برچسب: اخراج اجباری

2 ماه قبل - 224 بازدید

برنامه‌ی توسعه‌ی سازمان ملل متحد درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که براساس آمارهای موجود، بیش از ۲.۸ میلیون مهاجر از کشورهای همسایه در سال ۲۰۲۵ میلادی به افغانستان بازگشته‌اند. این سازمان با نشر گزارشی گفته است، این هجوم که عمدتا از کشورهای همسایه مانند ایران و پاکستان می‌آید، به بحران کشوری که وضعیت‌اش از پیش شکننده است و با پی‌آمدهای دهه‌ها بی‌ثباتی و بلایای طبیعی اخیر دست‌وپنجه نرم می‌کند، می‌افزاید. در بخشی از گزارش آمده است که بسیاری از کسانی که در حال بازگشت به کشور هستند، با دارایی یا پس‌انداز کمی به این کشور می‌رسند، بدون جایی برای اقامت یا شغلی برای تأمین معاش خود و خانواده‌های‌شان. برنامه‌ی توسعه‌ی سازمان ملل متحد در ادامه تاکید کرده است که برای رسیدگی به این مشکل در شرق افغانستان، این سازمان با تأمین مالی صندوق امانی ویژه افغانستان (اس‌تی‌اف‌ای)، در حال اجرای یک پروژه‌ی مشترک راه‌حل‌های پایدار چندسازمانی برای کمک به بازگشت‌کنندگان است. در ادامه تاکید شده است که این پروژه‌ی مشترک، یک راه‌حل دائمی و بلندمدت برای آوارگان است که به آنان اجازه می‌دهد زندگی عادی و عاری از محرومیت و تبعیضی که اغلب با آوارگی مرتبط است، داشته باشند. این در حالی است که با بازگشت مهاجران، بحران تغییرات اقلیمی و کاهش کمک‌های جهانی، بحران بشری در افغانستان بدتر شده است. باید گفت که برنامه جهانی غذا هشدار داده است که بیش از ۱۷ میلیون نفر در این زمستان با ناامنی غذایی حاد مواجه هستند و مقیاس و شدت گرسنگی و سوءتغذیه عمیق‌تر می‌شود.

ادامه مطلب


2 ماه قبل - 168 بازدید

غلامحسین مظفری، استاندار/والی خراسان رضوی در تازه‌ترین مورد مدعی شده است که پول شهروندان افغانستان ساکن ایران یک سرمایه برای این کشور بوده و پیشنهاد کرده است که به جای خروج این نقدینگی، باید اجازه داد این پول صرف خرید کالای ایرانی و رونق صادرات به افغانستان شود. آقای مظفری این اظهارات را در صحبت با خبرگزاری دانشجو مطرح کرده و همچنان از گفتگوهای مستقیم ایران با حکومت سرپرست افغانستان برای گسترش تجارت نیز خبر داده است. وی در ادامه تاکید کرده است: «با گفتگو‌های مستقیم در مرز و میزبانی از مقامات همسایه، بسیاری از گره‌های دیرینه مرزی را باز کردیم تا مسیر تجارت هموار شود.» این مقام جمهوری اسلامی گفته است در حالیکه صادرات کل ایران در شش ماه اول امسال با رشد منفی همراه بود، خراسان رضوی با رشد ۳۶ درصدی صادرات دست یافته است. همچنین او بخشی از صحبت‌هایش در تایید اظهارات دیگر مقامات ایران ادامه داد صادرات این کشور به افغانستان از کل صادرات ایران به اروپا بیشتر است. این در حالی است که چند روز پیش، عباس عراقچی، وزیر خارجه ایران پیشتر گفته بود که حجم تجارت این کشور با افغانستان بیشتر از تجارت ایران با کل اروپا است. در حالی والی خراسان رضوی این اظهارات را مطرح می‌کند که ایران بعد از جنگ ۱۲ روزه با اسرائیل، مهاجران افغانستانی را به صورت اجباری با پیمانه گسترده اخراج کرده است.

