برچسب: افغانستان

5 ساعت قبل - 75 بازدید

سازمان پزشکان بدون مرز در تازه‌ترین مورد روایتی از یک زن باردار در ولایت بامیان منتشر کرده است که دشواری دسترسی زنان افغانستان به خدمات درمانی در مناطق دورافتاده را نشان می‌دهد. این سازمان با نشر گزارشی گفته است که این زن برای زایمان، از خانه مادرش تا درمانگاه، بیش از چهار ساعت با الاغ سفر کرده است. در اعلامیه آمده است که مسلمه شامگاه (دوشنبه، ۲٠ میزان) برای به دنیا آوردن فرزندش، بیش از چهار ساعته با استفاده از یک الاغ از خانه مادرش تا درمانگاهی در باغک بامیان سفر است. در گزارش آمده است که کمبود مراکز صحی و دشواری دسترسی زنان به خدمات درمانی، از چالش‌های عمده در ولایت بامیان است. بر اساس گزارش‌ها، در سال ۲۰۲۲ میلادی بیش از ۴۰ درصد زنان باردار در این ولایت بدون کمک کادر درمانی متخصص و در خانه زایمان کردند. قابل ذکر است که زنان و دختران در افغانستان برای دسترسی به خدمات صحی با موانع جدی مواجه‌اند. سازمان ملل متحد گفته است محدودیت‌ها علیه زنان و دختران، نظام صحی کشور را تضعیف کرده است. کمبود کادر درمانی به‌ویژه داکتران متخصص زن در ولایت‌های مختلف افغانستان به چالشی جدی تبدیل شده است.

ادامه مطلب


7 ساعت قبل - 18 بازدید

تیم تکواندوی پناهندگان افغانستان در مالیزیا با کسب هشت مدال، شامل سه طلا، یک نقره و چهار برنز، در رقابت‌های قهرمانی Politeknik Championship در شهر کوالالامپور عملکرد درخشان از خود به نمایش گذاشت. در گزارش آمده است که این مسابقات روزهای ۱۰ و ۱۱ اکتوبر با حضور ورزشکاران در رده‌های سنی نونهالان و نوجوانان برگزار شد و دختران و پسران تکواندوکار اهل افغانستان در وزن‌های مختلف به مصاف حریفان خود رفتند. رسانه‌ها گزارش داده‌اند که در نخستین روز رقابت‌ها، ورزشکاران اهل افغانستان موفق به کسب پنج مدال، شامل دو طلا، یک نقره و دو برنز شدند. در ادامه آمده است که مریم عطایی پس از چهار پیروزی و راه‌یابی به دیدار نهایی، با شکست حریف خود با نتیجه دو بر یک، نخستین مدال طلای تیم را به دست آورد. همچنین رقیه خاوری نیز با چهار پیروزی پیاپی به فینال رسید و با برتری در مسابقه نهایی، دومین مدال طلا را به نام خود ثبت کرد. در عین حال، مروه‌ فتحی‌زاده پس از چهار پیروزی به دیدار نهایی راه یافت، اما با شکست در فینال به مدال نقره بسنده کرد. کسرا شیرزاد و ملیکا علی‌زاده نیز هرکدام یک مدال برنز برای تیم به دست آوردند. محمدجواد حسینی با وجود پیروزی در مسابقه نخست، در دیدار دوم شکست خورد و از کسب مدال بازماند. ستایش عطایی نیز با شکست در نخستین مسابقه از دور رقابت‌ها کنار رفت. در دومین روز مسابقات، تکواندوکاران اهل افغانستان سه مدال دیگر، شامل یک طلا و دو برنز، به مجموعه افتخارات خود افزودند. ابوالفضل علی‌زاده با چهار پیروزی، از جمله برتری در دیدار نهایی، مدال طلای این روز را کسب کرد. یگانه حسینی پس از دو پیروزی و شکست در مسابقه سوم به مدال برنز رسید و شهزاد افضلی نیز با راه‌یابی به مرحله نیمه‌نهایی و شکست در این مرحله، دیگر مدال برنز تیم را به دست آورد. نجمه میرزایی، دیگر نماینده تیم، در نخستین مسابقه شکست خورد و نتوانست به مدال دست یابد. تیم تکواندوی پناهندگان افغانستان در این رقابت‌ها با سرمربیگری فهیم‌الله برکی و سرپرستی ثناالله برکی حضور داشت. ورزشکاران این تیم پیش از مسابقات، تمرینات منظم و تخصصی را برای افزایش آمادگی جسمانی و فنی پشت سر گذاشته بودند.

