نشست شورای امنیت سازمان ملل متحد درباره‌ی افغانستان شام امروز (چهارشنبه، ۲۸ سنبله) در مقر این سازمان برگزار می‌شود. در این نشست، رزا اوتنبایوا، فرستاده‌ی ویژه دبیرکل سازمان ملل متحد و رییس یوناما درباره‌ی وضعیت افغانستان صحبت می‌کند. یوناما با نشر اعلامیه‌ای گفته است که این نشست ساعت ۶:۳۰ دقیقه‌ی شام به وقت کابل برگزار خواهد شد. شورای امنیت آخرین بار در اول ماه سرطان درباره‌ی افغانستان تشکیل جلسه داده بود. انتظار می‌رود رییس یوناما در نشست امروز درباره‌ی بحران بشری افغانستان زیر حاکمیت حکومت سرپرست و نقض حقوق بشر صحبت کند. قابل ذکر است که حکومت سرپرست پس از حاکمیت خود بر افغانستان محدودیت شدیدی علیه زنان و دختران وضع کرده‌اند. حکومت سرپرست پس از بازگشت به قدرت در افغانستان، دختران بالاتر از صنف ششم را از تحصیل محروم و سپس دانش‌جویان دختر را از رفتن به دانشگاه‌ها دولتی و خصوصی و آموزشگاه‌های خصوصی منع کردند. سازمان ملل متحد و جامعه‌ی جهانی در سه سال اخیر بارها خواستار لغو ممنوعیت حق آموزش و کار زنان در افغانستان شده‌اند، اما حکومت سرپرست تا اکنون به این خواست‌ها اعتنا نکرده است. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. همچنین به تازگی، قانون جدید امر به معروف و نهی از منکر حکومت فعلی حتا صدای زنان را «عورت» عنوان کرده است. بخش زنان سازمان ملل پیش از این نیز گفته بود که محدودیت‌ها بر زنان تاثیر مخربی بر زندگی آنان در افغانستان داشته است.

آنتونیو گوترش، دبیر کل سازمان ملل متحد اعلام کرده است که جورجت گانیون را به‌عنوان معاون سیاسی دفتر یوناما در کابل تعیین کرده است. سازمان ملل شب گذشته (سه‌شنبه، ۱۳ سنبله) با نشر بیانیه‌ای گفته است که خانم گانیون بیش از ۲۸ سال در حوزه صلح، حقوق ‌بشر و کمک‌های بشری در کشورهای مختلف کار کرده است. در بیانیه آمده است که جورجت گانیون از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۵ میلادی مدیر حقوق‌‌ بشر یوناما در کابل بود. خانم گانیون که شهروند کانادا است، از سال ۲۰۲۱ به این‌سو به‌عنوان نماینده ویژه دبیر کل سازمان در امور لیبیا و هماهنگ‌کننده کمک‌های بشردوستانه در این کشور خدمت کرده است. پیش از این مارکوس پوتزل به‌عنوان معاون سیاسی دفتر هیأت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان (یوناما) کار می‌کرد. در حالی یک حقوق‌دان زن معاون سیاسی یوناما در کابل گماشته می‌شود که  حکومت سرپرست پس از بازگشت به قدرت در افغانستان، دختران بالاتر از صنف ششم را از تحصیل محروم و سپس دانش‌جویان دختر را از رفتن به دانشگاه‌ها منع کردند. باید گفت که محدودیت‌‌های حکومت فعلی، باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش باز بماند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. همچنین به تازگی، قانون جدید امر به معروف و نهی از منکر حکومت فعلی حتا صدای زنان را «عورت» عنوان کرده است. بخش زنان سازمان ملل پیش از این نیز گفته بود که محدودیت‌ها بر زنان تاثیر مخربی بر زندگی آنان در افغانستان داشته است.

