سازمان خوراک و کشاورزی ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که زنبورداری برای زنان و مردان در افغانستان، به معنای کسب‌ درآمد از خانه است. این نهاد امروز (چهارشنبه، ۳۰ ثور) به مناسبت روز جهانی زنبور عسل با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که زنان و مردان با زنبورداری در خانه در دو فصل می‌توانند تا ۵۰ کیلوگرام عسل تولید کنند که ارزش آن، به ۴۰۰ دالر در سال می‌رسد. سازمان خوراک و کشاورزی ملل متحد در ادامه تاکید کرده است که کندوهای زنبور عسل، می‌توانند تغییر بزرگی ایجاد کنند؛ زیرا می‌توانند به عنوان پشتوانه‌ی اقتصادی عمل کنند. این نهاد تصریح کرد که ماندگاری طولانی عسل نیز به خانواده‌ها کمک این امکان را می‌دهد که آن را ذخیره کرده و به‌ تدریج به فروش برسانند. همه‌ساله از ۲۰ می زیر نام «روز جهانی زنبور عسل» در جهان به دلیل اهمیت زنبورها و دیگر گرده‌افشان‌ها گرامی داشته می‌شود. در حالی سازمان ملل زنان را بر زنبورداری تشویق می‌کند که حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. بر بنیاد گزارش‌ها، اگر این ممنوعیت ادامه یابد، تا سال ۲۰۳۰ نزدیک به چهار میلیون دختر ممکن است از آموزش محروم شوند.

نمایندگی بریتانیا برای افغانستان در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که زنان و دختران شایسته‌ی داشتن زندگی بدون ترس و خشونت هستند. این نهاد امروز (چهارشنبه، ۳۰ ثور) با نشر اعلامیه‌ای گفته است: «تا زمانی که زنان و دختران امنیت و آزادی نداشته باشند، صلح، امنیت و رفاه واقعی نیز به دست نخواهد آمد.» نمایندگی بریتانیا در افغانستان در بخشی از پیامش تاکید کرده است که این کشور در همکاری با شریکان خود در حال ایجاد ائتلاف بین‌المللی تازه‌ای برای پایان‌دادن به خشونت در برابر زنان و دختران است. در حالی بریتانیا از حقوق زنان و دختران دفاع می‌کند که حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. بر بنیاد گزارش‌ها، اگر این ممنوعیت ادامه یابد، تا سال ۲۰۳۰ نزدیک به چهار میلیون دختر ممکن است از آموزش محروم شوند.

مسوولان در فرماندهی پولیس ولایت هلمند اعلام کرده‌اند که در انفجار مواد منفجره باقی مانده از جنگ در ولسوالی خانشین، این ولایت دو کودک جان باخته‌اند و مادر آن‌ها زخمی شده است. این فرماندهی با نشر اعلامیه‌ای گفته است این کودکان مواد منفجره را داخل آتش انداختند که باعث انفجار شده است. در اعلامیه آمده است که این رویداد صبح امروز (چهارشنبه، ۳۰ ثور) در روستای قلعه سبز از مربوطات ولسوالی خانشین رخ داده است. در ادامه آمده است که قربانیان این رویداد یک کودک ۱۰ ساله و یک کودک سه ساله هستند. در ادامه آمده است که مادر این کودکان نیز در این رویداد زخمی شده‌ است. قابل ذکر است که افغانستان همچنان در میان کشورهایی است که بیشترین آسیب را از ماین‌ها و بقایای مواد منفجره جنگ در سطح جهان متحمل می‌شود. همچنین پیشتر صندوق نجات کودکان هشدار داد که میلیون‌ها نفر در افغانستان در معرض خطر مواد منفجره قرار دارند. براساس گزارش کمیته بین‌المللی صلیب سرخ، در سال ۲۰۲۵ میلادی حداقل ۹۲ نفر در افغانستان بر اثر انفجار ماین‌ها و مهمات منفجر نشده کشته و ۳۷۵ نفر دیگر زخمی شدند. دست‌کم ۶۶ درصد از قربانیان و مجروحان این انفجارها کودک بودند. در گزارش‌ها آمده است که هر ماه بیش از ۵۰ غیرنظامی در افغانستان براثر انفجار مواد منفجره کشته و یا زخمی می‌شوند. مهمات منفجره بزرگ‌ترین عامل آسیب به کودکان در افغانستان خوانده شده است.

