برچسب: رسانه گوهرشاد

4 ماه قبل - 272 بازدید

یک زن جوزجانی پنج‌گانگی به دنیا آورد

منابع محلی از ولایت جوزجان می‌گویند که یک مادر از باشند‌گان ولسوالی فیض‌آباد این ولایت در یک زایمان پنج‌گانگی به دنیا آورد. دست‌کم دو منبع گفته‌اند این زن روز (یک‌شنبه، ۲۵ عقرب) در شهر مزار شریف، مرکز ولایت بلخ زایمان کرده است. منبع در ادامه تاکید کرده است که وضعیت صحی چهار نوزاد مناسب است، اما یک نوزاد دیگر پیش‌ از به‌ دنیا آمدن جان باخته بود. همچنین صالح‌محمد، پدر این نوزادان به رسانه‌ها گفته است که همسرش از یک هفته به‌ این‌سو در یکی از شفاخانه‌های خصوصی شهر مزار شریف تحت مراقبت‌های صحی قرار دارد. صالح محمد نگفته است که چندتا از فرزندهایش دختر و چندانه دیگر پسر هستند. او می‌گوید که هم‌اکنون وضعیت صحی همسرش نیز قناعت‌بخش است. همچنین براساس معلومات طبی و علمی چانس به‌دنیا آوردن پنج‌گانگی، یک در ۵۷ میلیون است.