ادامه مطلب


8 ساعت قبل - 80 بازدید

بخش زنان سازمان ملل متحد، خواستار افزایش سرمایه‌گذاری در پشتیبانی از زنان روستانشین و فراهم‌سازی دسترسی برابر آن‌ها به زمین، آب، منابع مالی و خدمات کشاورزی شده است. این سازمان امروز (سه‌شنبه، ۲۱ میزان) به مناسبت روز جهانی زنان روستانشین، گفته است که زنان در روستاها برای تأمین مواد غذایی، مدیریت منابع آب، حفاظت از تنوع زیستی و احیای زمین‌های تخریب‌شده نقش مهمی دارند. در اعلامیه آمده است که اما حقوق و امکانات آن‌ها با سهم‌‌شان در این بخش‌ها متناسب نیست. بخش زنان سازمان ملل متحد در ادامه تاکید کرده است که زنان روستانشین باید در تدوین سیاست‌های زراعتی و تصمیم‌گیری در‌ باره‌ی بودجه‌های مربوط به تغییرات اقلیمی، حفاظت از محیط زیست و احیای زمین مشارکت داشته باشند. این سازمان از دولت‌ها، موسسه‌های مالی و شریکان توسعه، خواسته است با سرمایه‌گذاری مستقیم برای حمایت از زنان روستانشین و رفع موانع اقتصادی، زمینه‌ی تقویت معیشت و افزایش نقش آن‌ها در حفاظت از منابع طبیعی را فراهم کنند. قابل ذکر است که همه ‌ساله از ۱۵ اکتبر زیر نام «روز جهانی زنان روستانشین» به هدف یادآوری جایگاه و پشتیبانی از آن‌ها گرامی‌داشت می‌شود. در حالی این سازمان خواستار حمایت از زنان می‌شود که حکومت سرپرست پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند.

ادامه مطلب


10 ساعت قبل - 81 بازدید

صفی‌الله رائد، رییس نظارت بر رسانه‎‌‌ها در وزارت اطلاعات و فرهنگ اعلام کرده است که نشرات رادیو بی‌بی‌سی در افغانستان به دلیل «تخطی‌های مکرر» متوقف شده است. سرویس جهانی ‌بی‌بی‌سی با تایید این خبر اعلام کرده است که حکومت سرپرست افغانستان پخش برنامه‌های رادیو بی‌بی‌سی بر روی موج اف ام را در این کشور متوقف کرده است. در اعلامیه آمده است که پخش برنامه‌های رادیویی بی‌بی‌سی به زبان‌های فارسی دری، پشتو و انگلیسی بر روی موج اف ام متوقف شده است. در اعلامیه آمده است که این رسانه برای ادامه کار در افغانستان با مسوولان حکومتی در حال گفتگو است. قابل ذکر است که بی‌بی‌سی در حالی به فعالیت در افغانستان ادامه می‌داد که در پنج سال گذشته زمینه فعالیت بسیاری از رسانه‌های داخلی و خارجی محدود شده بود. سازمان گزارشگران بدون مرز با نشر گزارشی گفته بود که افغانستان در پی سرکوب شدید، سانسور ساختاری و فشارهای امنیتی به «مرکز جهانی تبعید اجباری خبرنگاران» تبدیل شده است. این سازمان تاکید کرده بود که آزادی بیان به پایین‌ترین سطح خود رسیده است.

