انجمن موسوم به «همبستگی زنان افغان» و سازمان «زنان دارای اولویت» به طور مشترک نشستی را به مناسبت گرامی‌داشت از ۱۲۶‌مین سالگرد تولد ملکه ثریا، همسر شاه امان‌الله خان و از بنیان‌گذاران حق آموزش دختران در کشور، در هالند برگزار کردند. سخنرانان در این مراسم در مورد زندگی و اندیشه‌های ملکه ثریا سخنرانی و بحث‌های علمی ارائه کردند. سخنرانان گفته‌‌اند ملکه ثریا یکی از چهره‌های بنیانگذار آموزش، حقوق زنان و اصلاحات اجتماعی در افغانستان بود. آنان تاکید کردند که ملکه ثریا در زمینه ارتقای آموزش دختران، کار زنان و مشارکت علمی-مدنی در شرایط یک قرن پیش، دستاوردهای تاریخی داشته است. امان‌الله پادشاه نوگرای افغانستان بود که پس از سفر به اروپا دست به اصلاحات گسترده سیاسی و اجتماعی زد. پس از این سفر، شاه امان‌الله چند مکتب از جمله مکتب دخترانه را ایجاد کرد. ملکه ثریا، همسر پادشاه پس از بازگشت به کابل حجابش را برداشت و شاه امان‌الله نیز از زنان افغانستان خواست از پوشش ملکه ثریا پیروی کنند. با این حال، اصلاحات شاه امان الله به دلیل مخالفت سران قبایل و شماری از روحانیون شکست خورد. شرکت‌کنندگان در نشست گرامی‌داشت از زادروز ملکه ثریا در هالند، درباره وضعیت فعلی زنان افغانستان نیز صحبت کردند. آنان گفتند زنان و دختران افغانستان از حقوق اساسی خود محروم‌اند، اما از مبارزه و مقاومت ملکه ثریا الهام می‌گیرند.

منابع محلی از ولایت هرات می‌گویند که در پی وقوع یک حادثه‌ی ترافیکی در مسیر شاهراه هرات-قندهار، دست‌کم ۱۰ نفر جان باخته و ۱۲ نفر دیگر زخمی شده‌اند. زنان و کودکان نیز در میان قربانیان و زخمیان شامل هستند. مقام‌های محلی حکومت سرپرست در ولایت هرات گفته‌اند که این حادثه بامداد امروز (یک‌شنبه، ۲ قوس) در مربوطات ولسوالی زاول این ولایت رخ داده است. یارمحمد صادق، معاون اداری فرماندهی پولیس ولسوالی زاول گفته است که یک موتر مسافربری نوع ۳۰۲ که از ولایت هرات به‌سوی قندهار در حرکت بود، با یک موتر فلانکوچ که از دایکندی به‌ طرف هرات می‌آمد، تصادف کرده است. وی در ادامه تاکید کرده است که قربانیان به مرکز صحی شیندند و شفاخانه‌ حوزوی هرات انتقال داده شده‌اند. دلیل وقوع این حادثه‌ی ترافیکی تا اکنون روشن نیست. شاهراه هرات-قندهار یکی از مرگ‌بارترین مسیرها در افغانستان شناخته می‌شود. همچنین حدود دو ماه پیش از این، در پی یک رویداد ترافیکی دیگر در هرات که موتر حامل مهاجران بود، بیش از ۷۰ تن جان باخته بودند. رویدادهای ترافیکی در روزهای اخیر در ولایت‌های مختلف کشور افزایش یافته است. حوادث ترافیکی در افغانستان سالانه جان صدها نفر را می‌گیرد و صدها زخمی برجای می‌گذارد. نبود علایم ترافیکی، خرابی جاده‌ها و بی‌احتیاطی رانندگان از عوامل اصلی وقوع این حوادث گفته می‌شود.

