یوناما یا دفتر نمایندگی سیاسی سازمان ملل متحد در افغانستان اعلام کرده است که حکومت سرپرست در اواخر ماه آگوست سال جاری در برخی از ولایت‌ها، مدرسه‌های دینی را نیز به‌روی دختران بسته‌اند. این نهاد با نشر گزارشی گفته است که حکومت فعلی در ماه‌ آگوست سال جاری میلادی، سه مدرسه‌ی دینی را در کابل به‌دلایل «نقض قوانین حجاب، تدریس مضمون‌های مکتب و پذیرش دختران بالاتر از صنف ششم» بستند. در گزارش آمده است که مسوولان حکومتی در اواخر ماه آگوست در پکتیکا و بدخشان نیز از «جذب دختران بالاتر از ۱۰ و ۱۳ سال در مدرسه‌های دینی» خودداری کرده‌اند. یوناما در ادامه تاکید کرده است که طی سه ماه تهیه این گزارش، دست‌کم ۴۵۶ مورد دست‌گیری و بازداشت و ۴۴ مورد بدرفتاری با زنان و مردان در افغانستان توسط نیروهای امر به معروف و نهی از منکر حکومت فعلی را مستند کرده است. طبق گزارش دفتر نمایندگی سیاسی سازمان ملل متحد، این افراد به‌دلایل «اصلاح ریش و مو به سبک غربی، نواختن و گوش دادن به موسیقی و رعایت نکردن حجاب» توسط نیروهای امر به معروف بازداشت و با آن‌ها بدرفتاری شده‌اند. این‌ نهاد در گزارش خود آورده که مسوولان دولتی طی ماه‌های جولای، آگوست و سپتامبر سال جاری میلادی، ۲۶۳ تن به‌شمول ۲۰۹ مرد و ۵۴ زن را در شماری‌ از ولایت‌ها در ملاءعام شلاق زده است. باید گفت که حکومت فعلی در بیش از چهار سال گذشته بیش از ۸۰  فرمان به هدف محدودکردن زنان و دختران صادر کرده است. همچنین حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. حکومت فعلی در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

فیلم «آهنگ سیما» به کارگردانی رویا سادات، فیلم‌ساز شناخته‌شده‌ی افغانستان، برنده‌ی جایزه‌ تماشاگران در جشنواره‌ی «سین نامرئی» در شهر بیلبائو اسپانیا شد. خانم سادات با نشر پیامی در حساب کاربری ا فیس‌بوک خود از دریافت این جایزه‌ خبر داده و گفته است که این فیلم بیش‌ترین شمار تماشاگر را در سه نمایش پیاپی خود داشته و با استقبال گسترده‌ی مخاطبان روبرو شده است. وی در بخشی از پیامش نوشته است که این جشنواره برایش «تجربه‌ای بسیار معنادار» بوده است. او در ادامه از سخت‌کوشی، مهمان‌نوازی و تعهد برگزارکنندگان به هنر و ارتباط عمیق آنان با مردم، به‌ویژه نسل جوان، قدردانی کرده و تاکید کرده است که دریافت این جایزه برایش افتخاری بزرگ است. در بخشی از این پیام آمده است که جایزه‌ی تماشاگران این جشنواره را آلبا سوتورا کلوآ، یکی از تهیه‌کنندگان این فیلم، از سوی گروه سازنده دریافت کرده است. رویا سادات در ادامه افزوده است که فیلم «آهنگ سیما»، با همکاری شرکت‌های خانه‌ی فلیم رویا، بالدر فیلم، ولوس فیلم، یوربن فکتوری و چند استودیوی دیگر ساخته شده است. این کارگردان اهل افغانستان تصریح کرده که در این فیلم بازیگرانی چون مژده جمالزاده، نیلوفر کوخانی، عزیز دلدار، لینا عالم، نیلوفر پزیرا، مکس گروس، پیمان آریانفر، مرتضی علوی، زبیر پاداش و حلیمه احمدی نقش‌آفرینی کرده‌اند. قابل ذکر است که که فیلم «آهنگ سیما» روایتی انسانی از زنان، تاب‌آوری و امید در افغانستان امروز است و در جشنواره‌های گوناگون بین‌المللی با استقبال گسترده روبرو شده است. این در حالی است که چندی پیش نیز رویا سادات برنده‌ی جایزه‌ی افتخاری جشنواره‌ی بین‌المللی فیلم تورنتو (آی‌اف‌اف‌اس‌ای) شده بود.

