برنامه جهانی غذا در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که انتقال کمک‌های غذایی به افغانستان در سایه بی‌ثباتی‌های منطقه‌ای، بسته‌شدن مرزها و مسیرهای طولانی چندین هزار کیلومتری به یک عملیات پیچیده و چندلایه تبدیل شده است. این نهاد با نشر گزارشی گفته است که صدها هزار تن در افغانستان با گرسنگی و فقر شدید مواجه هستند. در گزارش آمده است که این وضعیت در نتیجه بحران‌های طبیعی، کاهش بودجه کمک‌های بشردوستانه و محدودیت‌های منطقه‌ای تشدید شده است. برنامه جهانی غذا در ادامه افزوده است که یکی از محموله‌های کمک غذایی شامل صدها تُن مواد غذایی از اندونزیا برای دانش‌آموزان افغانستان، ابتدا از طریق دریا به پاکستان منتقل شد، اما پس از بسته‌شدن مرزها، مسیر آن چندین‌بار تغییر کرد. این سازمان تاکید کرده است که این محموله سپس به دبی و بعد به یک مسیر زمینی جدید از طریق چندین کشور در خاورمیانه، قفقاز و آسیای مرکزی انتقال یافت؛ مسیری که بیش از ۸۰۰۰ کیلومتر به مسیر اولیه افزود. در ادامه آمده است که کاروان‌های امدادی در جریان این عملیات با تأخیرهای طولانی، بررسی‌های امنیتی و تشریفات گمرکی در ۷ مرز روبرو بوده‌اند، اما در نهایت موفق شده‌اند کمک‌ها را به کابل و سپس به ولایت‌های مختلف افغانستان برسانند. همچنین برنامه جهانی غذا در بخشی از گزارشش هشدار داده است که برای بسیاری از کودکان افغانستان، بیسکویت‌های غنی‌شده توزیع‌شده در مکتب‌ها، گاهی تنها غذای روزانه آنان محسوب می‌شود. در این گزارش تأکید شده است که با وجود تمام موانع، روند ارسال کمک‌ها ادامه دارد و جمله‌ای از یک مقام این نهاد نیز نقل شده است: «گرسنگی منتظر باز شدن مرزها نمی‌ماند.» بر اساس آمار برنامه‌ جهانی غذا، در حال حاضر بیش از ۱۷ میلیون شهروند افغانستان با ناامنی شدید غذایی روبرو هستند و نزدیک به پنج میلیون زن و کودک زیر پنج سال دچار سوءتغذیه‌ی شدید هستند.

ابوخالد سرحدی، سخنگوی فرماندهی پولیس ولایت غزنی می‌گوید که در یک رویداد ترافیکی یا در پی برخورد یک موتر مسافربری نوع «۵۸۰» با یک موتر باربری نوع «تیلر» در مرکز این ولایت دو نفر جان باخته و ۲۹ نفر دیگر زخمی شدند. آقای سرحدی با نشر اعلامیه‌ای گفته است که این حادثه حوالی ساعت ۱۰:۰۰ (شنبه‌شب، ۲۳ جوزا) در مسیر شاهراه کابل-قندهار در منطقه‌ی «کوتل روضه» از مربوطات مرکز ولایت غزنی رخ داد. او در ادامه تاکید کرده است که در این حادثه دو نفر جان باخته و ۲۹ نفر دیگر، به‌شمول ۱۱ زن زخمی شده‌اند. سخنگوی فرماندهی پولیس غزنی افزوده است که دقایقی پس از وقوع رویداد، آمبولانس‌های امدادی به محل حادثه رسیده و تمامی زخمیان را جهت تداوی به شفاخانه‌های ولایتی و حوزوی غزنی انتقال داده‌اند. وی تصریح کرد که داکتران وضعیت صحی هشت نفر از زخمیان را «وخیم» گزارش داده‌اند. مأموران پولیس ترافیک غزنی پس از بررسی محل حادثه، علت احتمالی وقوع این رویداد را «تاریکی شب و بی‌احتیاطی رانندگان» گفته‎اند. این در حالی است که حوادث ترافیکی برای موترهای مسافربری بزرگ، به‌ویژه نوع «۵۸۰» در شاهراه کابل-قندهار همه‌ ساله به ده‌ها مورد می‌رسد. قابل ذکر است که حوادث ترافیکی سالانه در افغانستان جان صدها نفر را می‌گیرد و صدها زخمی ‏برجای می‌گذارد‎. علت وقوع اکثر این حوادث، بی‌احتیاطی رانندگان و خرابی جاده عنوان می‌شود.‏

آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که در سال ۲۰۲۶ میلادی حدود ۲۱.۹ میلیون نفر، معادل ۴۵ درصد جمعیت افغانستان، به کمک‌های بشردوستانه نیاز دارند. آقای گوترش با نشر گزارشی گفته است که نیازهای اصلی شامل کمک غذایی، درمان سوءتغذیه حاد، خدمات صحی اولیه، دسترسی به آب آشامیدنی سالم و خدمات حمایتی می‌باشند. او تاکید کرد که حدود ۱۷.۴ میلیون نفر در افغانستان با ناامنی غذایی حاد مواجه‌اند و انتظار می‌رود این رقم افزایش یابد. وی تصریح کرد که کمبود بودجه نیز میزان پوشش کمک‌های غذایی را کاهش داده است. بر اساس این گزارش، حدود ۴.۹ میلیون کودک زیر پنج سال و زنان حامله و شیرده به درمان سوءتغذیه حاد نیاز دارند. همچنین در بخشی از گزارش آمده است که ۸۰ درصد سازمان‌های بشردوستانه با مشکلات مالی روبرو هستند. دبیرکل سازمان ملل متحد افزوده است که ۳۹ درصد این نهادها دستمزد کارکنان خود را کاهش داده‌اند، ۳۵ درصد حضور میدانی خود را محدود کرده‌اند و ۲۸ درصد نیز برای سال ۲۰۲۶ کاهش نیرو یا فعالیت را برنامه‌ریزی کرده‌اند. همچنین آنتونیو گوترش در بخشی از گزارشش گفته است که تا اول اپریل، در نتیجه تنش‌های مرزی افغانستان و پاکستان حدود ۹۴ هزار نفر آواره شده‌اند. بیش از نیمی از این افراد را زنان و کودکان تشکیل می‌دهند. سازمان ملل از افزایش خطر خشونت مبتنی بر جنسیت در مناطق آسیب‌دیده خبر داده است. همچنین، بین ۲۶ مارچ تا ۱۶ اپریل، بارندگی‌های شدید و سیلاب‌های ناگهانی ۷۳ هزار و ۳۰۰ نفر را در افغانستان متاثر کرده و بیش از ۳۱ هزار و ۶۰۰ نفر را نیازمند کمک فوری ساخته است.

یوناما یا دفتر نمایندگی سیاسی سازمان ملل متحد در افغانستان گفته است که زنان و کودکان بیشتر از دیگران از بحران آب در افغانستان آسیب می‌بینند. این نهاد با نشر گزارشی در حساب کاربری فیس‌بوک خود نوشته است که مسوولیت تأمین آب میان افراد به‌صورت مساوی تقسیم نشده است. در ادامه آمده است که براساس گزارش جهانی آب که توسط سازمان ملل متحد برای سال ۲۰۲۶ میلادی تهیه شده، زنان و دختران بیش از دیگران بار جمع‌آوری آب را بر دوش می‌کشند. یوناما تاکید کرده است که بحران رو‌به‌گسترش آب، پیامدهای سنگینی بر زندگی مردم افغانستان گذاشته است و زنان و کودکان بیش از همه از این بحران آسیب می‌بینند. براساس گزارش سازمان ملل متحد، بحران آب نابرابری‌های موجود جنسیتی در افغانستان را تشدید کرده است. همچنین سازمان ملل متحد در بخشی از گزارشش افزوده است که به دلیل کمبود امکانات صحی و حفظ‌الصحه، جوامع، به‌ویژه کودکان در معرض امراض ناشی از آب ناپاک قرار می‌گیرند. این در حالی است که اوایل سال جاری خورشیدی کمیته بین‌المللی صلیب سرخ (ICRC) اعلام کرد که بحران آب در افغانستان رو به افزایش است و زنان و کودکان همچنان بیشترین بار این بحران را به دوش می‌کشند. به گفته‌ی این نهاد، بسیاری از خانواده‌ها در افغانستان هنوز مجبورند ساعت‌ها برای یافتن آب پیاده‌روی کنند. در این میان، زنان و کودکان بیشترین بار تامین آب را تحمل می‌کنند.

