نجیبه نوری اهل افغانستان برای نخستین‌بار در دومین مرحله مسابقات «اوشن گلوب» با قایق میدن (Maiden)، سفر دریایی را که ۱۵۴ روز قبل آغاز کرده بود، به پایان رسانده است. نجیبه نوری در ماه فبروری در صفحه فیس‌بوکش درباره این سفر نوشت: «خوش‌حالم در این سفر باورنکردنی که به سراسر جهان است، پیام مهمی درباره اهمیت تحصیل دختران منتقل می‌کنیم.» وی تاکید کرده است که اشتراک در این سفر پرچالش نشان داد که دختران افغانستان نیز می‌توانند تاثیرگذار و شجاع باشند. خانم نوری افزود: «با بزرگ شدن در میان کوه‌های باشکوه افغانستان، دورنمای قایق‌رانی با میدن یک چرخش غیرمنتظره و هیجان‌انگیز در سفر زندگی‌ من هست.» قایق میدن که نوری با آن سفر کرد، با ۱۲ خدمه زن به کشورهای مختلف جهان، از بریتانیا الی نیوزیلند سفر کرد تا پیام توانمندسازی زنان از طریق آموزش را برجسته کند. نجیبه نوری در این سفر عکسی با پرچم ملی افغانستان گرفت که اکنون با بیرق سفید حکومت سرپرست تعویض شده است. او در روی قایق میدن یک تخته سفید را در دست گرفت که در آن نوشته است: «نوروز مبارک، به امید آزادی افغانستان و زنان کشورم.» باید گفت که نجیبه نوری دختری هزاره و اهل بامیان افغانستان است که اکنون در بیرون از کشور زندگی می‌کند. او در مهاجرت فرصت این را یافته که با گروهی از زنان از کشورهای مختلف سفر کند. اما دختران و زنان مانند او در افغانستان، تنها با محدودیت‌های شدید از خانه بیرون می‌شوند و نمی‌توانند درس بخوانند و کار کنند. قایق میدن یکی از ۱۴ قایقی بود که در ۱۰ سپتامبر سفر خود را از بریتانیا آغاز کرد. میدن پس از طی کردن بیش از ۴۳ هزار کیلومتر به عنوان پنجمین قایق به خط پایان رسید. میدن نام قایق تریسی ادواردز است. او رهبری نخستین قایقی به نام میدن را که تمام خدمه آن زن بود، در سال‌های ۱۹۸۹-۱۹۹۰ در «مسابقه جهانی ویتبرد روند» به عهده گرفت. به‌رغم مخالفت‌های شدید و تبعیض جنسیتی، تریسی و تیم او با پشت‌سر گذاشتن سخت‌ترین مسابقه در دنیای قایق‌رانی، مقام دوم را کسب کردند. پس از آن، میدن تبدیل به نماد و سفیر جهانی برای توانمندسازی دختران از طریق آموزش در سراسر جهان شد و برای برنامه‌‌های آموزش دختران در سراسر جهان پول جمع‌آوری می‌کند.

سارا بهارکی، سفیر جهانی جوانان در سازمان ملل متحد و مسوول یک موسسه خیریه اعلام کرده است که با تسلط حکومت سرپرست بر افغانستان، بیش از دو میلیون دختر از رفتن به مکتب منع شدند. خانم بهارکی این اظهارات را در نشست رهبران جوان از سراسر جهان که به هدف شریک‌سازی دیدگاه‌ها و راهکارهای آنان برای پیشبرد توسعه پایدار در مقر سازمان ملل برگزار شده بود، مطرح کرده است. سارا بهارکی که متولد افغانستان است، در این نشست افزود که با وجود تلاش‌های حکومت سرپرست برای خاموش کردن صدای جوانان، به‌ویژه دختران، اما آنان به‌منظور رسیدن به حقوق اساسی‌شان مبارزه می‌کنند. وی تاکید کرد: «هرچند آموزش در کاهش فقر، درگیری و بحران اقلیمی حیاتی است، اما بیش از دو میلیون دختر در افغانستان از رفتن به مکتب منع شده‌اند و میلیون‌ها