ادامه مطلب


2 ماه قبل - 106 بازدید

کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل درتازه‌ترین مورد اعلام کرد که در سال ۲۰۲۵ میلادی، دست‌کم ۲.۸ میلیون مهاجر اهل افغانستان از ایران و پاکستان به کشور بازگشتند. این نهاد با نشر اعلامیه‌ای گفته است که براساس این گزارش، ۱.۸ میلیون مهاجر افغانستانی از ایران و ۹۳۰ هزار مهاجر از پاکستان اخراج شده‌اند. کمیساریای عالی ملل متحد در امور پناهندگان در ادامه در گزارش سالانه خود نوشته است که ۶۷ درصد از مهاجران به‌طور اجباری از ایران و پاکستان اخراج شدند. به گزارش این سازمان، میزان اخراج مهاجران افغان از این دو کشور نسبت به پارسال ۶۲ درصد افزایش یافت. بیشترین تعداد بازگشت‌کنندگان در ماه جولای، در اوج اخراج‌ها از ایران ثبت شد. در این ماه حدود ۳۷۳ هزار مهاجر اخراج شدند. همچنین کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل بار دیگر ابراز نگرانی کرد که بسیاری از بازگشت‌کنندگان افغانستانی به ویژه زنان و دختران با توجه به وضعیت فعلی حقوق بشری در افغانستان، با «خطرات جدی حفاظتی» روبرو اند. گزارش می‌افزاید که به‌رغم نگرانی‌های حفاظتی، روند اخراج افغان‌ها از تاجیکستان نیز امسال ادامه یافت و دست‌کم هزار و ۷۰۰ مهاجر از این کشور اخراج شدند. بازگشت مهاجران افغانستان از کشورهای پاکستان و ایران همچنان ادامه دارد و در فصل زمستان این روند با چالش‌های جدی مواجه است. این در حالی است که در پی تشدید محدودیت‌ها، بسیاری از زنان و دختران، فعالان حقوق بشر، روزنامه‌نگاران، نظامیان پیشین و دیگر قشرهای آسیب‌پذیر مجبور به ترک افغانستان شدند. شمار زیادی از آنان به کشورهای همسایه از جمله ایران و پاکستان پناهنده شدند؛ اما این کشورها در سال‌های پسین روند اخراج مهاجران افغانستانی را تشدید کرده است.

ادامه مطلب


2 ماه قبل - 96 بازدید

یونیسف یا صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد برای افغانستان درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که به کودکان بازگشت‌کننده از پاکستان غذای درمانی توزیع می‌کند. این سازمان امروز (پنج‌شنبه، ۲۷ قوس) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که این غذای درمانی آماده و مملو از مواد مغذی حیاتی بوده که برای درمان سوءتغذیه شدید حاد کودکان کمک می‌کند. صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد برای افغانستان تاکید کرده است که این کمک را با همکاری اداره کمک‌های بشردوستانه و حفاظت مدنی اتحادیه اروپا در آسیا توزیع می‌کند. این در حالی است که یونیسف چندی پیش از برگزاری نشستی درباره راه‌ حل‌های محلی برای غذای اولیه کودکان افغانستانی، در لندن خبر داده بود. باید گفت که چند روز پیش صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد گفته بود که  شمار کودکان مبتلا به سوءتغذیه حاد در افغانستان به ۳.۷ میلیون نفر افزایش یافته است. این سازمان با نشر گزارشی گفته است که سوءتغذیه کودکان در بالاترین سطح خود در چند دهه اخیر قرار داشته است. پیش از این، یونیسف شمار کودکان مبتلا به سوءتغذیه حاد در افغانستان را ۳.۵ میلیون نفر گزارش داده بود.

