مسوولان در فرماندهی پولیس ولایت نورستان می‌گویند که یک دختر ۱۷ ساله در ولسوالی نورگرام این ولایت به ضرب گلوله‌ی «تفنگ ساچمه‌ای» به قتل رسیده است. حسن ثاقب، سخنگوی فرماندهی پولیس نورستان گفته است که این رویداد روز (چهارشنبه، ۱۱ سنبله) در روستای «پری‌سو» از مربوطات ولسوالی نورگرام رخ داده است. وی در ادامه تاکید کرده است که علت قتل این دختر هنوز روشن نیست، اما پدرش و دو نفر دیگر به ظن دست‌داشتن در این قتل بازداشت شدند. او در ادامه تاکید کرده است که این افراد در حال حاضر تحت بازجویی هستند و پس از پایان تحقیقات، به نهادهای عدلی و قضایی این گروه سپرده خواهند شد. همچنین دستکم دو منبع به رسانه گوهرشاد گفته‌اند که این دختر نوجوان به اتهام داشتن تماس تلفنی با یک مرد نامحرم، از سوی اعضای خانواده‌اش کشته شده است. قابل ذکر است که از زمان تسلط دوباره‌ی حکومت سرپرست بر افغانستان، موارد متعددی از قتل زنان به‌دست اعضای خانواده‌های‌شان از ولایت‌های مختلف کشور گزارش شده است. بیماری‌های روانی، خصومت شخصی، ازدواج‌های اجباری، خشونت خانوادگی و فشار‎های روحی ناشی از فقر و بیکاری عوامل اصلی این قتل‌ها بیان شده است. همچنین با تسلط حکومت سرپرست بر افغانستان اکثریت نهادهای حامی حقوق زنان متوقف شده است. زنان در افغانستان چون گذشته با مراجعه به نهادهای عدلی و قضایی، دیگر نمی‌توانند برای خشونت‌های وارده‌ی شان شکایت کنند و این‌گونه خشونت‌‌ها پایدار باقی مانده و افزایش پیدا می‌کند.

ملا هبت‌الله آخوندزاده، رهبر حکومت سرپرست در تازه‌ترین مورد مدعی شده است که اسلام، دین و تمام زندگی بشریت در پرتو دانش پیشرفت می‌کند و یادگیری دانش برای انسان ضروری و یک امر حیاتی است، زیرا بدون دانش، انسان نمی‌تواند در این دنیا زندگی کند. حمدالله فطرت، معاون سخنگوی حکومت فعلی امروز (چهارشنبه، ۱۱ سنبله) با نشر اعلامیه‌ای گفته است که ملا هبت‌الله در سمینار علما با حضور مسوولان مدارس ولسوالی‌های ولایت قندهار که در دفتر والی این ولایت برگزار شد، سخنرانی کرده است. در اعلامیه آمده است که رهبر حکومت فعلی تاکید کرده است که وسیله پیشرفت و زندگی خوب، دانش است. آخوندزاده تاکید کرده است: «همه پیامبران که از سوی خداوند متعال برای بشریت فرستاده شده‌اند، دانشی را که به بشر داده شده بود، منتقل کردند. همه پیامبران از سوی خداوند متعال برای این هدف فرستاده شدند تا بشر خداوند متعال را بشناسد و آنها را به پرستش او هدایت کند.» او تصریح کرد: «وقتی در مکه اسلام نبود، خشونت و ظلم وجود داشت. سپس خداوند پیامبر محمد (ص) را فرستاد. او برای اسلام، ایمان و برای اینکه مردم خدا را بشناسند، فداکاری‌های زیادی کرد.» وی افزوده است که خداوند علما را مقرر کرده است تا مردم را با اصول آشنا کنند، اخلاق آنان را اصلاح نمایند، فساد را از روی زمین از بین ببرند و جامعه را اصلاح کنند. ملا هبت‌الله آخوندزاده گفته است: «امروز علما کرام در جایگاه انبیا و صحابه قرار گرفته‌اند. علما باید برای اسلام و دین مبارزه کنند، علم را پنهان نگه ندارند و منکرات را از بین ببرند.» او گفته بیان علم مسوولیت علماست و از نظر شریعت، همه علمای مکلف هستند که از نظام فعلی پاسداری کنند. رهبر حکومت سرپرست در سخنانش از علما خواست علم را گسترش دهند و گفت: «هم نظام با شما علما ساخته می‌شود و هم خراب می‌شود.» آقای آخوندزاده خطاب به علما گفت: «علم را ترویج دهید، نظام به دست شما علما ساخته و ویران می‌شود. شما باید برای ساختن نسل آینده تلاش کنید. دانش‌آموزان شما رهبران و سردمداران نظام فردا هستند. ذهن و باورهای آنها را خوب تربیت کنید. اگر خوب تربیت شوند، جامعه به سمت خوبی حرکت خواهد کرد. علاقه دانش‌آموزان را به درس، کتاب و مطالعه افزایش دهید. به دانش‌آموزان آموزش خوب بدهید و اخلاق آنها را تقویت کنید.» رهبر حکومت فعلی درحالی بر گسترش علم و اهمیت آن در رفاه اجتماعی و زندگی انسان‌ها تاکید می‌کند که به دستور او دختران بالاتر از صنف ششم اجازه آموزش ندارند.