بخش زنان سازمان ملل متحد اعلام کرده است که گزارش‌ها نشان می‌دهد که در نتیجه‌ی سیاست‌های سخت‌گیرانه‌ی حکومت سرپرست در برابر زنان و دختران در بیش از چهار سال گذشته، افغانستان دومین شکاف جنسیتی بزرگ جهان را دارد. این سازمان با نشر گزارشی گفته است که افغانستان ۷۶ درصد اختلاف میان زنان و مردان در حوزه‌های بهداشت، آموزش، شمول مالی و مشارکت در تصمیم‌گیری را دارد و این کشور یکی از بدترین بحران‌های حقوق بشری را تجربه می‌کند. یافته‌های بخش زنان سازمان ملل متحد، نشان می‌دهد که از هر 10 زن در افغانستان هشت نفر آنان از آموزش، کار و مهارت‌آموزی محروم اند؛ آماری که تقریبا چهار برابر مردان است. بخش زنان سازمان ملل متحد در ادامه هشدار داده است که اگر همه‌ی جمعیت افغانستان توان‌مند ساخته نشود، روند توسعه در این کشور هم‌چنان به سقوط ادامه خواهد داد. پیش از این نیز، ملل متحد هشدار داده بود که محدودیت‌های وضع‌شده بر زنان و دختران پس از حاکمیت حکومت سرپرست، دست‌آوردهای در زمینه‌ی برابری جنسیتی را از بین برده است. بر اساس داده‌های سازمان ملل، حکومت فعلی در بیش از چهار سال گذشته بیش از 80 فرمان به هدف محدودکردن زنان و دختران صادر کرده است. همچنین حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. حکومت فعلی در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

همزمان با بازگشت مهاجران افغانستانی از ایران و پاکستان، «جنبش زنان معترض شمال» نسبت به بی‌توجهی جامعه‌ی جهانی نسبت به اخراج آنان به‌ویژه افراد آسیب‌پذیر و زنان انتقاد کرده است. این جنبش با نشر اعلامیه‌ای گفته است که زنان و دختران در افغانستان با چالش‌ها و محدودیت‌های فزاینده روبرو هستند و این وضعیت سبب شده است که بسیاری آنان راه مهاجرت را در پیش گیرند؛ اما در کشورهای همسایه نیز، وضعیت مناسبی ندارند. در ادامه آمده است که زنان مهاجر افغانستانی در کشورهای همسایه، به‌ویژه در پاکستان و ایران، با شرایط دشوار و رفتارهای تحقیرآمیز روبرو اند. در اعلامیه آمده است که این زنان و دختران در میان تهدید اخراج، فقر و نبود حمایت انسانی، روزهای پرهراسی را سپری می‌کنند. جنبش زنان معترض شمال تاکید کرد که مهاجرت برای بسیاری از زنان افغانستانی به معنای نجات از جنگ و حاکمیت محدودکننده در داخل کشور بوده است؛ اما اکنون، در کشورهای میزبان نیز از ابتدایی‌ترین حقوق انسانی محروم شده‌اند. در بخشی از اعلامیه آمده است: «مهاجر بودن جرم نیست؛ زنان افغانستانی تنها پناه‌جو نیستند، آنان مادران و سرپرستان خانواده پ‌اند که برای حفظ جان و آینده‌ی فرزندان‌شان از همه‌چیز گذشته‌اند.» این جنبش هشدار می‌دهد که اخراج اجباری مهاجران افغانستانی بدون درنظرگرفتن وضعیت انسانی آنان، نقض آشکار حقوق بشر است. این جنبش از جامعه‌ی جهانی، نهادهای بین‌المللی و سازمان ملل می‌خواهد که برای جلوگیری از یک فاجعه‌ی انسانی دیگر در میان زنان و کودکان افغانستانی، اقدام فوری انجام دهند. در پی تشدید محدودیت‌های حکومت فعلی، بسیاری از زنان و دختران، فعالان حقوق بشر، روزنامه‌نگاران، نظامیان پیشین و دیگر قشرهای آسیب‌پذیر مجبور به ترک افغانستان شدند.

