نصیراحمد اندیشه، سفیر افغانستان در سویس در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است تا زمانی که نیمی از جمعیت افغانستان از زند‌گی عمومی محروم باشند، دستیابی به راه‌حل‌های پایدار در این کشور ممکن نیست. آقای اندیشه این اظهارات را در هفتادوهفتمین اجلاس سالانه کمیته اجرایی کمیساریای عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان، مطرح کرده و گفت که محدودیت‌های اعمال‌شده بر زنان و دختران افغانستان، موضوعی داخلی نیست که بتوان آن را به نام «عمل‌گرایی یا حاکمیت ملی» نادیده گرفت. او در ادامه تاکید کرده است که این محدودیت‌ها بر روند کمک‌های بشردوستانه و بازگشت مهاجران نیز تاثیر دارند و سازمان ملل متحد و دیگر نهادهای بین‌المللی را ناگزیر می‌سازند که به راه‌حل‌های موقت روی بیاورند. نصیراحمد اندیشه در ادامه افزوده است که با وضع محدودیت‌های تازه، نهادهای بین‌المللی همواره با ابهام روبه‌رو هستند و نمی‌دانند در روزهای آینده چه محدودیت‌هایی وضع خواهد شد. همچنین وی در بخشی از صحبت‌هایش از کمبود منابع مالی کمیساریای عالی سازمان ملل در امور پناهنده‌گان ابراز نگرانی کرده و گفته که این نهاد تنها ۳۵ درصد از نیازمندی‌های مالی خود برای سال جاری را تامین کرده است. اندیشه از کمک‌کنندگان خواسته است که کاهش بودجه برنامه‌های بشردوستانه و ادغام مجدد را در نظر بگیرند زیرا پیامدهای این کاهش‌ها می‌تواند در آینده به شکل بی‌ثباتی بازگردد. این در حالی است که در افغانستان، گرسنگی به شکل شدیدی روی زندگی شهروندان تاثیر گذاشته است. برنامه‌ جهانی غذا با نشر آمارهای مدعی شده است که بیش از ۱۷ میلیون جمعیت این کشور با ناامنی شدید غذایی روبرو هستند.

الکساندر دی‌کرو، رییس برنامه توسعه سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد هشدار داده است که پشت کردن جامعه جهانی به افغانستان می‌تواند در پنج تا ۱۰ سال آینده پیامدهایی سنگینی به دنبال داشته باشد. دی‌کرو این اظهارات را در گفتگو با «فارن پالیسی» مطرح کرده و گفته است که با وجود اختلاف‌نظرها با حکومت سرپرست، جامعه جهانی باید با افغانستان تعامل داشته باشد؛ زیرا این کشور با مجموعه‌ای از بحران‌های اقتصادی، اقلیمی و انسانی مواجه است. وی در ادامه تاکید کرده است که افغانستان با انقباض اقتصادی نزدیک به ۲۰ درصد، پیامدهای تغییرات اقلیمی، بلایای طبیعی، تنش با کشورهای همسایه و بازگشت نزدیک به پنج میلیون مهاجر از ایران و پاکستان در حدود یک‌ونیم سال گذشته مواجه شده است. او تصریح کرد که اگر در مدت کوتاه، به‌دلیل بازگشت مهاجران، جمعیت یک کشور ۱۲ تا ۱۵ درصد بیشتر شود، مدیریت این افزایش برای هیچ کشوری آسان نیست. رییس برنامه سازمان ملل متحد افزوده است که به همین دلیل، افغانستان برای روبه‌رو شدن با این فشار به حمایت جامعه جهانی نیاز دارد الکساندر دی‌کرو در ادامه تاکید کرده است که جامعه جهانی باید از حمایت خود از افغانستان به‌عنوان اهرمی برای پیشبرد حقوق زنان و دختران و گسترش فضای مدنی استفاده کند. این در حالی است که در افغانستان، گرسنگی به شکل شدیدی روی زندگی شهروندان تاثیر گذاشته است. برنامه‌ جهانی غذا با نشر آمارهای مدعی شده است که بیش از ۱۷ میلیون جمعیت این کشور با ناامنی شدید غذایی روبرو هستند.

