در پنجمین کنفرانس وزیران در باره سیاست خارجی فمینیستی به حمایت پایدار از زنان و دختران افغانستان تاکید گردیده و سیاست‌های زن‌ستیزانه محکوم شد. کنفرانس سیاست خارجی فمینیستی، در وزارت خارجه اسپانیا با اشتراک مقام‌های دولتی، نمایندگان نهادهای بین‌المللی، جامعه مدنی و فعالان حقوق زنان برای دو روز برگزار شده است. هدف از برگزاری این کنفرانس، بررسی نقش سیاست خارجی فمینیستی در دفاع از حقوق زنان، تقویت برابری جنسیتی، حمایت از صلح و حفاظت از ارزش‌های دموکراتیک خوانده شده است. در این کنفرانس، سخنرانان بر حمایت از زنان افغانستان تاکید کرده و از ادامه محدودیت‌ها، حذف زنان از عرصه عمومی و تلاش‌ها برای خاموش ساختن صدای زنان افغانستان انتقاد کردند. در این کنفراسن، الیونور کاروا، وزیر مشاور مشارکت‌های بین‌المللی و شهروندان فرانسوی در خارج، نیز بر ضرورت دفاع از حقوق زنان در سطح جهان تاکید کرده است. او به‌ویژه بر حمایت از زنان و دختران در شرایط جنگ و بحران اشاره کرده و وضعیت زنان و دختران افغانستان را یکی از نمونه‌های مهم این چالش جهانی دانسته است. در بخش‌های دیگر این نشست، نمایندگان نهادهای بین‌المللی و فعالان حقوق زنان درباره وضعیت زنان در افغانستان، پیامدهای کمک‌های بشردوستانه و نیاز به حمایت پایدار از زنان و دختران افغان صحبت کردند. بربنیاد گزارش، «آپارتاید جنسیتی» و «نقش زنان در روند صلح و آینده دموکراسی» و بحث ویژه مرتبط با زنان افغانستان در این کنفرانس مطرح شده است.

خوزه مانوئل آلبارس، وزیر خارجه اسپانیا، در پنجمین نشست وزیران درباره سیاست خارجی فمینیستی در مادرید، بر حمایت از زنان افغانستان تاکید کرده و گفته است که صدای آنان با وجود تلاش‌های در داخل افغانستان برای خاموش کردن آن، همچنان شنیده خواهد شد. آقای آلبارس در سخنرانی افتتاحیه این نشست خطاب به زنان افغانستان گفت: «این‌جا همیشه خانه شما خواهد بود. صدای زنان افغانستان همیشه از این وزارت‌خانه شنیده خواهد شد، هرچند کسی تلاش کنند آن را خاموش کنند.» وی در ادامه تاکید کرد که وزارت خارجه اسپانیا هر سال میزبان نشستی با عنوان «صدای ما را بشنوید» است که در آن سازمان‌ها و نهادهای زنان افغانستان در تبعید برای دفاع از آزادی و عدالت جنسیتی گردهم می‌آیند. او افزوده است که بخشی از ساختمان وزارت خارجه اسپانیا به نام «تالار زنان افغانستان» نام‌گذاری شده و با نصب لوحه‌ای یادبود، تلاش شده است صدای زنان افغانستان همواره در این نهاد بازتاب داشته باشد. نشست دو روزه مادرید با شعار «ساختن صلح و دموکراسی» برگزار شده و مقام‌های دولتی، نمایندگان سازمان‌های بین‌المللی، نهادهای مدنی و فعالان حقوق زنان از حدود ۶۰ کشور در آن شرکت کرده‌اند. برگزارکنندگان گفته‌اند که بیش از ۱۴۰ نهاد مدنی و گروه‌های مدافع حقوق زنان در این نشست حضور دارند و محور اصلی گفتگوها، نقش سیاست خارجی فمینیستی در پیشبرد برابری جنسیتی، دفاع از حقوق زنان و تقویت صلح و دموکراسی است. افغانستان یکی از محورهای اصلی این نشست بوده است. شرکت‌کنندگان نسبت به ادامه محرومیت زنان و دختران از آموزش، کار و حضور در زندگی عمومی ابراز نگرانی کرده‌اند. برگزارکنندگان اعلام کرده‌اند که دو نشست ویژه به افغانستان اختصاص یافته است؛ یکی درباره آنچه «آپارتاید جنسیتی» در افغانستان خوانده شد و دیگری درباره نقش زنان در روند صلح‌سازی و آینده دموکراسی در این کشور. این نشست در حالی برگزار می‌شود که افغانستان همچنان تنها کشوری در جهان است که دختران از آموزش متوسطه و تحصیلات عالی محروم هستند. شرکت‌کنندگان در این نشست تاکید کردند که صلح پایدار و دموکراسی بدون مشارکت معنادار زنان امکان‌پذیر نیست و حمایت از زنان و دختران افغانستان باید همچنان بخشی اساسی از تلاش‌های جهانی برای دفاع از حقوق بشر، برابری جنسیتی و صلح باقی بماند.

