برچسب: آموزش

5 ماه قبل - 215 بازدید

ذبیح‌الله مجاهد: در مورد بازگشایی مکاتب دختران وعده داده نمی‌توانم

ذبیح‌الله مجاهد، سخنگوی حکومت سرپرست در افغانستان می‌گوید که دولت با چالش‌های متعدد روبرو است که و باید طبق اولویت‌بندی به آن‌ها پرداخته شود و در مورد بازگشایی مکاتب دختران بالاتر از صنف ششم هیچ وعده‌ای داده نمی‌تواند. آقای مجاهد این اظهارات را در صحبت با اسکای‌نیوز مطرح کرده و گفته است که حکومت سرپرست گام‌هایی در زمینه‌های مختلف برداشته و امیدوار است که به راه‌حل‌های مناسب دست یابد. وزارت معارف حکومت فعلی در اوایل اعلام کرده بود که بسته‌بودن مکاتب موقتی است و وعده داد که پس از تنظیم سیاست‌هایی مطابق با «اصول شریعت اسلامی و فرهنگ افغانی»، مکاتب دوباره باز خواهند شد. اما پس از گذشت چهار سال، هنوز هیچ برنامه‌ای برای بازگشایی درهای مکاتب به روی دختران و دانشگاه‌ها وجود ندارد. ممنوعیت آموزش زنان در رشته‌های صحی همچنین وی در بخشی از صحبت‌هایش در مورد بسته بودن رشته‌های طبی گفت که افغانستان «به اندازه کافی پزشک زن» دارد. وی تصریح کرد: «ما علمای واجد صلاحیت اسلامی داریم که درباره این موضوع بحث خواهند کرد و راه‌حلی مناسب در چارچوب شریعت اسلامی خواهند یافت.» با این وجود سازمان ملل این سیاست را «عمیقا تبعیض‌آمیز، کوته‌نظرانه و تهدیدکننده جان زنان و دختران از جنبه‌های گوناگون» توصیف کرده است. در حالی سخنگوی حکومت فعلی این اظهارات را مطرح می‌کند که حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. حکومت فعلی در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران بست، در حالی که ‏بخش صحت افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش باز بماند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

ادامه مطلب


5 ماه قبل - 203 بازدید

مجله گلمور: دختران دانش‌آموز نخستین قربانیان خاموشی اینترنت هستند

مجله گلمور درتازه‌ترین مورد گزارش داده است که از نخستین قربانیان خاموشی اینترنت و قطع شبکه‌های مخابراتی در افغانستان، دختران بالاتر از صنف ششم‌ هستند که پس از وضع محدودیت، تنها از طریق آموزش آنلاین توانسته بودند به درس ادامه دهند. این مجله با نشر گزارشی گفته است که مسوولان حکومتی به دستور ملا هبت‌الله آخوندزاده، رهبر حکومت فعلی اینترنت سراسر کشور را بدون هیچ توضیحی قطع کرده‌اند؛ اقدامی که نه‌تنها آموزش، بلکه زند‌گی روزمره‌ مردم را فلج کرده بود. در بخشی از گزارش آمده است که افغانستان کشور جوان با بیش از ۶۰ درصد جمعیت زیر ۲۵ سال است که نیاز به آموزش و ارتباط با جهان امروزی دارند. مجله گلمور در گزارشش تاکید کرده است که قطع اینترنت، بسیاری از جوانان که از شبکه‌های اجتماعی و آموزش مجازی برای یادگیری و حفظ ارتباط با جهان استفاده می‌کنند، با افسرد‌گی و انزوا روبرو خواهند شد. قابل ذکر است که با قطع شدن اینترنت و شبکه‌های مخابراتی تمام صرافی‌ها، گمرکات، شرکت‌های هواپیمایی، صادرات و واردات و کسب‌وکارهای مرتبط با اینترنت به خصوص برخی از رسانه‌ها تعطیل شدند. این در حالی است که حکومت سرپرست هفته‌ی گذشته به مدت دو روز، شبکه‌های مخابراتی و خدمات اینترنت را در سراسر افغانستان قطع کرده بود. ۴۸ ساعت قطع اینترنت و شبکه‌های مخابراتی در افغانستان، شهروندان را با چالش‌های جدی مواجه کرده است. برخی فعالان مدنی از حکومت سرپرست خواسته‌اند تا دسترسی به اینترنت را به عنوان یک حق اساسی شهروندی تضمین کند و از ایجاد اختلال‌های ناگهانی خودداری شود. مسوولان حکومت فعلی تا اکنون درباره‌ی این قطعی و اتصال دوباره توضیحی ارائه نکرده‌اند.