اوچا یا دفتر هماهنگی امور کمک‌های بشردوستانه سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد از اختصاص ۱۸ میلیون دالر برای کمک‌رسانی در افغانستان خبر داد. این سازمان امروز (سه‌شنبه، ۱۴ میزان) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که این بودجه از صندوق مرکزی واکنش اضطراری سازمان ملل متحد (CERF) به افغانستان اختصاص داده شده است. در اعلامیه آمده است با توجه به این‌که ۲۱.۹ میلیون نفر در افغانستان به کمک‌های بشردوستانه نیاز دارند و تنها حدود ۳۱ درصد از طرح بشردوستانه‌ی سال ۲۰۲۶ میلادی تأمین مالی شده است، این حمایت در زمان بسیار مهمی ارائه می‌شود. تام فچلر، معاون دبیرکل سازمان ملل متحد در امور بشردوستانه و هماهنگ‌کننده‌ی امداد اضطراری اعلام کرده است که اختصاص ۱۶۰ میلیون دالر از صندوق مرکزی واکنش اضطراری سازمان ملل متحد برای رسیدگی به ۱۲ بحران که با کمبود بودجه مواجه است، تصویب کرده است. او تاکید کرد که از این مبلغ، ۱۰ میلیون دالر برای اطمینان از این‌که افراد دارای معلولیت از کمک‌ها محروم نمانند، اختصاص یافته است. وی افزوده است: «قرار است به ۸۷ میلیون نفر کمک‌رسانی شود. وقت برای تلف کردن نداریم.» این مقام سازمان ملل تأکید کرده است که بحران‌هایی که بیش از همه در جهان نادیده گرفته می‌شوند، نباید به بحران‌های فراموش‌شده تبدیل شوند.

سازمان بین‌المللی مهاجرت می‌گوید در توزیع کمک نقدی چندمنظوره در میان مهاجران بازگشت‌کننده‌ی افغانستان از ایران و پاکستان تفاوت چشم‌گیری وجود دارد و عودت‌کنندگان از پاکستان حدود سه برابر بیشتر نسبت به عودت‌کنندگان از ایران، کمک دریافت می‌کنند. این سازمان با نشر گزارشی تحت عنوان «مرور تاب‌آوری بازگشت‌کنندگان افغانستان» گفته است که بازگشت‌کنندگان هنگام ورود به افغانستان در مرزها کمک‌های نقدی، خدمات صحی، کمک غذایی و سیم‌کارت دریافت کردند. در گزارش آمده است که از مجموع ۱.۹ میلیون بازگشت‌کننده در شش ماه دوم سال ۲۰۲۵ میلادی، ۳۸ درصد آنان کمک‌های نقدی دریافت کرده‌اند. سازمان بین‌المللی مهاجرت گفته است که تنها ۲۴ درصد بازگشت‌کنندگان از ایران در دوره‌ی مورد بررسی کمک نقدی چندمنظوره دریافت کرده‌اند؛ در حالی که این رقم برای بازگشت‌کنندگان از پاکستان ۶۹ درصد بوده است. این سازمان در گزارش جدید خود مبلغ کمک‌ها را ذکر نکرده است، اما در برنامه‌ی یکپارچه این سازمان برای بازگشت‌کنندگان در سال ۲۰۲۴ میلادی، بسته کمک نقدی چندمنظوره ۱۴۰ دالر برای هر خانواده در نظر گرفته شده بود. این بسته شامل کمک برای مواد غذایی و سایر نیازهای بخش‌های مختلف بود و افزون بر آن، به‌طور میانگین ۲۰ دالر برای هزینه‌ی انتقال هر فرد نیز پیش‌بینی شده بود. همچنین سازمان بین‌المللی مهاجرت می‌گوید بازگشت‌کنندگان پس از ورود به افغانستان با مجموعه‌ای از «نیازهای فوری و بلندمدت» روبرو هستند. بیشترین نیازمندی فوری و بلندمدت در بین بازگشت‌کنندگان غذا است که ۶۹ درصد آنان در تأمین غذا با مشکل مواجه هستند. بازگشت‌کنندگان در تأمین سرپناه نیز با مشکل مواجه‌اند و ۶۷ درصد برای سرپناه امن به کمک نیاز دارند. ۷۷ درصد از مجموع بازگشت‌کنندگان در سرپناه‌های موقت زندگی می‌کنند و ۵۱ درصد فضای کافی برای اعضای خانواده ندارند. در گزارش سازمان بین‌المللی مهاجرت آمده است که فرصت‌های کاری و معیشتی نیز برای ۵۶ درصد بازگشت‌کنندگان یک نیاز اساسی بوده است. تنها پنج درصد بازگشت‌کنندگان دارای دارایی یا ملک مولد برای تأمین درآمد بوده‌اند و ۵۴ درصد گفته‌اند درآمدشان در ۳۰ روز پیش از مصاحبه برای تأمین نیازهای اساسی کافی نبوده است. بر اساس گزارش سازمان بین‌المللی مهاجرت، از ۱۵ سپتامبر ۲۰۲۳ تا ۳۱ آگست ۲۰۲۶ میلادی  در مجموع شش میلیون و ۴۷۳ هزار و ۹۷۸ نفر از ایران و پاکستان به افغانستان بازگشته‌اند.

