برچسب: افغانستان

1 هفته قبل - 76 بازدید

سید عباس عراقچی، وزیر خارجه‌ی جمهوری اسلامی ایران درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که در افغانستان باید همه‌ی مردم حق تعیین سرنوشت خود در قالب حکومت را داشته باشند. خبرگزاری ایرنا در گزارشی نوشته است که آقای عراقچی این اظهارات را در در دانشگاه «میگیمو» روسیه مطرح کرده و گفته است که ایران چالش‌های زیادی با حکومت سرپرست در افغانستان دارد و تا اکنون حکومت افغانستان را به‌رسمیت نشناخته است. وی در بخشی از صحبت‌هایش امنیت مرزها، آب، مواد مخدر و مهاجرت را از جمله چالش‌های موجود میان حکومت فعلی و ایران دانسته است. وزیر خارجه‌ی جمهوری اسلامی ایران در عین حال گفته است که حکومت سرپرست در افغانستان واقعیت کنونی آن کشور است و ایران برای حل چالش‌ها با آن گفتگو می‌کند. وزیر خارجه ایران تصریح کرد: «در مورد حکومت فعلی افغانستان، باید بپذیریم که واقعیتی به نام حکومت موجود در کابل وجود دارد.» قابل ذکر است که ایران در چهار سال اخیر تعامل گسترده‌ی سیاسی و اقتصادی با حکومت فعلی داشته و سفارت و قنسولگری‌های افغانستان را به این دولت واگذار کرده است. بااین‌حال، ایران و حکومت فعلی تنش‌های شدیدی نیز بر سر حق‌آبه و مسائل دیگر داشته‌اند که چندین بار منجر به درگیری نظامی شده است. جمهوری اسلامی ایران همواره بر تشکیل «حکومت فراگیر ملی» در افغانستان تأکید کرده است. در همین راستا، تهران اخیراً میزبان نشستی با حضور نمایندگان کشورهای منطقه درباره افغانستان بود؛ نشستی که حکومت فعلی از شرکت در آن خودداری کردند.

ادامه مطلب


2 هفته قبل - 109 بازدید

سازمان‌های بین‌المللی اعلام کرده‌اند که در دو زمین‌لرزه بزرگ در شرق و شمال افغانستان در سال روان خورشیدی، زنان و کودکان بیش‌ترین آسیب را دیده و اکنون در زمستان با خطر بیماری، گرسنگی و آوارگی بیش‌تر روبرو هستند. سازمان‌های بین‌المللی «کریستین اید» و «تِرفاند» با پشتیبانی مالی دولت اسکاتلند، بسته‌های کمک شامل پول نقد، پتو، لباس گرم و کیت‌های بهداشتی را به خانوارهای آسیب‌پذیر در ولایت‌های شرقی به‌ویژه کنر توزیع می‌کنند، امروز (شنبه، ۶ جدی) گفته‌اند که زنان و کودکان بیشترین آسیب را دیده‌اند. ول براون، رییس «کریستین اید اسکاتلند»، گفته است: «زنان و کودکان بیش‌ترین بار بحران‌های هم‌زمان افغانستان را تحمل می‌کنند، بحرانی که با زمین‌لرزه اخیر در کنر تشدید شده است. با نزدی‌ک شدن زمستان، خطر بیماری، تروما، گرسنگی شدید و آوارگی بیش‌تر افزایش می‌یابد.» همچنین سولومون کورنلیوس، مدیر «ترفاند افغانستان»، نیز گفته است: «کارکنان محلی را با آموزش کمک‌های اولیه روانی مجهز خواهیم کرد تا زنان، کودکان و افراد دارای معلولیت بتوانند گرم بمانند، نیازهای ضروری خود را با کرامت برآورده کنند و از بحران و ترومای تجربه شده بهبود یابند.» اداره امور خارجی اسکاتلند تاکید کرده است که برای پشتیبانی از زلزله‌زدگان افغانستان ۲۵۰ هزار پوند کمک انسان‌دوستانه به این کشور اختصاص می‌دهد. در ادامه آمده است که هر یک از این دو نهاد خیریه کریستین اید اسکاتلند و تِرفاند افغانستان ۱۲۵ هزار پوند از صندوق اضطراری انسان‌دوستانه‌ی اسکاتلند، دریافت می‌کنند تا کمک‌های فوری در منطقه‌های آسیب‌دیده فراهم کند. در سال روان، دو زمین‌لرزه‌ی بزرگ در شرق و شمال افغانستان رخ داد. در نهم سنبله، زمین‌لرزه‌ای به بزرگی شش درجه‌ی ریشتر شماری از ولایت‌های شرقی افغانستان را لرزاند که در این رویداد، بیش از دو هزار و ۲۰۰ نفر کشته، بیش از سه هزار و ۶۰۰ نفر زخمی و نزدیک به هفت ویران شد. همچنین زمین‌لرزه‌ی ۱۲ عقرب، خسارات و تلفات گسترده‌ای در ولایت‌های شمالی بر جا گذاشت که در آن ۲۷ نفر کشته، بیش از هزار نفر زخمی و بیش از سه هزار خانه نیز تخریب شد. پس از این زمین‌لرزه‌ها، شماری از نهادها و کشورها به آسیب‌دیدگان کمک‌هایی کرده؛ اما نبود کارمندان زن روند امدادرسانی به آنان را با چالش روبرو کرده است.