پتری اورپو، نخست‌وزیر فنلند وضعیت افغانستان را نگران‌کننده خوانده و گفته است که حکومت سرپرست همچنان به نقض حقوق بشر، اعمال محدودیت بر شهروندان و به ویژه بر زنان و دختران ادامه می‌دهند. آقای اورپو این اظهارات را در در جشنواره روز فرهنگ هزاره در فنلند مطرح کرده و گفته است که یکی از شدیدترین بحران‌های انسانی جهان در افغانستان جریان دارد و همچنان حقوق بشر در این کشور نقض می‌شود. وی در ادامه تاکید کرده است که حقوق زنان و دختران در افغانستان روزبه‌روز بیشتر تضعیف می‌شود و خشونت و تبعیض علیه آنان هرگز قابل پذیرش نیست. او افزوده است که فنلند در چارچوب جامعه‌ی جهانی و اتحادیه اروپا برای بهبود وضعیت افغانستان تلاش کرده و به این تلاش‌ها ادامه خواهد داد. همچنین نخست‌وزیر فنلند در ادامه گفته است که هزاره‌هایی که این کشور را به‌عنوان خانه خود برگزیده‌اند، نباید میراث فرهنگی خود را فراموش کنند، بلکه حفظ زبان، فرهنگ، هنر و هویت فرهنگی آن‌ها اهمیت ویژه دارد. او افزوده است که زبان، دین، موسیقی، ادبیات، پوشش و هنر از عناصر اصلی هویت افراد و جوامع به شمار می‌روند و این ارزش‌ها برای کسانی که دور از سرزمین مادری خود زنده‌گی می‌کنند، اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. وی از نقش جامعه هزاره در ترویج آموزش و برابری یاد کرده و گفته است که هزاره‌ها از نخستین گروه‌هایی در افغانستان بودند که برای دسترسی دختران به آموزش مبارزه کردند. همچنین لطیف فیاض، رییس خانه فرهنگ هزاره‌ها در فنلند، نیز در این مراسم گفته است که هزاره‌ها در طول تاریخ با تبعیض، سرکوب و کشتار مواجه بوده‌اند، اما همواره به آموزش، کار، همزیستی مسالمت‌آمیز و مشارکت اجتماعی اهمیت داده‌اند. جشنواره روز فرهنگ هزاره‌گی با اجرای برنامه‌های فرهنگی، نمایش لباس‌های سنتی، موسیقی محلی، نمایش آثار هنری و غذاهای سنتی هزار‌گی در مرکز فرهنگی شهر یاروینپه برگزار شد.