ادامه مطلب


4 ماه قبل - 198 بازدید

در دل محدودیت‌ها؛ سپیده از هیچ برای دختران کار ساخت

در کوچه‌های خاموش یکی از محله‌های قدیمی کابل، دختری زندگی می‌کند که نامش شاید در هیچ کتاب یا گزارش رسمی نوشته نشده باشد، اما در دل شش دختر دیگری، چون چراغی روشن می‌سوزد و امید را در تاریک‌ترین روزها زنده نگه می‌دارد. این دختر، سپیده، یکی از هزاران دختری‌ست که عمرش را در سایه‌ی محدودیت، منع، ترس و ناامیدی سپری کرده، اما هیچ‌گاه نخواست تسلیم شود. او تنها تا صنف دوازدهم درس خواند؛ درست در سالی که آرزوهایش برای رفتن به پوهنتون به اوج رسیده بود، زمانی که برای رشته‌های مورد علاقه‌اش برنامه‌ریزی می‌کرد و در ذهنش آینده‌ای روشن می‌ساخت. اما با بسته شدن دانشگاه‌ها برای دختران، همه چیز در یک لحظه فروریخت. صبحی که با کتاب و قلم خوش‌رنگش از خانه بیرون رفت، هرگز باور نمی‌کرد آن روز، آخرین روز قدم زدنش در مسیر آموزش باشد. صدایی کوتاه و سرد، همه چیز را تمام کرد: «پوهنتون برای دخترها بسته شد.» همین جمله، مانند چاقویی که آرام و عمیق فرو می‌رود، سال‌ها زحمت، آرزو و امیدش را در خود دفن کرد. سپیده روزها را در سکوت می‌گذراند. اتاقی که روزی پر از کتاب، دفترچه و برنامه‌های درسی‌اش بود، به محلی تبدیل شده بود که هر روز در آن احساس شکست می‌کرد. مادرش شب‌ها به‌آرامی لباس گرمی روی شانه‌اش می‌انداخت و می‌گفت: «دخترم، شاید روزی باز شود.» اما این جمله، هرچند پر از مهربانی بود، هر روز برای سپیده زخمی تازه می‌ساخت؛ زخمی که از امیدهای بی‌سرانجام زاده می‌شد. بیرون از خانه، دختران دیگر نیز به همان سرنوشت گرفتار بودند؛ شانه‌های خمیده، چشمان بی‌نور، لبخندهایی که سال‌ها بود رنگ واقعی نداشت. در میان همه‌ی این دردها، چیزی در دل سپیده آرام نمی‌گرفت. او نمی‌توانست در خانه بنشیند و خود را خاموش کند. حس می‌کرد زندگی از او وظیفه‌ای بزرگ‌تر می‌خواهد؛ اینکه نه فقط برای خودش، بلکه برای دختران دیگر هم کاری بکند. یک روز، وقتی در حویلی ایستاده بود و دختر همسایه را دید که با چادر سفید و کهنه‌ای بر سر، آهسته به عقب بازمی‌گشت و مادرش زیر لب می‌گفت: «درس نیست، کار نیست... خدا به حال دخترها رحم کند»، دل سپیده لرزید. آن لحظه، چون جرقه‌ای، آتش سال‌ها خاموشی‌اش را شعله‌ور کرد. رو به مادرش کرد و گفت: «مادر، اگر درس ما را گرفتند، اگر کار را هم گرفتند، مگر دستان ما بی‌جان شده؟ کاری می‌کنم، حتی اگر خیلی کوچک باشد.» مادرش، با تمام نگرانی‌هایی که جامعه بر قلبش نهاده بود، آهسته لبخند زد و گفت: «تو از کودکی همین‌گونه بودی... اگر دنیا صد دروازه را به رویت می‌بست، یکی را خودت می‌ساختی.» سپیده خیاطی را از مادرش آموخته بود؛ نه به‌صورت حرفه‌ای، اما آن‌قدر که بتواند لباس ساده‌ای بدوزد. همان مهارت کوچک، تنهاترین امید او شد. از اندک پس‌اندازی که داشت، فقط توانست یک ماشین خیاطی دست‌دوم بخرد. ماشین قدیمی، زنگ‌زده بود و هر چند دقیقه یک‌بار نخ را پاره می‌کرد، اما برای سپیده، این ماشین دریچه‌ای به آینده بود. با پول کمی که از باقی‌مانده روزگار داشت، دو کیلو پارچه خرید؛ پارچه‌ای که در آن روزها برایش فقط پارچه نبود، بلکه «آغاز یک زندگی تازه» بود. او نخستین لباس‌ها را برای همسایه‌ها دوخت؛ ساده‌ترین لباس‌ها، اما با دقت و عشق. چند روز بعد، زنی از سر کوچه آمد و گفت: «دختر جان، شنیده‌ام دستت خوب است، یک چادر هم برای ما بدوز.» سپیده همان روز فهمید که شاید این کار، تنها راهی باشد که نه‌تنها او را از این خاموشی نجات می‌دهد، بلکه می‌تواند برای دختران دیگر نیز دری بگشاید. کم‌کم سفارش‌ها بیشتر شد. در میان تمام محدودیت‌ها، هنوز زنانی بودند که برای چند لباس، چادر یا پیراهن، به دستی ماهر نیاز داشتند. سپیده اما دلش نمی‌خواست تنها خودش از این راه نانی داشته باشد. هر بار که به چهره دختران بیکار