ادامه مطلب


2 هفته قبل - 115 بازدید

بخش زنان سازمان ملل متحد درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که پیش‌برد برابری جنسیتی نیازمند یک جنبش جهانی است و همه افراد و نهادها باید در همه جا برای تحقق آن همکاری کنند. این سازمان با نشر گزارشی گفته است که هر روز فرصتی برای پیش‌برد حقوق زنان و دختران است و تلاش مستمر جهانی برای تحقق برابری جنسیتی می‌تواند حیاتی باشد. سازمان ملل متحد در ادامه تاکید کرده است که سی سال پیش، رهبران جهان در چهارمین کنفرانس جهانی زنان وعده دادند که حقوق، فرصت‌ها، قدرت و امنیت برابر برای زنان و دختران در سراسر جهان تأمین شود. در بخشی از گزارش بخش زنان سازمان ملل متحد آمده است که «اعلامیه و برنامه اقدام بیجنگ» این وعده را تثبیت کرده و همچنان جامع‌ترین و برنامه‌ای است که تا اکنون برای تحقق حقوق برابر همه زنان و دختران ایجاد شده است. بخش زنان سازمان ملل تصریح کرد که امروز جامعه‌ی جهانی قوی‌تر، متحدتر، متنوع‌تر و مصمم‌تر است تا نخستین نسلی باشد که به برابری جنسیتی دست پیدا می‌کند. در حالی ملل متحد بر برابری جنسیتی تاکید می‌کند که حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

ادامه مطلب


2 هفته قبل - 108 بازدید

برنامه‌ی توسعه‌ای سازمان ملل متحد درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که با وجود بحران‌ها و چالش‌های گسترده در افغانستان، زنان و دختران این کشور در سال ۲۰۲۵ میلادی شاهد دست‌آوردها و پیشرفت‌های قابل توجهی بوده‌اند. این نهاد با نشر ویدیویی در حساب کاربری ایکس خود به‌مناسبت سال نو میلادی نوشته است که افغانستان در یک سال گذشته علاوه‌بر بحران‌ها، شاهد دست‌آوردها و کسب‌وکار‌های ارزش‌مندی نیز بوده است. این سازمان در ادامه تاکید کرده است که در یک سال گذشته در افغانستان شاهد فعال‌سازی مرکز‌های صحی، بهبود مزرعه‌ها، رشد کسب‌وکار زنان و دختران و بازگشت خانواده‌ها به خانه بوده است. برنامه توسعه‌ای سازمان ملل متحد در ادامه افزوده است که در این مدت کودکان بدون نگرانی به آب آشامیدنی سالم دسترسی داشته‌اند و مردان و زنان درمان‌های باکیفیت برای بیماری‌هایی مانند مالاریا و سل دریافت کرده‌اند. همچنین برنامه‌ی توسعه‌ای سازمان ملل متحد ابراز امیدواری کرده است که سال ۲۰۲۶ میلادی، سالی ارزش‌مند و امیدبخش برای مردم افغانستان باشد. در سال‌های اخیر، در پی ممنوعیت و محدودیت کار زنان در بسیاری از بخش‌ها، زنان و دختران ناگزیر شده‌اند برای تأمین نیازهای اولیه زندگی خود به تجارت‌های کوچک و متوسط روی بیاورند. این در حالی‌ست که چندی پیش نیز برنامه‌ی توسعه‌ای سازمان ملل متحد، اعلام کرد که از ۸۹ هزار کسب‌وکار در سراسر افغانستان پشتیبانی کرده که بخش عمده آن‌ توسط زنان مدیریت می‌شود. همچنین حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