ادامه مطلب


12 ساعت قبل - 89 بازدید

سازمان جهانی صحت در تازه‌ترین مورد از ثبت ۳۶ مورد ابتلا به ویروس «فلج کودکان وحشی نوع یک» در افغانستان از آغاز سال روان میلادی خبر داده است. این سازمان امروز (سه‌شنبه، ۲۱ میزان) گزارش هفتگی فلج اطفال منطقه مدیترانه شرقی را نشر کرده و یک مورد جدید فلج کودکان در این هفته در افغانستان تایید شده است. در گزارش آمده است که این مورد در ولسوالی سرخ‌رود ننگرهار شناسایی شده و تاریخ آغاز بیماری آن پنجم سپتمبر ۲۰۲۶ گزارش شده است. در این گزارش آمده است که شمار موارد تایید شده‌ی‌ فلج کودکان در افغانستان در ۲۰۲۵ میلادی ۲۱ مورد بود؛ رقمی که در سال روان تا اکنون به ۳۶ مورد افزایش یافته است. قابل ذکر است که فلج کودکان، یک بیماری ویروسی بسیار مسری است که عمدتاً کودکان زیر پنج سال را تهدید می‌کند و در موارد شدید می‌تواند باعث فلج دایمی شود. واکسیناسیون یکی از مهم‌ترین راه‌های پیش‌گیری از این ابتلا به این بیماری است. افغانستان و پاکستان تنها کشورهایی استند که بیماری فلج کودکان، هنوز به گونه‌ی کامل در آن‌ها ریشه‌کن نشده است. بر اساس این گزارش، از آغاز سال ۲۰۲۶ میلادی تا اکنون، در پاکستان چهار مورد مثبت پولیو ثبت شده است. از آغاز سال جاری میلادی تا اکنون، ۷۶ نمونه محیطی مثبت ویروس پولیو در افغانستان و ۱۲۹ نمونه محیطی مثبت در پاکستان شناسایی شده است. نمونه‌های محیطی مثبت نشان‌دهنده گردش ویروس در جامعه هستند، حتی اگر همه افراد آلوده دچار بیماری نشوند. سازمان‌های بین‌المللی گزارش دادند که محدودیت‌ها بر اجرای کارزارهای واکسیناسیون یکی از عوامل مهم افزایش خطر شیوع پولیو در افغانستان است.

ادامه مطلب


14 ساعت قبل - 97 بازدید

رسانه‌های ایران در تازه‌ترین مورد گزارش داده‌اند که یک دختر ۱۵ ساله افغانستان به‌ نام شریفه، از سوی همسر ۲۲ ساله‌اش در مشهد مورد لت‌وکوب شدید قرار گرفت و جان باخت. سایت خبری هم‌شهری آنلاین با نشر گزارشی گفته است که پولیس مشهد همسر شریفه را که پس از این رویداد فرار کرده بود، بازداشت کرده است. در گزارش آمده است که این رویداد پس از آن رخ داده که شریفه تصویری از خود را برای یکی از دوستانش که از بستگان او نیز بود، می‌فرستد. پس از این که این دوست از عکس شریفه تعریف می‌کند، همسر او با دیدن این پیام‌ها خشم‌گین شده و شریفه را مورد لت‌وکوب قرار داده است. در گزارش آمده است که این مرد ۲۲ ساله ابتدا شریفه را با مشت‌ولگد زده و سپس با سیم شارژر تلفن به او ضربه وارد کرده است. سایت خبری هم‌شهری آنلاین تاکید کرد که وضعیت جسمی این دختر نوجوان پس از لت‌وکوب وخیم شده و به شفاخانه هاشمی‌نژاد مشهد منتقل شده است. در گزارش آمده است که شریفه چهار روز در شفاخانه بستری بود، اما با وجود تلاش پزشکان جان باخت. بررسی‌های ابتدایی نشان داد که او بر اثر خون‌ریزی مغزی جان خود را از دست داده است. همچنان، آثار ضربات شلاق و کبودی در بخش‌های مختلف بدن او مشاهده شده است. پس از گزارش مرگ مشکوک این دختر نوجوان به پولیس، مقام‌های قضایی و مأموران جنایی ایران، تحقیقات را آغاز کردند. مأموران برای بازجویی از همسر شریفه به محل سکونت این زوج در شهرک شهید رجایی مشهد رفتند، اما او از محل فرار کرده بود. سرانجام، مأموران او را در خانه‌ای در بلوار مصلی مشهد شناسایی و بازداشت کردند. به گزارش هم‌شهری آنلاین، این مرد پس از بازداشت، قتل همسرش را پذیرفته و انگیزه خود را اختلاف‌های خانوادگی عنوان کرده است؛ سپس در حضور مقام‌های قضایی و طب عدلی، صحنه رویداد را بازسازی کرد و پس از آن به زندان انتقال یافت. تحقیقات در باره‌ی این پرونده به دستور مقام‌های قضایی مشهد ادامه دارد.

