹۴۲ هزار کودک زیر پنج سال در سال ۲۰۲۶ به درمان سوءتغذیه شدید حاد نیاز خواهند داشت. تنها در ماه جنوری، نزدیک به ۴۷ هزار کودک برای درمان سوءتغذیه شدید در مراکز درمانی پذیرش شدند. یونیسف هشدار داده است که این بحران‌ها دسترسی کودکان به خدمات اساسی، از جمله آموزش، مراقبت‌های صحی و دیگر خدمات حیاتی را مختل کرده است.

چارلز سوم، پادشاه بریتانیا در اقامتگاه خود در کلارنس هاوس لندن با اعضای تیم کریکت زنان پناهنده افغانستان دیدار کرد و با او دختران افغانستان عکس دسته‌جمعی گرفت از آن‌ها استقبال کرد. در اعلامیه آمده است که این دیدار امروز (چهارشنبه، ۳ سرطان) انجام شده و اعضای تیم کریکت زنان پناهجوی افغانستان در این دیدار، یک چوب کریکت دست‌ساز و مزین به هنر و نمادهای فرهنگی افغانستان را همراه با لباس و نشان رسمی تیم خود به چارلز سوم، پادشاه بریتانیا، اهدا کردند. تیم کریکت زنان پناهجوی افغانستان روز (دوشنبه، دوم سرطان) تور مسابقات بیست‌آوره خود را در بریتانیا آغاز کرد. این سفر به دعوت هیأت کریکت انگلستان و ولز با هدف برگزاری بازی‌های نمایشی و حمایت از بازیکنان این تیم انجام شده است. قرار است اعضای این تیم در برنامه دیگری در سفارت استرالیا نیز شرکت کنند. تیم ملی کریکت زنان افغانستان در سال ۲۰۱۰ میلادی، در دوران جمهوری افغانستان تاسیس شد. پس از به قدرت رسیدن حکومت سرپرست، این تیم جایگاه رسمی خود را به‌عنوان یک تیم ملی از دست داد. بیشتر بازیکنان این تیم از کشور خارج شدند و شماری از آنان اکنون در استرالیا زندگی می‌کنند. این بازیکنان همچنان به‌طور فعال برای به‌رسمیت‌شناخته‌شدن دوباره تیم خود تلاش می‌کنند. در حال حاضر، زنان و دختران در افغانستان از شرکت در ورزش منع شده‌اند و با محدودیت‌های گسترده در زمینه آموزش، اشتغال و حضور در زندگی عمومی روبرو هستند.

دفتر هماهنگی کمک‌های بشردوستانه ملل متحد اعلام کرده است که افغانستان با یک بحران شدید انسانی مواجه است و میلیون‌ها کودک در این کشور از سوءتغذیه حاد رنج می‌برند. این نهاد با نشر گزارشی گفته است که بر اساس یافته‌های نانسی سرکیس در ژنیو، حدود ۳.۷ میلیون کودک در افغانستان در سال ۲۰۲۶ میلادی با سوءتغذیه حاد مواجه هستند و این وضعیت در بسیاری از موارد به دلیل تأخیر در دسترسی به درمان، به مرگ کودکان منجر می‌شود. اولگا چرووکو، رییس دفتر هماهنگی کمک‌های بشردوستانه ملل متحد (اوچا) گفته است که عملیات امدادی در افغانستان با وجود تلاش‌های گسترده، به دلیل کمبود شدید منابع مالی و محدودیت دسترسی به مناطق دورافتاده با چالش جدی مواجه است. این مقام ملل متحد هشدار داده است که با وجود نزدیک به ۲۲ میلیون تن نیازمند در سراسر افغانستان، تنها حدود ۱۴ درصد از بودجه مورد نیاز ۱.۷ میلیارد دالری تأمین شده است؛ مسئله‌ای که ادامه زندگی را در برخی مناطق به «مرحله غیرممکن» رسانده است. در بخش دیگری از گزارش آمده است که خشکسالی و کمبود آب به یکی از عوامل اصلی کوچ اجباری در مناطق روستایی، به‌ویژه ولایت بامیان، تبدیل شده است. به گفته امدادگران، بسیاری از خانواده‌ها به دلیل خشک شدن زمین‌های زراعتی و نبود آب آشامیدنی ناچار به ترک خانه‌های خود شده‌اند، در حالی که برخی دیگر به دلیل فقر شدید توان مهاجرت ندارند و در شرایط بسیار دشوار باقی مانده‌اند. همچنین این گزارش به وضعیت هزاران بازگشت‌کننده به افغانستان اشاره کرده و می‌گوید که بسیاری از آنان بدون سرپناه و امکانات اولیه وارد کشوری می‌شوند که خود با بحران گسترده انسانی مواجه است. بر اساس آمار کمیشنری عالی پناهندگان ملل متحد، تنها در یک هفته، تا ۲۰ جون، حدود ۸ هزار تن به افغانستان بازگردانده شده‌اند. در بخش دیگری از گزارش تاکید شده است که محدودیت‌های اعمال‌شده بر زنان و دختران، بحران انسانی را تشدید کرده و بر دسترسی آنان به آموزش، خدمات صحی و فرصت‌های اقتصادی تأثیر مستقیم گذاشته است. به گفته امدادگران، کمبود کارکنان صحی زن در بسیاری از مناطق، به‌ویژه در بخش مراقبت‌های مادران و کودکان، به یک چالش جدی تبدیل شده است.