ادامه مطلب


2 ماه قبل - 144 بازدید

همزمان با روز جهانی مهاجران، برنامه توسعه سازمان ملل در افغانستان اعلام کرده است که روز جهانی مهاجران در حالی فرا رسیده است که ۲.۳ میلیون مهاجر در سال ۲۰۲۵ به صورت اجباری یا داوطلبانه به کشور بازگردانده شدند. برنامه توسعه سازمان ملل امروز (پنج‌شنبه، ۲۷ قوس) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که گفتگوها درباره افغانستان بیش از هر زمان دیگری ضروری است. به گفته‌ی برنامه توسعه سازمان ملل، مهاجران در حالی به کشور بازگشته‌اند که جامعه افغانستان پیش‌تر تحت فشار بحران‌های متعدد بوده است. سازمان ملل متحد در ادامه تاکید کرده است که راه‌حل‌های پایدار باید از مناطق بازگشت آغاز شود. برنامه توسعه سازمان ملل در بخشی از پیامش افزوده است که همزمان با بازگشت مهاجران، رقابت برای مسکن، آب، شغل و خدمات بهداشتی افزایش یافته است. بازگشت مهاجران افغانستان از کشورهای پاکستان و ایران همچنان ادامه دارد و در فصل زمستان این روند با چالش‌های جدی مواجه است. این در حالی است که در پی تشدید محدودیت‌ها، بسیاری از زنان و دختران، فعالان حقوق بشر، روزنامه‌نگاران، نظامیان پیشین و دیگر قشرهای آسیب‌پذیر مجبور به ترک افغانستان شدند. شمار زیادی از آنان به کشورهای همسایه از جمله ایران و پاکستان پناهنده شدند؛ اما این کشورها در سال‌های پسین روند اخراج مهاجران افغانستانی را تشدید کرده است.

ادامه مطلب


2 ماه قبل - 108 بازدید

سازمان عفو بین‌الملل از کشورها خواسته است که بازگشت اجباری شهروندان افغانستان را متوقف کنن، زنان و دختران از آسیب‌پذیرترین گروه‌ها در برابر این روند هستند و با خطرات جدی روبرو می‌شوند. این سازمان با نشر اعلامیه‌ای در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که بازگرداندن اجباری شهروندان افغانستان، نقض آشکار قوانین بین‌المللی، به‌ویژه اصل «عدم بازگرداندن اجباری» به‌شمار می‌رود و کشورها باید به تعهدات حقوقی و اخلاقی خود پای‌بند باشند. سازمان عفو بین‌الملل در ادامه تاکید کرده است که زنان و دختران، مدافعان حقوق بشر، خبرنگاران، مقام‌های پیشین و سایر گروه‌های در معرض خطر باید به‌عنوان پناهندگان نیازمند حمایت فوری به‌رسمیت شناخته شوند. همچنین این سازمان در بخشی از پیامش از کشورها خواسته است که مسیرهای اسکان مجدد را گسترش داده و روند پذیرش مهاجران در معرض خطر را تسریع کنند. این در حالی است که در پی تشدید محدودیت‌ها، بسیاری از زنان و دختران، فعالان حقوق بشر، روزنامه‌نگاران، نظامیان پیشین و دیگر قشرهای آسیب‌پذیر مجبور به ترک افغانستان شدند. شمار زیادی از آنان به کشورهای همسایه از جمله ایران و پاکستان پناهنده شدند؛ اما این کشورها در سال‌های پسین روند اخراج مهاجران افغانستانی را تشدید کرده است. طبق گزارش اوچا یا دفتر هماهنگی امور بشردوستانه سازمان ملل، تا ۱۹ جولای ۲۰۲۵ بیش از ۱.۵ میلیون نفر از کشورهای همسایه مانند ایران و پاکستان به افغانستان بازگشته‌اند؛ حدود ۱.۲ میلیون نفر از ایران و نزدیک به ۳۴۰ هزار نفر از پاکستان برگشته‌اند.

