برچسب: آموزش

1 روز قبل - 50 بازدید

بخش زنان سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که سرمایه‌گذاری در بخش سلامت روان زنان و دختران در بامیان، ایجاد فضاهای امن، کمک مالی و فراهم‌سازی آب، زندگی مردم را دگرگون کرده است. این نهاد امروز (سه‌شنبه، ۲۶ جوزا) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که سرمایه‌گذاری در بخش خدمات و بازتوانی زنان، جوامع محلی در بامیان را توان‌مندتر کرده است. بخش زنان ملل متحد افزوده است که این برنامه‌ها با پشتیبانی برنامه‌ی توسعه‌ای ملل متحد، برنامه جهانی غذا، یونسکو و سازمان جهانی بهداشت اجرا می‌شود. این در حالی است که زنان در افغانستان به ویژه در جوامع روستایی با محدودیت‌ها و چالش‌های فزاینده‌‍ای از جمله کم‌بود دسترسی به منابع آب، تغذیه و خدمات بهداشتی روبرو هستند. همچنین حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. بر بنیاد گزارش‌ها، اگر این ممنوعیت ادامه یابد، تا سال ۲۰۳۰ نزدیک به چهار میلیون دختر ممکن است از آموزش محروم شوند.

ادامه مطلب


1 روز قبل - 105 بازدید

یونیسف یا صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد گفته است که برای حدود ۶۰ هزار کودک متاثر از بی‌جاشدن و بازگشت به کشور، فضاهای آموزشی موقت و آموزش‌های محلی ایجاد کرده است. این نهاد امروز (سه‌شنبه، ۲۶ جوزا) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که در این فضاهای آموزشی موقت در ماه اپریل ایجاد شده است. یونیسف در ادامه تاکید کرده است که ۶۰ درصد کودکانی که زیر چتر فضاهای آموزشی موقت قرار گرفته‌اند، دختران هستند. همچنین صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل تصریح کرد که در ماه اپریل برای نزدیک به ۱۶۷ هزار بی‌جاشده داخلی و بازگشت‌کننده نیز در بندرهای مختلف خدمات صحی، تغذیه، آب، حفظ‌الصحه و نظافت، حمایت روانی-اجتماعی و خدمات واکسیناسیون ارایه کرده است. صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل گفته است که برای حمایت از مادران و کودکان، پنج دستگاه تولید اکسیجن اضظراری در شفاخانه‌های حوزوی و ولایتی نصب کرده است. ۶۱۱ با این حال، یونیسف در گزارش ماه اپریل خود گفته بود که در سال جاری میلادی حدود ۲۲ میلیون تن در افغانستان به کمک‌های بشری نیاز دارند که بیش از ۱۱ میلیون تن آن کودکان هستند.

ادامه مطلب


3 روز قبل - 39 بازدید

یونیسف یا صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد، همزمان با ۲۴ جوزا، روز مادر در افغانستان، از نقش و تلاش‌های مادران در عرصه‌های آموزش، سلامت و مراقبت از خانواده‌ها قدردانی کرده است. این نهاد امروز (یک‌شنبه، ۲۴ جوزا) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که این نهاد در روز مادر و تمامی روزهای سال در کنار مادران افغانستانی می‌ایستد؛ زنانی که به‌عنوان آموزگار، قابله، پرستار، مشاور تغذیه و امور اجتماعی، کارکنان صحی جامعه‌محور و یا مراقبان خانواده در خانه، نقش مهمی در زندگی کودکان و جوامع محلی ایفا می‌کنند. صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد، مادران در افغانستان را «قهرمانان» جامعه خوانده و از تلاش‌های آنان در پرورش نسل آینده و ارائه‌ی خدمات حیاتی به خانواده‌ها قدردانی کرده است. یونیسف در ادامه تاکید کرده است مادران، چه در محیط کار و چه در خانه، نقش اساسی در سلامت، آموزش و رفاه کودکان دارند و حمایت از آنان برای آینده‌ی افغانستان اهمیت ویژه‌ای دارد. این در حالی است که24 جوزا در افغانستان به عنوان روز مادر گرامی داشته می‌شود. این روز فرصتی برای قدردانی از نقش مادران در خانواده و جامعه است.