اتحادیه‌ی اروپا در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که در زمانی بحرانی، زنان همچنان در خط مقدم کمک‌رسانی به نیازمندان در افغانستان قرار دارند. این نهاد با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که پس از زمین‌لرزه‌ی شرق افغانستان در سال گذشته، کارمندان صحی زن در این مناطق به کار خود ادامه دادند، تا به خانواده‌های نیازمند، خدمات نجات‌بخش فراهم کنند. اتحادیه‌ی اروپا با شریک‌سازی فعالیت چهار کارمند صحی زن به نام‌های بسمینه، برشنا، خدیجه و عادله، در ادامه تاکید کرده است که شجاعت و حضور آن‌ها برای کمک‌رسانی، یادآور این حقیقت است که در خط مقدم هر بحران، چه کسانی ایستاده‌اند. این در حالی است که در زمین‌لرزه‌ی ۱۲ سنبله‌ی سال گذشته در کنر که بیش از ۱۰۰ هزار تن در آن متأثر شدند، هزاران خانواده به ویژه زنان با محدودیت دسترسی به خدمات اساسی به ویژه خدمات بهداشتی روبرو شدند. در اعلامیه آمده است که هنوز نیز، شمار زیادی از این خانواده در مکان‌های غیرمعیاری زیر خیمه‌ها و چادرها زندگی می‌کنند.

برنامه جهانی غذا در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که کاهش شدید بودجه، روند کمک‌رسانی این نهاد در افغانستان را به‌شدت مختل کرده و بحران گرسنگی در کشور رو به وخامت است. این سازمان با نشر گزارشی گفته است که سال گذشته بیش از ۱۲.۴ میلیون تن در افغانستان، کمک‌های تغذیه‌ای دریافت کردند، اما کاهش منابع مالی سبب شده شمار زیادی از خانواده‌های نیازمند از فهرست کمک‌ها کنار گذاشته شوند. برنامه جهانی غذا در ادامه هشدار داده است که توقف یا کاهش بیشتر کمک‌ها می‌تواند کودکان و مادران بیشتری را به مرحله سوءتغذیه حاد بکشاند و خانواده‌ها را در برابر شوک‌های اقتصادی و اقلیمی آسیب‌پذیر بسازد. در گزارش آمده است که در بسیاری از مناطق افغانستان، خانواده‌ها برای تامین غذای روزانه با دشواری شدید روبرو هستند و بسیاری از آنان منبع درآمدی ندارند.