ادامه مطلب


2 ماه قبل - 150 بازدید

نادر یاراحمدی، ریيس مرکز امور اتباع و مهاجران خارجی وزارت داخله ایران درتازه‌ترین مورد مدعی شده است که حدود ۵ میلیون مهاجر افغانستانی در این کشور حضور دارند. آقای احمدی این اظهارات را در مصاحبه با خبرگزاری ایسنا مطرح کرده و گفته است که ۱.۶ میلیون مهاجر بدون مدرک افغانستان از ابتدای اجرای «طرح بازگشت اتباع غیر مجاز» از این کشور اخراج شده است. وی در ادامه تاکید کرده است: «این تعداد از اتباع که از کشور طرد شده‌اند از آمار تعداد کل اتباع افغانستان در کشور کسر می‌شود و در مجموع اگر یک میلیون و ۶۰۰ هزار تن اتباع طرد شده را از شش میلیون و ۱۰۰ هزار اتباع افغانستانی در کشور کم کنیم چهار میلیون و ۵۰۰ هزار نفر از اتباع در کشور ما مانده‌اند که البته با توجه به اینکه از همه مرزها عبور غیرمجاز وجود دارد بین ۴۰۰ تا ۵۰۰ هزار نفر جمعیت اتباع افغانستانی به صورت شناور هستند.» او در بخشی از صحبت‌هایش افزوده است که ورود دوباره مهاجران بدون مدرک افغانستانی به این کشور در این اواخر افزایش یافته است. این در حالی است که ایران پس از جنگ دوازده روزه با اسرائيل، روند اخراج اجباری مهاجران افغانستان را تشدید کرده است. این کشور در هفته‌های اخیر، به طور میانگین روزانه تا حدود ۴۰۰ مهاجر افغانستان را به گونه اجباری و اختیاری اخراج کرده است. هرچند این اقدام ایران با واکنش‌های گسترده سازمان‌های حقوق بشری و مدافعان حقوق مهاجران مواجه شده است؛ اما این کشور همچنان به این روند ادامه داده است. قابل ذکر است که در کنار ایران، پاکستان نیز صدها هزار مهاجر افغانستانی را اخراج کرده و این روند تا اکنون نیز ادامه دارد.

ادامه مطلب


2 ماه قبل - 122 بازدید

شورای پناهندگان ناروی درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که بازگشت اجباری ده‌ها هزار مهاجر اهل افغانستان از کشورهای ایران و پاکستان، همراه با خشکسالی‌های شدید و زلزله‌های اخیر، بحران انسانی در افغانستان را وخیم‌تر کرده است. این نهاد با نشر گزارشی گفته است که حدود ۱۷.۴ میلیون تن، معادل نزدیک به ۳۶ درصد جمعیت سراسر افغانستان، با ناامنی غذایی حاد روبه‌رو هستند و بسیاری از خانواده‌ها توان تامین نیازهای اولیه زنده‌گی خود را ندارند. شورای پناهندگان ناروی در ادامه تاکید کرده است که بازگشت گسترده مهاجران افغانستان به مناطقی که خود با فقر و آسیب‌پذیری شدید مواجه‌ هستند، فشار زیادی بر منابع محدود این جوامع وارد کرده و زند‌گی میلیون‌ها تن را در معرض خطر قرار داده است. این شورا در بخشی از گزارشش هشدار داده است که خشکسالی‌های پیاپی و زلزله‌های مخرب اخیر در شرق و شمال افغانستان نیز دارایی‌ها و زمین‌های کشاورزی مردم را نابود کرده و توان اقتصادی آن‌ها را بیش از پیش تضعیف کرده است. همچنین شورای ناروی با تاکید بر نزدیک شدن فصل زمستان از جامعه‌ی جهانی خواسته است تا کمک‌های فوری به افغانستان ارسال کند تا از بروز گرسنگی گسترده جلوگیری شود. ایران و پاکستان روند اخراج اجباری مهاجران به افغانستان را تشدید کرده‌اند. پاکستان به‌دنبال تنش‌های اخیر با حکومت سرپرست افغانستان، روند بازداشت و اخراج اجباری مهاجران را بیش از پیش افزایش داده است. براساس گزارش ملل متحد، از سپتامبر ۲۰۲۳ تا سپتامبر ۲۰۲۵ میلادی، بیش از چهار و نیم میلیون مهاجر از ایران و پاکستان به افغانستان بازگشته‌اند.