ادامه مطلب


15 ساعت قبل - 90 بازدید

اداره مبارزه با حوادث طبیعی حکومت سرپرست در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که در یک سال گذشته، ۶۷۹ تن در اثر رویدادهای طبیعی در افغانستان جان باخته‌اند. محمد یوسف حماد، سخنگوی این اداره همزمان با روز جهانی کاهش خطر بلایای طبیعی گفته است که در این مدت یک‌هزار و ۶۳۴ تن دیگر نیز زخمی شدند. وی در ادامه تاکید کرده است که چهار هزار و ۴۷۰ خانه به‌گونه کامل تخریب شدند. او افزوده است که در این مدت ۷ هزار و ۶۶۴ خانه دیگر به‌گونه قسمی تخریب شده‌اند. این در حالی است که روز جهانی کاهش خطر بلایای طبیعی هر سال در ۱۳ اکتوبر، به‌منظور افزایش آگاهی عمومی و تقویت آماده‌گی جوامع در برابر حوادث طبیعی بزرگداشت می‌شود. قابل ذکر است که مجمع عمومی سازمان ملل متحد این روز را در سال ۱۹۸۹ به رسمیت شناخت و در سال ۲۰۰۹، ۱۳ اکتوبر را تاریخ رسمی گرامی‌داشت آن تعیین کرد.

ادامه مطلب


17 ساعت قبل - 81 بازدید

صوفیه سروری، ورزشکار رزمی اهل افغانستان افغانستان، در رقابت‌های بین‌المللی گرپلینگ «Grappling Industries» در شهر نورنبرگ آلمان، در دو بخش «GI» و «NOGI» به دو مدال طلا دست یافت. سروری در حساب کاربری فیسبوک خود نوشته است که روز ۱۱ اکتوبر در هر دو بخش مسابقات به میدان رفت و با ثبت چهار پیروزی، تمام حریفان خود را با استفاده از فن تسلیم‌کردن یا «سبمیشن» شکست داد. او عملکرد درخشانش موفق شد در هر دو رشته بر سکوی نخست ایستاده و دو مدال طلا به دست آورد. او در نخستین رقابت مقابل النا پرانتل سالچنر از اتریش به پیروزی رسید. صوفیه سروری در مسابقه دوم برابر فلن زاخاریا برنده شد. ورزشکار در دیدار سوم از سد ورونیکا مالتسف از آلمان گذشت و در مسابقه چهارم هم ورونیکا مالتسف آلمانی را مغلوب کرد. سروری این دستاورد ورزشی را به دختران افغانستان تقدیم کرده است. قابل ذکر است که این نخستین موفقیت مهم بین‌المللی صوفیه سروری در ماه‌های اخیر نیست. او در ۲۲ سنبله ۱۴۰۵ نیز در رقابت‌های آماتور گرپلینگ قهرمانی جهان در شهر کراکوف پولند، با کسب سه پیروزی پیاپی مدال طلا را به دست آورده بود. رقابت‌های قهرمانی جهان گرپلینگ آماتور و حرفه‌ای ADCC سال ۲۰۲۶ میلادی از ۱۱ تا ۱۳ سپتامبر در کراکوف برگزار شد. در حالی صوفیه سروری برنده دو مدال طلا می‌شود که زنان و دختران در سراسر افغانستان از رشته‌های ورزشی منع شدند.