جان آیلیف، مدیر سازمان جهانی غذا برای افغانستان می‌گوید که در پی تشدید بحران بشری و اختلال در مسیرهای کمک‌رسانی، مادران و کودکان مبتلا به سوءتغذیه در این کشور بدون دریافت کمک از مرکز‌های صحی بازگردانده می‌شوند. آقای آیلیف با نشر اعلامیه‌ای گفته است که سوءتغذیه به بالاترین سطح خود رسیده، مادران و کودکان ضعیف و ناامید از کلینیک‌ها بازگردانده می‌شوند، چون هیچ غذایی برای کمک به آن‌ها وجود ندارد. وی در ادامه تاکید کرده است که بسته‌شدن تنگه هرمز در پی درگیری‌ها، تجارت و روند کمک‌های بشردوستانه به افغانستان را به شدت مختل کرده است. او علاوه کرد که افغانستان که پس از بسته‌شدن مرز پاکستان در اواخر سال گذشته، مسیر تجاری خود را به بندرعباس ایران تغییر داده بود، اکنون با اختلال تازه‌ای روبرو شده است. بر بنیاد گزارش، با کنترول جمهوری اسلامی بر تنگه هرمز و محاصره بنادر ایران توسط ایالات متحده، این مسیر نیز عملاً مسدود شده است. مدیر برنامه جهانی غذا گفته که ذخایر غذایی این سازمان در اواسط ماه آپریل به‌گونه کامل پایان یافته و ادامه بحران، روند کمک‌رسانی را با دشواری جدی مواجه کرده است. براساس این گزارش، برنامه جهانی غذا ناگزیر شده محموله‌های خود را از مسیرهای طولانی آسیای مرکزی انتقال دهد؛ اقدامی که هزینه‌های حمل‌ونقل را سه برابر و قیمت مکمل‌های غذایی را ۳۵ درصد افزایش داده است. این در حالی است که این نهاد در سال جاری تنها هشت درصد بودجه مورد نیازش را دریافت کرده است. همچنین مدیر این نهاد در بخشی از گزارش که محموله بیسکویت‌های مقوی مکتب‌ها که قرار بود از دبی از طریق ایران به افغانستان منتقل شود، پس از آغاز جنگ در اواخر فبروری، هفته‌ها در امارات متحده عربی متوقف مانده است. این محموله اکنون از مسیر زمینی طولانی شامل عربستان سعودی، اردن، سوریه، ترکیه، گرجستان، آذربایجان و دریای خزر عبور می‌کند تا از طریق ترکمنستان  وارد کشور شود. بربنیاد داده‌های سازمان ملل متحد، نیمی از جمعیت افغانستان برای ادامه‌ی زندگی به کمک‌های انسان‌دوستانه‌ نیاز دارند. در فصل گرما نگرانی‌ها از تشدید بحران انسانی نیز، در این کشور تشدید شده است. همچنین پیش از این نیز، نهادهای وابسته به سازمان ملل متحد، گفته که به دلیل ممنوعیت کار زنان در نهادهای بین‌المللی امدادرسانی به زنان و دختران دشوارتر شده است.

مسوولان محلی حکومت سرپرست در ولایت غور می‌گویند که بر اساس فرمان ملا هبت‌الله آخوندزاده، رهبر حکومت فعلی، ۲۳ زندانی به شمول سه زن از زندان‌ این ولایت به مناسبت فرارسیدن عید قربان آزاد شده‌اند. حسام‌الدین منصور، مسوول زندان غور گفته است که این افراد روز گذشته (دوشنبه، ۴ جوزا) آزاد شده و در میان آن‌ها دو کودک نیز حضور دارند. وی در ادامه تاکید کرده است که این افراد به اتهام ارتکاب جرایم مرتبط به قاچاق مواد مخدر، دزدی و «فساد اخلاقی» زندانی شده بودند. بر اساس آمار وزارت امور داخله‌ی حکومت فعلی که در جنوری سال روان میلادی منتشر شده، بیش از هزار و ۸۰۰ زن در ۳۴ زندان زندانی هستند. کابل با داشتن ۴۶۹ زندانی زن، هرات با ۲۹۴ و بلخ با ۱۴۱ زن، بیش‌ترین رقم زندانیان زن را در خود دارد. آمار زندانیان زن در زندان‌های حکومت فعلی، رشد ۴۳۵ درصدی را در مقایسه با دوره‌ی جمهوری نشان می‌دهد.

برنامه‌ جهانی غذا در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که کمک‌های غذایی و تغذیه‌ای این نهاد در افغانستان برای میلیون‌ها مادر و کودک آسیب‌پذیر یک خط نجات است. این سازمان امروز (دوشنبه، ۴ جوزا) با نشر اعلامیه‌ای گفته است که اما به دلیل کم‌بود بودجه از ۱۰ فرد دچار گرسنگی شدید، ۹ تن به کمک‌ها دسترسی ندارند. برنامه‌ جهانی غذا در ادامه تاکید کرده است که افزایش هزینه‌ها نیز توانایی ارائه‌ی مراقبت‌ به آسیب‌پذیرترین افراد را محدود کرده است. این نهاد همزمان از ادامه‌ی کمک‌های نجات‌بخش تغذیه‌ای آیسلند به افرادی که بیش‌ترین نیاز را دارند خبر داده است. بر اساس آمار برنامه‌ جهانی غذا، در حال حاضر بیش از ۱۷ میلیون شهروند افغانستان با ناامنی شدید غذایی روبرو هستند و نزدیک به پنج میلیون زن و کودک زیر پنج سال دچار سوءتغذیه‌ی شدید هستند.