اوچا یا دفتر هماهنگ‌کننده کمک‌های بشردوستانه سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که در حال حاضر ۲۱ میلیون و ۹۰۰ هزار شهروند افغانستان به کمک‌های انسان‌دوستانه نیاز دارند. این سازمان امروز (سه‌شنبه، ۳۱ سنبله) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که با وجود گستردگی نیازهای انسان‌دوستانه تا میانه‌ی ماه روان میلادی تنها ۳۱ درصد بودجه‌ی مورد نیاز این نهاد برای رسیدگی به نیازمندان تأمین شده است. این نهاد به خطاب به مجمع عمومی سازمان ملل متحد، گفته است که برای تداوم کمک‌های انسان‌دوستانه به افغانستان و جلوگیری از وخیم‌شدن وضعیت، تأمین به‌موقع بودجه بشردوستانه ضروری است. افغانستان در حال حاضر یکی از شدیدترین بحران‌های بشری در جهان را تجربه می‌کند؛ طوری که نزدیک به نیمی از جمعیت آن با ناامنی شدید غذایی روبرو هستند. این در حالی است که مطابق گزارش‌های ارایه شده از سوی نهادهای بین‌المللی و سازمان ملل متحد، افغانستان با یکی از گسترده‌ترین بحران‌های بشردوستانه در جهان مواجه است. بی‌کاری گسترده، محدویت‌ها علیه زنان، انزوای کشور و بازگشت اجباری هزاران خانواده مهاجر به کشور، سبب تشدید بحران کنونی بشردوستانه شده است.

یان ایگلند، دبیرکل شورای پناهندگان ناروی در تازه‌ترین مورد هشدار داده است که قطع کمک‌های بشردوستانه به مردم افغانستان، حکومت سرپرست را تنبیه نمی‌کند، بلکه برای زنان و دختران این کشور فاجعه‌بار است. آقای ایگلند این اظهارات را در جریان سفرش به افغانستان مطرح کرده و گفته است: «این ریاکاری است که برخی کشورها خواستار تأمین حقوق زنان افغانستان هستند ولی در عین حال کمک‌های بشردوستانه به مردم را قطع می‌کنند.» وی تاکید کرده است: «کشورهای خارجی حق دارند مانند ما، خواستار آموزش و کار برای دختران و زنان افغانستان باشند. اما این ریاکاری است وقتی کسی این درخواست را در سمیناری در پایتخت یک کشور اروپایی مطرح می‌کند و همزمان کمک‌های غذایی به دختران افغانستان و حتی کمک‌های آموزشی ابتدایی به دختران را قطع می‌کند.» او افزوده است: «کاهش بودجه برای دختران و زنان افغانستان فاجعه‌بار است. کسانی که معتقدند قطع کمک‌ها از مردم افغانستان برای تنبیه حکومت فعلی کار خوبی است، هیچ چیز از واقعیت‌های این‌جا را درک نکرده‌اند.» شورای پناهندگان ناروی گفته است که حدود ۴۰۰ نفر، از جمله زنان، را در افغانستان استخدام کرده است و به جوامع آسیب‌پذیر کمک‌های غذایی، آموزشی، سرپناه و حمایت ارائه می‌دهد. همچنین سازمان ملل متحد پیشتر اعلام کرد که تا ختم ماه اگست کمتر از ۳۰ درصد بودجه ۱.۷۱ میلیارد دالری درخواست‌شده برای رسیدگی به وضعیت افغانستان، تأمین شده است. طبق گزارش‌های سازمان ملل متحد، حدود ۱۷۵ مرکز ارائه دهنده‌ی خدمات مربوط به مبارزه با خشونت جنسیتی به دلیل کمبود بودجه در شش ماه اول سال جاری میلادی تعطیل شده‌اند که بر زندگی یک میلیون نفر تأثیر گذاشته است.

اوچا یا دفتر هماهنگ کننده امور بشردوستانه سازمان ملل در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که در سال روان میلادی حدود ۲۱.۹ میلیون تن در افغانستان به کمک‌های بشردوستانه نیاز دارند. این سازمان امروز (سه‌شنبه، ۱۷سنبله) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که بدون تامین مالی به موقع، روند کمک‌ها با چالش جدی مواجه می‌شود. اوچا در ادامه تاکید کرده است که با وجود نیاز جدی به کمک‌های بشردوستانه، تا آخر ماه گذشته میلادی، تنها حدود ۳۰ درصد بودجه مورد نیاز تامین شده است. دفتر هماهنگ‌کننده امور بشردوستانه سازمان ملل در ادامه افزوده است: «تا پایان آگوست، تنها ۲۹.۷٪ از ۱.۷۱ میلیارد دالر مورد نیاز تامین شده است و تاثیر آن در حال حاضر در بخش‌های مختلف احساس می‌شود.» این در حالی است که چند روز قبل نیز این نهاد از کمبود بیش از ۱۵۰ میلیون دالری بودجه کمک به بازگشت‌کنندگان، جمعیت‌های آسیب‌پذیر از رویدادهای طبیعی و بیجا‌شد‌گان داخلی خبر داده بود. این در حالی است که مطابق گزارش‌های ارایه شده از سوی نهادهای بین‌المللی و سازمان ملل متحد، افغانستان با یکی از گسترده‌ترین بحران‌های بشردوستانه در جهان مواجه است. بی‌کاری گسترده، محدویت‌ها علیه زنان، انزوای کشور و بازگشت اجباری هزاران خانواده مهاجر به کشور، سبب تشدید بحران کنونی بشردوستانه شده است.