ادامه مطلب


1 روز قبل - 129 بازدید

گاهی دردناک‌ترین لحظه‌های زندگی زمانی فرا می‌رسند که انسان هنوز آرزو دارد، اما راه رسیدن به آرزوهایش را بسته می‌بیند. مریم، دختر هفده‌ساله‌ای از افغانستان، هر روز با چنین احساسی از خواب بیدار می‌شود. او روزگاری صبح‌ها با شوق کتاب‌هایش را در بکس می‌گذاشت و به مکتب می‌رفت، اما اکنون بیشتر روزهایش میان کارهای خانه، نگرانی‌های خانواده و نگاه کردن به کتاب‌هایی می‌گذرد که مدت‌هاست فرصت استفاده از آن‌ها را مانند گذشته ندارد. مریم از شاگردان علاقه‌مند به آموزش بود و آرزو داشت در آینده داکتر شود. او می‌خواست روزی به بیمارانی کمک کند که به دلیل فقر توانایی پرداخت هزینه‌های درمان را ندارند و برای خانواده‌اش نیز تکیه‌گاهی باشد. وقتی از آینده سخن می‌گفت، با امید از روزی یاد می‌کرد که بتواند وارد دانشگاه شود و به هدفی که سال‌ها برای آن تلاش کرده بود، برسد. اما با محروم شدن دختران از ادامه آموزش بالاتر از صنف ششم، زندگی او نیز مانند هزاران دختر دیگر تغییر کرد. در آغاز باور داشت که این وضعیت موقتی است و به‌زودی دوباره به مکتب بازخواهد گشت، اما هرچه زمان گذشت، امیدش به بازگشت زودهنگام کم‌رنگ‌تر شد. اکنون مریم در کنار مادرش بیشتر وقت خود را صرف کارهای خانه می‌کند. پدرش کار دایمی ندارد و مشکلات اقتصادی خانواده، زندگی را برای همه دشوار ساخته است. او گاهی هنگام انجام کارهای روزمره به هم‌صنفی‌های سابقش فکر می‌کند و از خود می‌پرسد که اگر مکتب‌ها بسته نمی‌ماندند، اکنون در کدام صنف می‌بود و چقدر به آرزوهایش نزدیک‌تر می‌شد. با وجود این، تلاش می‌کند درس‌های گذشته را فراموش نکند و هرگاه فرصت پیدا کند، کتاب‌هایش را باز می‌کند و به خواندن ادامه می‌دهد؛ هرچند می‌داند که مطالعه در خانه نمی‌تواند جای آموزگار، صنف درس و فرصت آموزش منظم را بگیرد. گاهی مریم هنگام ورق زدن کتاب‌هایش مکث می‌کند و به درس‌هایی می‌اندیشد که قرار بود در صنف‌های بالاتر بیاموزد. نام مضمون‌ها، تمرین‌های نیمه‌تمام و یادداشت‌هایی که با دقت در کتابچه‌هایش نوشته بود، او را به روزهایی می‌برند که آینده برایش روشن‌تر به نظر می‌رسید. در آن روزها، مشکلات زندگی نیز وجود داشت، اما مریم باور داشت که با درس خواندن می‌تواند راهی برای تغییر شرایط خود و خانواده‌اش پیدا کند. اکنون این باور با پرسش‌های بی‌پاسخ همراه شده است: چگونه می‌تواند دانش خود را گسترش دهد؟ چگونه برای ورود به دانشگاه آماده شود؟ و اگر روزی فرصت بازگشت به مکتب فراهم شود، چگونه می‌تواند فاصله‌ای را که در این مدت میان او و آموزش ایجاد شده است، جبران کند؟ با این همه، مریم هنوز نمی‌خواهد کتاب‌هایش را کنار بگذارد. گاهی مطالب گذشته را مرور می‌کند، موضوع‌هایی را که برایش دشوار بوده‌اند دوباره می‌خواند و در ذهن خود درس‌هایی را تصور می‌کند که دوست داشت از آموزگارش بیاموزد. این تلاش‌ها شاید نتوانند جای آموزش رسمی را بگیرند، اما نشان می‌دهند که علاقه او به آموختن هنوز زنده است. مریم بیش از هر چیز به فرصتی نیاز دارد تا این علاقه را به دانشی گسترده‌تر و توانایی‌هایی عملی تبدیل کند؛ فرصتی که بتواند مسیر آینده‌اش را دوباره پیش رویش قرار دهد. مشکلات مریم تنها به محرومیت از آموزش خلاصه نمی‌شود. نگرانی از آینده، فقر خانواده و نامعلوم بودن فرصت‌های کاری نیز بر زندگی او سایه انداخته است. گاهی احساس می‌کند روزهایش بدون آن‌که قدمی به سوی آرزوهایش بردارد، سپری می‌شوند. او نمی‌خواهد باری