ادامه مطلب


5 ماه قبل - 148 بازدید

سازمان ملل: ۹۲ درصد مردم افغانستان آموزش دختران را مهم می‌دانند

بخش زنان سازمان ملل متحد به مناسبت روز جهانی معلم اعلام کرده است که آموزش جرم نیست و ۹۲ درصد مردم افغانستان برای آموزش دختران اهمیت می‌دهند. این سازمان امروز (دوشنبه، ۱۴ میزان) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که این آمار از طریق نظرسنجی‌ای با مشارکت دو هزار شهروند افغانستان به‌ دست آمده است. بخش زنان سازمان ملل متحد در ادامه تاکید کرده است: «وقتی دختران آموزش می‌بینند، توانایی شکل‌دادن به آینده‌ای بهتر برای همه را آزاد می‌کنند.» این نهاد پیش‌تر نیز اعلام کرده بود که بیش از ۸۰ درصد دختران و زنان در افغانستان از دسترسی به آموزش و اشتغال محروم شده‌اند. همچنین یوناما یا دفتر هیأت معاونت سازمان ملل در افغانستان و اتحادیه اروپا نیز روز گذشته، به مناسبت روز معلم، بر اهمیت آموزش دختران تاکید کرده بودند. یوناما به‌مناسبت روز جهانی معلم اعلام کرده است که آموزش و پرورش شهروندان افغانستان برای یک کشور با صلح و ثبات، خودکفا، مقاوم و شکوفا مهم و ضروری است. بااین‌حال، پس از تسلط دوباره‌ی حکومت سرپرست بر افغانستان تجلیل از روز جهانی معلم در افغانستان ممنوع شده است. در تازه‌ترین مورد، آمریت معارف شهر هرات به مکاتب دولتی و خصوصی این ولایت دستور داده‌ است که از روز معلم تجلیل نکنند. قابل ذکر است که پنجم اکتبر روز جهانی معلم نام‌گذاری شده است. از این روز در سراسر جهان تجلیل می‌شود.

ادامه مطلب


5 ماه قبل - 182 بازدید

یوناما: آموزش برای افغانستان با صلح و ثبات ضروری است

یوناما یا دفتر هیأت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان به‌مناسبت روز جهانی معلم اعلام کرده است که آموزش و پرورش شهروندان افغانستان برای یک کشور با صلح و ثبات، خودکفا، مقاوم و شکوفا مهم و ضروری است. یوناما امروز (یک‌شنبه، ۱۳ میزان) با نشر پیامی در حساب کاربری فیس‌بوک خود نوشته است که از تمامی آموزگاران در افغانستان و سراسر جهان به پاس تعهد استوار و تلاش‌های خستگی‌ناپذیرشان در راستای ایجاد جهان بهتر، قدردانی می‌کند. امروز برابر است با «روز جهانی معلم» و سازمان علمی، فرهنگی و آموزشی سازمان ملل متحد (یونسکو) امسال بر «بازتعریف آموزش به‌عنوان حرفه‌ای مبتنی بر همکاری» تأکید کرده است. بااین‌حال، پس از تسلط دوباره‌ی حکومت سرپرست بر افغانستان تجلیل از روز جهانی معلم در افغانستان ممنوع شده است. در تازه‌ترین مورد، آمریت معارف شهر هرات به مکاتب دولتی و خصوصی این ولایت دستور داده‌ است که از روز معلم تجلیل نکنند. همچنین دفتر اتحادیه اروپا در کابل نیز با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود خود نوشته که آموزش برای همه، کلید یک افغانستان مقاوم و خودکفا است که توسعه اقتصادی را تقویت می‌کند. این نهاد از تلاش‌های خستگی‌ناپذیر همه معلمان افغانستان، به ویژه معلمان زن قدردانی کرده است. قابل ذکر است که پنجم اکتبر روز جهانی معلم نام‌گذاری شده است. از این روز در سراسر جهان تجلیل می‌شود.