تن دیگر در اوکراین، فلسطین و سودان در وضعیت بلاتکلیفی هستند.» سفیر جوانان در سازمان ملل افزوده است از سازمان ملل متحد درخواست کرده است تا در زمینه برگشت دختران و زنان افغانستان به آموزش و اشتغال گام‌های عملی بردارد. همچنین او بر لزوم مشارکت جوانان در فرآیندهای تصمیم‌گیری تاکید کرده و خواستار حمایت بیشتر دولت‌ها، سکتور خصوصی و جامعه مدنی در این زمینه شده است. خانم بهارکی در بخشی از صحبت‌هایش گفت: «نه تنها به این دلیل که جوانان ۱۶ درصد از جمعیت جهان را تشکیل می‌دهند، یا به این دلیل که ما تحصیل کرده‌ترین نسل هستیم، بلکه به این دلیل که قدرت داریم.» از سویی هم، آنتونیو گوترش، دبیر کل سازمان ملل متحد نیز در سخنرانی خود در این مجمع تاکید کرد که دولت‌ها باید جوانان را در تصیم‌گیری‌های خود سهیم سازند. دبیرکل سازمان ملل گفت: «ما به جوانان نیاز داریم. و من کاملاٌ متعهد هستم که جوانان را وارد تصمیم‌گیری سیاسی کنم. نه تنها به نظریه‌های شما گوش می‌دهیم، بلکه براساس آن‌ها عمل خواهیم کرد.» در حالی این اظهارات مطرح می‌شود که حکومت سرپرست پس از تسلط بر افغانستان نه تنها این‌که برای جوانان و زنان فرصت مشورت‌دهی را نداده‌اند، بلکه آنان را از حقوق اساسی‌شان، از جمله حق کار و آموزش محروم کرده‌اند.

با وجود ادامه‌ی وضع محدودیت و سرکوب زنان و دختران در افغانستان، جنبش شنبه‌های ارغوانی اعلام کرده است که حکومت سرپرست طی بیش از دو سال گذشته، مردم افغانستان به ویژه زنان و دختران را به‌گونه‌ی وحشتناک سرکوب کرده است. این جنبش امروز (شنبه، ۲۵ حمل) در پیوند به اظهارات اخیر مایکل مک‌کال، رییس کمیته‌ی روابط خارجی مجلس نمایندگان آمریکا با نشر اعلامیه‌ای گفته است که کمک‌های غیر مستقیم این کشور تا اکنون حکومت حکومت فعلی را در افغانستان بر پا نگهداشته است. در ادامه آمده است که حکومت سرپرست با استفاده از کمک‌های هفته‌وار ۴۰ میلیون دالری آمریکا و کمک‌های بشردوستانه‌ی سایر کشورها، مردم افغانستان به‌ویژه زنان را به‌گونه‌ی وحشتناک سرکوب کرده، تروریزم و افکار تروریستی را تقویت و صدها مدرسه‌ی جهادی را جهت تقویت واحدهای انتحاری و گسترش عملیات بیرون مرزی خود ایجاد کرده است. جنبش شنبه‌های ارغوانی از مجلس نمایندگان آمریکا خواسته است که از مردم افغانستان حمایت کرده و مانع دسترسی حکومت فعلی به کمک‌های بشردوستانه‌ی آن‌ کشور شوند. این جنبش راه حل نجات افغانستان از بحران کنونی را حمایت از «حکومت مشروع، دموکراتیک و غیر‌متمرکز» می‌داند. این در حالی است که حکومت سرپرست در بیش از دو سال گذشته، محدودیت‌های شدیدی علیه دختران و زنان وضع کرده است. در حال حاضر دختران و زنان به مکتب و دانشگاه نمی‌توانند. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش باز بماند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. علی‌رغم واکنش‌ها و محکومیت‌های جهانی، حکومت سرپرست تا اکنون از تصمیم‌شان درباره‌ی آموزش زنان و دختران عقب‌نشینی نکرده‌اند. حکومت فعلی کار زنان در ادارات دولتی و غیردولتی را نیز منع کرده است.