ادامه مطلب


4 روز قبل - 125 بازدید

همزمان با گذشت حدود یک هزار و ۷۲۸ روز از بسته بودن برای دختران دختران از صنف ششم، دیدبان حقوق افغانستان خواستار فراهم‌سازی فرصت بازگشت دختران به مکتب شد. این نهاد با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که نسلی هنوز پشت درهای بسته‌ی مکتب در انتظار است. دیدبان حقوق افغانستان پیش از این نیز، بارها خواستار بازگردندان حق آموزش دختران در افغانستان شده است. در نزدیک به پنج سال گذشته، نهادهای مدافع حقوق بشر و دولت‌ها همواره خواستار بازگشایی مکتب‌ها به روی دختران در افغانستان شده‌اند؛ اما حکومت سرپرست هنوز به این خواست‌ها پاسخی نداده است. قابل ذکر است که حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. بر بنیاد گزارش‌ها، اگر این ممنوعیت ادامه یابد، تا سال ۲۰۳۰ نزدیک به چهار میلیون دختر ممکن است از آموزش محروم شوند.

ادامه مطلب


5 روز قبل - 97 بازدید

ملا هبت‌الله آخوندزاده، رهبر حکومت سرپرست بر آموزش دین و عقیده برای مردم تاکید کرده و ‏گفته است که استحکام نظام اسلامی با آموزش دین تحقق ‏می‌یابد. ملا هبت‌الله آخوندزاده این اظهارات را در جلسه‌ی شورای وزیران حکومت فعلی در قندهار مطرح کرده و خطاب به مقامات گفته است: «کوشش کنید که به ‏مردم دین را بیاموزانید، مذاکره‌ی دین را کنید، تمام تان به ‏تقوا استوار بمانید، از تقوا نگذرید، شما به عزیمت عمل ‏می‌کنید و تواضع می‌نمایید، به مردم آگاهی دینی بدهید و از ‏تأثیر افکار بداخلاقی و نادرست حفاظت‌شان کنید.» حمدالله فطرت، معاون سخنگوی حکومت فعلی امروز (شنبه، ۲۳ جوزا) با نشر اعلامیه‌ای گفته است که رهبر دولت در جلسه‌ی قندهار چند بار به آموزش ‏دین و عقده برای مردم تأکید کرده است.‏ او در بخشی از صحبت‌های خود گفته است: «مردم را از ‏دین، شریعت و نظام اسلامی آگاه سازید و خودتان را خوب ‏مراقبت کنید.»‏ همچنین ملا هبت‌الله آخوندزاده بار دیگر تاکید کرده است که مقام‌های حکومتی ‏«عقیده‌ی صحیح» را به مردم بیاموزانند. او گفته است: «علم دین ‏را به اطراف و اکناف کشور برسانید، علم دین را احیا ‏نمایید که به‌وسیله‌ی آن نظام اسلامی مستحکم می‌گردد. ‏کوشش کنید که علم را تا هر کجا برسانید و دین را زنده ‏نگهدارید.»‏ رهبر حکومت از مقام‌‌های این گروه خواسته‌ است که فرامین او ‏را خوب مطالعه کنند و در راستای عملی‌سازی و رسانیدن ‏آن به مردم تلاش کامل کنند.‏ همچنان او از مقام‌های حکومتی خواسته است که با اعمال‌شان ‏اسلام و دین را به مردم نشان دهند.‏ وی به وزیران گفته است: «مردم را از دین، شریعت و نظام اسلامی آگاه سازید و خود تانرا خوب مراقبت کنید، از افراد زیردست تان نیز مراقبت نمایید و باید تلاش نماییم تا با اعمال خویش اسلام و دین را به مردم بیان کنیم.»

ادامه مطلب


5 روز قبل - 70 بازدید

سازمان جهانی کار در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که با وجود تلاش‌ها برای پایان کار کودکان، اما تا اکنون ۱۳۸ میلیون کودک در جهان همچنان درگیر کار هستند. گیلبرت هونگبو، رییس سازمان بین‌المللی کار به مناسبت روز جهانی مبارزه با کار کودکان گفته است که صفر تنها سطح قابل قبول کار کودکان است. وی در ادامه تاکید کرده است:«با هم می‌توانیم پایان کارگری کودکان را رقم بزنیم، تا همه کودکان در مکتب یا در حال بازی باشند.» همچنین کارزاری را با شعار «کارت سرخ به کار کودکان: بازی جوان‌مردانه برای کودکان، کار مناسب برای بزرگسالان» آغاز کرده است. سازمان جهانی کار در ادامه خواهان اقدامات قوی‌تر در زمینه آموزش با کیفیت، حمایت اجتماعی، کار مناسب، قوانین و اجرای قوی‌تر و سایر اقداماتی که به علل ریشه‌ای کار کودکان می‌پردازد، شده است. این سازمان افزوده است: «با وجود پیشرفت، ۱۳۸ میلیون کودک در سراسر جهان در کار کودکان باقی مانده‌اند، از جمله نزدیک به ۵۴ میلیون نفر در کارهای خطرناک.» جنگ‌های طولانی، ناامنی و فقر هزاران کودک را در افغانستان وادار به کار شاقه کرده است. با این حال، آمار دقیقی از تعداد کودکانی که در افغانستان به کار شاقه مشغول هستند، در دست نیست. یوناما یا دفتر هیأت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان به مناسبت این کار گفته است که کودکان به ویژه دختران محروم از آموزش بیشتر در معرض کارهای زیان‌بار قرار می‌گیرند و استثمار می‌شوند. در ادامه آمده است که کودکان در سراسر افغانستان در جاده‌ها، بازارها، مزارع، معادن و کارگاه‌ها به «کارهای دشوار و خطرناک» مشغول‌اند.