ادامه مطلب


5 ماه قبل - 298 بازدید

روز جهانی معلم؛ حامد کرزی: باید فرصت‌های برابر آموزش برای همه فراهم شود

همزمان با روز جهانی معلم، حامد کرزی، رییس‌جمهور پیشین افغانستان می‌گوید امیدوار است که فرصت‌های برابر و گسترده‌ی آموزش برای همه دختران و پسران در کشور فراهم شود. آقای کرزی امروز (یک‌شنبه، ۱۳ میزان) با پیامی در حساب کاربری ایکس خود خود روز جهانی معلم را به تمامی معلمان به‌ویژه معلمان زن تبریک گفته و از زحمات‌ آنها در عرصه‌ی آموزش افغانستان قدردانی کرده است. وی در ادامه تاکید کرده است: «واضح است که معلمان در افغانستان، با وجود خستگی، مشکلات، فشارهای اقتصادی و منابع محدود، برای آموزش و تربیت فرزندان کشور تلاش می‌کنند و وظیفه خود را با تعهد و صداقت کامل انجام می‌دهند.» او در ادامه نوشت: «من به ویژه از خدمات معلمان زن که در عرصه آموزش برای افغانستان آباد خدمت می‌کنند، قدردانی می‌کنم. در نتیجه فداکاری و تلاش‌های آنهاست که فرزندان کشور عزیزمان به مدارج بالای علمی می‌رسند و قادر به خدمت به خود، خانواده و جامعه خود می‌شوند.» آقای کرزی ابراز امیدواری کرده که به‌زودی فرصت‌های برابر و گسترده آموزش برای همه دختران و پسران کشور فراهم شود تا آن‌ها بتوانند به رویاهای خود دست یافته و کشور را در مسیر رفاه و توسعه هدایت کنند. همچنین دفتر اتحادیه اروپا در کابل نیز با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود خود نوشته که آموزش برای همه، کلید یک افغانستان مقاوم و خودکفا است که توسعه اقتصادی را تقویت می‌کند. این نهاد از تلاش‌های خستگی‌ناپذیر همه معلمان افغانستان، به ویژه معلمان زن قدردانی کرده است. قابل ذکر است که پنجم اکتبر روز جهانی معلم نام‌گذاری شده است. از این روز در سراسر جهان تجلیل می‌شود. حکومت سرپرست اما دستور داده‌اند که از این روز در کشور تجلیل نشود.

ادامه مطلب


5 ماه قبل - 148 بازدید

برای اولین بار یک زن در رأس کلیسای انگلستان قرار گرفت

رسانه‌های بریتانیا درتازه‌ترین مورد گزارش داده‌اند که برای نخستین بار در تاریخ ‏کلیسای انگلستان، یک زن به‌عنوان اسقف اعظم جدید کانتربری ‏منصوب شده است. در گزارش آمده است که اسقف اعظم کانتربری عالی‌ترین مقام روحانی ‏در کلیسای رسمی انگلستان به شمار می‌رود و سارا مولالی اولین زن در تاریخ ۱۴۰۰ ‏ساله‌ی کلیسای انگلستان است که به‌عنوان رهبر این کلیسا منصوب ‏می‌شود. خبرگزاری رویترز گزارش داده است که سارا مولالی به عنوان رییس تشریفاتی جامعه‌ی حدود ‌‏۸۵ میلیون انگلیکن در سراسر جهان می‌شود‎.‎ در بخشی از گزارش خبرگزاری رویترز آمده است، اصلاحاتی که ۱۱ سال پیش اعمال شد، امکان تصدی این سمت را ‏برای زنان فراهم کرد.‏ در ادامه آمده است که سارا مولالی با انتخاب شدن به‌عنوان صد و ششمین اسقف اعظم ‏کانتربری، به رهبر یکی از حوزه‌های زندگی عمومی بریتانیا تبدیل ‏می‌شود که همواره در اختیار مردان بود.‏ براساس معلومات موجود، سارا مولالی، ۶۳ ساله، پرستار سابقی است که در اوایل دهه‌ی ۲۰۰۰ ‏به‌عنوان مدیر ارشد پرستاری انگلستان کار می‌کرد. او از ایجاد ‏فرهنگی باز و شفاف در کلیساها که امکان تفاوت و اختلاف نظر ‏را فراهم می‌کند، حمایت کرده است‎.‎ سارا مولالی یک بار به یک مجله گفته بود: «بین پرستاری و کشیش بودن ‏اشتراکات زیادی وجود دارد. همه‌چیز درباره‌ی مردم و بودن در ‏کنار آنان در سخت‌ترین دوران زندگی‌شان است‎.‌‏»‏ کلیسای انگلستان از نوامبر گذشته، زمانی که جاستین ولبی به دلیل ‏رسوایی لاپوشانی کودک‌آزاری استعفا داد، بدون رهبر بود.‏ در حالی یک زن در تاریخ در رأس کلیسای انگلستان قرار می‌گیرد که زنان و دختران افغانستان با محدودیت در آموزش، کار و فعالیت اجتماعی مواجه هستند.