فیلم مستند «لبه‌ی تیز صلح» به کارگردانی رویا سادات، فیلم‌ساز افغانستانی جایزه‌ی بهترین فیلم مستند حقوق بشر دوازدهمین دور جشنواره‌ی جهانی «صدای زنان اکنون» را به دست آورد. در اعلامیه‌ی این جشنواره آمده است که جشنواره‌ی جهانی صدای زنان اکنون که از ۲۰ اپریل تا ۲۶ می در شهر لاس‌آنجلس آمریکا برگزار شده و در سال روان، ۳۹ فیلم از ۲۰ کشور شامل آن بود. اعلامیه تاکید کرده است که این فیلم‌ها بیشتر به هدف نمایش میراث ماندگار پایداری و مقاومت زنان انتخاب شده‌اند. رویا سادات، کارگردان اهل افغانستان در حساب کاربری فیس‌بوک خود نوشته است که فیلم مستند «لبه‌ی تیز صلح» به کارگردانی او و تهیه‌کنندگی لوسلی توماس، جایزه‌ی بهترین مستند حقوق بشر را به دست آورده است. همچنین خانه‌ فیلم رویا نیز نوشته است که دریافت این جایزه، نه تنها ادای احترام به سینمای افغانستان است، بلکه بزرگ‌داشت از قدرت و پایداری زنان افغانستان نیز به شمار می‌رود؛ زنانی که صداها و روایت‌های‌ شان، با وجود سال‌ها سکوت و دشواری، همچنان الهام‌بخش جهان است. نهاد «صدای زنان اکنون»، از ۲۰۱۱ به این سو بستری را برای فیلم‌سازان نوظهور فراهم کرده تا از رسانه‌های اثرگذار اجتماعی به ‌عنوان ابزاری برای دادخواهی و پشتیبانی استفاده کنند. این نهاد با فراهم‌کردن فرصت شبکه‌سازی با فعالان صنعت سینما، کمک می‌کند تا روایت‌های مهم و واقعی به مخاطبان جهانی برسند. در حالی رویا سادات این جایزه را کسب می‌کند که زنان و دختران در افغانستان با محدودیت‌های گسترده مواجه هستند و از آموزش و اشتغال محروم هستند.

مطیع‌الله ویسا، فعال آموزش دختران و بنیان‌گذار نهاد «پن پت»، برنده جایزه «آزادی ۲۰۲۶» فرانسه شده است. رسانه‌های فرانسوی گزارش داده‌اند که این جایزه از سوی منطقه نرماندی فرانسه با رای ۱۸ هزار و ۷۰۸ جوان به صورت آنلاین از ۷۵ کشور جهان به ویسا اهدا شده است. بربنیاد گزارش‌ها، مراسم اهدای این جایزه در ماه جون سال جاری در شهر کان فرانسه برگزار خواهد شد. شورای منطقه نرماندی در فرانسه اعلام کرد که این جایزه به پاس «تلاش‌های خستگی‌ناپذیر ویسا برای گسترش حق آموزش، به‌ویژه برای دختران در افغانستان» به او تعلق گرفته است. جایزه آزادی از سال ۲۰۱۹ میلادی با همکاری انستیتوت بین‌المللی حقوق بشر و صلح فرانسه تاسیس شده و هر سال از سوی جوانان سراسر جهان به فردی اهدا می‌شود که در دفاع از آزادی و حقوق بشر نقش برجسته‌ای داشته باشد. قابل ذکر است که مطیع‌الله ویسا، متولد ۱۹۹۲ در ولسوالی معروف ولایت قندهار، از ۱۷ سالگی فعالیت‌های خود را آغاز کرد و نهاد داوطلبانه «پن‌پت» را پایه‌گذاری کرد. این نهاد اکنون شبکه‌ای متشکل از نزدیک به ۳ هزار داوطلب است که در مناطق روستایی و دورافتاده برای بازگشایی مکاتب بسته‌شده، ایجاد کتابخانه‌های سیار و ترویج آموزش، به‌ویژه برای دختران، فعالیت می‌کنند. او در مارچ ۲۰۲۳ میلادی از سوی حکومت فعلی بازداشت و به مدت هفت ماه زندانی شده بود. ویسا پس از آزادی تاکید کرد که تلاش‌های خود را برای تامین حق آموزش با عزم بیشتری ادامه خواهد داد. هاجا ادریسابا، رئیس هیئت داوران بین‌المللی جایزه ۲۰۲۶، با ستایش از ویسا گفت: «تعهد او نماد قدرت نسل جوان است. آزادی ما صدای ماست و باید از حق آموزش دختران دفاع کنیم.» در این دوره، یک نهاد مدافع حقوق کارگران در چین و نمونته ننکیمو، فعال محیط زیست از اکوادور، نیز از نامزدان نهایی بودند.