ادامه مطلب


2 ماه قبل - 146 بازدید

سازمان ملل متحد درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که بازگشت گسترده پناه‌جویان از کشورهای همسایه به افغانستان همراه با محدودیت‌های اعمال شده بر زنان و دختران، شرایط انسانی را دشوارتر کرده است. این سازمان امروز (پنج‌شنبه، ۲۰ قوس) با نشر اعلامیه‌ای گفته است که تنها در سال ۲۰۲۵ میلادی بیش از دو میلیون شهروند افغانستان از کشورهای مختلف به کشور بازگشته‌اند و مجموع بازگشت‌ها طی دو سال گذشته به بیش از چهار میلیون تن رسیده است. در بخشی از اعلامیه آمده است که زنان و کودکان ۶۰ درصد کل بازگشت‌ها را تشکیل می‌دهند در شرایطی که در افغانستان زنان و دختران از آموزش، کار و در برخی موارد از خدمات صحی محروم هستند. سازمان ملل در ادامه تاکید کرده است که وضعیت اقتصادی افغانستان نیز رو به وخامت بوده و با وجود پیش‌بینی رشد ۴.۵ درصدی تولید ناخالص داخلی، درآمد سرانه به‌دلیل افزایش جمعیت حدود چهار درصد کاهش خواهد یافت. همچنین در بخشی از اعلامیه به محدودیت زنان و دختران در مشارکت در فعالیت‌های بشردوستانه اشاره کرده است که از سپتامبر، کارکنان زن از کار حضوری در اماکن سازمان ملل منع شده‌اند. سازمان ملل می‌گوید که در کنار چالش‌های موجود، منع کار زنان در دفاتر سازمان ملل نیز ارایه کمک‌های انسانی را به شدت تحت تأثیر قرار داده است.