ادامه مطلب


5 ماه قبل - 108 بازدید

نماینده اتحادیه اروپا: اولویت من حمایت از زنان افغانستان است

ژیل برتران، نماینده ویژه اتحادیه اروپا برای افغانستان، همزمان با آغاز ماموریتش اعلام کرده است که حمایت از زنان و دختران افغانستانی که با محدودیت‌های بی‌سابقه روبرو هستند، در صدر اولویت‌های کاری او قرار دارد. نمایندگی اتحادیه اروپا با نشر اعلامیه‌ای در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که ماموریت نماینده تازه‌اش بر حمایت از مردم افغانستان، پاسداری از حقوق بشر به‌ویژه حقوق زنان و دختران، تسهیل کمک‌های بشردوستانه، مبارزه با تروریسم و تامین ثبات منطقه‌ای متمرکز خواهد بود. ژیل برتران، نماینده جدید اتحادیه اروپا بر تعامل اصولی با افغانستان تاکید کرد و گفته است: «یکی از اولویت‌های خاص من این خواهد بود که اطمینان حاصل کنم اتحادیه اروپا همچنان حامی قوی مردم افغانستان، به‌ویژه زنان و دختران، باقی بماند.» آقای برتران افزود: «در همکاری نزدیک با کشورهای عضو، شرکا و جامعه‌ی مدنی تلاش خواهم کرد تا مواضع اتحادیه اروپا در سطح بین‌المللی و منطقه‌ای شنیده و درک شود.» اتحادیه اروپا به تازگی ژیل برتران، دیپلومات فرانسوی و باسابقه خود را به این سمت منصوب کرده است. او قبلا در ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۴ میلادی به‌عنوان رییس بخش سیاسی نمایندگی اتحادیه اروپا در کابل بود. همچنین برتران سابقه‌ ریاست نمایندگی اتحادیه اروپا در سوریه و کلمبیا را نیز در کارنامه خود دارد. پیش از او، توماس نیکلاسون از سال ۲۰۲۱ تا مارچ ۲۰۲۵ نماینده ویژه اتحادیه اروپا برای افغانستان بود.

ادامه مطلب


5 ماه قبل - 181 بازدید

ریچارد بنت: محروم‌کردن زنان از آموزش آینده افغانستان را نابود می‌کند

ریچارد بنت، گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد برای افغانستان درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که محروم‌کردن زنان و دختران از آموزش مصداق افراط‌گرایی است و با تمرکز بر آموزش دینی/جهادی، آینده نسل جوان افغانستان نابود می‌شود. آقای بنت این اظهارات را روز (جمعه، ۴ میزان) در حاشیه نشست سازمان ملل مطرح کرده و گفته است که گزارش‌های مستند از افغانستان برای سوق‌دادن بحث‌های جهانی به‌سوی اقدامات موثر بین‌المللی حیاتی است. وی در ادامه تاکید کرده است که ایجاد بسترهای بیش‌تر برای شنیدن دیدگاه‌های شهروندان افغانستان، به‌ویژه علما و کارشناسان اسلامی، اهمیت دارد و باید به آن توجه شود. گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد در این نشست با اشاره به سرکوب جامعه مدنی و خاموش‌ساختن صدای مخالفان افزوده است که با وجود تهدیدها، ارعاب و انتقام‌جویی‌ها، اقدامات این گروه از دید جامعه جهانی پنهان نمانده و همچنان زیر نظارت قرار دارد. ریچارد بنت در حالی از وضعیت زنان و دختران انتقاد می‌کند که حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. حکومت فعلی در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران بست، در حالی که ‏بخش صحت افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش باز بماند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