مسوولان محلی در ولایت هلمند اعلام کرده‌اند که یک دختر شش‌ساله در ولسوالی گرمسیر این ولایت، در بدل ۲۰۰ هزار کلدار پاکستانی به نکاح یک مرد ۶۰ ساله درآمده است. دفتر رسانه‌ای هلمند با نشر اعلامیه‌ای گفته است که پدر این کودک دختر خودرسالش را در بدل این مقدار و با رضایت خود به نکاح یک مرد سال‌خورده درآورده است. در اعلامیه آمده است که پدر این دختر به مواد مخدر معتاد بوده است. دفتر رسانه‌ای هلمند افزوده است که این مرد به‌دلیل مشکلاتی که داشته است، فرزندش را در بدل پول به نکاح داده است. این در حالی است که منابع محلی پیشتر نیز گفته بودند که یک مرد ۸۰ ساله در ولسوالی نادعلی ولایت هلمند با یک دختر هشت ساله نکاح کرده است. این رویدادها در حالی رخ می‌دهد که ازدواج‌های زیر سن در افغانستان افزایش یافته و کودکان، به‌ویژه دختران، در معرض ازدواج‌های اجباری قرار دارند. سازمان‌های بین‌المللی نیز گزارش داده‌اند که فقر و مشکلات اقتصادی نیز از عوامل اصلی این وضعیت عنوان شده است. همچنین سازمان‌های بین‌المللی تاکید کردند که برخی خانواده‌ها برای تامین نیازهای مالی، دختران خود را در بدل پول به ازدواج می‌دهند یا به فروش می‌رسانند.

بخش زنان سازمان ملل متحد (UN Women) در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که میلیون‌ها دختر و زن در افغانستان همچنان از فرصت آموزش، کار و انتخاب آینده خود محروم هستند. این سازمان با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که «چوکی‌های خالی و میزهای خالی» واقعیت آموزش دختران در افغانستان است. بخش زنان سازمان ملل در ادامه تاکید کرده است که دختران در افغانستان همچنان از دسترسی به فرصت‌های آموزشی محروم‌اند و این وضعیت، آینده آنان را با محدودیت‌های جدی روبرو کرده است. قابل ذکر است که حکومت سرپرست پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. بر بنیاد گزارش‌ها، اگر این ممنوعیت ادامه یابد، تا سال ۲۰۳۰ نزدیک به چهار میلیون دختر ممکن است از آموزش محروم شوند.

اوچا یا دفتر سازمان ملل متحد در امور هماهنگی کمک‌های ‏بشردوستانه می‌گوید که حدود نیمی از مکاتب ‏دایکندی بدون ساختمان است. اولگا چروکو، نماینده اوچا که به دایکندی سفر کرده ‏می‎‌گوید که زیرساخت‌ها تنها بخشی از مشکل است، ‏زیرا کمبود ‏شدید آموزگار نیز بر کیفیت آموزش تأثیر ‏گذاشته و ‏بسیاری از مکاتب را مجبور کرده است ‏صنف خود را ‏محدود کنند.‏ اوچا با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که آموزش و پرورش، شاهراهی برای آینده‌ای بهتر است. در اعلامیه آمده است که در افغانستان، چالش‌های مداوم، این آینده را در معرض خطر قرار می‌دهد. اوچا تاکید کرده است که سرمایه‌گذاری پایدار در آموزش و پرورش برای اطمینان از اینکه دختران و پسران می‌توانند در بزرگسالی یاد بگیرند، رشد کنند و شکوفا شوند، ضروری است. در حالی اوچا بر آموزش تاکید می‌کند که حکومت سرپرست پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. بر بنیاد گزارش‌ها، اگر این ممنوعیت ادامه یابد، تا سال ۲۰۳۰ نزدیک به چهار میلیون دختر ممکن است از آموزش محروم شوند.