شبکه خبری بی‌بی‌سی جهانی در گزارشی از وضعیت فقر و بیکاری در ولایت غور نوشته است که خانواده‌ها در افغانستان از روی ناچاری برای تهیه مخارج خود، به انتخاب‌های سختی مانند فروش کودکان خود روی می‌آورند. شبکه خبری بی‌بی‌سی به نقل از سعید احمد، باشنده غور نوشته است که پس از مبتلا شدن شایقه، دختر پنج‌ساله‌اش، به آپاندیسیت و کیست کبد و ناتوانی در تأمین هزینه درمان، ناچار شد او را بفروشد. در گزارش آمده است: «سعید احمد برای پرداخت هزینه‌های درمان پولی نداشت، بنابراین دخترش را به یکی از بستگانش فروخته است و عمل جراحی شایقه موفقیت‌آمیز بود. هزینه آن از همان مبلغ ۲۰۰ هزار افغانی (۳۲۰۰ دالر) که شایقه در ازای آن فروخته شده بود، پرداخت شد.» پدر شایقه گفت: «با بستگانم توافق کردم که اکنون تنها پول درمان او را بپردازند و مبلغ باقی‌مانده طی پنج سال آینده پرداخت کنند و اگر همه پول را یکجا می‌گرفتم، همان موقع او را می‌بردند.» سعید می‌گوید: «اگر پول داشتم، هرگز این تصمیم را نمی‌گرفتم. اما با خودم فکر کردم اگر بدون جراحی بمیرد چه؟ این‌طوری حداقل زنده می‌ماند.» بی‌بی‌سی در این گزارش نوشته است که مردانی هر سپیده‌دم در چهارراهی‌ای در چلچراغِ غور گرد هم می‌آیند، به امید آن‌که کاری پیدا کنند. آن‌ها تنها زمانی می‌توانند برای خانواده‌های‌شان نان ببرند که کسی برای کار سراغ‌شان بیاید؛ اما بسیاری روزها، با دستِ خالی به خانه بازمی‌گردند. جمعه‌خان، ۴۵ ساله، گفت که در شش هفته گذشته تنها سه روز کار پیدا کرده که روزانه بین ۱۵۰ تا ۲۰۰ افغانی درآمد داشته است. او می‌گوید: «سه شب پشت سر هم کودکانم گرسنه خوابیدند. زنم گریه می‌کرد، بچه‌هایم هم. از همسایه قرض گرفتم که آرد بخرم. من در ترس از این زندگی می‌کنم که کودکانم از گرسنگی بمیرند.» افزایش مرگ‌ومیر کودکان همچنین این گزارش از افزایش مرگ کودکان در افغانستان به دلیل فقر و گرسنگی خبر داده است. محمد هاشم که چند هفته پیش دختر ۱۴ ماهه‌اش را از دست داد، به بی‌بی‌سی گفت: «فرزندم از گرسنگی و نبود دارو مرد... وقتی کودکی بیمار است و گرسنه، طبیعی است که می‌میرد.» یک بزرگ محل گفته است مرگ کودکان، عمدتاً به خاطر سوءتغذیه، در دو سال اخیر «واقعاً افزایش یافته است». بی‌بی‌سی نوشت به دلیل این‌که هیچ سند رسمی از مرگ کودکان در غور وجود نداشت، از یک گورستان محلی به عنوان تنها شاهد این رویدادها دیدن کرد. در گزارش آمده: «ما قبرهای کوچک و بزرگ را جداگانه شمردیم. تعداد قبرهای کوچک تقریباً دو برابر قبرهای بزرگ بود که نشان می‌دهد دو برابر بیشتر کودکان نسبت به بزرگسالان مرده‌اند.» پیشتر سازمان ملل در گزارشی از کمبود گسترده آب، غذا، خدمات درمانی، سرپناه، گرمایش و پوشاک برای میلیون‌ها خانواده یاد کرد و گفت که بیش از ۸۰ درصد خانواده‌ها بدهکار هستند. حمدالله فطرت، معاون سخنگوی حکومت فعلی، در واکنش به یافته‌های این گزارش به بی‌بی‌سی گفت: «در طول ۲۰ سال اشغال، به خاطر سرازیر شدن دالرهای امریکایی، یک اقتصاد مصنوعی شکل گرفت. پس از پایان اشغال، ما وارث فقر، سختی، بیکاری و دیگر مشکلات شدیم.»