ادامه مطلب


5 ماه قبل - 171 بازدید

سحر هنوز بیدار است؛ پشت پنجره‌ای بی‌نور

هیچ‌کس دقیقاً نمی‌داند کِی بود؛ چه لحظه‌ای، چه ساعتی، چه روزی که سحر فهمید قرار نیست زندگی‌اش آن‌طور که در خیال‌های نوجوانی‌اش ساخته بود، پیش برود. فقط می‌دانست که امید، بی‌صدا از چشم‌هایش گریخته و جایش را به اضطرابی بی‌نام و نشانی داده بود. اما خوب به خاطر داشت آن لحظه، جایی بعد از آخرین زنگ مدرسه، بعد از آخرین باری که پشت نیمکتش نشست و معلمش نگاهش کرد و گفت: «تو باید بمانی، تو می‌درخشی.» همان روز، با بغضی در گلو و دستانی که سردی دیوارهای راهرو را لمس می‌کردند، از درِ مدرسه بیرون آمد و دیگر هرگز بازنگشت. سحر دختری بود که در سکوت بزرگ شده بود. در خانه‌ای که دیوارهایش سال‌ها صدای فریادهایی را در خود فرو برده بودند؛ فریادهایی که هرگز به گوش همسایه‌ها نرسیدند. مادری که فقط نگاه می‌کرد، با چشمانی خسته، صورت‌ کبود، و دستانی که آن‌قدر ظرف شسته بودند که دیگر نه حسی در آن‌ها مانده بود و نه رمقی. پدری که محبت را نشانه‌ی ضعف می‌دانست، معتقد بود زن باید اطاعت کند و دختر تا وقتی در خانه است، سربار است، و وقتی شوهر می‌کند، «تمام شده» است. سحر هیچ‌وقت کودکی نکرد؛ اسباب‌بازی‌هایش قابلمه‌های پلاستیکی بودند و رؤیاهایش، خواب‌هایی نیمه‌کاره که حتی حرف زدن درباره‌شان هم در خانه ممنوع بود. در خانه‌ای که همه در گذشته گیر کرده بودند، فکر کردن به آینده، گناهی نابخشودنی بود و گفت‌وگو درباره آن، خط قرمز. سحر همیشه در کتاب‌هایش دنبال راهی برای فرار می‌گشت؛ میان جمله‌ها پنهان می‌شد، با شعرها می‌گریست، با قصه‌ها می‌خندید، اما هیچ‌وقت نتوانست حتی یک گام واقعی به سوی آن آزادی لطیف و نامرئی که در دلش جوانه زده بود، بردارد. در پانزده‌سالگی، همان روزی که هنوز گیسوانش بوی کودکی می‌داد و چشم‌هایش به‌دنبال نشانه‌هایی از عشق و لبخند در جهان بود، به اتاقی فراخوانده شد. پدرش، با صدایی خشن و قاطع، گفت: «سحر، خواستگار داری. مرد خوبیه. خانه داره، کار داره. سنش مهم نیست. وقتشه که زن خونه‌ی خودت باشی.» همه وجودش یخ زد. زبانش قفل شد، کلمات گره خوردند، بغضش ترکید اما اشکش نریخت. فقط به مادرش نگاه کرد؛ شاید اعتراضی کند، شاید چیزی بگوید، شاید فقط یک بار، برخلاف همیشه، او را ببیند. اما مادر، مثل تمام سال‌های پیش، با نگاهی خاموش و خسته، شبیه خاکستر، فقط سکوت کرد. مراسم عقد آن‌قدر سریع و بی‌احساس برگزار شد که سحر تا مدت‌ها نمی‌توانست باور کند از این به بعد قرار است همسر مردی باشد که نه او را می‌شناخت، نه درکش می‌کرد، و نه حتی یک بار با نگاهی از جنس مهر و احترام به او چشم دوخته بود. مردی عبوس، خاموش، و کنترل‌گر، که زن را نه هم‌دل و همراه، بلکه وسیله‌ی می‌دید برای تملک؛ باید ساکت می‌بود، کار می‌کرد، اطاعت می‌کرد، و اگر هم روزی محبت می‌دید، لطفی بود از سر بزرگواری، نه حقی از سر عشق. سحر در هفته‌های اول ازدواج، شب‌ها با چشم‌های باز به سقف اتاقی که بوی غربت می‌داد، خیره می‌ماند. زیر لب، بی‌صدا، برای خودش قصه می‌ساخت؛ قصه‌ی دختری که از خانه می‌گریزد، به شهر می‌رسد، در مدرسه‌ای ثبت‌نام می‌کند، درس می‌خواند، کار می‌کند، و روزی به خانه‌ای بازمی‌گردد که پدر، با افتخار، او را در آغوش می‌کشد و می‌گوید: «تو باعث افتخارمی.» اما این فقط یک رؤیای شبانه بود. واقعیت، چیز دیگری بود؛ در دنیای واقعی، هر روز خشونت تکرار می‌شد. شوهرش فریاد می‌کشید، تحقیر می‌کرد، توهین می‌کرد، و گاهی با دستان سنگینش به صورت سحر سیلی می‌زد. و او، فقط نگاه می‌کرد. نه از ترس، بلکه از فراموشیِ گریه. چون مدت‌ها بود گریه‌کردن را از یاد برده بود. در خانه‌ی شوهر، نه کتابی بود، نه موسیقی‌ای، نه گفتگویی که رنگ آرامش داشته باشد؛ فقط روزمرگی بود و ترس و تنهایی. تماس با خانواده تنها با نظارت ممکن بود، بیرون‌رفتن فقط به شرط همراهی، و حتی وقتی مادرش بیمار شد، با هزار خواهش و التماس فقط نیم‌ساعت اجازه یافت به بیمارستان برود. همان‌جا، شوهرش با چشمانی پر از خشم زمزمه کرد: «همین یک بار را به خاطر مادرت می‌بخشمت.» اما درد، آن شب به اوج رسید. شبی که بعد از دعوایی طولانی و سیلی‌ای که لبش را شکافت، سحر در تنهایی و تاریکی اتاق، روی زمین افتاده بود. دردِ جسمی تنها بخشی از رنجش بود؛ آنچه استخوان‌هایش را می‌لرزاند، صدای شکسته‌شده‌ی آینده‌اش بود که در دل سکوت سنگین خانه پژواک می‌یافت. آرام برخاست، به‌سوی کشوی کمد رفت، و قرص‌هایی را که مدت‌ها پیش پنهان کرده بود، یکی‌یکی در دهان گذاشت؛ بی‌صدا، بی‌اشک، بی‌تردید. در دل فقط گفت: «شاید خواب، بهتر از این زندگی‌یه.» اما مرگ هم نیامد. پرستاری مهربان در بیمارستان، آرام رویش خم شد، گونه‌اش را نوازش کرد و گفت: «عزیزم، چرا این کارو کردی؟» و سحر فقط به سقف خیره ماند؛ دیگر واژه‌ای نداشت، نه برای توضیح، نه برای اعتراض، نه حتی برای ناله. او را دوباره به همان خانه بازگرداندند؛ جایی که نه بخششی انتظارش را می‌کشید، نه مهربانی. فقط توبیخ بود و سرزنش، و تهدیدهایی که در گوشش زنگ می‌زد: «اگر یک بار دیگر این غلط را بکنی، می‌فرستمت خانه‌ی پدرت... پدری که تو را نمی خواهد..» و حالا، سحر فقط هفده سال دارد، اما چهره‌اش پرچین‌تر از زن‌های چهل‌ساله است. شب‌ها، وقتی خانه در سکوت خواب فرورفته، گاهی دفتر کهنه‌ای را که از مدرسه پنهانی آورده، از میان لباس‌های قدیمی بیرون می‌کشد، کنار آینه‌ی شکسته‌ای می‌نشیند، کلماتی بی‌صدا می‌نویسد و زیر لب با خودش زمزمه می‌کند: «اگه کسی این را خواند، بداند که  من می‌خواستم زندگی کنم... و نگذاشتند.» و بعد، دوباره آن دفتر را لای لباس‌های کهنه پنهان می‌کند، شبیه دختری که حتی از دیده‌شدن رؤیاهایش هم می‌ترسد. نویسنده: سارا کریمی