محل نگاه می‌کرد، حس می‌کرد بخشی از درد آن‌ها در جان خودش هم فرو می‌رود. به چند دختر همسایه گفت که اگر مایل باشند، می‌توانند بیایند و در کنارش خیاطی یاد بگیرند. نخستین کسانی که آمدند، دو دختر از همسایه‌ها بودند؛ دخترانی که مثل سپیده در آخرین سال مکتب مانده و حسرت دوباره درس‌خواندن به دل‌شان مانده بود. با خجالت وارد شدند، گویی می‌ترسیدند مبادا این کارگاه کوچک هم روزی بسته شود یا برای‌شان دردسری به‌وجود آورد. سپیده به آن‌ها گفت: «اینجا نه کسی استاد است، نه کسی شاگرد. ما فقط دخترانی هستیم که نمی‌گذاریم زندگی ما را خاموش کند.» بعد از آن دو، دو دختر دیگر آمدند و سپس دو دختر دیگر. به این ترتیب، در مدت چند هفته، شش دختر در آن اتاق کوچک گرد آمدند؛ اتاقی که شاید برای مردان محل چیزی جز گوشه‌ای خاموش از خانه نبود، اما برای آن‌ها تبدیل شده بود به دانشگاهی که از آن محروم شده بودند، محیط کاری که بسته بودند، و خانه‌ای که در آن دوباره یاد گرفتند قلب‌شان بتپد. در کنار سپیده، آستین، پیراهن، چادر، لباس سنتی، و حتی دوخت‌های دست‌دوز کوچک را آموختند. هر لباسی که تمام می‌شد، گویی بخشی از غم دل‌شان هم کم می‌گردید؛ هر خطی که ماشین خیاطی می‌کشید، مانند خطی تازه از زندگی در روح‌شان نقش می‌بست. اما هیچ روزی نبود که ترس در اطراف‌شان نباشد. چند بار مردان محل آمدند و با کنجکاوی پرسیدند: «در این اتاق چه می‌کنید؟ چرا دخترها جمع می‌شوند؟» خانواده‌ها نگران بودند، مخصوصاً مادران. می‌گفتند: اگر کسی شکایت کند، اگر کسی بد بفهمد، ممکن است مشکل‌ساز شود. اما سپیده، همیشه با صدایی آرام و لبخندی خسته اما استوار، می‌گفت: «ما کار خلافی نمی‌کنیم. فقط می‌دوزیم… فقط زندگی را زنده نگه می‌داریم.» همین جمله، چون سدی، در برابر همه حرف‌ها و فشارها ایستادگی می‌کرد. ماه‌ها گذشت. روزی یکی از خانم‌هایی که به کارگاه می‌آمد، گفت عروسی دخترش نزدیک است و اگر ممکن باشد، لباس مهمان‌ها را در همین کارگاه بدوزند. دل سپیده لرزید؛ نه از ترس، بلکه از خوشحالی. این نخستین سفارش بزرگ‌شان بود. تمام شش دختر دست‌به‌کار شدند. شب‌ها تا دیر وقت می‌دوختند؛ خسته می‌شدند، دست‌های‌شان زخم می‌شد، اما در چشمان‌شان نوری بود که سال‌ها گم شده بود. وقتی آن سفارش بزرگ به پایان رسید، سپیده توانست از درآمد آن برای هر دختر سهمی بپردازد. یکی از دخترها همان روز اشک ریخت و گفت: «سال‌ها بود فکر می‌کردم هیچ‌وقت نمی‌توانم برای خانه نان ببرم… امروز حس کردم هنوز زنده‌ام.» سپیده همان شب نتوانست بخوابد؛ نه از خستگی، بلکه از خوشحالی. فکر می‌کرد اگر دنیا این‌همه دروازه را بر او بسته، باز هم توانسته در اتاق کوچک خانه‌اش پنجره‌ای باز کند؛ پنجره‌ای که از آن نور، نه تنها به زندگی خودش، بلکه به زندگی شش دختر دیگر هم تابیده است. او نمی‌دانست آیا روزی دانشگاه‌ها باز می‌شود یا نه، نمی‌دانست آیا روزی اجازه کار به دختران داده می‌شود یا نه. اما باور داشت که تا وقتی یک دختر نفس می‌کشد، آرزو می‌تواند دوباره زنده شود. باور داشت مهارت کوچک می‌تواند زندگی بزرگی بسازد، و دست‌هایی که اجازه قلم گرفتن ندارند، شاید بتوانند با نخ و پارچه دنیایی تازه شکل دهند. امروز کارگاه سپیده هنوز کوچک است؛ ماشینی کهنه در گوشه اتاق، چند طاقه پارچه کنار دیوار، و هفت دختر—او و شش شاگردش—که در سکوت اما با قلبی روشن کار می‌کنند. شاید جهان آنها را نمی‌بیند، شاید هیچ‌کس نام‌شان را در جایی نمی‌نویسد، اما حقیقت این است که در همان اتاق کوچک، زندگی دوباره جریان دارد. سپیده هر روز با دیدن دخترانی که با لبخند—هرچند کوچک و لرزان—کار می‌کنند، احساس می‌کند ارزش تمام دردها را داشته است. او ثابت کرد که اگر هزار راه بسته شود، یک دختر می‌تواند از یک نخ باریک هم پلی به فردا بسازد؛ پلی که روی آن شش دختر دیگر هم قدم می‌زنند… و شاید روزی هزار دختر.