شماری از زنان معترض و فعالان حقوق زن و اعضای گروه «زنان محروم افغانستان» می‌گویند که باوجود موجودیت صدها نهاد مدافع حقوق زنان در جهان، اما همه آن‌ها در برابر «آپارتاید جنسیتی» و «ظلم» حکومت سرپرست در مقابل زنان و دختران افغانستان خاموشی اختیار کرده‌اند. این گروه با نشر اعلامیه‌ای گفته است که تبعیض جنسیتی به‌عنوان جنایت علیه بشریت به‌رسمیت شناخته شود، جهان شاهد است که زنان و دختران افغانستان در ۲۰ سال گذشته برای دومین بار با آپارتاید جنسیتی روبرو شده‌اند. در اعلامیه آمده است که حکومت فعلی طی یک معامله با زور رژیم دموکراسی در افغانستان را به رژیم استبدادی تغییر داده و عملاً زنان این سرزمین را هدف قرار داده است. همچنین فعالان حقوق زن به به اظهارات اخیر ملا هبت‌الله آخوندزاده، رهبر حکومت فعلی که در آن گفته بود زنان را در ملاءعام شلاق می‌زنند، واکنش نشان و تاکید کرده است که جهان هیچ‌گونه واکنشی در این مورد نشان نداده است. اعضای گروه «زنان محروم افغانستان» افزود که پس از تسلط دوباره حکومت فعلی بر افغانستان، حکومت فعلی با نادیده گرفتن قوانین بین‌المللی زنان و دختران افغانستان را بدون هیچ جرمی به زندان خانه‌گی محکوم کرده است. در ادامه آمده است که با آن‌که کشورهای همسایه در مبارزه با آپارتاید جنسیتی در افغانستان نقش مهمی دارند، اما عملاً وارد تعامل با رژیم حکومت فعلی شده‌اند. آنان تاکید کردند: «ما زنان افغان خواستار به‌رسمیت‌شناسی آپارتاید جنسیتی از سوی سازمان‌های بین‌المللی مدافع حقوق زن و حقوق بشری هستیم. اگر قانون نقض می‌شود، این وظیفه نهادهای طرح‌کننده آن است تا جلو آن را بگیرد.» این گروه همچنان خواستار عملی شدن سندهای بین‌المللی در مورد رفع تبعیض علیه زنان از سوی جامعه جهانی شده است. حکومت سرپرست در بیش از دو سال گذشته محدویت‌های زیادی را علیه شهروندان کشور، به‌ویژه زنان وضع کرده‌اند.

سازمان عفو بین‌الملل از ادامه‌ی محدودیت‌های حکومت سرپرست علیه زنان و دختران افغان به شدت انتقاد کرده و می‌گوید که این رویکرد «ظالمانه و حمله سیستماتیک بر یک نسل» در افغانستان است. این سازمان با نشر گزارشی هشدار داده است که افغانستان پس از تسلط دوباره‌ی حکومت فعلی در آگست سال ۲۰۲۱ میلادی، در آستانه «نابودی غیرقابل برگشت» قرار گرفته است. در ادامه آمده است که حکومت سرپرست طی بیش از دو سال گذشته بدون هیچ‌گونه هراسی حقوق بشر، به‌ویژه حقوق زنان و دختران را در سراسر افغانستان نقض کرده است. سازمان عفو بین‌الملل تاکید کرد که حکومت فعلی به صورت سیستماتیک برخی از نهادهای کلیدی حامی حقوق بشر را منحل و زنان و دختران افغانستان را از حقوق اساسی‌شان محروم کرده است. در گزارش به بازداشت خودسرانه شهروندان کشور، شکنجه، ناپدید‌ شدن و حتی قتل آنان توسط نیروهای حکومت سرپرست نیز اشاره شده است. این سازمان می‌گوید که خبرنگاران، فعالان و مدافعان حقوق بشر، هنرمندان و اقلیت‌های مذهبی و قومی در افغانستان در معرض خطر قرار دارند. سازمان عفو بین‌الملل از حکومت فعلی خواسته است تا به نقض حقوق‌بشر، قتل‌های انتقام‌جویانه و همچنان حمله به اقلیت‌های قومی و مذهبی، زنان و دختران پایان دهد. همچنین بازگشایی فوری مکاتب و دانشگاه‌ها به روی دختران از خواست‌های دیگر این سازمان عفو بین‌الملل از حکومت سرپرست است. باید گفت که در حال حاضر زنان و دختران افغانستان از آموزش محروم هستند. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش باز بماند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. علی‌رغم واکنش‌ها و محکومیت‌های جهانی، حکومت سرپرست تا اکنون از تصمیم‌شان درباره‌ی آموزش زنان و دختران عقب‌نشینی نکرده‌اند. حکومت فعلی کار زنان در ادارات دولتی و غیردولتی را نیز منع کرده است.