ایندریکا راتوات، معاون دفتر نمایندگی سازمان ملل متحد در افغانستان می‌گوید مشارکت کامل و فراگیر زنان و مردان در فعالیت‌های بشردوستانه برای این کشور حیاتی است. آقای راتوات با اشاره به محدودیت‌های شدید حکومت سرپرست علیه زنان و دختران گفت که محدودیت‌های حکومت علیه فعالیت زنان در عرصه عمومی، چالش‌های جدیدی ایجاد کرده که باید بر آنها غالب شد. او در یک نوار تصویری که در حساب کاربری ایکس یوناما نشر شده، به مناسبت روز جهانی بشردوستی گفته است که اگر جامعه‌ی جهانی در راستای حمایت و مشارکت زنان در خط مقدم فعالیت‌های بشردوستانه ناکام شود، در واقع در ارائه خدمات بشردوستانه به مردم شکست خورده است. معاون دفتر نمایندگی سازمان ملل تاکید کرد که امدادگران زن و مرد همچنان ستون فقرات فعالیت‌های بشردوستانه در افغانستان‌ هستند. به گفته‌ی او، اکنون بیش از هر زمانی نیاز است که جهان حمایت از امدادگران و توانمندسازی آنها را تضمین کند. آقای راتوات گفته است که بدون امدادگران، به ويژه امدادگران زن، زندگی و رفاه میلیون نفر در معرض خطر قرار خواهد گرفت. قابل ذکر است که پیشتر اوچا یا دفتر هماهنگ‌کننده کمک‌های بشردوستانه سازمان ملل در اعلامیه‌ی به مناسبت روز جهانی بشردوستی افغانستان را یکی از خطرناک‌ترین کشورهای جهان برای امدادگران توصیف کرد. در اعلامیه اوچا آمده است که هم اکنون بیش از ۳۵ هزار کارمند سازمان‌های غیردولتی، محلی و بین‌المللی برای ارائه خدمات آموزشی، ماین‌زدایی، کمک‌های غذایی، مراقبت‌های بهداشتی و حفاظت روانی در افغانستان کار می‌کنند.

یوناما یا دفتر هیأت معاونت سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که کار کودکان یکی از اولویت‌های نگران‌کننده در افغانستان است. یوناما با نشر پیامی در حساب کاربری فیس‌بوکش خود به مناسبت روز جهانی مبارزه با کار کودکان (World Day Against Child Labor) گفته است که براساس تخمین‌های کمیسیون سابق حقوق بشر در سال ۲۰۱۸ میلادی، بیش‌ از نیم کودکان افغانستان بین سنین پنج تا ۱۷ سال مشغول کار اند. در ادامه آمده است: «افغانستان پراهمیت‌ترین کنوانسیون‌ها در مورد جلوگیری و رسید‌گی به کار کودکان را تصویب کرده است، همچنان این کشور در سال ۲۰۱۹ میلادی استراتیژی ملی در راستای مبارزه با کار کودکان را به منصه اجرا گذاشت.» ۱۲ جون از سوی نهادهای بین‌المللی به عنوان روز جهانی مبارزه با کار کودکان انتخاب شده است. سازمان جهانی کار این روز را در سال ۲۰۰۲ میلادی به منظور افزایش آگاهی و جلوگیری از کار اجباری کودکان نام‌گذاری کرده است. همچنین روز گذشته (چهارشنبه، ۲۳ جوزا) اوچا یا دفتر هماهنگ‌کننده‌ی کمک‌های بشردوستانه‌ی سازمان ملل متحد اعلام کرده است که ۱۹ درصد کودکان در افغانستان کودکان کار هستند. دفتر هماهنگ‌کننده‌ی کمک‌های بشردوستانه‌ی سازمان ملل متحد می‌گوید که نگرانی جدی درباره‌ی رفاه و آینده‌ی کودکان کار وجود دارد. این نهاد تاکید کرد: «ما باید با هم کار کنیم تا اطمینان حاصل کنیم که هر کودکی فرصت یادگیری و رشد در یک محیط امن را دارد.» این روز در حالی فرا می‌رسد که میلیون‌ها کودک در افغانستان زیر حاکمیت حکومت سرپرست در وضعیت رکود بازار کار، مجبور به کارهای شاق شده‌اند.