فرماندهی پولیس ولایت ننگرهار می‌گوید که براثر فروریختن سقف یک خانه در ولسوالی اچین این ولایت، سه نفر، به‌شمول یک زن جان باخته‌اند و یک دختر دیگر زخمی شده است. سید طیب حماد، سخنگوی پولیس ننگرهار گفته است که این حادثه دیشب (دوشنبه، ۲۸ ثور) در ساحه‌ی «عبدالخیل» از مربوطات ولسوالی اچین رخ داده است. آقای حماد علت فروریختن سقف این خانه را توفان شدید گفته است. قابل ذکر است که در سال جاری خورشیدی و در پی بارندگی‌های شدید، موارد متعددی از مرگ افراد براثر فروریختن سقف خانه‌ها گزارش شده است. بااین‌حال، این اولین موردی است که از فروریختن سقف یک خانه براثر توفان گزارش می‌شود. اداره مبارزه با حوادث حکومت سرپرست گفته است که بارندگی‌های شدید، جاری شدن سیل، رانش زمین و دیگر حوادث طبیعی دست‌کم در یک ماه گذشته جان ده‌ها نفر را در ولایت‌های مختلف گرفته است.

برنامه توسعه‌ای ملل متحد اعلام کرد که فقر در افغانستان همچنان رو به افزایش است و از هر چهار شهروند کشور، سه تن که حدود ۲۸ میلیون جمعیت در افغانستان می‌شود، قادر به برآورده کردن اساسی‌ترین نیازهای خود نیستند. در گزارش آمده است که همزمان با رشد سریع جمعیت، کاهش کمک‌های بین‌المللی، تشدید شوک‌های اقلیمی و محدودیت‌های مداوم بر حقوق زنان، رشد اقتصادی اندک نتوانسته زندگی مردم در افغانستان را بهبود بخشد. همچنین برنامه توسعه‌ای ملل متحد در بخشی از گزارشش تاکید کرده است که بازگشت ۲.۹ میلیون مهاجر تنها در سال ۲۰۲۵ میلادی، خدمات و معیشت از پیش فرسوده شهروندان را بیش از پیش تحت فشار قرار داده است. این نهاد تاکید کرد که میلیون‌ها خانواده در کشور با مشکلات فزاینده‌ای روبرو هستند و به نیازهای اولیه مانند آب، غذا، مراقبت‌های بهداشتی، مسکن، گرمایش و پوشاک دسترسی ندارند. در گزارش آمده است که بیش از ۸۰ درصد از خانواده‌ها بدهکار هستند و تقریباً سه-چهارم آنان برای گذراندن روز به راهبردهای مقابله منفی متکی هستند. کانی ویگناراجا، معاون دبیرکل سازمان ملل متحد و مدیر منطقه‌ای برنامه توسعه‌ای این سازمان برای آسیا و اقیانوسیه، گفته است: «با در نظر گرفتن واقعیت‌های اجتماعی-اقتصادی افغانستان، گزارش امسال نشان می‌دهد که این کشور تحت فشار فزاینده‌ای قرار دارد، با تعداد بالای بازگشت‌کنندگان و تشدید مشکلات اقتصادی و اقلیمی در سال ۲۰۲۵، چون فشارها یکی پس از دیگری افزایش می‌یابند. این امر تأکید می‌کند که چرا پیشرفت در توسعه انسانی اساسی همچنان برای ثبات در افغانستان و در سراسر مرزهای آن، به ویژه برای آسیب‌پذیرترین جوامع ساکن در مناطق اکولوژیکی بسیار شکننده، محوری است.» در این گزارش آمده است که میزان بازگشت‌های مهاجران همچنین کم‌پیشینه است که این موضوع نیازها را تغییر می‌دهد و خطرات را افزایش می‌دهد. نزدیک به ۵ میلیون تن بین سال‌های ۲۰۲۳ تا ۲۰۲۵ میلادی بازگشته‌اند، و بازگشت‌کنندگان اخیر با آسیب‌پذیری شدید مواجه هستند. برنامه توسعه‌ای ملل متحد می‌گوید که ۹۲درصد ناامنی معیشتی در مقایسه با ۷۴ درصد در سطح ملی در افغانستان وجود دارد که در ولایت‌های با بازگشت بالا، خانواده‌ها تنها ۳ درصد شغل رسمی دارند و ۷۸ درصد به کار روزانه موقت متکی هستند.