ادامه مطلب


4 ماه قبل - 167 بازدید

آنتونیو گوترش: حمایت از پناهند‌گان یک ضرورت اخلاقی است

آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است پناه دادن به افرادی که در خطر هستند، بیش از یک سنت، یک ضرورت اخلاقی و عملی است. آقای گوترش در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که کشورهای جهان حق درخواست پناهندگی را حفظ کنند، مسوولیت مشترک در حمایت از پناهندگان را بپذیرند، شامل کردن پناهندگان در جامعه را تقویت کنند و راه‌حل‌های پایدار برای آنها فراهم نمایند. همچنین دبیرکل سازمان ملل خواستار جلب اراده سیاسی برای حل منازعات و بحران‌های انسانی شده است. آقای گوترش در ادامه تاکید کرده استوکه بدون اقدام جدی جامعه‌ی جهانی، میلیون‌ها پناهنده در سراسر جهان با خطرات جدی مواجه خواهند بود. این در حالی است که اخیراً اخراج مهاجران افغانستان از پاکستان تشدید شده است، در حالی‌ که در اوایل امسال بازگشت و اخراج از ایران بیشتر بود. براساس اعلام سازمان ملل، تنها در سال جاری بیش از دو‌ونیم‌میلیون مهاجر از ایران و پاکستان به افغانستان بازگشته‌اند. طبق آمار این سازمان، از سال ۲۰۲۳ میلادی که روند اخراج از پاکستان آغاز شد، تا اکنون بیش از چهار‌ میلیون مهاجر به افغانستان اخراج شده‌اند. بازگشت مهاجران در حالی ادامه دارد که افغانستان با بحران بشری مواجه است و کمک‌های جهانی نیز کاهش یافته است.