ادامه مطلب


5 روز قبل - 195 بازدید

سرک هنوز خلوت بود. نه از شلوغی همیشگی خبری بود، نه از صدای بوق موترها. فقط چند دکان نیمه‌باز، یک نانوایی و چند مرد که زودتر از بقیه شهر بیدار شده بودند، دیده می‌شد. در گوشه‌ای از پیاده‌رو، دختری روی یک چهارپایه کوتاه نشسته بود. جلوی پایش جعبه چوبی کوچکی بود که در آن دو بوتل واکس، یک برس سیاه و یک پارچه کهنه دیده می‌شد. دختر سرش پایین بود و بند کفش‌های خودش را مرتب می‌کرد. نامش فاطمه است؛ هفده ساله. نه داستان خاصی دارد و نه زندگی متفاوتی نسبت به هزاران دختر دیگر این شهر. اگر کسی از کنارش رد شود، شاید فقط او را به‌عنوان «دختر کفش‌رنگ‌کن» ببیند. اما پشت این تصویر ساده، زندگی‌ای جریان دارد که با تصمیم‌های سخت و ناخواسته شکل گرفته است. فاطمه در خانواده‌ای شش‌نفره زندگی می‌کند: پدر، مادر، سه خواهر کوچک‌تر و خودش. خانه‌شان در حاشیه شهر است؛ جایی که کرایه کمتر است، اما فاصله تا مرکز زیاد. پدرش پیش از این راننده موتر بود، اما بعد از مدتی موترش را فروخت تا قرض‌هایش را بدهد. حالا کار ثابت ندارد؛ بعضی روزها بارکشی می‌کند و بعضی روزها بیکار می‌ماند. مادرش خانه‌دار است؛ زنی که تمام عمرش را در همین چهار دیواری گذرانده و حالا تنها دل‌خوشی‌اش زنده‌ماندن فرزندانش است. تا قبل از بسته‌شدن مکاتب، فاطمه شاگرد صنف دهم بود. هر روز مسیر طولانی خانه تا مکتب را پیاده می‌رفت. گاهی خسته می‌شد، اما شکایت نمی‌کرد. مکتب برایش فقط درس نبود؛ جایی بود که احساس می‌کرد دیده می‌شود و شنیده می‌شود. معلم ادبیاتش همیشه می‌گفت: «فاطمه، اگر بخواهی، می‌توانی خوب بنویسی.» همین یک جمله برایش کافی بود تا شب‌ها مشقش را با دقت انجام دهد. وقتی مکاتب بسته شد، فاطمه مثل خیلی‌ها اول منتظر ماند. گفتند موقت است و دوباره باز می‌شود. اما روزها گذشت و هیچ تغییری نیامد. اوایل، هنوز برنامه روزانه داشت: صبح بیدار می‌شد، کتاب می‌خواند و تمرین می‌نوشت. اما وقتی دید هیچ‌کس از آینده چیزی نمی‌داند، انگیزه‌اش کم‌کم از بین رفت. در همان روزها، وضعیت خانه هم بدتر شد. قرض‌ها بیشتر شد و مصرف دوا برای مادرش افزایش یافت. خواهرانش مکتب ابتدایی می‌رفتند و هرچند هزینه‌شان کم بود، اما صفر هم نبود. فاطمه احساس می‌کرد فقط مصرف است، نه کمک. این احساس آرام‌آرام سنگین شد. اولین بار فکر کار کردن از جایی آمد که انتظارش را نداشت. یک روز که برای خرید سبزی بیرون رفته بود، دید دختری هم‌سن خودش کنار سرک کفش رنگ می‌کند. دختر نه می‌خندید، نه حرف می‌زد؛ فقط کار