یاسمین پراز دسیموز، مدیر عملیات کمیته‌ بین‌المللی صلیب سرخ هشدار داده است که مردم افغانستان با نیازهای بشردوستانه‌ی شدید و یک سیستم صحی در حال فروپاشی، برای زنده‌ ماندن تقلا می‌کنند. خانم دسیموز گفته است که افغانستان با وجود نیاز شدید مردمش، از محور توجه جهان خارج شده است و این کشور به حمایت بین‌المللی نیاز دارند. این مقام ارشد کمیته‌ بین‌المللی صلیب در ادامه از جهان خواسته است که «جوامع افغانستان» را رها نکند. او به کمبود بودجه‌ی بشردوستانه برای افغانستان اشاره کرده و گفته است: «مجبور شدیم برای این‌که بتوانیم همچنان در کنار مردم افغانستان بمانیم، تصمیم‌های دشواری بگیریم.» این در حالی است که کمیته‌ بین‌المللی صلیب سرخ از ۴۶ مرکز صحی و هفت مرکز توان‌بخشی در سراسر افغانستان حمایت می‌کند؛ از جمله خدماتی برای افرادی که در جریان درگیری‌ها یا براثر مهمات منفجرنشده زخمی شده‌اند. همچنین کمیته بین‌المللی صلیب سرخ افزوده است که این کمیته در مناطق مرزی افغانستان با پاکستان، به جوامعی که از درگیری میان طالبان و پاکستان متأثر شده‌اند حمایت می‌کند و رسیدگی به آنان را در اولویت کاری خود قرار داده است. مدیر عملیات کمیته‌ بین‌المللی صلیب سرخ اخیرا به کابل سفر کرده و با مقام‌های ارشد حکومت سرپرست، از جمله عبدالسلام حنفی، معاون اداری نخست‌وزیر و امیرخان متقی، وزیر امور خارجه‌ دیدار و گفتگو کرده است. خانم دسیموز در گفتگو با خبرگزاری فرانسه از محدودیت‌ها علیه زنان، از جمله ممنوعیت آموزش و اشتغال نیز ابراز نگرانی کرده است. او گفته است که «ما می‌توانیم کارکنان زن خود را در بخش حمایت‌های صحی حفظ کنیم»، اما نگرانی اصلی این است که «بعد از آن چه خواهد شد؟ زیرا اگر نسل جدید تحصیل‌کرده نباشد، دیگر نیروی جایگزینی وجود نخواهد داشت». او بر اهمیت حضور کارکنان زن در بخش صحت تأکید کرده تا آنان بتوانند «مراقبت‌های صحی را ارائه دهند و به زنان نزدیک باشند». این در حالی است که افغانستان در پنج سال اخیر با بحران بشردوستانه روبرو است و تنها در سال جاری میلادی ۲۱.۹ میلیون نفر از شهروندان کشور نیازمند کمک‌های بشردوستانه هستند.

سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که کاهش بودجه کمک‌های بشردوستانه در افغانستان باعث تعطیلی بیش از ۱۰۰ مرکز درمانی سوءتغذیه کودکان شده است. ملیسا فلمینگ، معاون دبیرکل سازمان ملل در امور ارتباطات جهانی با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که ۳.۷ میلیون کودک در افغانستان دچار سوءتغذیه حاد هستند. وی در ادامه تاکید کرده است که حدود یک میلیون کودک با سوءتغذیه شدید و تهدیدکننده زند‌گی مواجه هستند. فلمینگ در ادامه افزوده است که تعطیلی این مراکز، دسترسی کودکان مبتلا به سوءتغذیه به درمان و خدمات تغذیه‌ای حیاتی را دشوارتر کرده است. این وضعیت در حالی ادامه دارد که میلیون‌ها کودک در افغانستان برای دسترسی به خدمات درمانی و تغذیه‌ای به کمک‌های بشردوستانه وابسته‌اند. این در حالی است که پیشتر یونیسف گفته بود که افزایش سوءتغذیه شدید کودکان، فشار بر بیمارستان‌های افغانستان را افزایش داده است. یونیسف تصریح کرد که  نباید منتظر ماند تا کودکان به وضعیت خطرناک برسند و نیازمند بستری در بیمارستان شوند.