یوناما یا دفتر هیأت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان به‌مناسبت «روز جهانی آگاهی از خطرات ماین و همکاری در امور ماین‌پاکی» اعلام کرده است که ماین‌ها و مهمات منفجرنشده هنوز در سراسر افغانستان پراکنده‌اند و زندگی شهروندان این کشور، به‌ویژه کودکان را تهدید می‌کند. یوناما امروز (پنج‌شنبه، ۱۶ حمل) با نشر ویدیویی در حساب کاربری فیس‌بوک خود گفت که در طول چند دهه درگیری، نزدیک به ۴۵ هزار شهروند افغانستان براثر انفجار ماین‌ها جان‌ باخته‌ یا زخمی شدند. دفتر هیأت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان تاکید کرد که دفتر ماین‌پاکی سازمان ملل متحد بیش از سه هزار کیلومتر زمین را در افغانستان از ماین‌ها پاکسازی کرده‌ است. این نهاد تاکید کرد: «اما مهمات و ماین‌های منفجرنشده هنوز هم در سراسر افغانستان پراکنده افتاده‌اند و جوامع، به‌خصوص اطفال را تهدید می‌کنند؛ درحالی‌که آنان به‌دنبال بازسازی زندگی خود هستند.» یوناما خواستار اتحاد برای افزایش آگاهی در مورد خطرات ماین و مواد انفجاری باقی‌مانده از جنگ و حمایت از کار ماین‌پاکی در این کشور شده است. همچنین آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل متحد نیز با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود گفته است: «ماین‌های زمینی، مهمات انفجاری و بقایای جنگ، میلیون‌ها نفر را که در درگیری‌های مسلحانه گرفتار شده‌اند، مستقیما تهدید می‌کنند؛ از افغانستان گرفته تا سودان، اوکراین و غزه.» او افزود: «کشوربه‌کشور، جامعه‌به‌جامعه، بیایید جهان را از شر این سلاح‌ها خلاص کنیم؛ یک‌بار برای همیشه.» از سویی هم، اوچا یا نهاد هماهنگ‌کننده کمک‌های بشردوستانه سازمان ملل متحد در افغانستان اعلام کرده است که از جنوری سال ۲۰۲۲ میلادی تا فبروری ۲۰۲۴ میلادی دست‌کم یک هزار و ۴۰۱ تن در افغانستان قربانی انفجار ماین و مواد منفجره شدند. این نهاد با نشر گزارشی گفته است که حدود چهار میلیون تن در افغانستان با خطر ماین و مواد منفجره روبرو هستند. اوچا تاکید کرد که ۸۶ درصد از قربانیان انفجار ماین و مواد منفجره در کشور کودکان هستند. افغانستان به‌دلیل تجربه‌ی چندین دهه جنگ، یکی از آلوده‌ترین کشورها به ماین و مواد انفجاری باقی‌مانده از جنگ است. انفجار این ماین‌ها و مواد انفجاری هرازگاهی جان شهروندان کشور، به‌ویژه کودکان را می‌گیرد. در تازه‌ترین مورد، در روزهای اخیر براثر انفجار ماین در ولایت‌های هرات و غزنی ۱۰ کودک جان باختند.

یوناما یا دفتر نمایندگی سازمان ملل متحد در افغانستان اعلام کرده است که ده‌ها هزار غیرنظامی به شمول زنان و کودکان در افغانستان بر اثر ماین‌های زمینی و مواد منفجره‌‌ی باقی‌مانده از جنگ، کشته و یا زخمی شدند. یوناما، امروز (دوشنبه، ۱۳ حمل)، با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که شرکای مین‌پاکی آنان، سه و هزار و ۱۱ کیلومتر مربع زمین را از وجود ماین‌ها پاک‌سازی کرده است. این نهاد با اشاره به آمار بلند قربانیان تاکید کرد که برای حفاظت غیر نظامیان به کارهای بیشتری نیاز است. این در حالی است که در تاز‌ترین مورد ۱۰ کودک در ولایات غزنی و هرات در اثر انفجار ماین کشته و ۵ کودک دیگر زخمی شدند. باید گفت که به دلیل چندین دهه جنگ، بخشی از اراضی افغانستان آلوده به ماین و مواد انفجاری به جامانده از جنگ است. انفجار این گونه مهمات هرازگاهی از شهروندان این کشور به ویژه کودکان قربانی می‌گیرد. براساس آمارهای موجود بیش از ۶۰۰ کیلومتر مربع خاک افغانستان ملوث به ماین و مهمات انفجاری است. با این وجود کمیته صلیب سرخ نیز گفته بود که در جریان سال گذشته‌ی میلادی ۹۹۵ نفر در نتیجه‌ی انفجار ماین و مهمات منفجرناشده در افغانستان کشته یا زخمی شده‌اند. از این میان، ۹۷ درصد غیرنظامیان و ۵۶ درصد از مجموع کل آنان، کودکان هستند که در پی ۴۵۰ انفجار ماین و مهمات منفجرناشده در افغانستان کشته یا زخمی شده‌اند. همچنین گفته شده که ۱۳ درصد از نفوس افغانستان از معلولیت رنج می‌برند.