می‌کرد. مردم می‌آمدند و می‌رفتند. فاطمه ایستاد و نگاه کرد، نه از روی کنجکاوی، بلکه از روی مقایسه. با خودش گفت: «او هم مثل من است. چرا او می‌تواند و من نه؟» چند روز بعد، موضوع را با پدرش در میان گذاشت. پدر اول مخالفت کرد و گفت: «این کار برای دختر خوب نیست.» اما وقتی فاطمه از وضعیت خانه، از قرض‌ها و از شرمندگی‌ای که هر شب می‌بیند، گفت، پدرش چیزی نگفت. سکوتش یعنی اجازه. روز اول، فاطمه هنوز مطمئن نبود. دلش می‌خواست کسی او را نشناسد. چادرش را محکم‌تر بست و جعبه واکس را از همان دختر قبلی قرض گرفت. کنار سرک نشست. دست‌هایش سرد بود؛ نه از هوا، بلکه از ترس. اولین مشتری چند دقیقه طول کشید تا بیاید؛ مردی میانسال که بدون نگاه‌کردن گفت: «سیاه کن.» فاطمه کفش را گرفت. دست‌هایش لرزید. واکس زیاد زد؛ کفش براق شد، اما نه تمیز. مرد پول داد و رفت؛ نه تشکر، نه اعتراض. آن روز فقط ۸۰ افغانی درآمد داشت. وقتی پول را به مادرش داد، مادر چیزی نگفت؛ فقط پول را گرفت و در گوشه‌ای گذاشت. اما شب، وقتی فکر می‌کرد فاطمه خواب است، آرام گفت: «خدا کند مجبور نبودی.» روزهای بعد بهتر شد. فاطمه یاد گرفت؛ یاد گرفت کجا بنشیند که مشتری بیشتر باشد، چه وقت حرف نزند و چه وقت فقط سرش پایین باشد. کم‌کم درآمدش به ۱۵۰ افغانی رسید و بعضی روزها، اگر شلوغ بود، به ۲۰۰ افغانی هم می‌رسید. این پول سهم بزرگی از مصارف خانه را پوره می‌کرد. فاطمه حالا برنامه مشخصی دارد: صبح‌ها زود می‌رود، قبل از شلوغی؛ ظهر برمی‌گردد و نان می‌خورد، دوباره عصر می‌رود. بعضی وقت‌ها خسته است، کمرش درد می‌کند و انگشتانش خشک می‌شود. اما وقتی می‌بیند خانه بدون قرض می‌چرخد، ادامه می‌دهد. دلتنگی برای مکتب هنوز هست، اما دیگر مثل قبل دردناک نیست. شاید چون عادت کرده یا چون زندگی اجازه نداد بیشتر فکر کند. با این حال، شب‌ها گاهی کتاب‌هایش را ورق می‌زند. بعضی درس‌ها را یادش رفته، بعضی را نه. هنوز می‌گوید: «اگر باز شود، برمی‌گردم.» اما این را آرام می‌گوید، طوری که اگر نشد، خودش هم نشنود. وقتی از فاطمه می‌پرسی چه پیامی برای دختران دیگر دارد، زیاد حرف نمی‌زند. بعد از مکثی طولانی می‌گوید: «امید را کسی به ما نمی‌دهد. خودمان باید نگهش داریم. حتی اگر کوچک باشد. حتی اگر فقط برای زنده‌ماندن باشد.» او کفش رنگ می‌کند؛ نه برای افتخار و نه برای داستان‌شدن، فقط برای این‌که خانه‌شان خاموش نماند. فاطمه قهرمان نیست، فقط دختری است که وقتی راه بسته شد، ایستاد و راه دیگری پیدا کرد؛ راهی که سخت است، اما واقعی است. نویسنده: سارا کریمی