ادامه مطلب


4 ماه قبل - 143 بازدید

چین کودکان افغانستان مبتلا به مشکلات قلبی را درمان می‌کند

رسانه‌های چینی درتازه‌ترین مورد گزارش داده‌اند که شماری از کودکان افغانستان مبتلا به مشکلات قلبی از سوی صلیب سرخ چین درمان شده‌اند و صدها کودک دیگر نیز منتظر انتقال به چین هستند. رسانه‌های چینی روز (یک‌شنبه، ۲۵ عقرب) با نشر گزارشی نوشته‌اند که از سال ۲۰۱۸ میلادی تا اکنون صدها کودک به چین منتقل شده و جراحی قلب شده‌اند. رسانه‌ی «Xinhua» گزارش داده است که در سال‌های ۲۰۱۷ و ۲۰۱۸ میلادی حدود ۱۰۰ کودک اهل افغانستان در شهر شین‌جیانگ توسط داکتران قلب درمان شدند. در بخشی از گزارش این رسانه آمده است که حدود ۱۵ هزار کودک دیگر اکنون برای درمان و سفر به چین ثبت‌نام شده‌اند. در گزارش تاکید شده است که این کودکان معمولاً از خانواده‌های فقیر در ولایت‌های دوردست هستند که توانایی پرداخت هزینه‌های درمان را ندارند. این در حالی است که چندی پیش شماری از داکتران چینی برای درمان مشکلات قلبی کودکان به کابل سفر کرده بودند. در کنار آن، جمعیت هلال احمر افغانستان، شمار زیادی از کودکان را جهت درمان به آلمان فرستاده بود و آنان بعد دوران درمان‌شان به کشور بازگشته‌اند.

ادامه مطلب


4 ماه قبل - 152 بازدید

آنتونیو گوترش: محرومیت از کمک‌های بشردوستانه جان انسان‌ها را تهدید می‌کند

آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل متحد درتازه‌ترین مورد، نسبت به نقض گسترده حقوق بشر و محروم شدن مردم از کمک‌های بشردوستانه در مناطق مختلف جهان به شدت هشدار داده است. آقای گوترش این اظهارات را در حساب کاربری ایکس خود مطرح کرده و نوشته است که جان انسان‌ها در این شرایط به خطر افتاده و برای معکوس کردن این روند، احترام به منشور سازمان ملل، تقویت همکاری‌های چندجانبه و گفتگوهای معنادار ضروری است. دبیرکل سازمان ملل در ادامه از کشورها خواسته است تا اقدامات جدی برای حمایت از حقوق بشر و تسهیل دسترسی به کمک‌های انسانی انجام دهند. این در حالی است که در سال‌های اخیر، بحران‌های انسانی در مناطق جنگ‌زده و فقیر جهان شدت یافته و میلیون‌ها تن از مردم به کمک‌های بشردوستانه وابسته شده‌اند. همچنین افغانستان، طی چندین سال گذشته با مشکلات متعدد، از جمله فقر و خشکسالی شدید مواجه بوده و نیاز مردم به کمک‌های بشری به شدت افزایش یافته است.

ادامه مطلب


4 ماه قبل - 197 بازدید

داکتران بدون مرز: با اجباری‌شدن چادر برقع در هرات، پذیرش مریضان ۲۸ درصد کاهش یافته است