ندامحمد ندیم، وزیر تحصیلات عالی حکومت سرپرست درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که این وزارت ‏با حمایت علما و استادان، مواد درسی و نظام آموزشی کشور را مطابق به ‌‏«فرهنگ اسلامی و افغانی و خواسته‌های بازار» تنظیم کرده است.‏ تلویزیون ملی که تحت کنترول حکومت فعلی قرار دارد، با نشر گزارشی گفته است که ندامحمد ندیم این اظهارات را در سخنرانی خود در ‏دانشگاه هلمند مطرح کرده و افزوده است که به‌زودی، علاوه بر برنامه‌های موجود تحصیلات عالی، ‏برنامه‌های جدید دیگری نیز در بخش‌های مختلف ایجاد خواهد شد که ‏کشور را در بخش ارتقای علمی خودکفا می‌کند.‏ در گزارش‌ها آمده است که مسوولان حکومت فعلی با بازنگری نصاب تحصیلی، آموزش‌های دینی را بیشتر ‏کرده‌اند.‏ باید گفت که هبت‌الله آخوندزاده، رهبر حکومت فعلی، به وزارت تحصیلات عالی ‏دستور داده است که در امور خود با علمای دینی مشورت کرده و به ‏آموزش‌های عقیدتی، فکری و مذهبی دانشجویان توجه کند.‏ در حال حاضر، دانشگاه‌های افغانستان تنها به‌روی پسران و مردان باز ‏است.‏ در گزارش تازه‌ی سازمان‌های یونیسف و یونسکو آمده است که آموزش ‏عالی در ‏افغانستان دستخوش تغییر شکل عمیقی شده است.‏ براساس این گزارش، ثبت‌نام زنان از ۲۷ درصد در سال ۲۰۱۹ میلادی به ‏صفر ‏درصد در سال ۲۰۲۴ میلادی رسیده است، در حالی‌ که ثبت‌نام مردان ۴۰ ‏درصد کاهش ‏یافته است.‏ در گزارش نهادهای سازمان ملل متحد آمده است که تعداد اعضای ‏هیأت علمی نیز به‌شدت کاهش یافته است و شمار استادان زن ۷۰ ‏درصد کاهش یافته است.‏ اخیراً وزارت تحصیلات عالی حکومت فعلی، ۶۷۹ عنوان کتاب علمی و مواد آموزشی را در دانشگاه‌های دولتی و خصوصی افغانستان ممنوع اعلام کرد.