ادامه مطلب


2 هفته قبل - 89 بازدید

سازمان جهانی صحت(WHO) درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که زنان و ‌مادران در سراسر جهان به مراقبت‌های باکیفیت صحی نیاز دارند که از نظر جسمی و روانی، پیش از زایمان، در حین زایمان و پس از آن، از آنان حمایت کند. این سازمان با نشر اعلامیه‌ای در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که سیستم‌های صحی باید تکامل یابند تا بتوانند با مشکلات متعدد سلامت مادران و نوزادان مقابله کنند. در بخشی از گزارش سازمان جهانی صحت آمده است که این مشکلات شامل عوارض مستقیم زایمانی، اختلالات روانی، بیماری‌های غیرواگیر و برنامه‌ریزی خانواده‌ها است. سازمان صحی جهانی در ادامه تاکید کرده است که سرمایه‌گذاری در سلامت مادران و نوزادان به بهبود کیفیت زند‌گی آنان کمک می‌کند. این سخنان در حالی مطرح می‌شود که سیستم صحی افغانستان به شدت آسیب دیده و بخصوص دسترسی زنان و مادران باردار به خدمات صحی کاهش یافته است. همچنین نبود کارشناسان پزشکی به ویژه در بخش زنان، نبود مرکزهای صحی در منطقه‌های دوردست و بخش‌هایی تحت منازعه یکی از عمده‌ترین عامل‌های مرگ‌ومیر زنان در هنگام زایمان در افغانستان عنوان شده است. با بازگشت حکومت سرپرست و بسته‌شدن دروازه‌های مکتب و دانشگاه‌ها بر روی دختران، نگرانی‌ها از کم‌بود کارکنان پزشکی در سراسر افغانستان افزایش یافته است. در کنار آن‌، سازمان‌های بین‌المللی بارها هشدار داده است که نرخ کنونی مرگ‌ومیر مادران در افغانستان از بالاترین‌ها در سطح جهان است و سازمان‌های بین‌المللی نسبت به تشدید این وضعیت ابراز نگرانی کرده‌اند.

ادامه مطلب


2 هفته قبل - 87 بازدید

تیم ملی والیبال زنان افغانستان در آخرین دیدار خود، در رقابت‌های والیبال زنان مرکز آسیا، مغلوب تیم ملی والیبال زنان بنگلادیش شد و در جایگاه چهارم این رقابت‌ها ایستاد. دیدار رده‌بندی این رقابت‌ها میان تیم‌های افغانستان و بنگلادیش در مالدیو برگزار شده بود و تیم ملی والیبال زنان افغانستان در این دیدار، با نتیجه ۰–۳ مغلوب حریف خود شد و در بین چهار تیم شرکت‌کننده در این رقابت‌ها در جایگاه چهارم ایستاد. تیم ملی والیبال زنان افغانستان ست‌های اول تا سوم را به ترتیب با نتایج ۲۰–۲۵، ۲۰–۲۵و ۱۵–۲۵ به حریف واگذار کردند. قابل ذکر است که تیم ملی والیبال زنان کشور در مرحله‌ی گروهی این رقابت‌ها موفق شده بود بنگلادیش را با نتیجه ۳–۱ شکست دهد. رقابت‌های والیبال زنان زون مرکز آسیا از ۲۹ قوس تا ۴ جدی سال جاری خورشیدی با حضور تیم‌های افغانستان، بنگلادیش، قرغیزستان و مالدیو و به میزبانی مالدیو برگزار شده بود. ملی‌پوشان والیبال زنان کشور در این رقابت‌ها پنج مسابقه (سه دیدار مرحله گروهی، یک دیدار نیمه‌نهایی و یک دیدار رده‌بندی) انجام دادند که حاصل آن چهار شکست و یک پیروزی بود. تیم ملی والیبال زنان بنگلادیش مقام سوم این رقابت‌ها را به دست آورد. تیم والیبال زنان افغانستان با حضور سه مربی و کادر همراه و ده بازیکن در این رقابت‌ها شرکت کرده بود. بازیکنان و کادر فنی تیم والیبال زنان افغانستان: عزیزه فیضی– مدیر تیم محمد اسدالهی– سرمربی زهرا احمدی– کمک‌مربی بازیکنان: زینب نیکزاد، رقیه محمدی، زهرا هانیه افغان، مریم حیدری، فاطمه باقری، نرگس موسوی، فاطمه حیدری، محدثه امیری، زهرا هاشمی و زهرا مرادی. این در حالی است که تیم ملی والیبال زنان کشور چندی پیش در چارچوب رقابت‌‌های همبستگی کشورهای اسلامی ریاض ۲۰۲۵، تیم پنجم این رقابت‌ها شده بود. هدایت این تیم‌ را محمد اسداللهی، سرمربی ایرانی تیم ملی والیبال مردان افغانستان برعهده دارد. قابل ذکر است که حکومت سرپرست پس از بازگشت به قدرت، تمام فعالیت‌های ورزشی را برای زنان در افغانستان ممنوع اعلام کرده و تیم‌های ورزشی زنان را به‌رسمیت نمی‌شناسند.