همزمان با هزار و ۸۰۴مین روز بسته‌ماندن مکتب‌های دخترانه‌ی بالاتر از صنف ششم در افغانستان، دیدبان حقوق افغانستان بار دیگر خواستار دادخواهی برای بازگشایی مکتب‌های دخترانه شد. دیدبان حقوق افغانستان با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود، بر حق آموزش دختران تاکید کرده و خواستار بازگشایی دروازه‌های مکتب به روی آنان شده است. این نهاد تاکید کرده است که با گذشت پنج سال از محرومیت دختران از آموزش، آنان همچنان خواهان بازگشت به صنف‌های درسی و دنبال‌کردن رویاها و هدف‌های‌شان هستند. دیدبان حقوق افغانستان در پیام خود به نقل از یک دانش‌آموز دختر نوشته است: «من یک دختر افغانستانی‌ام که هنوز آرزوی نشستن دوباره در صنف درسی را دارم. کتاب‌هایم منتظرم و رویاهایم زنده‌اند.» دید‌بان حقوق افغانستان در ادامه خواستار بازگشایی مکتب‌ها به روی دختران شده و تاکید کرده که آموزش حق دختران افغانستانی است که باید به آنان بازگردانده شود. محرومیت دختران از آموزش با واکنش گسترده نهادهای حقوق بشری و سازمان‌های بین‌المللی روبرو شده است. نهادهای مدافع حقوق بشر بارها از حکومت سرپرست خواسته‌اند محدودیت‌های آموزشی علیه دختران و زنان را لغو کنند. حکومت سرپرست پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. بر بنیاد گزارش‌ها، اگر این ممنوعیت ادامه یابد، تا سال ۲۰۳۰ نزدیک به چهار میلیون دختر ممکن است از آموزش محروم شوند.

منابع محلی از ولایت هرات می‌گویند که جسد یک دختر شش ساله از مرکز این شهر، در حالی که توسط دستمال خفه شده بود، پیدا شده است. دست‌کم دو منبع به رسانه گوهرشاد گفته‌اند که این دختر شش ساله، مریم نام داشته است که روز گذشته (جمعه، ۶ سنبله) از ساحه «محله عمه سکینه» از مربوطات ناحیه ۱۲ شهری هرات ناپدید شده بود. منبع در ادامه تاکید کرد که جسد این دختر، صبح امروز (شنبه، ۷ سنبله) از ساحه «جوی نوی» از مربوطات مرکز شهر هرات از داخل یک کسیه گونی پیدا شده است. منبع افزوده است که مریم با دستمال خفه شده بود و حین کشف جسد، دستمال در گلوی او بوده است. مسوولان محلی تااکنون در این مورد اظهار نظر نکردند. قابل ذکر است که از زمان تسلط دوباره‌ی حکومت سرپرست بر افغانستان، موارد متعددی از قتل دختران و زنان از ولایت‌های مختلف کشور گزارش شده است. بیماری‌های روانی، خصومت شخصی، ازدواج‌های اجباری، خشونت خانوادگی و فشار‎های روحی ناشی از فقر و بیکاری عوامل اصلی این قتل‌ها بیان شده است. همچنین با تسلط حکومت سرپرست بر افغانستان اکثریت نهادهای حامی حقوق زنان متوقف شده است. زنان در افغانستان چون گذشته با مراجعه به نهادهای عدلی و قضایی، دیگر نمی‌توانند برای خشونت‌های وارده‌ی شان شکایت کنند و این‌گونه خشونت‌‌ها پایدار باقی مانده و افزایش پیدا می‌کند.

منابع محلی از ولایت قندهار می‌گویند پنج عضو یک خانواده در بند دهله در ولسوالی شاه‌ولی‌کوت این ولایت غرق شده و جان باخته‌اند. دست‌کم دو منبع به رسانه‌ گوهرشاد گفته‌اند که این رویداد پس‌ازچاشت روز گذشته (چهارشنبه، ۴ سنبله) در بند دهله رخ داده است. منبع در ادامه تاکید کرده است که در این رویداد، یک جوان ۳۳ ساله به‌نام «نوراحمد» همراه با پنج فرزندش سوار بر قایق بودند و پس از واژگون شدن قایق در وسط آب، نوراحمد و چهار فرزندش غرق شده و جان باخته‌اند. منبع افزوده است که فقط یک کودک خردسال او نجات یافته است. منبع تصریح کرد که نوراحمد با دو دختر و دو پسرش در آب غرق شده و جان باخته‌اند. به گفته‌ی منبع، تا اکنون اجساد دو دختر نوراحمد پیدا شده است. نوراحمد باشنده‌ی اصلی منطقه‌ی سنجری ولسوالی ژیری ولایت قندهار بود و همراه با فرزندانش برای تفریح به بند دهله رفته بودند. غرق‌شدگی در آب از جمله حوادث مرگ‌بار است که در تفریح‌گاه‌‎های افغانستان مثل بندهای آب و رودخانه‌ها همواره رخ می‌دهد.