همزمان با آغاز سال جدید تعلیمی در افغانستان، یوناما یا دفتر هیأت معاونت سازمان ملل متحد خواستار پایان دادن به ممنوعیت آموزش دختران توسط حکومت سرپرست شده است. یوناما این اظهارات را با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود مطرح کرده و گفت که بیش از ۹۰۰ روز می‌شود که دختران بالاتر از صنف ششم از حضور در مکاتب و دانشگاه‌ها منع شده‌اند. دفتر هیأت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان تاکید کرد: «از [حکومت فعلی] می‌خواهیم که به این ممنوعیت غیرقابل‌توجیه و آسیب‌رسان پایان دهند.» یوناما افزود که آموزش برای همه به هدف صلح و رفاه ضروری است. در حالی یوناما خواستار بازگشایی مکاتب می‌شود که حکومت سرپرست به عنوان دولت حاکم در افغانستان آموزش دختران بالاتر از صنف ششم را ممنوع کرده است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش باز بماند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. علی‌رغم واکنش‌ها و محکومیت‌های جهانی، حکومت سرپرست تا اکنون از تصمیم‌شان درباره‌ی آموزش زنان و دختران عقب‌نشینی نکرده‌اند. حکومت فعلی کار زنان در ادارات دولتی و غیردولتی را نیز منع کرده است. براساس آمارهای سازمان ملل متحد، براثر این دستورات حکومت فعلی بیش از دو میلیون دختر در افغانستان از آموزش و تحصیل بازمانده‌اند.

بخش زنان سازمان ملل متحد (UN Women)، به ادامه‌ی حمایت‌های خود از زنان و دختران در تحت حاکمیت حکومت سرپرست تاکید کرده و گفت که از تقویت صدای زنان و دختران افغانستانی دست بردار نیست. این نهاد با باز نشر گزارش جدید یوناما یا دفتر نمایندگی سازمان ملل در افغانستان نوشته است: «همچنان از زنان افغانستانی می‌پرسیم که چه امیدی دارند، از چه چیزی می‌ترسند و تصمیم‌گیرندگان چگونه می‌توانند از آنان حمایت کنند؟» این در حالی است که یوناما روز (جمعه، ۲۸ دلو) نتایج پژوهش تازه‌اش در مورد وضعیت افغانستان را منتشر کرد. بر اساس گزارش یوناما بزرگ‌ترین نگرانی زنان به رسمیت‌شناسی حکومت سرپرست در سطح بین‌المللی است. این زنان بر این باور هستند که به رسمیت‌شناسی حکومت فعلی باعث تشدید بحران حقوق زنان و همچنان افزایش محدودیت‌ها بر آنان خواهد شد. در گزارش آمده است که بیشتر زنان به‌ویژه پس از بازداشت‌های اخیر حکومت فعلی در بیرون از منزل احساس ناامنی می‌کنند و از سوی مردان در خانه به مجری تطبیق‌کننده‌ی سیاست‌های حکومت فعلی تبدیل شده است. بخش زنان سازمان ملل در حالی از ادامه‌ی حمایت از زنان و دختران افغانستان صحبت می‌کند که حکومت سرپرست در بیش از دو سال حاکمیت شان در افغانستان بدون در نظر داشت هیچ‌یک از خواست‌های جامعه‌ی جهانی، محدودیت‌ها بر زنان را با گذشت هر روز تشدید کرده است.