ادامه مطلب


2 هفته قبل - 136 بازدید

جاوید ده‌ساله است، اما اگر کسی در چشمانش نگاه کند، سال‌ها خستگی را در آن می‌بیند؛ خستگی‌ای نه از بازی و دویدن، بلکه از بار سنگین زندگی. هر صبح، وقتی هنوز هوا کاملاً روشن نشده و کوچه‌های کابل در سکوتی سرد فرو رفته‌اند، جاوید از خواب بیدار می‌شود. خوابش کوتاه است، آشفته، و اغلب با فکر پدری به پایان می‌رسد که دو سال پیش رفت و با رفتنش، کودکی جاوید هم به خاک سپرده شد. او آرام از جا بلند می‌شود تا مادر و خواهرانش را بیدار نکند، بوت‌های کهنه‌اش را می‌پوشد، بوجی پلاستیکی‌اش را برمی‌دارد و بی‌صدا از خانه بیرون می‌زند؛ گویی می‌ترسد فقر، اگر بیدار شود، سخت‌تر به دامن‌شان بچسبد. کوچه‌ای که از آن بیرون می‌شود، پر از خاک است و دیوارهایی دارد ترک‌خورده، که سال‌هاست رنگ آفتاب را ندیده‌اند. خانه‌ای که در آن زندگی می‌کنند، کرایه‌ای است؛ خانه‌ای کوچک در گوشه‌ای فراموش‌شده از کابل، با سقفی کوتاه و دیوارهایی سرد، که هر ماه دو هزار افغانی می‌طلبد. همین عدد ساده، برای جاوید مثل کوهی‌ست که هر روز باید ذره‌ذره از آن بالا برود. او خوب می‌داند اگر نتواند کار کند، اگر بطری جمع نکند، اگر دست خالی به خانه برگردد، مادرش شب را با نگرانی به صبح می‌رساند و خواهرانش با شکم نیمه‌خالی می‌خوابند. جاوید راه می‌افتد؛ سرک‌ها را یکی‌یکی طی می‌کند. از کنار دکان‌ها می‌گذرد، از ایستگاه‌ها، از زیر پل‌ها و کنار جوی‌های آب. چشم‌هایش همیشه به زمین دوخته شده‌اند، نه از روی شرم، بلکه از روی عادت. هر بطری نوشیدنی که روی زمین افتاده، برای او مثل سکه‌ای‌ست که از آسمان افتاده باشد. خم می‌شود، برمی‌دارد، گرد و خاکش را می‌تکاند و در بوجی می‌اندازد. بوجی کم‌کم سنگین می‌شود، اما شانه‌های جاوید از مدت‌ها پیش به این سنگینی عادت کرده‌اند. سنگینی بوجی، در برابر سنگینی نان شب، هیچ است. مردم از کنارش می‌گذرند؛ بعضی با بی‌تفاوتی، بعضی با اخم، و بعضی حتی بی‌آن‌که او را ببینند. نگاه‌هایی که بیشتر از فقرش، روحش را زخمی می‌کنند. گاهی هم صدایی تند می‌شنود: «برو بچه!» اما جاوید حرفی نمی‌زند. سکوت، زبان اوست؛ زبانی که فقر به او یاد داده، چون در هیاهوی شهر، صدای کودکان فقیر شنیده نمی‌شود. وقتی خسته می‌شود، کنار سرک می‌ایستد، نفس تازه می‌کند و دوباره راه می‌افتد. پاهایش درد می‌کند، دست‌هایش زخم است، اما هنوز روز تمام نشده. او باید تمام شهر را بگردد؛ از این‌سوی کابل تا آن‌سویش، فقط برای این‌که شب، با صد تا صد و پنجاه افغانی به خانه برگردد. پولی که شاید برای کسی حتی قیمت یک نوشیدنی هم نباشد، اما برای جاوید، مرز میان گرسنگی و زنده‌ماندن است. در میان این راه رفتن‌ها، گاهی صدای زنگ مکتب به گوشش می‌رسد؛ صدایی که برای لحظه‌ای دلش را می‌لرزاند. وقتی از کنار مکتب‌ها می‌گذرد، قدم‌هایش آهسته‌تر می‌شود. شاگردانی