ملالی یوسفزی، فعال حقوق بشر و برنده جایزه صلح نوبل از جامعه‌ی جهانی خواسته تا حمایت و همبستگی بیشتری با زنان و دختران افغانستان نشان دهند و برای به‌رسمیت شناختن «آپارتاید جنسیتی» اقدام کنند. خانم یوسفزی این اظهارات را در دیدار با جان سوینی، نخست‌وزیر اسکاتلند مطرح کرده و گفته است که زنان و دختران افغانستان نزدیک به پنج سال است که با محدودیت‌های شدید روبرو هستند و بسیاری از کشورها نسبت به وضعیت آن‌ها «چشم‌پوشی» کرده‌اند. او با اشاره به ممنوعیت آموزش دختران و کار زنان افزوده است که زنان افغانستان به‌دلیل حضور در فضای عمومی یا تلاش برای تحصیل، مجازات می‌شوند. وی در این دیدار تاکید کرده است که وضعیت در افغانستان رو به وخامت است و نیاز به اقدام فوری جامعه جهانی دارد. او در بخشی صحبت‌هایش افزوده است که به‌رسمیت شناختن آپارتاید جنسیتی در حقوق بین‌الملل می‌تواند زمینه پاسخگویی دولت را فراهم کند و کشورها را وادار به اقدام سازد. همچنین جان سوینی در این دیدار تعهد سپرد که از تلاش‌ها برای جرم‌انگاری آپارتاید جنسیتی حمایت کند. باید گفت که دو طرف در بیانیه‌ای مشترک، سیاست‌های دولت در قبال زنان را محکوم کرده و آن را محروم‌سازی سیستماتیک از حقوق اساسی عنوان کردند. پس از تسلط دوباره‌ی حکومت فعلی بر افغانستان، محدودیت‌های گسترده و بی‌پیشینه‌ای بر زندگی زنان و دختران در افغانستان وضع شده است. آموزش دختران بالاتر از صنف ششم ممنوع اعلام شده، تصمیمی که با گذشت نزدیک به پنج سال همچنان پابرجا مانده و میلیون‌ها دختر از حق آموزش محروم شده‌اند.

شماری از فعالان حقوق زن زیر نام «صدای زنان افغانستان در استرالیا» در تازه‌ترین اعلام کرده‌اند که خواهان توجه دولت استرالیا به وضعیت زنان افغانستان شده است. شماری از فعالان حقوق زن افغانستان در استرالیا با آلیشیا پین، عضو پارلمان این کشور، دیدار کرده و خواستار اقدام فوری برای حمایت از زنان در افغانستان شده‌اند. این فعالان در نشستی تحت عنوان «صدای زنان افغانستانی در استرالیا» نگرانی‌های خود را درباره‌ی اخراج زنان از کشورهای مختلف و بازگشت اجباری آنان به افغانستان مطرح کرده‌اند. به گفته‌ی آنان، زنان افغانستان نه تنها از پاکستان و ایران، بلکه از برخی کشورهای اروپایی و ایالات متحده نیز در معرض اخراج قرار دارند؛ موضوعی که به باور این فعالان، با اصول حقوق بشر و قوانین بین‌المللی در تضاد است. فعالان حقوق زنان در این نشست خواستار تسریع در روند بررسی ویزاها، اعمال فشار بر کشورها برای توقف اخراج‌های اجباری، و ایجاد فرصت‌های آموزشی حمایت‌شده برای دختران در افغانستان شده‌اند. همچنین آنان در بخشی از صحبت‌هایشان تاکید کردند که آموزش برای دختران یک حق اساسی است و نباید به‌عنوان امتیاز در نظر گرفته شود. این زنان همچنان خواهان تسریع روند ویزا برای زنان افغانستان، ارایه بورسیه‌های تحصیلی و همچنین فشار برای توقف اخراج شهروندان افغانستان از ایران و پاکستان شده‌اند. پیشتر، کارشناسان سازمان ملل وضعیت زنان افغانستان را مصداق آپارتاید جنسیتی عنوان کرده و خواهان اقدامات عملی جامعه جهانی شده‌ بودند.