بر دوش خانواده‌اش باشد؛ برعکس، آرزو دارد روزی بتواند با دانش و مهارت خود به آنان کمک کند. با این حال، وقتی درباره آینده فکر می‌کند، نمی‌داند چگونه می‌تواند به هدفش برسد، در حالی که ابتدایی‌ترین فرصت برای ادامه آموزش از او گرفته شده است. فراتر از آرزوی داکتر شدن، آنچه مریم می‌خواهد، داشتن حق انتخاب در زندگی است. او می‌خواهد بتواند درباره آینده‌اش تصمیم بگیرد، توانایی‌های خود را بشناسد و برای رسیدن به هدف‌هایش تلاش کند. آموزش برای او فقط راهی برای به دست آوردن یک وظیفه یا کسب درآمد نیست؛ آموزش فرصتی است برای شناخت جهان، پرورش اندیشه، افزایش اعتماد به نفس و مشارکت در زندگی اجتماعی. محرومیت از این فرصت، تنها یک دختر را از درس خواندن بازنمی‌دارد، بلکه بخشی از امکان رشد و شکوفایی او را نیز محدود می‌کند. وقتی دختران نتوانند دانش و مهارت‌های خود را گسترش دهند، جامعه نیز از توانایی‌هایی محروم می‌شود که می‌توانستند در بهبود وضعیت خانواده‌ها، پیشرفت اقتصادی و حل مشکلات اجتماعی نقش داشته باشند. با فرارسیدن روز جهانی دختر، مریم بیش از گذشته به زندگی خود و دخترانی می‌اندیشد که در شرایط مشابه قرار دارند. او می‌داند که دختران بسیاری در افغانستان، با وجود علاقه و توانایی، از ادامه آموزش محروم مانده‌اند و در کنار آن با مشکلات اقتصادی، محدودیت‌های اجتماعی و نگرانی درباره آینده روبه‌رو هستند. مریم آرزو دارد روزی برسد که هیچ دختری به دلیل دختر بودن از مکتب بازنماند و همه بتوانند بدون ترس از آینده، برای رسیدن به اهداف خود تلاش کنند. برای مریم، روز جهانی دختر تنها یک مناسبت در تقویم نیست؛ این روز یادآور آرزوهایی است که هنوز در انتظار فرصت تحقق یافتن هستند. او هنوز کتاب‌هایش را نگه داشته و امیدوار است روزی دوباره بکس خود را بردارد و به مکتب برگردد. مریم می‌خواهد درس بخواند، وارد دانشگاه شود و به انسانی تبدیل شود که همیشه آرزویش را داشته است. داستان او، روایت دختری است که با وجود دشواری‌های زندگی، هنوز از آینده دست نکشیده است؛ دختری که بیش از هر چیز، فرصت می‌خواهد تا بتواند توانایی‌هایش را نشان دهد و خودش برای زندگی‌اش تصمیم بگیرد. امید مریم تنها به بازگشت به صنف درس محدود نمی‌شود؛ او می‌خواهد روزی بتواند با آموخته‌هایش برای دیگران نیز مفید باشد. در ذهن خود، آینده‌ای را تصور می‌کند که در آن دختران بتوانند آزادانه درس بخوانند، استعدادهایشان را پرورش دهند و بدون آن‌که مجبور باشند میان آرزوهایشان و شرایط دشوار زندگی یکی را انتخاب کنند، مسیر دلخواه خود را بسازند. او باور دارد که اگر فرصت آموزش دوباره فراهم شود، دخترانی مانند او می‌توانند با تلاش و پشتکار، بخش زیادی از فاصله ایجادشده را جبران کنند. البته این مسیر به حمایت خانواده‌ها، دسترسی به امکانات آموزشی و فراهم شدن فرصت‌های واقعی برای ادامه تحصیل نیاز دارد. امید به تنهایی نمی‌تواند دروازه‌های بسته را باز کند، اما می‌تواند انگیزه‌ای باشد تا انسان در برابر دشواری‌ها تسلیم نشود و برای رسیدن به فردایی بهتر آماده بماند. در روز جهانی دختر، داستان مریم یادآور این است که هر دختر حق دارد آموزش ببیند، آرزو داشته باشد و برای ساختن آینده خود فرصت پیدا کند. دختران افغانستان به جای وعده‌های تکراری، به فرصت‌های واقعی برای آموزش، رشد و زندگی با عزت نیاز دارند؛ زیرا هیچ جامعه‌ای نمی‌تواند از آینده‌ای روشن سخن بگوید، در حالی که دخترانش از حق آموختن محروم باشند. نویسنده: سارا کریمی