همزمان با گذشت یک هزار و ۷۹۶ روز از بسته‌ماندن مکتب‌های دخترانه بالاتر از صنف ششم، دیدبان حقوق افغانستان بار دیگر از حکومت سرپرست خواسته است که زمینه‌ی آموزش بی‌قیدوشرط دختران را فراهم کند. این نهاد بامداد امروز (شنبه، ۳۱ اسد) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که با وجود گذشت بیش از پنج سال از ممنوعیت آموزش دختران، رویاهای آنان برای آموختن همچنان زنده است. این نهاد تاکید کرده است که دختران، مانند هر شهروند دیگر، حق دارند بیاموزند، رشد کنند و آینده خود را بسازند. به گفته‌ی این نهاد، «آموزش حق دختران است، نه امتیاز.» این در حالی است که حکومت فعلی پس از بازگشت به قدرت، آموزش دختران بالاتر از صنف ششم را متوقف کردند. این محدودیت‌ها سپس به دیگر بخش‌های نظام آموزشی نیز گسترش یافت و حکومت در ۲۹ قوس ۱۴۰۱، دانشگاه‌ها را نیز به روی دختران بستند. تازه‌ترین داده‌های سازمان ملل متحد نشان می‌دهد که در پنج سال گذشته، ۲ میلیون و ۶۰۰ هزار دختر در افغانستان تنها از آموزش بالاتر از صنف ششم محروم شده‌اند؛ وضعیتی که به گفته این سازمان، پیامدهای عمیق و جبران‌ناپذیری برای آینده افغانستان خواهد داشت.

یونیسف یا صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که بیش از ۲.۶ میلیون دختر در افغانستان در پنج سال گذشته از حق آموزش محروم شده‌ و ادامه‌ی این ممنوعیت، آنان را با خطرهای بیشتری مانند ازدواج اجباری در کودکی، بهره‌کشی و خشونت مبتنی بر جنسیت روبرو کرده است. این نهاد با نشر گزارشی از حکومت سرپرست خواسته است که محدودیت‌های آموزشی علیه دختران را لغو کنند تا آنان بتوانند به مکتب و دانشگاه بازگردند و به ظرفیت کامل خود دست یابند. یونیسف هشدار داده است که پیامدهای این ممنوعیت تنها به محرومیت از آموزش محدود نمی‌شود. به گفته‌ی یونیسف، دختران خارج از مکتب بیشتر در معرض کار اجباری، ازدواج در سنین کودکی، سوءاستفاده و خشونت مبتنی بر جنسیت قرار دارند. در گزارش آمده که ازدواج پیش از ۱۸سالگی سلامت جسمی و روانی دختران را تهدید می‌کند و خطر بارداری و عوارض هنگام زایمان را افزایش می‌دهد. کودکان مادران کم‌سن نیز، با خطر بیش‌تر مرگ‌ومیر پیش از پنج‌سالگی و کوتاه‌قدی ناشی از سوءتغذیه مواجه‌اند. صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد افزوده است که محدودیت‌های آموزشی و کاری در افغانستان می‌تواند پیامدهای اقتصادی و اجتماعی گسترده‌ای نیز داشته باشد. این نهاد پیش‌بینی کرده است که افغانستان تا ۲۰۳۰ میلادی ممکن است ۲۰ هزار آموزگار زن و ۵۴۰۰ کارمند زن در بخش بهداشت را از دست بدهد. هم‌چنان برآورد شده که محدودیت‌های کنونی سالانه ۸۴ میلیون دالر از تولید اقتصادی کشور بکاهد. یونیسف می‌گوید که در کنار تلاش برای بازگشایی مکتب‌های دخترانه، از آموزش مبتنی بر جامعه، آموزش‌های حرفه‌ای، آموزش ابتدایی و برنامه‌های آموزش دیجیتال در افغانستان حمایت می‌کند. در بخشی از گزارش آمده است که یونیسف در ۲۰۲۵ میلادی به بیش از چهار میلیون کودک در مکتب‌های دولتی، برنامه‌های آموزش مبتنی بر جامعه و محیط‌های اضطراری، مواد و تجهیزات آموزشی ارایه کرده است.