اتحادیه اروپا در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که ۲۰ میلیون یورو برای کمک به بازگشت‌کنندگان و آوارگان در افغانستان از طریق سازمان بین‌المللی مهاجرت، اختصاص می‌دهد. اتحادیه اروپا با نشر اعلامیه‌ای گفته است که این حمایت مالی در زمانی صورت می‌گیرد که افغانستان همچنان یکی از بزرگ‌ترین و پیچیده‌ترین بحران‌های انسانی جهان را تجربه می‌کند و با تعداد بالای بازگشت‌ها، این بحران تشدید شده است. همچنین ورونیکا بوسکویچ پوهار، سرپرست نمایندگی اتحادیه اروپا در افغانستان گفته است: «اتحادیه اروپا همچنان به تعهد خود برای حمایت از ادغام مجدد بازگشت‌کنندگان در افغانستان پابند است و به آنان در گذار از وابستگی به خودکفایی کمک می‌کند.» وی در ادامه تاکید کرده است که همکاری اتحادیه اروپا با سازمان بین‌المللی مهاجرت در این راستا نقش محوری دارد و این اتحادیه از سال ۲۰۲۲ میلادی تا اکنون بیش از ۱۴۰ میلیون یورو را برای پاسخ‌گویی به بحران آوارگی در افغانستان کمک کرده است. موتیا مسکون، معاون دفتر سازمان بین‌المللی مهاجرت در افغانستان می‌گوید که اتحادیه اروپا شریک دیرینه‌ی این نهاد برای پاسخ به آوارگی و بازگشت مهاجران به افغانستان بوده است. وی تصریح کرد: «در زمانی که میلیون‌ها شهروند افغانستان همچنان به جوامعی که از قبل با منابع و خدمات محدود دست‌وپنجه نرم می‌کنند، بازمی‌گردند، این کمک، سازمان بین‌المللی مهاجرت را قادر می‌سازد تا حمایت‌های حیاتی را گسترش دهد، معیشت را تقویت کند، از مشاغل کوچک حمایت کند و دسترسی به خدمات ضروری را از طریق مراکز منابع اجتماعی افزایش دهد و به بازگشت‌کنندگان و جوامع میزبان کمک کند تا آینده‌ای مقاوم‌تر بسازند.» اتحادیه اروپا افزوده است که کمک این اتحادیه حمایت یکپارچه از بازگشت‌کنندگان، آوارگان داخلی و جوامع میزبان را از طریق خدمات حفاظتی، صحی، حمایت‌ روانی-اجتماعی، معیشت و بازیابی، در مناطق و ولایت‌های با بازگشت بالا، گسترش خواهد داد. همچنین نمایندگی اتحادیه اروپا می‌گوید که با این بودجه از ادغام مجدد پایدار بازگشت‌کنندگان، به‌ویژه زنان و سایر گروه‌های آسیب‌پذیر، از طریق حمایت از معیشت، آموزش‌های حرفه‌ای و کمک به شرکت‌های کوچک و متوسط، حمایت می‌شود. براساس آمار سازمان بین‌المللی مهاجرت، از سپتامبر سال ۲۰۲۳ میلادی تا می ۲۰۲۶ میلادی بیش از ۶.۰۴ میلیون مهاجر از ایران و پاکستان اخراج و به افغانستان بازگشته‌اند. آمارهای این سازمان نشان می‌دهد که تنها در سال ۲۰۲۵ میلادی ۲.۸ میلیون مهاجر از ایران و پاکستان اخراج و وارد افغانستان شدند.

همزمان با یک هزار و ۷۳۶ روز بازماندن دختران از آموزش بالاتر از صنف ششم، دیدبان حقوق افغانستان بار دیگر خواستار فراهم‌سازی فرصت بازگشت دختران و زنان به صنف‌های درسی شده است. این نهاد در واکنش به ادامه‌ی ممنوعیت آموزش دختران، از زبان یک دختر بازمانده از آموزش نوشته است: «من دختر افغانستان هستم. ۱۷۳۶ روز است که از مکتب دور مانده‌ام، اما رویاهایم هنوز زنده‌اند. هنوز امیدوارم روزی دوباره کتاب‌هایم را باز کنم و به درس‌هایم ادامه بدهم.» دیدبان حقوق افغانستان پیش از این نیز، پیوسته خواستار بازگشایی مکتب به روی دانش‌آموزان دختر بالاتر از صنف ششم شده است. این در حالی است که حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. بر بنیاد گزارش‌ها، اگر این ممنوعیت ادامه یابد، تا سال ۲۰۳۰ نزدیک به چهار میلیون دختر ممکن است از آموزش محروم شوند.