شهرزاد اکبر، فعال حقوق بشر افغانستان میگوید که درگیریهای میان نیروهای حکومتی و پاکستان، در کنار افزایش تلفات غیرنظامیان، فشارها بر زنانی را که با محدودیتهای شدید روبرو هستند، بیشتر کرده است. او در ویدیویی که از سوی فمنا یا سازمان حامی جنبشهای فیمنیستی نشر شده، گفته است که حذف زنان از عرصهی عمومی، محرومیت دختران بالاتر از صنف ششم و محدودیتهای گسترده بر رفتوآمد، پیش از این نیز زندگی زنان را با دشواریهای جدی همراه کرده بود؛ اما تشدید ناامنیها، بحران را عمیقتر ساخته است. وی در ادامه تاکید کرده است که این وضعیت دسترسی زنان به خدمات صحی و کمکهای بشردوستانه را دشوارتر کرده، بهویژه برای خانوادههایی که سرپرست زن دارند. او میگوید که محدودیت بر کار زنان در نهادهای امدادرسان نیز روند کمکرسانی به زنان و کودکان را با مشکل روبرو کرده است. فعال حقوق بشر افغانستان در بخشی از سخنانش به داستان یک پزشک زن اشاره کرده که در درگیریها میان نیروهای حکومتی و پاکستان جانش را از دست داد: «یک پزشک زن که همراه با پسر خردسالش از نورستان در حال سفر بود، هدف تیراندازی نیروهای مرزی پاکستان قرار گرفت و هر دو جان باختند. در کشوری مانند افغانستان بهویژه در منطقههای روستایی که پزشکان زن بسیار کماند، از دستدادن چنین فردی، خسارتی دوچندان برای جامعه به همراه دارد.» او تصریح کرد که این تنها یکی از صدها موردی است که ثبت و مستندسازی شده؛ مواردی نیز وجود دارد که در آنها خانوادهها در نتیجهی درگیریها بهگونهی کامل از بین رفته اند. این فعال حقوق بشر خواستار توجهی جدی به پیامدهای چندلایهی این درگیریها شده و گفته که بدون در نظر گرفتن وضعیت ویژهی زنان، پاسخ به بحران انسانی در افغانستان کامل نخواهد بود. در کنار این وضعیت، افغانستان تحت حاکمیت حکومت فعلی با محدودیتهای گسترده بر زنان و دختران روبرو است؛ از ممنوعیت آموزش دختران بالاتر از صنف ششم تا محدودیتهای شدید بر کار و رفتوآمد.