ادامه مطلب


5 روز قبل - 57 بازدید

همزمان با روز جهانی مبارزه با کار کودکان، دفتر هیأت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان می‌گوید که کودکان به ویژه دختران محروم از آموزش بیشتر در معرض کارهای زیان‌بار قرار می‌گیرند و استثمار می‌شوند. یوناما با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که کودکان در سراسر افغانستان در جاده‌ها، بازارها، مزارع، معادن و کارگاه‌ها به «کارهای دشوار و خطرناک» مشغول‌اند. امروز (جمعه، ۲۲ جوزا) مصادف با «روز جهانی مبارزه با کار کودکان» که از امسال با شعار «کارت سرخ به کار کودکان: بازی عادلانه برای کودکان، کار شایسته برای بزرگسالان» تجلیل می‌شود. این سازمان در بخشی از پیامش تاکید کرده است که کودکان باید «فرصت آموختن، بازی و رشد در محیط امن و سالم» را داشته باشند. دفتر نمایندگی سازمان ملل گفته است: «هنگامی که کودکان به‌ویژه دختران از آموزش محروم می‌شوند بیشتر در معرض کارهای زودهنگام، زیان‌بار و استثمار قرار می‌گیرند.» در ادامه آمده است که محدودیت‌های حکومت سرپرست علیه کار زنان، اغلب خانواده‌ها را وادار می‌سازد تا برای تأمین نیازهای اقتصادی خود به کار کودکان متکی شوند. یوناما افزوده است که کودکان شایسته‌ی فرصت‌های برابر برای بازی، دسترسی به آموزش و حفاظت در برابر استثمار، سوءاستفاده و آسیب هستند. قابل ذکر است که وضعیت کودکان در افغانستان همواره ناگوار گزارش می‌شود. براساس آمارهای نهادهای مرتبط به سازمان ملل متحد در سال ۲۰۲۵ میلادی میلادی، بیش از ۲.۲ میلیون کودک دختر به دلیل محدودیت‌ها از آموزش محروم شده‌، بیش از یک میلیون کودک به دلیل گسترش فقر به کارهای شاقه روی آورده‌اند و بیش از ۳.۵ میلیون کودک زیر پنج سال به دلیل گرسنگی و ناامنی غذایی دچار سوءتغذیه هستند.

ادامه مطلب


1 هفته قبل - 61 بازدید

نماینده چین در شورای امنیت سازمان ملل متحد از حکومت سرپرست خواسته است که محدودیت دسترسی زنان و دختران افغانستان به آموزش و کار را لغو کنند و زمینه‌‎ی دسترسی آنان به خدمات صحی و مشارکت اجتماعی فراهم کنند. این مقام چینی این اظهارات در نشست شواری امنیت سازمان ملل متحد درباره‌ی وضعیت افغانستان صحبت می‌کرد، مطرح کرده و گفته است که حکومت فعلی برای پنجمین سال متوالی آموزش دختران بالاتر از صنف ششم را ممنوع کرده‌اند که باعث شده است میلیون‌ها دختر از رفتن به مکتب محروم شوند. نماینده چین در سازمان ملل متحد محرومیت این دختران از آموزش را عمیقا نگران‌کننده خواند و خواستار حفاظت از حقوق اساسی مردم افغانستان شد. همچنین وی از حکومت فعلی خواست که ممنوعیت ورود کارمندان زن افغانستانی سازمان ملل متحد به دفاتر این سازمان را لغو کنند و گفت که این ممنوعیت بر فعالیت عادی نهادهای سازمان ملل متحد تأثیر گذاشته است. نماینده چین در عین حال خواستار تعامل جامعه‌ی جهانی با حکومت سرپرست، آزادی دارایی‌های مسدودشده افغانستان و ارائه‌ی کمک‌های بشردوستانه به افغانستان شد. در حالی نماینده چین خواستار دسترسی زنان و دختران به آموزش و اشتغال می‌شود که حکومت فعلی از حدود چهار سال به این‌سو آموزش دختران و زنان بالاتر از صنف ششم را منع کرده است. افغانستان تنها کشور در جهان است که آموزش بالاتر از صنف ششم برای دختران را منع کرده است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. بر بنیاد گزارش‌ها، اگر این ممنوعیت ادامه یابد، تا سال ۲۰۳۰ نزدیک به چهار میلیون دختر ممکن است از آموزش محروم شوند.

ادامه مطلب


2 هفته قبل - 94 بازدید

همزمان با یک هزار و ۷۲۱ روز بازماندن دختران از آموزش‌های بالاتر از صنف ششم، دیدبان حقوق افغانستان در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که دختران در این مدت رؤیاهای خود را بدون صنف درسی حمل کرده‌اند. این نهاد عصر امروز (شنبه، ۱۶ جوزا) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که دختران افغانستان از یک هزار و ۷۲۱ روز به این سو رؤیاهای خود را بدون مدرک تحصیلی و فرصت‌هایی که آموزش می‌تواند فراهم کند، حمل کرده‌اند. دیدبان حقوق افغانستان در ادامه تاکید کرده است که دختران افغانستان اما با امیدواری و باور به آینده‌ای بهتر، در هر جا که توانسته‌اند به یادگیری ادامه داده‌اند. حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. بر بنیاد گزارش‌ها، اگر این ممنوعیت ادامه یابد، تا سال ۲۰۳۰ نزدیک به چهار میلیون دختر ممکن است از آموزش محروم شوند. در نزدیک به پنج سال گذشته، جنبش‌های اعتراضی، نهادهای حقوق‌بشری و دولت‌ها بارها خواستار بازگرداندن حق آموزش دختران شده‌اند.

ادامه مطلب