سازمان داکتران بدون مرز اعلام کرده است که محدودیت تازه‌ای که از ۵ نومبر در هرات وضع شده است، زنان شامل بیماران، مراقبان و کارمندان صحی را ملزم به پوشیدن چادری برای ورود به مراکز درمانی می‌کند، باعث کاهش چشمگیر مراجعه‌کنندگان به مراکز بهداشتی شده است. این سازمان با نشر گزارشی گفته است که آمارها نشان می‌دهد که تنها در سه روز نخست اجرای این دستور، پذیرش بیماران در بخش اطفال شفاخانه منطقه‌ای هرات ۲۸ درصد کاهش یافته است. در بخشی از گزارش آمده است که این محدودیت محلی که به‌صورت ناگهانی در تمامی مراکز درمانی عمومی از جمله شفاخانه هرات اعمال شده و موانع تازه‌ای را بر سر راه زنان ایجاد کرده و زندگی روزمره آنان را بیشتر مختل کرده است. سارا شاتو، مدیر برنامه پزشکان بدون مرز تاکید کرده است: «با این تصمیم، ورود بیماران و مراقبان زن به بیمارستان تنها بر اساس نوع پوشش تعیین می‌شود نه نیاز طبی. هرگونه محدودیت بر زنان بیمار، به معنای تأخیر در دریافت خدمات و حتی محرومیت از درمان است. این موضوع برای مادران و کودکانی که همین حالا با چالش‌های جدی برای دسترسی به خدمات صحی مواجه‌اند، پیامدهای خطرناک خواهد داشت.» همچنین این سازمان از این موضوع ابراز نگرانی کرده که این محدودیت‌ها در دیگر نقاط ولایت نیز بر ارائه خدمات تأثیر گذاشته است. در گذرگاه مرزی اسلام‌قلعه با ایران، وضعیت مشابهی گزارش شده است. بنابر اطلاعات سازمان‌های بشردوستانه، از بیش از ۱۰۰ کارمند زن که پیش‌تر در این نقطه کار می‌کردند، اکنون تنها سه نفر یک قابله، یک پزشک و یک پرستار اجازه فعالیت دارند و آن هم به شرط پوشیدن چادری در تمام مدت کار. این در حالی است که بسیاری از زنانی که اخیراً از ایران اخراج شده‌اند، با وضعیت صحی شکننده وارد کشور می‌شوند و نیاز فوری به رسیدگی دارند. پزشکان بدون مرز هشدار داده است که «تأثیر مجموعی این محدودیت‌ها، چه در مراکز درمانی هرات و چه در گذرگاه اسلام‌قلعه، نگران‌کننده است.» قابل ذکر است که از سال ۲۰۲۱ میلادی، زنان در افغانستان به‌طور فزاینده‌ای از عرصه عمومی حذف شده‌اند.

ادامه مطلب


4 ماه قبل - 181 بازدید

یک زن جوان در کابل به‌گونه مشکوک به قتل رسید

منابع محلی از ولایت کابل می‌گویند که فرخنده، دختر ۱۷ ساله‌ای که حدود یک‌ونیم ماه پیش با پسر یکی از چهره‌های بانفوذ محلی ولایت تخار ازدواج کرده بود، در شرایط مشکوک در کابل به قتل رسیده است. رسانه‌ها گزارش داده‌اند که فرخنده ۴۵ روز پیش براساس توافق خانوادگی با عمادالله، پسر حاجی احسان‌الله مشهور حاجی ملنگ، ازدواج کرده بود. رسانه‌ها به نقل از نزدیکان فرخنده نوشته‌اند که او پس از ازدواج در محیطی از فشار و خشونت زندگی می‌کرد. در گزارش آمده است که دو شب پیش جسد این دختر در آپارتمانی در نزدیکی خانه مادر شوهرش در گلبهارسنتر شهر کابل پیدا شده است. در ادامه آمده است که خانواده فرخنده مرگ او را «غیرعادی» می‌دانند و می‌گویند زمانی که خواستند جسد را برای بررسی به طب عدلی منتقل کنند، از سوی فرزندان حاجی ملنگ مانع شده‌اند. در گزارش‌ها آمده است که جسد فرخنده بدون رضایت پدرش و بدون انجام هرگونه تحقیق، به‌سرعت دفن شده است. براساس معلومات موجود، حاجی‌ احسان‌الله سهم‌دار معدن طلای قریه‌ی سمتی در ولسوالی چاه‌آب تخار و شریک بشیر نورزی است. همچنان گزارش شده است که برادر فرخنده نیز در شرکت استخراج طلای حاجی احسان‌الله کار می‌کند. مسوولان محلی حکومت سرپرست در ولایت کابل در مورد این قتل چیزی نگفته‌اند. پس از تسلط دوباره‌ی حکومت سرپرست بر افغانستان، قتل‌های مرموز زنان، کودکان و جوان در در سراسر کشور افزایش کم‌پیشینه یافته است. بیماری‌های روانی، خصومت شخصی، ازدواج‌های اجباری، خشونت خانوادگی و فشار‎های روحی ناشی از فقر و بیکاری عوامل اصلی این قتل‌ها بیان شده است. همچنین با تسلط حکومت سرپرست بر افغانستان اکثریت نهادهای حامی حقوق زنان متوقف شده است. زنان در افغانستان چون گذشته با مراجعه به نهادهای عدلی و قضایی، دیگر نمی‌توانند برای خشونت‌های وارده‌ی شان شکایت کنند و این‌گونه خشونت‌‌ها پایدار باقی مانده و افزایش پیدا می‌کند.