یوناما دفتر هیأت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان با نشر یک گزارش جدید، گفته است که ۷۰ درصد از زنان و دختران در افغانستان از آزار و اذیت توسط حکومت سرپرست می‌ترسند. یوناما در این گزارش می‌گوید که ترس در میان زنان و دختران پس از اجرای «خودسرانه و شدید» دستور حجاب از سوی حکومت فعلی به دشت افزایش یافته است. در ادامه آمده است که جهت تهیه این گزارش با ۷۴۵ زن در ۳۴ ولایت افغانستان گفتگو صورت گرفته و زنان گفته‌اند که اجرای این دستور آزار و اذیت در فضای عمومی را افزایش داده و توانایی آنان را برای ترک خانه، بیشتر از پیش محدود کرده است. یوناما می‌گوید که زنان از دستگیری، ننگ طولانی‌مدت و شرم ناشی از بازداشت توسط پولیس حکومت سرپرست به شدت می‌ترسند. همچنین آمده است که به‌دلیل فشارهای اجتماعی و دستورات حکومت سرپرست مبنی بر حفظ ناموس، مردان اکنون به مجریان قوانین حکومت در خانواده تبدیل شدند. در گزارش یوناما آمده است که ۵۷ درصد از زنان گفته‌اند که وقتی بدون محرم مرد از خانه بیرون شوند، احساس ناامنی می‌کنند. زنان مصاحبه‌کننده گفته‌اند که خطر امنیتی و سطح اضطراب آن‌ها زمانی‌که یک فرمان جدید از سوی حکومت سرپرست به‌صورت خاص زنان را هدف قرار می‌دهد، افزایش می‌یابد. در کنار آن، ۴۴ درصد از زنان می‌گویند که زمانی که از خانه با یک محرم مرد خارج می‌شوند «کاملا» احساس امنیت می‌کنند و ۴۷ درصد دیگر «تاحدودی» احساس امنیت می‌کنند. [caption id="attachment_10699" align="aligncenter" width="616"] عکس: یوناما[/caption] دفتر هیأت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان به نقل از زنان نوشته است که اعضای مرد خانواده‌‌های آنان نیز می‌ترسند و تمایلی به ترک خانه با اعضای زن خانواده ندارند؛ زیرا این امر آن‌ها را در معرض آزار و اذیت‌ حکومت سرپرست قرار می‌دهد. یوناما تاکید کرد که رفتارهای حکومت سرپرست باعث کاهش اعتماد اجتماعی شده و حدود ۹۶ درصد از زنان گفته‌اند که به اکثر مردم، از جمله همسایه‌های شان، نمی‌توانند اعتماد کنند. زنان و به رسمیت‌شناسی حکومت سرپرست دفتر هیأت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان افزود که ۶۷ درصد از زنان گفته‌اند که به رسمیت‌شناسی حکومت سرپرست تأثیر قابل توجهی بر زندگی آنان خواهد داشت. آنان می‌گویند که به رسمیت‌شناسی حکومت فعلی می‌تواند بحران حقوق‌ زنان را تشدید کند و خطر تقویت و گسترش محدودیت‌های موجود توسط حکومت فعلی را افزایش دهد. یوناما می‌گوید که ۳۲ درصد از زنان معتقد هستند که به رسمیت‌شناسی حکومت فعلی پس از لغو تمام محدودیت‌ها علیه زنان و دختران از سوی حکومت صورت گیرد، ۲۵ درصد گفته‌اند که پس از لغو محدودیت‌های خاص علیه زنان و ۲۸ درصد دیگر گفته‌اند که در هر صورت و تحت هیچ شرایطی نباید حکومت فعلی به رسمیت شناخته شوند. [caption id="attachment_10700" align="aligncenter" width="670"] عکس: یوناما[/caption] زنان و مشارکت در تصمیم‌گیری در جامعه در گزارش یوناما آمده است که تنها یک درصد از زنان گفته‌اند که در تصمیم‌گیری‌های جامعه تأثیرگذار هستند و سایر آنان‌ گفته‌اند که هیچ تأثیری بر این تصمیم‌گیری‌ها ندارند. یوناما گفته است که در جنوری سال ۲۰۲۳ میلادی، ۱۷ درصد زنان گفته بودند که در تصمیم‌گیری‌های جامعه تاثیرگذار هستند. زنان و دختران می‌گویند که نگرش‌های جامعه نسبت به آنان، تحت تسلط حکومت سرپرست سخت‌تر شده و به‌طور مستقیم و غیرمستقیم بر زندگی آنان تأثیر می‌گذارد‌. آنان تاکید کردند که نگرش‌های اجتماعی زن‌ستیز به‌طور فزاینده‌ای بر ارزش‌ها و تفکر اعضای مرد خانواده، اعم از بزرگ‌سال و کودک، تأثیر گذاشته و اعضای جامعه، سیاست‌های حکومت سرپرست را از جمله با آزار و اذیت‌ زنان اجرا می‌کنند‌. در این گزارش آمده است که زنان از فقدان صدای‌شان در جامعه و از این‌که حتا در مورد چیز شخصی مانند لباس پوشیدن نمی‌توانند از خود نمایندگی کنند، متأسف هستند‌. یوناما گفته است که مسیرهای رسمی برای مشارکت در مجامع عمومی در سطح ملی و محلی از سوی حکومت سرپرست منحل شده، هیچ مکانیسمی رسمی برای پاسخ‌گویی به نگرانی‌های زنان وجود ندارد و عدم حضور زنان در ساختارهای تحت حاکمیت فعلی، دسترسی زنان به خدمات و اطلاعات را دشوارتر کرده است.