ادامه مطلب


3 ماه قبل - 104 بازدید

در حدود سه سال پیش، درست در همان روزهایی که فکر می‌کردم زندگی ما آرام‌تر خواهد شد، همه چیز مثل بادی تند از هم پاشید. هرچه دار و ندار داشتم، هرچه سال‌ها با زحمت کارگری و عرق‌ریختن جمع کرده بودم، همه را فروختم فقط به امید اینکه بتوانم همسرم را برای درمان به ایران ببرم. بعد از تولد طفل دوم‌مان، به‌خاطر نبود امکانات درست در شفاخانه، کمرش چنان آسیب دیده بود که دیگر نمی‌توانست درست بنشیند یا راه برود. دیدنش در آن حالت برایم مثل زخم تازه‌ای بود که هر روز بیشتر می‌سوخت. نمی‌توانستم باور کنم زن جوان و مهربانی که همیشه ستون خانه‌مان بود، حالا گوشه‌ای افتاده و از درد ناله می‌کند و من هیچ کاری از دستم ساخته نیست. به همین خاطر، بدون هیچ تأخیری، دست خانواده را گرفتم و راهی ایران شدم. یک سال تمام در این کشور دوندگی کردم؛ یک سالی که هر روزش مثل یک امتحان سخت بود. از این اداره به آن اداره می‌رفتم، از این نفر تا آن نفر دَرِزاری می‌شنیدم و با هزار امید دوباره فردا تلاش می‌کردم. آخر گفتند اگر سپرده صد میلیون تومانی بگذارم، برایم دفترچه اقامت می‌دهند. همان لحظه فهمیدم که باید آخرین چیز باارزش زندگی‌ام را هم بفروشم. رفتم افغانستان و زمین پدری‌ام را فروختم؛ زمینی که آخرین یادگار پدرم بود، جایی که خاطره کودکی‌هایم در آن مانده بود، اما چاره‌ای نداشتم. زنم درد می‌کشید و من فقط می‌خواستم او دوباره سرپا شود. گفتم همه چیز فدای صحتش، فقط خوب شود. دفترچه را گرفتم، درمان را ادامه دادیم، و هرچند هزینه‌ی دوا و داکتر و فزیوتراپی هر روز بالا می‌رفت، اما من به خودم می‌گفتم پول دوباره پیدا می‌شود، کار دوباره می‌شود، اما سلامتی زنم دوباره به‌دست نمی‌آید اگر امروز کمکش نکنم. کودکانم هم کوچک بودند؛ پسرم تنها هشت سال داشت و دخترم سه ساله بود، همیشه در گوشه کلینیک‌ها یا اتاق‌های سرد انتظار کنار مادرشان می‌نشستند. فکر می‌کردم سختی‌های ما کم‌کم تمام می‌شود که ناگهان روزی یک خبر همه چیز را زیر و رو کرد: اعلام کردند که آن دفترچه‌های اقامت دیگر هیچ ارزشی ندارد. آن لحظه حس کردم دنیا روی شانه‌هایم فروریخت. نه زمین مانده بود، نه پول، نه امید درست. زنم هنوز خوب نشده بود، راه رفتن برایش دردناک بود، و حالا ما دوباره بدون اقامت مانده بودیم. نه می‌توانستم قانونی کار کنم، نه توان بازگشت به افغانستان را داشتیم؛ چون او توان سفر طولانی و سخت را نداشت و داکتر هم گفته بود که تکان‌خوردن بی‌جا برایش خطرناک است. بعد شنیدم که در یکی از دفاتر در خیابان ولیعصر تهران دوباره برای مهاجران اقامت می‌دهند. با امید و ترس درهم، راهی آنجا شدم. اما وقتی رسیدم، با صحنه‌ای روبه‌رو شدم که قلبم از هم پاشید: هزاران نفر مثل من، با همان دردها و همان چهره‌های پریشان، آنجا جمع شده بودند. اما به‌جای اینکه اقامت بدهند، همه ما را یک‌باره بازداشت کردند. هرچه خواهش کردم، گفتم که زنم بیمار است، بچه‌هایم کوچک‌اند، بگذارید خودم به خانه بروم و آنها را بیاورم، هیچ‌کس گوش نداد. فقط می‌گفتند: «تو برو، آن‌ها را خودمان می‌فرستیم.» نمی‌فهمیدند یا نمی‌خواستند بفهمند که زن من توان سفر بدون من را ندارد، نمی‌توانست از پله‌های یک موتر بالا شود چه برسد به مسیر طولانی تا مرز. نمی‌دانستند که کودکانم چقدر به پدرشان وابسته‌اند و چه اندازه از تنها ماندن می‌ترسند. دو روز تمام گریه کردم؛ گریه‌ای که سال‌ها در دلم پنهان کرده بودم. اطرافیانم خیال می‌کردند از رد مرز ناراحت هستم. می‌گفتند «مرد گریه نمی‌کند، زشت است»، اما آنها از درد من خبر نداشتند. من برای افغانستان گریه نمی‌کردم—افغانستان خانه‌ام است، وطن است، هرچند پر از غم. گریه‌ام برای زنم بود که نمی‌دانستم در آن لحظه کجاست، چه حالی دارد، آیا از شدت درد توانسته از جا بلند شود یا نه. گریه‌ام برای کودکانم بود که شاید پشت در منتظر پدرشان نشسته بودند و نمی‌دانستند چرا پدر برنمی‌گردد. گریه‌ام برای سرنوشتی بود که انگار هر روز زخمی تازه بر آن اضافه می‌شد؛ زخمی روی زخم دیگر، دردی روی دردهای گذشته. و همان‌جا فهمیدم که مهاجرت فقط دور شدن از وطن نیست؛ مهاجرت یعنی هر روز امید بکاری اما فردایش با دستان خالی بیدار شوی. فهمیدم دردِ اصلی، همان نگرانی‌ای است که یک پدر در دلش حمل می‌کند؛ ترسی که مثل سایه‌ از او جدا نمی‌شود. ترس از اینکه مبادا خانواده‌اش بی‌پناه بماند، مبادا دستش به آنها نرسد وقتی که بیش از هر زمان دیگر نیازش دارند. نویسنده: سارا کریمی

ادامه مطلب