صندوق جمعیت سازمان ملل متحد (UNFPA) درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که آموزش و مراقبت‌های باداری برای زنان در افغانستان حیاتی است و به کاهش خطر عوارض دوران بارداری و زایمان کمک می‌کند. این سازمان با نشر گزارشی گفته است که در بسیاری از مناطق افغانستان، زنان مجبورند برای دریافت مراقبت‌های صحی مسافت‌های طولانی را طی کنند. صندوق جمعیت سازمان ملل متحد در ادامه تاکید کرده است که زنان باردار در نبود مراکز حرفه‌ای، بارداری و زایمان غالباً در خانه و با کمک افراد آموزش‌ندیده انجام می‌شود. صندوق جمعیت سازمان ملل متحد افزوده است که ایجاد مراکز خدمات مادران و خانواده‌ها در مناطق دورافتاده، سبب کاهش خطر عوارض دوران بارداری، افزایش دسترسی به خدمات صحی و ارتقای سلامت مادران و نوزادان می‌شود. همچنین در بخشی از گزارش گفته است که ارائه آموزش‌های پیش از زایمان، شامل مراقبت پس از زایمان، فاصله‌گذاری ایمن بین حامله‌گی‌ها و شناسایی علایم هشداردهنده، نقش مهمی در حفاظت از سلامت مادران و نوزادان دارد. این سازمان می‌گوید که توسعه و گسترش خدمات بهداشتی مادران و نوزادان، به‌ویژه در مناطق محروم، می‌تواند سلامت خانواده‌ها را بهبود بخشد و سال‌ها نگرانی و خطرات ناشی از نبود خدمات حرفه‌ای را کاهش دهد. همچنین نهادهای بین‌المللی در گزارشی افغانستان را یکی از دشوارترین کشورها برای مادران عنوان کرد و گفته بود که زنان افغانستان در هنگام بارداری و زایمان، مشکلات زیادی را متحمل می‌شوند. نگرانی‌ها از افزایش مرگ و میر مادران در هنگام ولادت در افغانستان در حالی مطرح می‌شود که با مسلط شدن حکومت فعلی بر افغانستان و کاهش کمک‌های جامعه‌ی جهانی، نظام صحی کشور در پرتگاه سقوط قرار گرفته است.

جان آیلیف، مدیر برنامه جهانی غذا در افغانستان درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که زنان در افغانستان برای تغذیه فرزندان خود «سلامت و تغذیه خود را فدا» می‌کنند. آقای آیلیف با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که مادران افغانستانی، به ویژه سرپرست خانواده‌ها یا کسانی که مجبور به کارهای سخت روزانه‌ هستند، در شرایط دشوار، منابع و سلامت خود را برای تغذیه کودکان‌شان صرف می‌کنند. او در بخشی از پیامش هشدار داده است که چهار میلیون کودک در افغانستان امسال در معرض سوءتغذیه شدید قرار دارند و بدون رسید‌گی فوری، جان این کودکان به خطر می‌افتد. مدیر برنامه جهانی غذا در افغانستان در ادامه تاکید کرده است که مراکز درمان سوءتغذیه در کشور محدود است و بسیاری از خانواده‌ها مجبورند صدها کیلومتر مسیر طی کنند تا فرزندان‌شان درمان شوند. وی تصریح کرد که مشکلات اقتصادی، کم‌آبی و نبود دسترسی به مراقبت‌های صحی، فقر و گرسنگی را تشدید کرده است. آقای آیلیف در ادامه افزوده است که جامعه‌ی جهانی باید هر چه سریع‌تر برای تامین کمک‌های غذایی و درمانی اقدام کند تا از مرگ و آسیب‌های جبران‌ناپذیر کودکان جلوگیری شود. همچنین برنامه جهانی غذای سازمان ملل متحد هشدار داده بود که با فرارسیدن فصل زمستان، احتمال دارد سطح تغذیه‌ناکافی در کشور به‌طور چشم‌گیری افزایش یابد. باید گفت که پس از تسلط دوباره‌ی حکومت فعلی بر افغانستان، شماری از نهادهای بین‌المللی اعلام کرده بودند که به‌دلیل ممنوعیت کار کارمندان زن کمک‌های خود در افغانستان را کاهش داده‌اند.