ادامه مطلب


4 ماه قبل - 286 بازدید

تأثیر سبک زندگی و تغذیه بر سلامت باروری زنان

سلامت باروری زنان، یکی از شاخص‌های کلیدی سلامت عمومی و پایه‌گذار تشکیل خانواده است. در دهه‌های اخیر، همزمان با تغییرات گسترده در سبک زندگی مدرن، میزان اختلالات باروری در جهان افزایش یافته است. عواملی مانند رژیم غذایی نامناسب، استرس مزمن، فعالیت بدنی ناکافی یا بیش از حد، و تغییرات محیطی، بر محورهای هورمونی، ذخیره تخمدانی و کیفیت تخمک تأثیر می‌گذارند. این مقاله نگاهی علمی و جامع به نقش مؤلفه‌های کلیدی سبک زندگی و تغذیه در سلامت باروری زنان دارد. هدف آن، درک بهتر سازوکارهای مؤثر و ارائه راهکارهای کاربردی برای بهبود این جنبه مهم از سلامت است. شناخت پیوند میان شرایط درونی بدن و رفتارهای روزمره، نخستین گام برای افزایش احتمال بارداری موفق به‌شمار می‌رود. ۱. تغذیه و باروری تغذیه، زیربنای تعادل متابولیک و هورمونی است. مواد مغذی نقش مستقیمی در فرآیندهای سلولی دارند که برای بلوغ تخمک، تنظیم چرخه قاعدگی و فراهم‌سازی محیط مناسب رحم حیاتی‌اند. اسید فولیک (ویتامین B9) و سلامت کروموزومی اسید فولیک نه‌تنها برای پیشگیری از ناهنجاری‌های لوله عصبی جنین ضروری است، بلکه کمبود آن می‌تواند بر کیفیت تخمک و شانس موفقیت لانه‌گزینی تأثیر منفی بگذارد. زنان در سنین باروری باید از دریافت کافی این ویتامین در رژیم غذایی خود اطمینان حاصل کنند. ویتامین D؛ تنظیم‌کننده‌ی کلیدی هورمون‌ها سطح مناسب ویتامین D با بهبود عملکرد تخمدان، تنظیم چرخه‌های قاعدگی و افزایش موفقیت در درمان‌های کمک‌باروری (مانند IVF) ارتباط دارد. کمبود این ویتامین در جوامع امروزی بسیار شایع است و باید مورد توجه ویژه قرار گیرد. استرس اکسیداتیو و کیفیت تخمک تخمک‌ها نسبت به استرس اکسیداتیو حساس‌اند. رژیم غذایی سرشار از آنتی‌اکسیدان‌ها مانند ویتامین C، ویتامین E، سلنیوم و کوآنزیم Q10 که در میوه‌ها، سبزیجات و چربی‌های سالم یافت می‌شوند، می‌تواند از غشای سلولی تخمک محافظت کرده و کیفیت آن را ارتقاء دهد. چربی‌های سالم؛ نقش اسیدهای چرب ضروری (EFAs) اسیدهای چرب امگا-۳، که در ماهی‌های چرب، بذر کتان و گردو یافت می‌شوند، برای سلامت غشای سلولی تخمک و تنظیم تولید پروستاگلاندین‌ها (مواد شبه‌هورمونی دخیل در لانه‌گزینی جنین) اهمیت بالایی دارند. مصرف منظم این چربی‌های مفید می‌تواند به بهبود باروری کمک کند. وضعیت هورمونی و وزن بدن وزن بدن، به‌ویژه شاخص توده بدنی (BMI)، نقش مهمی در تعادل هورمون‌های باروری مانند استروژن و پروژسترون دارد. اختلال در این تعادل می‌تواند چرخه قاعدگی را دچار مشکل کرده و شانس باروری را کاهش دهد. چاقی و مقاومت به انسولین چاقی، به‌ویژه در ناحیه شکم، یکی از عوامل اصلی ابتلا به سندرم تخمدان پلی‌کیستیک (PCOS) است؛ شایع‌ترین علت ناباروری در زنان. تجمع چربی اضافه منجر به افزایش تولید استروژن و بروز مقاومت به انسولین می‌شود که هر دو، تخمک‌گذاری را مختل می‌کنند و چرخه باروری را تحت تأثیر قرار می‌دهند. کمبود وزن و اختلالات قاعدگی کمبود شدید وزن و کاهش چربی بدن می‌تواند باعث اختلال در چرخه قاعدگی، از جمله آمنوره (قطع قاعدگی) شود. در چنین شرایطی، بدن با دریافت سیگنال‌هایی مبنی بر ناکافی بودن منابع انرژی، تولید هورمون‌های تولیدمثلی را کاهش می‌دهد تا از بارداری در شرایط نامناسب جلوگیری کند. بنابراین، حفظ یک وزن متعادل و شاخص توده بدنی (BMI) در محدوده‌ی سالم، برای نظم هورمونی و باروری ضروری است. استرس مزمن و سلامت باروری: پیوند ذهن و بدن استرس مزمن، یکی از عوامل پنهان و اغلب نادیده‌گرفته‌شده در اختلالات باروری زنان است. بدن انسان در شرایط استرس، وارد وضعیت بقا می‌شود که به‌طور مستقیم بر عملکرد هورمونی تأثیر می‌گذارد. محور HPA و تأثیر آن بر GnRH در شرایط استرس مزمن، محور هیپوتالاموس–هیپوفیز–آدرنال (HPA) بیش‌فعال می‌شود و ترشح کورتیزول (هورمون استرس) افزایش می‌یابد. این وضعیت، به‌صورت غیرمستقیم ترشح GnRH (هورمون آزادکننده گنادوتروپین) از هیپوتالاموس را سرکوب می‌کند؛ هورمونی که برای تحریک ترشح LH و FSH از هیپوفیز و در نتیجه تنظیم چرخه قاعدگی و تخمک‌گذاری ضروری است. در نتیجه، استرس مداوم می‌تواند چرخه قاعدگی را نامنظم کرده و شانس باروری را کاهش دهد. تکنیک‌هایی مانند مدیتیشن، ورزش ملایم، یوگا و درمان‌های شناختی-رفتاری می‌توانند در کاهش سطح استرس و بهبود عملکرد باروری مؤثر باشند. استرس و محور HPA استرس باعث فعال شدن محور هیپوتالاموس–هیپوفیز–آدرنال (HPA) می‌شود که در پی آن، هورمون کورتیزول (هورمون استرس) ترشح می‌گردد. افزایش سطح کورتیزول می‌تواند عملکرد هیپوتالاموس را مختل کرده و ترشح هورمون GnRH (هورمون آزادکننده گنادوتروپین) را کاهش دهد. این اختلال، به نوبه خود، منجر به کاهش ترشح LH و FSH از هیپوفیز شده و فرآیند تخمک‌گذاری را مختل یا متوقف می‌کند. راهکارهای کاهش استرس برای کاهش تأثیرات منفی استرس بر باروری، تکنیک‌هایی مانند مدیتیشن، یوگا، تمرینات تنفسی عمیق، مدیریت زمان و خواب کافی می‌توانند مؤثر باشند. این فعالیت‌ها با کاهش سطح کورتیزول، تعادل هورمونی را بهبود بخشیده و شرایط را برای باروری مساعدتر می‌کنند. سموم پنهان و تأثیرات محیطی علاوه بر تغذیه و استرس، قرار گرفتن مداوم در معرض برخی مواد شیمیایی و سموم محیطی (مانند آفت‌کش‌ها، پلاستیک‌های حاوی BPA و مواد شوینده‌ی صنعتی) ممکن است به تخریب ذخیره تخمدانی و کاهش کیفیت تخمک منجر شود. کافئین و الکل مصرف بیش از حد کافئین (بیش از ۲۰۰ تا ۳۰۰ میلی‌گرم در روز) و مصرف منظم الکل با تأخیر در بارداری و افزایش احتمال سقط جنین در برخی مطالعات مرتبط دانسته شده است. کاهش مصرف این مواد به‌ویژه در زنان با مشکلات باروری توصیه می‌شود. نتیجه‌گیری و توصیه‌های عملی سلامت باروری زنان همچون تابلویی است که سبک زندگی و تغذیه، رنگ‌های اصلی آن را تشکیل می‌دهند. بهبود وضعیت باروری، اغلب نیازمند نگاهی جامع و فراتر از درمان‌های دارویی است. اصلاح عادات روزمره، کلید اصلی در این مسیر است. توصیه می‌شود زنان در سنین باروری با رعایت نکات زیر، نه‌تنها شانس بارداری موفق‌تری داشته باشند، بلکه کیفیت زندگی و سلامت کلی خود را نیز ارتقا دهند: - رعایت رژیم غذایی متعادل و سرشار از ویتامین‌ها، املاح و آنتی‌اکسیدان‌ها؛ - حفظ وزن مناسب و پیشگیری از چاقی یا کم‌وزنی افراطی؛ - مدیریت استرس از طریق روش‌هایی چون مدیتیشن، ورزش ملایم و خواب کافی؛ - کاهش مواجهه با سموم محیطی و پرهیز از مصرف بیش از حد کافئین، الکل و مواد شیمیایی مضر. با چنین رویکردی، زنان می‌توانند نقش فعال‌تری در حفظ و بهبود سلامت باروری خود ایفا کنند، و نه‌تنها احتمال بارداری را افزایش دهند، بلکه در بلندمدت نیز از سلامت جسمی و روانی بالاتری برخوردار شوند.  نویسنده: داکتر معصومه پارسا