نهاد «افغانستان عاری از پولیو» درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که کارزار واکسن پولیو فردا در ۱۷ ولایت کشور آغاز خواهد شد. این نهاد امروز (یک‌شنبه، ۲ قوس) با نشر اعلامیه‌ای گفته است که کارزار فردا در ولایت‌های کابل، بلخ، کندز، هرات، نورستان، کنر، لغمان، خوست، پکتیا، پکتیکا، غزنی، زابل، ارزگان، قندهار، هلمند و فراه آغاز می‌شود. نهاد «افغانستان عاری از پولیو» در اعلامیه‌اش مشخص نکرده است که چه تعداد کودک در این کارزار واکسن خواهند شد. طبق گزارش سازمان صحی جهان، دو مورد مثبت بیماری پولیو یا فلج کودکان در سال جاری میلادی در افغانستان ثبت شده‌اند. این دو مورد در ولایت‌های بادغیس و هلمند ثبت شده‌اند. کارزار واکسن پولیو در سال جاری میلادی چندین بار در ولایت‌های مختلف برگزار شده است. قابل ذکر است که فلج اطفال با واکسیناسیون گسترده در سایر کشورها ریشه‌کن شده است، اما افغانستان و پاکستان تنها کشورهایی در جهان هستند که موفق نشده‌اند هنوز فلج اطفال را کاملاً محو کنند. دسترسی محدود به مناطق دوردست در افغانستان و چالش‌های امنیتی مانع اجرای کامل برنامه‌های واکسیناسیون در این کشور شده است. باید گفت که بیماری پولیو عمدتاً کودکان زیر پنج سال را هدف قرار می‌دهد و از طریق مدفوع و آب و غذای آلوده منتقل می‌شود.

جنبش فانوس آزادی زنان افغانستان درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که خشونت در برابر زنان و دختران در افغانستان به «قانون» و «تبعیض به فرهنگ» تبدیل شده است. این جنبش با نشر اعلامیه‌ای به مناسبت «۲۵ نومبر، روز جهانی محو خشونت علیه زنان» گفته است که در افغانستان خشونت علیه زنان و دختران به شکل «سازمان‌یافته، عمیق و بی‌سابقه» ادامه دارد. جنبش آزادی زنان افغانستان در ادامه تاکید کرده است که از چهار سال به این طرف، زنان و دختران از حق آموزش، کار و مشارکت اجتماعی محروم شده‌اند. در اعلامیه آمده است که این روز جهانی را به عنوان «نمادی از ایستادگی در برابر زن‌ستیزی، آپارتاید جنسیتی و خشونت سیستماتیک» گرامی می‌دارد. این جنبش افزوده است: «خشونت علیه زنان نه تنها نقض آشکار حقوق انسانی است؛ بلکه مانع توسعه، عدالت و صلح پایدار در هر جامعه‌ای است. در افغانستان، این خشونت‌ها در قالب ازدواج‌های اجباری، آزار فیزیکی و روانی، شکنجه، قتل‌های ناموسی و حذف کامل زنان از حیات اجتماعی جریان دارد. هیچ توجیهی دینی، فرهنگی یا سیاسی برای این خشونت‌ها پذیرفتنی نیست.» این جنبش از جامعه‌ی جهانی و سازمان‌های مدافع حقوق بشر خواسته است که در برابر «محدودیت‌های زنان» سکوت نکنند و در حمایت واقعی از زنان افغانستان اقدام عملی انجام دهند. روز جهانی «محو خشونت علیه زنان» هر سال در ۲۵ نومبر گرامی داشته می‌شود. این روز با هدف افزایش آگاهی در مورد خشونت علیه زنان و دختران و تشویق اقدام‌های جهانی برای پایان دادن به آن نامگذاری شده است. این روز جهانی به دلیل «قتل وحشیانه» سه فعال سیاسی زن به نام «خواهران میرابال» در جمهوری دومینیکن انتخاب شده است. در حالی از این روز تجلیل می‌شود که حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

سازمان عفو بین‌الملل آمریکا درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که جایزه سالانه این نهاد به پشتنه درانی، فعال حقوق بشر از افغانستان و جزمین رومرو اپیایو، نماینده یک جنبش فمینیستی کلمبیا اهدا شد. عفو بین‌الملل روز (شنبه، ۱ قوس) با نشر اعلامیه‌ای نوشته است که این جایزه به زنان شجاعی اهدا می‌شود که برای حفاظت از حقوق زنان و کودکان در شرایط دشوار تلاش می‌کنند. این جایزه شامل یک کمک‌هزینه ۲۰ هزار دالری است. در اعلامیه آمده است که پشتنه درانی، در زمینه‌ی آموزش دختران زیر حاکمیت حکومت فعلی فعالیت دارد و مکتب «آموختن» را به‌صورت زیرزمینی اداره می‌کند. پشتنه درانی، دانش‌آموخته‌ی دانشگاه هاروارد و بنیان‌گذار مکتب «آموختن» است؛ نخستین مکتب دیجیتال در افغانستان که اکنون برای حفاظت از دختران افغانستان زیرزمینی عمل می‌کند. وی تاکید کرد: «این جایزه متعلق به هر دختر افغانستان است که هنوز رویای آموختن در سر دارد و هر زنی که حاضر نیست از حقوق خود دست بکشد.» او همچنان نویسنده‌ی کتاب خاطره‌های «آخرین کسی که غذا می‌خورد، آخرین کسی که می‌آموزد» است و پیش‌تر جایزه‌های متعددی، از جمله قهرمان آموزش جهانی بنیاد ملاله و جایزه‌ی ۱۰۰ زن برتر بی‌بی‌سی  را دریافت کرده است. برنده دیگر، جزمین رومرو اپیایو، نماینده بنیاد جنبش فمینیستی دختران و زنان قوم وایو از کلمبیا است. قوم وایو یکی از جوامع بومی شمال کلمبیا و ونزوئلا است که با سنت‌های ریشه‌دار، پیوند با طبیعت و صنایع دستی رنگارنگ شهرت دارد. جزمین رومرو با تلفیق دانش سنتی قوم وایو و روش‌های مدرن، از حقوق زنان و دختران و همچنین حفاظت از سرزمین‌های بومی در برابر خشونت و استخراج غیرقانونی منابع دفاع می‌کند. در حالی این جایزه به پشتنه اهدا می‌شود که حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