بخش زنان سازمان ملل متحد (UN Women) اعلام کرده که پس از تسلط دوباره‌ی حکومت سرپرست بر افغانستان، از هر ده زن هشت تن از آموزش و اشتغال محروم شده‌اند. این سازمان با نشر گزارش شاخص جنسیتی افغانستان ۲۰۲۴ میلادی گفته است که حکومت فعلی با اعمال فرامین و محدودیت‌های پی‌درپی، ساختارهاى حمايتى از حقوق زنان و دختران را از هم پاشانده و آزادی‌های اساسى آنان را مورد هدف قرار داده‌اند. بخش زنان سازمان ملل متحد در بخشی از گزارشش بخش‌های «زندگی و سلامت، آموزش و مهارت‌آموزی، اشتغال و مشارکت مالی، مشارکت در تصمیم‌گیری و آزادی از خشونت» را بررسی کرده است. این نهاد در ادامه تاکید کرده است که علاوه بر محدودیت‌های دیگر علیه زنان و دختران در افغانستان، نشر قانون امر به معروف و منع شموليت آن‌ها در انستیتوت‌های طبى، «تاثيرات چشم‌گيرى بر وضعيت زنان و در کل روى برابرى جنسيتى در كشور به‌جا گذاشته است.» بخش زنان سازمان ملل در ادامه افزوده است که طبق داده‌هاى سازمان جهانى صحت در سال ۲۰۲۴ میلادی، ميزان اميد به زندگی در افغانستان ۸۴.۱ درصد برای زنان و ۸۶.۴ درصد براى مردان بوده است. این نهاد در ادامه با اشاره به وضع محدوديت‌ها علیه آموزش دختران بالاتر از صنف ششم در مکاتب، گفته که این محدودیت سبب شده تا ميزان شموليت دختران بالاتر از ١٨ سال در تعليمات ثانوى به صفر برسد. همچنین بخش زنان سازمان ملل در بخشی از گزارشش پیش‌بینی کرده که اگر به بحران حقوق زنان در افغانستان رسيدگى نگردد و نياز به برابرى بين زنان و مردان به‌عنوان يک عنصر حياتى براى توسعه يک ملت درک نگردد، امتياز افغانستان در عرصه توسعه شاخص‌هاى توسعه، سير نزولى را طى خواهد كرد.

اداره اسکان بشر سازمان ملل متحد در افغانستان (UN-Habitat)، درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که روند شهرنشینی در افغانستان با سرعت چشم‌گیری در حال افزایش است، اما شهرهای کشور برای این رشد آمادگی لازم را ندارند. این نهاد با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که در سال ۱۹۵۰ میلادی تنها پنج درصد جمعیت افغانستان در شهرها زند‌گی می‌کردند. اداره اسکان بشر سازمان ملل متحد در افغانستان در ادامه تاکید کرده است که این رقم در سال ۲۰۲۲ میلادی به ۲۵ درصد رسیده و پیش‌بینی می‌شود تا سال ۲۰۶۰ میلادی نیمی از جمعیت کشور در مناطق شهری ساکن شوند. این نهاد در اعلامیه‌اش هشدار داده است که اگر از اکنون برای مدیریت این روند اقدام نشود، رشد بی‌برنامه‌ شهرنشینی می‌تواند به افزایش فقر، کم‌بود مسکن، و فشار بر خدمات شهری منجر شود. این نهاد تصریح کرد که شهرنشینی، در صورت برنامه‌ریزی درست، می‌تواند به یک نیروی مثبت برای توسعه و تغییر اجتماعی در افغانستان تبدیل شود. این در حالی است بیشتر مهاجرین افغانستان که در سال‌های اخیر از ایران و پاکستان اخراج شدند، ترجیح می‌دهند در شهرها ساکن شوند تا بتوانند به فرصت‌های شغلی، آموزشی، خدمات بهداشتی و امکانات رفاهی دسترسی داشته باشند. همچنین چندی پیش، برنامه‌ی اسکان بشر سازمان ملل متحد رشد شهرنشینی در ‏افغانستان را سریع خوانده بود، اما شهرهای ‏افغانستان برای چنین سرعتی آماده نیست. این سازمان گفته بود که بیش از ۴۰ ‏درصد از جمعیت شهری افغا‌نستان در کابل زندگی می‌کنند؛ ‏شهری که اکنون با جدی‌ترین بحران زیست‌محیطی و کم‌آبی ‏مواجه است.