ادامه مطلب


5 ماه قبل - 297 بازدید

یونیسف بار دیگر بر بازگشایی مکاتب دخترانه تاکید کرد

یونیسف یا صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد برای افغانستان بار دیگر بر لزوم بازگشایی مکاتب دخترانه بالاتر از صنف ششم از سوی حکومت سرپرست تاکید کرده است. شیما سن گوپتا، مدیر بخش محافظت از کودکان یونیسف امروز (سه‌شنبه، ۱ میزان) گفته است که آینده افغانستان به آموزش دختران و زنان وابسته است. وی در ادامه تاکید کرده است که آموزش تنها به معنای یادگیری نیست، بلکه نقش مهمی در محافظت از دختران در برابر ازدواج‌های زودهنگام نیز دارد. یونیسف در ادامه افزوده است: « چهار سال از زمانی که دختران افغانستان از کلاس‌های درس بالاتر از کلاس ششم محروم بودند، می‌گذرد. ​​یونیسف از مقامات بالفعل می‌خواهد که این ممنوعیت را لغو کنند و اجازه دهند هر دختری از صنف ششم فراتر آن آموزش ببیند.» صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد پیش‌تر نیز بر بازگشایی مکاتب دخترانه بالاتر از صنف ششم تاکید کرده بود. همچنین حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. حکومت فعلی در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران بست، در حالی که ‏بخش صحت افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش باز بماند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

ادامه مطلب