را می‌بیند با کتاب و بکس، با لباس‌های تمیز، که بی‌دغدغه وارد صنف‌ها می‌شوند. جاوید هم دلش می‌خواست یکی از آن‌ها باشد؛ بنشیند، قلم به دست بگیرد، اسمش را بنویسد، درس بخواند، و چیزی جز بطری جمع‌کردن یاد بگیرد. اما او خوب می‌داند که آرزو، شکم را سیر نمی‌کند. نگاهش را از مکتب می‌دزدد، سرش را پایین می‌اندازد و دوباره راه می‌افتد؛ چون زندگی راه دیگری برایش نگذاشته است. ظهر که می‌شود، آفتاب تندتر می‌تابد و خستگی، سنگین‌تر بر تنش می‌نشیند. اگر چیزی برای خوردن باشد، نانی خشک یا لقمه‌ای ساده است. بیشتر وقت‌ها همان را هم ندارد. اما باز هم دست از کار نمی‌کشد، چون می‌داند در خانه، مادری منتظر است؛ مادری که از صبح تا شب پشم پاک می‌کند؛ با دستانی زبر و ترک‌خورده که دیگر نرمی را نمی‌شناسند. با آن‌هم، درآمدش کافی نیست. درآمد مادر، کنار دستمزد ناچیز جاوید، فقط برای دوام‌آوردن است، نه برای زندگی. جاوید گاهی با خودش فکر می‌کند: اگر پدر زنده بود، شاید همه‌چیز فرق می‌کرد. او هنوز صدای پدر، نگاهش، و شانه‌هایش را به یاد دارد؛ شانه‌هایی که حالا نیستند تا باری را بردارند. مرگ پدر فقط یک انسان را نگرفت؛ ستون خانه را شکست. بعد از آن، جاوید مرد خانه شد، آن‌هم در ده‌سالگی؛ مسئول نان، کرایه، و آرامش خانواده‌ای که هر روز بیشتر در فقر فرو می‌رفت. عصر که می‌شود، بوجی جاوید سنگین‌تر شده و تنش خسته‌تر. بطری‌ها را می‌فروشد، پول را با دقت می‌شمارد؛ هر افغانی برایش معنا دارد. اسکناس‌های مچاله را با احتیاط در جیب کهنه‌اش می‌گذارد و راه خانه را در پیش می‌گیرد. راه برگشت همیشه طولانی‌تر به نظر می‌رسد، شاید چون خستگی، قدم‌ها را کندتر می‌کند. وقتی به خانه می‌رسد، هوا رو به تاریکی است. مادر با دیدن او لبخندی خسته می‌زند؛ لبخندی که بیشتر برای پنهان‌کردن نگرانی‌ست تا ابراز خوشحالی. خواهرانش دورش جمع می‌شوند. جاوید پول را به دست مادر می‌دهد، بوجی خالی را گوشه‌ای می‌گذارد و روی زمین می‌نشیند. در دلش دعا می‌کند: که فردا هم بتواند کار کند، که مریض نشود، که پاهایش یاری کنند؛ چون اگر او زمین بخورد، همه زمین می‌خورند. شب که می‌شود و همه به خواب می‌روند، جاوید به سقف خیره می‌شود. شاید هنوز در دلش رؤیای کوچکی زنده باشد؛ رؤیای رفتن به مکتب، رؤیای آینده‌ای که در آن، کودک بودن جرم نباشد. اما صبح که برسد، دوباره بوجی، دوباره سرک، دوباره بطری‌ها... زندگی برای جاوید، همین تکرار بی‌پایان است؛ تکراری سنگین که کودکی‌اش را آرام‌آرام می‌بلعد. جاوید، یکی از هزاران کودکی‌ست که در کوچه‌های کابل بزرگ می‌شوند، بی‌آن‌که فرصت کودک‌بودن داشته باشند. داستان او نه فریاد است و نه گریه؛ داستان او، سکوتی‌ست عمیق که هر روز زیر قدم‌های مردم له می‌شود، بی‌آن‌که کسی بایستد و بپرسد: «این کودک، چرا باید این‌گونه زندگی کند؟» نویسنده: سارا کریمی