با وجود ادامه‌ی وضع محدودیت‌های شدید حکومت سرپرست علیه زنان و دختران افغان، وزارت خارجه‌ی فرانسه از حکومت فعلی در افغانستان خواسته است که سیاست سرکوب و محو زنان و دختران را تغییر دهند. این وزارت با نشر بیانیه‌ای گفته است که تصمیم اخیر حکومت سرپرست برای از سرگیری سنگسار زنان و اعمال تنبیه بدنی علیه آنان (زنان و دختران) را به شدیدترین عبارات محکوم می‌کند. وزارت خارجه‌ی فرانسه، این تصمیم حکومت سرپرست را هولناک خوانده و تاکید کرده است که در کنار سایر نقض حقوق و آزادی‌های اساسی زنان، توسط حکومت فعلی افزوده می‌شود. این در حالی است که اخیراً ملا هبت‌الله آخوندزاده، رهبر حکومت فعلی در یک نوار صوتی بر مجازات افراد در ملاءعام تأکید کرده و گفته است که آنان «حدود» را اجرا و زنان را در ملاءعام «سنگسار» می‌کند. وزارت خارجه‌ی فرانسه در بیانیه گفته است که با مشارکت فعال‌اش، شورای امنیت سازمان ملل متحد مقرر کرده است که احترام به حقوق زنان پیش‌شرط هر گفتگویی است. باید گفت که سیاست‌های حکومت فعلی علیه زنان و دختران با انتقادهای جهانی مواجه است. اما حکومت فعلی تا اکنون از موضع‌اش در برابر زنان و دختران کوتاه نیامده‌‌اند. قابل ذکر است که در حال حاضر زنان و دختران افغانستان از آموزش محروم هستند. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش باز بماند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. علی‌رغم واکنش‌ها و محکومیت‌های جهانی، حکومت سرپرست تا اکنون از تصمیم‌شان درباره‌ی آموزش زنان و دختران عقب‌نشینی نکرده‌اند. حکومت فعلی کار زنان در ادارات دولتی و غیردولتی را نیز منع کرده است.

سلطان برکات، رییس مرکز مطالعات منازعه و بشردوستانه دوحه و استاد دانشگاه با انتقاد شدید از ادامه‌ی ممنوعیت دختران و زنان افغانستان از آموزش و تحصیل، می‌گوید که رهبران حکومت سرپرست از تحمیل «جهل و نادانی» علیه دختران افغان در برابر خداوند پاسخگو هستند. آقای برکات این اظهارات را در مقاله‌ای که در وب‌سایت انگلیسی شبکه خبری الجزیره نشر شده، مطرح کرده و گفت که آغاز یک سال تعلیمی جدید بدون حضور دختران در افغانستان، نشان می‌دهد که سران حکومت فعلی شرایط بازگشت دختران به مکاتب را نمی‌توانند فراهم کنند. او تاکید کرد که ادامه ممنوعیت آموزش دختران با ادعای حکومت فعلی مبنی بر ایجاد جامعه‌ای با تفکیک جنسیتی در تضاد است. وی در چند دور میزبان گفتگوی‌های صلح میان هیأت حکومت فعلی و دولت پیشین افغانستان بود. رییس مرکز مطالعات منازعه و بشردوستانه دوحه در این مقاله از رهبران حکومت فعلی خواسته است تا به اعتماد مردم ارزش قایل شوند و آن را تنها برای اهداف «بی‌معنی سیاسی» خود استفاده نکنند. آقای برکات گفت: «با ورود به هفته آخر ماه رمضان، لحظه خوبی برای تامل در اهمیت وفای به عهد است. آن رهبرانی که مدعی اجرای اراده الهی هستند، مسوولیت تحقق وعده داده شده به میلیون‌ها دختر دانش‌آموز بی‌گناه افغان را دارند؛ دخترانی که خود را مظلوم و از حق آموزش محروم می‌بینند.» این در حالی است که حکومت سرپرست پس از تسلط دوباره‌شان بر افغانستان، در کنار سایر محدودیت‌ها، مکاتب بالاتر از صنف ششم و دانشگاه‌ها را به روی دختران بسته کرده است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش باز بماند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. علی‌رغم واکنش‌ها و محکومیت‌های جهانی، حکومت سرپرست تا اکنون از تصمیم‌شان درباره‌ی آموزش زنان و دختران عقب‌نشینی نکرده‌اند. حکومت فعلی کار زنان در ادارات دولتی و غیردولتی را نیز منع کرده است.