ادامه مطلب


1 روز قبل - 87 بازدید

یونیسف یا صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که در ماه آگست سال جاری میلادی ۱.۳ میلیون کودک را در افغانستان از نظر سوءتغذیه بررسی کرده است. یونیسف با نشر گزارشی گفته است که از این میان ۱۱۱ هزار و ۹۹ کودک مبتلا به سوءتغذیه بستری شدند. در ادامه آمده است که ۵۸ هزار و ۸۹۱ نفر از این کودکان مبتلا به سوءتغذیه حاد و ۴۲ هزار و ۹۱۵ کودک دیگر مبتلا به سوءتغذیه حاد متوسط با خطر بلند بودند. همچنین یونیسف در بخشی از گزارشش تاکید کرد که ۳.۷ میلیون کودک در افغانستان با خطر ابتلا به سوءتغذیه مواجه هستند که از میان آنان حدود یک میلیون کودک در معرض خطر ابتلا به سوءتغذیه حاد و تهدیدکننده‌ی زندگی قرار دارند. یونیسف گفته است که کودکان زیر دو سال حدود ۸۳ درصد از موارد سوءتغذیه حاد را تشکیل می‌دهند، در حالی که حدود ۴۰ درصد از کودکانی که به‌دلیل سوءتغذیه حاد و عوارض صحی بستری می‌شوند، کودکان زیر شش ماه هستند. این نهاد افزوده است که ناامنی غذایی همچنان یکی از عوامل اساسی این وضعیت است و پیش‎بینی می‌شود که بین اپریل و سپتامبر سال جاری میلادی، ۱۳.۸ میلیون نفر در افغانستان با ناامنی حاد غذایی در سطح بحران یا بدتر از آن مواجه شوند. در گزارش آمده است که در ماه آگست برای ۱۸۹ هزار و ۳۵۰ فرد مراقبت‌کننده‌ی کودکان خدمات مشاوره‌ای تغذیه ارائه کرده و برای ۱۲۱ هزار و ۷۱۴ زن حامله نیز مکمل‌های متعدد «مایکرونیوترنیت» ارائه کرده است. یونیسف تصریح کرد که ۸۰ کارمند صحی را در مورد جلوگیری و مدیریت سوءتغذیه و ۱۰۳ کارمند دیگر را در زمینه‌ی تغذیه مادر، شیرخوار و کودک خردسال آموزش داده است. صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد در عین حال به کاهش بودجه برای خدمات بشردوستانه اشاره کرده و گفته است که تا ماه آگست تنها ۲۹.۷ درصد از بودجه‌ی مورد نیاز حمایت بشردوستانه در افغانستان در سال ۲۰۲۶ تأمین شده بود. این نهاد گفته است که کمبود بودجه باعث بسته شدن مراکز ارائه‌ی خدمات، تعلیق کمک‌ها، کاهش پوشش جغرافیایی و اختلال در پروسه‌های اکمالاتی شده است. آنان بر ارائه‌ی کمک‌های فوری مالی برای جلوگیری از تشدید بیشتر بحران بشردوستانه در افغانستان تأکید کرده‌اند.

ادامه مطلب