خبرگزاری فرانسه درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که شمار «سقط‌های خودخواسته» جنین پس از بازگشت دوباره‌ی حکومت سرپرست به قدرت در افغانستان افزایش یافته است. این خبرگزاری با نشر گزارش گفته است که با ده زن در افغانستان درباره سقط جنین گفتگو شده و تنها پنج زن حاضر شده‌اند که روایت‌های شان را بازگو کنند. شمار زنان افغانستان که برای پایان‌دادن به بارداری ناخواسته به روش‌های خطرناک خانگی روی می‌آورند، روندی که جان آنان را تهدید می‌کند. بهاره (مستعار) یک زن ۳۵ ساله به خبرگزاری فرانسه گفته است: «وقتی چهار ماهه باردار بودم برای سقط جنین خود به شفاخانه‌ای در کابل مراجعه کرده است، اما داکتران به او گفته‌اند اجازه‌ی چنین کاری ندارند و اگر کسی بفهمد، آن‌ها را زندانی می‌کنند.» این زن در ادامه تاکید کرده است که به دستور «شوهر بیکار خود که دختر پنجم نمی‌خواست» از «نوعی دم‌نوش گیاهی» استفاده و جنین خود را سقط کرده است. او تصریح کرد: «خون‌ریزی آن‌قدر شدید شد که دوباره مجبور شدم به شفاخانه برگردم. به داکتران گفتم که افتاده‌ام، اما می‌دانستند دروغ می‌گویم چون هیچ نشانی روی بدنم نبود. آنها عصبانی شدند، اما به مسوولان گزارش ندادند. عمل کردند و باقی‌مانده جنین را از بدنم خارج کردند.» قابل ذکر است که مطابق با قانون اساسی افغانستان، سقط جنین غیرقانونی است و تنها در صورتی مجاز شمرده می‌شود که جان مادر در خطر جدی قرار داشته باشد؛ اما در عمل تقریبا هرگز اجازه چنین کاری به زنان داده نمی‌شود. همچنین دو سازمان بین‌المللی که در بخش صحت در افغانستان فعالیت می‌کنند نیز افزایش سقط جنین در افغانستان را تایید کرده‌اند. سقط جنین در افغانستان به‌دلیل تابو بودن، با استفاده از داروهای گیاهی و تابلیت‌هایی که به‌صورت غیرقانونی در دواخانه‌ها فروخته می‌شوند، انجام می‌شود. در مواردی هم زنان مجبور می‌شوند با بلند کردن بار سنگین و ضربه زدن به شکم، جنین شان را سقط کنند. حلیمه (مستعار) گفته است که با خوردن تابلیت‌هایی که از دواخانه خریده بود، جنین خود را سقط کرده است. مریم (مستعار) نیز گفته است که با ضربه زدن توسط «سنگ به شکمش» جنین خود را سقط کرده است. یک متخصص نسائی و ولادی در کابل به خبرگزاری فرانسه گفته است تا قبل از بازگشت حکومت فعلی به قدرت می‌توانستند با کمک بعضی انجوها سقط جنین بیشتری انجام دهند، اما حالا داکتران از انجام این کار می‌ترسند. وی افزوده است که زنان از درخواست سقط در شفاخانه‌ها می‌ترسند: «بیشتر زنان تلاش می‌کنند [جنین شان را] در خانه سقط کنند و بعد به شفاخانه می‌آیند و می‌گویند جنین خودبه‌خود سقط شده است.» مریم (مستعار) ۲۲ ساله گفته است که یک ماه از بارداری گذشته بود و مادرش برای سقط جنین او «یک سنگ بسیار سنگین روی شکم اش گذاشته است.» این در حالی است که افغانستان یکی از بالاترین نرخ‌های مرگ‌ومیر مادران و نوزادان را در جهان دارد.

منابع محلی از ولایت قندهار می‌گویند که یک مرد در ولسوالی «اسپین بولدک» این ولایت همسر باردارش را با طناب «دار زده» و کشته است. دست‌کم دو منبع با تایید این رویداد گفته‌اند که این زن روز (دوشنبه، ۲۶ جوزا) در مرکز ولسوالی اسپین بولدک به شکل فجیع به قتل رسیده است. منبع تاکید کرده است که مقتول «سیده» نام داشت و شش ماهه نیز باردار بود. منبع در ادامه افزوده است که این زن باردار پس از یک مشاجره لفظی، از سوی همسرش به قتل رسیده است. منبع در مورد سن و این‌که از این زن، چند اولاد به جا مانده است، چیزی نگفته است. مسوولان محلی حکومت سرپرست در ولایت قندهار تا اکنون در این مورد اظهارنظر نکرده‌اند. این در حالی است که هفت روز پیش نیز یک مرد در قندهار همسرش را به قتل رسانده بود. در آن رویداد، یک مرد در ناحیه‌ی پنجم شهر قندهار، همسرش با ضربات چاقو به قتل رسانده و او را «سربریده» بود. پس از تسلط دوباره‌ی حکومت سرپرست بر افغانستان، قتل‌های مرموز زنان، کودکان و جوان در در سراسر کشور افزایش کم‌پیشینه یافته است. بیماری‌های روانی، خصومت شخصی، ازدواج‌های اجباری، خشونت خانوادگی و فشار‎های روحی ناشی از فقر و بیکاری عوامل اصلی این قتل‌ها بیان شده است. همچنین با تسلط حکومت سرپرست بر افغانستان اکثریت نهادهای حامی حقوق زنان متوقف شده است. زنان در افغانستان چون گذشته با مراجعه به نهادهای عدلی و قضایی، دیگر نمی‌توانند برای خشونت‌های وارده‌ی شان شکایت کنند و این‌گونه خشونت‌‌ها پایدار باقی مانده و افزایش پیدا می‌کند.