منابع محلی از ولایت قندوز می‌گویند که یک دختر ۱۴ ساله در این ولایت با خوردن «مرگ موش» خودکشی کرده است. دست‌کم دو منبع با تایید این رویداد گفته‌اند که این دختر نوجوان (یک‌شنبه، ۲۷ ثور) در مربوطات سردوره از مربوطات کوچه چهارم رستاق‌آباد شهر قندوز خودکشی کرده است. منبع در ادامه تاکید کرده است که این دختر نوجوان با استفاده از زهر یا مرگ موش خودکشی کرده است. منبع در ادامه افزوده است که خشونت‌های خانواد‌گی و فشارهای روحی از عوامل این رویداد بوده است. باید گفت که میزان خودکشی زنان و دختران در سراسر افغانستان پس از تسلط حکومت فعلی به‌طور چشم‌گیری افزایش یافته است. بیماری‌های روانی، عدم دسترسی به خدمات صحی، ازدواج‌های اجباری، خشونت خانوادگی و فشار‎های روحی ناشی از فقر و بیکاری عوامل اصلی خودکشی‌ها در بین زنان و جوانان بیان شده است. همچنین با تسلط حکومت سرپرست بر افغانستان اکثریت نهادهای حامی حقوق زنان متوقف شده است. زنان در افغانستان چون گذشته با مراجعه به نهادهای عدلی و قضایی، دیگر نمی‌توانند برای خشونت‌های وارده‌ی شان شکایت کنند و این‌گونه خشونت‌‌ها پایدار باقی مانده و افزایش پیدا می‌کند. همچنین نهادهای حقوق بشری هشدار می‌دهند که وضع محدودیت‌های گسترده علیه زنان، آنان را در معرض خطر خودکشی و خشونت‌های خانوادگی قرار داده‌اند.

گروه بین‌المللی بحران (ICG) اعلام کرده است که با وجود محدودیت‌های گسترده‌ علیه زنان و دختران در افغانستان، بسیاری از آن‌ها به راه‌اندازی کسب‌وکارهای کوچک و عمدتاً خانگی رو آورده‌اند. اين سازمان، گزارش خود تحت عنوان «خط زندگی ناپایدار؟ کسب‌وکار به رهبری زنان در افغانستان» را منتشر کرده و گفته است که بسیاری از زنان در افغانستان پس از ممنوعیت کار در ادارات دولتی، نهادهای بین‌المللی و داخلی، در کسب‌وکارهای خانگی، صنایع دستی و تولید مواد غذایی فعالیت می‌کنند. در بخشی از گزارش آمده است که بسیاری از این کسب‌وکارها توسط زنان از خانه مدیریت می‌شوند و محصولات آنها در نبود دسترسی گسترده به بازارهای رسمی، از طریق شبکه‌های اجتماعی و به‌صورت آنلاین به فروش می‌رسند. این نهاد تاکید کرد که پس از تسلط دوباره‌ی حکومت فعلی، میزان جوازهای صادرشده برای کسب‌وکارهای زنان، چهار برابر شده است و بسیاری از این کسب‌وکارها بدون داشتن جواز رسمی فعالیت می‌کنند. گروه بین‌المللی بحران افزوده است که محدودیت‌ها بر رفت‌وآمد زنان، لزوم داشتن محرم شرعی هنگام رفتن به بازار و نمایشگاه‌ها و فضاهای عمومی، مانع گسترش این کسب‌وکارها شده است. در ادامه آمده است که شماری از زنان با استفاده از نمایشگاه‌های تجاری، بازارهای ویژه‌ی زنان و برنامه‌های محدود حمایتی نهادهای بین‌المللی توانسته‌اند دامنه فعالیت خود را گسترش دهند. براساس این گزارش، نبود دسترسی به سرمایه، ضعف نظام بانکی، محدودیت آموزش‌های حرفه‌ای و کاهش کمک‌های بین‌المللی، مانع رشد مشاغل و کسب‌وکارهای زنان در افغانستان شده است. همچنین این سازمان از نهادهای بین‌المللی و اهداکنندگان خواسته است که با کمک‌های نقدی و راه‌اندازی دوره‌‌های آموزشی برای زنان تجارت‌پیشه و دارای کسب‌وکار در افغانستان، از آن‌ها برای رونق کسب‌وکارشان حمایت کنند. طی بیش از چهار سال گذشته، محدودیت‌های گسترده‌ای بر حقوق و آزادی‌های اساسی زنان و دختران در کشور وضع شده است.