ادامه مطلب


2 هفته قبل - 83 بازدید

اداره مهاجرت ترکیه درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که در یکسال گذشته بیش از ۱۵۲ هزار پناه‌جو به علت نداشتن اسناد اقامت در این کشور بازداشت شده‌اند. این اداره با نشر گزارشی گفته است که پناه‌جویان افغانستانی با بیش از ۴۲ هزار نفر، در صدر فهرست پناه‌جویان بازداشت‌شده از سوی حکومت ترکیه قرار دارند. در گزارش آمده است که پس از آن، به‌ترتیب شهروندان سوریه، اوزبیکستان، ترکمنستان و ایران قرار گرفته‌اند. همچنین نمودار منتشرشده از سوی اداره مهاجرت ترکیه نشان می‌دهد که شمار پناه‌جویان بازداشتی در سال ۲۰۲۵ میلادی نسبت به سال گذشته کاهش یافته است. چنانچه، بیش از ۲۲۵ هزار پناه‌جو در سال ۲۰۲۴ میلادی بازداشت شده‌ بودند. همچنین سال گذشته، بیش از ۶۵ هزار شهروند افغانستان از سوی پولیس در شهرهای مختلف ترکیه بازداشت شده بودند. بازداشت مهاجران افغانستانی از این رو در ترکیه بالاست که این کشور به علت نزدیکی به یونان، یکی از مسیرهای اصلی قاچاق پناه‌جویان افغانستانی و ایرانی به اروپا است. همزمان با فشار اروپا بر ترکیه برای جلوگیری از مهاجرت غیررسمی، پولیس این کشور به طور مرتب پناه‌جویان افغانستان را بازداشت و به افغانستان اخراج کرده است. مهاجران افغانستانی در مرز ترکیه و بازداشتگاه‌های این کشور با خشونت پولیس مواجه اند. همچنین نشریات پولیتیکو، اشپیگل و چند رسانه دیگر در ماه میزان سال گذشته با انتشار یک گزارش مستند و مشترک فاش کردند که پناه‌جویان افغان و سوری در مراکز اخراج ترکیه مورد ضرب‌وشتم و سوءاستفاده قرار گرفته‌اند.