رسانه‌های بین‌المللی گزارش داده‌اند که سمیه رامش، شاعر، نویسنده و عضو پیشین شورای ولایتی هرات، برنده‌ی جایزه بین‌المللی ادبی «لائودومیا بونانی» ایتالیا شد. خانم رامش امروز (شنبه، ۱ قوس) اعلام کرده است که در بیست‌وچهارمین مراسم این دوره‌ی ادبی، جایزه بخش بین‌المللی شعر را دریافت کرده است. در گزارش آمده است که این جایزه از مهم‌ترین جوایز ادبی ایتالیا است و سالانه با حضور نویسندگان و پژوهشگران ملی و بین‌المللی اهدا می‌شود. سمیه رامش پس از دریافت جایزه‌ی بین‌المللی شعر گفته است: «این افتخار تنها برای من نیست، افتخاری است برای زنان افغانستان که نهاد ستم را به چالش کشیده‌اند.» او گفته است که این جایزه به دلیل چاپ کتابش به نام «کلمه در تبعید» و فعالیت‌های «مدنی» او اهدا شده است. وی در ادامه تاکید کرده است که در افغانستان حتی نوشتن برای زنان جرم محسوب می‌شود، اما آنان به تنهایی علیه ستم و آپارتاید جنسیتی مبارزه می‌کنند. قابل ذکر است که در مراسمی دیگر از سوی وزارت دادگستری ایتالیا و در چارچوب جایزه ملی ادبی شعر، از فعالیت‌های ادبی سمیه رامش نیز تقدیر شده است. جایزه ادبی «لودامیا بونانی» یکی از مهم‌ترین جوایز ادبی ایتالیا است که هر سال با حضور نویسندگان و پژوهشگران ملی ‌و بین‌المللی برگزار می‌شود. در حالی سمیه رامش برنده‌ی جایزه بین‌المللی شعر ایتالیا می‌شود که حکومت سرپرست در افغانستان، سرودن شعر عاشقانه و توصیف پسر و دختر در شعر را ممنوع کرده و هشدار داده است که متخلفان با مجازات مواجه خواهند شد. همچنین حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

فایو یا سازمان خوراک و کشاورزی ملل متحد درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که کشاورزی یکی از محدود شغل‌های است که زنان و دختران در افغانستان از طریق آن می‌توانند درآمد کسب کند. این سازمان، با اشاره به محدودشدن فرصت‌های کاری و کسب درآمد برای زنان و دختران در افغانستان با نشر اعلامیه‌ای در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که از زنان و دختران کشاورز در این کشور پشتیبانی می‌کند. سازمان خوراک و کشاورزی ملل متحد در ادامه تاکید کرده است که فرآورده‌های دام‌داری و کشاورزی برای بسیاری از زنان روستانشین مانند «زهرا» یکی از معدود فرصت‌های درآمدی است. در ادامه آمده است که برنامه‌های این سازمان، زنان روستانشین در افغانستان را کمک می‌کند که تولید لبنیات را افزایش داده و از این طریق معیشت خانواده‌های شان را تقویت کند. سازمان خوراک و کشاورزی ملل متحد پیش از این نیز، از زنان روستانشین در بخش‌های چون پرورش زنبور عسل و دیگر بخش‌ها پشتیبانی کرده است. در اعلامیه آمده است که زندگی بسیاری از شهروندان افغانستان به کشاورزی و دام‌داری وابسته است که زنان و دختران سهم بزرگی در کار بر زمین‌های کشاورزی، دام‌داری و تولید محصولات کشاورزی سهم دارند. باوجودی که کشاورزی و فرآورده‌های دام‌داری در افغانستان منبع درآمد بسیاری از روستانشین‌های این کشور به شمار می‌رود؛ اما کشاورزی به روش سنتی، نبود امکانات و تجهیزات، خشک‌سالی‌های پی‌درپی، نبود سردخانه‌های معیاری، نبود جاده‌ها و دست‌رسی نداشتن به بازارهای ملی و بین‌المللی کشاورزی این کشور را شدیدا متاثر کرده است. در حالی سازمان ملل بر حمایت از زنان و دختران کشاورز تاکید می‌کند که حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