رسانه‌های بین‌المللی گزارش داده‌اند که تیم ملی فوتبال زنان افغانستان در تبعید در اولین حضور خود در رقابت‌های بین‌المللی، در چارچوب رقابت‌‌های تورنمنت «فیفا زنان را متحد می‌سازد» مقابل تیم فوتبال زنان چاد قرار گرفت و مغلوب آن تیم شد. این دیدار که ساعت ۹:۳۰ دقیقه‌ی شب گذشته (یک‌شنبه، ۴ عقرب) به وقت کابل در مراکش برگزار شده بود، تیم ملی فوتبال زنان افغانستان با نتیجه‌ی ۱-۶ مغلوب تیم ملی فوتبال زنان چاد شد. منیژه نوری، تک گول افغانستان را در نیمه‌ی اول این دیدار از روی پنالتی وارد دروازه‌ی تیم ملی زنان چاد کرد. این دیدار در نیمه‌ی اول ۱ – ۱ مساوی بود، اما در نیمه‌ی دوم با نتیجه‌ی سنگین ۶ – ۱ به نفع چاد به پایان رسید. این نخستین حضور تیم ملی فوتبال زنان افغانستان در یک رقابت بین‌المللی پس از تسلط دوباره‌ی حکومت سرپرست بر کشور است. تورنمنت «فیفا زنان را متحد می‌سازد» در ابتدا قرار بود در امارات متحده عربی برگزار شود، اما این کشور برای بازیکنان تیم ملی فوتبال زنان افغانستان ویزا صادر نکرد. این نخستین حضور این تیم در تبعید در یک رقابت بین‌المللی پس از تسلط دوباره‌ی حکومت فعلی بر کشور است. تیم فوتبال زنان افغانستان در تبعید در ادامه‌ی این رقابت‌ها در روزهای آینده به مصاف تیم‌های تونس و لیبیا نیز خواهد رفت. حکومت سرپرست پس از بازگشت دوباره به قدرت در آگوست ۲۰۲۱ میلادی، با وضع محدودیت‌های شدید، ورزش زنان را ممنوع اعلام کرده و هیچ کدام از تیم‌های ملی‌ ورزشی زنان کشور را به رسمیت نمی‌شناسد. اعضای این تیم پس از بازگشت حکومت فعلی به قدرت، از کشور خارج شده‌ و اکنون در کشورهای استرالیا، بریتانیا، آلبانی، پرتغال و امریکا پناهنده شده‌اند.

شورای پناهند‌گان ناروی درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که سال‌ها خشک‌سالی در افغانستان، سبب افزایش بیکاری و فقر در این کشور شده است. این نهاد با نشر اعلامیه‌ای در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که سال‌ها خشک‌سالی زمین‌های کشاورزی را در ولایت بادغیس از بین برده و از جانب دیگر افزایش شمار بازگشت‌کنندگان به این ولایت، وضعیت را وخیم‌تر کرده است. شورای پناهندگان ناروی در ادامه تاکید کرده است که مرکز خدمات این شورا در غرب بادغیس روزانه شاهد افزایش مراجعه‌کنندگان است، اما کاهش کمک‌های بشردوستانه توان پاسخ‌گویی را محدود کرده است. این شورا از نهادهای ارائه‌کننده کمک‌های بشردوستانه خواسته است تا برای جلوگیری از گسترش بحران انسانی در افغانستان اقدام فوری انجام دهند. این در حالی است که برنامه جهانی غذا (WFP) از بحران گرسنگی در افغانستان هشدار داده و گفته که حدود یک تن از هر پنج تن در افغانستان با کم‌بود غذا مواجه است. این نهاد سازمان ملل از جامعه‌ی جهانی خواسته است تا با ادامه حمایت‌های خود، این خط حیاتی زند‌گی را برای مردم افغانستان حفظ کنند. در حالی شورای پناهندگان ناروی از گسترش فقر در افغانستان هشدار می‌دهد که اوچا یا دفتر هماهنگ‌کننده‌ کمک‌های بشردوستانه‌ سازمان ملل متحد نیز اعلام کرده که افغانستان با یکی از بدترین بحران‌های گرسنگی در جهان روبرو است. این نهاد سازمان ملل در ادامه افزوده است که ۹.۵ میلیون تن در افغانستان با ناامنی شدید غذایی مواجه هستند و از هر پنج تن، یک تن نمی‌داند وعده بعدی غذایش از کجا تأمین خواهد شد. پس از قطع کمک‌های مالی آمریکا و کاهش کمک‌های بشردوستانه‌ی سایر کشورها، نهادهای سازمان ملل متحد بارها از افزایش سوءتغذیه در افغانستان هشدار داده‌اند.