ادامه مطلب


2 هفته قبل - 81 بازدید

نهاد «افغانستان عاری از پولیو» درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که واکسیناسیون کودکان، از جمله تزریق واکسن فلج اطفال یا پولیو، برای محافظت آنان در برابر بیماری‌های خطرناک حیاتی است. این نهاد با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که در کشورهای پیشرفته نیز کودکان تمام واکسن‌های ضروری را دریافت می‌کنند، زیرا این کار برای تضمین آینده سالم آنان اهمیت بالایی دارد. همچنین نهاد «افغانستان عاری از پولیو» در بخشی از پیامش از والدین خواسته‌ است که کودکان خود را به طور کامل واکسن کنند تا در برابر بیماری‌های خطرناک از جمله پولیو محافظت شوند. باید گفت که این نهاد پیش از این نیز هشدار داده بود که کودکان بازگشت‌کننده از پاکستان باید در مرزها واکسن پولیو دریافت کنند زیرا، موارد مثبت پولیو در این کشور افزیش یافته است. افغانستان و پاکستان همچنان تنها دو کشوری در جهان‌اند که هنوز موارد ابتلا به بیماری فلج کودکان در آن‌ها گزارش می‌شود. قابل ذکر است که ریشه‌کنی پولیو دهه‌هاست که یکی از اهداف جهانی سلامت است. واکسیناسیون گسترده از سال ۱۹۸۸ میلادی میلادی به‌طور چشمگیری موارد ابتلا به فلج اطفال را کاهش داده است، اما ویروس همچنان باقی مانده است. در سال ۲۰۲۵ میلادی، حدود ۳۶ مورد ابتلای تأییدشده به ویروس پولیو در افغانستان و پاکستان ثبت شده است؛ دو کشوری که این بیماری هنوز در آن بومی است. در همین حال، ۱۴۹ مورد از «پولیو ناشی از واکسن» در کشورهایی از جمله نایجریا گزارش شده است. این نوع زمانی رخ می‌دهد که کودکان واکسن‌شده، ویروس را دفع می‌کنند و این ویروس پس از جهش می‌تواند در میان جمعیت واکسینه‌نشده گسترش یابد. با وجود این خطر، مقام‌های بهداشتی جهانی تاکید می‌کنند که ادامه واکسیناسیون و نظارت دقیق، کلید پایان دادن قطعی به این بیماری است.

ادامه مطلب


2 هفته قبل - 71 بازدید

در ادامه رقابت‌های والیبال زنان زون مرکز آسیا ٢٠٢٥ میلادی و در دیدار نیمه‌نهایی نخست این مسابقات، تیم والیبال زنان افغانستان در برابر قرغیزستان صف‌آرایی کرد و در نهایت با نتیجه ۳–۱ شکست خورد. این دیدار امروز (چهارشنبه، ۳ جدی) در کشور مالدیو، میزبان این مسابقات برگزار شد. تیم والیبال زنان افغانستان ست‌های اول، دوم و چهارم را به ترتیب با امتیازهای ۲۵–۱۷، ۲۵–۱۴ و ۲۵–۱۵ به حریف واگذار کردند؛ اما در ست سوم نمایش بهتری داشتند و با نتیجه نزدیک ۲۸–۲۶ به پیروزی رسیدند. در دیگر دیدار مرحله نیمه‌نهایی، امشب تیم‌های مالدیو و بنگلادیش به مصاف هم می‌روند که برنده این دیدار راهی فینال خواهد شد و تیم بازنده نیز در دیدار رده‌بندی برابر افغانستان قرار می‌گیرد. قابل ذکر است که مسابقات رده‌بندی و دیدار نهایی فردا، پنج‌شنبه چهارم جدی ۱۴۰۴ برگزار خواهد شد. رقابت‌های والیبال زنان زون مرکز آسیا از روز (شنبه ۲۹ قوس ۱۴۰۴) با حضور تیم‌های افغانستان، مالدیو، بنگلادیش و قرغیزستان در مالدیو آغاز شده و تا ۲۵ دسمبر ۲۰۲۵، برابر با ۴ جدی ۱۴۰۴، ادامه خواهد داشت. زنان والیبالیست کشور پیش از این در برابر، قرغیزستان و مالدیو میزبان شکست خورده بودند، اما در برابر بنگلادیش به پیروزی رسیده بودند. این در حالی است که تیم ملی والیبال زنان کشور چندی پیش در چارچوب رقابت‌‌های همبستگی کشورهای اسلامی ریاض ۲۰۲۵، تیم پنجم این رقابت‌ها شده بود. هدایت این تیم‌ را محمد اسداللهی، سرمربی ایرانی تیم ملی والیبال مردان افغانستان برعهده دارد. قابل ذکر است که حکومت سرپرست پس از بازگشت به قدرت، تمام فعالیت‌های ورزشی را برای زنان در افغانستان ممنوع اعلام کرده و تیم‌های ورزشی زنان را به‌رسمیت نمی‌شناسند.

ادامه مطلب