مرکز آزادی بیان (FSC) درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که رسانه‌های تصویری در افغانستان نفس‌های آخر خود را می‌کشند. اين مرکز روز (جمعه، ۳۰ عقرب) به‌مناسبت روز جهانی تلویزیون با نشر اعلامیه‌ای در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که طی چهار سال حاکمیت حکومت سرپرست بر افغانستان، محدودیت‌ها بر تلویزیون‌ها به‌گونه‌ی بی‌سابقه‌ای افزایش یافته است. مرکز آزادی در ادامه تاکید کرده است که در یک سال گذشته، دست‌کم ۱۵ تلویزیون به دستور مستقیم مقامات بسته شده‌اند. در اعلامیه آمده است که حکومت فعلی طی چهار سال گذشته، ۲۳ دستورالعمل در خصوص فعالیت تلویزیون‌ها صادر کرده است. مرکز آزادی بیان افزوده است: «وادار کردن زنان خبرنگار به پوشیدن ماسک، منع نشرات تلویزیون‌های خارجی، منع نشر زنده میزگردهای سیاسی، منع دعوت از آگاهان سیاسی، منع پوشش رسانه‌ای اعتراضات مدنی، منع نشر موسیقی و منع همکاری با رسانه‌های خارجی، از جمله موارد اساسی است که تأثیرات جدی بر فعالیت رسانه‌ها و به‌ویژه تلویزیون‌ها گذاشته است.» اعلامیه به نقل از نجیب اصیل، رییس مرکز آزادی بیان نوشته است: «اگر این روند با همین سرعت و سخت‌گیری ادامه یابد، احتمال وجود دارد که در سال آینده فعالیت تمامی تلویزیون‌ها در کشور به‌طور کامل متوقف شود.» قابل ذکر است که حکومت فعلی نشر تصاویر زنده‌جان در رسانه‌ها را در ۲۲ ولایت کشور منع کرده است. این محدودیت در ولایت‌های قندهار، تخار، بادغیس، هلمند، ننگرهار، نورستان، فراه، نیمروز، بدخشان، بغلان، جوزجان، زابل، پروان، قندوز، بامیان، دایکندی، فاریاب، پنجشیر، لغمان، سرپل، بلخ و هرات به‌صورت رسمی وضع شده است.

سازمان ملل متحد درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که ۱۲.۹ میلیون کودک در سراسر افغانستان در معرض خطر سرخکان، اسهال و دیگر بیماری‌ها قرار دارند. این سازمان با نشر گزارشی گفته است که تیم داوطلبانش همراه با شرکای دیگر سازمان‌ها در تلاش‌اند تا با ارائه مراقبت‌های صحی برای کودکان آسیب‌پذیر در سراسر افغانستان، با این بحران مقابله کنند. تیم داوطلبان سازمان ملل متحد در افغانستان که به‌طور رسمی زیرمجموعه برنامه «داوطلبان سازمان ملل» فعالیت می‌کنند، تاکید کرده است که دسترسی کودکان اهل افغانستان به خدمات بهداشتی، حیاتی است. این تیم در حالی نسبت به خطر شیوع بیماری‌های مختلف از جمله سرخکان و اسهال در میان کودکان اهل افغانستان هشدار داده است که سازمان بهداشت جهانی نیز در ۱۸ عقرب اعلام کرده بود از ابتدای سال جاری تا اکنون بیش از ۵۵ هزار مورد مشکوک به سرخکان در افغانستان گزارش شده و ۳۵۷ نفر عمدتا کودکان بر اثر این بیماری جان باخته‌اند. پزشکان بدون مرز نیز پیشتر اعلام کرد که روزانه یک کودک در افغانستان بر اثر بیماری سرخکان جان خود را از دست می‌دهد. همچنین صندوق کودکان سازمان ملل نیز پیشتر اعلام کرده بود که تا ماه سرطان سال جاری، مجموعاً بیش از ۱۰۰ هزار مورد اسهال حاد آبکی و ۴۸ مورد مرگ ناشی از آن ثبت شده است. صندوق کودکان سازمان ملل متحد گفته بود که بیش از نیمی از مبتلایان را کودکان زیر پنج سال تشکیل می‌دهند.