ادامه مطلب


4 ماه قبل - 229 بازدید

رویداد ترافیکی در لغمان؛ شش تن به شمول یک زن و یک کودک جان باختند

فرماندهی پولیس ولایت لغمان می‌گوید که در یک رویداد ترافیکی در ولسوالی قرغه‌ای این ولایت یک موتر آتش گرفته و شش ‏سرنشین آن به شمول زنان و کودکان سوخته‌اند.‏ فرماندهی پولیس لغمان با نشر اعلامیه‌ای گفته است که این حادثه حوالی ساعت ۴:۰۰ صبح ‏امروز (یک‌شنبه، ۲۵ عقرب) در منطقه‌ی «میاخان کس» از مربوطات ولسوالی قرغه‌ای رخ داده است.‏ در اعلامیه‌ی این فرماندهی آمده است که یک موتر نوع «تودی» براثر ‏بی‌احتیاطی از جاده منحرف و آتش‌ گرفته است.‏ در اعلامیه آمده است که در این حادثه شش سرنشین موتر، شامل یک زن ‏و یک کودک براثر آتش‌سوزی در دم جان باخته‌اند و سه نفر دیگر زخمی ‏شده‌اند.‏ فرماندهی پولیس لغمان تاکید کرده است که زخمیان و اجساد جان‌باختگان به ‏شفاخانه منطقه‌ی «میاخان کس» انتقال داده شده است.‏ این فرماندهی وضعیت زخمیان را پایدار توصیف کرده است.‏ رویدادهای ترافیکی در روزهای اخیر در ولایت‌های مختلف کشور افزایش یافته است. حوادث ترافیکی در افغانستان سالانه جان صدها نفر را می‌گیرد و صدها زخمی برجای می‌گذارد. نبود علایم ترافیکی، خرابی جاده‌ها و بی‌احتیاطی رانندگان از عوامل اصلی وقوع این حوادث گفته می‌شود.

ادامه مطلب


4 ماه قبل - 190 بازدید

سازمان ملل کمک نقدی به بازگشت‌کنندگان افغانستانی را محدود کرد

کمیساریای عالی سازمان ملل در امور پناهندگان مستقر در پاکستان اعلام کرده است که به دلیل محدودیت‌های مالی جهانی قادر به ارائه کمک نقدی به همه بازگشت‌کنندگان افغانستانی نیست. کمک‌های این سازمان پس از این فقط به برخی از «بازگشت‌کنندگان ‌آسیب‌پذیر» و دارندگان کارت‌ «پی‌او‌آر» ارائه خواهد شد. این سازمان با نشر اعلامیه‌ای گفته است که محدودیت‌های مالی جهانی روند کمک‌های بشردوستانه را تحت تاثیر قرار داده است. ارائه کمک‌های نقدی به بازگشت‌کنندگان اهل افغانستان از روز (جمعه، ۲۳ عقرب) محدود شده است. سازمان ملل در ادامه نوشته است: «در حال حاضر همه عودت‌کنندگان اهل افغانستان نمی‌توانند کمک دریافت کنند. این شیوه مساعدت هدفمند برای افراد ثبت‌نام شده در یو‌ان‌اچ‌سی‌آر و همچنان برای دارندگان کارت پی‌او‌آر قابل اجرا است.» کمیساریای عالی سازمان ملل در امور پناهندگان پاکستان تاکید کرده است که مشکلات خانواده‌های افغانستان «قابل درک» است و در صورت تمویل مالی، ارائه کمک‌ها دوباره از سر گرفته خواهد شد. کمک‌های سازمان ملل به مهاجران افغان درحالی محدود شده است که اخیرا پاکستان موج اخراج مهاجران افغانستانی را شدت بخشیده و تنها در یک شبانه‌روز حدود هفت‌هزار افغان را از کشور بیرون کرده است. این روند باعث نگرانی سازمان‌های حقوق بشری نیز شده و در آخرین مورد کارشناسان ملل متحد نیز نسبت به پیامدهای زیان‌بار اخراج مهاجران هشدار داده و خواستار پایبندی اسلام‌آباد به تعهدات بین‌المللی شدند. همچنین ایران نیز همه‌روزه صدها مهاجر اهل افغانستان را اخراج می‌کند. شورای امنیت سازمان ملل نیز گفته است که تلاش‌ها برای ارائه کمک‌های بشردوستانه در افغانستان با اخراج ادامه‌دار افغان‌ها از کشورهای همسایه پیچیده‌تر شده است.

ادامه مطلب